Δύσκολα τα πράγματα με τη ζέστη χθες, αλλά σήμερα τα πράγματα είναι καλύτερα

zesti

 

 Ήταν μια δύσκολη μέρα χθες για μας που ζούμε στην Αθήνα με τη ζέστη και τον καύσωνα. Και όσοι χρειάστηκε να κινηθούμε έξω, επειδή είχαμε προγραμματισμένες δουλειές, το νοιώσαμε στο πετσί μας. Αλλά σήμερα οι μετεωρολόγοι μας λένε ότι τα πράγματα θα καλυτερέψουν.

Για την Αθήνα μιλάμε βέβαια, επειδή στη βόρεια Ελλάδα, την ώρα που εδώ "ψηνόμασταν", εκεί είχε καταιγίδες δυνατές και χαλαζόπτωση σε μέγεθος καρυδιού!

Πώς καταστρέψαμε έτσι τη ζωή μας; Πώς αλλάξαμε με τις παρεμβάσεις στη φύση, τις εποχές; Ζούμε σε καιρούς που μάλλον περιμένουμε να τα δούμε όλα. Έτσι δεν είναι;

Και είναι καλό που ο Δήμος Αθηναίων μας ενημερώνει: Δείτε ΕΔΩkolimpi
Μια πρώτη γεύση από την αποπνικτική ατμόσφαιρα στο κέντρο της Αθήνας, είναι η δύσκολη κατάσταση που επικρατεί τις μεσημβρινές ώρες στην Αθήνα, με τους πολίτες στην προσπάθεια τους να αντιμετωπίσουν την ζέστη να «κρατάνε μπουκαλάκια νερού, να κυκλοφορούν με καπέλα, γυαλιά ηλίου και βεντάλιες στους δρόμους».

sosivio
Αλλά μην απογοητεύετστε... Η αύξηση της θερμοκρασίας θα συνεχιστεί και σήμερα Τετάρτη (22/06), με κορύφωση την Πέμπτη (23/06). Στο πλαίσιο αυτού του καύσωνα, έχουν λάβει μέτρα οι περιφέρειες και οι δήμοι της χώρας για την λειτουργία κλιματιζόμενων αιθουσών προκειμένου όσοι πολίτες ενδιαφέρονται, να μπορούν να πάνε σε αυτές και να δροσιστούν.

nero2
Ακόμη, να σημειωθεί ότι υπάρχει ισχυρή σύσταση προς τις ευπαθείς ομάδες για περιορισμό των μετακινήσεων κυρίως τις μεσημβρινές ώρες, κατανάλωση πολλών υγρών όπως νερό, χυμούς φρούτων. Ακόμη απαραίτητα είναι τα καπέλα, τα ανοιχτόχρωμα ρούχα και συστήνεται η αποφυγή της έντονης σωματικής δραστηριότητας τις μεσημεριανές ώρες.

topio

Τα δικά μου

Ο πιο γρήγορος, παράξενος, σερβιτόρος…


Η ταβέρνα "Τα πλατάνια" μέσα στο ξέφωτο...

Το στέκι είναι πολύ όμορφο.
Πέρασμα για όσους ξεκινούν από τον Κάλαμο να κατέβουν στους Αγίους Αποστόλους ή την Αγκώνα για μπάνιο. Παλιά, θυμάμαι, είχε νερό τρεχούμενο από πηγή, δίπλα στους τεράστιους πλάτανους. Και δίπλα μια ταβέρνα με τον ομώνυμο τίτλο «Τα Πλατάνια». Συχνά μας άρεσε, μετά το μπάνιο να καθίσουμε εδώ για φαγητό. Της ώρα φαγητά έχει. Στα κάρβουνα ψημένα. Κι η μπύρα «τραβιέται» σαν Θεός. Στην πορεία των χρόνων (πάνω από 30 χρόνια το ξέρω αυτό το μέρος) η πηγή στέρεψε και πιο δίπλα άλλη μια ταβέρνα, αυτή της Βάσως, έκανε την εμφάνισή της.


Αλλά την Κυριακή το μεσημέρι, μετά το μπάνιο, είπαμε να θυμηθούμε τα παλιά. Ήταν και η δροσιά από τα πλατάνια πρόκληση και το κάναμε. Βρήκαμε μια θέση στο υπαίθριο παρκινγκ, δίπλα στο χειμωνιάτικο μαγαζί της ίδιας ταβέρνας και περάσαμε το δρόμο απέναντι, να βρούμε έναν παχύ ίσκιο να καθίσουμε. Στις 3.30 το μεσημέρι, με την αρμύρα πάνω μας από το μπάνιο, είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς καλοκαιριάτικα…


Ένας νεαρός σερβιτόρος, γύρω στα 35-40 μου κάνει εντύπωση. Μας παρακολουθεί διακριτικά καθώς διαλέγουμε τραπέζι και σχεδόν ταυτόχρονα, μέχρι να καθίσουμε, το έχει στρώσει κι έχει πάρει παραγγελία. Έχει ένα λαγώχειλο και μιλάει δυνατά σε ότι λέει… Και τρέχει. Δεν περπατάει, τρέχει…


Σε λιγότερο από πέντε λεπτά η παραγγελία έχει φτάσει στο τραπέζι. Απίστευτο, αλλά αληθινό. Αν τηλεφωνούσαμε και δηλώναμε την πρόσθεσή μας να πάμε και μας περίμεναν και ήξεραν τι θα παίρναμε, δεν νομίζω ότι τόσο γρήγορα και σωστά θα ήταν όλα έτοιμα, σερβιρισμένα στο τραπέζι μας. Γελάω… Ο τύπος είναι εκπληκτικός στη δουλειά του. Με κέφι, με διάθεση που φαίνεται και στο χαιρετισμό του και τις ευχαριστίες του που προτιμήσαμε την ταβέρνα του. Σίγουρα θα κάνει καλή δουλειά…


Το ίδιο τρέξιμο είδαμε και από τα άλλα παιδιά που εργάζονταν στην ταβέρνα. Να μαζέψουν τα άδεια τραπέζια, να τακτοποιήσουν τα πιάτα για το πλυντήριο, να βάλουν τα σκουπίδια στις σακούλες. Όλα με τρέξιμο…


Επαγγελματίες που δουλεύουν καλά σε δύσκολους οικονομικά καιρούς. Μια ώρα μετά πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Να κάνουμε ένα μπάνιο, να βγάλουμε την αρμύρα από πάνω μας και να πάρουμε έναν απογευματινό υπνάκο. Να προετοιμαστούμε για τη βδομάδα που έρχεται από αύριο και που, όπως δείχνουν τα πράγματα θα είναι δύσκολη…

Για μπάνιο στον Κάλαμο…

Μεσημέρι Κυριακής στο μικρό λιμανάκι πίσω από τους Αγίους Αποστόλους στον Κάλαμο Αττικής...

Ο Αύγουστος είναι ζεστός ακόμα. Οι φήμες που έγιναν σήμερα πρώτο θέμα στην «Κυριακάτικη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» ότι «Κι από Αύγουστο χειμώνα…», καιρικά τουλάχιστον δεν δένει.

Έτσι, είπαμε να πάμε για μια βουτιά στο γνωστό λιμανάκι πίσω από τους Αγίους Αποστόλους, στον Κάλαμο Αττικής. Φυσούσε ένα βοριαδάκι ικανό να κάνει ένα μικρό κύμα να σκάει στα πόδια μας. Την ίδια ιδέα είχαν εκατοντάδες συμπολίτες μας. Με δυσκολία βρήκα χώρο να παρκάρω κάτω από τον καυτό ήλιο το αυτοκίνητο. Και χρειάστηκε προσπάθεια για να βρούμε λίγο ίσκιο σε ένα από τα αρμυρίκια για να καθίσουμε.

Άξιζε όμως τον κόπο. Η βουτιά ήταν υπέροχη και κάπου κοντά στο μικρό, τεχνητό λιμανάκι κόβει λίγο ο αέρας και η θάλασσα είναι λίγο πιο ήσυχη, χωρίς κύμα. Η δροσιά της είναι το κάτι άλλο. Θαρρείς πως βουτάς σε ιαματικά νερά. Το ξέρεις πως μια απλή θάλασσα είναι σαν όλες τις θάλασσες της Ελλάδας, αλλά η αίσθηση είναι υπέροχη.

Μου αρέσει να κάνω βουτιές στη θάλασσα. Αλλά σήμερα δεν ενδείκνυται. Το κυματάκι έχει κάνει τη δουλειά του και στο βυθό και δεν είναι καθαρή όσο θα την ήθελα. Επιπλέον δεν έχω και μάσκα μαζί μου για να «χαζεύω» με τις ώρες το βυθό. Πάντα μου άρεσε να το κάνω αυτό…

Στη μικρή παραλία υπάρχει πολύ κόσμος. Άλλοι έχουν τις ομπρέλες τους με ειδικές ενισχύσεις για τον αέρα κι άλλοι τολμούν να αντιμετωπίσουν στα ίσια τον ήλιο, υποθέτω με τη βοήθεια κάποιου αντηλιακού. Μπροστά μας ένα ζευγάρι νέων παίζει, προσπαθεί τουλάχιστον να παίξει, ρακέτες. Πιο δίπλα οι φίλοι τους σχολιάζουν τις επιδόσεις και γελούν. Καλοκαιρινή «παλιοπαρέα» που ήρθαν στη θάλασσα για να περάσουν όμορφα.

Μέσα στη θάλασσα, κοντά μου, ένα ζευγάρι ανδρών λίγο πιο μικροί από μένα, έχουν ανοίξει μεγάλη συζήτηση για τα αυτοκίνητα μεγαλόφωνα, ενώ κολυμπούν. Γιατί, πώς και με ποια κριτήρια διάλεξε το αυτοκίνητο που πήρε, εξηγεί ο ένας. Κι ο άλλος και όχι μόνον αυτός, ακούει και που και που λέει κανένα «ναι» για να δείξει ότι συμμετέχει στη συζήτηση…

Μεσημέρι Κυριακής. Στον ίσκιο, κάτω από το αρμυρίκι να στεγνώσουμε. Να πάμε πίσω στην ταβέρνα «Τα Πλατάνια» για φαγητό…

Κυριακάτικο πρωινό στο μπαλκόνι μου…

Αθήνα, Αύγουστος 2009… Δεν είναι κι άσχημο το πρωινό ξύπνημα. Ύστερα από ένα κουραστικό εργάσιμο Σάββατο και κοντά 10 ώρες ύπνο, ένας δροσερός φραπέ και μια βόλτα στις ιστοσελίδες που μ’ αρέσουν είναι η καλύτερη πρωινή συντροφιά.

Ναι, ξέρω… Στις διακοπές είναι καλύτερα. Ούτε συζήτηση… Είναι. Αλλά δεν είναι και τόσο τραγικά τα πράγματα για όσους έχουν μείνει πίσω.

Υπάρχουν όμορφα πράγματα που μπορούμε να τα δούμε και να τα απολαύσουμε. Και να που έχουν δίκιο οι μετεωρολόγοι. Σαν πιο δροσερό μου φαίνεται αυτό το πρωινό…

 

Ελάτε να θαυμάσουμε αυτά τα γλυπτά άμμου

Πόσο μπορεί να κρατήσει ένα γλυπτό που γίνεται αποκλειστικά με άμμο και νερό; Είναι υπέροχα, φανταστικά δημιουργήματα, από ακούραστους καλλιτέχνες που ξέρουν από την αρχή ότι το έργο τους δεν πρόκειται να μείνει στην αιωνιότητα. Κι όμως επιμένουν και το παλεύουν…

Δείτε ΕΔΩ το pps που μου έστειλε χθες ο καλό φίλος Γιώργος Κρικώνης κι αφήστε τις αισθήσεις σας να ταξιδέψουν, αυγουστιάτικα. Απολαύστε δημιουργίες με άμμο σε κάποια μάλλον αμερικάνικη παραλία…

Με τα μάτια του Λάμπρου στην Πύλο

Από την Πύλο που έχουν πάει για μπάνιο σήμερα με τον Γιώργο και τον παππού του, τηλεφώνησε ο Λάμπρος. Από κει και το βίντεο που ακολουθεί, που βρήκαμε στο YouTube, για να μοιραστούμε λίγο από την απόλαυση της αρμύρας και του μπάνιου του με μια βόλτα στη Σφακτυρία, εμείς που όντας βάρδια στην εφημερίδα, απόγευμα Σαββάτου, δεν έχουμε αυτό το Σαββατοκύριακο την πολυτέλεια της καλοκαιρινής απόδρασης. Ακούστε λίγο τη μηχανή από τη βάρκα και με τα μάτια της ψυχής, μεταφερθείτε στη νότια μεριά της Πελοποννήσου. Με τις ευχές μας για ακόμα καλύτερες και περισσότερες βουτιές στη γαλάζια ελληνική θάλασσα...

Ο Λαμπρούκος συνεχίζει τις διακοπές του στο χωριό

Δείτε δύο βίντεο σχετικά με τις "Φυλετικές Μάχες" για να καταλάβαιτε τι παίζουν τα παιδιά

 

Τυχερά που είναι μερικά παιδιά! Να, ο Λάμπρος, ας πούμε, με το που έκλεισε το σχολείο του, τον Ιούνιο, πήγε για δύο εβδομάδες στο χωριό του παππού, στην ορεινή Γορτυνία. Κι αμέσως μετά για τρεις εβδομάδες μαζί μου στο Θραψανό. Με την επιστροφή, πέντε μέρες για μπάνια στο εξοχικό της αδελφής μου της Μαλάμως στην Ερέτρια.

Και δυο μέρες μετά ήρθε ο θείος του, ο Γιώργος και τον πήρε ξανά στο Ελληνικό της Γορτυνίας να περάσει τις ζεστές μέρες του Αυγούστου στη δροσιά ενός χωριού με υψόμετρο 720 μ.

 

Του αρέσει πολύ εκεί. Έχει φίλους καθώς πάει χρόνια τώρα και θα γυρίσει πίσω λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία, το Σεπτέμβρη να ετοιμαστεί για τη νέα σχολική χρονιά, μαθητής της Β’ Γυμνασίου πιά…

 

Στον Λάμπρο αρέσουν πολύ οι «Φυλετικές Μάχες», ένα on line παιχνίδι που διαδραματίζεται στο Μεσαίωνα. Έχει το δικό του χωριό, το χωριό του ΑΡΤΟΥΡΟΥ και συχνά κάνει επιθέσεις σε βαρβάρικα χωριά, ενώ φροντίζει να αυξάνει τη στρατιωτική του δύναμη και να είναι ετοιμοπόλεμος.

 

Για το λόγο αυτό πήρε μαζί του στο χωριό το δικό μου μικρό λάπτοπ. Καταλαβαίνω την αγωνία του, συμμερίζομαι την ανάγκη του να αργανώνει τα στρατηγικά του σχέδια για το on line χωριό του και μάλιστα όταν ήταν στην Ερέτρια μπήκα δύο φορές και έπαιξα μαζί του.

Μ’ αρέσει που είναι ρέμπελος τώρα το καλοκαίρι. Το χειμώνα, ως μαθητής, έχει σκληρή δουλειά στο σχολείο του. Και τώρα δικαιούται πιο χαλαρά να ζήσει το καλοκαίρι του κοντά σε ανθρώπους που τον αγαπούν και τον προσέχουν…

 

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA