Υπευθυνότητα σημαίνει να προστατεύεις το σπουδαίο και σημαντικό δώρο της ζωής!

veveosi.emboliu

Αυτή είναι η βεβαίωση για τον εμβολιασμό μου. Ναι, έκρινα με καθαρή συνείδηση ότι στην κατάσταση που βρισκόμαστε, έπρεπε να το κάνω. Για μένα, την οικογένεια μου, τους φίλους μου, την κοινωνία… Τα μεγάλα λόγια και τις συνωμοσιολογίες τα αφήνουμε για άλλους. Εμείς προτιμούμε τις πράξεις…


pistopiitiko
Και με επίσημο ευρωπαϊκό πιστοποιητικό! Έτοιμος για... ταξίδια! Άλλο αν μπορούμε ή αν θέλουμε, στην κατάσταση που είμαστε. Ωστόσο έκανα χρήση του δικαιώματος μου, ως πολίτη. Το πιστοποιητικό έχει εκδοθεί στο όνομα μου...

emvilio.sula
Κι αυτό είναι το πιστοποιητικό εμβολιασμού της Σούλας. Φυσικά τίποτα δε διασφαλίζει τη ζωή μας πέρα από την προσοχή που ωφείλουμε να δώσουμε εμείς οι ίδιοι στην καθημερινότητα μας. Αλλά τουλάχιστον κάναμε αυτό που έπρεπε. Με ήσυχη τη συνείδηση μας. Ακολουθώντας τους νόμους της Πολιτείας.

  • Πατώντας ΕΔΩ μπορείτε να παρακολουθείτε την πορεία των εμβολιασμών στην χώρα μας...

Τα δικά μου

Αν δεν κάνουμε εμείς το πρώτο βήμα στο εμβόλιο, ποιος περιμένουμε να το κάνει, αντί για μας;

emvolio.covid 19
Αυτή είναι η ειδοποίηση που μου έστειλαν, επειδή έχουμε ενεργοποιήσει την άυλη συνταγογράφηση… Δεν το σκέφτηκα και πολύ αν έπρεπε να το αποδεχτώ… Απλά θεώρησα φρόνιμο να επικοινωνήσω με την ενδοκρινολόγο μου κ. Γουλή, για να τη ρωτήσω αν μπορούσα να το κάνω. Εκείνη με καθησύχασε κι εγώ προχώρησα, ανεπιφύλακτα…

ipenthimisi
Με εντυπωσίασε η οργάνωση που έχουν, από τη μεριά της κυβέρνησης… Τρεις μέρες πριν τον εμβολιασμό πήρα αυτή την ειδοποίηση μέσω SMS και e-mail. Και χθες πρωί, μου έστειλαν πάλι νέα υπενθύμιση… Έτσι κανείς δεν θα μπορεί να πει «δεν ήξερα»… Αντίθετα αναλαμβάνει ακέραια την ευθύνη για την απόφαση του, να κάνει ή όχι το εμβόλιο.

emvolia

Και έφτασε η ώρα για το εμβόλιο κατά της διασποράς του Covid-19, το εμβόλιο των AstraZeneca/Οξφόρδης… Και όπως δείχνουν τα πράγματα, απόψε λίγο μετά τη δύση του ήλιου, όπως λένε και οι φωτογραφίες στην αρχή της ανάρτησης, θα βρεθώ στο εμβολιαστικό κέντρο που έχει οριστεί να πάω. Και θα είμαι εκεί στην ώρα μου.

Εκτίμησα, με προσοχή και προσευχή ότι έπρεπε να το κάνω. Και έκλεισα τα αυτιά μου στους καταστροφολόγους και σε όσους κάνουν κακόγουστα αστεία με αυτό το θέμα.

Το να προσφέρεις στον εαυτό σου και τους άλλους γύρω σου το καλύτερο που μπορείς κινούμενος με αγνά κίνητρα και με τη δύναμη της λογικής, είναι ή θα έπρεπε να είναι, ότι καλύτερο θα έκαναν οι άνθρωποι.

Αλλά δυστυχώς, δεν είναι έτσι. Έχουμε μάθει να είμαστε θορυβώδεις, αλλά όχι ουσιαστικοί. Να ζούμε από και με τη διαμαρτυρία στο πετσί μας, αλλά να μην κάνουμε το παραμικρό για να προσφέρουμε κάτι καλό στην κοινωνία.

Διότι ασφαλώς και είναι πιο βολικό να ζητάμε συνεχώς και να απαιτούμε να παίρνουμε, αντί να δίνουμε κάτι κι εμείς, ως συνεισφορά στο γενικό καλό και στο χτίσιμο της ανοσίας της αγέλης.

Μερικοί φίλοι με παροτρύνουν: Να προσέχεις, να μην πας μόνος σου για το εμβόλιο. Να είναι κάποιος μαζί σου για να σου προσφέρει βοήθεια, αν χρειαστείς. Καταλαβαίνω τις καλές προσθέσεις και τους ευχαριστώ, αλλά είναι νομίζω λίγο υπερβολικοί.

Μήπως δεν έχουμε ξανακάνει εμβόλια; Εγώ έκανα ξανά πέρσι το Νοέμβριο, αυτό της γρίπης και μάλιστα για πρώτη φορά. Μεγαλώνουμε και ως ηλικιακή ομάδα είμαστε, πώς να το κάνουμε, πιο ευάλωτοι.

Δεν το καταλαβαίνουμε; Ή νομίζουμε πως, επειδή αισθανόμαστε, είμαστε και καλά; Το συρτάρι με τα φάρμακα, όλο και γεμίζει πια, κάθε μήνα. Και η σχέση μας με τους ανθρώπους του φαρμακείου μας, γίνεται όλο και πιο καλή.

Γιατί λοιπόν να μην κάνουμε το εμβόλιο; Θα λέμε κι εμείς τις θεωρίες περί τσίπ παρακολούθησης, λες και στο σύστημα που ζούμε, υπάρχει έστω και ένας λογικός άνθρωπος που να μην ξέρει, ότι μας έχουν από παντού «δεμένους»;

Και μόνο, λοιπόν, ότι θα ξέρω πως έχω συνεισφέρει ουσιαστικά στο σπάσιμο της διασποράς αυτής της κακιάς και θανατηφόρας πανδημίας που μας ταλαιπωρεί σχεδόν 12 μήνες τώρα, με συνεχείς καραντίνες και σκληρά μέτρα εγκλεισμού, που για μας, τους ανθρώπους της πόλης είναι ακόμα πιο δύσκολα, ζώντας ανάμεσα στο μπετόν, θα είμαι πολύ καλύτερα μέσα μου.

Τα θύματα συνεχώς και πληθαίνουν. Κάθε απόγευμα έχουμε έναν νέο θλιβερό απολογισμό, η αγορά στενάζει, οι άνθρωποι αιμορραγούν, ζώντας με κάποια στοιχειώδη βοηθήματα της Πολιτείας. Κι αυτά ως πότε θα δίδονται; Και μετά; Με τι αισιοδοξία να δεις το μέλλον, όχι μόνο σε τοπικό, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο;

Ας προσπαθήσουμε να το κάνουμε λίγο πιο ανάλαφρο, όλο αυτό. Μπορεί να μη θυμάμαι τι εμβόλιο έκανα μικρός, όταν πήγαινα στο δημοτικό σχολείο, πριν μισό αιώνα, αλλά η μνήμη έχει κρατήσει αυτό το γεγονός. Και ένα σημάδι στο μπράτσο, ψηλά στον ώμο του αριστερού μου χεριού, μου το υπενθυμίζει συνέχεια.

Έτσι θα γίνει και τώρα. Το κακό θα περάσει, ο τρόμος και η αγωνία θα φύγουν κι εμείς θα έχουμε να λέμε στον εαυτό μας για την μικρή συνεισφορά που κάναμε.

Φυσικά δεν περιμένουμε κανένα βραβείο, ούτε μπράβο… Αλλά έχουμε τη συνείδηση μας καθαρή και ήσυχη ότι κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε, ώστε να συμβάλουμε ουσιαστικά στο χτίσιμο της ανοσίας της αγέλης, βάζοντας έναν ακόμα φραγμό στη διασπορά του.

Και ίσως και να συμβάλαμε κι εμείς λίγο, στο να σταματήσει επιτέλους αυτό το κακό στον κατάλληλο καιρό…

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA