Η άνοιξη είναι εδώ, μια ματιά να ρίξετε έξω θα το διαπιστώσετε... Ναι, είναι εδώ!

parkaki090421
Η εικόνα ομορφαίνει κάθε μέρα που περνά, καθώς προχωράμε ολοταχώς και πιο βαθιά στην άνοιξη. Τα δέντρα άρχισαν να «πετάνε»  πράσινα φύλλα και οι νεραντζιές πύκνωσαν τις φυλλωσιές τους. Αυτές κι αν είναι ομορφιές! Όσα σκαμπανεβάσματα κι αν έχει ο καιρός, η άνοιξη είναι εδώ!

parkaki2.170321
Φωτογραφίσαμε από κοντά την πινακίδα που τοποθέτησε ο Δήμος Αθηναίων. Το μικρό αυτό παρκάκι είναι αποτέλσμα συνεργασίας με τον όμιλο τσιμέντων ΗΡΑΚΛΗΣ… Να είναι καλά! Και ήδη αρχίζουμε να το απολαμβάνουμε περισσότερο... Με τον καιρό σύμμαχο, όλα είναι πιο εύκολα...

parkaki2.300321
Καθετί μέσα σ’ αυτό το μικρό παρκάκι τσέπης, είναι όμορφο. Σχεδιασμένο σωστά, προσεγμένο και μέχρι στιγμής καθαρό, είναι να το χαίρεσαι, καθώς κάθε κομμάτι του είναι ξεχωριστό. Ευχαριστούμε από καρδιάς, όσο όσους μόχθησαν γι' αυτό, προκειμένου να μας το προσφέρουν!

sikia1.090421

Πενήντα μέτρα πιο δίπλα του, στην Κλειούς, η συκιά που οι ρίζες της κοντεύουν να ρίξουν τον ψηλό τοίχο περίφραξης, συνεχίζει να κάνει τη δουλειά της, σα να μη συμβαίνει αυτό σε έναν τόπο που κατοικούν άνθρωποι και κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή. Τρία, σχεδόν χρόνια, το επισημαίνουμε με συχνά δημοσιεύματα από εδώ, αλλά δεν υπάρχει καμιά ανταπόκριση από κανέναν αρμόδιο.

sikia2.090421

Είμαστε βέβαιοι πως όταν πέσει (ελπίζουμε όχι πάνω σε ανθρώπους που θα περνούν ανυποψίαστοι εκείνη την ώρα), θα πούνε: "Μα, πως έγινε αυτό; Κανείς από τους κατοίκους δεν μας το είπε, να πάρουμε τα μέτρα μας". Όταν η περηφάνεια κατοικεί στ΄αυτιά και επηρεάζει και τα μάτια, στο να μη βλέπουν την αλήθεια και την πραγματικότητα...

Τα δικά μου

Ένας χρόνος από το γάμο μου με την Σούλα Αργυροπούλου στο Βανκούβερ του Καναδά

gamos1
Μερικές φωτογραφίες από εκείνη τη μέρα… Δεν θα τις δείτε στα δυο δημοσιεύματα που κάναμε τότε, επειδή μας τις έστειλαν με e-mail. Εδώ υπογράφουμε τα έγγραφα που απευθύνονται στο κράτος, αμέσως μετά τον γάμο μας…

gamos2
Ανθρώπινες στιγμές, τρυφερές… Από αυτές που όταν τις ζεις είναι υπέροχες και μοναδικές, αλλά είναι και ωραίες όταν τις ξαναβλέπεις αργότερα, επειδή κάποιος φωτογράφος, φίλος, φρόντισε να τις απαθανατίσει με το φακό του. Αληθινά ωραίες…

gamos3
Λίγο πριν ή λίγο μετά το γάμο μας στο σπίτι του Στήβ και της Έστερ, τι σημασία έχει… Η φωτογραφία έχει μέσα της πολλές γλυκιές αναμνήσεις. Δυο άνθρωποι αποφασίζουν να ενώσουν τις ζωές τους για πάντα… Δεν είναι και μικρό πράγμα. Χρειάζεται τόλμη και δύναμη.

gamos4
Υπάρχει γάμος χωρίς χορό; Όχι, προφανώς… Έτσι ακόμα κι εγώ που δεν φημίζομαι για τις δεινές χορευτικές ικανότητες μου, χόρεψα τα ελληνικά που είχε φροντίσει να φέρει ο Γιάννης, ο σύζυγος της Τζίνας που εδώ χορεύει μαζί μας… Πραγματικά ήταν όμροφα.

gamos5
Με μια παρέα φίλων στο σαλόνι του Στήβ και της Έστερ. Από αριστερά οι γονείς της Άννυς της συζύγου του Κώστα, Λίτσα και Χρήστος και δεξιά η Γεωργία Κουνούπη που είχαμε τη χαρά να είναι μαζί μας στο γάμο μας. Όμορφες θύμισες πριν από ένα χρόνο…

oreaΑποτελεί μια πολύ όμορφη στιγμή για μένα (για μας…) το γεγονός ότι πέρασε κιόλας ένας χρόνος από τη μέρα που παντρευτήκαμε με την Σούλα Αργυροπούλου. Και, συγχωρείστε μου που στο προσωπικό μου ιστολόγιο θα δώσω λίγο χώρο  στα «Δικά μου», να θυμηθώ πράγματα.

Επειδή ο καιρός φεύγει γρήγορα και ο κίνδυνος να θεωρήσουμε μερικά πράγματα δεδομένα, ώστε να βαλτώσει η σχέση, παραμονεύει, πάντα…

Θυμάμαι που ξεκινήσαμε να κάνουμε το ταξίδι μας στον Καναδά για να γνωρίσω τα παιδιά της Σούλας που έμεναν στο Βανκούβερ, από τη μεριά του Ειρηνικού Ωκεανού… Είχαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας τον γάμο, αλλά ιδιαίτερα η κόρη της Σούλας, η Έστερ, ήθελε πριν, να με γνωρίσει… Αυτό ενείχε και τον κίνδυνο της απόρριψης…

Οι φόβοι της Έστερ ήταν πολύ ανθρώπινοι… Ήθελε να δει με ποιον θα μοιράζονταν την υπόλοιπη ζωή της η μητέρα της. Και επειδή το παρελθόν μας έχει και εμπειρίες όχι και τόσο καλές, εμείς που ερχόμαστε και από άλλο γάμο, η αγωνία της ήταν βάσιμη.

Έτσι πήγαμε και ζήσαμε εκεί δεκαπέντε μέρες… Θα πρέπει να θεωρήσω ότι την κέρδισα, αφού η Έστερ έθεσε το θέμα του γάμου να γίνει εκεί και μάλιστα να είναι η ίδια κουμπάρα και ο αδελφός της, Κώστας.

Όλα έγιναν εύκολα, γρήγορα και χωρίς τις πολυδαίδαλες διατυπώσεις ενός κράτους που ταλαιπωρεί τους πολίτες του, όπως είναι η Ελλάδα. Εκεί, το κράτος του Καναδά σέβεται του πολίτες του, αλλά και του κόσμου. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ δυο δημοσιεύματα που έκανα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ για να ξαναθυμηθούμε τις στιγμές…

Ένα χρόνο μετά, τι σημαίνει για μένα (για μας…) αυτός ο γάμος; Με βάση το Λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή: Ο γάμος είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ. Ο γάμος φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28) Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24.

Ο γάμος σχεδιάστηκε για να αποτελεί μόνιμο δεσμό ενότητας ανάμεσα στον άντρα και στη γυναίκα, ώστε να υπάρχει αλληλοβοήθεια μεταξύ τους. Συμβιώνοντας με αγάπη και εμπιστοσύνη, θα μπορούσαν να απολαύσουν μεγάλη ευτυχία. Ο Ιεχωβά δημιούργησε τη γυναίκα ως σύντροφο του άντρα χρησιμοποιώντας ως βάση το πλευρό του άντρα, καθιστώντας έτσι τη γυναίκα τη στενότερη σαρκική συγγενή του άντρα στη γη, δική του σάρκα. (Γε 2:21) Όπως τόνισε ο Ιησούς, ο Θεός, και όχι ο Αδάμ, ήταν εκείνος που είπε: «Γι’ αυτό, ο άνθρωπος θα αφήσει τον πατέρα του και τη μητέρα του και θα προσκολληθεί στη σύζυγό του και θα γίνουν μία σάρκα». Η διατύπωση αυτού του εδαφίου φανερώνει ότι η μονογαμία ήταν το αρχικό πρότυπο για το γάμο στα μάτια του Ιεχωβά Θεού.—Ματ 19:4-6· Γε 2:24.

Έτσι το βλέπουμε κι εμείς κι έχουμε δει πολλές ευλογίες σ’ αυτό το χρονικό διάστημα. Είμαι καλά και νιώθω έτσι δημιουργικός με κέφι και διάθεση για ζωή και προσφορά.

Ξαναείδα τη ζεστασιά του σπιτιού κάτω από μια άλλη οπτική. Μ’ αρέσει να ξεκουράζομαι εκεί, να περνώ το χρόνο μου, να γράφω (το καλύτερο μου…), να δημιουργώ στη δουλειά μου που αγαπώ και συνεχίζω να την υπηρετώ χωρίς άγχος, αλλά με το χαμόγελο στα χείλη.

Ένα χρόνο μετά, νιώθω πολύ καλά τι σημαίνει οικογένεια… Και τι να αγαπάς και να μοιράζεσαι πράγματα. Και πόσο ωραίο είναι να βρίσκεις κοινά πράγματα να κάνεις και να μοιράζεσαι τα θετικά που προκύπτουν… Ένα μόνο χρειάζεται να βελτιώσω ακόμα: Το περπάτημα που θα κάνει καλό στην υγεία μου. Αλλά τώρα που καλοκαιριάζει και μεγαλώνει η μέρα θα το παλέψω περισσότερο και θεωρώ ότι θα κάνω πρόοδο…

Ένα χρόνο μετά, νιώθω πιο γεμάτος… Μοιράζομαι πράγματα κάτι που σπάνια έκανα στο παρελθόν καθώς τα σημαντικά και δύσκολα ήταν μόνο για μένα κι αυτό ήταν βάρος ασήκωτο… Το ξέρουν πολύ καλά αυτό οι μοναχικοί άνθρωποι, άνδρες και γυναίκες…

Ένα χρόνο μετά, αισθάνομαι γεμάτος, χαρούμενος, ευτυχισμένος… Έχουμε τους αδελφούς μας τους φίλους μας… Κάνουμε παρέες, ταξίδια, συζητάμε, ανοίγουμε τις καρδιές μας και κάνουμε πιο όμορφη τη ζωή μας…

Και ξαφνικά νιώθεις ότι χωρίς να υποχωρούν φοβερά τα προβλήματα αυτό δεν σου στερεί τη χαρά. Εσύ αισθάνεσαι γεμάτος από όλες τις απόψεις. Ίσως επειδή αλλάζει ουσιαστικά η οπτική από την οποία βλέπεις τα πράγματα.

Ευχαριστώ τον Ιεχωβά που έφερε στο δρόμο της ζωής μου έναν τόσο υπέροχο άνθρωπο, όπως η Σούλα… Μπορώ να ακουμπήσω πάνω της, μπορώ να μιλήσω γι’ αυτά που με πονάνε στην καθημερινότητα μας… Και καθώς βιώνουμε τον καιρό του τέλους, δεν είναι και κάτι εύκολο.

Από την αρχή της σχέσεις μας με τη Σούλα δεν θεωρήσαμε τίποτα αυτονόητο… Είπαμε ότι θα το παλεύουμε καθημερινά να αποδεικνύουμε την αγάπη μας από τα πιο μικρά ως τα πιο μεγάλα πράγματα. Έτσι πορευτήκαμε ως τώρα και είδαμε πολύ θετικά αποτελέσματα στη ζωή μας. Έτσι θα κάνουμε και στη συνέχεια, στα χρόνια που μας απομένουν και που θέλει ο Ιεχωβά να ζήσουμε ακόμα… Την ευχαριστώ για όλα…

Σχόλια (2)

  1. Χαρά Μαστρογιαννακη

Ευχομαστε να ζείτε μία πραγματικά ευτυχισμένη ζωη, κάθε μέρα... παντοτινά! Χαιρόμαστε που διαβάζουμε αυτές τις υπέροχες πληροφορίες για σας. Ο Ιεχωβά να σας ευλογεί και να σας στηρίζει μέχρι το τέλος.
Με πολύ αγάπη
Λευτερης, Χαρά, Άλκης

  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Αγαπημένη μας Χαρά, μας συγκινείς με τα όμορφα λόγια σου… Είναι τελικά πολύ ωραίο να έχεις να μοιραστείς πράγματα με φίλους… Και όπως πολύ σωστά λες, είναι απαραίτητη η προστασία του Ιεχωβά για να στεριώσει όμορφα μια σχέση γάμου.
Και εμείς το...

Αγαπημένη μας Χαρά, μας συγκινείς με τα όμορφα λόγια σου… Είναι τελικά πολύ ωραίο να έχεις να μοιραστείς πράγματα με φίλους… Και όπως πολύ σωστά λες, είναι απαραίτητη η προστασία του Ιεχωβά για να στεριώσει όμορφα μια σχέση γάμου.
Και εμείς το ξέρουμε καλά και κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να είναι έτσι τα πράγματα. Σας ευχαριστούμε με τη Σούλα από τα βάθη της καρδιάς μας για το πολύ όμορφα λόγια σας…

Read More
  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πισ συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA