Πάμε λίγο καλοκαίρι; Κεφαλονιά Σπήλαιο Μελισσάνης
Το σπήλαιο της Μελισσάνης βρίσκεται κοντά στον Καραβόμυλο, στο νησί της Κεφαλονιάς. Πρόκειται για ένα λιμναίο σπήλαιο μοναδικής ομορφιάς και πλήρως ανεπτυγμένο σπήλαιο, το οποίο έχει μήκος 3,5 χλμ., πλάτος 40 μ. και ύψος 36 μ. Το σπήλαιο της Μελισσάνης αποτελεί ένα μοναδικό γεωλογικό φαινόμενο.
Δημιουργήθηκε από μια μηχανική και χημική διαδικασία που ονομάζεται καρστικοποποίηση (διάλυση πετρωμάτων) κατά την οποία το νερό εισέρχεται στα ασβεστολιθικά πετρώματα, τα διαβρώνει και δημιουργεί κοιλότητες. Η υπόγεια λίμνη της Μελισσάνης ανακαλύφθηκε το 1951, από τον σπηλαιολόγο Γιάννη Πετρόχειλο.
Ένα μεγάλο μέρος της οροφής του έχει πέσει αποκαλύπτοντας ένα καταπληκτικό θέαμα. Κατά την αρχαιότητα η λίμνη ήταν τόπος λατρείας αφιερωμένος στον Πάνα και τη νύμφη Μελισσάνα. Η λίμνη περιλαμβάνει επίσης ένα νησάκι στο οποίο ο αρχαιολόγος Σ. Μαρινάτος, ανακάλυψε το ιερό του Πάνα.
Ο Κολωνός, που δεν ξέρουν οι δημοσιογράφοι πού πέφτει
Ο Κολωνός ή οι Κολωνές ή Κολώνες ή Κολώνη (αρχαία ελληνικά: Κολωνός ή Κολωναί), (ο δήμος: του Κολωνού ή των Κολωνών) ήταν αρχαίος οικισμός – πόλη και δήμος της Αιγηίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας). Παρ’ όλα αυτά, στις μέρες μας, ακούμε και διαβάζουμε ότι τα Σεπόλια ή ο Βοτανικός, είναι… Κολωνός! Σήμερα είναι απλώς μια γειτονιά του Δήμου Αθηναίων και ανήκει διοικητικά στην 4η Δημοτική Κοινότητα.
Ο τότε δήμος, συχνά αποκαλείται Ίππιος Κολωνός (αρχαία ελληνικά: Κολωνὸς ἵππιος), για να ξεχωρίζει από την περιοχή της Αθήνας, η οποία ονομαζόταν Αγοραίος Κολωνός (αρχαία ελληνικά: Κολωνὸς ἀγοραι̂ος), (αρχαιολογική θέση στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας, όπου βρίσκεται ακόμα ο Ναός του Ηφαίστου, γνωστός και ως «Ηφαιστείον» ή «Θησείον»).
Το όνομα αυτού του δήμου, προήλθε από δύο μικρούς λόφους που βρίσκονται λίγο πιο βόρεια της αρχαίας Ακαδημίας. Ο δήμος ίσως να συγχέεται, σε διάφορες πηγές, με τους δήμους των Κολωνών Αντιοχίδας ή/και των Κολωνών Λεοντίδας γιατί αναφερόταν ενίοτε στον πληθυντικό και αυτός ως Κολωνές. Ότι διαβάσατε ήταν μερικά πράγματα που είδαμε στο Wikipedia για την περιοχή που μένουμε.
Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που αγαπούν το διάβασμα; Ναι!
Εδώ και μερικές μέρες, λειτουργεί στην Αθήνα το 27ο Παζάρι Βιβλίου 2024 στην Πλατεία Κλαυθμώνος και θα διαρκέσει έως τις 18 Φεβρουαρίου. Διοργανώνεται από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.) και την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών Βιβλιοχαρτοπωλών (Π.Ο.Ε.Β.), υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων και με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (Ο.Π.Α.Ν.Δ.Α.).
Το Παζάρι Βιβλίου είναι η θεσμοθετημένη εκδήλωση που διοργανώνεται, εδώ και είκοσι επτά χρόνια, προσφέροντας στο αναγνωστικό κοινό, χιλιάδες τίτλους βιβλίων σε πολύ χαμηλές τιμές, που αρχίζουν από μόλις 1 ευρώ. Την επισκεφτήκαμε χθες και χαρήκαμε με τους ανθρώπους που είδαμε, καθώς επιβεβαίωσαν την άποψη μας, ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που αγαπούν το διάβασμα.
Στο 27ο Παζάρι Βιβλίου 2024, όπως κάθε χρόνο, συμμετέχουν εκδότες από όλη την Ελλάδα (μέλη πρωτοβάθμιων σωματείων), προσφέροντας πάνω από 8.500 τίτλους βιβλίων, σε τιμές, που δεν ξεπερνούν το 30% της αρχικής τους λιανικής τιμής. Οι φωτογραφίες παρμένες μέσα από το χώρο δείχνουν και την πληθώρα των εκδόσεων και την προθυμία του κόσμου να περιηγηθεί στο χώρο και να ψωνίσει.
Το 27ο Παζάρι Βιβλίου 2024, λειτουργεί καθημερινές, Σάββατα και Κυριακές από τις 09:00 το πρωί έως και τις 21:00 το βράδυ, από 26 Ιανουαρίου έως και 18 Φεβρουαρίου 2024. Η είσοδος είναι ελεύθερη. Μια όμορφη επίσκεψη που ίσως σας δώσει την ευκαιρία να βρείτε έναν καλό τίτλο και να ξαναρχίσετε το διάβασμα. Είναι ωραίο να δείξετε στα παιδιά σας, αν έχετε, πως πριν το κινητό και το τάμπλετ, αυτό κυριαρχούσε θετικά στη ζωή μας.
Τι ξέρετε για την Ακροναυπλία, έχετε περπατήσει ώς εκεί;
Ακροναυπλία, από την Ομάδα “ΝΑΥΠΛΙΟ… στη γειτονιά του έρωτα!”, δια χειρός της Soloexploritsa. Η Ακροναυπλία είναι η χερσόνησος, όπου το νότιο και το δυτικό τμήμα της εισχωρεί απότομα στη θάλασσα και επάνω της είναι κτισμένο το παλαιό Ναύπλιο, εξ’ ου και το όνομα Ακροναυπλία και αποτελούσε από την αρχαιότητα την Ακρόπολη του Ναυπλίου.
Βρίσκεται απέναντι από το θαλάσσιο κάστρο Μπούρτζι, κάτω από το κάστρο του Παλαμηδίου και δεξιά του Ναυπλίου στην είσοδο του Αργολικού κόλπου, με πρόσβαση από τον βορρά, από την ιστορική τεχνητή χαράδρα της Αρβανιτιάς ή την Πύλη του Κάστρου των Τόρων. Αλλά η ιστορία τους φτάνει μέχρι τις μέρες μας…
Το 1926 οι φυλακές που στεγαζόντουσαν στο Παλαμήδι, μεταφέρθηκαν στην Ακροναυπλία και το 1937, επί Μεταξά, έγιναν πολιτικές με λειτουργία έως το 1960. Την περίοδο 1970 – 1971 κατεδαφίστηκαν οι φυλακές της Ακροναυπλίας, το στρατιωτικό νοσοκομείο και μεγάλο τμήμα του Ρωμέϊκου κάστρου, για να κατασκευαστεί τουριστική μονάδα το Ξενία Παλλάς.
Να, κάτι που θα μας άρεσε και δεν το έχουμε κάνει ποτέ!
Πεζοπορία σε ψηλές βουνοκορφές! Όπως εδώ στη Λουπάτα, που είδαμε στο διαδίκτυο. Με τα χέρια του Achilleas Kokkovas έχουν παρθεί αυτές οι φωτογραφίες, τις οποίες και πρόσθεσε περιεχόμενο στο άλμπουμ Λουπάτα (2066 μ.) στην Ομάδα “Ελληνες ορειβάτες” στο Facebook. Το Αυγό αποτελεί το νοτιότερο κομμάτι της Πίνδου.
Έχει κατεύθυνση Α-Δ και είναι ένα μεγάλο ορεινό συγκρότημα με σπουδαία σημασία για την ευρύτερη περιοχή. Δάση χαμηλά, βοσκές ψηλότερα και αλπικές πανύψηλες κορυφές που χαρακτηρίζουν το βουνό. Οι σημαντικότερες είναι η Λουπάτα (υψ. 2060 μ.) η Μαρόσα (υψ. 2020 μ.) και το Αυγό (υψ. 2146 μ.) Στην ουσία είναι τρία βουνά σε ένα, αφού βαθιές χαράδρες και γκρεμοί χωρίζουν την μια κορυφή από την άλλη.
Οι τρεις αυτές κορυφές έχουν συχνή, συχνότατη παρουσία στο πρόγραμμα του συλλόγου ορειβατών. Πάντα όμως σαν ξεχωριστές αναβάσεις και ποτέ σαν συνέχεια η μια της άλλης. Έτσι η γνώση του βουνού δεν μπορούσε παρά να είναι αποσπασματική. Ιδέες για προγραμματισμό διάσχισης ολόκληρου του συγκροτήματος κατά καιρούς υπήρξαν πολλές, αλλά πάντα προβλημάτιζε το μεγάλο μήκος της πορείας και οι ελλιπείς πληροφορίες που υπάρχουν στην βιβλιογραφία και τα σχετικά sites.
Δεν μπορούσαν λοιπόν παρά να την επιχειρήσουμε εκτός προγράμματος και με μια μικρή και ευέλικτη ομάδα, με σκοπό να την γνωρίσουμε σε όλες τις λεπτομέρειες και αργότερα να την προσθέσουν στο επίσημο πρόγραμμα του συλλόγου. Το κείμενο είναι παρμένο από την ιστοσελίδα του Συλλόγου Πεζοπορίας Ορειβασίας Τρικάλων http://trikalasport.gr λίγο μακριά για μας, εδώ που τα λέμε. Τους ευχαριστούμε, πολύ…
Χιονισμένο, το πιο ορεινό χωριό της Εύβοιας, η Σέττα…
Το κομμάτι αυτό στήθηκε με τη βοήθεια της διαδικτυακής μας φίλης Erietta Dalgirani. Και με πληροφορίες από το διαδίκτυο. Ψάξαμε λοιπόν και βρήκαμε το χιονισμένο χωριό της Εύβοιας, Σέττα. Ανάμεσα στα έλατα, τα ρυάκια, βρίσκεται, στη νότια πλαγιά του Ξηροβουνίου, η Σέττα, ο πιο ορεινός οικισμός της Εύβοιας. Και τουλάχιστον από τις φωτογραφίες, φαίνεται υπέροχος τόπος.
Η «Ελβετία της Ελλάδος», όπως είναι αλλιώς γνωστό το γραφικό χωριουδάκι του δήμου Ερέτριας, είναι χτισμένο σε υψόμετρο 800 μέτρων και είναι από τις πρώτες περιοχές της Εύβοιας που καλύπτονται το Χειμώνα με χιόνι. Η Σέττα, ή αλλιώς Σέτα, απέχει μόλις128 χιλιόμετρα από την Αθήνα, περίπου δύο ώρες διαδρομή με το αυτοκίνητο.
Το όνομά της το πήρε, σύμφωνα με την παράδοση, από την πανέμορφη Γαλλίδα σύζυγο του Τούρκου ηγεμόνα, που επί τουρκοκρατίας, του ανήκε η περιοχή. Λόγω της μορφολογίας της και της φυσικής της θέσης, είναι ο ιδανικός προορισμός για τους λάτρεις των ορεινών αποδράσεων το Χειμώνα και το Καλοκαίρι. Το περιβάλλον της Σέττας θυμίζει τις Άλπεις, καθώς έχει πλατάνια, ελατοδάση, καστανοδάση με πλούσια χλωρίδα και πανίδα.
Μια όμορφη στιγμή του Σωματείου Συνταξιούχων ΗΣΑΠ
Αυτό το Σωματείο, είναι κομμάτι της ζωής μου. Έχουμε μια επαγγελματικής σχέση που ξεπερνά το τυπικό μέρος της υπόθεσης. Κοντά τριάντα χρόνια, πάνε που γνωριστήκαμε, με αφορμή την έκδοση της διμηνιαίας εφημερίδας τους, «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος». Και συνεχίζουμε να βγάζουμε την εφημερίδα τους, κάθε δίμηνο
Είμαστε κοντά τους, στις μικρές και μεγάλες στιγμές τους. Τιμητικά καλεσμένοι στη χαρά τους. Είχαν μια καλή συνήθεια, πριν από τον Covid-19. Να κάνουν το τραπέζι στα μέλη τους που μένουν στην Αθήνα και την ευρύτερη περιοχή, μια φορά το χρόνο, τέτοιες μέρες. Αλλά η ανάγκη να τηρηθούν τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης, διέκοψε αυτή τη χαρούμενη περίσταση.
Φέτος, ύστερα από τέσσερα χρόνια επέστρεψαν στις παλιές καλές συνήθειες. Μόνο που αυτή τη φορά αντί για τον ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ στην Πανεπιστημίου που πήγαιναν, διάλεξαν το κέντρο διασκέδασης «Χαλκιάς Palace” πάνω στην πλατεία Καραϊσκάκη, στο Μεταξουργείο, Αθήνα. Και παρά το γεγονός ότι ήταν μια πολύ κρύα μέρα χθες, δεν έπεφτε καρφίτσα από τη συμμετοχή του κόσμου.
Ήταν μια νέα εμπειρία. Καλό σέρβις, ζωντανή μουσική και πολύ καλή οργάνωση, ώστε να εξυπηρετηθούν όλοι, χωρίς να υπάρχουν καθυστερήσεις και παράπονα. Πήγαμε και μείς, για λίγη ώρα, εκεί. Εκείνοι μπορεί και να κάθισαν από τις 12:30 το μεσημέρι ώς αργά το απόγευμα. Το διασκέδασαν για τα καλά, με έξοδα του Σωματείου. Μπράβο τους!