Ακολουθούμε τους ρυθμούς της ζωής, όπως ακριβώς τους ζούμε, στην καθημερινότητα

isthmos3
Τι μπορείτε να βρείτε εδώ; Ας το πάμε λίγο ανάποδα: Τι, δεν θα βρείτε… Σίγουρα δεν θα βρείτε τίποτα το ψεύτικο ή το επιτηδευμένο... Οι ιστορίες μας είναι αληθινές και τις καταγράφουμε για να τις μοιραστούμε μαζί σας, αφού πρώτα τις ζήσουμε…

dioskuri.2
Δεν μας ενδιαφέρει η επισκεψιμότητα και τα λάικ. Δεν "πουλάμε" και δεν στηριζόμαστε στη διαφήμιση. Ότι εκ πρώτης όψεως μοιάζει ως τέτοια, έχει να κάνει με, ας την πούμε, βοήθεια σε κάποιους συνανθρώπους μας, που περιμένουν να ζήσουν έντιμα από τη δουλειά τους. Τίτποτα περισσότερο. Και πρόκειται για άδολη προσφορά...

asimula1.egion.2017
Αγνοούμε επιδεικτικά, όλα τα e-mail που παίρνουμε από ειδικούς, σχετικά με το πώς να αυξήσουμε την αναγνωσιμότητα μας. Ειλικρινά, δεν μας απασχολεί καθόλου το θέμα. Αλλά λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας, τις καλόπιστες προτάσεις, παρατηρήσεις και τα σχόλια σας, που θα μας κάνουν καλύτερους σε περιεχόμενο και ποιότητα… Δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας αλάθητους. Δοκιμαζόμαστε καθημερινά...

to.spitiko1
Θέλουμε να παραμείνουμε, όσο οι δυνάμεις μας το επιτρέπουν, ένα Site πασπαρτού… Που ασχολείται με όλους και με όλα. Και που έχει τη διάθεση να προσφέρει ένα κομμάτι της πραγματικής ζωής, χωρίς φτιασιδώματα τεχνητά, όπως ακριβώς ο χρόνος περνάει από πάνω μας...

xalkida1

Τα δικά μου

Πώς είναι να είσαι τέσσερα χρόνια μαζί με τον ίδιο άνθρωπο; Μα και βέβαια υπέροχα!

akrovatis2.040418
Λέω κάθε χρόνο να βάζω ένα κομμάτι με αφορμή, αλλά μια χρονιά στο γάμο μου με τη Σούλα. Και το τηρώ από την αρχή με μια σταθερότητα που τιμά αυτόν καθεαυτό το θεσμό. Φέτος η αναδρομή θα έχει να κάνει με στιγμές που ζήσαμε στη χρονιά που πέρασε… Αυτή η φωτογραφία είναι από την περσινή μας γιορτή στον "Ακροβάτη". Μας άρεσε και είχε κι αυτή κάτι το ξεχωριστό....

4xronia
Διότι τελικά, αυτό είναι ζωή. Πολλές μικρές στιγμές που κάνουν μια μεγάλη και συνθέτουν ωραία τον πίνακα της σχέσης μας, όπως ακριβώς είναι καταγραμμένος στα μάτια του Θεού. Όπως εδώ ας πούμε, στο ρουφ γκάντεν, στον 11ο όροφο του ξενοδοχείου ΤΙΤΑΝΙΑ, στο κέντρο της Αθήνας, με φόντο την Ακρόπολη και τον Λικαβηττό.

axla2
Χαρά; Ευτυχία; Μοίρασμα; Υπάρχουν όλα αυτά και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Και συμβαίνει να είναι έτσι, επειδή και οι δυο κάθε νέα μέρα «χτίζουμε», οικοδομώντας το καλύτερο που μπορούμε, επειδή και το αξίζουμε και μας πρέπει… Η φωτογραφία είναι στην παραλία της Άχλας, στην Άνδρο, Ιούνιος του 2018, όταν περάσαμε 10 μέρες κοντά σε αγαπημένους φίλους.

kanalia2
Ποιο είναι το μυστικό; Ίσως ρωτήσει κάποιος. Είναι σεβασμός στην προσωπικότητα του άλλου και το μοίρασμα πάνω στα κοινά που μας συνδέουν. Και είναι τόσα πολλά! Τα χρόνια περνάνε χωρίς να το καταλάβεις... Έρχονται μόνο ως μνήμες όμορφες. Το περσινό καλοκαίρι... Φωτογραφία με φόντο το χωριό του φίλους μας Άρη, τα Κανάλια Καρδίτσας...

mac.arthur.glen1
Χαίρομαι μ’ αυτή την μικρή αναδρομή. Ξεκίνησε βάζοντας ένα πρώτο λιθαράκι στο γράψιμο και ολοκληρώθηκε καθώς εύρισκα τις φωτογραφίες που θα το συνόδευαν. Φωτογραφίες που έχουν δημοσιευτεί  κατά καιρούς εδώ, στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ και αποτελούν μέρος της ζωής μας. Συχνά και σε κάθε ευκαιρία θα βρούμε τον τρόπο να πάμε μια βόλτα κι αν μπορούμε, ένα γεύμα έξω είναι ότι καλύτερο.

pozar1
Μ’ αρέσει πολύ όλο αυτό... Εκείνη δεν γνωρίζει γι’ αυτή μου την πρωτοβουλία, αλλά γνωρίζω καλά πως εκτιμά τις σκέψεις μου και αγαπά ότι αγαπώ εγώ και έχει να κάνει με τη δουλειά μου. Αν ψάχνετε ακόμα για το «μυστικό» που λέγαμε πιο πάνω… Στα Λουτρά Πόζαρ της Αριδαίας, το περισινό καλοκαίρι που είχαμε πάει εκδρομή με τους φίλους μας, Λένα και Γιάννη.

Πώς είναι το σπίτι μας στο Θραψανό, αυτό τον καιρό; Μας σκέφτονται, οι άνθρωποι μας…

spiti1.080319
Η νοσταλγία για το πατρικό θα είναι πάντα νοσταλγία… Μοχθήσαμε να το φέρουμε σε σειρά και τώρα χαιρόμαστε να βλέπουμε ότι πράγματι είναι σε μια καλή κατάσταση. Υποχρέωση μας, είναι να ευχαριστήσουμε τη Στασούλα, που το φροντίζει και το κρατά ζωντανό, στην απουσία μας. Και που μας ενημερώνει γι’ αυτό.

spiti2.080319
Λείπουμε καιρό τώρα… Τελευταία φορά, είχαμε πάει τον Οκτώβρη, πέρσι. Θέλουμε να είμαστε πιο συχνά κοντά του, αλλά δεν είναι πάντα εύκολο. Μερικές φορές σκεφτόμαστε το οικονομικό, το οποίο δεν είναι και μικρό, αν συμπεριλάβεις και τα έξοδα μεταφοράς του αυτοκινήτου που είναι απαραίτητο, προκειμένου να πας και να πάρεις πράγματα από το χωριό

spiti3.080319
Όμως πέρα από την κουζίνα που δείχνουν οι δύο πρώτες φωτογραφίες, πάντα θα μας ααπασχολεί και η εξωτερική αυλή με τα φυτά της στα μικρά παρτέρια… Και αυτή περίοδος, η μεταβατική, δεν είναι και η καλύτερη. Η βουκαμβίλια, έχασε και τα άνθη της και τα φύλλα της. Αλλά θα τα ξανακάνει. Στον καιρό της θα τα ξαναβγάλει.

spiti4.080319
Το ίδιο και αυτή η βουκαμβίλια… Υπομονή, Όπως κάνουμε για τόσα και τόσα πράγματα, θα κάνουμε και γι’ αυτά. Και όπως είδαμε χθες, ζούμε σε μια μεταβατική περίοδο. Τυπικά είμαστε στο χειμώνα ακόμα. Αλλά η άνοιξη δεν είναι μακριά, ούτε και το καλοκαίρι… Θα έρθει οπωσδήποτε, στην ώρα του.

spiti5.080319
Δες και η λεμονιά με τη μανταρινιά, δέντρα που φυτέψαμε τον περσινό Οκτώβρη. Είναι ζωντανά και προοδεύουν. Με ρυθμούς αργούς, αλλά το κάνουν. Και χαιρόμαστε γι’ αυτό, ευελπιστώντας ότι ίσως καταφέρουμε να φάμε κάποια στιγμή τους καρπούς τους. Αυτό δεν θέλει να πιστεύει καθένα που φυτεύει ένα καρποφόρο δέντρο;

spiti6.080319
Αυτό θέλουμε να πιστεύουμε κι εμείς… Ως τότε, θα τα φροντίζουμε με αγάπη. Το κάνουμε αυτό για καθετί που μοχθούμε ουσιαστικά. Και ονειρευόμαστε τη στιγμή που θα απλώσουν τα κλωνάρια τους και θα ευωδιάσουν με τους λεμονανθούς τους, όλη τη γειτονιά. Τα πιο ωραία είναι μπροστά μας. Και δεν τα ζήσαμε ακόμα!

Βρισκόμαστε σε μια συνεχή κινητικότητα καθημερινά, ο καθένας στους δρόμους του...

dromos.trikala1
Πάντα μου άρεσε το ταξίδι... Και απολάμβανα το τοπίο και τη διαδρομή, πολλές φορές κρατώντας και φωτογραφίες για τον εαυτό μας μέσα από το όχημα καθώς κινούνταν. Σε μια από το τις εκδρομές μας στα Τρίκαλα Κορινθίας, είχα ένα σπάνιο πλεονέκτημα. Να βρίσκομαι στη θέση του συνοδηγού.

dromos.trikala2
Είχα έτσι, ελεύθερα τα χέρια μου από το τιμόνι, με αποτέλεσμα να αφήνομαι καλύτερα να καταγράφω με το κινητό μου τηλέφωνο, που χρησιμοποιούσα ως φωτογραφική μηχανή και να ζω την κάθε στιγμή. Κάθε στροφή ήταν και μια αποκάλυψη. Θα θυμάστε ότι τότε βρήκαμε χιονισμένο το χωριό.

dromos.trikala3
Και επειδή προφανώς δεν είσαστε υποχρεωμένοι, ως να μην είχατε κανένα άλλο πρόβλημα να έχετε εστιασμένη την προσοχή σας στις αναρτήσεις του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα σας το θυμίσω εγώ δίνοντας σας τους συνδέσμους προκειμένου να ξαναδείτε αυτά τα δημοσιεύματα ΕΔΩ, ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

dromos.trikala4
Τώρα ψάχνοντας λίγο στο αρχείο μου, είδα ότι είχα ξαναπάει πριν εννιά χρόνια. Όχι ακριβώς στα Άνω Τρίκαλα, αλλά κάπου εκεί κοντά, στο χωριό Κεφαλάρι. Δείτε το σχετικό δημοσίευμα που κάναμε τότε ΕΔΩ. Τελικά, παντού είναι όμορφα, φτάνει εμείς να έχουμε καλή διάθεση.

dromos.trikala5
Κι άλλη μια φορά είχαμε ξαναπάει εκεί με το γιό μου, τον Λάμπρο, συμμετέχοντας σε μια εκδρομή του Συλλόγου Θραψανιωτών της Αθήνας... Υπάρχει επίσης σχετικό δημοσίευμα στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ γι' αυτό. Δείτε το ΕΔΩ. Πάντα μου άρεσε σ' αυτό το Site, να μοιράζομαι πράγματα με τους αναγνώστες μου.

dromos.trikala6
Και αυτό κάνω καθημερινά, χρόνια τώρα. Με συνέπεια και συνέχεια, γνωρίζοντας πως υπάρχουν άνθρωποι σε όλα τα πλάτη και μήκη της γης που γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα που κάθε μέρα που ξυπνούν, το πρώτο πράγμα που κάνουν είναι να ανοίξουν τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ και να περιηγηθούν στις αναρτήσεις.

dromos.trikala7
Έτσι "ταξιδιάρικο" θέλαμε να είναι το κομμάτι σήμερα, προσαρμοσμένο στις ειδικές συνθήκες της ημέρας. Μιας ημέρας με πολύ τρέξιμο, εκεί που έχουμε επιλέξει και μας αρέσει να προσφέρουμε, στον Ιεχωβά Θεό, που μας παρέχει πλουσιοπάροχα όλα αυτά για τη χαρά μας και τον ευχαριστούμε.

Μετά τα χιόνια, τα λίγα, ήρθαν ως φυσικό επακόλουθο και οι βροχές. Το φράγμα γέμισε...

fragma1
Εκτός από την τεχνητή λίμνη, τη Λειβάδα, στο χωριό μου έχει ένα ακόμα μέρος που μαζεύονται νερά από τις χειμωνιάτικες βροχές. Είναι το φράγμα. Ο ποταμός που "έσερνε" όταν έβρεχε, κλείστηκε σε ένα στενό σημείο του κι έγινε μια μικρή λίμνη που οι χωριανοί μου λένε, το φράγμα.

fragma2
Εδώ καταλήγουν οι απορροές των νερών και κάπως έτσι σχηματίζεται ένας χώρος απ' όπου σχεδόν όλο το καλοκαίρι μπορεί κανείς να ποτίζει τα χωράφια του, εφόσον διαθέτει ένα μηχάνημα άντλησης. Πράγμα που πολλοί το εκμεταλλεύονται για τα αμπέλια τους ή τις ελιές τους.

fragma3
Συχνά τα καλοκαίρια, όταν πήγαινα, θα έκανα μια βόλτα και από εκεί. Έχω κάνει και παρουσίαση στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε τη ΕΔΩ. Το νερό, είναι ασφαλώς πολύ λιγότερο από τώρα... Οι τελευταίες όμως έντονες βροχοπτώσεις έκαναν την ιδιόμορφη αυτή λίμνη, να έχει γεμίσει από νερό...

fragma4
Όντως έχει πολύ νερό, όπως μπορείτε να δείτε κι εσείς. Μακάρι να βοηθήσει αυτό, τις περιουσίες των ανθρώπων. Να τους δώσει ζωή, όταν ο καύσωνας και οι ζέστες θα τα στεναχωρούν και λίγη δροσιά θα τη χρειάζονται, όπως κι άνθρωποι. Σοφή η κίνηση να κάνουν το φράγμα σ' αυτή την περιοχή του Θραψανού.

fragma5
Η μέρα που "επισκεφτήκαμε" το φράγμα, ήταν βροχερή. Τα μαύρα σύννεφα το πιστοποιούν... Αλλά έχει μια γλύκα το τοπίο! Είναι από τα μέρη που μου αρέσουν στο χωριό μου... Αυθεντικός, καθαρός τόπος αναμνήσεων. Μερικές από αυτές παραπέμπουν και στα παιδικά μου χρόνια.

fragma6
Είναι πραγματικά φοβερό, πως λειτουργεί ο άνθρωπος, μερικές φορές... Ξυπνούν μέσα μας, πράγματα που νομίζαμε ότι ύστερα από χρόνια θα έπρεπε να είχαν διαγραφεί από τη μνήμη. Και όμως είναι εκεί, να κρατούν μια γωνιά από τις πιο όμορφες και πιο καθαρές στο μυαλό μας.

Το λίγο χιόνι στο χωριό μου, το Θραψανό, έκανε τη διαφορά... Δείτε το, χιονισμένο!

thrapsano1.080119
Οι φωτογραφίες είναι χθεσινές. Παρακολουθούμε πάντα, από αγάπη για τον τόπο μας, τι συμβαίνει στο χωριό. Και είχαμε δει έγκαιρα τις προειδοποιήσεις του δημάρχου Μινώα, σε σχέση με τον χιονιά που θα ερχόταν. Έτσι με το ξημέρωμα ήμασταν εκεί. Ιδού το πατρικό μου με τα λίγα χιόνια.

thrapsano2.080119
Η αλήθεια είναι πως ανησυχήσαμε για τα καινούρια δέντρα που βάλαμε τον Οκτώβρη που μας πέρασε, τη λεμονιά και την μανταρινιά και για τις βουκαμβίλιες. Θυμόμαστε το χιονιά πριν δυο χρόνια, τότε ήταν πολύ πιο δυνατός και τις έκαψε. Αλλά τώρα, όπως βλέπετε κι εσείς, τα πράγματα ήταν ήπια, σχετικά.

thrapsano3.080119
Και ο δρόμος πάνω από το σπίτι μας, που οδηγεί στο παλιό Δημαρχείο του χωριού, δεν έχει πολλά χιόνια. Λίγες ώρες αφότου έπεσαν τα χιόνια και κοντεύουν να λειώσουν, από τα αυτοκίνητα που πέρασαν πάνω τους. Αν τα καιρικά φαινόμενα δεν συνεχιστούν, πολύ γρήγορα θα εξαφανιστούν.

thrapsano4.080119
Άλλη μια πλευρά της εξωτερικής αυλής του σπιτιού... Είναι φανερό ότι το χιόνι είναι πολύ λίγο. Και έχει παραμείνει λίγο στη βάση του τοίχου του σπιτιού του θείου του Μιχάλη. Μόνο εκεί και λίγο, πολύ λίγο κάτω. Ηρεμήσαμε. Τα δέντρα μας και οι βουκαμβίλιες, μάλλον θα επιζήσουν αυτή τη φορά.

thrapsano5.080119
Πάμε λίγο έξω από το σπίτι να δούμε τη γειτονιά, πως είναι... Κι εδώ βλέπουμε το χιόνι που έχει πέσει πολύ διακριτικά. Καλά - καλά τα παιδιά θα δυσκολεύτηκαν να βρουν χιόνι, σε επάρκεια, για να παίξουν χιονοπόλεμο. Ο ουρανός είναι βαρύς. Μαυρισμένος, απειλητικός...

thrapsano6.080119
Άλλη μια φωτογραφία τραβηγμένη μόλις έξω από την εξωτερική αυλή του σπιτιού μας. Το δρόμο που οδηγεί, δεξιά για το χωριό και αριστερά για το Ηράκλειο, χωρίς να μπεις στο χωριό. Ίδια κι εδώ τα πράγματα. Ας είναι, έστω και λίγο το είδαν και φέτος το χιόνι, οι συγχωριανοί μου, οι Θραψανιώτες.

thrapsano7.080119
Το ωραίο είναι ότι όλη αυτή την ιστορία με το χιόνι στο χωριό, τη ζήσαμε κι εμείς από την Αθήνα... Οι άνθρωποι από εκεί έβαλαν πολλές αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, όπως κάνουν όλοι ξετρελαμένοι με το χιόνι που βλέπουν. Κι αφού την αρχή ανησυχήσαμε, μετά χαλαρώσαμε και το απολαύσαμε μαζί τους.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δεκαεπτά μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA