Απελπισία! Τους 38 (!) έφτασαν οι νεκροί από τον προχθεσινό σεισμό στην Τουρκία

seismos tourkia
Ο απολογισμός των νεκρών από την ισχυρή σεισμική δόνηση των 6,8 Ρίχτερ που σημειώθηκε στην Τουρκία το βράδυ της Παρασκευής 24/1/2020, ανέρχεται σε 38 νεκρούς και 1.600 τραυματίες, ενώ οι ομάδες διάσωσης δίνουν μάχη με τον χρόνο για τον εντοπισμό επιζώντων κάτω από τα χαλάσματα των κτιρίων που κατέρρευσαν σύμφωνα με το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Anadolu.

sismos.turkia2.250120
Η δόνηση σημειώθηκε λίγο πριν τις 21:00 (τοπική ώρα), ήταν επιφανειακή και το εστιακό βάθος υπολογίζεται στα 10 χιλιόμετρα, ενώ το επίκεντρο εντοπίζεται κοντά στα σύνορα της Συρίας με την Τουρκία.  Το γραφείο διαχείρισης Καταστροφών και Εκτάκτων Καταστάσεων ανέφερε ότι το επίκεντρο του σεισμού είναι το Σιβρίτζε.

sismos.turkia3.250120
Η πληγείσα περιοχή είναι απομακρυσμένη και σχετικά αραιοκατοικημένη και ενδέχεται να χρειαστεί λίγος χρόνος μέχρι να εκτιμήσουν οι Αρχές το πλήρες μέγεθος της καταστροφής. Μέχρι στιγμής, τουλάχιστον 401 μετασεισμοί έχουν καταγραφεί, οι 14 εκ των οποίων μεγέθους άνω των 4 βαθμών, σύμφωνα με την τουρκική Αρχή διαχείρισης Καταστροφών και Εκτάκτων Περιστατικών (AFAD).

sismos.turkia4.250120
Σύμφωνα με την αμερικανική γεωλογική υπηρεσία USGS, γύρω στις 18.30 χθες (ώρα Ελλάδας) σημειώθηκε νέος ισχυρός σεισμός, μεγέθους 5,1 βαθμών, με το επίκεντρό του να εντοπίζεται σε απόσταση 8 χιλιομέτρων ανατολικά-βορειοανατολικά του Ντογκανιόλ, μια πόλη κοντά στο Ελαζίγ. Το εστιακό του βάθος ήταν 10 χιλιόμετρα.. Συμπάσχουμε με τον πόνο τους. Ξέρουμε τι σημαίνει να χάνεις τη ζωή σου από τη μια στιγμή στην άλλη...

Τα δικά μου

Η κάθε μέρα που περνάει έχει την ομορφιά της φύσης. Φτάνει να τη δούμε και να τη χαρούμε!

luludi.esoteriko1
Με λουλούδια εποχής ή όχι ,θα πάμε και στη σημερινή ανάρτηση μας. Είναι ο δικός μας τρόπος να δίνουμε απαντήσεις σε ότι μας καίει και μας απασχολεί… Ο τρόπος μας να αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις της ζωής… Και τις έχουμε «στολισμένες» με όμορφα λουλούδια, από αυτά που εσείς οι αναγνώστες μας, μας έχετε στείλει…

luludi.081119
Αυτή είναι η δική μας αντίδραση… Χειμώνα – καλοκαίρι… Κάθε φορά που χρειάζεται να ξαναπιάσουμε το νήμα ή κάθε φορά που είναι ανάγκη να επανεξετάσουμε τη στάση μας, απέναντι σε σοβαρά ζητήματα. Είναι ασφαλώς πολύ ξεχωριστός τρόπος και ξέρουμε πως τελικά αρέσει και σε σας, τους συνταξιδιώτες μας στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

luludi.esoteriko2
Υπομονετικά λοιπόν, πετραδάκι – πετραδάκι, χτίζουμε αυτή την προσωπική σχέση μαζί σας… Και εδραιώνουμε την εμπιστοσύνη καθώς αναφερόμαστε σε αλήθειες, όσο σκληρές κι αν είναι… Ποτέ δεν χαϊδεύουμε αυτιά. Και δεν το κάναμε αυτό σε άλλες, πιο δύσκολες εποχές, όχι τώρα που τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα…

xrisanthema.231119
Η αισιοδοξία μας, παρά τις καθημερινές δυσκολίες μας εδραιώνεται από την πίστη μας, ότι δεν είμαστε μόνοι μας, σ’ αυτόν τον αγώνα που κάνουμε σε πολλά επίπεδα… Κοντά μας, δίπλα μας, είναι Εκείνος που μπορεί να κάνει το καλύτερο για μας. Σ’ Αυτόν θέτουμε απόλυτα την εμπιστοσύνη μας. Και είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι θα φέρει την καλύτερη έκβαση.

luludia.sept1
Ξέρουμε λοιπόν, ρεαλιστικά σκεπτόμενοι, ότι η κάθε μέρα κουβαλάει τα δικά της προβλήματα… Ναι, ζούμε μέσα σε ένα κόσμο που φτάνει προς το οριστικό τέλος του... Και στο μεταξύ, αναπνέουμε τον ίδιο αέρα αυτού του κόσμου… Δύσκολο να ξεφύγουμε όσο κι αν το θέλουμε. Αγώνας μεγάλος, χρειάζεται…

luludia.sept2
Μικρά βήματα, λογικά... Και στόχοι ρεαλιστικοί, για αν είμαστε σε θέση να τους υλοποιήσουμε. Μπορούμε; Μόνο αν το επιχειρήσουμε θα το μάθουμε, επειδή θα δούμε πώς αυτό λειτουργεί στην πράξη. Αλλά ακόμα κι αν δεν τα καταφέρουμε, δεν χρειάζεται να απογοητευτούμε. Ας το δοκιμάσουμε ξανά και ξανά. Είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα πετύχει. Και τότε θα δρέψουμε τους καρπούς των κόπων μας.

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Προς τη συνταξιοδότηση...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;
Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση (η όποια κυβέρνηση...), ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Την 1 Νοέμβρη 2019 κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Το πείσμα είναι ο χειρότερος σύμβουλος... Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA