Αρχική » Χωρίς κατηγορία

Αρχείο κατηγορίας Χωρίς κατηγορία

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 6 7 0 0

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Σεπτέμβριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Η ζωή συναντά την αρχαία αύρα στη Θεσσαλονίκη

Η Ελλάδα έχει αυτό το μοναδικό χάρισμα: σε όποια γωνιά της κι αν σταθείς, κάτω από τα πόδια σου χτυπά η καρδιά αιώνων ιστορίας. Όπως ακριβώς συμβαίνει στην Αθήνα, έτσι και στη Θεσσαλονίκη και παντού, η νέα πόλη πατά πάνω σε μια παλιά, γεμάτη μυστικά, θησαυρούς και μνήμες που περιμένουν υπομονετικά να έρθουν στο φως. Αυτή τη ζωντανή συνάντηση του παρελθόντος με το παρόν, είχαν την ευκαιρία να ζήσουν ο Κώστας με την Άννυ κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψής τους στη νύμφη του Θερμαϊκού. Μια από τις πιο ξεχωριστές μέρες του ταξιδιού τους αφιερώθηκε στα αρχαιολογικά ευρήματα που ήρθαν στο φως κατά τις εργασίες ανασκαφής των στοών για τις ανάγκες του Μετρό της Θεσσαλονίκης.

Πρόκειται για μια τεράστια αρχαιολογική προσπάθεια, όπου η τεχνολογία και οι σύγχρονες υποδομές προχώρησαν χέρι-χέρι με τη φροντίδα και την καθοδήγηση των αρχαιολόγων, προσφέροντάς μας εκθέματα απαράμιλλης ομορφιάς και ιστορικής αξίας. Όπως διακρίνεται και στις φωτογραφίες που μας έστειλαν τα παιδιά, τα εκθέματα προκαλούν πραγματικό δέος. Η Άννυ ποζάρει δίπλα σε επιβλητικές, περίτεχνα σκαλισμένες μαρμάρινες σαρκοφάγους. Οι ανάγλυφες παραστάσεις πάνω στο μάρμαρο, με τις ανθρώπινες μορφές, τις κινήσεις και τις λεπτομέρειες των ενδυμάτων, αποδεικνύουν το υψηλό επίπεδο τεχνοτροπίας και αισθητικής της εποχής.

Στην κορυφή των σαρκοφάγων, οι ξαπλωμένες μορφές μοιάζουν σαν να αναπαύονται αιώνια, διατηρώντας μια αριστοκρατική ηρεμία. Παράλληλα, τα αγάλματα και οι ανάγλυφες πεσσοί με τις θεϊκές και ανθρώπινες φιγούρες στέκονται αγέρωχα, θυμίζοντας τις ένδοξες μέρες της αρχαίας και ρωμαϊκής Θεσσαλονίκης. Η λεπτότητα με την οποία έχει λαξευτεί το μάρμαρο, οι αναλογίες των σωμάτων και η εκφραστικότητά τους τα κάνουν να μοιάζουν σχεδόν ζωντανά κάτω από τον απαλό φωτισμό του χώρου. Αυτό που κάνει αυτά τα ευρήματα να ξεχωρίζουν είναι η αίσθηση ότι η ιστορία δεν είναι κάτι στατικό, κλεισμένο σε βιβλία, αλλά μια ζωντανή πραγματικότητα που μας περιβάλλει.

 Οι άνθρωποι του σήμερα, με σεβασμό στην κληρονομιά τους, δημιούργησαν νέες υποδομές για να καλύψουν τις καθημερινές τους ανάγκες, φροντίζοντας όμως παράλληλα να αναδείξουν τους θησαυρούς που έκρυβε η γη. Η επίσκεψη του Κώστα και της Άννυς μας θυμίζει πόσο τυχεροί είμαστε που ζούμε σε μια χώρα όπου η κάθε πέτρα έχει να διηγηθεί μια ιστορία. Η ανακάλυψη του παρελθόντος είναι πάντα μια εμπειρία μαγική — και οι εικόνες που μοιράστηκαν μαζί μας είναι η καλύτερη απόδειξη!

Μια νέα αρχή στην ακτή της Sunshine Coast

Η ζωή είναι γεμάτη όμορφες αλλαγές και νέες διαδρομές. Για την αγαπημένη μας Έστερ και τον Στήβ, η νέα αυτή διαδρομή τους οδήγησε από την πολύβουη καθημερινότητα του Νόρθ Βανκούβερ σε έναν γαλήνιο, σχεδόν μαγευτικό παράδεισο: το Davis Bay (Όρμος Ντέιβις) στην περιοχή Sechelt της περίφημης Sunshine Coast στη Βρετανική Κολομβία του Καναδά.

Πρόκειται για έναν τόπο προικισμένο από τη φύση, όπου το απέραντο γαλάζιο του ωκεανού συναντά τους καταπράσινους λόφους, δημιουργώντας ένα περιβάλλον μοναδικής ομορφιάς και ηρεμίας. Και το καλύτερο; Το νέο σπίτι της Έστερ και του Στήβ απέχει μόλις δέκα λεπτά με τα πόδια από αυτή την ειδυλλιακή ακτή!

Το Davis Bay είναι παγκοσμίως γνωστό για την ανοιχτή, ανεμπόδιστη θέα του στον ωκεανό και τα εκπληκτικά ηλιοβασιλέματα που προσφέρει. Όπως μας καλωσορίζει και η χαρακτηριστική ξύλινη πινακίδα του Davis Bay Parkway, η περιοχή αποτελεί έναν ιδανικό συνδυασμό χαλάρωσης και αναψυχής. Εδώ θα βρει κανείς την ιστορική ξύλινη αποβάθρα (Historic Wharf), γραφικά μαγαζάκια, φιλόξενα μέρη για φαγητό και καταλύματα, καθώς και αμέτρητες ευκαιρίες για βόλτες και θαλάσσιες δραστηριότητες.

Ο παραλιακός πεζόδρομος είναι το σημείο αναφοράς της περιοχής. Περπατώντας κατά μήκος του, η ματιά χάνεται στον ορίζοντα, εκεί όπου τα καταγάλανα νερά συναντούν τα μακρινά βουνά κάτω από έναν καθαρό, λαμπερό ουρανό.

Η θάλασσα, σε απόσταση αναπνοής από το σπίτι, έχει γίνει ήδη το αγαπημένο σημείο της οικογένειας. Στις φωτογραφίες που μοιράστηκαν μαζί μας, η φυσική ομορφιά του τοπίου αποτυπώνεται σε κάθε γωνιά: οι παραδοσιακές μικρές βάρκες ακουμπισμένες απαλά στην ακτή, τα λεία βότσαλα της παραλίας και τα ξεραμένα ξύλα που ξεβράζει το κύμα, συνθέτοντας ένα αυθεντικό καναδικό παραθαλάσσιο τοπίο.

Φυσικά, από αυτούς τους καθημερινούς περιπάτους δεν θα μπορούσε να λείπει η Χάρλεϊ, η γλυκύτατη σκυλίτσα της οικογένειας! Με το λαμπερό της τρίχωμα και το παιχνιδιάρικο βλέμμα της, η Χάρλεϊ απολαμβάνει τη βόλτα της μαζί με την Έστερ, κάνοντας μια στάση για ξεκούραση στα ξύλινα παγκάκια κατά μήκος της διαδρομής, με φόντο την εντυπωσιακή ξύλινη αποβάθρα που απλώνεται μέσα στο νερό.

Βλέποντας αυτές τις εικόνες, δεν μπορείς παρά να νιώσεις την ηρεμία που εκπέμπει αυτός ο τόπος. Μας γεμίζει χαρά να βλέπουμε τους αγαπημένους μας ανθρώπους να ριζώνουν σε ένα τόσο όμορφο και ευλογημένο περιβάλλον. Ίσως, αν μας το επιτρέψει ο Ιεχωβά, να μπορέσουμε σύντομα να ταξιδέψουμε μέχρι εκεί, να περπατήσουμε αυτά τα δέκα λεπτά από το νέο τους σπίτι ως την παραλία, να εισπνεύσουμε τον καθαρό αέρα της Sunshine Coast και να γνωρίσουμε αυτό το υπέροχο μέρος, μοιραζόμενοι από κοντά τη χαρά της νέας τους αρχής!

Φιλοξενία, ένας μεζές, κουβέντα, καλοκαίρι 2026

Ο Αύγουστος, στην «καρδιά» του καλοκαιριού, φέρνει πάντα μαζί του μια ιδιαίτερη ζέστη και τις δικές του μικρές δυσκολίες. Όμως, οι άνθρωποι που διατηρούν μέσα τους τη φλόγα και τη διάθεση για ζωή, βρίσκουν πάντα τον τρόπο να ομορφαίνουν τις μέρες και τις νύχτες τους. Δεν χρειάζονται πολυτέλειες ή εντυπωσιακά σκηνικά· αρκεί η καλή παρέα, η αυθεντική κοινωνική συναναστροφή, ένα κοψίδι στα κάρβουνα, μια καλή κουβέντα και μια αυθόρμητη σκέψη που μοιράζεται. Έτσι κυλάει η ώρα όμορφα, δημιουργικά και εποικοδομητικά.

Στο χωριό μου, το Θραψανό, στο φιλόξενο σπίτι του Μαθιουδάκη, εκτυλίχθηκαν για άλλη μια φορά τέτοιες αυθεντικές ανθρώπινες στιγμές. Δίπλα στον Αγησίλαο και την αδελφή μου τη Στασούλα, άνθρωποι δικοί μας, γνωστοί και αγαπημένοι, αλλά και φίλοι επισκέπτες που ήρθαν να μοιραστούν τη ζεστασιά της παρέας.

Όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες, η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη από την απλότητα και την αρχοντιά της κρητικής φιλοξενίας. Γύρω από το λιτό τραπέζι με τα μεζεδάκια, τη ρακή και τα χαμόγελα, οι άνθρωποι κάθισαν δίπλα – δίπλα, μοιράστηκαν ιστορίες, αναμνήσεις και πειράγματα. Από τις γωνιές της αυλής μέχρι τους εσωτερικούς χώρους του σπιτιού, η ζεστή παρουσία των γυναικών και των ανδρών της παρέας, αντανακλά την ουσία της ζωής: τη συντροφικότητα και την αλληλεγγύη.

Χαίρομαι πραγματικά από τα βάθη της καρδιάς μου, όταν βλέπω τέτοιες εικόνες. Σε μια εποχή που συχνά τρέχει με γρήγορους και απρόσωπους ρυθμούς, τέτοιες μαζώξεις στο Θραψανό, μας υπενθυμίζουν τι έχει πραγματικά σημασία. Η φιλοξενία στο σπίτι του Μαθιουδάκη δεν ήταν απλώς ένα τραπέζι ή μια συνάντηση· ήταν μια αληθινή γιορτή της ανθρώπινης επαφής, από εκείνες που γεμίζουν την ψυχή και μένουν χαραγμένες στη μνήμη για πολύ καιρό.

Τρίτη μέρα κρητικού γλεντιού, στο Θραψανό

Η συζήτηση γύρω από τα κρητικά γλέντια, έτσι όπως αυτά έχουν εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια, είναι μεγάλη. Προσωπικά, έχω μια διαφορετική άποψη για τον τρόπο με τον οποίο στήνονται και διεξάγονται πλέον αυτές οι βραδιές, όμως επιλέγω να την κρατήσω για μένα. Είναι απόλυτα σεβαστό ότι για πολλούς ανθρώπους αυτές οι εκδηλώσεις αποτελούν μια βαθιά ανάγκη για «εκτόνωση» και ψυχαγωγία, γι’ αυτό και τις έχουν αγκαλιάσει, εντάσσοντάς τις ως αναπόσπαστο έθιμο στα καλοκαιρινά πανηγύρια συγκεκριμένων ημερών. Δικαίωμά τους.

Στον «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ» επιλέγουμε απλώς να δίνουμε χώρο στην ενημέρωση. Αντιμετωπίζουμε αυτές τις διοργανώσεις ως κάτι διαφορετικό, μια αφορμή που προσφέρει γνήσια χαρά και διέξοδο σε εκείνους που τις περιμένουν πώς και πώς κάθε καλοκαίρι.

Με αυτή τη διάθεση, μοιραζόμαστε μαζί σας το πρόγραμμα για ένα δυνατό παραδοσιακό τριήμερο στα μέσα Ιουλίου, γεμάτο με μερικά από τα πιο γνωστά ονόματα της κρητικής μουσικής σκηνής. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Θραψανού διοργανώνει τρεις συνεχόμενες βραδιές με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, δίνοντας την ευκαιρία για γνήσια κρητική διασκέδαση:

Την Πέμπτη 16 Ιουλίου: Η αρχή έγινε με τον Χρύσανθο Μακράκη και τον Νίκο Γ. Μανιουδάκη, οι οποίοι άνοιξαν το τριήμερο με έντονο παραδοσιακό χρώμα.

Την Παρασκευή 17 Ιουλίου: Τη σκυτάλη πήρε ο Κωστής Νοδαράκης, έτοιμος να ξεσηκώσει το κοινό με τη λύρα και τα τραγούδια του.

Σήμερα Σάββατο 18 Ιουλίου, το τριήμερο κορυφώνεται με τον Αντώνη Μαρτσάκη, έναν από τους πιο αγαπητούς καλλιτέχνες της νέας γενιάς που ξέρει καλά πώς να κρατά αμείωτο το κέφι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται με ελεύθερη είσοδο, ενώ για όσους επιθυμούν να εξασφαλίσουν τη θέση τους, το τηλέφωνο κρατήσεων είναι το 6986835811.

Είτε συμφωνεί κανείς με τη σύγχρονη μορφή αυτών των εκδηλώσεων, είτε όχι, η μουσική παράδοση της Κρήτης παραμένει ένας ζωντανός πυρήνας συνάντησης των ανθρώπων. Κι εμείς είμαστε εδώ για να καταγράφουμε και να δίνουμε βήμα σε ό,τι δίνει χαρά και ζωντάνια στον τόπο μας.

Εντυπωσιακός ο «κάκτος ορχιδέα» στο μπαλκόνι

Καθώς ολοκληρώσαμε την τριήμερη πνευματική μας αναζήτηση, καιρός είναι να γυρίσουμε στα γήινα και καθημερινά θέματα που τόσο αγαπάμε να μοιραζόμαστε και να συζητάμε εδώ, στην παρέα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Σήμερα, η κουβέντα μας στρέφεται σε μια μικρή, αλλά θαυματουργή γωνιά του μπαλκονιού μας.

Θέλουμε να σας δείξουμε αυτόν τον ανθισμένο κάκτο, ένα πραγματικό στολίδι της φύσης, που ευτυχώς προλάβαμε να τον φωτογραφίσουμε στη σύντομη, αλλά απόλυτα εντυπωσιακή διάρκεια της ζωής του λουλουδιού του!

Όπως βλέπετε στις φωτογραφίες μας, το λουλούδι του είναι ένα μικρό πυροτέχνημα χρωμάτων: έντονο φούξια και κατακόκκινο στις εξωτερικές πλευρές, με απαλές κρεμ και κίτρινες αποχρώσεις στο κέντρο, που αγκαλιάζουν τους ανάγλυφους στήμονες.

Τι ξέρουμε όμως για αυτόν τον ξεχωριστό κάκτο;

Πρόκειται για έναν επίφυλλο κάκτο της οικογένειας των Epiphyllum, που στον κόσμο των φυτών έχει το διόλου τυχαίο προσωνύμιο «Κάκτος Ορχιδέα». Αντίθετα με τους κλασικούς κάκτους της ερήμου, αυτός εδώ κατάγεται από τα τροπικά δάση του Μεξικού. Είναι ένα φυτό που αγαπά την υγρασία και το φιλτραρισμένο φως, ενώ τα χαρακτηριστικά, κυματιστά του φύλλα (που θυμίζουν «ζιγκ-ζαγκ» ή ψαροκόκκαλο) τον κάνουν πανέμορφο ακόμα και όταν δεν είναι ανθισμένος.

Το πιο γοητευτικό, αλλά και «μελαγχολικό» χαρακτηριστικό του, είναι η εφήμερη φύση του. Τα Epiphyllum είναι γνωστά για το γεγονός ότι ανθίζουν κυρίως τις βραδινές ώρες ή νωρίς το πρωί, και τα λουλούδια τους κρατούν ελάχιστα – συχνά μόνο για μία ημέρα ή μία νύχτα! Η φύση δίνει όλη της την ενέργεια για να δημιουργήσει αυτό το χρωματικό υπερθέαμα, το οποίο σβήνει γρήγορα, αφήνοντάς μας όμως με μια γλυκιά ανάμνηση.

Εμείς σταθήκαμε τυχεροί, τον «συλλάβαμε» στην καλύτερη του στιγμή και σας μεταφέρουμε αυτή την ομορφιά. Γιατί, τελικά, η μαγεία κρύβεται στις λεπτομέρειες της καθημερινότητάς μας και στα μικρά θαύματα που συμβαίνουν στα μπαλκόνια μας!

33 χρόνια Αγάπης, Πίστης και κοινής πορείας

Υπάρχουν κάποιες στιγμές στη ζωή που μας θυμίζουν την πραγματική αξία των συνοδοιπόρων που επιλέγουμε. Σήμερα, ο Στηβ και η Έστερ συμπληρώνουν 33 χρόνια κοινής πορείας. 33 χρόνια γεμάτα αληθινή αγάπη, αμοιβαίο σεβασμό, βαθιά αφοσίωση και αμέτρητες όμορφες αναμνήσεις.

Ένας γάμος που άντεξε στον χρόνο, που μεγάλωσε και καρποφόρησε, φέρνοντας στον κόσμο δύο υπέροχα παιδιά, τη Βικτώρια και τη Χλόη. Μαζί, ως μια δεμένη και αγαπημένη οικογένεια, έχουν ως θεμέλιο και πυξίδα τους τη λατρεία τους για τον Ιεχωβά, βαδίζοντας πάντα κοντά Του. Με αυτή την ακλόνητη πίστη στις καρδιές τους, ξέρουν πως έχουν όλο τον χρόνο και το μέλλον μπροστά τους για να συνεχίσουν να δημιουργούν όμορφες στιγμές.

Αυτή η ξεχωριστή επέτειος γίνεται ακόμα πιο φωτεινή όταν περιβάλλεται από την αγάπη των δικών τους ανθρώπων. Στα φωτογραφικά στιγμιότυπα αυτής της όμορφης περίστασης, βλέπουμε το ζευγάρι να μοιράζεται τη χαρά του με αγαπημένα πρόσωπα — ανάμεσά τους ο αδελφός της Έστερ, ο Κώστας, μαζί με τη σύζυγό του, την Άννυ, αποδεικνύοντας ότι οι οικογενειακοί δεσμοί είναι το πιο πολύτιμο στήριγμα της ζωής μας.

Τους ευχόμαστε ολόψυχα τα καλύτερα. Να είναι πάντα ευλογημένοι, ευτυχισμένοι, γεμάτοι υγεία και χαμόγελα. Είθε η κοινή τους πορεία να συνεχίζεται με την ίδια ομορφιά, πλάι-πλάι, σε αυτό το ταξίδι της ζωής… Μαζί και στην αιωνιότητα!

Οι βουκαμβίλιες, είναι τώρα στα καλύτερα τους

Μπήκαμε για τα καλά στην εποχή που οι βουκαμβίλιες κλέβουν την παράσταση σε κάθε γωνιά! Φουντωτές, κατακόκκινες και γεμάτες ζωντάνια, ομορφαίνουν ακόμα και το πιο γκρίζο αστικό τοπίο. Μια τέτοια υπέροχη εικόνα τράβηξε την προσοχή και της καλής μας φίλης και συνεργάτιδας, Χάρις, η οποία μοιράστηκε μαζί μας αυτό το πανέμορφο στιγμιότυπο. Μια βουκαμβίλια – υπερπαραγωγή που αγκαλιάζει τα μπαλκόνια και δίνει άλλο χρώμα στον δρόμο.

Ωστόσο, έχουμε ένα μικρό παράπονο… Όπως κάνουν οι περισσότεροι φίλοι μας τελευταία, η Χάρις μας έστειλε τη φωτογραφία αλλά ξέχασε να μας πάρει μαζί της στο «ταξίδι»! Δεν ξέρουμε σε ποια περιοχή ή σε ποια γειτονιά βρίσκεται αυτό το στολίδι. Και καλά η βουκαμβίλια, είναι υπέροχη από μόνη της. Αν είχαμε όμως και τις λεπτομέρειες, αν μοιραζόμασταν και το συναίσθημα της στιγμής, όλα θα ήταν ακόμα καλύτερα!

Αυτή η βουκαμβίλα είναι χθεσινή, από το μπαλκόνι μας. Είδατε, παντού είναι όμορφες αυτή την εποχή!