Περπατώντας στην οδό Κεραμεικού, στo Μεταξουργείο
Περπατάμε πολύ συχνά στο κέντρο της Αθήνας. Κι έτσι, χθες, βρεθήκαμε στο Μεταξουργείο. Ελάτε να σας δείξουμε λοιπόν την οδό Κεραμεικού, μία από τις αρχαιότερες οδούς της Αθήνας, η οποία ξεκινάει από το κέντρο της πόλης και συγκεκριμένα από το σημείο όπου συναντώνται τρεις δρόμοι, η Ζήνωνος, η Βούλγαρη και η Νικηφόρου, και καταλήγει στην Ιερά Οδό. Καθώς όλα δείχνουν ότι ο καιρός χαλάει ξανά. Χθες, πάντως, όλα ήταν καλά…
Η οδός Κεραμεικού επιφυλάσσει στον περιπατητή μια απίθανη αρχιτεκτονική και κοινωνική ποικιλία. Συνδυάζει το παραδοσιακό στοιχείο: παλιά αθηναϊκά σπίτια, νεότερες και παλιότερες πολυκατοικίες -δημιουργήματα της αντιπαροχής των δεκαετιών του 1960 και του 1970- και νεοκλασικά κτήρια. Διάφορες ήπιες χρήσεις, όπως παραδοσιακά καφενεία και μικρομάγαζα, προσθέτουν στον δρόμο αυτόν ένα ιδιαίτερο χρώμα.
Η Κεραμεικού διασταυρώνεται με τις οδούς Κολωνού, Κολοκυνθούς, Ιάσονος -δρόμο απίθανου αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος-, Μυλλέρου, Πλαταιών, Ακαδήμου, Θερμοπυλών και Μυκάλης. Ένα ταξίδι ονομάτων μέχρι τα βάθη της ιστορίας… Ο περιπατητής θα συναντήσει στη διαδρομή του την εκκλησία των προτεσταντών, την πλατεία Αυδή, το πολύκεντρο «Κεραμεικός», το κέντρο εκδηλώσεων και πολιτισμού “Σπούτνικ”.
Πρώτη φορά άκουσα γι’ αυτό το χωριό, στο Λασίθι…
Ένα διαφορετικό ταξίδι, θα επιχειρήσουμε σήμερα… Θα σας πάμε στον οικισμό Παπαδιανά που ανήκει διοικητικά στο Κάτω Χωριό. Τα Παπαδιανά Ιεράπετρας Λασιθίου Κρήτης! Φωτογραφημένα από τη Γεωργία Κακοταρότου. Τις φωτογραφίες της, τις ανέβασε στην ομάδα “I love Rethymnon, Crete.” Τι είναι τα Παπαδιανά; Είναι ένας οικισμός της Κοινότητας Κάτω Χωρίου.
Το Κάτω Χωριό (επίσης Κάτω Χωρίον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας της τότε επαρχίας και του σημερινού Δήμου Ιεράπετρας. Βρίσκεται στο στενότερο σημείο της Κρήτης, περίπου στα μισά μεταξύ της Παχιάς Άμμου στον κόλπο του Μιραμπέλλου και της Ιεράπετρας στο Λιβυκό Πέλαγος, στη δυτική άκρη των ορέων της Θρυπτής.
Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα Κάτω Χωρίου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Επάνω Χωριό, Επισκοπή, Θρυπτή και Παπαδιανά (ακόμη και αν, παραδόξως, εκτός από την Θρυπτή, δεν αναφέρονται στις απογραφές από το 1961). Η απογραφή του 1951 αναφέρει: Επάνω Χωρίον, το, Επισκοπή, η, Θρυπτή, η, Κάτω Χωρίον, το. Παπαδιανά, τα.
Η Αθήνα το χειμώνα, μοιάζει έρημη πόλη, είναι η αλήθεια
Όση κίνηση κι αν έχει το καλοκαίρι, την άνοιξη και το φθινόπωρο (αν υπάρχουν ακόμα ευδιάκριτες αυτές οι εποχές) το χειμώνα τα πράγματα αλλάζουν. Δείτε μερικές χθεσινές φωτογραφίες από το κέντρο της πόλης, μέσα στο ιστορικό τρίγωνο που συνήθως σφύζει από ζωή. Η ώρα είναι γύρω στις 12 το μεσημέρι, όχι και τόσο απαγορευτική ώρα.
Τα μαγαζιά δεν έχουν ακόμα πελάτες… Και δεν είναι το υπερβολικό κρύο που το κάνει αυτό. Χθες, η κατάσταση ήταν αρκετά υποφερτή. Και στα σημεία που είχε ήλιο ήταν έως και πολύ όμορφη, χωρίς προβλήματα. Άδεια τραπέζια, που δείχνουν ένα πρόβλημα των ανθρώπων κι αυτό που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις. Καταλαβαίνω, ότι θα ήθελαν να είναι αλλιώς τα πράγματα.
Την ίδια, από μικρή έως ελάχιστη κίνηση, έχουν και τα εμπορικά μαγαζιά που είναι πιο δίπλα. Θα πεις ότι ήταν μια καθημερινή μέρα, αλλά δεν είναι έτσι… Το ιστορικό κέντρο μπορεί να έχει πελάτες κάθε μέρα και όλες τις ώρες, κυρίως τουρίστες. Αλλά αυτούς, ακριβώς, δεν βλέπεις όπως τους έβλεπες ακόμα και τον Οκτώβρη – Νοέμβρη που ήταν σχετικά ζεστοί μήνες.
Κηφισιά, Γενάρη μήνα με κρύο και παγωνιά, έχει τη χάρη της
Γενικά η Κηφισιά μας αρέσει. Το συνδυάζουμε μάλιστα με δουλειές και φροντίζουμε στην αναμονή μας να περπατάμε λίγο, άλλοτε στο πάρκο, άλλοτε στο Κεφαλάρι κι άλλοτε μέσα στους δρόμους του όμορφου προαστίου, πόλης πια. Αυτή τη φορά διαλέξαμε το τρίτο. Έκανε κρύο κι εμείς θέλαμε να περπατήσουμε λιγάκι. Δείτε μερικές εικόνες που πήραμε από εκεί.
Έχουν κι εδώ πρόβλημα με τα αυτοκίνητα. Δεν είναι πια εκείνος ο μικρός τόπος που μπορούσες να τον περπατήσεις με άλογα και άμαξα, (εγώ την πρόλαβα έτσι της Κηφισιά). Όχι! Κυκλοφορούν πολλά αυτοκίνητα, έχει μεγάλα σούπερ μάρκετ και γενικά καλή αγορά, οπότε και τραβάει πολύ κόσμο και από διπλανούς δήμους ή και από μακριά.
Όμως πάντα θα υπάρχουν όμορφα σπίτια ως κατασκευές που θα τραβούν την προσοχή μας. Μερικά από αυτά έχουν μετατραπεί σε εμπορικά, το διακρίνει κανείς στις βιτρίνες τους. Και πάλι όμως δε χάνει το χρώμα της. Και είναι χειμώνας με τα δέντρα χωρίς φύλλα. Πάντα τα καλοκαίρια είναι ακόμα πιο όμορφα να την περπατάς και να την απολαμβάνεις.
Δες, ας πούμε, εδώ τα πλατάνια! Διατηρούν τη γοητεία τους, αλλά το πράσινο και το πυκνό φύλλωμα τους, δίνει άλλη ομορφιά. Θα τα δεις παντού τα πλατάνια, δείγμα πως υπάρχει, υπόγεια, μπόλικο νερό που τους δίνει υγεία και δύναμη για να αναπτυχθούν. Τώρα, χειμωνιάτικα, γυμνά όπως είναι, δεν είναι και τόσο ελκυστικά.
Μια στοά, ολόκληρη ένα κατάστημα ρούχων, στην Ερμού
Μπορεί και να το έχετε δει στην Ερμού 54, Αθήνα 105 63, δίπλα στην Καπνικαρέα, πάνω στον πεζόδρομο… Πρόκειται για το H&M, ένα εξαιρετικό κατάστημα ως προς την διακόσμηση του, που σου δίνει την αίσθηση, πραγματικά, ότι μπαίνεις μέσα σε ένα παλάτι. Τώρα, όσο για το περιεχόμενο του μαγαζιού δεν θα σας πω ψέματα. Δεν το γνωρίζω. Μάλλον, γυναίκεια ρούχα έχει.
Εκτός όμως από ψώνια, αυτό το κατάστημα αξίζει να το επισκεφτείς, προκειμένου να φτιάξεις λίγο τη διάθεση σου, περπατώντας μέσα στο χώρο. Κατά τα άλλα, είναι ένα ακόμα κλασικό Η&Μ μαγαζί, με όλα τα καλά και τα κακά του. Και η εξυπηρέτηση του προσωπικού, λένε αυτοί που ξέρουν, ότι είναι αξιοπρεπέστατη και ποτέ δεν είχαν κάποιο παράπονο
Δεν έχω ψωνίσει ποτέ από την συγκεκριμένη μάρκα, αλλά μόνο και μόνο από την αισθητική του κτιρίου, οφείλω να του βάλω 5 αστέρια! Πραγματικά, θα μπορούσε κανείς να διατυπώσει μια τέτοια άποψη. Καταπληκτικό, ότι στην σύγχρονη πολυπολιτισμική Αθήνα, υπάρχει τέτοια ομορφιά και αισθητική στο κέντρο της πόλης, το χάζεψα αρκετή ώρα, το κατάστημα !
Όσο λίγο κι αν γνωρίζω το Η&Μ αυτό, είναι το πιο εντυπωσιακό και περιποιημένο κατάστημα που έχω επισκεφτεί ποτέ. Βρίσκεται σε ένα νεοκλασικό κτίριο, υπάρχει χώρος για να αναπνεύσετε, να ανακαλύψετε τα ρούχα και να απολαύσετε το εσωτερικό του. Τα πάντα είναι τοποθετημένα σωστά κι αυτό διευκολύνει ιδιαίτερα τις γυναίκες πελάτισσες του.
Μνησικλέους, ήταν το τυπογραφείο της “Ελ. ΓΝΩΜΗΣ”
Περπατούσαμε χθες, για δουλειά την Ερμού. Και κάποια στιγμή βρέθηκα σε ένα μικρό στενό δρόμο, κάθετο στη Μητροπόλεως, την οδό Μνησικλέους. Και θυμήθηκα! Εδώ είχε το τυπογραφείο της, η πρώτη εφημερίδα που δούλεψα, επαγγελματικά. Η ΓΝΩΜΗ του Πώποτα! Και ήταν η εποχή που περνούσε ο τύπος από την κλασική τυπογραφεία με τις μηχανές και τη λινοτυπία, στην πρώτη μορφή της φωτοσύνθεσης. Στα 1983!
Θυμάμαι που μόλις είχα τελειώσει το στρατιωτικό και με έφεραν σε επαφή με τον δημοσιογράφο Κώστα Γερονικολό. Εκείνος με καλοδέχτηκε στο γραφεία του, κάπου στη Μητροπόλεως και μου είπε πως είχε κλείσει από δημοσιογράφους, αλλά αν ήθελα, θα μπορούσα να δουλέψω στη διόρθωση της εφημερίδας. Δεν είχα άλλη επιλογή. Τα χρήματα ήταν καλά. 35.000 δραχμές τότε, ήταν ένα ποσό πολύ μεγάλο.
Σαράντα χρόνια μετά… Μπήκα στο στενό δρομάκι της Μνησικλέους. Και προσπάθησα να θυμηθώ. Δεν είμαι βέβαιος αν ήταν σ’ αυτή την πόρτα η είσοδος ή στο προηγούμενο νούμερο, πάνε τώρα τόσα χρόνια από τότε και όλα έχουν αλλάξει… Αλλά θυμάμαι πως ήταν κάπου στον 4ο όροφο και καλοκαίρι όταν πήγαμε. Ίσως ακόμα από το 1982… Πολύ πριν βγει στα περίπτερα η εφημερίδα, εμείς βγάζαμε δοκιμαστικά φύλλα, για τα οποία και πληρωνόμασταν κανονικά.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις καθημερινές, τα απογεύματα που ερχόμασταν, η εφημερίδα ήταν πρωινή στα περίπτερα κι εγώ είχα μια 50ρα βέσπα τότε, δίχρονη και την άφηνα κάτω στον πεζόδρομο, όπως αυτή η παρκαρισμένη μηχανή. Κι από εδώ φεύγαμε, κατά τις 11-12 τα μεσάνυχτα, όταν κλείναμε το φύλλο. Θυμάμαι την Πόπη Γκανά που σήμερα έχει τις εκδόσεις “Μελάνι”, από τη διόρθωση, που με βοήθησε πολύ να σταθώ, στα πρώτα μου βήματα.
Μια Ελλάδα, από τη μέση και πάνω, επαρκώς χιονισμένη
Παλαιόχωρα Χαλκιδικής, φωτογραφημένη από την Ελενη Καραδημητρα στην Ομάδα “Συμβαίνει Τώρα στη Χαλκιδική”. Η Παλαιοχώρα ή Παλαιόχωρα είναι χωριό και σήμερα ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα και έδρα του Δήμου Ζερβοχωρίων, στο νομό Χαλκιδικής, με 895 κατοίκους, σύμφωνα με την πληθυσμιακή απογραφή του 2001. Η θέση του είναι στους πρόποδες του όρους Χολομώντας.
Η έλευση του χιονιού είναι γεγονός τόσο στα ορεινά της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας όσο και στις ορεινές περιοχές του κεντρικού δήμου Θεσσαλονίκης. Το Κιλκίς στα λευκά, από την Ομάδα “Weather News Greece”. Περιμένουμε από τους φίλους μας που μένουν εκεί, περισσότερες και καλύτερες φωτογραφίες. Και είμαστε βέβαιοι ότι θα ανεβάσουν.
“Είδαμε μια άσπρη μέρα… Βενέτικος!” Έτσι γράφει στην ανάρτηση του ο Αποστόλης Κατσαντώνης στην Ομάδα “Γρεβενά – Βόρεια Πίνδος (Mountain Pindos)”. Ο Βενέτικος (και Βελονιάς) είναι ποταμός της Μακεδονίας του νομού Γρεβενών. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραπόταμους του Αλιάκμονα. Πηγάζει από τους ορεινούς όγκους του Σμόλικα, της Βασιλίτσας, του Όρλιακα και της Βάλια Κάλντα και ρέει ανατολικά.
Κρυονέρι, Λίμνη Πλαστήρα, σε μια φωτογραφία της Πόπη Γιαννακοπούλου- Τσουκαλά από την Ομάδα ΦΙΛΟΙ ΛΙΜΝΗΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑ. Το Κρυονέρι είναι χωριό που ανήκει στο Δήμο Λίμνης Πλαστήρα του Νομού Καρδίτσας και απέχει από την πρωτεύουσα του Νομού 22 χλμ. Βρίσκεται κτισμένο σε υψόμετρο 850 μ. στον ορεινό όγκο των Αγράφων και βορειοδυτικά σε σχέση με τη Λίμνη Πλαστήρα.