Τα λουλούδια μας εμπνέουν και μας δίνουν δύναμη για ζωή, σε μια πολύ δύσκολη εποχή

Durmaz1.060522
Ο φίλος μας Yaşar Durmaz από τη Σμύρνη, "ανεβάζει" καθημερινά υπέροχες φωτογραφίες με λουλούδια, σαν αυτά που σας έχουμε σήμερα. Μας αρέσουν και δεν παραλείπουμε να κάνουμε ένα λάικ στα κοινωνικά δίκτυα, επειδή μας υπενθυμίζουν ότι η ζωή εκεί έξω και παρά τις δυσκολίες της, είναι όμορφη. Δείτε ΕΔΩ μερικά λουλούδια του.

durmaz1.240522
Είναι από τις όμορφες αναρτήσεις που μας δίνουν κουράγιο, δύναμη και ελπίδα για τη ζωή. Και μας γεμίζουν αισιοδοξία. Αν αυτά τα λουλούδια αντέχουν και συνεχίζουν να είναι τόσο όμορφα, μπορούμε κι εμείς, σίγουρα, να συνεχίζουμε να δίνουμε, με αξιοπρέπεια, τις μάχες μας στην καθημερινότητα μας. Δείτε άλλο ένα δημοσίευμα ΕΔΩ.

Durmaz2.060522
Ομορφιές ξεχωριστές, με τις οποίες είναι γεμάτη ολόκληρη η γη και όχι μόνο ο μικρόκοσμος μας. Για την Σμύρνη, την πόλη της Τουρκίας που μένει ο Yaşar Durmaz έχουμε γράψει πρόσφατα, δείτε ΕΔΩ καθώς, στόχος μας είναι να γνωρίσουμε όσο περισσότερα μέρη του κόσμου μπορούμε. Δείτε κι αυτό ΕΔΩ.

durmaz2.240522
Και θα συνεχίσουμε να γράφουμε, όσο η αφορμή με τα λουλούδια είναι εδώ... Κι όσο τα λουλούδια "κρατάνε" τη ζωντάνια τους, τόσο αυτά θα γίνονται όλο και πιο εντυπωσιακά, όλο και πιο όμορφα. Κάθε εποχή έχει πραγματικά υπέροχα πράγματα να μας δώσει. Ακόμα κι όταν, χρειάζεται να είμαστε προσεκτικοί, λόγω κορονοϊού.

Durmaz3.060522

Τα δικά μου

Η τηλεόραση και το ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ στο πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα

Ήρθαν την Πέμπτη 26/2/2009 και τα δύο ΜΜΕ του ΣΚΑΪ στο αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα για να… ξαναθυμηθούμε ένα σοβαρό θέμα που τον περσινό Νοέμβρη είχε αναδείξει ξανά και πάλι ο σταθμός με τη μεγάλη συναυλία που διοργάνωσε μέσα στο χώρο με τους Χρήστο Θηβαίο και Διονύση Τσακνή.

Για περισσότερες από δύο ώρες τα μικρόφωνα του ραδιοφωνικού ΣΚΑΪ και η τηλεόραση φιλοξένησαν τις απόψεις των κατοίκων της περιοχής και έκαναν κάποιους να νιώθουν άβολα στα ζεστά γραφεία τους.

Διεισδυτικός ο Άρης Πορτοσάλτε μαζί με τον Βασίλη Κουφόπουλο ανέδειξαν το ζήτημα και έβαλαν σοβαρά ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις από τους αρμόδιους.

Η γειτονιά που μένουμε έχει μεγάλη ιστορική αξία κι αυτό δεν μπορεί να θυσιάζεται στο κέρδος και στον σχεδιασμό επί ποδός. Οι κάτοικοι έχουν όραμα και θα το καταθέσουν την Κυριακή 8 Μαρτίου στη συγκέντρωση - ενημέρωση που θα γίνει στις 11 το πρωί, στην αίθουσα εκδηλώσεων του 4ου Διαμερίσματος Δήμου Αθηναίων (Αλεξανδρείας και Λένορμαν στην πλατεία Σωτήρη Πέτρουλα).

Λειτουργεί κανονικά το Blog μου!

 

Επανήλθε το Blog μου. Γενικά το πρόβλημα που είχαν τα… Blog com αποκαταστάθηκε μαγικά; Όσο μαγικό είναι ότι συμβαίνει στο internet. Πώς γίνονται αυτά τα… μαγικά δεν κατάλαβα ποτέ μου. Ούτε και είναι εύκολο να συνεννοηθείς με κάποιον από την τεχνική ομάδα στήριξης καθώς, αυτοί βρίσκονται κάπου στην Αμερική…

Ούτε και η επικοινωνία μαζί τους είναι η καλύτερη. Τους στέλνεις e-mail και τους ρωτάς για ένα πρόβλημα. Σε σύντομο χρόνο στέλνουν απάντηση. Μόνο δεν… λένε τίποτα επί της ουσίας.

Κι έτσι το πρόβλημα παραμένει άλυτο. Γενικότερα, πάντως, είμαστε εκτεθειμένοι στη θέλησή τους. Λειτουργούμε όποτε αυτοί θέλουν. Είναι πρόβλημα στον server τους; Ποιος ξέρει; Εμείς, μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε…

Θα επαναλάβω για μια ακόμη φορά, πως αυτός είναι ένας από τους ουσιαστικούς λόγους που αποφάσισα να δώσω τη σκυτάλη σ’ αυτό το site και μετά στο Blog. Αν θέλουν να… παίζουν όπως τους αρέσει θα παίζουν στο ταμπούρλο που θα τους βαράω εγώ.

Στο κάτω - κάτω της γραφής τίποτα δεν παρέχεται δωρεάν. Πληρώνουμε για τη φιλοξενία και οφείλουν να μας σέβονται ως πελάτες περισσότερο. Νομίζω…

Καλώς μας ήρθες Φλεβάρη

Σαββατοκύριακο μπροστά μας. Και είσοδος νέου μήνα στη ζωή μας. Ευκαιρία για λίγη ξεκούραση. Ήταν δύσκολη η βδομάδα που πέρασε. Πολύ το τρέξιμο στις δουλειές, σοβαρή η απασχόληση για να αλλάξω το προφίλ αυτού του site και να το βάλω σε μια σειρά. Να το κρατήσω «ζωντανό» και ενημερωμένο... Και είναι και τα καθημερινά τρεξίματά μου στην εφημερίδα, την ΠΕΤ ΟΤΕ, τα περιοδικά μου...
Έχω βέβαια την ενασχόλησή μου με το τμήμα Δημοσιογραφίας των παιδιών των 146 και 62 δημοτικών σχολείων το πρωινό του Σαββάτου που τη θεωρώ μια πολύ σοβαρή υπόθεση και πρέπει να πάω προετοιμασμένος στο μάθημα, αλλά μ' αρέσει αυτή η επαφή. Με αναζωογονεί... Αλλά λόγω Τριών Ιεραρχών την Παρασκευή δεν κάναμε μάθημα. Ήταν μια ευκαιρία για δασκάλους και γονείς να πάνε τριήμερο κάπου και να ξεκουραστούν. Να ξεκουραστούμε. Αν κι εγώ πήρα δουλειά στο σπίτι... Άντε να ανοίξει ο καιρός να πάω και μια βόλτα στο χωριό να πάρω καθαρό αέρα. Μπούχτισα την Αθήνα, τις υποχρεώσεις, την πίεση της καθημερινότητας. Χρειάζομαι κάποτε - κάποτε και λίγο πιο χαλαρούς ρυθμούς να βάλουμε στη ζωή μας... Το νιώθω.

Αλλαγές σημαντικές σ' αυτό το site

Άλλαξαν ήδη πολλά πράγματα σ' αυτό το site. Το πρώτο καινούριο στοιχείο που βλέπετε είναι το... χρώμα. Και κάθε μέρα θα υπάρχει ενημέρωση.

Το πράσινο μου φαίνεται πιο γλυκό χρώμα, πιο αισιόδοξο, πιο ελπιδοφόρο... Και καθώς θα περνά ο καιρός θα δείτε κι άλλα πράγματα. Στόχος μου είναι να "ζωντανέψει" αυτό το site για τα καλά.

Εννέα μήνες δοκιμαστικής λειτουργίας θεωρώ πως είναι ικανός χρόνος για να προσανατολιστούμε καλύτερα.

Τις επόμενες μέρες θα φανούν όλα αυτά τα καινούργια πράγματα που σχεδιάζω. Στόχος μου είναι να γίνει πιο χρηστικό. Να μπορεί δηλαδή να "στείλει" όποιον επιθυμεί στα επί μέρους Blog που υπάρχουν και αφορούν τον ίδιο άνθρωπο. Υπάρχει, άλλωστε και λίγκ επάνω δεξιά σ' αυτή τη σελίδα. Αλλά μπορείτε να πάτε κι από ΕΔΩ.

Τίποτα δεν είναι δύσκολο φτάνει να το θέλουμε... Ετσι νομίζω. Και φυσικά όλα αυτά ανάμεσα στις δουλειές που δεν... τελιώνουν ποτέ!

Στο Allu Fan Park τα γενέθλια του Λάμπρου

Ο Λαμπρούκος με έξι συμμαθητές και φίλους του γιόρτασε τα γενέθλια του το Σάββατο 25/10/2008 στο Allu Fan Park. Έκοψε την τούρτα του και είχε τη δυνατότητα αυτός και οι φίλοι του να παίξουν από τις 5.30 το απόγευμα ως τις 10 το βράδυ σε όλα τα παιχνίδια με το βραχιολάκι που τους δώσουμε.

Και μεις οι γονείς ήπιαμε ένα καφέ και τα απολαμβάναμε να χαίρονται το παιχνίδι τους. Ο Λάμπρος έχει παράδοση στα γενέθλια. Όσο πήγαινε δημοτικό τα πάρτι του κουβεντιάζονταν παντού. Τώρα στο γυμνάσιο την έχει δει πιο συγκρατημένος.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA