Φθινόπωρο, αλλά ας μη χαλαρώνουμε υπερβολικά. Ο Covid-19 είναι εδώ, δεν έφυγε...

anixi1.030520
Όλα γύρω μας είναι φαινομενικά καλά, αλλά μόνο φαινομενικά. Το πρόβλημα είναι εδώ και καραδοκεί απειλητικό για τις ανθρώπινες ζωές... Το σημαντικό δεν είναι ότι μοιάζει να ξαναρχίζει να λειτουργεί η ζωή… Αλλά, πρέπει να συνεχίζουμε να είμαστε προσεκτικοί, παίρνοντας τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας... Στο τρίτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου, ας είμαστε προσεκτικοί με ότι κάνουμε.

anixi2.030520
Θα βγούμε για λίγο έξω; Ασφαλώς. Τοέχουμε ανάγκη... Αλλά με προσοχή, περισσότερη κι από όσο μας συστήνουν οι ειδικοί... Το χρειαζόμαστε. Να ξαναθυμηθούμε πώς ήταν η ζωή, πριν προκύψει η πανδημία και αλλάξουν όλα γύρω μας... Αγνοήστε τους αντιεμβολιαστες και αρνητές του ιού. Αφήστε τους, να ζουν στον κόσμο τους.

anixi3.030520
Με μέτρο λοιπόν, για να μην ξεθαρρεύουμε… Συνεισφέραμε λοιπόν και εμείς στον περιορισμό της διασποράς του κορονοϊού Covid-19 με τον εμβολιασμό. Εγώ έκανα και τις δυο δόσεις του astrazeneka και η Σούλα την πρώτη δόση ενώ έχει προγραμματιστεί η δεύτερη δόση για τις 4 Αυγούστου. Και τώρα πρέπει να προσπαθήσουμε να επιστρέψουμε στη ζωή. Όπως την ξέραμε θα μας πάρει καιρό, αλλά ας δοκιμάζουμε σιγά - σιγά. 

anixi4.030520
Και ας είμαστε ρεαλιστές... Τίποτα δεν είναι ευκολο… Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να φοβούνται… Και οι προγραμματισμοί, ακόμα και οι βραχυπρόθεσμοι, από δύσκολοι έως αδύνατοι. Αλλά η ζωή, δεν μπορεί να σταματήσει έτσι... Αλλιώς, φανταζόμαστε ότι θα γίνει όλο αυτό. Και το εμπεδώσαμε, σε βάθος… Αλλά να μας λείπουν οι... ηρωισμοί με τους συνωστισμούς. Ασκούμε διάκριση.

anixi5.030520

Όλες οι φωτογραφίες που καλύπτουν το δημοσίευμα αυτό και το ομορφαίνουν, υπενθυμίζοντας μας ότι έξω είναι η ζωή, είναι από την Άνδρο... Ας είναι καλά η Ευαγγελία και ο Λούης... Χωρίς αυτούς και την αγάπη τους, ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ θα ήταν πιο φτωχός... Αλλά ακριβώς, επειδή έχουμε τέτοιους φίλους, αισθανόμαστε πολύ πλούσιοι!

Κι ένα… πολιτικό ανέκδοτο, των ημερών…

Posted in Επικαιρότητα

Οδηγός αυτοκινήτου παθαίνει λάστιχο στην Εθνική. Σταματάει μια νταλίκα. Φίλε, ρωτάει, μπορείς να με πάρεις μαζί σου; Πάω για Αθήνα. Ανέβα πάνω, του λέει. Στη συζήτηση αναφέρονται στις εκλογές.
-Τί θα ψηφίσεις;
-ΚΚΕ εγώ ψηφίζω, πάντα.
-ΚΚΕ; κατέβα γρήγορα κάτω....
Λυπημένος και απογοητευμένος κατεβαίνει και περιμένει το επόμενο όχημα για να φτάσει στον προορισμό του. Βλέπει ένα αγροτικό 4Χ4, το σταματάει και επαναλαμβάνει:
-Φίλε πάω για Αθήνα, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;
-Βέβαια φίλε, ανέβα.
Κουβέντα στην κουβέντα, φτάνουν στο επίκαιρο θέμα των εκλογών.
-Και τι θα ψηφίσουμε φιλαράκι, ρωτάει ο μεγαλοκτηματίας
-Κάπως διστακτικά απαντάει: ΚΚΕ.
-Είσαι σοβαρός ρε μαλάκα; Και σταμάτησα για να σε πάρω; Κατέβα αμέσως κάτω.
Και πάλι απογοητευμένος κατεβαίνει και περιμένει το επόμενο. Μετά από ώρες συναντάει ένα πολυτελέστατο αυτοκίνητο. Το οδηγεί μια δίμετρη γκόμενα. Σταματάει και ανεβαίνει. Γνωρίζονται, πάνε για καφέ και καταλήγουν σε ξενοδοχείο. Πριν ανάψει το γλέντι για τα καλά. Ρωτάει η γκόμενα: -Φίλε τι ψηφίζεις; -ΝΔ απαντάει ο ταλαίπωρος, με επιφύλαξη, αυτή τη φορά. ΝΔ; Μπράβο ρε μεγάλε. Φουντώνει η γκόμενα, και ορμάει..... Πήδα με μεγάλε, ξέσκισέ με, χτύπα με, χτύπα με, χτύπα με ... σου λέω, πιο δυνατά... Και αυτός χτυπά με μανία και γαμάει συγχρόνως.
ΩΩΩΩΩΩ ρε Θεέ μου!!!! ΓΙΑ ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΜΟΝΟ, ΕΓΙΝΑ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΑΙ ΓΑΜΑΩ ΚΑΙ ΔΕΡΝΩ....

Ολοκληρώθηκε ο «Ηλεκτρικός Σιδηρόδρομος» τ. 86

Posted in Δημοσιογραφικά

Αυτό κι αν είναι κατόρθωμα! Μέσα στη μεγάλη πίεση των ημερών κατάφερα σε λιγότερα από επτά εργάσιμες μέρες να ολοκληρωθεί ο «Ηλεκτρικός Σιδηρόδρομος» τ. 86 των συνταξιούχων του ΗΣΑΠ και χθες Τρίτη δώσαμε το «τυπωθείτω». Δείτε ΕΔΩ σε αρχείο PDF το τεύχος ολόκληρο, όπως θα κυκλοφορήσει σε λίγο τυπωμένο.

Ο ελάχιστος χρόνος που χρειάστηκε αποδεικνύει περίτρανα πως όταν υπάρχει καλή συνεργασία – και με τον Μανώλη Φωτόπουλο η συνεργασία είναι πάντα άριστη – όλα κυλούν ομαλά και το αποτέλεσμα είναι πάντα θετικό.

 Το πιο ωραίο είναι ότι, όπως μου είπε, τη μισή… επόμενη εφημερίδα την έχει κι όλας έτοιμη! Έτσι κρατάνε συνεργασίες σε βάθος 15ετίας!

Συνεδριάζει το Δ. Σ. του Συλλόγου Γονέων του 54 Γυμνασίου Αθηνών

Posted in Μαρτυρίες

Απόψε στις 4.30 μ. μ. είναι προγραμματισμένο το πρώτο Δ. Σ. του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 54 Γυμνασίου Αθηνών. Θυμάστε που την προηγούμενη Παρασκευή η πρόεδρος διερευνούσε το χρόνο. Ε, κανείς δεν μπορούσε το απόγευμα της Παρασκευής που μπορούσα εγώ. Αυτό μου μετέφερε τηλεφωνικά την Κυριακή.

Φυσικά δεν θα ήθελα ποτέ να κωλυσιεργήσω το έργο του Δ.Σ. Συμφώνησα λοιπόν για σήμερα Τετάρτη με μένα να είμαι «Ωσή παρών» και με την έγνοια τους, να μου τηλεφωνήσουν στο κινητό να τοποθετηθώ όπου αυτό είναι αναγκαίο προκειμένου να παρθούν αποφάσεις.

Δεν διεκδικώ καμιά θέση ευθύνης. Μπήκα στο Δ.Σ. απλά και μόνο για να προσφέρω στο Σύλλογο και το Σχολείο και είμαι διαθέσιμος προς εκμετάλλευση σ’ αυτή την κατεύθυνση.

Αλλά είναι αδύνατον τέτοια ώρα (7 μ.μ.) να αφήσω την εφημερίδα –ιδιαίτερα τώρα που λείπει κι ο Μπάμπης- και να πάω στο συμβούλιο. Για τον ίδιο λόγο που οι άλλοι συνάδελφοι γονείς δεν μπορούν να αφήσουν τα μαγαζιά τους την Παρασκευή το απόγευμα.

Μακάρι να είναι τουλάχιστον διαθέσιμοι για δουλειά και με τηλεφωνική έστω επικοινωνία, όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα. Οι προθέσεις θα φανούν, άλλωστε, πολύ γρήγορα…

Οι αγώνες πάνε μαζί με τον πολιτισμό

Posted in Τα δικά μου


Τα παιδιά από την Επιτροπή Κατοίκων Ακαδημίας Πλάτωνα επέστρεψαν από τις καλοκαιρινές διακοπές με όρεξη και διάθεση για δουλειά. Το σχεδίαζαν στη συνάντηση της προηγούμενης εβδομάδας που δεν μπόρεσα να πάω, αυτό το Σάββατο 19 Σεπτέμβρη μετά τις 5 μ.μ., αν μας αφήσει ο καιρός.

Το αρχαιολογικό πάρκο θα «ζωντανέψει» εκείνη την ημέρα με μουσικές, χάπενιγκ, δρώμενα σε διάφορα σημεία του και με την καθοριστική βοήθεια των Point Defect. Και παράλληλα θα’ ναι μια αφορμή να ξαναβρεθούμε όλοι μαζί, να κάνουμε μια αποτίμηση του αγώνα μας ως τώρα και να διασκεδάσουμε σαν άνθρωποι που καταφέραμε σε μικρό χρονικό διάστημα αρκετές νίκες.

Διότι νίκη είναι ότι «σταματήσαμε» το τερατούργημα που ετοίμαζε η Νομαρχία Αθηνών για το διοικητήριό της μέσα σχεδόν στο αρχαιολογικό πάρκο. Νίκη είναι ότι η Διπλάρειος σχολή στην πλατεία Θεάτρου, στο κέντρο της Αθήνας, παραχωρήθηκε ύστερα και από τη δική μας πίεση στη Νομαρχία και ανοίγει ο δρόμος για να χτιστεί στο χώρο από τον ΟΣΚ το πολύπαθο νηπιαγωγείο.

Βεβαίως όλα αυτά δεν έγιναν από τη μια στιγμή στην άλλη. Δεν μας «χαρίστηκαν». Τα διεκδικήσαμε με συντονισμένους αγώνες και τα κερδίσαμε. Αλλά, φυσικά τίποτα δεν τελείωσε. Όλα αυτά έχουν μια ατέλειωτη γραφειοκρατία, επομένως, ανάγκη πάσα να παρακολουθούμε βήμα – βήμα τις κινήσεις τους και να παρεμβαίνουμε όπου και όταν αυτό είναι αναγκαίο.

Τώρα, σ’ αυτή την φάση, είναι αναγκαίο να κάνουμε γνωστές τις εκδηλώσεις του Σαββάτου στους κατοίκους της περιοχής μας και όχι μόνο. Έφτιαξα την ανακοίνωση που βλέπετε στην κορυφή του δημοσιεύματος, με τη βοήθεια της Ματίνας και από χθες άρχισε να μοιράζεται παντού από τα παιδιά της Επιτροπής. Μπορείτε να την τυπώσετε, να την αναπαράγετε και να τη διαθέσετε στο χώρο σας. Βοηθάτε έτσι τον αγώνα μας…

Στο ξεκίνημα μιας νέας εργάσιμης εβδομάδας

Posted in Τα δικά μου

Δευτέρα πρωί στους δρόμους. Μια διευθέτηση στην ΙΕ’ ΔΥΟ Αθηνών σε σχέση με τη γονική παροχή του σπιτιού της Αλκινόου στην Ειρήνη με κρατά ως τις 9 στα γραφεία της Εφορίας, επί της Ηπείρου. Εξυπηρετική η υπάλληλος στο αρμόδιο τμήμα του Κεφαλαίου παρ’ όλο που δεν είναι και τόσο ομιλητική. Ίσως ακόμα να μην είχε πιει τον καφέ της, η καημένη…

Η δουλειά όμως έγινε σε λιγότερο από 20 λεπτά κι αυτό πρέπει να χαρακτηριστεί ως επιτυχία για το ελληνικό δημόσιο.

Λίγο αργότερα στην οδοντίατρο Γεωργία Ασημακοπούλου. Ένα ψιλό σέρβις μετά το καλοκαίρι το χρειαζόμουνα. Και γίνεται χαμός στον ΕΔΟΕΑΠ. Μετά τις 22 θα έπαιρνα σειρά στην κ. Τζιά.

Είπα λοιπόν να θυμηθώ τα παλιά. Η Γεωργία είναι ο άνθρωπος που με έκανε να ξε-φοβηθώ τη λευκή μπλούζα των οδοντογιατρών. Δεν ξέρω το πώς και το γιατί, αλλά τους οδοντογιατρούς τους… φοβόμασταν στο χωριό. Ίσως γιατί καταφεύγαμε σ’ αυτούς μόνο όταν πονάγαμε πολύ για δραστικές λύσεις. Ίσως πάλι γιατί η παιδεία μας, σε σχέση με τη φροντίδα των δοντιών ήταν σε πολύ χαμηλά επίπεδα.

Το ραντεβού έχει κλειστεί για τις 9 το πρωί. Ήρθα με καθυστέρηση πέντε λεπτών ένεκα η απασχόληση μου στην ΙΕ’ ΔΥΟ Αθηνών. Αλλά πάει 9,20 κι ακόμα να φανεί η Γεωργία. Δεν τρελαίνομαι. Κάθομαι στις σκάλες έξω από το ιατρείο και την περιμένω κρατώντας σημειώσεις. Δεν με ανησυχεί τόσο αυτό, όσο ότι στην ΠΕΤ ΟΤΕ ξαναέβαλαν μπροστά τη φάμπρικα με τις υπογραφές προσέλευσης και αποχώρησης του προσωπικού.

Πέντε λεπτά αργότερα ήρθε. Ίδια και απαράλλαχτη. Σα να μην πέρασε μια μέρα στα 15 τόσα χρόνια που είχα να τη δω. Μόνο κάτι παχάκια έδειχναν το πέρασμα των χρόνων. Κατά τα άλλα η Γεωργία δεν έβαλε γλώσσα μέσα της μέχρι τις 10,10 που κάθισα στο ιατρείο. Ωραία είναι όμως. Σε κάνει να ξεχνιέσαι από τον πόνο και τις δουλειές στα δόντια…

Είναι όμως και η πρώτη στη δουλειά της. Με κλειστά μάτια μπορείς να την εμπιστευτείς. Την άφησα να «παίξει» στο γήπεδό της. Ότι εκείνη εκτιμά ότι πρέπει να γίνει, θα γίνει… Και μια φορά την εβδομάδα θα τα λέμε από κοντά στο ιατρείο της. Ανοίξαμε δουλειές…

Τρεις βδομάδες πριν τις εκλογές, προβάδισμα η Ν.Δ.

Posted in Επικαιρότητα

Στο δικό μου γκάλοπ που δεν... τρέχετε να ψηφίσετε αν και σας το ζήτησα, μικρό προβάδισμα έχει η Ν. Δ. Κι ας λένε τα γκάλοπ των κυριακάτικων εφημερίδων για 5.6% μπροστά το ΠΑΣΟΚ.

Τώρα μην τρελαθούμε κι όλας, το δικό μου γκάλοπ δεν έχει καμία σχέση με τα επενδυμένα με επιστημονικά φίλτρα γκάλοπ των εφημερίδων. Ένα παιχνίδι είναι που οι περισσότεροι αγνοούν συνειδητά και κάποιοι “παίζουν”.

Το σημαντικό όμως είναι ότι συμμετέχουν οι φίλοι και όσοι ψηφίζουν το κάνουν χωρίς δόλο και υστεροβουλίες. Θα είναι έτσι το αποτέλεσμα της κάλπης. Δεν “πετάμε” στα σύννεφα. 54 ψήφοι είναι, δεν είναι δυνατόν να προσεγγίσουν ούτε κατά διάνοια το πραγματικό ποσοστό που θα πάρουν τα πολιτικά κόμματα στην κάλπη την Κυριακή 4 Οκτώβρη.

Άλλωστε το “Άλλο κόμμα” που σημαίνει μια... ισχυρή τάση των μικρών εκτός βουλής κομμάτων και δείχνει ότι εδώ δεν είμαστε μονόχνοτοι παίρνει ισχυρά ποσοστά. Αποτυπώνεται πάντως ο... δικομματισμός ως ένα βαθμό, αφού το μεγάλο ποσοστό 72% το μοιράζονται. Για να δούμε πόσο θα αλλάξει αυτό τις επόμενες εβδομάδες μέχρι την κρίσιμη Κυριακή...

Ο γλάρος Ιωνάθαν στη ζωή μας...

Posted in Επικαιρότητα

Τον γλάρο Ιωνάθαν τον διάβασα πολλές φορές... Είναι ένα μικρό βιβλίο που δυναμώνει την πίστη και την επλίδα για ζωή. Χρήσιμο για κάθε στιγμή... Δεν φανταζόμουνα όμως ότι θα... τον έβρισκα μπροστά μου μέσα στις εκλογές. Κι όμως περιδιαβάζοντας τα διάφορα Blog έπεσα πάνω στο Press.Gr. Ηταν ένα κομμάτι που έγραψε στο site του ο παλαίμαχος δημοσιογράφος Δημήτρης Λυμπερόπουλος. Το θεώρησα πολύ όμορφο, πολύ ανθρώπινο και πήρα το θάρρος να το αντιγράψω. Από κεί είναι και το βίντεο που βλέπετε στην αρχή του ποστ:

Κάθε φορά που σκέφτομαι να βάλω τέρμα στη ζωή μου, ξαναδιαβάζω το βιβλίο "Ιωνάθαν ο γλάρος", ακούω τη μουσική από την ομώνυμη ταινία και αρχίζω να ξαναπαίρνω δυνάμεις σαν τον Ανταίο".
Αυτά είπε σε συνέντευξή του ένας άνθρωπος καθηλωμένος όλη του τη ζωή σε καροτσάκι, που μιλάει μέσω ηλεκτρονικής συσκευής, αλλά έχει πάρει τέσσερα επιστημονικά διπλώματα και έμαθε τρεις ξένες γλώσσες...
Καθηλωμένοι κι΄εμείς σε υποχρεωτική αναπηρία απο την αγυρτία της πολιτικής και των ΜΜΕ, να κάνουμε το ίδιο αυτές τις ημέρες, που ο χαβαλές και ο τζερτζελές γιά το ποιός θα σώσει τον τόπο, υποβαθμίζει τη νοημοσύνη παντός σκεπτόμενου πολίτη...
Δυστυχώς η εποχή του καλού βιβλίου έχει περάσει και η ασυδωσία των ανωνύμων κειμενογράφων στο χώρο των μπλογκς κυριαρχεί...
Αγανακτισμένε για όσα συμβαίνουν γύρω σου, δες αυτό το βίντεο και μετά διάβασε το παρακάτω κείμενο για τον γλάρο Ιωνάθαν που έκανε ένα ταξίδι ανάτασης που όλοι ονειρευόμαστε, αλλά λίγοι το τολμούμε...
Και εσύ βιαστικέ και επιπόλαιε ανώνυμε, που όλα τα ξέρεις, μάθε ότι αυτό το βιβλίο είναι στη τριπλέτα των μπεστ σέλερ όλων των εποχών, αλλά πόσοι το έχουν διαβάσει σε αυτή τη χώρα που έδωσε τα φώτα στην ανθρωπότητα, αλλά βυθίζεται όλο και περισσότερο στο σκοτάδι...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA