Τα δικά μου

Με λουλούδια εποχής σας στέλνουμε την αγάπη μας από την Αθήνα που "καίει" από τις ζέστες

luludi6.150820
Το ότι εδώ μας αρέσουν τα λουλούδια, το ξέρετε. Τα βλέπετε τόσο συχνά που σίγουρα, αν επιμένετε να είστε τακτικοί αναγνώστες μας, το έχετε εμπεδώσει. Και δεν είναι τυχαίο, όλο αυτό. Ξεκουράζουν και ηρεμούν. Ιδιαίτερα εμάς, τους ανθρώπους της πόλης, που η επαφή με το πράσινο είναι λιγοστή.

luludi1.150820
Έχουμε πει πώς το φτιάχνουμε αυτό το Site με τις καθημερινές του αναρτήσεις... Προσπαθούμε να έχουμε αληθινά, πραγματικά θέματα που είτε τα έχουμε ζήσει εμείς οι ίδιοι, είτε μας τα έχουν εμπιστευτεί φίλοι. Και τα λουλούδια στη σημερινή ανάρτηση, έτσι έχουν φτάσει σε μας.

luludi2.150820
Μπορεί να μην ξέρουμε το όνομα τους, αλλά νιώθουμε τη δροσιά τους... Και την έχουμε τόσο ανάγκη, αυτές τις δύσκολες από πολλές απόψεις, μέρες του Αυγούστου. Έναν μήνα που μπορεί να μη μοιάζει με πολλούς άλλους, άλλα σίγουρα έχει κοινά χαρακτηριστικά, αφού η Αθήνα είναι σχεδόν άδεια, όπως κάθε χρόνο.

luludi3.150820
Οι επαγγελματίες έκλεισαν τα μαγαζιά τους ή τα... συνεργεία τους. Για 15 μέρες ίσως, λιγότερες από κάθε άλλη χρονιά, αλλά τα έκλεισαν. Αν χρειάζεσαι κάτι για το όχημα σου, θα πρέπει να περιμένεις υπομονετικά την επιστροφή τους... Και μην πείτε τώρα, μα, δεν το έκαναν αυτό και με το λοκ ντάουν;

luludi4.150820
Το έκαναν! Αλλά, άλλη χάρη έχει να το κλείνεις εσύ το μαγαζί, επειδή το κάνεις κάθε χρόνο μια συγκεκριμένη εποχή κι άλλη να στο επιβάλλουν, βρε αδελφέ... Τώρα, θα σας συμβούλευα, μην προσπαθήσετε να το κατανοήσετε αυτό με τη λογική, γιατί είναι βέβαιο ότι δεν θα βρείτε άκρη.

luludi5.150820
Εμείς που σας το λέμε, το κάναμε κιόλας πράξη... Περιμένουμε απλά. Όπως περιμένουμε και για τόσα άλλα πράγματα που δεν έχουν λογική εξήγηση. Στον κόσμο που ζούμε, μάθαμε να μην έχουμε υπερβολικές απαιτήσεις κι αυτό μας βοηθάει, να αντιμετωπίζουμε κάπως τα πράγματα.

Κοιτώντας με νοσταλγία το πατρικό σπίτι στο χωριό. Θα καταφέρουμε άραγε να πάμε φέτος;

spiti1.220420
Οι εικόνες του σπιτιού στο Θραψανό, όπως είναι σήμερα, φέρνουν στο νου, αν μη τι άλλο, νοσταλγία... Θα θέλαμε πολύ να τα καταφέρουμε φέτος να πάμε, αλλά θα τα μπορέσουμε τελικά; Κι αυτό έχει να κάνει με ζηητήματα δικά μας και με τις δυνατότητες μας. Και μακάρι να το πετύχουμε. Σας όνειρο θα μοιάζει.

spiti2.220620
Μπορεί τα ρόδα να ολοκλήρωσαν τον κύκλο τους  για φέτος, αλλά οι βουκαμβίλιες είναι ολάνθιστες, αυτή την περίοδο. Άργησαν λίγο, αλλά γέμισε ο τόπος με τα όμορφα φύλλα τους. Κι όλο αυτό κάνει την καρδιά μας να θέλει, όσο τίποτα άλλο, να μπορέσουμε να πάμε. Για να δούμε...

spiti3.220620
Χαίρομαι να τις βλέπω... Το όνειρο μας, όταν τις φυτεύαμε, πιάνει τόπο. Κι ας θυμηθούμε ότι τις έκαψε ένας χιονιάς, όψιμος. Αλλά αυτές ξανάβγαλαν φύλλα και κλαδιά, ώστε να γεμίσει ο τόπος. Τελικά είναι πολύ δυνατό, ανθεκτικό φυτό. Κι αυτό μου αρέσει διπλά, πέρα από την ομορφιά του.

spiti4.220620
Και στην κατάσταση που είναι το σπίτι τώρα, ανοίγει και αναπνέει. Ας είναι καλά η Στασούλα, που το προσέχει και το φροντίζει, ώστε να είναι σε θέση να μας υποδεχτεί όταν και αν πάμε φέτος, όπως και το θέλει η καρδιά μας. Ναι, αναπνέει και βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση.

spiti5.220620
Ακόμα και τα δέντρα που φυτέψαμε, η μανταρινιά και η λεμονιά, σαν να πήραν μια ανάσα, με τη φροντίδα των τελευταίων καιρών... Δεν ξέρω αν θα κρατήσει και πόσο, αλλά οφείλω να το πω, ότι μου άρεσε η εικόνα που πήρα. Αν συνεχίσει έτσι, ίσως μπορέσουν να αναπτυχθούν και να κάνουν καρπό.

spiti6.220620
Βέβαια θέλει δουλειά. Και ας είναι καλά η Στασούλα που παρά τις αυξημένες ευθύνες της και το τρέξιμο της, το φροντίζει σε τακτική βάση ώστε να μη στερείται τίποτα. Την ευγνωμονούμε γι' αυτό. Χωρίς εκείνη, σίγουρα δεν θα ήταν σε αυτή τη μορφή. Το σπίτι "ζει" και χωρίς εμάς...

Δειλινό στην επαρχία με φόντο τριαντάφυλλα και μια όμορφη, μοναδική φύση. Απολαύστε!

mesenikolas1.180620
Θα το πούμε από την αρχή. Μας έχει λείψει φέτος η επαρχία. Θες ο περιορισμός με την καραντίνα, θες ότι, για μας που τα αγαπούμε, μας έλειψαν τα ταξίδια και όχι μόνο, λόγω κορονοϊού Covid-19, αρχίσαμε να κάνουμε τα μικρά μας σχέδια... Ως εκεί, δηλαδή, που μπορούμε να απλώσουμε τα χέρια μας.

sfaka
Προσπαθούμε να βρούμε τρόπο να πάμε για λίγο, φέτος στο χωριό... Κοντεύουν δυο χρόνια τώρα, που έχουμε να το δούμε και μας έχει λείψει. Θα τα καταφέρουμε; Ο καιρός θα δείξει, γιατί είναι απαραίτητο πρώτα να συμβούν κάποια πράγματα. Με την υπομονή, βέβαια, καλά τα πάμε, αλλά έρχονται στιγμές που δεν το παλεύουμε.

mesenikolas2.180620
Κι άλλα μικρά σχέδια κάνουμε, αλλά επειδή η όλη κατάσταση είναι ρευστή και αβέβαιη, αρνούμαστε ακόμα και... δυνατά να το πούμε. Φοβούνται ακόμα και τα αυτιά μας να το ακούσουν, μήπως και μετά θελήσουν να δουν να υλοποιείται κι αυτό είναι ακόμα μεγαλύτερο βάσανο.

sfaka1
Ας είναι. Το φετινό καλοκαίρι είναι παράξενο. Με το που αρχίσαμε τον Μάρτιο που μας πέρασε να ζούμε τις συνέπειες του εγκλεισμού μας από τον κορονοϊό Covid-19, είχαμε δει πως τίποτα πια δεν είναι το ίδιο. Και όντως, έτσι είναι. Τα παιδιά της Σούλας ματαίωσαν τα σχέδια τους για Ελλάδα κι εμείς, ψαχνόμαστε...

mesenikolas3.180620
Βέβαια είμαστε καλά κι αυτό δεν είναι λίγο... Πόσοι και πόσοι άνθρωποι, δεν έχασαν τη ζωή τους... Αλλά εμείς εδώ, επιμένουμε όρθιοι. Και καταφέρνουμε να έχουμε μικρές ανάσες που τις χρειαζόμαστε για να πάμε δυο βήματα παρακάτω... Κι αν τα καταφέρουμε να κάνουμε δυο μικρά πράγματα, θα είμαστε πολύ χαρούμενοι.

Πάμε στο αμπέλι της Στασούλας μας, να μαζέψουμε φύλλα για ντολμαδάκια; Ελάτε να σας δείξω

fila.ampeliu1.120520
Εντάξει, μην τον παίρνετε τοις μετρητοίς τον τίτλο της σημερινής ανάρτησης… Επειδή μόνο σε εικόνες θα σας δείξουμε το αμπέλι, αλλά ακόμα και αληθινό να ήταν, εγώ θα ήμουν ο πλέον αναρμόδιος να διαλέξω εκείνα τα τρυφερά φύλλα που θα ήταν κατάλληλα για τα ντολμαδάκια.

fila.ampeliu2.120520
Ας είναι… Αν βρήκε τη θέση του εδώ το αμπέλι, είναι επειδή αποτυπώνει τη ζωή, όπως είναι αυτή τη στιγμή στο χωριό μου, το Θραψανό. Και εκείνη που θα σας βοηθούσε πραγματικά, είναι η αδελφή μου, Στασούλα. Εκείνη ξέρει και το έκανε ήδη, για το σπίτι της. Τυχεροί όσοι έφαγαν…

fila.ampeliu3.120520
Εμείς, οι άνθρωποι της πόλης προφανώς αυτά τα αμπελόφυλλα μπορούμε να τα προμηθευτούμε από τη λαϊκή αγορά. Έχω δει πάγκους που διαθέτουν τέτοια και τα πουλάνε με το κιλό… Όχι και πολύ φτηνά, αλλά θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από τι αδιέξοδο σας βγάζουν οι άνθρωποι που έχουν ασχοληθεί για να τα βρείτε φρέσκα.

fila.ampeliu4.120520
Στις ως τώρα φωτογραφίες βλέπετε πώς είναι τώρα το αμπέλι. Για την ώρα το κλίμα γεμίζει φύλλα και αρχίζει να «δένει» τον καρπό… Καθώς θα προχωρεί το καλοκαίρι, αυτός ο καρπός θα γίνει αγουρίδα και εκεί, στα μέσα του Ιούλη, θα ωριμάσει και θα τρώγεται. Θα χρειαστεί λίγο χρόνο ακόμα, μέχρι να γλυκάνει το σταφύλι και να κοπεί.

ambeli2.240420
Βέβαια, για να φτάσει ώς εδώ το αμπέλι, ήθελε πολύ δουλειά. Δες τε πώς ήταν το ίδιο αμπέλι με τις πιο πάνω φωτογραφίες, πριν από ενάμιση μήνα. Αλλά στο μεταξύ σκάφτηκε, κλαδεύτηκε και τώρα είναι σε θέση να διοχετεύσει όλη την ενέργεια του κλίματος στον καρπό του… Θα τα δούμε όλα στον καιρό τους.

ambeli1.240420
Το αμπέλι αν και έχει πολύ δουλειά για τους αγρότες, πάντα μου άρεσε. Και θυμάμαι που ως παιδί, πριν φύγω για την Αθήνα, πήγαινα κι εγώ και βοηθούσα το σκάψιμο και τη φροντίδα τους. Δεν είχαμε βέβαια τότε μηχανήματα. Με τσάπες και με τα χέρια γίνονταν όλη η δουλειά. Και μπορεί να ήταν κουραστικό, αλλά το αποτέλεσμα, συμπαθητικό.

Όσες δυσκολίες κι αν περνάμε, πάντα θα βρίσκουμε δικές μας στιγμές χαλάρωσης. Έτσι πρέπει!

parko.tritsi1
Το κάνουμε επειδή μας κάνει καλό! Δεν πρόκειται για αυτοπροβολή... Ύστερα από τόσα χρόνια που είμαστε μαζί, δεν έχουμε καμιά ανάγκη για επιβεβαιώση. Αλλά είναι ωραίο να νιώθεις καλά, στη σχέση σου. Γι' αυτό και στις βόλτες μας, προσπαθούμε να είμαστε μαζί...

filopapu
Οι δικές μας, λοιπόν, μικρές βόλτες, δεν σταμάτησαν ποτέ. Ούτε στον καιρό της καραντίνας... Και αυτές δεν είναι αυθόρμητες και ξαφνικές, αλλά οργανωμένες, όσο καλύτερα γίνεται. Επειδή, το περπάτημα κάνει καλό στην υγεία μας. Εμείς το ξέρουμε καλά, αυτό το πράγμα. Και προσπαθούμε να το κάνουμε πράξη.

anafiotika
Παίρναμε φυσικά όλα τα μέτρα ασφαλείας που χρειάζονταν, προκειμένου να υπακούμε στις οδηγίες, αφού θέλαμε να προστατέψουμε τόσο τον εαυτό μας όσο και τους γύρω μας... Το κάνουμε και τώρα που δεν υφίστανται πια τέτοια μέτρα. Η καθαριότητα των χεριών, είναι το πρώτο μέλημα μας, όταν επιστρέψουμε σπίτι...

parko.tritsi2
Και καμιά φορά περιμένουν αναρτήσεις όπως αυτή, για να δημοσιεύουμε όλο αυτό το υλικό, στον προσωπικό ιστότοπο. Επειδή οι καλές ανθρώπινες στιγμές μπορεί να λειτουργήσουν μιμητικά και τελικά είναι ωραίο να διαπιστώνεις κάτι τέτοιο να συμβαίνει και στους γύρω σου.

kavuri
Συνεισφέρουμε έτσι, φτιάχνοντας με το παράδειγμα μας έναν κόσμο καλύτερο, όπως θα θέλαμε να είναι. Ωστόσο δεν είμαστε αιθεροβάμονες να πιστεύουμε ότι ο κόσμος με μια μικρή κίνηση από τη μεριά μας, μπορεί να αλλάξει. Χρειάζονται κι άλλα πράγματα σημαντικά και σπουδαία.

likavitos
Προφανώς! Μόνο που για να γίνει αυτό, κάποιος πρέπει να κάνει την αρχή. Και επειδή το πιο διαδεδομένο είναι να περιμένουμε από τους άλλους να κάνουν την πρώτη κίνηση, είπαμε να λειτουργήσουμε αλλιώς. Και αυτό κάνουμε καθώς χαιρόμαστε την κάθε στιγμή, ακόμα και στις δεδομένες δυσκολίες.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πισ συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA