Επιτέλους κάποιος πήρε την πρωτοβουλία να το κάνει, αντί να κάθετε και να… κλαίγεται πως δεν υπάρχει τρόπος να αντιμετωπιστεί το ζήτημα. Και δεν είναι ούτε ένας, ούτε δύο, ούτε τρεις. Είναι πολλοί περισσότεροι φορείς:

Αίτηση για την ακύρωση του Μνημονίου που έχει υπογράψει η χώρα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κατέθεσαν ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, η ΑΔΕΔΥ, η ΠΟΠΣ, η ΕΣΗΕΑ, το ΤΕΕ, η Ομοσπονδία Εργατικών Στελεχών Ελλάδος, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Επαρχίας Λιβαδειάς, ο Σύνδεσμος Αποφοίτων Αξιωματικών Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων Τάξης 1978, η Λέσχη Αεροπορίας Στρατού και ο Ενιαίος Φορέας Διδασκόντων Σχολής Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Κρήτης.
Συγκεκριμένα, ζητούν να κηρυχτούν ως αντικείμενες στο Σύνταγμα, στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο, στην ΕΣΔΑ και στις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας όλες οι περικοπές που έχουν γίνει σε μισθούς και συντάξεις.
Οι λόγοι της προσφυγής τους αφορούν θέματα τόσο τυπικά όσο και ουσιαστικά.
Ο πρώτος λόγος σχετίζεται με την πλημμελή διαδικασία, δυνάμει της οποίας ψηφίστηκε ο νόμος 3845/2010, που αν και κατ’ ουσίαν αποτελεί διεθνή συνθήκη, κατά παράβαση του άρθρου 28 παρ.2 του Συντάγματος δεν ψηφίστηκε από τα 3/5 του συνόλου των Βουλευτών.
Ο δεύτερος λόγος αφορά τη μη νόμιμη εκχώρηση αρμοδιοτήτων του νομοθετικού σώματος στον Υπουργό Οικονομικών, ο οποίος δικαιούται να υπογράφει κάθε μνημόνιο, δανειακή σύμβαση και ό,τι κρίνει απαραίτητο για την εκτέλεση του μηχανισμού Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας, κατά παράβαση του άρθρου 36 παρ. 2 του Συντάγματος.
Ο τρίτος λόγος είναι η παραβίαση του δικαιώματος της «περιουσίας», στην έννοια της οποίας εμπίπτει τόσο η αμοιβή όσο και η σύνταξη, όπως προστατεύεται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τονίζουν οι ανωτέρω φορείς.
Μεταξύ άλλων, στην αίτηση υπογραμμίζεται ότι το δημόσιο συμφέρον θα πρέπει κάθε φορά να αιτιολογείται επαρκώς όταν λαμβάνονται μέτρα, που θίγουν δικαιώματα, που προστατεύονται από το Σύνταγμα και τις Διεθνείς Συμβάσεις.
«Η κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας συνιστά ανεπίτρεπτη παρέμβαση στην ιδιωτική πρωτοβουλία αλλά και στην συνδικαλιστική ελευθερία, την στιγμή, μάλιστα, που με την νέα συνθήκη της Λισσαβώνας ενισχύεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο η συλλογική δράση στα εργασιακά θέματα», υπογραμμίζουν οι φορείς και καταλήγουν στην ανακοίνωσή τους:
«Αναγνωρίζοντας, ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών έχει απωλέσει την εμπιστοσύνη της στην λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, καθώς νομοθετική και εκτελεστική εξουσία έχουν εκχωρήσει άνευ όρων όλες τους τις αρμοδιότητες στον Υπουργό Οικονομικών και στην Τροϊκα, απευθυνόμαστε στην μόνη εξουσία, που φαίνεται να αντιστέκεται, τη δικαστική, επιδιώκοντας την αποτελεσματική παρέμβασή της για την προάσπιση των δικαιωμάτων μας που θίγονται.»

Όμορφες ντομάτες, φρέσκες, βιολογικής καλλιέργειας, μόλις τις κόψανε από τον κήπο...

Αυτό κι αν είναι μήνυμα ΜMS στο κινητό τηλέφωνο... Ο Λάμπρος πήρε τις ντομάτες που μόλις έκοψε ο Γιώργος από τον κήπο στην αυλή του σπιτιού, τις έβαλε στο τραπέζι της βεράντας, τις φωτογράφισε και... μου τις έστειλε.

Υπέροχες, λαχταριστές! Μόνο τη μυρουδιά τους δεν είχα. Μέσα στη βδομάδα θα μου στείλει, λέει ο Γιώργος, καμιά δεκαριά αληθινές ντομάτες με το ΚΤΕΛ να τις ευχαριστηθούμε.

Μα υπάρχει ωραιότερο πράγμα από το να χαίρεσαι τα προϊόντα που βγάζει ο τόπος μας, όντας καλλιεργημένα μ' αγάπη και φροντίδα ανθρώπινη; Νομίζω ότι δεν υπάρχει...

Έχουν μια τάση σε τούτο τον κόσμο να μας τρομοκρατούν. Και αυτό το κάνουν σε κάθε ευκαιρία. Τελευταία προσπάθεια αυτή με τις δηλώσεις στα καρτοκινητά τηλέφωνα για την περίφημη ταυτοποίηση.

Από το πρωί εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, παρά το τεράστιο θέμα της επιστράτευσης των οδηγών βυτιοφόρων και φορτηγών δημοσίας χρήσεως αυτοκινήτων, ασχολούνται με τα… καρτοκινητά.

Ε, λοιπόν μην τρελαίνεστε. Αν ξεχάσατε να το δηλώσετε, απλά από το Σάββατο θα υπάρξει φραγή στις εισερχόμενες και εξερχόμενες κλήσεις. Εφόσον λοιπόν διαπιστώσετε κάτι τέτοιο το πρωί της Κυριακής κι αν το χρειάζεστε τον αριθμό σας και δεν έχετε οικονομικό πρόβλημα, μπορείτε να πάτε στον πάροχό σας και να συνδεθείτε με τον ίδιο αριθμό και συμβόλαιο.

Δεν χάνετε ο αριθμός που έχετε. Απλά φραγή γίνεται… Για να ξέρετε. Οι εταιρίες δεν θέλουν να χάσουν τους πελάτες τους.

Αλλά είπαμε: Σ’ αυτόν τον τόπο κάποιος πρέπει να μας τρομοκρατεί… Αγνοήστε τους! Αφήστε τους να ακούνε μόνοι τους τις… απειλές τους!

Και ασχοληθείτε με δημιουργικά πράγματα. Ή κάνετε μια βουτιά στη θάλασσα. Σαββατοκύριακο έρχεται… Τα δροσερά νερά θα σας κάνουν να συνέλθετε και δείτε πιο καθαρά τα πράγματα και την αληθινή ζωή…

Καταπράσινα πλατάνια στην Καρβουναρέικη Παναγιά. Μια στάση για ουζάκι εδώ...

Σάββατο απόγευμα. Τα μηνύματα που παίρνω από την Αθήνα είναι ότι έχει πολύ ζέστη σήμερα και το ίδιο θα είναι και αύριο Κυριακή. Κι εδώ έχει ζέστη το μεσημέρι. Αλλά τ' απόγευμα πάμε μια βόλτα στο ποτάμι.

Έχει δροσιά εκεί. Τρεχούμενο νερό από τις πηγές και ο Λούσιος στα καλύτερά του. Μια οικογένεια παίζει με τα παγωμένα νερά και κάνει βουτιές. Γελάνε. Ένα νερόφιδο προσπαθεί να βγει από τη μεριά που καθόμαστε αλλά παθαίνει πλάκα από τις φωνές των ανθρώπων, το ξανασκέφτεται και γυρνάει πίσω. Λεπτό ίσαμε το δάκτυλο και μακρύ ίσαμε το μέτρο και ολοκάθαρες οι κινήσεις του μέσα στο καθαρό τρεχούμενο νερό...

Τα παιδιά δεν φοβούνται καθόλου και συνεχίζουν το παιχνίδι τους σαν να μη συνέβη τίποτα... Οι γονείς τους είναι φανερό ότι είναι φυσιολάτρες. Ήρθαν για κάποιες μέρες με φίλους τους στον Ελαιώνα, τα ενοικιαζόμενα δωμάτια του Σαλαντή, που έμενε και ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου το Πάσχα που μας πέρασε. Είναι πραγματικά υπέροχα, έξω από το κεντρικό χωριό με σπίτια παραδοσιακά και άλογα ελεύθερα στη φύση...

Λίγο αργότερα στη Στεμνίτσα. Φοράω παντόφλες. Μπορώ να αποφύγω το κλειστό παπούτσι με τις κάλτσες και το εκμεταλλεύομαι. Στο “Καθολικό” έχει αρκετές παρέες. Βγαίνει ο κόσμος. Η πλειοψηφία των θαμώνων είναι ηλικιωμένοι, υπάρχουν όμως και νέοι που τους αρέσει στις 8 το γκόρντον σπέις.

Το μέρος είναι ιδανικό, αν και... κάνει ψυχρούλα εδώ. Στα ηχεία του μαγαζιού ακούγεται διακριτικά η μουσική από την “Πολίτικη Κουζίνα”. Κι ανάμεσα της τιτιβίσματα πουλιών...

Καθόλου τυχαίο που μέσα σε μισή ώρα γέμισαν όλα τα τραπέζια. Ο νεαρός σερβιτόρος τρέχει σαν... τρελός να προλάβει να τακτοποιήσει τις παραγγελίες των πελατών. Τώρα, το “τρέχει” να προλάβει είναι υπερβολή. Οι άνθρωποι εδώ είναι ήρεμοι, κανένα άγχος, κανένα τρέξιμο... Όλα χαλαρά και στην ώρα τους. Και οι άνθρωποι έχουν υπομονή. Κανείς δεν βιάζεται. Για να χαλαρώσουν δεν ήρθαν άλλωστε εδώ;

Σαββατόβραδο με δροσούλα την ώρα του... καύσωνα...

Ο Αντώνης Δασκαλόπουλος βάζει, με σεβασμό, στον τάφο του αδερφού του, το «ΦΩΣ», την αθλητική εφημερίδα που αρθρογραφούσε για πάρα πολλά χρόνια ο Γιώργος. Δίπλα του η οικογένεια οδύρεται στο τελευταίο αντίο…

Τη φωτογραφία αυτή την είδα και… έμεινα. Είναι από τον τελευταίο αποχαιρετισμό του Γιώργου Δασκαλόπουλου, την περασμένη Παρασκευή.

Συγχωρήστε μου αυτή την εμμονή στο θέμα, αλλά ο Γιώργος ήταν ένας άνθρωπος που γνώριζα. Και επειδή θεωρώ πως ο θάνατος είναι εξίσου σοβαρός με τη γέννηση, γι’ αυτό και… στέκομαι λίγο παραπάνω.

Με τον αδερφό του Γιώργου, τον Αντώνη Δασκαλόπουλο, έχουμε ζήσει δυνατές στιγμές στον «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΛΟΓΟ» και στην βραχύβια «ΚΑΛΗΜΕΡΑ», όπου εκείνος ήταν διευθυντής κι εγώ αρχισυντάκτης. Εκεί είχε δουλέψει κι ο Γιώργος, παράλληλα με το «ΦΩΣ». Εκεί τον γνώρισα κι εκεί μοιραστήκαμε ανθρώπινες στιγμές.

Ο Γιώργος είχε ζάχαρο. Και δεν πρόσεχε τον εαυτό του, τη δίαιτά του, τον τρόπο ζωής του. Κι ίσως κι αυτός ήταν ένας λόγος που τον πρόδωσε η καρδιά του.

Και την περασμένη Πέμπτη που πήρα τον Αντώνη τηλέφωνο για να του δώσω τα συλλυπητήρια μου για τον άδικο χαμό του μικρό, 45χρονου αδερφού του, αυτό που μου είπε, με όσο κουράγιο και δύναμη είχε ήταν «να προσέχεις κι συ Νίκο, να προσέχεις τον εαυτό σου αγόρι μου»…

Αν αυτή η προκήρυξη που δημοσιεύουν σήμερα, πρώτο θέμα στα ΝΕΑ, έχει ψήγματα αλήθειας κάποιοι από το σινάφι μας μάλλον δεν κοιμούνται καλά από χθες βράδυ. Όπου κι αν ζουν, όποιοι κι αν τους προστατεύουν…

Στον Σωκράτη Γκιόλια καταλογίζουν ένα σωρό πράγματα και γι’ αυτό θεωρούν ότι «του άξιζε ένα τραγικό τέλος».

Αλλά εδώ αφήνουν αιχμές με… ονοματεπώνυμα σε μεγαλοδημοσιογράφους και επιχειρηματίες των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.

Ασφαλώς και δεν συμφωνούμε με τέτοιες ακραίες λογικές, ούτε με τις λαϊκίστικες εκφράσεις που χρησιμοποιούν οι συντάκτες της προκήρυξης. Επιπλέον δεν είναι δυνατόν να πιστεύουμε πως κάποιοι έχουν τη δυνατότητα να… απονέμουν δικαιοσύνη με τα όπλα.

Πέρα απ’ αυτά, το ίδιο σύστημα που απαγόρευε τη δημοσίευση των προκηρύξεων της «17 Νοέμβρη» στις εφημερίδες, επέβαλε τώρα σε μια εφημερίδα, ΤΑ ΝΕΑ, προκειμένου να στοχεύσει στην υψηλή κυκλοφορία, να το κάνει πρώτο θέμα και να δώσει πέντε (5) σελίδες με σχόλια και αναλύσεις των συντακτών της, μαζί με την προκήρυξη.

Έτσι, με μιας το θέμα της βενζίνης υποβαθμίστηκε και ας απασχολεί χιλιάδες οδηγούς που έχουν στεγνώσει τα ρεζερβουάρ των αυτοκινήτων τους… Να, λοιπόν πως διαμορφώνονται οι ειδήσεις… Μάλλον πρέπει να ξεχάσουμε, όλα όσα μάθαμε στα κοντά 30 χρόνια που υπηρετούμε τη δημοσιογραφία. Οι άνθρωποι έχουν τους δικούς τους νόμους και τρόπους να προβάλουν τα θέματα στις εφημερίδες.

Έχουν άδικο οι αναγνώστες που λιγοστεύουν μέρα με τη μέρα; Είχαμε σιχαθεί τα τηλεοπτικά δελτία «ειδήσεων», τώρα θα μας κάνουν να μη θέλουμε ούτε τις εφημερίδες που τις θεωρούσαμε πιο σοβαρές…

Έκανα μια «βόλτα» το πρωί στα διάφορα ειδησεογραφικά Blog. Τα ίδια κι εδώ. Εντάξει, κατακαλόκαιρο είμαστε, αλλά όχι κι έτσι βρε παιδιά! Υπάρχουν και όρια που δεν πρέπει να υπερβαίνουμε…

• Αν έχετε το κουράγιο και θέλετε, πατήστε ΕΔΩ και ΕΔΩ να διαβάσετε το δισέλιδο της προκήρυξης που δημοσιεύουν σήμερα ΤΑ ΝΕΑ. Αξίζει τον κόπο να διαθέσετε λίγο χρόνο για να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Μας μπάφιασαν στις αναλύσεις οι… «ειδικοί».