Σήμερα ξεκινά η πρώτη Περιφερειακή Συνέλευση 2018 για τη Μαλακάσα...

sinelefsi2018.1

Το ετήσιο ραντεβού των Μαρτύρων του Ιεχωβά έχει δοθεί φέτος στην Μαλακάσα Αττικής, στις ημερομηνίες:

Ελληνική: (1) 22-24 Ιουνίου, (2) 29 Ιουνίου – 1 Ιουλίου, (3) 5, 7 & 8 Ιουλίου, και (4) 13-15 Ιουλίου
Ρωσική: 27-29 Ιουλίου
Αλβανική: 3-5 Αυγούστου
Ρομανί: 10-12 Αυγούστου
Αγγλική: 17-19 Αυγούστου.

Oι τριήμερες συνελεύσεις που θα πραγματοποιηθούν θα έχουν το θέμα: «ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΘΑΡΡΑΛΕΟΙ».
sinelefsi2018.2

Το πρόγραμμα, που αναμένεται να το παρακολουθήσουν περισσότερα από 15.000 άτομα, θα περιλαμβάνει:

 γραφικές ομιλίες
 μια δραματοποιημένη αφήγηση
 μια ταινία βιβλικού περιεχομένου
 Το βάφτισμα των νέων Μαρτύρων του Ιεχωβά

Την Παρασκευή η συνέλευση θα ξεκινήσει στις 9:20π.μ και θα ολοκληρωθεί στις 4:50μ.μ.

To Σάββατο το πρόγραμμα θα ξεκινήσει στις 9:20π.μ και θα ολοκληρωθεί στις 4:50μ.μ. Στις 11:45π.μ. θα ξεκινήσει το Βάφτισμα των νέων Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Τέλος, την Κυριακή η συνέλευση θα ξεκινήσει στις 9:20π.μ και θα ολοκληρωθεί στις 3:30μ.μ. Στις 11:20π.μ θα εκφωνηθεί η Δημόσια Γραφική Διάλεξη, με το πολύ επίκαιρο θέμα: «Πώς μας Γεμίζει Θάρρος η Ελπίδα της Ανάστασης;», ενώ στη 1:50 μ.μ θα προβληθεί μία ταινία βιβλικού περιεχομένου με το θέμα: Η Ιστορία του Ιωνά — Μάθημα Θάρρους και Ελέους.

sinelefsi2018.3

Για περαιτέρω ενημέρωση και λεπτομερέστερη πληροφόρηση, παρακαλούμε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα: www . jw . org (στην καρτέλα «Σχετικά με εμάς»)

Σύνδεσμοι για περισσότερες πληροφορίες  δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Δείτε κι αυτά ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Εδώ θα βρείτε ενημερωτικό υλικό προκειμένου να προβείτε σε δημοσίευση.

To γραφείο Τύπου στον χώρο της Μαλακάσας θα είναι ανοιχτό όλες τις παραπάνω ημερομηνίες. Θα χαρούμε να σας φιλοξενήσουμε, να σας ξεναγήσουμε στο χώρο μας καθώς και να απαντήσουμε στις ερωτήσεις σας.

Παρακαλούμε μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας στα παρακάτω τηλέφωνα ή στο email αποστολής, για οποιαδήποτε διευκρίνηση.

Με εκτίμηση,
Κοντός Γιώργος – 6948372754 Τζίρμπης Τιμόθεος – 690 7288532 E-mail: media.perif2018@gmail.com

Τμήμα ΜΜΕ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΑΘΗΝΑΣ - ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΕΛΛΑΔΑ

Μετά την Ιο, το νησί των αντιθέσεων, τώρα στην Άνδρο την αρχόντισσα των Κυκλάδων...

avanti.1

Έλα λοιπόν απ’ την αρχή να ζήσουμε τα χρώματα

Ν’ ανακαλύψουμε τα δώρα του γυμνού νησιού

Ρόδινοι και γαλάζιοι τρούλοι θ’ αναστήσουν το αίσθημα

Προσανατολισμοί, Οδυσσέας Ελύτης.

avanti.2
Το γυμνό νησί˙ θα μπορούσε αυτό να ήταν το όνομά του, μια ξέρα στο Αιγαίο ανάμεσα σε τόσες άλλες, Σίκινος, Σαντορίνη, Ηρακλειά, Πάρος. Όπου και αν κοιτάξεις έναν βράχο αντικρίζει το μάτι σου και το λιγοστό πράσινο μοιάζει τυχαία να φύτρωσε εκεί ή καταλάθος ενάντια σε κάθε εμπόδιο της αιγαιοπελαγίτικης φύσης. Η Ίος ή Νιος, σκέφτεσαι όταν την πρωτοβλέπεις, είναι σαν θαύμα που οι κάτοικοι έχτισαν και μετέτρεψαν σε δικό τους τόπο και δικό τους παράδεισο.

avanti.3
Οι ομορφιές του νησιού είναι πολλές και αξίζει νατις δούμε. Το όνομα της προέρχεται από τη λέξη Ία, τα λουλούδια δηλαδή που φύτρωναν άφθονα στο νησί και με ατμόσφαιρα Κυκλάδων, αέρα Αιγαίου και διάθεση… πενταήμερης, η Ίος με πλήθος τουριστών εξωτερικού να την προτιμούν για πιο εναλλακτική διασκέδαση. Οι παραλίες της, όμως, η Χώρα τις ήσυχες ώρες της, το λιμάνι και οι οικισμοί της μαρτυρούν μια πλευρά της που έχει να κάνει με γνήσιες κυκλαδίτικες διακοπές. Το λέμε εμείς που ζήσαμε εκεί τέσσερις μέρες με τρείς διανυκτερεύσεις στο ξενοδοχείο AVANTI στη Χώρα, απ' όπου και οι φωτογραφίες που βλέπετε....

anatoli.ios.8

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ περισσοτερα για το πανέμορφο νησί της Ίου...

Τρία δημοσίευματα που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ από εκεί και μοιραστήκαμε μαζί σας τις εντυπώσεις μας, απ' ότι ζήσαμε σ' αυτό το μοναδικό νησί, αλλά και το πέρασμά μας από την Πάρο... Απλά πράγματα που κάνουμε καθημερινά εδώ, σ' αυτή την ξεχωριστή διαδικτυακή γωνιά, επικοινωνίας και φιλίας... 

Μερικά πράγματα δεν ξεχνιόνται εύκολα... Και σ' αυτό συντελούν πολλά... Οι καλές εμπειρίες που είχαμε με τους ανθρώπους εκεί, το γεγονός ότι περπατήσαμε πολύ στο λιμάνι, στη Χώρα και τον Μυλοπότα, μας έδωσαν τη δυνατότητα να δούμε το νησί της Ίου κάτω από ένα εντελώς διαφορετικό πρίσμα... Πιο όμορφο!

Τα δικά μου

Πρόωρο καλοκαιράκι… Οι ζέστες δυνατές, η ατμόσφαιρα αποπνικτική στο καμίνι της Αθήνας

kukunari.1
Κάπως διαφορετικά θα εικονογραφήσω σήμερα ένα ξεχωριστό θέμα... Εμπιστεύομαι την αίσθηση του Πέτρου Πατσαλαρήδη στα βουνά της Εύβοιας και δείτε τι πρόσεξε, χθες. Ένα κουκουνάρι!

kukunari.2
Δεν μου κάνει καθόλου εντύπωση. Είναι τόσο καθαρή η ματιά του που έχει τη δύναμη να ξεχωρίσει το αληθινό μέσα στη δημιουργία να επικεντρώσει τον φακό του και να το προβάλει.

kukunari.3
Για άλλη μια φορά νιώθω την ανάγκη να τον ευχαριστήσω δημόσια. Η δύναμη που μας δίνει είναι τεράστια. Με απόλυτη βεβαιότητα το λέμε αυτό. Έχουμε ανάγκη από καθαρές εικόνες στη ζωή μας.

les na einai ets...iΤο να ζεις στην Αθήνα τέτοιες μέρες πρόωρου καύσωνα, είναι ασφαλώς μια δοκιμασία… Ξεκινώντας από την αρχή ότι γενικά είναι μια δύσκολη πόλη, πυκνοκατοικημένη, με πολλά αυτοκίνητα, πίεση, δρόμους γεμάτους αυτοκίνητα, άγχος, δεν είναι και ότι καλύτερο… Προσθέστε τώρα και τη ζέστη των ημερών και θα δείτε το μείγμα να γίνεται εκρηκτικό.

Τα 37άρια οδηγούν σε συνθήκες καύσωνα και σε συνδυασμό με το ατέλειωτο μπετόν και την άσφαλτο, η ζωή είναι δύσκολη το δίχως άλλο. Το λες και δοκιμασία όλο αυτό. Ιδιαίτερα όταν οι προγραμματισμένες δουλειές σε κρατάνε αρκετές ώρες έξω από το σπίτι.

Χρειάζεται ψυχραιμία και υπομονή, ιδιότητες που καλούμαστε να καλλιεργούμε ιδιαίτερα καθώς ο κόσμος είναι γεμάτος προκλήσεις και αποτελεί δοκιμασία το να προσπαθεί κάποιος να αντέξει να περάσει τα δύσκολα μονοπάτια που μπαίνουν μπροστά μας.

Θα το παλέψουμε. Θα την πούμε πρόβα καλοκαιριού καθώς τα πιο δύσκολα είναι μπροστά μας με έναν Ιούλιο να… τρίζει τα δόντια του, απειλητικά. Ευτυχώς έχουμε μπροστά μας σχέδια και στόχους να υλοποιήσουμε… Είναι ακριβώς μπροστά μας η εβδομάδα του επισκόπου περιοχής και αμέσως μετά το ταξίδι μας στην Άνδρο με πολλές υποσχέσεις ότι σίγουρα θα περάσουμε καλά κοντά σε φίλους αγαπημένους.

Τα βλέπετε και μέσα από τις αναρτήσεις μας στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Μερικά πράγματα μιλάνε από μόνα τους. Είτε με τη βοήθεια φωτογραφιών που φροντίζουν να φτάσουν σε μας, φίλοι. Και μεις με τη σειρά μας τους δίνουμε χώρο στον ιντερνετικό αέρα, μια ιδιότυπη δημοσιότητα από εκείνους που μας εμπιστεύονται και μας παρακολουθούν σε καθημερινή βάση.

Ενδιάμεσα είναι και οι δουλειές που πρέπει να γίνουν, καθώς προσπαθούμε να μην αφήσουμε καμιά εκκρεμότητα πίσω μας. Προχθές στο τυπογραφείο με ρώτησε ο Θύμιος, ο πρόεδρος του Σωματείου Συνταξιούχων ΗΣΑΠ που βγάζω μαζί τους τον ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ «πώς περνάω τον καιρό μου;»

Το κράτησα το ερώτημα. Διότι είναι η πρώτη φορά που εργοδότης μου ενδιαφέρονταν για μια τέτοια… λεπτομέρεια. Το συζητήσαμε αρκετά και κατάλαβε πως δεν θα πήγαινα ποτέ στο καφενείο να περάσω τον καιρό μου, παίζοντας πρέφα. Το ότι έχω πολλά ενδιαφέροντα πράγματα να κάνω φαίνεται και από αυτό εδώ. Αλλά το πιο σημαντικό είναι πώς νιώθω μέσα μου.

Ας το πω λοιπόν καθαρά: Με ότι έχω αναλάβει να κάνω, πρόθυμα και εθελοντικά, ο χρόνος μυ είναι και γεμάτος και παραγωγικός. Έχω δώσει προτεραιότητες σε όμορφα πράγματα που κάνω με χαρά. Και με γεμίζουν… Και κάπου ενδιάμεσα κρατάω και τις δουλειές μου (τον καιρό της ανεργίας μου…) με τον ΤΥΠΟ και τον ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ.

Εκείνοι που αν και νεότεροι, δεν λένε να κάνουν ένα βήμα βελτίωσης, είναι οι πρώην εργοδότες μου στην ΠΕΤ ΟΤΕ. Αν και μου ζήτησαν εκείνοι συνεργασία, δεν ξέρω μέχρι στιγμής πώς μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο και να υλοποιηθεί… Μεσολάβησαν βέβαια και οι εκλογές στο Σωματείο και είχαν κι αυτοί τα τρεξίματα τους, αλλά εγώ έχω μάθει να περιμένω υπομονετικά, μήπως και ο καιρός γεφυρώσει την απόσταση και βρεθεί ένα επίπεδο επικοινωνίας.

Κατά τα άλλα οι μέρες κυλάνε όμορφα και γεμάτα… Και κάπως έτσι, ακόμα και οι ζεστές μέρες του Ιουνίου γίνονται υποφερτές. Κι όχι μόνο υποφερτές, αλλά και ενδιαφέρουσες. Επειδή στο χέρι μας είναι να τις οδηγήσουμε σε δρόμους καλούς, μακριά από κακοτράχαλα μονοπάτια και ατραπούς.

Πότε – πότε έχω την ανάγκη να γράψω, όπως έκανα παλιά. Χειρόγραφο, στη βεράντα με την απογευματινή δροσιά κι ένα ελαφρό αεράκι να φυσάει. Βάζω τις σκέψεις μου στη σειρά με τον παλιό, δικό μου, παραδοσιακό τρόπο… Και νιώθω καλύτερα καθώς βλέπω να «περπατάει» όμορφα, να γίνονται λέξεις, προτάσεις και να βγάζουν συναισθήματα… Τα βλέπετε αυτά καθημερινά στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Και είναι αυτό ακριβώς που μας κάνει να ξεχωρίζουμε, εκείνο το διαφορετικό που δεν θα δείτε αλλού. Και το πιο σημαντικό και σπουδαίο είναι ότι αυτό ακριβώς κάνει πιο δυνατή τη φιλία μας και τη σχέση μας με τους αναγνώστες μας. Έτσι γνωριζόμαστε κι ας έχουμε ειδωθεί ποτέ σε μερικές περιπτώσεις.

Έτσι καταγράφουμε τη ζωή, όπως τη ζούμε στην καθημερινότητα μας, χωρίς καμιά επιτήδευση. Κι αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε και να νιώθουμε γεμάτοι και πλήρεις…

Όσο πλησιάζει ο Ιούλιος, τόσο και φουντώνει η νοσταλγία να πάμε λίγο φέτος στο Θραψανό

spiti7.100518
Εντάξει, θα μου πεις στο Μάη είμαστε ακόμα, έχουμε καιρό ως τον Ιούλιο, αλλά πιστέψτε με ο καλό προγραμματισμός είναι το πάν. Θα δούμε από κοντά ξανά το σπίτι μας στο χωριό. Ίσως όχι ανθισμένες τις βουκαμβίλιες με την τριανταφυλλιά, αλλά δεν μπορούμε να τα έχουμε και όλα...

spiti8.100518
Κι αυτά τα ανθισμένα λουλούδια που βρίσκονται αριστερά όπως μπαίνουμε στην εξωτερική αυλή. Μάλλον μέχρι τότε θα έχει περάσει η ανθοφορία τους, αλλά θα μπορέσουμε να τα περιποιηθούμε λίγο καλύτερα, βρε αδελφέ. Να νιώσουν κι αυτά λίγη στοργή κι αγάπη από μας.

spiti9.100518
Καθετί στο χωριό έρχεται στη μνήμη μου με την καλύτερη διάθεση, αυτές τις μέρες. Ίσως γιατί ηρέμησε λίγο το μυαλό μας από τις έγνοιες και τα προβλήματα καθώς γυρίσαμε ανανεωμένοι και αναζωογονημένοι από το 4ήμερο ταξίδι στην Ίο το πανέμορφο νησί των Κυκλάδων...

spiti10.100518
Ακόμα κι αυτοί οι κάκτοι έχουν την ομορφιά τους. Αρέσουν πολύ στη Σούλα και κοντά της άρχισαν να αρέσουν και σε μένα. Θα μπορούσε να γίνει αλλιώς; Μάλλον Όχι. Η σωστή διάθεση επιβάλει να μοιράζεσαι πράγματα με τη σύντροφο της ζωής σου. Δες το κι έτσι. Είναι πολύ όμορφο.

taxidevontasΜερικά λουλούδια που είχε τραβήξει η αδελφή μου Στασούλα πριν από καμιά δεκαριά μέρες, σήμερα μου δημιούργησαν την ανάγκη να τις χρησιμοποιήσω για να στηρίξω ένα κομμάτι μνήμης κι αγάπης για τον τόπο που γεννήθηκα, το Θραψανό. Το πρώτο κομμάτι που γράφτηκε με αφορμή αυτές τις φωτογραφίες, μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ.

Στο μεταξύ κύλισε πολύ καιρός, μπροστά μας… Οι αλλαγές τοπίων, παρέας με ανθρώπους, τα έντονα συναισθήματα, η κοινωνική συναναστροφή με αδελφούς που γνωρίσαμε στο ταξίδι μας στην Ίο, άλλαξαν τα συναισθήματα μας. Και είναι ωραίο να επιστρέφεις από καιρό σε καιρό στη βάση σου, εκεί που όλα ξεκίνησαν, εκεί που ήθελες κάποτε να τερματίσεις τη ζωή σου, όταν η ηλικία θα έφτανε στην τέλος της...

Το χωριό μου, το Θραψανό, ήταν πάντα ένα από τα αγαπημένα μου μέρη... Οι τόποι που περπάτησα μικρός, οι άνθρωποι που γνώρισα τότε, μερικοί ζουν ακόμα και έχουν να διηγούνται ιστορίες, ξεχωριστές, τα σοκάκια, τα καλντερίμια, τα μαγαζιά, τα σπίτια…

Ύστερα είναι και τα χωράφια που μπορείς να πας, τα μονοπάτια που μπορείς να περπατήσεις τους δρόμους με τη μηχανή ή με τα πόδια, τα αγγειοπλαστεία του αδελφού μου και του αδελφού μου, τα δέντρα για να γευτείς τους καρπούς τους, τα φρούτα εποχής ή οι κήποι με τα λαχανικά ή τις ντομάτες…

Και βέβαια δεν θα μπορούσε να λείπει, μια βόλτα στην τεχνητή λίμνη της Λειβάδας, απογευματάκι, την ώρα που πέφτει ο ήλιος και όλα γίνονται πιο όμορφα… Εκεί που ο στοχασμός κρατά μια καλή θέση στην καρδιά σου…

Στο χωριό και με το αυτοκίνητο, όλες οι αποστάσεις είναι μικρές, πια... Εύκολα πας στον Τσούτσουρα για μπάνιο ή στην Χερσόνησο, ανάλογα με τον αέρα που φυσά και με τον καιρό... Και το ίδιο εύκολα κατεβαίνεις στο Ηράκλειο, για δουλειές ή για να δεις φίλους καλούς που τους έχεις «πονέσει», επειδή σου έχουν λείψει, επειδή έχεις κι εσύ λείψει από εκείνους, δυο χρόνια τώρα.

Αλλά και το ίδιο το σπίτι είναι βέβαιο ότι θα χρειαστεί ένα φρεσκάρισμα, μια συντήρηση λογική. Ακόμα κι αν οι δικές μου δυνατότητες φτάνουν μέχρι κάπου, πάντα θα υπάρχουν οι ειδικοί, που ξέρουν και μπορούν να βάλουν το χέρι τους και να δημιουργήσουν όμορφα πράγματα.

Τελικά, είναι απίστευτο το τι μπορεί να σου κάνουν μερικές φωτογραφίες που έχουν μείνει στην επιφάνεια της οθόνης του υπολογιστή σου... Ανοίγει τη φαντασία σου, δημιουργεί γόνιμη σκέψη και κάνει το μυαλό σου να καλπάζει, προς όλες τις κατευθύνσεις…

Μερικά πράγματα δεν είναι εύκολα… Σίγουρα. Θέλει δουλειά για να τα κάνεις. Αλλά υπάρχουν στιγμές που η φαντασία σε παρασέρνει και το μυαλό, μη έχοντας άλλη επιλογή σε ακολουθεί σ' αυτό το ανακάτεμα. Συνέβη σε μένα χθες το απόγευμα καθώς ήμουν στο μπαλκόνι μου και προσπαθούσα να στήσω αυτό το κομμάτι που διαβάζετε τώρα.

Ήταν το κελάηδημα των πουλιών, πράγμα σπάνιο για ένα δρόμο πολύ κοντά στο κέντρο της Αθήνας; Ήταν η καλή διάθεση μου, μετά την επιστροφή από το 4ήμερο ταξίδι στην Ίο; Ήταν η όμορφη μέρα που πέρασα στο έργο, παρέα με τους αδελφούς;

Είμαι βέβαιος ότι όλα βοήθησαν και συνέτειναν σ' αυτό... Και χαίρομαι που μοιράζομαι μαζί σας αυτές τις όμορφες σκέψεις...

Μια ματιά στο σπίτι μας, όπως είναι τώρα... Με τις φωτογραφίες να είναι, προχθεσινές...

spiti1.100518
Συχνά - πυκνά ρίχνουμε κλεφτές ματιές στο σπίτι μας στο χωριό. Μας λείπει κι έχουμε σχεδόν δυο χρόνια να πάμε από κοντά να δούμε τις ανάγκες του. Ας ταξιδέψουμε λίγο εκεί με τη φαντασία μας και βοηθό κάποιες φωτογραφίες, από το πώς είναι τώρα.

spiti2.100518
Μερικά πράγματα, ίσως επειδή η αγάπη των δικών μας ανθρώπων που τα φροντίζουν είναι μεγάλη, συνεχίζουν να είναι όμορφα. Ίσως πάλι να είναι και τα δικά μας μάτια που θέλουν να το βλέπουν έτσι... Αλλά αυτά τα ανθισμένα λουλούδια στην εξωτερική αυλή, δεν σας κάνουν κάτι;

spiti3.100518
Αλλά και στην εσωτερική αυλή τα λουλούδια μας, αυτή την εποχή είναι ολάνθιστα. Θα μου πεις, Μάης είναι, τι περιμένεις; Σωστά. Ας είναι καλά η αδελφή μου Στασούλα που τα φροντίζει, όσο και όπως χρειάζονται. Χωρίς εκείνη, πολλά πράγματα ίσως ήταν διαφορετικά.

spiti4.100518
Δες τη βουκαμβίλια τι όμορφη που είναι... Λίγο πιο όψιμη εκείνη, κρατά όλα τα άνθη της γιατί στην Αθήνα που πριν δεκαπέντε μέρες ήταν σ' αυτή την κατάσταση τώρα τα έχασε όλα. Πέφτουν, χάνονται παρασυρμένα από τον αέρα. Συμβαίνουν αυτά με το συγκεκριμένο φυτό.

spiti6.100518
Πάντα κάτι θα πρασινίζει ανάμεσα στο έρημο τοπίο... Έτσι συμβαίνει όταν λείπει η ζωή από ένα σπίτι. Ας ελπίσουμε, ότι με τη δύναμη του Θεού, θα τα καταφέρουμε τον φετινό Ιούλιο να κατέβουμε λίγο και να κάνουμε κάποιες εργασίες που χρειάζεται το σπίτι για να συντηρηθεί.

spiti5.100518
Θέλουμε να δούμε από κοντά αυτόν τον κάκτο, έτσι όμορφος που είναι, στο παράθυρο μας. Θέλουμε να περπατήσουμε σε πιο ήρεμους ρυθμούς στους δρόμους του Θραψανού, να πάμε μια βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας, στον Τσούτσουρα για μπάνιο, να φάμε σύκα από τα πρώτα που θα βγουν...

Όμορφες στιγμές από τη ζωή μας καθώς μπήκαμε πια στον 4ο χρόνο γάμου με τη Σούλα...

akonatiso40418
Μπορεί φέτος να μην είχαμε τη δυνατότητα να πάμε ένα ταξίδι κάπου, δεδομένου ότι το καιρό της επετείου μας, για την ακρίβεια μια βδομάδα πριν φιλοξενήσαμε για μια γεμάτη εβδομάδα τον γιο της Σούλας, Κώστα και τη συζύγου του Άννυς, Σας το θυμίζουν με βάση τις αναρτήσεις που κάναμε ΕΔΩ.

akrovatis2.040418
Ωστόσο ανήμερα της 4 Απριλίου, μετά τη συνάθροιση μας, πήγαμε στον «Ακροβατη» και περάσαμε πολύ όμορφα. Ναι, επειδή ακριβώς σεβόμαστε τη θεόδοτη εντολή για το γάμο θέλουμε να θυμόμαστε το όμορφο αυτό βήμα που κάναμε με απόλυτη συνείδηση για ότι σήμαινε αυτή η κίνηση μας.

dioskuri.1
Κρατάμε όλη αυτή την ομορφιά... Και εκτιμούμε παρά πολύ το γεγονός ότι κάνουμε καθημερινά το καλύτερο που μπορούμε για να αινούμε με τον Ιεχωβά Θεό καθώς τον έχουμε βάλει ως το τριπλό σχοινί σε αυτή την ευλογημένη σχέση. Κανείς μας δεν είναι πια μόνος του. Μαζί πορευόμαστε στη ζωή...

dioskuri.2
Ο Απόστολος Παύλος λέει ξεκάθαρα πως μια τέτοια σχέση μπορεί να έχει και θλίψεις... Έτσι είναι, δυο διαφορετικοί άνθρωποι με εντελώς διαφορετικό μπαγκράουντ, ενώνουν τις ζωές τους και όντως θα έρθουν στιγμές που αυτό μπορεί να συμβεί... Η χαρά όμως περισσεύει αν την επιδιώκεις.

to.spitiko2
Αν μάθαμε κάτι όλα αυτά τα χρόνια, είναι να μην αφήνουμε τίποτα στην τύχη και να προσπαθούμε καθημερινά να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Η αγάπη είναι η κυρίαρχη ιδιότητα σε πολλά πράγματα...Και δεν θα μπορούσε να μην είναι και στο θεσμό του γάμου. Εμείς το γνωρίζουμε απλό πρώτο χέρι.

pantazopulu2
Ένα χαμόγελο, μια καλή κουβέντα, μια πρόταση για βόλτα, όταν δεν το περιμένεις και όλα μπορούν να αλλάξουν. Νοιαζόμαστε ο ένας τον άλλον και δεν ντρεπόμαστε, ούτε έχουμε καμία συστολή για να το δείξουμε... Ένα ουζάκι ή μια μπουγάτσα με κρέμα σε ένα διάλειμμα, μπορούν να λειτουργήσουν πολύ θετικά.

to.spitiko1
Θέλουμε να είμαστε καλά... Ξέρουμε ότι έτσι κάνουμε τον Ιεχωβά να χαίρεται που έχει τέτοιους δούλους να τον υπηρετούν... Και είναι μια πρόκληση κάθε χρόνο που περνάει να νιώθουμε όλο και καλύτερα στο γάμο μας. Θα το χάσουμε το φετινό ταξίδι; Όχι βέβαια! Το προγραμματίζουμε για Άνδρο, τον Ιούνιο 18-26, αν όλα πάνε καλά

pantazopulu2
Θα είμαστε κοντά σε φίλους και αδελφούς που μας περιμένουν πως και πως, για να μας παρέχουν φιλοξενία από το περίσσευμα της καρδιάς τους... Αν μας διαβάζουν κάποιοι από τον κόσμο, καταλαβαίνουμε ότι αυτό θα τους ακούγεται κάπως εξωπραγματικό. Αλλά δεν είναι. Η απόλυτη αλήθεια που ζούμε, είναι.

Αφουγκράζομαι τους ανθρώπους στον τομέα για να μπορέσω να τους βοηθήσω ουσιαστικά

zagora6
Με δυο εξαιρετικές φωτογραφίες από το Πήλιο που μας έστειλαν φίλοι μας, θα «διακοσμήσουμε» αυτό το δημοσίευμα. Έτσι ώστε να είμαστε και μέσα στην εποχή. Γάργαρα τρεχούμενα νερά… Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα στη φύση…

zagora7

PenaΔεν είναι πάντα εύκολο να «ακούμε» τους ανθρώπους στον τομέα… Μερικές φορές είναι εριστικοί, απότομοι, χλευάζουν και ειρωνεύονται. Άλλοτε πάλι, είναι αδύνατον να ξεκολλήσουν από πράγματα που έχουν μπει το μυαλό τους και αφορούν στο πώς ερμηνεύουν τα πράγματα και τις καταστάσεις γύρω τους.

Τις περισσότερες φορές ακολουθούν, δυστυχώς, ότι έχουν επιλέξει, χωρίς να κάνουν μια στοιχειώδη έστω έρευνα, αρνούμενοι να διευρύνουν τον ορίζοντα της σκέψης τους. Έτσι έμαθαν, έτσι τα «βρήκαν», σου λένε και δεν δέχονται κουβέντα, διαφορετική.

Και τότε λυπάσαι, γιατί ενώ βλέπεις πως η λογική τους θα επέτρεπε να κάνουν ένα βήμα πιο πέρα, οι ίδιοι αρνούνται πεισματικά να ακούσουν την καρδιά τους… Αλλά αυτό μόνο. Προφανώς δεν έχουν τη δυνατότητα να κάνουν κάτι άλλο…

Εσύ μιλάς και ξαναμιλάς… Χρησιμοποιείς εμφανώς, στοιχεία μέσα από το πιο αξιόπιστο βιβλίο, τον Λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή. Δεν αποκάμνεις, ούτε απογοητεύεσαι, απλά συνεχίζεις, μέχρι να βρεις αυτιά που θέλουν να ακούσουν, προετοιμασμένα από την καρδιά τους.

Στις μέρες μας, το να επιχειρείς να μιλήσεις στους ανθρώπους, να τους μεταφέρεις καλά νέα και ενθαρρυντικές σκέψεις μέσα από την Αγία Γραφή, χρειάζεται πολύ τόλμη, δύναμη και κουράγιο. Βλέπεις ανθρώπους βυθισμένους στα προβλήματα που έχουν προκύψει από την βίαιη αναδιανομή τους εισοδήματος τους, στα χρόνια των μνημονίων και της συνεχούς λιτότητας, με τεράστια χρέη και μια συνεχή ανασφάλεια για την επόμενη ημέρα και επιλέγουν να μη θέλουν να ακούσουν ένα μήνυμα πραγματικής ελπίδας για το αύριο.

Και αναρωτιέσαι: Πόσο ακόμα αυτός που κυβερνά τον κόσμο, θα έχει τυφλωμένες τις διάνοιες τους; Πόσο ακόμα, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, θα συνεχίσει να βρίσκει τρόπους για να τους απομακρύνει από τον στοργικό και ελεήμονα, αληθινό Θεό;

Χρειαζόμαστε κουράγιο και δύναμη για να συνεχίσουμε μέσα σ’ αυτό το σκληρό περιβάλλον, να ψάχνουμε με επιμονή και υπομονή για τους άξιους… Αλλά ευτυχώς, δεν είμαστε μόνοι! Το ξέρουμε κι αυτό μας ενισχύει, πραγματικά.

Παίρνουμε δύναμη, από Αυτόν που δίνει δύναμη… Και συνεχίζουμε με το κεφάλι ψηλά, αγνοώντας εκείνους που θέλουν να μας απογοητεύσουν, για να σταματήσουμε. Αντιθέτως, εμμένουμε στη διακονία μας, προσθέτουμε εμπειρίες αληθινές… Όχι πως διαφέρουν αισθητά από αυτές που διαβάζουμε στα έντυπα μας, αλλά το να ζεις κάτι στο πετσί σου, έχει πραγματικά μεγάλη αξία και ενισχύει την πεποίθηση σου, να συνεχίσεις να το κάνεις γνωρίζοντας Ποιανού την καρδιά κάνεις να χαίρεται…

Είμαι στον τέταρτο μήνα που κάνω βοηθητικό σκαπανικό και πολύ το χαίρομαι, καθώς έχω σχεδόν καθημερινά τη δυνατότητα να συνεργάζομαι με διαφορετικούς ανθρώπους αδελφούς, από την εκκλησία μου. Έχω επίσης πολύ χρόνο στη διάθεση μου, όντας άνεργος και καθώς οργανώνω καλύτερα τα πράγματα στη ζωή μου, βλέπω πολλές ευλογίες… Κι ευχαριστώ τον Ιεχωβά Θεό που μου δίνει απλόχερα, αυτή την μεγάλη χαρά…

Έχω επίσης αντιληφθεί πολύ καλά την παραβολή του Ιησού για τον εργάτη της τελευταίας ώρας, οπότε μάλλον δεν αγχώνομαι, αλλά αξιοποιώ με τον καλύτερο τρόπο κάθε λεπτό, για καλό.

Όταν πριν έξι μήνες οδηγούμουν, χωρίς τη θέληση μου στην ανεργία, για δεύτερη φορά μέσα σε πέντε χρόνια (μετά την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και από την ΠΕΤ ΟΤΕ) έλεγα ότι εμπιστεύομαι τον Ιεχωβά και δεν φοβάμαι να αντιμετωπίσω την καθημερινότητα και τη ζωή με ότι αυτή φέρνει μπροστά μου. Καθώς ο καιρός περνάει, αντιλαμβάνομαι, όλο και περισσότερο πως έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα.

Είναι τόσα αυτά που θέλω να κάνω, που δεν έχω το χρόνο να σκεφτώ τίποτα αρνητικό. Κι ευχαριστώ Εκείνον που κατευθύνει τόσο όμορφα τα πράγματα, ώστε συνεχώς να αυξάνεται η χαρά μου, καθώς αισθάνομαι να με χρησιμοποιεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Αποτελεί για μένα μια πρωτόγνωρη δυνατή πρόκληση και εμπειρία που θέλω να τη διευρύνω κι άλλο στην υπηρεσία, με τακτικό σκαπανικό, αφήνοντας Τον να οδηγεί και να κατευθύνει Εκείνος, τα βήματα μου. Θέλω να γίνω πιο αποτελεσματικός και πιο παραγωγικός. Μαλακός πηλός στα χέρια Του, για να με πλάσει, όπως Εκείνος θέλει καλύτερα!

Και για ένα είμαι βέβαιος! Πως η επιλογή μου να αφιερωθώ σε Εκείνον και να κάνω δημόσια γνωστή αυτή την απόφαση μου με το βάφτισμα, ήταν ότι καλύτερο έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου. Από τη βάθη της ψυχής μου, Τον ευχαριστώ γι’ αυτό!…

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί τους το πρωινό...

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA