Όμορφες παιδικές μνήμες ξύπνησαν μέσα μου, αυτές οι φωτογραφίες με τον πατέρα μου!

o.pateras.mu
Τις είδα ανεβασμένες στο Facebook από τον δραστήριο Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού μου, Θραψανού. Φωτογραφίες τραβηγμένες τη δεκαετία του 80, οι έγχρωμες... Ο πατέρας μου, Λευτέρης Θεοδωράκης του Κουμαλή, "σέρνει" τη στομωσά ως μάστορας στον αγγειοπλαστικό συνεταιρισμό "Μίνωας". Το θυμάμαι αυτό το εγχείρημα. Και είναι ενθαρρυντικό ότι, παρά τα όσα πέρασε, υπάρχει και λειτουργεί, ακόμα στο χωριό.

bambas
Εδώ, ο πατέρας μου πιο νέος, τότε σίγουρα δεν υπήρχαν χρωματιστές φωτογραφίες. Είναι με συγγενείς και φίλους σε ένα τραπέζι για τον πολιτευτή της Ενώσεως Κέντρου τότε, δικηγόρο Γ. Α. Μαγκάκη... Εκείνη την εποχή, εγώ ήμουν πολύ μικρός και δεν καταλάβαινα, γιατί έπρεπε στο πρόσωπο μου να τιμωρηθεί η όποια πολιτική δράση του πατέρα μου... Μισόν αιώνα μετά, ακόμα δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό.

o.pateras.mu1
Τα πιθάρια όμως ήταν η ζωή του... Έφτιαξε ο ίδιος, εκατοντάδες σε όλη την την Κρήτη στις βεντέμες που πήγαινε από τον Μάη ώς τον Οκτώβρη, κάθε χρόνο. Και εκπαίδευσε τον αδελφό μου Κωστή, να τον ακολουθήσει μετά το θάνατο του ή λίγο νωρίτερα, όταν πια ο ίδιος είχε αποσυρθεί, φτιάχνοντας το δικό του καμίνι στο Λιγαρά και κρατώντας το σε λειτουργία μέχρι που μπορούσε. Ενέπνευσε ακόμα τον εγγονό του, Μανώλη Βολυράκη και τον γιο του, Αγησίλαο να συνεχίσουν και σήμερα την τέχνη του αγγειοπλάστη... Δεν ξεχνιέται εύκολα αυτός ο άνθρωπος!

me ti mana mou ke ton patera mou

Μια βόλτα στην όμορφη Φωκίωνος Νέγρη που δείχνει να ξαναγεννιέται από τις στάχτες της…

Posted in Επικαιρότητα

kipseli1.190422
Τις προηγούμενες μέρες, κάναμε μια βόλτα στη Φωκίωνος Νέγρη. Είχα χρόνια να πάω, διαβάζοντας πως, γενικότερα η περιοχή της Κυψέλης είχε υποβαθμιστεί, καθώς κατακλίστηκε από χιλιάδες μετανάστες, κυρίως από τις χώρες της Αφρικής. Δεν ήθελα να χαλάσω τις μνήμες που είχα γι’ αυτή την περιοχή της Αθήνας.

kipseli2.190422
Προσπαθώ να μην είμαι προσωπολήπτης στη ζωή μου, γιατί απεχθάνομαι τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, αν και έχουμε μεγαλώσει, δυστυχώς σε μια τέτοια κοινωνία, αφήνοντας μας κατάλοιπα από αυτήν την κακή ιδιότητα. Αλλά διαψεύστηκαν αυτές οι φήμες! Φαίνεται ότι η μακρόσυρτη οικονομική κρίση του 2012 και ο κορονοϊός Covid-19, δυο χρόνια στα τρία, αμέσως μετά, έκαναν τη δουλειά τους.

kipseli3.190422
Παρ’ ότι καθίσαμε αρκετά και περπατήσαμε ολόκληρη την πλατεία και από τις δυο μεριές της, ένα πρωινό μιας καθημερινής μέρας, είδαμε μόλις έναν μαύρο. Κατά τα άλλα, τα μαγαζιά που ήταν ανοιχτά, κυρίως καφέ, μπαράκια ή ταβερνούλες, είχαν κόσμο και κίνηση. «Τσεκάραμε» καλά την περιοχή, οπότε υποσχεθήκαμε στον εαυτό μας να ξανάρθουμε.

kipseli4.190422
Αν και πολλά μαγαζιά έχουν αλλάξει χρήση (και φαντάζομαι και ιδιοκτήτες…) η Φωκίωνος Νέγρη συνεχίζει να έχει κάτι από την αίγλη και την ομορφιά που είχε κάποτε. Προσεγμένη, καθαρή, περιποιημένη από τις υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων, αξίζει να την επαναπροσεγγίσουν οι άνθρωποι, περνώντας μερικές χαλαρές ώρες από τη ζωή τους.

kipseli5.190422
Η αρχική έκπληξη μας εξελίχθηκε σε θαυμασμό. Και δεν είναι και τόσο μακριά από τον τόπο που μένουμε εμείς, τον Κολωνό. Άλλωστε, καθώς ο καιρός γίνεται κάθε μέρα και καλύτερος, όλα είναι… δίπλα μας. Μόνο διάθεση να υπάρχει και όλα τα άλλα, είναι και εύκολα και εφικτά…

kipseli6.190422
Κρατάμε μερικά πολύ όμορφα πράγματα… Η ίδια η Κυψέλη, μια παλιά συνοικία της Αθήνας, έχει βελτιώσει την εικόνα της προς το καλύτερο. Και δεν ξέρω αν μας φάνηκε, αλλά είδαμε ανθρώπους χαμογελαστούς, χαλαρούς, να απολαμβάνουν τον λίγο ελεύθερο χρόνο τους. Και ποιος, που ζει στην Αθήνα, δεν θέλει να το ζήσει αυτό;

Ένα μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα αναβιώνει μπροστά μάτια μας... Πρόσφυγες πολέμου!

Posted in Δημοσιογραφικά

prosfiges.ukranias
Είναι μερικά πράγματα που δεν είσαι σε θέση να τα διαχειριστείς εύκολα μόνος σου, όπως τους πρόσφυγες του πολέμου στην Ουκρανία. Καραβάνια από ξεριζωμένους ανθρώπους που αφήνουν πίσω τους ότι έχουν, προκειμένου να διασφαλίσουν τουλάχιστον τη ζωή τους. Εκατομμύρια άνθρωποι στους δρόμους και στην αναζήτηση μια καλύτερης ζωής.
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 23/04/2022

Ο πόλεμος έχει παράπλευρες απώλειες… Δεν είναι μόνο οι ζημιές σε κτιριακές υποδομές, οι νεκροί από τους βομβαρδισμούς, είναι και το γεγονός ότι οι άνθρωποι πρέπει να ξεσπιτωθούν και να φύγουν μακριά προκειμένου να γλυτώσουν από τα χειρότερα.

Έτσι τουλάχιστον πέντε εκατομμύρια άνθρωποι έχουν διαφύγει, μέχρι στιγμής, από την Ουκρανία μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής στις 24 Φεβρουαρίου 2022, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες.

Η HCR κατέγραφε ακριβώς 4.796.245 πρόσφυγες πριν λίγες μέρες. Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ), περίπου 215.000 άνθρωποι που δεν είναι Ουκρανοί διέφυγαν επίσης από την Ουκρανία.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη προσφυγική κρίση στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν δείχνουν μια αύξηση 59.774 σε σχέση με μόλις την προηγούμενη.

Τουλάχιστον 2,7 εκατ. Ουκρανοί πρόσφυγες –σχεδόν έξι στους δέκα από την έναρξη του πολέμου – διέφυγαν προς την Πολωνία. Τουλάχιστον 725.000 έφθασαν στη Ρουμανία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της HCR, 645.000 Ουκρανοί διέφυγαν τον Φεβρουάριο, σχεδόν 3,4 εκατ. τον Μάρτιο και περισσότεροι από 760.000 από την 1η Απριλίου.

Από στατιστική άποψη οι γυναίκες και τα παιδιά αντιπροσωπεύουν το 90% των προσφύγων, καθώς οι άνδρες ηλικίας από 18 έως 60 ετών έχουν κληθεί στα όπλα και ως εκ τούτου δεν μπορούν να φύγουν.

Σχεδόν τα δύο τρίτα των παιδιών στην Ουκρανία αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, αν υπολογιστούν και εκείνα που εξακολουθούν να βρίσκονται στη χώρα.

Οι περίπου 215.000 υπήκοοι τρίτων χωρών που διέφυγαν από την Ουκρανία –και δεν είναι πολίτες ούτε της Ουκρανίας ούτε της χώρας στην οποία εισήλθαν – είναι στην πλειονότητά τους φοιτητές και μετανάστες εργάτες.episimansis.neo

Εκτός των προσφύγων, ο ΔΟΜ εκτιμά πως ο αριθμός των ανθρώπων που εκτοπίστηκαν στο εσωτερικό της Ουκρανίας ανέρχεται σε 7,1 εκατομμύρια.

Πριν από την εισβολή, η Ουκρανία είχε 37 εκατομμύρια κατοίκους στα εδάφη που ελέγχονται από το Κίεβο, στον νότο, ούτε τις ζώνες στην ανατολική Ουκρανία που τελούν υπό τον έλεγχο των φιλορώσων αυτονομιστών.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Στη Βρετανία, ας πούμε, αντιμετωπίζουν άλλο ένα μεγάλο πρόβλημα, τη σεξουαλική εκμετάλλευση. Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες ζήτησε από τη βρετανική κυβέρνηση, να παρέμβει, ώστε να τερματιστεί η «σύνδεση» μεταξύ «μόνων» ανδρών με τις Ουκρανές που καταφθάνουν στη χώρα.

Ο λόγος, η ανησυχία για σεξουαλική εκμετάλλευση αυτών των γυναικών, που φιλοξενούνται σε σπίτια του εξωτερικού, φεύγοντας από την εμπόλεμη Ουκρανία.

Υπάρχουν ήδη αναφορές για αυτό το θλιβερό φαινόμενο και πλέον ο ΟΗΕ έδωσε οδηγίες για «πιο κατάλληλα ταιριάσματα» μεταξύ του οικοδεσπότη και της φιλοξενούμενης πρόσφυγα. Δηλαδή, οι μόνες γυναίκες ή οι γυναίκες με παιδιά να φιλοξενούνται από οικογένειες ή από ζευγάρια.

Χαρακτηριστικό είναι ότι μια 32χρονη Ουκρανή η οποία ανέφερε στον Guardian ότι ενώ έψαχνε για έναν κατάλληλο άνθρωπο για να τη φιλοξενήσει στο Λονδίνο, μέσω ειδικής και επίσημης πλατφόρμας, δέχτηκε ένα μήνυμα από κάποιον, μεγάλης ηλικίας, ο οποίος της είπε ότι διατίθεται να τη φιλοξενήσει, αλλά «θα πρέπει να μοιράζεται την κρεβατοκάμαρα μαζί του». Αυτή δεν είναι η μόνη περίπτωση. Ρεπόρτερ των Times προσποιήθηκε ότι είναι Ουκρανή πρόσφυγας κι ότι αναζητά φιλοξενία και έλαβε σειρά μηνυμάτων με ανήθικες προτάσεις, ως αντίτιμο για τη φιλοξενία.

Θεέ μου! Σε τι εποχές ζούμε; Ένας λαός, ο Ουκρανικός, ξεριζώνεται με αφορμή τον πόλεμο που τους έχει επιβάλει η Ρωσία και κάποιοι, υποτίθεται άνθρωποι, κοιτάζουν απλά πώς θα εκμεταλλευτούν την κατάσταση προς όφελος τους.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ αυτής της εβδομάδας, στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Μια πυκραμυγδαλιά που φύτρωσε στο χωράφι της Ελισάβετ Πολυχρόνη, στην Χαλκιδική...

Posted in Επικαιρότητα

pikramigdalia1.170422
Είναι από τα ωραία που μπορεί να συναντήσεις στο διαδίκτυο… Τις φωτογραφίες, τις ανέβασε στον τοίχο της, στο Fecebook, η φίλη μας Ελισάβετ Πολυχρόνη. Είναι μια πικραμυγδαλίτσα που φύτρωσε μόνη της, στη μέση του χωραφιού της... Και όπως λέει η ίδια: Έκανε την επιλογή της και μας δίνει τις χαρές της...

pikramigdalia2.170422
Την είδα και μου άρεσε πολύ. Μου θύμισε όταν ήμουν παιδί, που ξέραμε πού θα βρούμε πυκραμύγδαλα, είτε χλωρά, είτε ξερά και τα τρώγαμε παρά την πικρίλα τους… Ευτυχώς για μας, σε μικρή ποσότητα κι έτσι δεν είχαμε ποτέ πρόβλημα, Ή ήταν πολύ δυνατό το στομάχι μας και οι αντοχές μας.

pikramigdalia3.170422
Όπως μάθαμε το πικραμυγδαλέλαιο και πικραμυγδαλόλαδο, το, αιθέριο έλαιο τού καρπού τής πικραμυγδαλιάς, που χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία και στη σαπωνοποιία, αφού αφαιρεθεί το υδροκυάνιο που περιέχει. Υδροκυάνιο; Ναι, γι’ αυτό αν φας πολλά μπορεί και να πεθάνεις.

pikramigdalia4.170422
Αλλά εδώ, στη σημερινή ανάρτηση, εμείς κρατάμε την ομορφιά του καρπού στη γέννηση του και το μεγάλωμα του. Ένα προνόμιο που το έχουν όσοι ζουν στην περιφέρεια, όπως η Ελισάβετ. Εκφράζει κι εμάς το σχόλο της Peristera Mpalta, ότι «χαιρόμαστε πάρα πολύ όταν ανεβάζει τέτοιες φωτογραφίες».

pikramigdalia5.170422
Αγαπούμε να παρακολουθούμε τη φύση, να ανθίζει, να βγάζει καρπό, αλλά δυστυχώς ο χρόνος μας είναι πολύ περιορισμένος και στερούμαστε από την πραγματικότητα τέτοιων εικόνων… Επιπλέον εμείς που ζούμε σε μια μεγαλόπολη, είναι αδύνατον να έχουμε τέτοιες εμπειρίες… Ότι απομένουν, είναι μόνο στις μνήμη μας, ως νοσταλγία.

Από τι προτιμάς να πεθάνεις; Προτιμάς τον πόλεμο ή την επιδημία; Ανθρώπινα διλήμματα

Posted in Δημοσιογραφικά

erimi.dromi
Στην Κίνα βγήκαν στα μπαλκόνια και στα social media και διαμαρτυρήθηκαν για το lockdown. Και οι δρόμοι είναι άδειοι... Στην Ουκρανία οι άμαχοι και στην Ρωσία οι διαφωνούντες με τον πόλεμο, δημοσιογράφοι και λαός, δεν μπορούν να εκφράσουν την αποστροφή τους.
ukrania.polemos

bonis.leo.neo
Τετάρτη σήμερα και νομίζω πως τα δύο θέματα που "καίνε" πιο πολύ είναι ο πόλεμος στην Ουκρανία και ο "πόλεμος" στη Σαγκάη, που αποτελεί την οικονομική καρδιά της Κίνας και ένα από τα βασικά λιμάνια εξαγωγών της χώρας.

Κι εδώ το επόμενο ερώτημα είναι, από τι προτιμάς να πεθάνεις. Προτιμάς τον πόλεμο ή την επιδημία; Προτιμάς να μείνεις ανάπηρος πολέμου ή να κινδυνεύσεις να πεθάνεις από ενδεχόμενη πείνα λόγω έλλειψης προϊόντων; Διλήμματα που, είτε είσαι στην Ουκρανία και στην Κίνα, είτε οπουδήποτε αλλού, σίγουρα θα σε απασχολούν.

Βλέπουμε λοιπόν τον τρόπο με τον οποίο η Κίνα προσπαθεί να απομονώσει τον ιό και τους ανθρώπους που τον φέρουν, για να γλιτώσει μια τεράστια εξάπλωση που θα μπορούσε να κάνει το σύστημα υγείας της να καταρρεύσει. Στο protagon gr διαβάζουμε ότι "ο μέσος κυλιόμενος όρος νέων διαγνώσεων στην πόλη των 26 εκατομμυρίων κατοίκων, τη Σαγκάη, είναι μόλις 1.101 άτομα.

Στην Ελλάδα, ο μέσος κυλιόμενος όρος κρουσμάτων την τελευταία εβδομάδα είναι 12.000". Και εδώ έρχεται το ερώτημα. Μήπως ξέρουν κάτι που μας κρύβουν εκεί στην Κίνα; Αν ναι, τι και πόσο τρομακτικό μπορεί να είναι αυτό; Ποτέ θα φτάσει στην Ευρώπη; Αν όχι, μήπως τότε κάνουμε εμείς μοιραίο λάθος που τα απελευθερώνουμε όλα ενώ έχουμε τόσα κρούσματα καθημερινά και τόσους θανάτους; Ο χρόνος θα δείξει.

Όλοι μας ξέρουμε πως ο ιός είναι εδώ. Αλλά απ' την άλλη πρέπει να ανοίξει και η κοινωνία για να κινείται η οικονομία. Κι εδώ πάλι δίλημμα. Αφήνω να εξαπλωθεί ο ιός και δίνω ανάσα στην οικονομία; Ή το ανάποδο; Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι είναι δύσκολες αποφάσεις. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα που λέει και ο λαός.

Αλλά από αυτό το βήμα εδώ στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, αυτό που θέλουμε πάντα να τονίζουμε είναι ότι μεγάλο ρόλο παίζει και θα παίζει η αυτοπροστασία. Άσχετα με τα μέτρα και τις ελευθερίες που δίνει η κυβέρνηση, ο καθένας οφείλει να προστατέψει τον εαυτό του. Μόνο έτσι θα έχουμε ένα ασφαλές καλοκαίρι.

Υ. Γ. : Τουλάχιστον στην Κίνα βγήκαν στα μπαλκόνια και στα social media και διαμαρτυρήθηκαν για το lockdown. Στην Ουκρανία οι άμαχοι και στην Ρωσία οι διαφωνούντες με τον πόλεμο, δημοσιογράφοι και λαός, δεν μπορούν να εκφράσουν την αποστροφή τους. Κανένας τους δεν θα ακουστεί και κινδυνεύουν και με φυλάκιση από τη κυβέρνηση της Ρωσίας. Δείτε ΕΔΩ ένα κατατοπιστικό άρθρο.

Ακόμα λίγα λουλούδια από το φυτώριο Fytopharm EE της οδού Βικέλα στα Κάτω Πατήσια

Posted in Επικαιρότητα

luludia11.150422
Πριν δυο μέρες σας είχαμε ΕΔΩ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ ένα δημοσίευμα μας λουλούδια από το PRAKTIKER. Αλλά δεν μείναμε εκεί. Την ίδια ημέρα, που ήταν καλή από άποψη καιρικών συνθηκών, συνεχίσαμε και σε ένα ακόμα φυτώριο που εκτιμούμε στην οδό Βικέλα 31, κάπου κοντά στα Κάτω Πατήσια.

luludia10.150422
Έχει κι εδώ μεγάλη ποικιλία και οι άνθρωποι είναι εξειδικευμένοι. Κάποτε μάλιστα ο δρόμος αυτός είχες πάρα πολλά φυτώρια, αλλά σήμερα έχουν συρρικνωθεί σε μόνο δύο. Αυτό που πήγαμε εμείς και άλλο ένα από την απέναντι πλευρά του δρόμου.

luludia12.150422
Μας αρέσει να ψωνίζουμε από αυτό το φυτώριο και να ακολουθούμε τις οδηγίες που μας δίνουν εκείνοι που τα φροντίζουν. Η Σούλα διαλέγει με κριτήριο την ανάγκη των λουλουδιών για ηλιοφάνεια, επειδή το σπίτι μας είναι στον πρώτο όροφο και δεν έχουμε πάρα πολύ ήλιο όλες τις ώρες.

luludia4.150422
Μας αρέσει που έχουν απλώσει την πραμάτεια τους με τις μικρές γλαστρούλες πάνω στο πεζοδρόμιο ώστε οι πελάτες να μπορούν να διαλέξουν και να κάνουν τις επιλογές για ότι θέλουν να αγοράσουν. Κοντά υπάρχει πάντα κάποιος που γνωρίζει για να δώσει επιπλέον πληροφορίες για το φυτό.

luludia13.150422
Κι όσο η Σούλα έψαχνε να βρει τι λουλούδια θα πάρει, εγώ προσπαθούσα να αποτυπώσω στο κινητό μου τηλέφωνο, στιγμιότυπα από το φυτώριο. Κι έτσι ομόρφυνε και ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ που του αρέσουν τόσο τα λουλούδια και που αυτή την εποχή είναι παντού και στην ανθοφορία τους...

Διαχρονικό ερώτημα: Χωριό ή πόλη. To Bread Factory το έλυσε, έφερε το χωριό στην πόλη

Posted in Επικαιρότητα

bread.faktory1.160422
Εμείς που είχαμε την τύχη να γεννηθούμε και να μεγαλώσουμε σε κάποιο χωριό, ξέρουμε καλά, πόσο ποιοτικά διαφορετικό είναι να ζεις σ' αυτό το περιβάλλον και πόσο να ζεις στην πόλη. Και τέτοιοι συλλογισμοί απασχολούν πολλούς στην καθημερινότητα τους.

bread.faktory22.160422
Το Σάββατο όμως, είχαμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε το Bread Factory στον Κηφισό και Εθνάρχου Μακαρίου αμέσως μετά το ποτάμι στη Λένορμαν προς Περιστέρι για να πάρουμε κάποια βουτήματα για τον απογευματινό μας καφέ και είδαμε στη διακόσμηση του αυτή τη ρεκλάμα.

bread.faktory3.160422
Πρόκειται για μια παρότρυνση. "Φέρε το χωριό στην πόλη"! Δεν ξέρω ποιος το εμπνεύστηκε από το διαφημιστικό τμήμα της αλυσίδας των καταστημάτων Bread Factory, αλλά είναι όντως επιτυχημένο. Και πολύ ξεχωριστό, επειδή ακουμπάει καρδιές και το εσωτερικό κόσμο πολλών από εμάς.

bread.faktory4.160422
Η Αθήνα είναι μια μεγαλούπολη κι εδώ κατοικεί σχεδόν η μισή Ελλάδα, από άποψη πληθυσμού. Οπότε, εμείς οι “Aθηναίοι” οι περισσότεροι δηλαδή, όλο και κάποιο χωριό έχουμε, οπότε είναι επιτυχία να το... φέρεις στην πόλη! Δεν ξέρω τι σχέση μπορεί να έχει αυτό με τα γλυκά, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

bread.faktory5.160422
Αγαπώ τις έξυπνες ιδέες που στηρίζονται πάνω σε γόνιμο προβληματισμό και όχι τις τηλεοπτικές ατάκες του τίποτα. Η παρότρυνση να φέρουμε στην πόλη το χωριό δεν είναι τωρινή. Στην Καλμαριά, ας πούμε έχουν φτιάξει ένα τέτοιο μαγαζί με παραδοσιακό τοπικά είδη και προϊόντα.

bread.faktory6.160422
Ότι κι αν είχαν στο μυαλό τους οι διαφημιστές της καμπάνιας του Bread Factory προσωπικά τους βγάζω το καπέλο. Πέτυχαν να στρέψουν την προσοχή μας στα προϊόντα τους. Κατάφεραν να μας κάνουν να χαμογελάσουμε και να θυμηθούμε τον τόπο μας με νοσταλγία. Ας είναι καλά!

Λουλούδια εποχής, γέμισε ο τόπος ομορφιές της άνοιξης… Και μας αρέσουν τόσο πολύ!

Posted in Επικαιρότητα

luludia1.150422
Είχαμε τη χαρά προχθές να πάμε στο PRAKTIKER της Πειραιώς για πάρουμε κάποια πράγματα για το μπαλκόνι μας προκειμένου να το βάλουμε σε μια τάξη, μετά τις αλλαγές που του έκανε η Σούλα. Και μας έκανε πολύ εντύπωση, που ο τόπος είχε γεμίσει λουλούδια.

luludia2.150422
Ντανιασμένα με τον σωστό τρόπο, ώστε να είναι προκλητικά στο ανθρώπινο μάτι. Και φυσικά εμπορεύσιμα… Μου άνοιξαν την διάθεση και δεν έπαψα να τα περιεργάζομαι και να τα φωτογραφίζω.

luludia3.150422
Συνήθως όλες αυτές τις εικόνες τις ανεβάζω άμεσα στο Facebook για να δω τις αντιδράσεις σας. Ήταν οι αναμενόμενες, οπότε προχώρησα στο σημερινό βήμα, όπως το βλέπετε. Η αλήθεια είναι ότι το PRAKTIKER ως επιχείρηση έκανε τεράστιες αλλαγές για να τους δώσει χώρο, ώστε να μυρίσει άνοιξη.

luludia5.150422
Το βέβαιο είναι ότι αυτή την εποχή οι άνθρωποι φτιάχνουν τους κήπους τους, οπότε όλο και θα χρειαστούν κάτι από τα λουλούδια εποχής, για την ανανέωση του χώρου τους. Και καθώς έρχεται μια καλοκαιρινή διάθεση, όλο και θα δώσουμε χρόνο στο μπαλκόνι με τους φίλους μας.

luludia6.150422
Μ’ αρέσει αυτή η εποχή που αλλάζει τη διάθεση μέσα μας. Και όσο γίνεται, το παλεύουμε σ’ αυτή την κατεύθυνση. Σήμερα Κυριακή λοιπόν έχουμε λουλούδια, επειδή ξέρετε πόσο πολύ τα αγαπάμε και προσπαθούμε να τα έχουμε στη ζωή μας. Απλά και ξεκάθαρα πράγματα.

luludia8.150422
Τα λουλούδια ακόμα και σε ένα εμπορικό χώρο είναι ωραία. Αλλά εκεί που παίρνουν σάρκα και οστά είναι όταν αρχίσουν και αναπτύσσονται στο σπίτι μας. Ας ελπίσουμε ότι θα πάνε όλα καλά τα πράγματα, ώστε τα λουλούδια που βάζουμε να αναπτυχθούν και να ανθίσουν.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA