Δύσκολα τα πράγματα με τη ζέστη χθες, αλλά σήμερα τα πράγματα είναι καλύτερα

zesti

 

 Ήταν μια δύσκολη μέρα χθες για μας που ζούμε στην Αθήνα με τη ζέστη και τον καύσωνα. Και όσοι χρειάστηκε να κινηθούμε έξω, επειδή είχαμε προγραμματισμένες δουλειές, το νοιώσαμε στο πετσί μας. Αλλά σήμερα οι μετεωρολόγοι μας λένε ότι τα πράγματα θα καλυτερέψουν.

Για την Αθήνα μιλάμε βέβαια, επειδή στη βόρεια Ελλάδα, την ώρα που εδώ "ψηνόμασταν", εκεί είχε καταιγίδες δυνατές και χαλαζόπτωση σε μέγεθος καρυδιού!

Πώς καταστρέψαμε έτσι τη ζωή μας; Πώς αλλάξαμε με τις παρεμβάσεις στη φύση, τις εποχές; Ζούμε σε καιρούς που μάλλον περιμένουμε να τα δούμε όλα. Έτσι δεν είναι;

Και είναι καλό που ο Δήμος Αθηναίων μας ενημερώνει: Δείτε ΕΔΩkolimpi
Μια πρώτη γεύση από την αποπνικτική ατμόσφαιρα στο κέντρο της Αθήνας, είναι η δύσκολη κατάσταση που επικρατεί τις μεσημβρινές ώρες στην Αθήνα, με τους πολίτες στην προσπάθεια τους να αντιμετωπίσουν την ζέστη να «κρατάνε μπουκαλάκια νερού, να κυκλοφορούν με καπέλα, γυαλιά ηλίου και βεντάλιες στους δρόμους».

sosivio
Αλλά μην απογοητεύετστε... Η αύξηση της θερμοκρασίας θα συνεχιστεί και σήμερα Τετάρτη (22/06), με κορύφωση την Πέμπτη (23/06). Στο πλαίσιο αυτού του καύσωνα, έχουν λάβει μέτρα οι περιφέρειες και οι δήμοι της χώρας για την λειτουργία κλιματιζόμενων αιθουσών προκειμένου όσοι πολίτες ενδιαφέρονται, να μπορούν να πάνε σε αυτές και να δροσιστούν.

nero2
Ακόμη, να σημειωθεί ότι υπάρχει ισχυρή σύσταση προς τις ευπαθείς ομάδες για περιορισμό των μετακινήσεων κυρίως τις μεσημβρινές ώρες, κατανάλωση πολλών υγρών όπως νερό, χυμούς φρούτων. Ακόμη απαραίτητα είναι τα καπέλα, τα ανοιχτόχρωμα ρούχα και συστήνεται η αποφυγή της έντονης σωματικής δραστηριότητας τις μεσημεριανές ώρες.

topio

Τα δικά μου

Πώς είναι το σπίτι μας στο Θραψανό, αυτό τον καιρό; Μας σκέφτονται, οι άνθρωποι μας…

spiti1.080319
Η νοσταλγία για το πατρικό θα είναι πάντα νοσταλγία… Μοχθήσαμε να το φέρουμε σε σειρά και τώρα χαιρόμαστε να βλέπουμε ότι πράγματι είναι σε μια καλή κατάσταση. Υποχρέωση μας, είναι να ευχαριστήσουμε τη Στασούλα, που το φροντίζει και το κρατά ζωντανό, στην απουσία μας. Και που μας ενημερώνει γι’ αυτό.

spiti2.080319
Λείπουμε καιρό τώρα… Τελευταία φορά, είχαμε πάει τον Οκτώβρη, πέρσι. Θέλουμε να είμαστε πιο συχνά κοντά του, αλλά δεν είναι πάντα εύκολο. Μερικές φορές σκεφτόμαστε το οικονομικό, το οποίο δεν είναι και μικρό, αν συμπεριλάβεις και τα έξοδα μεταφοράς του αυτοκινήτου που είναι απαραίτητο, προκειμένου να πας και να πάρεις πράγματα από το χωριό

spiti3.080319
Όμως πέρα από την κουζίνα που δείχνουν οι δύο πρώτες φωτογραφίες, πάντα θα μας ααπασχολεί και η εξωτερική αυλή με τα φυτά της στα μικρά παρτέρια… Και αυτή περίοδος, η μεταβατική, δεν είναι και η καλύτερη. Η βουκαμβίλια, έχασε και τα άνθη της και τα φύλλα της. Αλλά θα τα ξανακάνει. Στον καιρό της θα τα ξαναβγάλει.

spiti4.080319
Το ίδιο και αυτή η βουκαμβίλια… Υπομονή, Όπως κάνουμε για τόσα και τόσα πράγματα, θα κάνουμε και γι’ αυτά. Και όπως είδαμε χθες, ζούμε σε μια μεταβατική περίοδο. Τυπικά είμαστε στο χειμώνα ακόμα. Αλλά η άνοιξη δεν είναι μακριά, ούτε και το καλοκαίρι… Θα έρθει οπωσδήποτε, στην ώρα του.

spiti5.080319
Δες και η λεμονιά με τη μανταρινιά, δέντρα που φυτέψαμε τον περσινό Οκτώβρη. Είναι ζωντανά και προοδεύουν. Με ρυθμούς αργούς, αλλά το κάνουν. Και χαιρόμαστε γι’ αυτό, ευελπιστώντας ότι ίσως καταφέρουμε να φάμε κάποια στιγμή τους καρπούς τους. Αυτό δεν θέλει να πιστεύει καθένα που φυτεύει ένα καρποφόρο δέντρο;

spiti6.080319
Αυτό θέλουμε να πιστεύουμε κι εμείς… Ως τότε, θα τα φροντίζουμε με αγάπη. Το κάνουμε αυτό για καθετί που μοχθούμε ουσιαστικά. Και ονειρευόμαστε τη στιγμή που θα απλώσουν τα κλωνάρια τους και θα ευωδιάσουν με τους λεμονανθούς τους, όλη τη γειτονιά. Τα πιο ωραία είναι μπροστά μας. Και δεν τα ζήσαμε ακόμα!

Βρισκόμαστε σε μια συνεχή κινητικότητα καθημερινά, ο καθένας στους δρόμους του...

dromos.trikala1
Πάντα μου άρεσε το ταξίδι... Και απολάμβανα το τοπίο και τη διαδρομή, πολλές φορές κρατώντας και φωτογραφίες για τον εαυτό μας μέσα από το όχημα καθώς κινούνταν. Σε μια από το τις εκδρομές μας στα Τρίκαλα Κορινθίας, είχα ένα σπάνιο πλεονέκτημα. Να βρίσκομαι στη θέση του συνοδηγού.

dromos.trikala2
Είχα έτσι, ελεύθερα τα χέρια μου από το τιμόνι, με αποτέλεσμα να αφήνομαι καλύτερα να καταγράφω με το κινητό μου τηλέφωνο, που χρησιμοποιούσα ως φωτογραφική μηχανή και να ζω την κάθε στιγμή. Κάθε στροφή ήταν και μια αποκάλυψη. Θα θυμάστε ότι τότε βρήκαμε χιονισμένο το χωριό.

dromos.trikala3
Και επειδή προφανώς δεν είσαστε υποχρεωμένοι, ως να μην είχατε κανένα άλλο πρόβλημα να έχετε εστιασμένη την προσοχή σας στις αναρτήσεις του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα σας το θυμίσω εγώ δίνοντας σας τους συνδέσμους προκειμένου να ξαναδείτε αυτά τα δημοσιεύματα ΕΔΩ, ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

dromos.trikala4
Τώρα ψάχνοντας λίγο στο αρχείο μου, είδα ότι είχα ξαναπάει πριν εννιά χρόνια. Όχι ακριβώς στα Άνω Τρίκαλα, αλλά κάπου εκεί κοντά, στο χωριό Κεφαλάρι. Δείτε το σχετικό δημοσίευμα που κάναμε τότε ΕΔΩ. Τελικά, παντού είναι όμορφα, φτάνει εμείς να έχουμε καλή διάθεση.

dromos.trikala5
Κι άλλη μια φορά είχαμε ξαναπάει εκεί με το γιό μου, τον Λάμπρο, συμμετέχοντας σε μια εκδρομή του Συλλόγου Θραψανιωτών της Αθήνας... Υπάρχει επίσης σχετικό δημοσίευμα στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ γι' αυτό. Δείτε το ΕΔΩ. Πάντα μου άρεσε σ' αυτό το Site, να μοιράζομαι πράγματα με τους αναγνώστες μου.

dromos.trikala6
Και αυτό κάνω καθημερινά, χρόνια τώρα. Με συνέπεια και συνέχεια, γνωρίζοντας πως υπάρχουν άνθρωποι σε όλα τα πλάτη και μήκη της γης που γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα που κάθε μέρα που ξυπνούν, το πρώτο πράγμα που κάνουν είναι να ανοίξουν τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ και να περιηγηθούν στις αναρτήσεις.

dromos.trikala7
Έτσι "ταξιδιάρικο" θέλαμε να είναι το κομμάτι σήμερα, προσαρμοσμένο στις ειδικές συνθήκες της ημέρας. Μιας ημέρας με πολύ τρέξιμο, εκεί που έχουμε επιλέξει και μας αρέσει να προσφέρουμε, στον Ιεχωβά Θεό, που μας παρέχει πλουσιοπάροχα όλα αυτά για τη χαρά μας και τον ευχαριστούμε.

Μετά τα χιόνια, τα λίγα, ήρθαν ως φυσικό επακόλουθο και οι βροχές. Το φράγμα γέμισε...

fragma1
Εκτός από την τεχνητή λίμνη, τη Λειβάδα, στο χωριό μου έχει ένα ακόμα μέρος που μαζεύονται νερά από τις χειμωνιάτικες βροχές. Είναι το φράγμα. Ο ποταμός που "έσερνε" όταν έβρεχε, κλείστηκε σε ένα στενό σημείο του κι έγινε μια μικρή λίμνη που οι χωριανοί μου λένε, το φράγμα.

fragma2
Εδώ καταλήγουν οι απορροές των νερών και κάπως έτσι σχηματίζεται ένας χώρος απ' όπου σχεδόν όλο το καλοκαίρι μπορεί κανείς να ποτίζει τα χωράφια του, εφόσον διαθέτει ένα μηχάνημα άντλησης. Πράγμα που πολλοί το εκμεταλλεύονται για τα αμπέλια τους ή τις ελιές τους.

fragma3
Συχνά τα καλοκαίρια, όταν πήγαινα, θα έκανα μια βόλτα και από εκεί. Έχω κάνει και παρουσίαση στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε τη ΕΔΩ. Το νερό, είναι ασφαλώς πολύ λιγότερο από τώρα... Οι τελευταίες όμως έντονες βροχοπτώσεις έκαναν την ιδιόμορφη αυτή λίμνη, να έχει γεμίσει από νερό...

fragma4
Όντως έχει πολύ νερό, όπως μπορείτε να δείτε κι εσείς. Μακάρι να βοηθήσει αυτό, τις περιουσίες των ανθρώπων. Να τους δώσει ζωή, όταν ο καύσωνας και οι ζέστες θα τα στεναχωρούν και λίγη δροσιά θα τη χρειάζονται, όπως κι άνθρωποι. Σοφή η κίνηση να κάνουν το φράγμα σ' αυτή την περιοχή του Θραψανού.

fragma5
Η μέρα που "επισκεφτήκαμε" το φράγμα, ήταν βροχερή. Τα μαύρα σύννεφα το πιστοποιούν... Αλλά έχει μια γλύκα το τοπίο! Είναι από τα μέρη που μου αρέσουν στο χωριό μου... Αυθεντικός, καθαρός τόπος αναμνήσεων. Μερικές από αυτές παραπέμπουν και στα παιδικά μου χρόνια.

fragma6
Είναι πραγματικά φοβερό, πως λειτουργεί ο άνθρωπος, μερικές φορές... Ξυπνούν μέσα μας, πράγματα που νομίζαμε ότι ύστερα από χρόνια θα έπρεπε να είχαν διαγραφεί από τη μνήμη. Και όμως είναι εκεί, να κρατούν μια γωνιά από τις πιο όμορφες και πιο καθαρές στο μυαλό μας.

Το λίγο χιόνι στο χωριό μου, το Θραψανό, έκανε τη διαφορά... Δείτε το, χιονισμένο!

thrapsano1.080119
Οι φωτογραφίες είναι χθεσινές. Παρακολουθούμε πάντα, από αγάπη για τον τόπο μας, τι συμβαίνει στο χωριό. Και είχαμε δει έγκαιρα τις προειδοποιήσεις του δημάρχου Μινώα, σε σχέση με τον χιονιά που θα ερχόταν. Έτσι με το ξημέρωμα ήμασταν εκεί. Ιδού το πατρικό μου με τα λίγα χιόνια.

thrapsano2.080119
Η αλήθεια είναι πως ανησυχήσαμε για τα καινούρια δέντρα που βάλαμε τον Οκτώβρη που μας πέρασε, τη λεμονιά και την μανταρινιά και για τις βουκαμβίλιες. Θυμόμαστε το χιονιά πριν δυο χρόνια, τότε ήταν πολύ πιο δυνατός και τις έκαψε. Αλλά τώρα, όπως βλέπετε κι εσείς, τα πράγματα ήταν ήπια, σχετικά.

thrapsano3.080119
Και ο δρόμος πάνω από το σπίτι μας, που οδηγεί στο παλιό Δημαρχείο του χωριού, δεν έχει πολλά χιόνια. Λίγες ώρες αφότου έπεσαν τα χιόνια και κοντεύουν να λειώσουν, από τα αυτοκίνητα που πέρασαν πάνω τους. Αν τα καιρικά φαινόμενα δεν συνεχιστούν, πολύ γρήγορα θα εξαφανιστούν.

thrapsano4.080119
Άλλη μια πλευρά της εξωτερικής αυλής του σπιτιού... Είναι φανερό ότι το χιόνι είναι πολύ λίγο. Και έχει παραμείνει λίγο στη βάση του τοίχου του σπιτιού του θείου του Μιχάλη. Μόνο εκεί και λίγο, πολύ λίγο κάτω. Ηρεμήσαμε. Τα δέντρα μας και οι βουκαμβίλιες, μάλλον θα επιζήσουν αυτή τη φορά.

thrapsano5.080119
Πάμε λίγο έξω από το σπίτι να δούμε τη γειτονιά, πως είναι... Κι εδώ βλέπουμε το χιόνι που έχει πέσει πολύ διακριτικά. Καλά - καλά τα παιδιά θα δυσκολεύτηκαν να βρουν χιόνι, σε επάρκεια, για να παίξουν χιονοπόλεμο. Ο ουρανός είναι βαρύς. Μαυρισμένος, απειλητικός...

thrapsano6.080119
Άλλη μια φωτογραφία τραβηγμένη μόλις έξω από την εξωτερική αυλή του σπιτιού μας. Το δρόμο που οδηγεί, δεξιά για το χωριό και αριστερά για το Ηράκλειο, χωρίς να μπεις στο χωριό. Ίδια κι εδώ τα πράγματα. Ας είναι, έστω και λίγο το είδαν και φέτος το χιόνι, οι συγχωριανοί μου, οι Θραψανιώτες.

thrapsano7.080119
Το ωραίο είναι ότι όλη αυτή την ιστορία με το χιόνι στο χωριό, τη ζήσαμε κι εμείς από την Αθήνα... Οι άνθρωποι από εκεί έβαλαν πολλές αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, όπως κάνουν όλοι ξετρελαμένοι με το χιόνι που βλέπουν. Κι αφού την αρχή ανησυχήσαμε, μετά χαλαρώσαμε και το απολαύσαμε μαζί τους.

Αποχαιρετούμε ταξιδιάρικα τη χρονιά που, σε λίγες ώρες φεύγει. Τη ζήσαμε πολύ όμορφα...

athina1
Η χρονιά που πέρασε μέσα από μερικές φωτογραφίες μας από ταξίδια που ζήσαμε τη χρονιά που πέρασε. Επειδή τελικά ανεξάρτητα από το αν έχεις χρήματα ή όχι το ταξίδι είναι που μετράει, ιδιαίτερα με φίλους. Και μείς έχουμε δουλέψει πάνω σ' αυτό. Έχουμε και πολλούς και καλούς φίλους. Με την Άννυ και τον Κώστα κάτω από την Ακρόπολη. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

ekdromi.2.180218
Μια εκδρομή με αδελφούς μας στο Ναύπλιο και την Νεμέα... Πάντα μας αρέσουν οι εκδρομές. Περάσαμε πολύ όμορφα τότε. Δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ και μακάρι να είχαμε την οικονομική δυνατότητα να παίρναμε μέρος μαζί τους και σε άλλες εκδρομές. Έχουν πολύ καλή οργάνωση... Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

ios1
Για πρώτη φορά πήραμε μέρος στην εκστρατεία της Ίου, τον Μάιο. Και ήταν υπέροχα, μοναδικά, καθώς γνωριστήκαμε και με άλλους αδελφούς μας, από άλλες εκκλησίες και μας δόθηκε η ευκαιρία να κάνουν έργο σε ένα εντελώς ξεχωριστό τομέα. Ίσως γι' αυτό το νησί καταγράφηκε πολύ θετικά στη μνήμη μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ .

xariklia1
Τον Ιούνιο πήγαμε για δέκα μέρες στην Άνδρο. Λυπάμαι που σ' αυτή την αναφορά δεν θα είμαι δίκαιος καθώς θα ήθελα να βάλω κι άλλες φωτογραφίες με φίλους ακριβούς που, μαζί τους περάσαμε υπέροχα. Είμαι υποχρεωμένος μόνο μία και επιλέγω αυτή με τη Χαρίκλεια και το σύζυγο της . Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

cine.paris.2
Τον Αύγουστο υποδεχτήκαμε την κόρη της Σούλας, Έστερ και τις κόρες της Βικτόρια και Χλόη... Περάσαμε υπέροχα, πραγματικά μαζί τους και γυρίσαμε σχεδόν την Ελλάδα από την Μάνη ώς την Πάργα. Έχουν να θυμούνται αυτό το ταξίδι. Αλλά κι εμείς περάσαμε εξαιρετικά μαζί τους τις δέκα μέρες που τους φιλοξενήσαμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

panorama
Δεκαπέντε μέρες φιλοξενηθήκαμε στο σπίτι των φίλων μας Άρη και Χάρις στο Πολύχρονο Χαλκιδικής. Ήταν για μας υπέροχο όλο αυτό που ζήσαμε. Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Και μετά μείναμε τρεις μέρες στη Θεσσαλονίκη πριν επιστρέψουμε στη βάση μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

mantarinia
Οκτώβριο πήγαμε στο χωριό μας, το Θραψανό. Είχαμε δυο χρόνια να πάμε και κάναμε αρκετές μικροδουλειές που έδωσαν ένα άλλο αέρα. Δέκα μέρες ήταν αρκετές να περπατήσουμε σε κοντινές εκδρομές το νησί και να κάνουμε κάποια απαραίτητα πράγματα εκεί στο σπίτι. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA