Αρχική » Τα δικά μου (Σελίδα 2)

Αρχείο κατηγορίας Τα δικά μου

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 5 2 0 9 6

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιούνιος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 182 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Έτοιμο και το και το 448 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ Κι ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 22ο χρόνο!

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Όμορφη γιορτή, γεμάτη Αγάπη και Φίλους…

Λένε πως η ευτυχία είναι αληθινή μόνο όταν τη μοιράζεσαι, και η φετινή μας επέτειος για τα 11 χρόνια γάμου ήταν η πιο ζωντανή απόδειξη. Δεν είναι μόνο η διαδρομή που διανύσαμε οι δυο μας, αλλά και η παρουσία των φίλων μας που ομορφαίνουν τη ζωή μας κάθε μέρα.

Φέτος, μας κατέκλυσαν με την αγάπη τους με κάθε δυνατό τρόπο: από τις ζεστές ευχές στα social media και τα τηλεφωνήματα, μέχρι τα υπέροχα λουλούδια που γέμισαν το σπίτι μας με χρώμα και άρωμα.

Είναι ευλογία να έχεις ανθρώπους που θυμούνται, που νοιάζονται και που συμμετέχουν στη χαρά σου με την καρδιά τους.

Για να γιορτάσουμε αυτή την ιδιαίτερη ημέρα, επιλέξαμε το Olive Garden στον 11ο όροφο του ξενοδοχείου ΤΙΤΑΝΙΑ.

Με την Αθήνα στο πιάτο και την Ακρόπολη σε πρώτο πλάνο, απολαύσαμε μια μοναδική βραδιά.

Την εμπειρία μας έκανε ακόμα πιο ξεχωριστή η Σταματίνα, ένα ευγενέστατο κορίτσι από τη Χαλκίδα που εργάζεται εκεί.

Με το χαμόγελο και την άψογη περιποίησή της, μας έκανε να νιώσουμε σαν στο σπίτι μας — μάλιστα, σε εκείνη οφείλουμε και τα όμορφα φωτογραφικά στιγμιότυπα που κρατούν ζωντανή την ανάμνηση αυτής της βραδιάς.

Σας ευχαριστούμε όλους που είστε μέρος της ζωής μας. Στα επόμενα με υγεία και πάντα με τόση αγάπη! Τα λουλούδια στις φωτογραφίες μας έστειλαν οι φίλοι μας. Να είναι καλά!

11 χρόνια, διαδρομή αγάπης και συντροφικότητας

Στις 4 Απριλίου του 2015, στο North Vancouver του Καναδά, δώσαμε μια υπόσχεση ζωής. Σήμερα, έντεκα χρόνια μετά, κοιτάζουμε πίσω και νιώθουμε ευγνωμοσύνη για κάθε στιγμή αυτής της πορείας. Η ζωή με τη Σούλα είναι ένα καθημερινό μοίρασμα. Δεν είναι μόνο οι μεγάλες στιγμές, αλλά οι ατέλειωτες ώρες της καθημερινότητας, όπου ο ένας γίνεται το στήριγμα του άλλου.

Μέσα από τον καθημερινό μόχθο για το καλύτερο, ανακαλύψαμε πως καθώς τα χρόνια περνούν, η σχέση μας μεταμορφώνεται σε μια ακόμα πιο βαθιά και όμορφη συντροφικότητα. Η δύναμή μας δεν πηγάζει μόνο από εμάς τους δύο.  Εκτιμούμε Εκείνον που θέσπισε τον γάμο και αποτελεί το «τριπλό σχοινί» που κρατά τη σχέση μας ζωντανή, γερή και ανθεκτική στον χρόνο.

Μάθαμε να χαιρόμαστε με όσα έχουμε—είτε είναι λίγα είτε είναι πολλά—αναγνωρίζοντας την αξία της κάθε μέρας. Νιώθουμε πλούσιοι γιατί δεν είμαστε μόνοι. Έχουμε κοντά μας τα παιδιά μας, τους συγγενείς μας στην πίστη και φίλους που ομορφαίνουν το ταξίδι μας.

Έντεκα χρόνια μετά, η υπόσχεσή μας παραμένει ζωντανή. Συνεχίζουμε να πορευόμαστε αντάμα, εκτιμώντας την τύχη να έχουμε ο ένας τον άλλον και προσδοκώντας σε ακόμα περισσότερα χρόνια γεμάτα υγεία και κοινό μοίρασμα. Χρόνια μας πολλά, Σούλα μου!

Ο Άντονι και η παρέα του για 10 μέρες Ελλάδα!

Η καρδιά της γιαγιάς Σούλας γέμισε χαρά χθες, καθώς το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» πλημμύρισε από χαμόγελα και αγκαλιές. Ο αγαπημένος της εγγονός, ο Άντονι, έφτασε στην Ελλάδα μαζί με δύο καλούς του φίλους για μια δεκαήμερη απόδραση γεμάτη ιστορία, ήλιο και ελληνική φιλοξενία. Αν και η βασική του γλώσσα είναι τα αγγλικά, ο Άντονι όχι μόνο καταλαβαίνει τα ελληνικά, αλλά νιώθει την Ελλάδα σπίτι του. Έχοντας επισκεφθεί τη χώρα μας αρκετές φορές στο παρελθόν, αυτή τη φορά έχει αναλάβει έναν πολύ ιδιαίτερο ρόλο: να γίνει ο καλύτερος ξεναγός για τους φίλους του.

Οι τρεις φίλοι είναι έτοιμοι να «οργώσουν» την Αθήνα περπατώντας. Στα άμεσα σχέδιά τους είναι:

  • Η ανάβαση στον ιερό βράχο της Ακρόπολης.
  • Οι ατελείωτες βόλτες στα γραφικά σοκάκια της Πλάκας.
  • Η μοναδική ενέργεια στο Μοναστηράκι και στου Ψυρρή.

Για τον Άντονι, αυτό το ταξίδι είναι μια ευκαιρία να δείξει στους φίλους του την ομορφιά της πατρίδας της γιαγιάς του και να τους χαρίσει αναμνήσεις που θα κρατήσουν μια ζωή.

Ήμασταν όλοι εκεί για να τους καλωσορίσουμε και να τους ευχηθούμε τις πιο όμορφες διακοπές!

Παιδιά καλή διαμονή στην Αθήνα!

11 χρόνια μαζί, η τέχνη  να «βρίσκουμε χρόνο»

Λένε πως ο χρόνος περνάει γρήγορα όταν περνάς καλά. Κι όμως, κοιτάζοντας πίσω στα 11 χρόνια του γάμου μας —καθώς οδεύουμε αισίως προς τα 12— συνειδητοποιώ ότι ο χρόνος δεν είναι απλώς ένας αριθμός, αλλά μια σειρά από επιλογές. Η μεγαλύτερη από αυτές; Να επιλέγουμε ο ένας τον άλλον, κάθε μέρα.

Στην πρόσφατη εξόρμησή μας στη λίμνη Μπελέτσι, στην Ιπποκράτειο Πολιτεία, ανάμεσα στα γαλήνια νερά και το πράσινο της Πάρνηθας, θυμήθηκα ξανά γιατί αυτές οι στιγμές είναι το «καύσιμο» της σχέσης μας.

“Η αγάπη δεν είναι κάτι που απλώς συμβαίνει· είναι κάτι που καλλιεργείται.”

Γιατί επιδιώκουμε τον «χρόνο για μας»;

Στην καθημερινότητα, είναι εύκολο να χαθείς στις υποχρεώσεις. Εμείς, όμως, επιμένουμε να αναζητούμε εκείνες τις μικρές αποδράσεις που μας επιτρέπουν:

  • Να επικοινωνούμε: Χωρίς οθόνες και διακοπές.
  • Να θυμόμαστε: Τις αφετηρίες μας και τις κοινές μας νίκες.
  • Να ανανεωνόμαστε: Η φύση και η ηρεμία της λίμνης είναι το καλύτερο σκηνικό για να κρατάμε τη σχέση μας ζωντανή και «ζεστή».

Συνεχίζουμε λοιπόν, χέρι-χέρι, με την ίδια διάθεση που είχαμε την πρώτη μέρα, εκτιμώντας κάθε δευτερόλεπτο αυτής της όμορφης διαδρομής.

42.000+ φορές… Ένα πολύ μεγάλο Ευχαριστώ!

Η οικογένεια των αναγνωστών του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ μεγάλωσε και πάλι! Ξεπεράσαμε τις 42.000+ μοναδικές επισκέψεις και η συγκίνησή μας δεν περιγράφεται με λόγια. Πίσω από κάθε αριθμό, βρίσκεται ένας άνθρωπος που μας εμπιστεύτηκε, που διάβασε τις αναρτήσεις μας, που μοιράστηκε τις σκέψεις μας. Και που μπορεί να μπήκε στο κόπο να τις σχολιάσει… Σε μια εποχή που η πληροφορία τρέχει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, η δική σας σταθερή προτίμηση είναι παράσημο για εμάς. Και γιατί αυτό το νούμερο είναι σημαντικό για εμάς; Γιατί κάθε δικό σας “κλικ” είναι μια ένεση δύναμης και κουράγιου. Μας δίνετε την ώθηση να συνεχίσουμε να ψάχνουμε, να γράφουμε και να μοιραζόμαστε όλα εκείνα που έχουν αξία, με το ίδιο μεράκι και την ίδια αυθεντικότητα. Συνεχίζουμε μαζί, με ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη απέναντι στην εμπιστοσύνη σας. Σας ευχαριστούμε από καρδιάς!

Εκεί που ο χρόνος σταματά μπροστά στην αγάπη

Υπάρχουν κάποιες διαδρομές που δεν μετριούνται σε χιλιόμετρα, αλλά σε αναμνήσεις. Η διαδρομή προς την Αμυγδαλέζα, λίγο πριν τους Θρακομακεδόνες, είναι για μένα μια τέτοια πορεία. Εκεί, στο σπίτι της αδελφής μου της Μαλάμως και του συζύγου της, του Νίκου, ο χρόνος μοιάζει να έχει τη δική του, πιο αργή αναπνοή.

Η Μαλάμω δεν είναι απλώς η αδελφή μου. Είναι ο άνθρωπος που με μεγάλωσε, η αγκαλιά που έγινε το πρώτο μου καταφύγιο. Πάντα δραστήρια, πάντα δημιουργική, μια γυναίκα που δεν σταματούσε ποτέ να προσφέρει.

Χθες, την είδα καταβεβλημένη. Τα 80 χρόνια της, έχουν αφήσει τα σημάδια τους. Η καρδιά μου σφίχτηκε βλέποντας τη φθορά που φέρνει ο χρόνος. Όμως, μόλις αρχίσαμε να μιλάμε, η “παλιά” Μαλάμω ήταν εκεί. Με μια λεπτομέρεια στη μνήμη που σε αφήνει άναυδο, άρχισε να ξετυλίγει το κουβάρι της κοινής μας ζωής. Ιστορίες από τα παλιά, γέλια, δυσκολίες, στιγμές που μοιάζουν σαν να συνέβησαν μόλις χθες.

Στο σπίτι πια υπάρχει η κ. Παναγιώτα, ο φύλακας άγγελός τους, που τους φροντίζει και τους εξυπηρετεί. Είναι η νέα πραγματικότητα που φέρνουν τα γηρατειά – μια μετάβαση από την απόλυτη ανεξαρτησία στην ανάγκη για ένα χέρι βοηθείας.

Καθώς τους κοίταζα, αναρωτήθηκα: «Πώς γινόμαστε έτσι οι άνθρωποι;». Πώς η ορμή της νιότης μετατρέπεται σε αυτή την εύθραυστη, αλλά γεμάτη σοφία ηρεμία;

Φεύγοντας, η μελαγχολία της φθοράς νικήθηκε από το φως της αγάπης. Η Μαλάμω και ο Νίκος, παρά την κούραση των χρόνων, παραμένουν το δικό μου σημείο αναφοράς.

Η ιστορία τους δεν είναι μια ιστορία για τα γηρατειά. Είναι μια ιστορία για την αφοσίωση, για τους ανθρώπους που μας μεγάλωσαν και για τη δύναμη της μνήμης που κρατά την ψυχή ζωντανή, ακόμη κι όταν το σώμα λυγίζει.

Αδελφή μου, σε ευχαριστώ για όλα.

Η αλήθεια που δεν «νερώνεται», αντέχει!

protoselido.thrapsanioti210126

Αυτό είναι το site του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Το γνωρίζετε. Βρίσκεστε ήδη εδώ. Έρχεστε καθημερινά να δείτε καινούρια αυθεντικά πράγματα. Να διαβάσετε και να δείτε την άλλη φωνή που δεν βρίσκεται στα εμπορικά site. Δεν έχει συγκεκριμένη θεματολογία. Θα μπορούσες να το πεις και… πασπαρτού. Έτσι το σχεδιάσαμε, έτσι το συνεχίζουμε. Όσο μπορούμε και αντέχουμε…

protoselido.arxio.thrapsanioti210126

Αυτός ήταν ο πρώτος ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ που δημιουργήσαμε πριν από 23 χρόνια. Το σκεπτικό ήταν το ίδιο. Ο προσανατολισμός όμως, διαφορετικός. Όταν φτιάξαμε αυτό το νέο σχέδιο που βλέπετε προβληματιστήκαμε αν θα έπρεπε να κρατήσουμε και τον παλιό ή αν έπρεπε να τον σταματήσουμε εκτιμώντας ότι διέγραψε την πορεία του. Αποφασίσαμε όμως να τον κρατήσουμε ως αρχείο, δείτε ΕΔΩ και είναι αξιοθαύμαστες οι επισκέψεις που δέχεται καθημερινά…

Τα νούμερα έχουν τη δική τους γλώσσα, αλλά οι άνθρωποι είναι αυτοί που τους δίνουν αξία. Η είδηση ότι ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ «καβατζάρησε» πλέον τις 41.000+ επισκέψεις από μοναδικές I.P. δεν είναι για εμάς απλώς μια στατιστική επιτυχία. Είναι μια ηθική δικαίωση.

Σε μια εποχή που η πληροφορία σερβίρεται συχνά «στρογγυλεμένη», ουδέτερη και, τελικά, άγευστη, εμείς κάναμε μια συνειδητή επιλογή: Να τα λέμε έξω από τα δόντια. Από την πρώτη μέρα, ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ χτίστηκε πάνω σε μια απλή αλλά σπάνια βάση:

·       Τα πράγματα με το όνομά τους: Χωρίς περιστροφές και «δήθεν» αναλύσεις.

·       Καθαρή άποψη: Για τη ζωή, τους ανθρώπους και τα γεγονότα.

·       Κανένας συμβιβασμός: Δεν νερώσαμε το κρασί μας για να γίνουμε αρεστοί, ούτε χαμηλώσαμε τη φωνή μας για να μη δυσαρεστήσουμε.

Το γεγονός ότι 41.000+ διαφορετικοί άνθρωποι επέλεξαν να σταματήσουν εδώ, να διαβάσουν και να προβληματιστούν, αποτελεί για εμάς τεράστια τιμή. Μας αποδεικνύετε ότι ο κόσμος δεν ψάχνει απλώς «νέα», αλλά ψάχνει αυθεντικότητα. Ψάχνει μια ματιά που να του μοιάζει — καθαρή και σταθερή.

Σας καλούμε να παραμείνετε εδώ, στην καθημερινή μας παρέα. Όχι γιατί θα σας πούμε πάντα αυτά που θέλετε να ακούσετε, αλλά γιατί θα σας πούμε αυτά που πιστεύουμε, χωρίς φίλτρα.

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ είναι οι αναγνώστες του. Είναι η ανάγκη μας να βλέπουμε τον κόσμο κατάματα, με το κεφάλι ψηλά και τη συνείδηση ήσυχη.

Συνεχίζουμε. Καθημερινά. Χωρίς νερό στο κρασί μας.