Όμορφες παιδικές μνήμες ξύπνησαν μέσα μου, αυτές οι φωτογραφίες με τον πατέρα μου!

o.pateras.mu
Τις είδα ανεβασμένες στο Facebook από τον δραστήριο Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού μου, Θραψανού. Φωτογραφίες τραβηγμένες τη δεκαετία του 80, οι έγχρωμες... Ο πατέρας μου, Λευτέρης Θεοδωράκης του Κουμαλή, "σέρνει" τη στομωσά ως μάστορας στον αγγειοπλαστικό συνεταιρισμό "Μίνωας". Το θυμάμαι αυτό το εγχείρημα. Και είναι ενθαρρυντικό ότι, παρά τα όσα πέρασε, υπάρχει και λειτουργεί, ακόμα στο χωριό.

bambas
Εδώ, ο πατέρας μου πιο νέος, τότε σίγουρα δεν υπήρχαν χρωματιστές φωτογραφίες. Είναι με συγγενείς και φίλους σε ένα τραπέζι για τον πολιτευτή της Ενώσεως Κέντρου τότε, δικηγόρο Γ. Α. Μαγκάκη... Εκείνη την εποχή, εγώ ήμουν πολύ μικρός και δεν καταλάβαινα, γιατί έπρεπε στο πρόσωπο μου να τιμωρηθεί η όποια πολιτική δράση του πατέρα μου... Μισόν αιώνα μετά, ακόμα δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό.

o.pateras.mu1
Τα πιθάρια όμως ήταν η ζωή του... Έφτιαξε ο ίδιος, εκατοντάδες σε όλη την την Κρήτη στις βεντέμες που πήγαινε από τον Μάη ώς τον Οκτώβρη, κάθε χρόνο. Και εκπαίδευσε τον αδελφό μου Κωστή, να τον ακολουθήσει μετά το θάνατο του ή λίγο νωρίτερα, όταν πια ο ίδιος είχε αποσυρθεί, φτιάχνοντας το δικό του καμίνι στο Λιγαρά και κρατώντας το σε λειτουργία μέχρι που μπορούσε. Ενέπνευσε ακόμα τον εγγονό του, Μανώλη Βολυράκη και τον γιο του, Αγησίλαο να συνεχίσουν και σήμερα την τέχνη του αγγειοπλάστη... Δεν ξεχνιέται εύκολα αυτός ο άνθρωπος!

me ti mana mou ke ton patera mou

Τα δικά μου

Κοιτώντας πίσω... Μια καλή συνήθεια για να κάνεις αυτοκριτική και να αυτοβελτιώνεσαι…

lofosKolonou
Όλο αυτόν τον καιρό ξανασκέφτομαι την πορεία αυτού του site, το δρόμο που τραβήξαμε προκειμένου να φτάσουμε ώς εδώ και τα σχέδια που έχουμε για το μέλλον. Κι έχω καταλήξει σε μερικά πράγματα που θα ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας. Κάποια στιγμή, όχι πολύ μακριά, αυτό το site, θα μπει κατά κάποιο τρόπο στο αρχείο. Ο Λόφος Κολωνού φωτογραφημένος το 2010!

alsos n. filadelfias
Δηλαδή; Τι μπορεί να σημαίνει, πρακτικά αυτό; Ότι θα συνεχίζει να "παίζει", επειδή εμείς που το φτιάξαμε και το υπηρετήσαμε τόσα χρόνια με συνέπεια και συνέχεια σταθερή, έχουμε αφήσει πίσω μας κάτι σαν παρακαταθήκη. Σαν ιστορία. Οπότε αξίζει να μείνει, χωρίς να πειραχτεί. Η λιμνούλα στο Άλσος Νέας Φιλάδέλφειας, 2011.

parnitha1
Στο κάτω - κάτω διανύσαμε ένα δρόμο που δεν ήταν και ο πιο εύκολος. Άλλαξε κι αυτό μαζί μας. Σε στάση νοοτροπίας, τρόπο σκέψης, προτεραιότητες. Βάλαμε μπροστά μας νέους στόχους πιο ουσιαστικούς, ρεαλιστικούς, εφαρμόσιμους. Καιρός να κάνουμε το επόμενο βήμα για όσο αντέχουμε και μπορούμε. Φωτογραφία από την Πάρνηθα, 2012.

temeni2.010413
Για όποιον είναι έξω από το παιχνίδι, ίσως νομίζει ότι όλα αυτά είναι εύκολα κι απλά. Αλλά δεν είναι καθόλου. Χρειάζεται δουλειά, υπευθυνότητα και προσοχή στη διαχείριση. Και πάνω απ' όλα συνέπεια για να έχει συνέχεια το πράγμα. Φωτογραφία από το παραθεριστικό κέντρο στην Τέμενη Αιγίου, κάποιια φορά το 2013 που είχαμε πάει για τη Σ.Α της ΠΕΤ ΟΤΕ.

asteroskopio2.130414
Στη νέα εποχή θα κρατήσουμε μερικά στοιχεία από ότι ξέρετε ώς τώρα και θα κάνουμε ακόμα ένα βήμα πιο μπροστά. Άλλη εμφάνιση, απλή σχεδίαση και παρουσίαση χρησιμοποιώντας εργαλεία από τη νέα τεχνολογία. Θα τα δείτε όλα αυτά εν καιρώ να ξεδιπλώνονται μπροστά σας. Μέσα στο αστεροσκοπίο Αθηνών, στην Πεντέλη, Απρίλης του 2014.

agoriani17.230215
Φυσικά και θα υπάρξει συνέχεια και αλληλοσυμπλήρωμα. Πώς θα το κάνουμε αυτό; Όταν χρειάζεται θα χρησιμοποιούμε παλιά αρχεία (όπως οι φωτογραφίες που βλέπετε στο σημερινό δημοσίευμα) και θα σας παραπέμπουμε σ' αυτά με λίγκ για να μπορείτε, αν θέλετε να τα διαβάσετε. Είναι κάτι που τεχνικά το γνωρίζουμε και θα το εκμεταλλευτούμε. Λίγη υπομονή μόνο χρειάζεται από τη μεριά σας. Φλεβάρης του 2015, στην Αγόριανή.

"Μαζεύω" σιγά - σιγά ότι αφορά τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Θέλω να βάλω σε μια σειρά τα πράγματα…

maxerides
Τον τελευταίο καιρό έχω "ταλαιπωρηθεί" πολύ από τις τεχνικές λειτουργίες αυτού του Site. Δεν ξέρω ακριβώς τι φταίει και παρουσιάζει, το ένα πρόβλημα μετά το άλλο. Όσοι ξέρουν καλύτερα τα πράγματα λένε ότι το έχω "φορτώσει" πολύ και γι' αυτό αντιδρά έτσι.

maxerides1.020522
Μπορεί και να είναι έτσι. Ή μάλλον χθες οι υπεύθυνοι της FRIKTORIA είχαν την υπομονή και μου έδειξαν και μου εξήγησαν τι εννοούν όταν λένε "φορτωμένο". Αλλά δεν είναι εύκολο να συνεννοηθούμε. Αυτά που εκείνοι θεωρούν υπερβολές, εγώ τα θεωρώ ουσία. Πρόκειται για μια ολόκληρη ζωή δεκαεπτά χρόνων.

gladiola.050522
Και μπορεί να επέλεξα λουλούδια για να εικονογραφήσω αυτή την ανάρτηση, αλλά πιστέψτε με, για μένα οι αναρτήσεις είναι σημαντικές. Περιέχουν ένα κομμάτι από τον εαυτό μου και την αληθινή ζωή. Γι' αυτό κάνω κάποιες σκέψεις που θέλω να τους μοιραστώ πρώτα με τους τεχνικούς συμβούλους μου.

penteli2.250421
Θέλω να έχω έναν διαδικτυακό τόπο ήρεμο και ήσυχο, όπως αυτόν εδώ στην Πεντέλη που είχαμε πάει με τους φίλους μας κάποια στιγμή να περπατήσουμε. Ούτε έχω κανένα άγχος για τους πολλούς φίλους. Με ενδιαφέρουν μόνο, όσοι μπορούν και έχουν τη διάθεση να συντονιστούν μαζί μου σ' αυτή την αναζήτηση.

triantafilies.peristeri9.280422
Το χρόνο που διαθέτω γι' αυτόν το διαδικτυακό τόπο, θέλω να τον γεμίζω με αληθινά συναισθήματα. Να εκφράζω αληθινές σκέψεις και απόψεις για τη ζωή που είναι τόσο γρήγορη και περαστική. Να λειτουργεί, να παραμένει ενεργό και να μην "κοιμάται" σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς.

kifisia.luludia7
Καταλαβαίνω που οι κομπιουτεράδες έχουν άλλα στο μυαλό τους. Επιδιώκουν την επισκεψιμότητα και την "εξαργυρώνουν" με ρεκλάμα, αλλά εγώ ούτε το έκανα ποτέ, ούτε και πέρασε από το μυαλό μου, ως σκέψη. Στην ώρα τους, λοιπόν, όλα. Για την ώρα απολαύστε αυτή τη φωτογραφία από την φετινή έκθεση λουλουδιών στην Κηφισιά.

Απλές καθημερινές στιγμές από το χωριό που έχουμε, είναι αλήθεια, νοσταλγήσει πολύ...

provatakia1

Συνέχεια του δημοσιεύματος που μπορείτε να δείτε ΕΔΩ, αποτελεί το σημερινό κομμάτι. Και νοσταλγία για τον τόπο που γεννηθήκαμε και περάσαμε μερικές από τις πιο όμορφες στιγμές της παιδικής μας ηλικίας... Πατήστε πάνω στο σύνδεσμό και ξαναδείτε το. Θα βοηθήσει να συνδέσετε τα πράγματα.

provatakia2
Ας συνεχίσουμε λοιπόν από εκεί. Τρεις φίλες της Στασούλα πήγαν σπίτι να την επισκεφτούν. Κι εκείνη, φιλόξενη καθώς είναι τις έβγαλε βόλτα σε διάφορα σημεία του χωριού που αγαπά. Μαζί πήγαν και στου Γρέγο εκεί έχει τον κήπο της και ο Αγησίλαος τα πρόβατα του.

provatakia3
Κοιτάξτε μια πολύ όμορφη φωτογραφία... Μάλλον απόγευμα θα είναι και στο βάθος της φωτογραφίας, από κεί ψηλά που παίρνει τη φωτογραφία η Στασούλα, φαίνεται το χωριό. Μιά του όψη... Και μου έφερε τόσες θύμησες, αλλά και νοσταλγία μιας και λόγω προβλημάτων έχουμε καιρό να κατέβουμε.

papies.livades
Φυσικά και στην τεχνητή λίμνη της Λειβάδας πήγε τις φίλες της. Κι εδώ είδαν τις πάπιες που κυκλοφορούν και όπως είναι φυσικό τις φωτογράφισαν. Σκέφτομαι τώρα πως κι εγώ στα χρόνια που πέρασαν και κατέβαινα τα καλοκαίρια στο χωριό δεν υπήρχε περίπτωση να μην πάω σ' αυτή τη λίμνη.

xorio4
Συχνά συναντάς στο δρόμο σου κάποιον σκυλούνο να κυκλοφορεί μόνος του, ακόμα και έξω από το πατρικό, όπως εδώ. Ήρεμος, ήσυχος "κάθετε" να φωτογραφηθεί χωρίς να έχει τη διάθεση να φύγει κυνηγημένος. Τα προσέχω κι εγώ αυτά τα ζώα ακόμα κι αν είναι αδέσποτα.

sto.volo
Και μια φωτογραφία της Μαρίας της γυναίκας του αδελφού μου Κωστή που "έφυγε" πριν λίγο καιρό από κοντά μας. Εδώ με την ανιψιά μου και κόρη τους Πόπη φωτογραφημένοι κάπου στο Βόλο. Πήγε για λίγο καιρό κοντά της και καλά έκανε. Ποιος δεν χρειάζεται την παρέα των παιδιών του;

Όμορφες εικόνες από το χωριό μου με αγαπημένους ανθρώπους... Και τι δεν μου θύμισαν!

stasula1.240422
Πώς είναι το Θραψανό αυτή την εποχή; Πανέμορφο, όπως είναι καταγραμμένο στην καρδιά μου. Ας στο προσεγγίσουμε μέσα από μερικές φωτογραφίες που μου έστειλε η αδελφή μου Στασούλα. Την Κυριακή, είχε επισκέψεις φιλενάδων της. Και τις πήγε βόλτα στα μέρη που αγαπά... Και τις περιποιήθηκε, παρέχοντας υποδειγματική φιλοξενία. Και είναι ωραίο που ο Αγησίλαος μοιράζεται μαζί της, αυτές τις χαρές.

stasula2.240422
Ένας από τους τόπους που αγαπά να πηγαίνει, είναι το φράγμα στο Λυγαρά. Σχηματίζει μια λίμνη την οποία εκμεταλλεύονται όσοι έχουν χωράφια εκεί κοντά, αμπέλια ή ελιές, ποτίζοντας τα, από αυτό το νερό. Ήταν λοιπόν δυνατόν να μην πάει εκεί τις φίλες της; Όχι μόνο τις πήγε, αλλά φωτογραφήθηκε και μαζί τους.

stasula3.240422
Φυσικά και στις Λυβάδες τις πήγε... Και απολαύσαμε κι εμείς τα ήρεμα νερά της και "φούντωσε" μέσα μας η άδολη αγάπη για το χωριό που γεννηθήκαμε... Αυτή την τεχνητή λίμνη είναι ένας τόπος που επιλέγουμε κι εμείς να πάμε, όταν βρισκόμαστε στο χωριό για διακοπές. Έχει κάτι που σε ηρεμεί. Και σε προδιαθέτει να θέλεις να πας.

stasula4.240422
Οι φίλες της είχαν την ευκαιρία να γευτούν τέτοιες όμορφες στιγμές και δεν έπαψαν να τις αποτυπώνουν σε φωτογραφίες. Δεν ήμασταν εκεί να νοιώσουμε τα συναισθήματα τους, αλλά αν λάβουμε υπόψη κάποια βίντεο που σκέφτηκε να συμπεριλάβει μας έδειξαν πως ήταν τόσο καλά που έψαλαν ύμνους στο Δημιουργό του Σύμπαντος, από ευγνωμοσύνη για ότι ζούσαν.

stasula5.240422
Η Στασούλα μας, είναι πολύ εκδηλωτικός άνθρωπος. Ξέρει να δίνει από την καρδιά της και το κάνει αυτό με χαρά, χωρίς να προσδοκά ή να "επενδύει" σε κάποια κέρδη. Το μόνο κέρδος που εισπράττει είναι τα χαμογελαστά πρόσωπα όσων φιλοξενεί κατά καιρούς και η αγάπη που μένει παντοτινά για να τους ακολουθεί όπου κι αν πάνε, καθώς επιστρέφουν στον τόπο του.

stasula6.240422
Είμαι βέβαιος ότι αυτή την επίσκεψη στη Στασούλα θα τη θυμούνται για πολύ καιρό! Κρίνοντας από εμένα τα γράφω όλα αυτά, επειδή για πολλά καλοκαίρια την ένοιωσα αυτή τη φιλοξενία, σπίτι της. Και συνεχίζω να τη νοιώθω, καθώς φροντίζει τα σπίτι μας για περισσότερα από δυο χρόνια που έχουμε να κατέβουμε, λόγω των συγκυριών.

Άλλη μια χρονιά γιορτάσαμε μαζί με τους φίλους μας την 7η επέτειο του γάμου μας με τη Σούλα

evdomi.epetios1.2022
Οι φίλοι μας, Άρης και Χάρις διάλεξαν την ψαροταβέρνα "Ψαράκια και Θαλασσινά" στην Κηφισιά για να μας κάνουν το τραπέζι για την επέτειο μας... Το μαγαζί το ξέραμε, είχαμε ξαναπάει ένα καλοκαίρι μαζί τους και μαζί με τον Κώστα και την Άννυ και μας άρεσε.

evdomi.epetios2.2022
Η Χάρις είχε φροντίσει για όλα. Και για τα τριαντάφυλλα που μας έστειλε νωρίς το πρωί σπίτι μας, με τις όμορφες ευχές τους και για την τούρτα που κόψαμε στο τραπέζι μετά το μεσημεριανό γεύμα. Υπέροχη και στην όψη και τη γεύση. Ας είναι καλά.

evdomi.epetios3.2022
Αυτός είναι ο κατάλογος με τα πράγματα, φαγητά και ποτά που προσφέρει η ψαροταβέρνα. Απλός λιτός και ωραίος. Όπως και τα φαγητά του. Εγώ προτίμησα ένα θράψαλο στα κάρβουνα και ήταν μια ευχάριστη γευστική έκπληξη, καθώς ήταν καλομαγειρεμένο.

evdomi.epetios4.2022
Να μας και οι τέσσερις στο τραπέζι μας, έτοιμοι για μια αναμνηστική φωτογραφία. Μεσημέρι μιας καθημερινής μέρας και δεν ήταν πολύ η κίνηση στο μαγαζί, οπότε το γκαρσόνι ευχαρίστως και πρόθυμα ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση μας για μια φωτογραφία.

evdomi.epetios5.2022
Η ταβέρνα απέξω. Με τζαμαρία, φωτεινή αλλά χωρίς το παραμικρό κρύο. Αν προσέξετε κάτω αριστερά θα δείτε την πλάτη του Άρη και τη Σούλα όρθια. Βγήκα έξω για να τη φωτογραφήσω. Αν και το διαδίκτυο είναι γεμάτο πό παρόμοιες φωτογραφίες, ήθελα μια δικιά μου κι ας είχε τις ατέλειες της.

evdomi.epetios6.2022
Ο τόπος ευωδίασε από το πρωί με τα τριαντάφυλλα που μας έστειλαν οι φίλοι μας Άρης και Χάρις. Ήταν υπέροχα μοναδικά, όπως και όλα όσα έκαναν για μας στη διάρκεια της μέρας. Περάσαμε μοναδικά μαζί τους. Γιατί τα ωραία, αξίζει να τα μοιράζεσαι.

evdomi.epetios7.2022
Κι αυτά είναι τα λουλούδια των φίλων μας Γεωργίας, Νίτσας, Ουρανίας, Μάκη Σπύρου και Νικούλας η ορχιδέα, Και μπροστά του Γιώργου και της Ζάννας. Έτσι είναι. Οι άνθρωποι που σ' αγαπούν έχουν τον τρόπο να σε σου το δείχνουν στις δικές σου όμορφες στιγμές.

evdomi.epetios9.2022

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA