Επιστρέψαμε το αναπηρικό καροτσάκι στον Θοδωρή. Και τον ευχαριστήσαμε πολύ!

thodoris
Ήταν κάτι που θέλαμε να το κάνουμε από πέρσι... Αλλά βλέπεις δεν τα καταφέραμε να έρθουμε στην Κρήτη, επειδή μας έπεσαν πολλά μαζεμένα και έπρεπε να ακολουθήσουμε ένα πιο συνετό δρόμο. Το κάναμε την πρώτη μέρα που μας ξημέρωσε στο χωριό.

Πήγαμε να δώσουμε πίσω στον φίλο μας Θοδωρής το αναπηρικό καροτσάκι που μας είχε στείλει όταν κάναμε έκκληση μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ στην αδελφότητα αν έχει κάποιος και μπορεί αν μας το δώσει για να καλύψουμε τις ανάγκες του παππού Διονύση...

Δείτε ΕΔΩ πώς το παρουσιάσαμε τότε στο Site αυτό και πώς ο Θοδωρής έσπευσε να καλύψει την ανάγκη μας. Ο παππούς Διονύσης, το χρησιμοποίησε για λίγο. Δείτε ΕΔΩ άλλο ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Αλλά ο παππούς Διονύσης κοιμήθηκε τον ύπνο του θανάτου, πέρσι τον Ιούνιο. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Το αναπηρικό καροτσάκι έπρεπε να επιστρέψει σε εκείνον που ανήκε. Και αυτό ακριβώς κάναμε... Ευχαριστούμε πολύ φίλε Θοδωρή!

Και μια βόλτα στο Ηράκλειο

irakleio1
Μιας και πήγαμε λοιπόν στην πόλη κάναμε μια βόλτα στο πιο εμβλημτικό σημείο της πόλης. Στη μικρή πλατεία στο κ΄λεντρο του Ηρακλείου, όπου και το σιντριβάνι με τα λιοντάρια.

irakleio2
Οι άνθρωποι εκεί, έχουν ένα χαμόγελο και είναι διαθέσιμοι να συνεργαστούν σε ότι τους ζητήσεις. Και ιδού τα αποτελέσματα με τις φωτογραφίες που βλέπετε.

irakleio3
Δε γίνεται να είσαι στο Ηράκλειο και να μην περάσεις από αυτό το σημείο; Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στα λιοντάρια. Έτσι περάσαμε κι εμείς καθώς βρισκόμαστε εκεί.

ftasame.kriti9

Μας αρέσουν τα ταξίδια, το ξέρετε... Είμαστε στο χωριό μου, το όμορφο Θραψανό...

xirokamares1

Συνεχίζουμε τα ταξίδια μας... Αυτή τη φορά για Κρήτη... Στα δημοσιεύματα που ακολουθούν θα δείτε μερικά πράγμα από τα χωριό μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Εδώ θα δείτε την εμπειρία μας από Θεσσαλονίκη και Πολύχρονο Χαλκιδικής. Την πρώτη τη γνωρίσαμε μέσα από τα μάτια φίλων μας και αδελφών μας, που προσφέρθηκαν ευγενικά και για φιλοξενία και για ξενάγηση. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ, δυο δημοσιεύματα που κάναμε για τον τόπο.

Σε ένα Σεπτέμβρη άκρως καλοκαιρινό, που μας έδωσε υπέροχες μέρες, όπου βρισκόμασταν. Δείτε παρακαλώ ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ μερικά δημοσιεύματα από μια εκδρομή στα Λουτρά Πόζαρ που κάναμε με τους φίλους μας, Γιάννη και Λένα. Αποκομίσαμε τις καλύτερες εντυπώσεις. Και το είπαμε και θα το κάνουμε, αν ο Ιεχωβά μας το επιστρέψει. Θα ξανάρθουμε στην πολύ φιλόξενη Βόρειο Ελλάδα.

polixono. paralia

Πολύ όμορφα ήταν και στο Πολύχρονο Χαλκιδικής. Όλες οι μέρες είχαν κάτι να μας δώσουν και οι παρέες με τους φίλους μας στο έργο και την κοινωνική συναναστροφή, μας αναζωγόνησε. Έτσι είναι, όταν όλα κυλούν όμορφα... Το Πολύχρονο με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 έχει 997 κατοίκους. Το χωριό φημίζεται για την παραλία του, η οποία προσελκύει πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο ενώ ο πολιτιστικός σύλλογος ονομάζεται "Νεάπολη". Κύριες ασχολίες είναι οι τουριστικές επιχειρήσεις.

panorama
Εδώ λοιπόν περάσαμε 15 ολόκληρες μέρες... Κοντά στους φίλους μας Άρη και Χάρις. Σε ένα ξεχωριστό τόπο με τους φίλους μας από τη Βόρειο Ελλάδα να μας στέλνουν μηνύματα, ότι θέλουν να πάμε να μας γνωρίσουν από κοντά.
Πραγματικά, μας συγκινεί η αγάπη σας και το ενδιαφέρον σας όπου κι αν βρισκόμαστε... Μακάρι να μην είχαμε υποχρεώσεις και να ανταποκρινόμαστε με χαρά σε όλες τις προσκλήσεις που γνωρίζουμε ότι έχουν κίνητρο την αγάπη και τη φιλοξενία. Αλλά, στα ταξίδια μας ιέλουμε να χαλαρώσουμε, να πάρουμε δυνάμεις για να αντέξουμε το χειμώνα που έχουμε μπροστά μας. Εύκολο; Δύσκολο; Ο χρόνος θα δείξει. Για την ώρα, ελάτε να δούμε ΕΔΩ ένα ακόμα δημοσίευμα από το χωριό του Άρη, τα Κανάλια Καρδίτσας.

polixrono1.020918

Δείτε μερικά δημοσιεύματα από το Πολύχρονο ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ και πριν δυο χρόνια ΕΔΩ...

Όπως θα έχετε διαπιστώσει, συνεχίζουμε καθημερινά να βάζουμε αναρτήσεις από εδώ, από το χωριό Θραψανό που βρισκόμαστε, τώρα...

Τα δικά μου

Όλα είναι δρόμος! Φτάσαμε στο χωριό μου Θραψανό, όπου θα περάσουμε δυο βδομάδες

ftasame.kriti1
Σημερινές είναι οι φωτογραφίες. Φρέσκιες που λένε. Είναι από τη διαδρομή από το Ηράκλειο ως το χωριό μου. Τις πήρα μέσα από το αυτοκίνητο μου, καθώς οδηγούσα για τον προορισμό μου, πηγαίνοντας με χαμηλή ταχύτητα ή σταματώντας, όπου αυτό ήταν εφικτό, ανάλογα με τις συνθήκες.

ftasame.kriti2
Είναι ξημέρωμα Κυριακής. Στο λιμάνι του Ηρακλείου φτάσαμε στις 6:30 και δεν είχε κόσμο το καράβι, το FESTOS PALLACE. Το ταξίδι ήταν καλό. Δεν είχε αέρα. Ένα μικρό πρόβλημα με το Wi-Fi δεν το αφήσαμε να μας πάρει από κάτω. Απλά, άργησαν λίγο οι σημερινές εγγραφές. Συμβαίνουν κι αυτά.

ftasame.kriti3
Ο καιρός είναι συννεφιασμένος. Κάποτε – κάποτε, φεύγουν τα σύννεφα και τότε μια ηλιοφάνεια, δυνατή, ομορφαίνει τα πάντα γύρω μας. Τα μέρη που περνάμε είναι γνώριμα, αλλά για τις ανάγκες αυτού του σημειώματος τραβήξαμε τις φωτογραφίες. Ήθελα το πρώτο σημείωμα από το χωριό να είναι ζωντανό.

ftasame.kriti4
Κάθισα στην εσωτερική αυλή μου, συνδέθηκα στο internet από το τηλέφωνο του σπιτιού που λειτουργεί και άρχισα να κάνω τις δουλειές μου... Όλα αυτά, αφού πρώτα ξεφόρτωσα το αυτοκίνητο, ώστε να μπορεί να τακτοποιήσει τα πράγματα η Σούλα, στις θέσεις τους. Θα πάρει λίγο χρόνο και όλα θα γίνουν.

ftasame.kriti5
Είναι ωραία να δουλεύεις, εδώ... Από αύριο θα μπούμε σε μια καλύτερη σειρά. Τώρα έχουμε άλλες προτεραιότητες. Αυτό που ενδιαφέρει, είναι όλα να λειτουργούν. Και λειτουργούν. Ας είναι καλά η Στασούλα μας. Τα είχε φροντίσει όλα. Το ψυγείο γεμάτο, έτρεξε πρώτη να μας χαιρετίσει.

ftasame.kriti6
Όταν συναντάς τα πιθάρια στο δρόμο σου, ξέρεις πια πως είσαι πολύ κοντά στο Θραψανό. Τα μαγαζιά των συγχωριανών μου που ασχολούνται με την αγγειοπλαστική, είναι πάνω στον κεντρικό δρόμο και η πραμάτεια τους φαίνεται από μακριά. Κι από κοντά, είναι μια ομορφιά... Αχ βρε Θραψανό!

ftasame.kriti7
Ύστερα ο Πολιτιστικός Σύλλογος Θραψανού, μας καλωσορίζει. Και η τροχαία με την πινακίδα μας επισημαίνει ότι μπήκαμε πια στο χωριό. Είναι νωρίς ακόμα. Και υπάρχει μια καταχνιά και μια υγρασία γύρω μας. Σε λίγο, όλα θα είναι καλύτερα καθώς η μέρα ψηλώνει. Και είναι μια όμορφη μέρα...

ftasame.kriti8
Αυτή είναι η πρώτη εικόνα του πατρικού μου, έτσι όπως το βρήκαμε. Θα χρειαστεί λίγη δουλίτσα για να το φέρουμε σε μια σειρά. Όλα αυτά όμως από αύριο. Σήμερα, είπαμε, έχουμε άλλες προτεραιότητες... Με μια μεσημεριανή ανάσα να πάμε κάπου για φαγητό με τη Στασούλα και τον Αγησίλαο.

ftasame.kriti9
Μέσα από την εσωτερική μας αυλή, η φωτογραφία. Το αυτοκίνητο έχει παρκάρει. Σε λίγο θα κατεβάσουμε τα πράγματα για να τα ταχτοποιήσουμε στη θέση τους. Όλα τώρα αρχίζουν. Η επιστροφή που θέλαμε ολοκληρώθηκε. Ύστερα από δυο χρόνια επιστρέφουμε σπίτι μας. Τα καταφέραμε!

Κάτι για τη Στασούλα μας... Θα ζήσουμε από κοντά, 13 μέρες τον Οκτώβρη, όταν θα πάμε

stasula5
Με τη Στασούλα μας, την αδελφή μου, έχουμε να μοιραστούμε πολλά. Καταρχήν την ίδια πίστη. Έχει κι αυτή τις ευαισθησίες της και είναι ένας χαμογελαστός άνθρωπος, όπως δηλαδή προσπαθώ να είμαι καθημερινά κι εγώ. Είναι η προτελευταία από τα αδέλφια μου. Μετά είμαι εγώ..

stasula
Γράφω αυτό το σημείωμα για κείνην με φωτογραφίες που έχω μαζέψει κατά καιρούς. Μου τις έχει στείλει η ίδια, αλλά θέλησα να τις χρησιμοποιήσω σήμερα που γράφω κάτι για την ίδια. Έτσι κι αλλιώς θα περάσουμε μαζί μερικές μέρες, καθώς σχεδιάζουμε να κατέβουμε Θραψανό τις επόμενες μέρες.

stasula3
Η Στασούλα μας γνώρισε την αλήθεια κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες στο χωριό. Και συνεχίζει κοντά 40 χρόνια τώρα να υποστηρίζει την αλήθεια για τον αληθινό Θεό Ιεχωβά με σεμνότητα. Πάντα ήμουν δίπλα της και ας μην ήξερα τι ακριβώς ήταν αυτό που την έκανε χαρούμενη. Μου αρκούσε που ήταν.

stasula4
Εδώ έχει τις φιλίες της, τους ανθρώπους που αγαπά και νοιάζεται γι' αυτούς. Και συχνά μοιράζεται στιγμές μαζί τους. Στιγμές που την αναζωογονούν και της δίνουν την δύναμη που χρειάζεται για να συνεχίσει κανείς να ζει και να προσφέρει το καλύτερο που μπορεί σε όλους.

stasula1
Εδώ με τον πρώτο της γιο, τον Μανώλη και τον σύζυγο της, Αγησίλαο, στην κουζίνα της μετά από ένα τραπέζι, από αυτά τα υπέροχα και μοναδικά τραπέζια που συνηθίζει να κάνει όχι μόνο για τα παιδιά της. Όλοι όσοι έχουν φιλοξενηθεί σπίτι της, έχουν να το λένε.

stasula2
Κι εδώ με τον άλλο γιό της, τον Λευτέρη (δεξιά στη φωτογραφία) και τον εγγονό της Αγησίλαο, γιό του Μανώλη. Πάντα στοργική, δοτική και χαμογελαστή, πράγμα που κάνει όσους την γνωρίζουν από κοντά να την εκτιμούν. Όπως κι εγώ, που είναι σαρκική και πνευματική αδελφή μου.

Μικρές, όμορφες καθημερινές στιγμές, που κάνουν τη ζωή μας καλύτερη σε ποιότητα…

ethnikos.kipos1
Δικαιολογημένα η ετικέτα σαν αυτή την ανάρτηση πάει στα δικά μου. Δικαιούμαστε, από καιρό σε καιρό να σας δίνουμε κάτι από τη ζωή μας, την καθημερινότητα μας, όπως τη βιώνουμε και τη νιώθουμε πως είναι όμορφη. Ναι, θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας ωραία πράγματα.

ethnikos.kipos2
Είχαμε καιρό να πάμε μια βόλτα στον Εθνικό Κήπο ή Βασιλικό, όπως επιμένουν να τον λένε ακόμα, μερικοί. Εξαιρετικός, στο κέντρο της Αθήνας, όποιο μέσο κι αν επιλέξουμε να πάμε, θα εξυπηρετηθούμε εύκολα σχετικά. Όλα σχεδόν, περνάνε από το Σύνταγμα.

ethnikos.kipos3
Προσωπικά, μου άρεσε πάντα... Ακόμα και στις περιόδους της ζωής μου που ήμουν μόνος, εδώ έβρισκα ένα καταφύγιο. Θες η δροσιά του, η τεράστια έκταση του και οι εναλλαγές που έχεις τη δυνατότητα να δεις, στο διάβα σου, όλα συνέτειναν στο να το κάνουν έναν καλό προορισμό.

ethnikos.kipos4
Και με τη Σούλα πάμε, αλλά πρέπει να το παραδεχτούμε, βάλαμε στη ζωή μας κι άλλα πράγματα και λίγο τον παραμελήσαμε. Αλλά εκείνος είναι πάντα εκεί. Και δεν κάνει παράπονα. Αντίθετα ανοίγει την αγκαλιά του, για να μας καλοδεχτεί πάντα. Αρκεί να πάμε.

ethnikos.kipos5
Δεν χρειάζεται να έχει κανείς αφορμές, για να το κάνει. Έτσι, ξαφνικά, μπορεί να γίνει μέρος της ζωής του. Εμείς εδώ, φωτογραφηθήκαμε πάνω στη λίμνη με τις πάπιες που υπάρχουν ακόμα σε αυθονία κι ας έχουν χαμηλώσει αισθητά τα νερά της, δεν ξέρω για πιο λόγο.

ethnikos.kipos6
Ακόμα και τώρα που είναι μια δύσκολη εποχή, ο κήπος έχεις ομορφιές ανεπανάληπτες, Και περιποιημένα, ανθισμένα λουλούδια από τους κηπουρούς που έχουν την ευθύνη του. Δεν τους βλέπεις, πουθενά. Τους ακούς μόνο να σφυρίζουν κατά τις 8 το βράδυ όταν πρέπει να αδειάσουν τον κήπο, από τους ανθρώπους και να τον κλείσουν.

panselinos.260818
Και κάτι από την προχθεσινή Πανσέληνο. Είναι μια μέρα πριν καθώς ανήμερα δεν θα μπορούσαμε να είμαστε επειδή είχαμε ανειλημμένη υποχρέωση. Είναι στη Ρωμαϊκή Αγορά, λίγο πιο πάνω από το Μοναστηράκι. Μια βόλτα, που επίσης μας αρέσει να κάνουμε.

Στον τρύγο με τον Αγησίλαο και τη Στασούλα μας. Όπως το κάναμε, κάποτε, στο χωριό…

trigos1
Αναμφίβολα οι εποχές έχουν αλλάξει. Δεν έχουν πια οι άνθρωποι τόσα αμπέλια, όσα κάποτε. Όταν ήμουν παιδί θυμάμαι βγάζαμε αρκετή σταφίδα και οι γονείς μας υπολόγιζαν ένα έσοδο από τον καρπό που θα πωλούσαν στον έμπορο. Ναι στη μνήμη μου είναι χαραγμένα κάποια πράγματα...

trigos2
Σήμερα είναι πολύ λίγα. Και οι άνθρωποι κάνουν, αν κάνουν, λίγη σταφίδα για τις ανάγκες του σπιτιού και τα υπόλοιπα προτιμούν να τα κάνουν ρακή. Όπως έκανε ο Αγησίλαος με τη Στασούλα χθες στο αμπέλι τους στις Λειβάδες. Έντεκα κιβώτια (κλούβες) έβγαλαν όλα κι όλα.

trigos3
Έτσι σχεδιάζουν να τα κάνουν, ρακή. Και καλά θα κάνουν. Τουλάχιστον αυτή την πίνουν (αρέσει και σε μας...) και χρησιμοποιείται και για ιατρικούς σκοπούς... Για δες όμως, μόνο έντεκα κλούβες σε ένα αμπέλι πολύ καλό, κάποτε...

trigos4
Το αμπέλι είναι ποικιλίας σουλτανί (χωρίς κουκούτσια ο καρπός, οι ρόγες) και αυτή την εποχή έχει ζαχαρώσει, έχει γλυκάνει πολύ. Εννοείται είναι πολύ καθαρό από φάρμακα ή από άλλα στοιχεία που θέλουν το σταφύλι να γίνεται μεγάλο και εντυπωσιακό.

trigos5
Το τρακτέρ του Αγησίλαου είναι το καλύτερο εργαλείο στη δουλειά. Και τι δεν κάνει, το καημένο. Χρησιμοποιείται για τις αγροτικές καλλιέργειες, μ' αυτό οργώνει, στην καρότσα του φορτώνει πράγματα και χρησιμοποιείται και ως μεταφορικό μέσο.

trigos6
Το αμπέλι είναι καταπράσινο. Παλιά, θυμάμαι το πότιζαν με το νερό από τις λειβάδες. Τωρα δεν ξέρω αν αυτό συμβαίνει, πια. Επιτρεπόταν τότε και οι άνθρωποι σέβονταν τις περιουσίες των άλλων. Σήμερα κινδυνεύεις να στο πάρουν το μηχάνημα άντλησης, τη νύχτα, από εκεί που το έχεις.

trigos7
Τρύγος λοιπόν! Κάποτε ήταν υπόθεση ημερών. Τώρα, έτσι που συρρικνώθηκαν τα πράγματα, σε μια μέρα όλα τελειώνουν. Θα χρειαστεί ίσως σε μια εβδομάδα, άλλη μια μέρα, για να κόψουν τα κρασοστάφυλα. Τα περιμένουν να ζαχαρώσουν κι άλλο, να ανεβάσουν γράδα...
trigos8

Έφυγαν για την πατρίδα τους, τα παιδιά της Σούλας. Περάσαμε μαζί τους, πολύ όμορφα!

titania1
Ελπίζω να τα καταφέραμε να δώσουμε το καλύτερο κομμάτι του εαυτού μας και η Έστερ, η κόρη της Σούλας και τα κορίτσια της, Βικτόρια και Χλόη να πέρασαν πολύ όμορφα κοντά μας αυτές τις δεκαπέντε μέρες που τις φιλοξενήσαμε. Αυτή την εντύπωση μας έδωσαν. Εδώ, στο ΤΙΤΑΝΙΑ, στο τελευταίο δείπνο, μαζί τους.

titania2
Για μας, θα μείνουν όμορφα χαραγμένες στην καρδιά μας, όλες οι στιγμές που περάσαμε μαζί αυτές τις μέρες. Και ήταν έντονες μέρες… Μέσα στη ζέστη του Αυγούστου, που φέτος μου φάνηκε πιο ζεστός από ποτέ ή τουλάχιστον απ' όσο μπορώ να θυμάμαι. Έστερ, Βικτόρια και Χλόη, θα μας λείψετε...

akropoli.3
Όλες οι σημερινές φωτογραφίες, (πλην των δύο πρώτων) είναι δικές τους. Δημοσιευμένες στο Instagram, στο λογαριασμό των κοριτσιών... Είναι ότι ήθελαν να τους μείνει από την Ελλάδα ή ότι ήθελαν να μοιραστούν με τους φίλους τους. Εδώ η Χλόη μπροστά στο Θέατρο Ηρώδη του Αττικού, πάνω από την Ακρόπολη.

akropoli.4
Κάτι επίσης που τους άρεσε πολύ, είναι η φωτογραφίες με την πλάτη τους, έτσι που ο αναγνώστης να βλέπει, τι βλέπουν. Θα είναι μάλλον μόδα των νέων παιδιών αυτή, γιατί τη συνάντησα κι αλλού, πολλές φορές. Εδώ, η Βικτόρια βλέπει την Αθήνα από ψηλά, πάντα πάνω από το βράχο της Ακρόπολης.

akropoli.5
Να και η Χλόη σε μια παρόμοια πόζα... Τι να κάνουμε, μαθαίνουμε. Ο κόσμος αλλάζει. Και μαζί του οι εποχές, οι μόδες, ο τρόπος σκέψης από γενιά σε γενιά. Ωστόσο θέλω να τις ευχαριστήσω δημόσια γιατί ήταν πολύ συνεργάσιμες σε ότι αποφασίζαμε να κάνουμε ως ομάδα. Κι αυτό καμιά φορά δεν το έχεις από νέα παιδιά.

viktoria
Αυτή την τοιχογραφία, την συναντήσαμε στο Ναύπλιο. Όντως εντυπωσιακή! Η Βικτόρια θέλησε να φωτογραφηθεί εδώ. Καλή η επιλογή. Και σίγουρα έξω από τα συνηθισμένα πλάνα. Το χαμόγελο της, πάντα ξεχωριστό. Αν και δεν μιλούσε ελληνικά, καταλάβαινε πολύ καλά τι λέγαμε και... σχολίαζε, γελώντας.

xloi
Στη Χλόη αρέσουν πολύ τα καπέλα. Σαν τη γιαγιά της τη Σούλα, ένα πράγμα... Κι εκείνη της αρέσει να φωτογραφίζεται όταν περνάμε από μαγαζιά με καπέλα. Στην ερώτηση μας, αν μπορούμε να το κάνουμε οι καταστηματάρχες πάντα μας δίνουν την άδεια με ένα πλατύ χαμόγελο... Θα έχετε δει στο Facebook τέτοια στιγμιότυπα.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA