Δείτε αυτό το Site, αφορά τις γυναίκες που τους αρέσει να φροντίζουν τον εαυτό τους...

selida.sulas1

selida.sulas2Λένε, ότι η κρίση δημιουργεί ευκαιρίες... Και ότι αναδεικνύει, πλευρές καλλιτεχνικές... Δείτε παρακαλώ μια ειλικρινή προσπάθεια που δημιουργήθηκε μέσα στην πανδημία του κορονοϊού Covid-19  με εξαιρετικά, πρωτότυπα και μοναδικά δημιουργήματα, σε χειροποίητα κοσμήματα με κρύσταλλα και ημιπολύτιμους λίθους, με γούστο και συνθέσεις που παραπέμπουν σε γυναίκες που ξέρουν και τους αρέσει να φροντίζουν τον εαυτό τους.

170
Ένα νέο Site το Elegant by Nasia "παίζει" στο διαδίκτυο. Δείτε το, αξίζει. Θα δείτε, με ένα καθαρό ευδιάκριτο τρόπο, όλες τις καλλιτεχνικές δημιουργίες... Κι αν έχετε Facebook, αναζητήστε το ΕΔΩ και σημειώστε το νούμερο του έργου που σας αρέσει. Στη συνέχεια, επικοινωνήστε στο τηλέφωνο που θα βρείτε εκεί, με τον δημιουργό. Και, όλα θα πάρουν το δρόμο τους!

144
Οι τιμές είναι πολύ προσιτές και ισορροπημένες και ο τρόπος αποστολής είναι με το χέρι αν μένουμε στην ίδια πόλη, με το ταχυδρομείο και με αντικαταβολή. Να ξέρετε ότι, αποδεινύετε στον εαυτό σας ότι τον αγαπάτε και τον φροντίζετε πραγματικά... Μη διστάζετε, πάρτε τηλέφωνο. Τη χρωστάστε, μια παραπάνω φροντίδα στον εαυτό σας... 

138

Κι αν δεν σας φτάνει το Site και δεν έχετε Facebook, αλλά Viber, ζητήστε μας παρακαλώ με μήνυμα σας να σας συνδέσουμε εμείς στην Ομάδα, ώστε να παρακολουθείτε όλες τις νέες κατασκευές... Στις μέρες που ζούμε, όλα είναι λίγο πιο εύκολα. Θέληση να υπάρχει... Με ένα απλό SMS στο τηλέφωνο 6932212755. Μας δίνετε τον αριθμό του κινητού  τηλεφώνου σας, που έχετε την εφαρμογή Viber... Τα υπόλοιπα, είναι δική μας δουλειά... Εμείς θα σας βάλουμε στην Ομάδα, για να βλέπετε τα πάντα... 

130

Αν ήταν δικά μας και... αληθινά θα σας κερνάγαμε με χαρά, μερικά μούρα να τα γευτείτε...

Posted in Επικαιρότητα

mura1
Πάντα μας άρεσαν τα μούρα... Και στη ζωή, τα έχουμε τιμήσει πολύ. Όπως κι εδώ, στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ... Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε στις 22 Μαΐου, πέρσι... Ναι, καλά καταλάβατε, είναι από τα μούρα στο ανοιχτό αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα που αυτή την εποχή είναι φορτωμένες.

mura2
Φυσικά εδώ, το σημερινό φωτογραφικό υλικό δεν είναι από εκεί. Αποτελεί "δάνειο" από τη σελίδες που συμμετέχω και από φίλους που τα γεύτηκαν στον τόπο τους, του άρεσαν και θεώρησαν σωστό να μας τα στείλουν... Την πρώτη μέρα που άνοιξε το πάρκο μετά την καραντίνα, εμείς πήγαμε στη... μουριά. Δείτε ΕΔΩ.

mura3
Θελήσαμε όμως να το κάνουμε, επειδή έχουμε μνήμες από αυτό το φρούτο... Το πάρκο το έχω χαρτογραφήσει. Και ξέρω πού θα βρω τις μουριές που κάνουν νωρίς ή λίγο αργότερα, τα καλύτερα μούρα. Και όποτε μπορώ, αν μου επιτρέπει και ο καιρός, πάω και τρυγώ ότι θέλω να φάω επιτόπου. Διότι είναι πολύ ευαίσθητα ως φρούτα.

mura4
Θα τα βρείτε σε πολλά χρώματα, αλλά έχουν την ίδια γλύκα και νοστιμιά. Δεν χρειάζονται ούτε καν πλήσιμο. Το ξέρω, από άποψη υγιεινής δεν έχουν άδικο, αλλά όπως σας είπα είναι πάρα πολύ ευαίσθητα. Γι' αυτό και είναι το μόνο φρούτο που δεν θα βρείτε στη λαϊκή αγορά. Δεν αντέχουν, χαλάνε...

mura5
Έχω μνήμες όμορφες και από τα παιδικά μου χρόνια... Ξέραμε, πού θα βρίσκαμε τις καλύτερες μουριές στο χωριό και πηγαίναμε επί τούτου. Ανεβαίναμε πάνω στο δέντρο και δεν κατεβαίναμε, μέχρι να χορτάσουμε. Και κάτι ακόμα που μου έρχεται στο μυαλό, είναι μια φορά που είχα κατέβει καλοκαίρι στο χωριό, μεγάλος πια.

mura6
Ήταν μαζί μου η Στασούλα με τη Μαλάμω και πηγαίναμε για μπάνιο νότια στην Κρήτη, στον Κερατόκαμπο... Είχα μαζί μου το αυτοκίνητο, οπότε καθώς περνάγαμε μέσα από ένα χωριό, για να φτάσουμε τη θάλασσα, είδα στην αυλή ενός σπιτιού μια υπερφορτωμένη μουριά με άσπρα μούρα. Χτύπησα το κουδούνι και ζήτησα από την οικοδέσποινα να κόψω μερικά. Μου είπε "κόψε όσα θες" και "να σου φτιάξω κι ένα καφέ παιδί μου;"

Ελάτε να σας πάμε στα ήρεμα νερά της Λίμνης Δόξα στην ορεινή Κορινθία. Μοναδική ομορφιά!

Posted in Επικαιρότητα

limni.doxa1
Πρόκειται για μια όμορφη εκδρομή στην τεχνητή λίμνη Δόξα. Για να την προσεγγίσουμε, θα ακολουθήσουμε το δρόμο που ξεκινά από τα Μεσαία Τρίκαλα και κατευθύνεται προς Καρυά. Βγαίνοντας στον κεντρικό δρόμο έπειτα από μια διαδρομή στα βουνά, θα στρίψουμε αριστερά, με κατεύθυνση προς Γκούρα, Φενεό και τεχνητή λίμνη Δόξα. Βρισκόμαστε ανάμεσα στις δασωμένες πλαγιές της Ζήρειας και του Χελμού.

limni.doxa2
Αλλιώτικο λοιπόν ταξίδι σήμερα, έξω από τα συνηθισμένα... Η λίμνη Δόξα είναι μία τεχνητή λίμνη σε υψόμετρο 900 μέτρων, η οποία βρίσκεται στην Αρχαία Φενεό Κορινθίας. Η κατασκευή της ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στηρίχτηκε στον χείμαρρο Δόξα που ρέει σε εκείνη την περιοχή.

limni.doxa3
Κατά το παρελθόν η λίμνη έχει πλημμυρίσει αρκετές φορές καλύπτοντας όλο τον ευρύτερο κάμπο της Φενεού και καταστρέφοντας τις καλλιέργειες των τότε κατοίκων της περιοχής. Όλες αυτές είναι πληροφορίες που τις πήραμε κάνοντας μια έρευνα στο διαδίκτυο. Αλλά κάποια στιγμή έχουμε πάει κι εμείς εκεί.

limni.doxa4
Τα χωριά Μοσιά, Μεσινό, Γκούρα, Στενό, Φενεός, Καλύβια (Αρχαία Φενεός) και Πανόραμα, διαδέχονται το ένα το άλλο, ενώ η Κοιλάδα του Φενεού, γνωστή από την αρχαιότητα για τις καταβόθρες της, απλώνεται νωχελικά μπροστά μας. Μια υπέροχη ομορφιά στην ορεινή Κορινθία!

limni.doxa5
Σήμερα, οι κατασκευαστικές εταιρείες έχουν καταφέρει να συγκεντρώσουν τα νερά του ποταμού Δόξα, δημιουργώντας την πανέμορφη ομώνυμη λίμνη, που στα νερά της καθρεφτίζονται τα γύρω βουνά. Ο δρόμος που «κυκλώνει» τη λίμνη προσφέρεται για περιπάτους και για ποδήλατο.

limni.doxa6
Ας είναι καλά η φίλη μας Μαρίνα, που με τις φωτογραφίες της μας θύμισε όμορφα πράγματα και έγινε η αφορμή γι' αυτό το δημοσίευμα. Οι φωτογραφίες ήταν πάρα πολλές, ατέλειωτα πλάνα. Έπρεπε να διαλέξουμε αυτές που θα γέμιζαν το αυτό που θέλαμε να εκφράσουμε. Και την ευχαριστούμε πολύ γι' αυτό.

Το χωριό Θραψανό, στην κάμερα του τηλεοπτικού σταθμού Alpha, με την αγγειοπλαστική του...

Posted in Κρήτη

thrapsano.alpha1.280520
Ήταν Πέμπτη (28/5) μεσημέρι, όταν ακούσαμε ότι ο τηλεοπτικός σταθμός Alpha είχε αφιέρωμα στο χωριό μου, το Θραψανό. Δεν το διάλεξαν τυχαία. Ήθελαν να δουν από κοντά την αγγειοπλαστική τέχνη, μια παράδοση που συνεχίζεται από τα μινωικά χρόνια μέχρι σήμερα. Και μια και δυο πήραν την κάμερα τους και πήγαν...

thrapsano.alpha2.280520
Δεν προλάβαμε να τη δούμε, αλλά προφανώς η εκπομπή δεν ήταν ζωντανή. Τέτοια αφιερώματα θέλουν το χρόνο τους και τον προγραμματισμό τους. Αλλά ας είναι καλά τα παιδιά του Πολιτιστικού Συλλόγου Θραψανού που ήταν κοντά, σ' αυτή την κίνηση και πρόβαλαν επαρκώς την παρουσία του χωριού και των ανθρώπων του μέσω της τηλεόρασης και μέσω της σελίδας τους, στο Facebook.

thrapsano.alpha3.280520
Και τους ευχαριστούμε που μοιράστηκαν όλο αυτό το φωτογραφικό υλικό μαζί μας, ώστε να δούμε να δούμε κι εμείς, στιγμές από τα γυρίσματα, όπως αυτή, όπου το συνεργείο πήγε στο αγγειοπλαστείο και παρακολούθησε από κοντά, πώς γίνονται αυτά τα αριστουργήματα με τον πηλό, από άξιους Θραψανιώτες τεχνίτες. Μπράβο τους!

thrapsano.alpha4.280520
Κι έτσι είδαμε πώς είναι το Θραψανό, τώρα... Την ίδια στιγμή στην Αθήνα είχαν ανοίξει οι ουρανοί σε μια βροχή δυνατή και σταθερή που μόνο καλοκαιρινή δεν ήταν. Αλλά κι εδώ ο ουρανός είναι βαρυφορτωμένος, απ' ότι βλέπουμε, έξω από το αγγειοπλαστείο. Φαντάζομαι κι εκεί θα έριξε, αργότερα.

thrapsano.alpha5.280520
Αυτή η κάμερα του Alpha, μου θύμισε πράγματα από το καμίνι του πατέρα μου. Θυμάμαι τότε το συνεργείο της ΕΡΤ (δεν υπήρχε κι άλλη τηλεόραση τότε...) είχε έρθει μερικές μέρες στο καμίνι του πατέρα μου στο Λυγαρά  και κινηματογραφούσε ατέλειωτες ώρες. Και σε κάποια διαλείμματα ο πατέρα μου, ο πιθαράς, τραγουδούσε. Ακόμα το δείχνει πότε - πότε, η ΕΡΤ.

thrapsano.alpha6.280520
Φυσικά, δεν θα μπορούσαν να μην δείξουν στον φακό και το ψητό μας... Και λίγο αργότερα το συνεργείο μαζί με τα μέλη του Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου έφαγαν από αυτό στην ταβέρνα "Στα καλά Καθούμενα". Υπάρχει πλούσιο φωτογραφικό υλικό από εκεί, στη σελίδα του Συλλόγου οπότε μπορεί να ανατρέξει κανείς και να το δει.

Αυτή η ευρωπαϊκή τόνωση, αν μπει στα ταμεία του ελληνικού κράτους, θα δώσει αισιοδοξία;

Posted in Δημοσιογραφικά

iefimerida280520
Χθεσινά πρωτοσέλιδα αθηναϊκών εφημερίδων... Άλλα είναι υπερβολικά αισιόδοξα και άλλα κρατάνε μια "πισινή", όπως αυτό της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ. Προβάλλουμε όλες τις απόψεις, επειδή δεν θέλουμε να πάρουμε θέση, αφού το θέμα, όπως εξελίσσεται, είναι άκρως πολιτικό.

naftemporiki280520
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ είναι η μόνη σχεδόν, οικονομική εφημερίδα που κυκλοφορεί αυτή την εποχή, στα περίπτερα... Την εποχή της άνθισης του Χρηματιστηρίου, θυμάστε ότι τέτοιου είδους εφημερίδες, ήταν πάρα πολλές. Αλλά σε μια εποχή που δοκιμάζεται σκληρά και στην οικονομία της, δεν έχουν λόγο να υπάρχουν.

voice280520
Η VOICE FINΑΝCE & MARKETS είναι μια από αυτές που κατάφερε να επιβιώσει. Και αν κρίνουμε από το πρωτοσέλιδο της, μάλλον πνέει τα λοίσθια και μακάρι να διαψευστούμε, επειδή κάποιoι συνάδελφοι εργάζονται εκεί και είναι κρίμα να χάσουν τη δουλειά τους. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα, από την ανεργία...

kathimerini280520
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ προβάλει πολύ εντυπωσιακή την πρόταση της Κομισιόν (προσοχή, δεν είναι καν απόφαση...) να μπει ζεστό χρήματα στα κρατικά ταμεία από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να ορθοποδήσουν οι χώρες - μέλη της, μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία. Την παρουσιάζει μάλιστα ως "σχέδιο Μάρσαλ". Προσγειωθείτε, παιδιά...
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 30/5/2020

Ανοίγουν λοιπόν και τα δημοτικά σχολεία! Και κατά κάποιο τρόπο, θεωρητικά τουλάχιστον, ομαλοποιείται κάπως η ζωή. Τώρα, με φειδώ χρησιμοποιούμε τη λέξη ομαλοποιείται, επειδή τίποτα δεν είναι πια όπως πριν. Πέρα απόν τον φόβο για τον ιό Covid-19 έχουν προστεθεί και μια σειρά άλλων περισπασμών που επιδεινώνουν τα πράγματα.

Το πιο σημαντικό πρόβλημα, από ότι μπορούμε να καταλάβουμε, είναι το οικονομικό. Το βλέπουμε ήδη πώς αποτυπώνεται στα σούπερ μάρκετ όπου από εκεί ψωνίζεις είδη πρώτης ανάγκης για την επιβίωση της οικογένειας και του σπιτικού. Την αρχή ήταν ουρές στην αναμονή. Τώρα, ακόμα και Σάββατο να πας, δεν θα δεις κανέναν να περιμένει έξω. Όλοι εξυπηρετούνται, κανονικά.

Το ίδιο διαπιστώσαμε και στα καφέ και την εστίαση. Άνοιξαν οι άνθρωποι τηρώντας τα μέτρα ασφαλείας που τους υποχρεώνει να βάζουν τα μισά τραπέζια, αλλά η πρώτη αίσθηση που αποκομίσαμε είναι ότι ελάχιστοι πελάτες υπάρχουν καθώς ακόμα και στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, δεν άνοιξαν ολοκληρωμένα τα αεροδρόμια, για να έρθουν οι τουρίστες.

Και ο Έλληνας δυσκολεύεται να στηρίξει αποκλειστικά μια τέτοια πρωτόγνωρη κατάσταση. Ας πούμε και για τα πλοία προς τα νησιά. Τα ρεπορτάζ λένε ότι είναι γεμάτες οι αναχωρήσεις. Αλλά ακόμα κι έτσι να είναι, είναι δυνατόν να αναμένει κανείς να στηριχτεί όλο αυτό το εγχείρημα για την επανεκκίνηση με το 50% των επιβατών κι αυτών μόνο Ελλήνων;

Ενδεχομένως οι άνθρωποι που ασχολούνται με τον τουρισμό στην Κρήτη να έχουν στο νου τους κι άλλα μέτρα προκειμένου να βγάλουν τα σπασμένα από μια, όπως εξελίσσεται κακή χρονιά. Δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε, αλλά μπορούμε να αντιληφθούμε τις δυσκολίες που περνάνε, καθώς μικραίνει απελπιστικά ο χρόνος του καλοκαιριού, ενώ οι κρατήσεις τους βλέπουν να μειώνονται, δραματικά.

Κι απ’ την άλλη πόσο θα στηρίζει το κράτος; Παίρνοντας το καλό σενάριο ότι έχουμε πράγματι μια Πολιτεία που ενδιαφέρεται γι’ αυτόν τον τομέα της βαριάς βιομηχανίας για την Ελλάδα. Πόσο θα αντέχει να… αιμορραγεί με ταμεία στα οποία μόνο διαρροές έχουν και όχι νέες εισροές, τόσο απαραίτητες για την αληθινή οικονομία και την ανάπτυξη του τόπου;episimansis.neo

Νομίζω ότι όλα αυτά είναι αλληλένδετα και τίποτα δεν είναι ξεκομμένο… Καλά είναι τα μεγάλα λόγια, οι σχεδιασμοί επί χάρτου, αλλά το πράγμα θα μετρήσει, όταν θα εφαρμοστεί στην πράξη. Εκεί θα δούμε ακόμα και το άνοιγμα των δημοτικών σχολείων, αν βοηθήσει να αλλάξουμε ψυχολογία και να τονωθεί το ηθικό μας.

Διότι, επί της ουσίας, εκεί είναι η μεγάλη δυσκολία… Με μάσκες και αντισηπτικά δεν είναι δυνατόν να ξεχαστείς, να χαλαρώσεις και να σχεδιάζεις διακοπές, ούτε στην Ελλάδα, ούτε πουθενά. Γι’ αυτό ακόμα κι ένα παιδιά του δημοτικού μπορεί να σας διαβεβαιώσει.

Αναζητούμε από κάπου να πιαστούμε. Να ξανανιώσουμε καλά. Να αφήσουμε πίσω μας την καραντίνα και όσα κατέλειπα άφησε πίσω της και να κοιτάξουμε μπροστά. Πόσο εύκολο είναι κάτι τέτοιο; Τρομερά δύσκολο… Φυσικά, αξίζει να το παλέψουμε, να το προσπαθήσουμε.

Με υπευθυνότητα, με σταθερότητα, με επιμονή για το στόχο. Ο οποίος δυστυχώς στόχος δεν μπορεί να είναι κοινός, διότι δεν ζούμε σε μια κοινωνία όπου κυριαρχεί η ισότητα και η δικαιοσύνη. Αντίθετα, αυτό που πρωτεύει είναι ο σκληρός ανταγωνισμός και τα συμφέροντα.

Και ειλικρινά δεν ξέρω (φαντάζομαι και πολλοί άλλοι) πώς μπορεί να γίνει πράξη αυτό με την ατομική ευθύνη που επικαλούνται πολύ, στα ωραία λόγια τους… Στην πραγματικότητα καλούμαστε να εκπαιδευτούμε μέσα σε πολύ λίγο χρόνο να αλλάξουμε μια ολόκληρη νοοτροπία που χρειάστηκε αιώνες για να δημιουργηθεί.

Ρεαλιστικά, βλέπω τα πράγματα. Κι εγώ αλλιώς θα ήθελα και επιθυμώ να είναι, φροντίζοντας να υπακούω και να προσαρμόζομαι σε τέτοιες λογικές που εξυπηρετούν το κοινωνικό σύνολο. Αλλά μια μονάδα δεν αρκεί. Χρειάζεται κάτι πολύ περισσότερο… Αν βέβαια θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε και δεν νιώθουμε τις παρούσες περιστάσεις απλά ως ένα μεταβατικό στάδιο, που αναγκαστικά θα το περάσουμε.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 30/5 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου, "Επισημάνσεις".

Κάτι για... φαγητό, υπέροχο και κάτι για να θαυμάσουμε και να ενισχύουμε την πίστη μας!

Posted in Επικαιρότητα

agkinares1.250520
Αν έχετε γεννηθεί και μένετε στην Αθήνα, προφανώς μια τέτοια εικόνα δεν θα σας κάνει και μεγάλη εντύπωση. Μπορεί κιόλας και να μην γνωρίζετε καν τι είναι. Εμείς όμως που γεννηθήκαμε στα χωριά, ξέρουμε καλά τις αγκινάρες, επειδή μ' αυτές μεγαλώσαμε. Ήταν ακόμα και τα κλαδιά της, υπέροχα με λεμόνι. Μεζές για ρακή.

fito.ston tixo1
Η πρώτη φωτογραφία είναι το φαγητό. Το τόσο ιδιαίτερο, για όσους το γνωρίζουν, όπως είπαμε... Η δεύτερη αφορά ένα θαύμα της δημιουργίας. Ένα φυτό και μάλιστα καλά αναπτυγμένο, έχει φυτρώσει πάνω στις πέτρες. Πού βρήκε χώμα και αναπτύχθηκε; Πώς δεν έχασε το κουράγιο και τη δύναμη του, να μαραθεί και να ξεραθεί;

agkinares2.250520
Ξαναγυρνάμε στις αγκινάρες... Στη λαϊκή θα τις δείτε, ήδη, να τις πουλούν 10 κομμάτια ένα ευρώ... Αλλά οι άγριες, τώρα αρχίζουν να πετούν τα περατζούνια. Θυμάμαι πόσες φορές με φίλους δεν κάναμε την παρέα μας μ' αυτά τα φύλλα καθαρισμένα! Ακόμα και τώρα το κάνουν στα χωριά...

fito.ston tixo2
Δείτε πάλι προσεκτικά, αυτό το φυτό... Έχει ριζώσει για τα καλά και μάλιστα έχει σταθεροποιηθεί. Πώς πήγε εκεί το χώμα; Ίσως με τον αέρα. Και η υγρασία; Το πότισμα του; Πώς κρατάει τη ζωντάνια του και τη δύναμη του; Μήπως να προσπαθήσουμε να το μιμηθούμε λίγο, κάθε φορά που δίνουμε το δικό μας αγώνα, να σταθούμε όρθιοι;

agkinares3.250520
Αν έχουμε υπομονή, θα τα δούμε όλα αυτά να γίνονται... Τα φύλλα της αγκινάρας θα ξεραθούν και δεν θα τρώγονται πια, αλλά έρχονται οι κεφαλές πολύ πιο νόστιμες και πιο ωραίες... Και υπάρχουν τόσες συνταγές, που θα κάνουν το τραπέζι σας να μοσχομυρίσει... Ακόμα και ωμές, τρώγονται. Εμένα μου αρέσουν κι έτσι.

fito.ston tixo3
Δυο πράγματα, εκ πρώτης όψεως, ασύνδετα μεταξύ τους... Αλλά είναι έτσι; Εμείς θέλουμε να πιστεύουμε πως όχι. Η σπανιότητα τους, τα καθιστά μοναδικά. Και θέλαμε να τα παντρέψουμε σε ένα δημοσίευμα για να σας δείξουμε πως μικρά πράγματα μπορούν να κάνουν πιο όμορφη τη ζωή μας...

Παπαρούνες, άσπρες, κόκκινες, κίτρινες... Να τις θαυμάσουμε λίγο, όσο αντέχει ο καιρός

Posted in Επικαιρότητα

lefkes.paparunes1.290420
Για τις παπαρούνες και τις ανεμώνες έχουμε γράψει πολλά σ' αυτό το Site. Δείτε ΕΔΩ ένα χαρακτηριστικό δημοσίευμα... Και όσο υπάρχουν και ομορφαίνουν τη ζωή μας, θα συνεχίσουμε να ανεβάζουμε τέτοια όμορφα λουλούδια εκτιμώντας ιδιαίτερα την προσφορά σας...

kokines.paparunes2.240520
Σήμερα λοιπόν διαλέξαμε τρία χρώματα παπαρούνας. Το λευκό, το κόκκινο και το κίτρινο. Και προφανώς υπάρχουν πολλά ακόμα εκεί έξω στη φύση, καθώς είναι άγριο φυτό που μπορείς να το βρεις παντού και δεν θέλει ιδιαίτερη φροντίδα για να μεγαλώσει... Δείτε κι άλλες παπαρούνες ΕΔΩ.

kitrines.paparunes1.240520
Τις κίτρινες παπαρούνες τις ανακαλύψαμε πρόσφατα... Μας τις επεσήμαναν φίλοι μας, καθώς βρέθηκαν στον δρόμο τους και τις φωτογράφησαν. Θυμάστε το δημοσίευμα που κάναμε; Δείτε ξανά ΕΔΩ. Η αλήθεια είναι ότι εντυπωσιαστήκαμε, επειδή ζώντας στην πόλη δεν είχαμε δει ποτέ κάτι ανάλογο...

lefkes.paparunes2.290420
Ανάμεσα στα όμορφα ανοιξιάτικα λουλούδια που μας αρέσουν πάντα, είναι και οι λευκές παπαρούνες. Μπορεί, όπως τις κίτρινες να μην τις συναντά κανείς τόσο τακτικά, αλλά είναι πανέμορφες. Γι' αυτό, ότι χρώμα κι αν έχουν, οι παπαρούνες είναι πάντα μέσα στα λουλούδια που διαλέγουμε για την Πρωτομαγιά. Δείτε ΕΔΩ.

kokines.paparunes1.240520
Και στο Πήλιο είχαμε βρει όμορφες παπαρούνες. Δείτε ΕΔΩ, στο δημοσίευμα που κάναμε την Απρίλη του 2018 και ανάμεσα στα δέντρα του δάσους και τα άλλα λουλούδια που βάλαμε δεν είναι δυνατόν να απουσιάζουν και οι κόκκινες παπαρούνες. Ομορφαίνουν τη ζωή μας. Όλα μοιάζουν να είναι καλύτερα γύρω μας.

kitrines.paparunes2.240520
Δείτε κι ΕΔΩ μερικές, ακόμα, παπαρούνες από την Τζιά, που είδαμε πέρσι και φυσικά όπως κάνουμε πάντα, βρήκαν χώρο στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ... Θέλουμε εδώ, να δίνουμε μια νότα αισιοδοξίας, επειδή είμαστε κατακλυσμένοι από προβλήματα και με την πανδημία του κορονοϊού Covid-19, απηυδήσαμε

Περπατώντας στην οδό Θησέως, στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας... Γνωρίζοντας την πόλη

Posted in Επικαιρότητα

thiseos1.250520
Πάντα μας αρέσει να περπατούμε στο κέντρο της Αθήνας. Και ιδιαίτερα, το ιστορικό κέντρο της πόλης μας γοητεύει. Σήμερα θα σας πάμε στη οδός Θησέως, ένα μικρό πεζόδρομο με μαγαζιά που ξεκινάει από την Κολοκοτρώνη και καταλήγει στην Περικλέους. Κι εδώ μέσα στο τσιμέντο, μπορείτε να δείτε τέτοιες ομορφιές.

thiseos2.250520
Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πώς γίνεται τόσο ωραία λουλούδια να μεγαλώνουν απλά σε γλάστρες και μάλιστα μικρές, χωρίς πολύ χώμα... Και είναι ωραίο το γεγονός ότι οι άνθρωποι που έχουν αυτά τα μαγαζιά, έχουν κέφια, ώστε να φτιάξουν το δρόμο τους ή τα ίδια τα μαγαζιά τους πιο όμορφα.

thiseos3.250520
Οι φωτογραφίες που βλέπετε, είναι χθεσινές. Και διαπιστώνετε κι εσείς, ότι στον πεζόδρομο άρχισαν κιόλας να κυκλοφορούν κάπως οι άνθρωποι. Μάλιστα χθες πρώτη μέρα, είδαμε ανοιχτά καφέ στους εξωτερικούς χώρους και μερικούς πελάτες, χωρίς συνωστισμό, να απολαμβάνουν το καφεδάκι τους.

thiseos4.250520
Θησέως, πάντα. Λουλούδια σε γλάστρες, μικρές ή μεγαλύτερες. Και πράσινό. Μπόλικο πράσινο, που δίνει μια άλλη όψη, λίγο πιο όμορφη στην τσιμεντούπολη... Ο δρόμος είναι σχετικά μικρός. Αλλά αν ασχολείσαι με δημιουργικά πράγματα και χειροτεχνίες, είναι βέβαιο ότι θα βρείς πολλά χρήσιμα μαγαζιά.

thiseos5.250520
Όπως διαπιστώνετε κι εσείς, βλέποντας τις φωτογραφίες που τραβήξαμε, δεν έχουν όλοι οι μαγαζάτορες τα ίδια όμορφα κέφια. Προφανώς η πρωτοβουλία για τις γλάστρες είναι ιδιωτική. Κανείς δεν μπορεί να επιβάλει σε κανέναν, να διακοσμήσει με δικά του έξοδα τον μικρό πεζόδρομο.

thiseos6.250520
Ακόμη μια πλευρά της οδού Θησέως... Με τις γλαστρούλες της και τα φυτά που ακόμα κι όταν είναι μικρά, όπως αυτά, έχουν τη γοητεία τους και... παντρεύονται άνετα με τον υπόλοιπο χώρο... Εμένα μου άρεσε όλο αυτό και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας. Είμαι βέβαιος, ότι κάνουν αυτόν τον μικρό δρόμο, να ξεχωρίζει.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Περιμένοντας τη σύνταξη...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά; Μάλλον πολύ μακρυα, όπως δείχνουν τα πράγματα...
Την 1 Νοέμβρη 2019, κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς… Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα την εποχή του κονοϊού Covid-19
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη, πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA