Δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθείς σε ένα μεγάλο συγκρότημα καταστημάτων (έχουν πια μια διεθνή ορολογία, κατανοητή από όλους, Mall τα λέμε…) και να μην «πέσεις» πάνω σε ένα ελληνικό φαγάδικο… Αλλά εδώ, στο πολυπολιτισμικό Βανκούβερ, θα το δεις όλο και πιο έντονα το φαινόμενο. Δείτε ένα, που ανακαλύψαμε σε μια από τις βόλτες μας…

Τονίζεται ιδιαίτερα το ελληνικό στοιχείο  και η κουζίνα μας. Προσαρμοσμένο φυσικά στις τοπικές ανάγκες. Προσέξτε, ένα από τα πιάτα που διαφημίζουν, είναι ο σολομός, ένα ψάρι που υπάρχει σε αφθονία, εδώ. Αλλά, προφανώς, είναι μαγειρεμένο με έναν άλλο τρόπο από αυτόν που συνηθίζουν οι ντόπιοι… Η υπάλληλος, δεν νομίζω να έχει καμιά σχέση με την Ελλάδα. Και, λογικό μου φαίνεται.

Χωρίς κορώνες και εθνικιστικές εξάρσεις, έτσι κι αλλιώς, εδώ στον Καναδά, αυτό δεν υπάρχει, οπότε μάλλον αισθάνεσαι πολύ ωραία και άνετα, θέλουμε να προσεγγίσουμε το θέμα. Εξάλλου με ανοιχτό μυαλό, εμείς προτιμήσαμε να φάμε κάτι από την κουζίνα των νότιων Πολιτειών των ΗΠΑ. Πάντα στους τόπους που πάμε, θέλουμε να γνωρίζουμε την κουζίνα τους, επειδή αυτή αποτελεί στοιχείο του πολιτισμού τους!

Αυτή τη φορά, όλα κυλούν χωρίς κανένα άγχος ή πίεση. Έχουμε πολύ χρόνο μπροστά μας. Ζούμε, αυτό που θα δίναμε ως ορισμό των διακοπών. Βιώνουμε ήδη τις πρώτες πέντε μέρες και έχετε δει αρκετά στις καθημερινές αναρτήσεις μας. Έτσι και θα συνεχίσουμε και τις επόμενες μέρες. Έχω μια καθαρή εικόνα, καθώς γράφω μπροστά σε ένα παράθυρο, που έχει ακριβώς αυτή την εικόνα που βλέπετε.

Φυσικά οι άνθρωποι που μας φιλοξενούν, είναι γεμάτοι αγάπη για προσφορά και καθώς ζούμε στο κλίμα μιας όμορφης οικογενειακής ατμόσφαιρας, φροντίζουν για μας με καθημερινά μικρά όμορφα σχέδια για εξόδους σε κοντινούς προορισμούς. Αν και μέχρι τώρα η θερμοκρασία είναι σαφώς πιο χαμηλή από την Ελλάδα και μερικά πράγματα τα ξανασκεφτόμαστε, εντούτοις τις κάνουμε τις βόλτες μας και με το παραπάνω.

Αυτό που ακόμα δεν έχει συνηθίσει το βιολογικό μας ρολόι, είναι η αλλαγή του χρόνου. Ξαφνικά, μπήκαν μπροστά μας, εννιά ώρες διαφορά, προς τα πίσω. Από τη μια στο ρολόι του χεριού, έχουμε την ώρα Ελλάδος που δεν αλλάξαμε κι από την άλλη το κινητό μου τηλέφωνο με την κάρτα sim του τοπικού τηλεπικοινωνιακού φορέα Kooda που πήραμε, για να έχουμε επαφή με το διαδίκτυο όπου κι αν είμαστε, να δείχνει άλλες ώρες. Ώρες όμως που ζούμε όμορφα!

Μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους. Χθες πήγαμε σε ένα μεγάλο mall, να δούμε για κάποια πράγματα που θέλαμε. Εντάξει, αυτός είναι ένας τόπος για γυναίκες, ο δικός τους μικρός παράδεισος, αλλά αυτοί που σχεδιάζουν τέτοιους τόπους, αφήνουν και μια… χαραμάδα και για τους άνδρες. Άσε δηλαδή που υπάρχουν και οι εξωτερικοί χώροι, όπου μπορείς να δεις υπέροχα πράγματα, όπως αυτή εδώ την εντυπωσιακή κατασκευή σπιτιού..,

Μας το πρότεινε ο Στηβ και το βρήκαμε πολύ ενδιαφέρον, οπότε ξεκινήσαμε με την Έστερ και τη Σούλα και πήγαμε. Ήταν μόλις 30 λεπτά από το σπίτι που μένουμε. Το Howe Sound Crest Trail (HSCT) είναι ένα πανέμορφο μονοπάτι 29 χιλιομέτρων που εκτείνεται από το Cypress Bowl έως το Porteau Cove.

Δεν κάναμε ολόκληρο το μονοπάτι. Στις οδηγίες που διαβάσαμε χρειάζεται να είσαι ειδικός στην πεζοπορία για να το απολαύσεις κι αυτό σε μεταφέρει σε πολλές κορυφές, προσφέροντας εκπληκτική θέα στο Howe Sound, τα λιοντάρια και τις όμορφα τιρκουάζ λίμνες Deeks, για να αναφέρουμε μερικές.

Αν και το μονοπάτι δεν είναι περίπατος στο πάρκο και συνήθως αντιμετωπίζεται ως ολονύκτιο ταξίδι, που είναι ο ασφαλέστερος τρόπος. Ωστόσο, μπορεί να ολοκληρωθεί σε μία ημέρα από ένα έμπειρο και κατάλληλο άτομο. Εμείς, επιλέξαμε μια μικρή διαδρομή μιας ώρας περίπου.

Μέσα από το αυτοκίνητο του Κώστα και της Άννυς, είναι παρμένες οι φωτογραφίες του σημερινού δημοσιεύματος. Θέλουμε πολύ ήρεμα, να σας βάλομε στο κλίμα του τόπου που ζούμε, εδώ στο Νορθ Βανκούβερ του Καναδά. Και θα το κάνουμε σιγά – σιγά, απαλά, με τρόπο που να βγάζει προς τα έξω τα υπέροχα συναισθήματα που ζούμε. Επειδή είναι πράγματι πολύ ωραία, γιατί, όπως αντιλαμβάνεστε από τα καθημερινά δημοσιεύματα, περνάμε καλά.

Δρόμοι μιας μεγαλούπολης, όπως είναι το Βανκούβερ, με μια αυξημένη κίνηση τις απογευματινές ώρες. Ένα πρόβλημα, που θα το συναντήσεις παντού. Αλλά, όλη αυτή η ιστορία δεν είναι μονοδιάστατη. Λίγο να δεις από το πλαϊνό παράθυρο του αυτοκινήτου, η εικόνα είναι αυτή: Πράσινο παντού! Ατέλειωτα πάρκα που «ρίχνουν» τη θερμοκρασία, σε πιο ανθρώπινα επίπεδα. Μόλις χθες είχε 24οC, αλλά καμιά απολύτως σχέση, δεν είχε με την ίδια θερμοκρασία της Αθήνας.

Αχ αυτό το πράσινο! Με σεβασμό στο περιβάλλον. Κι αυτό αποδίδει στο μέγιστο βαθμό! Όχι πως κι εδώ δεν υπάρχει κερδοσκοπία και πολύ μεγάλη ανοικοδόμηση που κάνει την πόλη αγνώριστη, από χρόνο σε χρόνο. Το πνεύμα του κόσμου, είναι γενικά παντού το ίδιο. Υπάρχουν όμως και νόμοι και οι πολίτες τους σέβονται, γιατί έχουν ήδη αναπτύξει την υπευθυνότητα στην πράξη και το κράτος δεν λειτουργεί τιμωρητικά. Έχει πείσει, ως ένα βαθμό, ότι είναι μεγάλη ανάγκη να το κάνουν… Μακάρι να το ζούσαμε κι εμείς στη χώρα μας…