Δείτε αυτή η σελίδα, αφορά τις γυναίκες που τους αρέσει να φροντίζουν τον εαυτό τους...

selida.sulas1

selida.sulas2Μια ειλικρινής προσπάθεια για εξαιρετικά, πρωτότυπα και μοναδικά δημιουργήματα, σε χειροποίητα κοσμήματα με κρύσταλλα και ημιπολύτιμους λίθους, με γούστο και συνθέσεις που παραπέμπουν σε γυναίκες που ξέρουν και τους αρέσει να φροντίζουν τον εαυτό τους.

140
Αν έχετε Facebook, αναζητήστε ΕΔΩ τις δημιουργίες και σημειώστε το νούμερο του έργου που σας αρέσει. Στη συνέχεια επικοινωνήστε στο τηλέφωνο που θα βρείτε εκεί, με τον δημιουργό. Και, όλα θα πάρουν το δρόμο τους!

144
Οι τιμές είναι πολύ προσιτές και ισορροπημένες και ο τρόπος αποστολής είναι με το ταχυδρομείο και με αντικαταβολή. Να ξέρετε ότι, αποδεινύετε στον εαυτό σας ότι τον αγαπάτε και τον φροντίζετε πραγματικά... Μη διστάζετε, πάρτε τηλέφωνο. Τη χρωστάστε, μια παραπάνω φροντίδα στον εαυτό σας... 

138

Αν δεν έχετε Facebook, αλλά Viber, ζητήστε μας παρακαλώ με μήνυμα σας να σας συνδέσουμε εμείς στην Ομάδα, ώστε να παρακολουθείτε όλες τις δημιουργίες... Στις μέρες που ζούμε, όλα είναι λίγο πιο εύκολα. Θέληση να υπάρχει... Με ένα απλό SMS στο τηλέφωνο 6932212755. Μας δίνετε το δικό σας αριθμό του κινητού  τηλεφώνου σας, που έχετε την εφαρμογή Viber... Τα υπόλοιπα, είναι δική μας δουλειά... Εμέις θα σας βάλουμε στην ομάδα για να βλέπετε τις νέες δημιουργίες... 

142

Τα δικά μου

Δυο χρόνια μαζί σε τούτη τη ζωή… Δυο χρόνια μετρά σήμερα ο γάμος μου με τη Σούλα!

karpentras
Η φωτογραφία είναι χθεσινή, τραβηγμένη στην πόλη Καρπεντράς, που μας είχαν πάει βόλτα ο Γιώργος με την Αστρίντ, προκειμένου να τη γνωρίσουμε. Και ήταν πράγματι πολύ όμορφη. Αυτό εισπράξαμε τις λίγες ώρες που μείναμε εκεί…

stin.agora
Μαζί με τα αδέλφια μας, Γιώργο Αργυρόπουλο και τη σύζυγό του Αστρίντ έξω στην αγορά, όπου πήγαμε για να ψωνίσουμε μερικά πράγματα που χρειαζόμαστε. Η φιλοξενία τους είναι μοναδική… Ξεπερνάει οτιδήποτε μπορούσαμε να περιμένουμε.

kardula.arkudakiΣήμερα κλείνουν δυο χρόνια από τότε που ενώσαμε τις ζωές μας με τη Σούλα. Αξίζει με αφορμή αυτή την επέτειο, να θυμηθούμε μερικά πράγματα από αυτόν τον γάμο. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Στιγμές μοναδικές, που πρέπει να τις ξαναδείς και να τις ξαναφέρεις μπροστά στη μνήμη σου..

Και πρέπει να ομολογήσω ότι είμαι πολύ όμορφα σ’ αυτή τη σχέση. Έμαθα να μοιράζομαι πράγματα και να ζω την κάθε στιγμή, όχι πια μόνος μου, αλλά όπως ακριβώς της αξίζει μέσα σ’ ένα γάμο που στα μάτια του Ιεχωβά είναι ιερός και έχει την ευλογία του. Μαζί!

Ίσως ακούγεται απλό και εύκολο, αλλά έχοντας ζήσει τόσα χρόνια στον κόσμο και ακολουθώντας τα εγωιστικά πρότυπα του, δεν είναι καθόλου εύκολο στην εφαρμογή του.

Χρειάζεται καθημερινή προσπάθεια, ώστε να αλλάξεις παλιές συνήθειες… Αλλά ευχαριστώ τη Σούλα και την επίγεια οργάνωση του Ιεχωβά που μέσα από τη βοήθεια που μου πρόσφεραν απλόχερα, έμαθα να ακολουθώ αρχές, ουσιαστικές, που οδηγούν αναμφίβολα στην ευτυχία, όποια ευτυχία μπορεί να έχει κανείς σ’ αυτό το δύσκολο σύστημα πραγμάτων που από μόνο του δεν δίνει και πολλά περιθώρια βελτίωσης.

Δυο χρόνια μετά αισθάνομαι καλά με μια ισορροπημένη αξιοζήλευτη αγάπη η οποία λείπει από πολλούς ανθρώπους γύρω μας.

Έμαθα πόσο σπουδαίο είναι να δίνεις χωρίς να αναμένεις ανταπόδοση και χαίρομαι να ζω με ενδιαφέρον κάθε καινούρια μέρα που ξημερώνει.

Αυτό το απολογιστικό σημείωμα, γράφεται στην πλατεία του ιστορικού κέντρου της πόλης του Αβινιόν που έχουμε έρθει κοντά στον αδελφό της, Γιώργο Αργυρόπουλο και τη σύζυγο του, Αστρίντ για να τους γνωρίσουμε και να περάσουμε μαζί τους μια γεμάτη εβδομάδα και κάτι, φιλοξενούμενοι τους.

Δεν τους ήξερα. Είχα μιλήσει μαζί τους στο τηλέφωνο, είχα ακούσει ιστορίες, αλλά καθώς ζούμε μαζί αυτές τις μέρες, κάθε μέρα, ανακαλύπτω δύο πολύ σπέσιαλ ανθρώπους, που θέλουν να μοιραστούν τα καλύτερα της πόλης τους μαζί μας, ώστε η εμπειρία μας από αυτή την επίσκεψη να είναι πολύ δυνατή.

Και μέχρι τώρα τα καταφέρνουν, καθώς υλοποιούν ένα πολύ δυνατό και γεμάτο πρόγραμμα που είχαν ετοιμάσει για μας. Πραγματικά χαίρομαι που έχω τέτοιους αδελφούς, πνευματικούς και σαρκικούς.

Σήμερα έχουμε σχεδιάσει ένα σπέσιαλ γεύμα που αξίζει στην περίσταση γιορτασμού της επετείου δύο χρόνων γάμου. Έχουμε βρει ήδη, ύστερα από έρευνα και το μαγαζί. Και προχθες στη βόλτα μας την απογευματινή το επισκεφθήκαμε να το δούμε από κοντά. Ναι, αξίζει τον κόπο.

Για μας είναι ότι πιο σημαντικό έχουμε, μετά τον Ιεχωβά. Μάθαμε στα χρόνια αυτά να μη θεωρούμε τίποτα δεδομένο, αλλά να αγωνιζόμαστε καθημερινά για να κρατούμε ζωντανή αυτή την όμορφη σχέση. Ναι, είναι ένα δώρο από τον Ιεχωβά που αξίζει να διαφυλάξουμε με κάθε θυσία.

Κι αυτό μπορεί να προκύψει δίνοντας σημασία στα μικρά καθημερινά πράγματα που αφορούν εμάς, αλλά και τον καθένα προσωπικά. Με στοχαστικό ενδιαφέρον κάθε καινούρια μέρα, είναι μια όμορφη πρόκληση για να συμπεριλάβουμε στη δράση μας και την καθημερινότητα μας πράγματα που μας αφορούν.

Δυο χρόνια μετά, είμαι γεμάτος ενθουσιασμό, βέβαιος ότι κάναμε και συνεχίζουμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, ώστε να ποτίζουμε αυτή την όμορφη σχέση και να παραμένει ανθηρή, γεμάτη ενδιαφέρον, ώς την αιωνιότητα.

Σχόλια (2)

  1. dimos

Νίκο μου εύχομαι από καρδιάς να είστε πάντα αγαπημένοι και να ζείτε στιγμές ευτυχίας!!!

  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Σας ευχαριστούμε όλους για τις ευχές σας σχετικά με τα δυο χρόνια γάμου μας με τη Σούλα… Ιδιαίτερα εσένα Δήμο μου που είχες την ευαισθησία να στείλεις τις ευχές σου μέσα από τα σχόλια του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.
Ασφαλώς το ίδιο ισχύει για όλους τους φίλους...

Σας ευχαριστούμε όλους για τις ευχές σας σχετικά με τα δυο χρόνια γάμου μας με τη Σούλα… Ιδιαίτερα εσένα Δήμο μου που είχες την ευαισθησία να στείλεις τις ευχές σου μέσα από τα σχόλια του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.
Ασφαλώς το ίδιο ισχύει για όλους τους φίλους (και δεν ήταν καθόλου λίγοι…) ότι μέσο κι αν διάλεξαν για να το κάνουν, είτε Facebook, είτε Viper, είτε Instagram, η αγάπη σας μας κάνει πολύ χαρούμενους…

Read More
  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Περιμένοντας τη σύνταξη...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά; Μάλλον πολύ μακρυα, όπως δείχνουν τα πράγματα...
Την 1 Νοέμβρη 2019, κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς… Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα την εποχή του κονοϊού Covid-19
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη, πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA