Μια πλατεία προς τιμήν του Λουδοβίκου Αυγούστου Α’
Ψάχνοντας το μάθαμε κι εμείς. Από πού πήρε το όνομα της η πλατεία Λουδοβίκου στον Πειραιά; Μα, από τον πατέρα του πρώτου μονάρχη της Ελλάδας, Όθωνα. Φυσικά αργότερα μετονομάστηκε σε πλατεία Σιδηροδρόμου. Για να επιστρέψει στις μέρες μας ο… Λουδοβίκος. Τη δεκαετία του ’70 από εδώ ξεκινούσε το τραμ του Περάματος… Μπροστά από τον τερματικό σταθμό του ΗΣΑΠ, που τότε λεγόταν ΕΗΣ.
Η γνωστή ως πλατεία Λουδοβίκου, δίπλα στον ηλεκτρικό σταθμό Πειραιά, στις 22 Ιουνίου του 1937 μετονομάζεται σε πλατεία 4ης Αυγούστου, προς τιμή φυσικά της επικράτησης του καθεστώτος Μεταξά, ενώ η ίδια πλατεία στις 17 Φεβρουαρίου του 1945 μετονομάζεται σε πλατεία Φραγκλίνου Ρούζβελτ, προς τιμή των Αμερικανών συμμάχων.
Απίστευτο, αλλά εκείνη την εποχή στον Πειραιά, δύο κεντρικές πλατείες τιμούσαν ταυτόχρονα τα ονόματα του Άγγλου Πρωθυπουργού Ουίνστον Τσώρτσιλ και του Αμερικανού Πρόεδρου Φραγκλίνου Ρούζβελτ. Αλλά, σιγά που θα ενοχλούσε κάποιον αυτό το πράγμα. Λεπτομέρειες, θα πείτε, αφού ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, για τους πολιτικάντες.
Τι μανία είναι αυτή με τις αλλαγές της ονοματοδοσίας δρόμων και πλατειών; Η ίδια πλατεία ονομάστηκε και Οδησσού, κάτι που κάνει κάποιους να τη λένε έτσι, ακόμα και σήμερα. Αλλά εγώ, σας βεβαιώνω ότι οι ταμπέλες αναφέρουν το όνομα του Λουδοβίκου. Όπως και η διεύθυνση του Σωματείου Συνταξιούχων ΗΣΑΠ. Λουδοβίκου 1!
Γεύσεις εποχιακές, που μας έχουν λείψει εδώ στην Αθήνα
Αυτή την εποχή και λίγο αργότερα, στην Κρήτη θα συναντήσετε αυτούς τους μεζέδες για τη ρακή. Ξέρετε τι είναι; Τα έχετε ξανασυναντήσει; Μπορεί και όχι γι’ αυτό, επιτρέψτε μου, να μοιραστώ μερικά “μυστικά” μαζί σας. Είναι καθαρισμένα αγκιναρόφυλλα, υπέροχος μεζές, μαζί με λεμόνι και πορτοκάλι. Δίπλα δυο σφηνάκια, περιμένουν!
Να ‘τα μόνα τους κι εδώ… Πασπαλισμένα με μπόλικο χοντρό αλάτι που τραβά και το αλκοόλ. Αν δεν τα ξέρεις, αποκλείετε να τα φανταστείς, παρόλο που τις άγριες αγκινάρες θα τι βρεις παντού στην εξοχή, αυτή την εποχή, άγριες. Αλλά κι αν ακόμα τα βρεις θα πρέπει κάποιος να σου δείξει πώς τις καθαρίζουν για να μπορέσεις να τις απολαύσει. Κι όλα αυτά, πριν βγάλουν τις αγκινάρες!
Το μοσχομπίζελο (Lathyrus odoratus, Fabaceae) είναι γένος πολυετών και ετήσιων αναρριχώμενων φυτών με καταγωγή από τη νότια ανατολική Μεσόγειο την Ιταλία, τη νότια Γαλλία και από την Ελλάδα. Δεν είναι βρώσιμο αλλά καλωπιστικό φυτό. Μια φωτογραφία της Anna Sofroniou δημοσιευμένη στην Ομάδα “Αγαπώ τα φυτά”
Γίνεται αρχές Μάρτη να κάνουμε καλοκαιρινές σκέψεις;
Ναι, στο διαδίκτυο όλα γίνονται! Το είδαμε καθώς περιδιαβαίναμε τις Ομάδες μας, μας άρεσε και είπαμε να κάνουμε μερικές σκέψεις. Στα Δωδεκάνησα θα σας πάμε, λοιπόν, στην Κω! Η υψηλή τουριστική κίνηση της Κω έχει αναπτύξει περιοχές και οικισμούς σε όλο το νησί. Ο Άγιος Φωκάς αποτελεί μία τέτοια περιοχή, όπου η τουριστική ανάπτυξη διαμόρφωσε μία νέα πραγματικότητα στα νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας.
Μόλις 8 χλμ. από το κέντρο, ο Άγιος Φωκάς, κοντά στην παραλία Θέρμες και στο Ψαλίδι, χαρακτηρίζεται από μία ευρεία γκάμα ξενοδοχειακών μονάδων, από ξενοδοχεία χαμηλού κόστους σε πολυτελή ξενοδοχεία, αλλά και από ποικιλία στην εστίαση, με παραδοσιακές ταβέρνες, αλλά και εστιατόρια πολυτελείας με διεθνή κουζίνα.
Ο Άγιος Φωκάς, ωστόσο, έχει αρχαιολογική αξία δεδομένου ότι είναι μία από τις περιοχές του νησιού που κατοικήθηκε από τους προϊστορικούς ήδη χρόνους. Οι Θέρμες που ακολουθούν, μόλις 2 χλμ. δυτικά, με τις γνωστές για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες, ιαματικές πηγές. Οι φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν χθες, αλλά σίγουρα είναι τραβηγμένες μια άλλη εποχή πιο καλοκαιρινή.
Που ξέρεις, ίσως κι αυτοί οι άνθρωποι να είχαν τα ίδια αισθήματα νοσταλγίας, για ένα όμορφο καλοκαίρι στην Ελλάδα. Σε ένα μέρος που ακόμα δεν έχουμε πάει με φυσική παρουσία. Με την παραλία και τους επιβλητικούς βράχους, που αποτελούν έναν ακόμη λόγο για να φτάσει ο επισκέπτης ως εκεί. Από την ομάδα “Kos Town group”
Η ομορφιά των πουλιών σε μια πόλη. Την έχετε προσέξει;
Το να παρατηρούμε τι συμβαίνει γύρω μας, μας αρέσει πολύ. Έτσι συχνά βλέπουμε τα πουλιά του ουρανού. Είτε στη ζωή, είτε στο διαδίκτυο. Τις φωτογραφίες που βλέπετε τις είχε ανεβάσει η φίλη μας Anna Svetlana, στην ομάδα ИСТИНАТА ЗА СТАРА ЗАГОРА. Δεν ξέρω τι μπορεί να σημαίνει το όνομα αφού δεν γνωρίζω τη γλώσσα, αλλά σίγουρα τα περιστέρια στο πάρκο είναι υπέροχα. Και θα τα συναντήσετε παντού.
Κι εδώ στην Αθήνα τα ίδια συμβαίνουν… Τα έχουμε δει στην πλατεία Στάγματος, στην πλατεία Κοτζιά, στην πλατεία Βάθη και Κάνιγγος, αλλά και στην πλατεία Αττικής και στην πλατεία Αγίου Μελετίου, στα Σεπόλια. Γεμάτος ο κόσμος! Και είναι αρκετά ήμερα, τόσο που πλησιάζουν τους ανθρώπους για να τους δώσουν την τροφή τους. Ελάχιστοι είναι αυτοί που τα φοβίζουν.
Συχνά κάνουν παρέα στους ηλικιωμένους, όταν επιλέγουν ένα παγκάκι να καθίσουν να ξεκουραστούν ή να περάσουν την ώρα τους. Και τα ταΐζουν και παίζουν μαζί τους. Κι αυτά ανταποκρίνονται, τους αρέσει και ταυτόχρονα εξασφαλίζουν το φαγητό τους. Ας πάρουμε μαθήματα από αυτά. Δεν έχουν άγχος για το καθημερινό φαγητό τους κι αυτό υπάρχει.
Διαδρομή προς Μεσογείων που κάνουμε συχνά, τελευταία
Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Και ας ξεκινήσουμε από το Πεδίον του Άρεως, αρχή την Αλεξάνδρας στο δρομολόγιο μας, για Μεσογείων. Το κάναμε την περασμένη Τρίτη και είχαμε ειδικό σκοπό. Αν και αυτή τη διαδρομή, πότε με το αυτοκίνητο και πότε με τη μηχανή, την έχουμε στο πρόγραμμά μας τα τελευταία τρία χρόνια, οπότε και τη γνωρίζουμε καλά. Συνήθως έχει κίνηση, ειδικά στην πλατεία Βάθη.
Η λεωφόρος Αλεξάνδρας, δεν είχε και μεγάλη κίνηση. Μου έκανε εντύπωση. Στην επιστροφή κατάλαβα γιατί σε όλη τη διαδρομή έβλεπα τροχονόμους στην άκρη του δρόμου. Οι ταξιτζήδες έκαναν την πρώτη μέρα από την 48ωρη απεργία τους και είχαν κανονίσει πορεία πάνω στο δρόμο. Τους είδα, οπότε, κάποιοι είχαν έγκαιρα την πληροφορία και απέφυγαν το δρόμο.
Ο Πύργος Αθηνών είναι ουρανοξύστης και, επί του παρόντος, το υψηλότερο κτίριο στην Ελλάδα. Έχει ύψος 103 μέτρα και 28 ορόφους. Θεμελιώθηκε στις 13/06/1969 και περατώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1972 επί δικτατορίας, ενώ εγκαινιάστηκε στις 16 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς. Αποτελεί έναν από τους δύο πύργους των Αθηνών, με το μικρότερο δεύτερο πύργο να βρίσκεται δίπλα στον πρώτο, όπως βλέπετε. Είναι στους Αμπελόκηπους, στην αρχή της Λεωφόρου Μεσογείων.
Σ’ αυτή τη διασταύρωση πρέπει να στρίψεις αριστερά για να βγεις στη Μεσογείων. Αν πας ευθεία βρίσκεσαι στο Νοσοκομείο Παίδων, αριστερά και στο Λαϊκό Νοσοκομείο, δεξιά. Σ’ αυτή τη διχάλα πάντα υπάρχει μια σχετική κίνηση, επειδή είναι ανοιχτή η κίνηση αριστερά, ακόμα κι όταν η δεξιά λωρίδα είναι κλειστή, αφού σε τίποτα δεν εμποδίζει. Ο καιρός ήταν σχετικά καλός.
Βροχερή μέρα χθες για την Αθήνα. Κάποιοι μας ζήλευαν!
Τίποτα δεν είναι πια φυσιολογικό στις μέρες μας. Καθόμασταν χθες και χαζεύαμε τη σταθερή βροχή και μας άρεσε, κάτω από την “τρομοκρατία” των μετεωρολόγων που με έκτακτα δελτία αναφέρονταν σ’ αυτή την αλλαγή του καιρού. Τη φωτογραφία αυτή την τράβηξα από το γραφείο μου. Είναι η βρεγμένη λεμονιά στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας μας.
Κι αυτή, είναι η Κλειούς, την ώρα της βροχής. Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από το μπαλκόνι του πρώτου ορόφου του σπιτιού μου. Δεν ήταν για να βγεις χθες. Χρειάστηκε όμως και το κάναμε, για να διεκπεραιώσουμε κάποιες εργασίες που έπρεπε να γίνουν και δεν έπαιρναν αναβολή. Έπρεπε να προχωρήσει ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ και να ασχοληθούμε με το Γραφείο της ATTIC που είχε τη διαχείριση της πολυκατοικίας.
Και τα δύο τα κάναμε. Και μετά γύρισα σπίτι και ασχολήθηκα με τις εκκρεμότητες και με το γράψω αυτό μικρό σημείωμα, για να είναι ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ μέσα στην επικαιρότητα, με το δικό του τρόπο. Το κομμάτι που είχα ετοιμάσει θα “παίξει” αύριο. Μπορεί και πρέπει να προηγηθεί αυτό. Έχουμε αυτή τη δυνατότητα και την αξιοποιούμε!
Πανσέληνος Φλεβάρη σε Ναύπλιο, Χαλκίδα, Ρόδο, Κύπρο
Το ότι μας αρέσει η πανσέληνος, το ξέρετε. Δε χάνουμε ευκαιρία, όταν μπορούμε, να τη θαυμάζουμε ως μέρος της δημιουργίας. Και δείτε τώρα τι μαζέψαμε στη σημερινή ανάρτηση. Μέσω διαδικτύου “ταξιδέψαμε” στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Δείτε πρώτα το Ναύπλιο με πανσέληνο. Σε μια φωτογραφία του Ioannis Dimitrakopoulos δημοσιευμένη στην Ομάδα “ΝΑΥΠΛΙΟ…στη γειτονιά του έρωτα!!!”
Παντού, ο ομορφιά είναι ίδια. Αρκεί, τώρα το χειμώνα, να μην είναι ο ουρανός συννεφιασμένος για να την απολαύσουμε. Δείτε τι όμορφη που είναι η Χαλκίδα φεγγαρολουσμένη… Μοιάζει σαν πίνακας ζωγραφικής, όπως την κατέγραψε ο Βασιλης Ανδρεου και τη δημοσίευσε στην Ομάδα “Περπατώντας στη Χαλκίδα”. Τον ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτό. Είναι σπουδαίο σ’ αυτόν τον κόσμο, να μπορείς να μοιράζεσαι πράγματα.
Τα ίδια και στη Ρόδο. Κι εδώ η πανσέληνος ήταν απίθανη. Είναι σαν κάδρο, στην παραλία που επέλεξε να τραβήξει τη φωτογραφία του ο Lindos Destiny. Θέα προς Πεύκο από Λάρδο Ρόδου, τη χαρακτηρίζει στην ανάρτηση του, καθώς τη δημοσίευσε στην Ομάδα “Friends of Rhodes / Φίλοι της Ρόδου”. Πραγματικά υπέροχη! Να είναι καλά…
Η πανσέληνος, ανατέλλει πάνω από την Αργάκα της Κύπρου. Μια φωτογραφία της Sonia Nutty Carroll δημοσιευμένη στην Ομάδα “View from YOUR window (the ORIGINAL Group!). Και η Κύπρος είναι στις αγαπημένες μας κι ας μην έχουμε πάει ακόμα με φυσική παρουσία. Το έχουμε στόχο να την επισκεφτούμε σ’ αυτή τη ζωή ή οπωσδήποτε, στο νέο κόσμο!