Οι άνθρωποι μετράνε τις ζημιές από τις καταστροφές που έφεραν οι πλημμύρες...

xipna5.2017

Μόλις τον περασμένο μήνα μοιράσαμε κι ακόμα συνεχίζουμε να το κάνουμε, αυτό το περιοδικό. Πρόκειται για το ΞΥΠΝΑ τ. 5 του 2017. Πόσο μπροστά είναι η οργάνωση μας! Το βλέπουμε τώρα με τις βροχές και τα καταστροφικά τους αποτελέσματα. Γι' αυτό χρειάζεται προσοχή αδελφοί και να μην παίρνουμε τίποτα αψήφιστα και επιπόλαια, διότι αυτό μπορεί να κοστίσει σε ανθρώπινες ζωές...

Να θυμάστε: Καθένας μπορεί να πέσει θύμα μιας καταστροφής. Άρα και εμείς. Το σημαντικότερο εφόδιο για την επιβίωσή σας είναι η προετοιμασία. Αλλά τι περιλαμβάνει η προετοιμασία;

Προετοιμαστείτε ψυχολογικά. Αποδεχτείτε το γεγονός ότι οι καταστροφές είναι μια πραγματικότητα και ότι τόσο εσείς όσο και τα αγαπημένα σας πρόσωπα μπορεί να κινδυνέψετε. Όταν συμβεί η καταστροφή, θα είναι πλέον πολύ αργά για να προετοιμαστείτε.

Ενημερωθείτε για τις καταστροφές που μπορεί να συμβούν στην περιοχή σας. Μάθετε πού υπάρχουν καταφύγια. Εξακριβώστε αν η κατασκευή του σπιτιού σας και η τοποθεσία του είναι όσο πιο ασφαλείς γίνεται. Πάρτε μέτρα για την προστασία σας από φωτιά. Εγκαταστήστε ανιχνευτές καπνού και να αλλάζετε τις μπαταρίες τους τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο.

Ετοιμάστε προμήθειες έκτακτης ανάγκης. Σε περίπτωση καταστροφής, είναι πιθανό να κοπεί το ρεύμα, το νερό ή το τηλέφωνο και να διακοπούν οι μεταφορές. Αν έχετε αυτοκίνητο, να φροντίζετε να είναι το ρεζερβουάρ τουλάχιστον μισογεμάτο και να έχετε πάντοτε στο σπίτι σας τρόφιμα, νερό και σακίδιο με είδη έκτακτης ανάγκης.

Να έχετε πρόχειρα τα τηλέφωνα φίλων, είτε μένουν κοντά σας είτε μακριά.

Καταρτίστε σχέδιο διαφυγής και εξοικειωθείτε με αυτό. Μάθετε πού βρίσκονται οι κοντινότερες έξοδοι στο κτίριο όπου μένετε ή εργάζεστε, καθώς και το σχέδιο έκτακτης ανάγκης του σχολείου των παιδιών σας. Ορίστε συγκεκριμένα σημεία όπου θα συναντηθεί η οικογένειά σας —για παράδειγμα κάποιο σχολείο ή μια πλατεία— ένα κοντά στη γειτονιά σας και ένα πιο μακριά. Οι αρχές συστήνουν να κάνετε πρόβα με την οικογένειά σας πηγαίνοντας σε αυτά τα σημεία με τα πόδια.

Σκεφτείτε πώς θα βοηθήσετε και άλλους, παραδείγματος χάρη ηλικιωμένους ή αναπήρους.

Ας έχουμε έτοιμο ένα σακίδιο…

Επίσης, μερικές οικογένειες έχουν ετοιμάσει σακίδιο με είδη έκτακτης ανάγκης στα οποία περιλαμβάνονται τα εξής: 
·         Κουβέρτες, μια αλλαξιά ζεστά ρούχα και ανθεκτικά παπούτσια
·         Φακός, ραδιόφωνο (με μπαταρίες ή μανιβέλα) και επιπλέον μπαταρίες
·         Κουτί πρώτων βοηθειών και σφυρίχτρα για να καλέσετε βοήθεια
·         Σκεύη φαγητού, ανοιχτήρι κονσέρβας, σετ εργαλείων τσέπης και αδιάβροχα σπίρτα
·         Μάσκες σκόνης, αδιάβροχη κολλητική ταινία και κομμάτια νάιλον
·         Οδοντόβουρτσες, σαπούνι, πετσέτες και χαρτί υγείας
·         Προμήθειες για τη φροντίδα των παιδιών και απαραίτητα είδη για τη φροντίδα ηλικιωμένων ή αναπήρων
·         Αδιάβροχη συσκευασία με απαραίτητα φάρμακα και αντίγραφα ιατρικών συνταγών καθώς και άλλων σημαντικών εγγράφων
·         Κατάλογος τηλεφώνων έκτακτης ανάγκης και σημείων συνάντησης, καθώς και χάρτης της περιοχής
·         Πιστωτικές κάρτες και μετρητά
·         Επιπλέον κλειδιά σπιτιού και αυτοκινήτου
·         Χαρτί, μολύβια, βιβλία και παιχνίδια για παιδιά
·         Αγία Γραφή

Δείτε, παρακαλώ περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ. Και μη θεωρείτε ποτέ, ότι το πρόβλημα δεν πρόκειται να ακουμπήσει εσάς...

Το JW Broadcasting Νοεμβρίου το είδαμε όλοι μαζί χθες, Σάββατο 18/11, στις 1 μ.μ.

noenvrios2017.1

Το JW Broadcasting του Νοεμβρίου 2017 παίζει ήδη! Για μας είναι πολύ όμορφο να το δούμε με φίλους μας, όλοι μαζί και μετά να συζητήσουμε το περιεχόμενο του. Βεβαίως μπορείτε και από εδώ να το δείτε. Πιο κάτω υπάρχει ο σύνδεσμος, αλλά έχει άλλη γοητεία όλη αυτή η ομορφιά του, να το δούμε όλοι μαζί σαν προβολή κινηματογράφου,

Από τις 6 Οκτωβρίου 2014, ξεκίνησε μια δοκιμαστική διευθέτηση για έναν αγγλόφωνο διαδικτυακό τηλεοπτικό σταθμό με το όνομα JW Broadcasting. Από τον Αύγουστο του 2015, τα προγράμματα μεταφράζονται σε πάνω από 70 γλώσσες έτσι ώστε περισσότεροι αδελφοί και αδελφές μας να απολαμβάνουν αυτές τις πνευματικά εποικοδομητικές εκπομπές.

Και φυσικά και στα ελληνικά. Πολλοί θεατές σε όλο τον κόσμο έχουν εκφράσει την εκτίμησή τους για αυτή τη συναρπαστική νέα προμήθεια. paketo

Τα αποτελέσματα είναι συγκινητικά! Κάθε μηνιαίο πρόγραμμα, που ανεβαίνει συνήθως την πρώτη Δευτέρα του μήνα, ξεπερνάει τις δύο εκατομμύρια προβολές εκείνον τον μήνα. Συνολικά, οι εκπομπές του σταθμού, μαζί με όλα τα άλλα βίντεο, φτάνουν τις δέκα εκατομμύρια και πλέον προβολές τον μήνα.

Με την υποστήριξη του Ιεχωβά, είμαστε πεπεισμένοι ότι το JW Broadcasting θα εξακολουθεί να αποτελεί πλούσια πνευματική ευλογία για την παγκόσμια αδελφότητά μας και θα φέρνει ολοένα και μεγαλύτερο αίνο και δόξα στον Ιεχωβά.

Εμείς το βλέπουμε μαζί στην Αίθουσα Βασιλείας που στεγάζετε η εκκλησίας μας Αθήνα Αττική, Χρυσολωρά 10, στο Περιστέρι (είναι πολύ κοντά στο ΜΕΤΡΟ Αγ. Αντωνίου) το πρώτο δεκαήμερο κάθε μήνα. Αυτή τη φορά το είδαμε χθες Σάββατο 18/11/2017, ώρα 1 μ.μ.

Το κάνουμε κάθε μήνα και είναι πολύ όμορφο. Ωστόσο μπορείτε να δείτε ήδη το JW broadcasting αυτού του μήνα, από ΕΔΩ... Κι ΕΔΩ δείτε το σπέσιαλ Broadcasting για το τι ακριβώς συμβαίνει τώρα στη Ρωσία και πώς φτάσαμε σε μια άδικη δικαστική απόφαση.

noenvrios2017.2

Δυο εικόνες από το Broadcasting του Νοεμβρίου 2017... Δείτε το, αξίζει, πιστέψτε με...

noenvrios2017.3

Έτσι λοιπόν κάνουμε το βλέπουμε κάποιο Σάββατο μέσα στο μήνα όλοι μαζί στην Αίθουσα Βασιλείας της εκκλησίας μας σε ημερομηνία που ανακοινώνει το πρεσβυτέριο. Συνιστούμε να το δείτε, έστω και από δω. Είναι βέβαιο ότι θα ωφεληθείτε...

noenvrios2017.4

Εικόνα και ήχος καθαρός... Με μηνύματα που μπορεί να φτάσουν στην καρδιά κάθε καλόπιστου ανθρώπου... Δοκιμάστε να το δείτε, αξίζει, πιστέψτε με...

Τα δικά μου

Μια ματιά το πατρικό μου, μέσα από πολύ πρόσφατες φωτογραφίες που το αφορούν...

spiti.vukavilies1
Λοιπόν, από καιρό σε καιρό, μου αρέσει να παρακολουθώ το πατρικό μου σπίτι στο Θραψανό. Προσπαθώ να το κρατώ ζωντανό, επειδή κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να προκύψει και ίσως χρειαστεί να χρησιμοποιηθεί, αν η ανάγκη το επιβάλλει. Είμαστε προετοιμασμένοι για όλα...

spiti.vukavilies2
Έτσι πληρώνω τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού, του τηλεφώνου, διότι θέλω να υπάρχει και να λειτουργεί το internet και φυσικά του νερού. Κι έτσι μπορεί η αδελφή μου η Στασούλα να παρακολουθεί, να προσέχει, αλλά και να ποτίζει τα λίγα λουλούδια μας, τώρα που είμαστε μακριά. Την ευχαριστούμε γι' αυτό.

spiti.vukavilies3
Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι το πώς επιβίωσαν και οι δύο βουκαμβίλες που είχαμε φυτέψει πριν από αρκετά χρόνια, από την παγωνιά του φετινού χειμώνα, στις αρχές του Γενάρη, όταν το έστρωσε στο χωριό το χιόνι, για περισσότερο από δέκα πόντους, πράγμα που δεν συμβαίνει και πολύ συχνά...

spiti.vukavilies4
Όλο και μεγαλώνουν, όλο και θεριεύουν. Σε ένα χρόνο θα ξαναφτάσουν τις βουκαβίλιες που είχαμε. Τον Γενάρη που σχεδιάζουμε να κατέβουμε στο χωριό, θα ανέβω σε μια σκάλα να κατεβάσω τα ξερόκλαδα της από τη στέγη. Για την ώρα υπάρχουν εκεί, να μας θυμίζουν την καταστροφή τους.

spiti.vukavilies5
Και φυσικά κάποια στιγμή πρέπει να φτιάξουμε και τα παρτέρια... Αυτή που δείχνει να μένει σταθερή στην ανάπτυξη της είναι η τριανταφυλλιά δίπλα στη βουκαμβίλια. Είναι μια τριανταφυλλιά που φύτεψε η μητέρα μου και παρά τις εργασίες που έγιναν στο σπίτι και την ξηρασία εκείνη επέζησε. Όπως και από τον πάγο.

spiti.vukavilies6
Στις άμεσες προτεραιότητες μας είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική όσο και στην εξωτερική αυλή. Αν το επιτρέψει κι ο Ιεχωβά, ελπίζω να τα καταφέρουμε... Το να ζει κανείς έστω και για λίγο σε ένα περιβάλλον όμορφο, όπως και να το κάνεις, είναι ωραίο και αναζωογονητικό.

spiti.vukavilies7
Ναι, θέλει δουλειά ακόμα το σπίτι... Αλλά τουλάχιστον διαθέτει τα βασικά και είναι κατοικήσιμο... Σιγά - σιγά, με το χρόνο, θα προσπαθήσουμε να τα βάλουμε όλα σε μια σειρά. Άλλωστε δεν υπάρχει και τίποτα που να μας πιέζει τόσο πολύ... Για την ώρα ο χρόνος δείχνει να είναι με το μέρος μας...

spiti.vukavilies8
Σ' αυτή την εσωτερική αυλή του πατρικού μου, έχω περάσει πολύ όμορφες στιγμές. Και έχω ζωντανές μνήμες από τότε που, αντί για την κεραμοσκεπή που έβαλα εγώ, είχε το πυκνό φύλλωμα από τις δύο κρεβατίνες που είχε φυτέψει ο πατέρα μου, για να κάνουν ίσκιο και δροσιά το καλοκαίρι...

Οι αναμνηστικές μας φωτογραφίες στο διάλειμμα της Συνέλευσης Περιοχής στο Grecotel

grecotel.kilinis1
Τις βγάλαμε κι εμείς τις αναμνηστικές φωτογραφίες μας στο διάλειμμα της Συνέλευσης Περιοχής που ανήκει η εκκλησία του Αιγίου την οποία σας παρουσιάσαμε στο χθεσινό σημείωμα μας. Λίγο πιο προσωπικό το σημερινό καθώς περπατήσαμε λίγο στους τεράστιους χώρους του συγκροτήματος και φωτογραφηθήκαμε στους κήπους του.

grecotel.kilinis2
Περπατήσαμε λίγο μέσα στο χώρο του ξενοδοχείου στο λίγο χρόνο που είχαμε στη διάθεση μας, διότι δεν προλαβαίναμε με τίποτα. Πρόκειται για ένα όμορφο χάος, όπου δεν ξέρεις από πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις. Πραγματικά χάνεσαι μέσα σ' αυτή την ξεχωριστή ομορφιά.

grecotel.kilinis3
Αυτό που μας ενδιέφερε ήταν κρατήσουμε στις αναμνήσεις μας κάτι από αυτόν τον τόπο... Και τα καταφέραμε νομίζω, καθώς επιλέξαμε όμορφα σημεία για τη φωτογράφιση. Αυτό που θέλαμε, όπως πάντα άλλωστε, είναι να είναι ζωντανές, όχι στημένες, στιλιστικές...

grecotel.kilinis4
Κι ευτυχώς πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι να βοηθήσουν... Τη συγκεκριμένοι φωτογραφία την τράβηξε ένα πολύ μικρό αγόρι... Ήταν κοντά εκεί με τη μαμά για να μια φωτογραφία δικιά τους. Ανταλλάξαμε τους φωτογράφους με την προϋπόθεση ο δικός μας φωτογράφος να ήταν ο τετράχρονος... Κι εδώ που τα λέμε δεν τα πήγε και άσχημα.

grecotel.kilinis5
Τα μέρη μέσα στο χώρο του ξενοδοχείου είναι υπέροχα... Και δεν φτάσαμε μέχρι τη θάλασσα επειδή ο χρόνος δεν ήταν με το μέρος μας και δεν προλαβαίναμε... Όλα αυτά έγινα είπαμε στη διάρκεια του διαλείμματος που έπρεπε και κάτι να "τσιμπήσουμε" για να αντέξουμε στο υπόλοιπο πρόγραμμα. Το οποίο έτσι κι αλλιώς είχε πολύ ενδιαφέρον.

grecotel.kilinis6
Η απόσταση από την Κυλλήνη μέχρι το Αίγιο είναι αρκετά μεγάλη. Ξεκινήσαμε κατά τις 5 και φτάσαμε επτά παρά. Κουρασμένοι σωματικά, αλλά πολύ ευχαριστημένοι και γεμάτοι από το πλούσιο πνευματικό πρόγραμμα από το οποίο ωφεληθήκαμε πολύ... Άσε που είδαμε τόσους αδελφούς που είχαμε γνωρίσει το καλοκαίρι...

grecotel.kilinis7
Επιστρέψαμε στη βάση μας χθες το βράδυ, αλλά κάνοντας την επιστροφή μας... εκδρομή. Περάσαμε τη γέφυρα του Ρίο και ήρθαμε από Αθηνών - Λαμία, περνόντας από Ναύπακτο και κάνοντας μια στάση για φαγητό στους Δελφούς. Δεν την είχε κάνει αυτή τη διαδρομή η Ρούλα ααι ήθελε. Δεν μπορούσα να της χαλάσω το χατίρι και το κάναμε...

grecotel.kilinis8
Και η αλήθεια είναι ότι, πέρα από την κούραση λόγω των πολύ περισσότερων χιλιομέτρων, η διαδρομή ήταν πολύ όμορφη με μεγάλες εναλλαγές τοπίων... Βουνό, θάλασσα, πεδιάδες. Και σπίτια στο πλάι του δρόμου που μας άρεσαν. Άλλοτε χωριάτικα με κεραμιδένιες στέγες κι άλλοτε πιο όμορφα, καλοχτισμένα αρχοντικά.

Ούτε μια σταγόνα λάδι δεν θα μαζέψουμε φέτος από τις ελιές στο χωριό. Δεν έχουν καρπό

elies.thrapsano1
Η αλήθεια είναι (και το γνωρίζουν καλά όσοι έχουν ελιές…) ότι κάθε χρονιά είναι διαφορετική για τον ελαιόκαρπο. Άλλοτε είναι φορτωμένες με μπόλικο καρπό και λάδι και άλλοτε όχι. «Ξεκουράζονται κι αυτές» θυμάμαι κι έλεγε ο πατέρας μου, που τα δέντρα του κληρονομήσαμε… Αυτά που είχε φυτέψει με πολύ αγάπη.

elies.thrapsano2
Ότι έπεσε στη μερίδα μου, προσπάθησα όσο μπορούσα, να το κρατήσω «ζωντανό», ώστε να έχω σπίτι μου το λάδι της χρονιάς. Επί της ουσίας δεν μου κόστιζε ποτέ λιγότερο, από οικονομική άποψη, αν το αγόραζα από το σούπερ μάρκετ. Τα έξοδα για την καλλιέργεια τους, τη λίπανση και τα εργατικά για το μάζεμα τους είναι πολλά.

elies.thrapsano3
Τα ήξερα όλα αυτά… Αλλά έλεγα «είναι το λάδι μου, από τις ελιές μου». Και πέρα από τη συναισθηματική αξία του πράγματος, ήξερα ότι ήταν καθαρό και όχι νοθευμένο… Κάποιες φορές μάλιστα ήμουν στο ελαιουργείο όταν έβγαινε το λάδι… Το έβλεπα σε όλη τη διαδικασία του. Δείτε δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

elies.thrapsano4
Αλλά φέτος πρέπει να το συνειδητοποιήσω πως δεν θα πάρω ούτε σταγόνα λάδι. Η Στασούλα, η αδελφή μου, είχε την καλοσύνη να πάει στα χωράφια με τις ελιές και να μου φωτογραφίσει τα ελαιόδεντρα. Να δω και μόνος μου τη φετινή πανωλεθρία. Κι εγώ με τη σειρά μου μοιράζομαι τον… πόνο μου, μαζί σας… Ωραία δέντρα, χωρίς καρπό.

elies.thrapsano5
Ευτυχώς που είχαμε προνοήσει πέρσι και «κρατήσαμε» περισσότερο λάδι στο πιθάρι μας, να τη βγάλουμε και φέτος… Λίγο – πολύ, οι άνθρωποι εκεί, βλέπουν την παραγωγή και εκτιμούν τι θα έχει του χρόνου… Και συνήθως η πείρα τους δεν τους γελά. Οι όποιες εκτιμήσεις είναι πολύ κοντά στην αλήθεια και την πραγματικότητα…

elies.thrapsano6
Η κατάσταση αυτή με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι δεν υπάρχει καμιά βιασύνη να πάμε κάτω στο χωριό στην Κρήτη τώρα που μαζεύουν τις ελιές. Μπορώ λοιπόν να το προγραμματίσω αυτό το ταξίδι μου, λίγο αργότερα μέσα στο χειμώνα, τέλος αυτής της χρονιάς ή στις αρχές της επόμενης. Ναι, δεν υπάρχει καμιά βιασύνη.

elies.thrapsano7
Κρατάω αυτές τις εικόνες από τα ελαιόδεντρα μου χωρίς παραγωγή και πάνω τους έκανα αυτό το δημοσίευμα αγάπης. Για να το μοιραστώ μαζί σας, όπως κάνουμε πάντα από αυτόν τον διαδικτυακό τόπο… Επειδή και το να μοιράζεσαι είναι αγάπη. Κι εδώ, θα το διαπιστώσετε από πολλές πλευρές, την καλλιεργούμε αυτή την ιδιότητα.

elies.thrapsano8
Δεν ξέρω για σας, αλλά για μένα ήταν σαν να ήμουν εκεί… Τόποι γνωστοί που τους έχω περπατήσει από μικρός και έχω ζήσει κοντά στον πατέρα μου, την αγωνία του να τις καλλιεργήσει για να δώσουν καρπό. Με τίποτα όμως δεν απογοητεύομαι. «Δεν έχουν φέτος, θα έχουν του χρόνου» έλεγε εκείνος. Κι εγώ θα κάνω το καλύτερο που μπορώ.

elies.thrapsano9

Με τη φίλη μας Νίτσα στο «Apolis» στην Πετρούπολη, κάπου στις παρυφές της Πάρνηθας…

apolis1

Είναι ωραίο να έχεις φίλους, φίλους καλούς που να τους εμπιστεύεσαι και να μπορείς να μοιραστείς μοιραστείς πράγματα μαζί τους. Έτσι είναι για μας, η Νίτσα. Κι ελπίζω να είμαστε κι εμείς το ίδιο για εκείνην. Την περασμένη εβδομάδα είχε ανέβει στην Αθήνα. Επικοινώνησε μαζί μας και ζήτησε να συναντηθούμε.

apolis2
Ανταποκριθήκαμε άμεσα στο κάλεσμα της. Και πήγαμε στο Ίλιον που έμενε με την κόρη της και τα εγγόνια της, απ’ όπου και την πήραμε και ανεβήκαμε στο καφέ «Apolis», ένα υπέροχο μέρος, όπου μπορείς να έχεις «πιάτο» την Αθήνα στα πόδια δια σου. Οι φωτογραφίες το δείχνουν πολύ παραστατικά. Κι ευτυχώς που προλάβαμε, διότι λίγο αργότερα έπιασε μια βροχή, μια καταιγίδα…

apolis3
Για μας είναι ωραίο να κρατά όλη αυτή την ομορφιά της στιγμής. Με ξεκάθαρους ορίζοντες και χωρίς αφορμές. Όπως χθες που με «τρέλαναν» με καλές προθέσεις οι φίλοι, επειδή η ειδική εφαρμογή του Facebook τους έλεγε ότι είχα τα γενέθλια μου. Τι κι αν τους έλεγα ότι δεν γιορτάζω, αυτοί το χαβά τους. Ήθελαν να πουν τις ευχές τους.

apolis4
Αυτοί είναι που πραγματικά με ξενίζουν και ας γίνονται όλα με καλή διάθεση. Άνθρωποι που έχεις να τους δεις ή τους ακούσεις χρόνια, θεωρούν υποχρέωση τους να σου στείλουν με κάποιο τρόπο τις ευχές τους. Κανένας σεβασμός στα «πιστεύω» των άλλων. Αυτοί θέλουν να κάνουν μόνο το δικό τους. Ευτυχώς που υπάρχουν οι πραγματικοί φίλοι…

apolis5
Με την Νίτσα αναπτύξαμε μια όμορφη σχέση όταν ανταποκριθήκαμε σε μια δικιά της πρόσκληση να πάμε να μας φιλοξενήσει σπίτι της στην Αλμυρή Κορινθίας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Έχει στερεές βάσεις, αδελφικές, αυτή η φιλία. Και αν προσέξουμε και τη φροντίσουμε να την κρατάμε ζωντανή, μπορεί να κρατήσει για πάντα. Πράγμα που ευχόμαστε.

Με μια κουβέντα που χαϊδεύει την ψυχή, μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο; Μπορούμε!

me ti mana mou ke ton patera mou

Μνήμες... Στην αυλή του σπιτιού μας στο χωριό, πριν πολλά πολλά χρόνια με τη μητέρα μου και τον πατέρα μου...

Έχει πολύ αγάπη ο τρόπος που το κάνουν οι φίλοι. Πράγμα που χρειάζομαι σ’ αυτή τη φάση της ζωής μου και ευχαριστώ από καρδιάς όλους όσους ασχολήθηκαν με το θέμα μου και με πήραν να μου πουν μια κουβέντα αγάπης. Το γεγονός ότι δεν ήταν καθόλου λίγοι δείχνει ότι πραγματικά υπάρχει ελπίδα μεγάλη… Ευχαριστώ όλους όσους με στήριξαν στο πρόβλημα μου… Με τον ένα ή τον άλλον τρόπο…

Δείτε τώρα ένα ποίημα γραμμένο με αφορμή το δημοσίευμα: «Το τέλος μιας μακροχρόνιας εργασιακής σχέσης στην ΠΕΤ ΟΤΕ, όπως το ζω». Ποίημα γραμμένο με αγάπη και σπλάχνα οικτιρμών, με καρδιά ταπεινή, χέρια τρεμάμενα και μάτια που τα κατακλύζουν ποταμοί δακρύων. Σας αγαπώ και προσεύχομαι για εσάς αδέλφια μου συνεχώς. Εγώ, ο κουτσός Τυρταίος, ο ελάχιστος μεταξύ των αδελφών σας.

Όπως το ζω

Είναι στιγμές που οι θλίψεις στη ζωή
σαν μαύρα σύννεφα σκεπάζουνε τη γη
και η καρδιά γεμάτη απελπισία
απεγνωσμένα ψάχνει να βρει κάπου προστασία.

Ψάχνει κοντά, ψάχνει μακριά
όπου μπορεί να βρει λίγη παρηγοριά
σε φίλους και σε αδελφούς
σε θάλασσες και ωκεανούς.

Τρέχει σε πόλεις, τρέχει σε χωριά
βάλσαμο ψάχνει η πληγωμένη μου καρδιά
ρωτάει δειλά με το κεφάλι της σκυφτό
κι αναρωτιέται πως θα διώξει τούτο το κακό.

Στέκει βουβή, σκυφτή και ταλαιπωρημένη
από τα βάρη της ζωής είναι εξουθενωμένη
πως να αντέξει, πως να μπορέσει, να βρει τη χαρά
την ώρα που αισθάνεται πως είναι με κομμένα τα φτερά.

Κοιτάζει πίσω σε χρόνους περασμένους
τόπους κι ανθρώπους που είχε ξεχασμένους
μήπως μπορέσει κάπου να ακουμπήσει
την πίκρα και τον πόνο της λίγο να λησμονήσει.

Κοιτάζει στα ουράνια ψηλά
και προσπαθεί να μάθει από τα πουλιά
που τραγουδούν χαρούμενα πετώντας στον αέρα
δοξολογώντας τον Γλυκύτατο Ουράνιο Πατέρα.

Κοιτάει στις άγριες, απότομες πλαγιές
κοιτάει ψηλά όπου υπάρχουνε απάτητες κορφές
ζητάει να βρει τα κρίνα του αγρού
που τα φροντίζει στοργικά η αγάπη του Θεού.

Άκου Νικόλα μου είπε ένα μικρούλι κρίνο
σκύψε στις ρίζες μου να βρεις το μυστικό εκείνο
που με κρατάει ολάνθιστο στη θύελλα, στην μπόρα
όταν λυσσάει ο άνεμος στην δύσκολη την ώρα.

Είναι η αγάπη του Θεού, η θεία πρόνοιά Του 
το έλεος, η χάρη Του, η πατρική καρδιά Του
που εμένα το άσημο, μικρό και ταπεινό Του κρίνο
θα με φροντίζει αιώνια στον κόσμο Του εκείνο.

Σάστισε αλήθεια η καρδιά ακούγοντας τα λόγια
που ένα κρίνο ταπεινό μου είπε με συμπόνια
και πριν καλά καλά προλάβει να συνέλθει
στάθηκε δίπλα μου ένας αετός που ήρθε από τα νέφη.

Τι έχεις ρώτησε αυτός και είσαι σκυθρωπός;
Για κάποια θλίψη ή συμφορά είσαι εσύ σκυφτός;
Ήρθα την ώρα αυτή κοντά από τον Θεό σταλμένος
για να σου πω λόγια ζωής που είσαι πικραμένος.

Σήκωσε σε παρακαλώ τα μάτια σου ψηλά
και κοίταξε στον ουρανό πετούνε τα πουλιά
δεν σπέρνουν, δεν θερίζουνε, δεν νιώθουν αγωνία
γιατί εμπιστεύονται απλά τη Θεία προστασία.

Τότε θυμήθηκε η καρδιά πως κάπου στη Γραφή
ο Ιησούς μας μίλησε μόνο για μια στιγμή
για τα αδύναμα πουλιά τα φτωχικά τα κρίνα
που έναν μεγάλο βασιλιά τον νίκησαν εκείνα.

Έσκυψα τότε χαμηλά και σταύρωσα τα χέρια
να πω δυο λόγια προσευχής να διώξω τα μαχαίρια
γιατί η καρδιά μου λύγισε από τη δυσκολία
λησμόνησε για μια στιγμή τη Θεία παρουσία.

Του είπα τότε του Θεού εγώ γλυκέ Πατέρα
στέκομαι με ταπείνωση ετούτη εδώ τη μέρα
για να σου πω ευχαριστώ για όσα έχω ζήσει
γιατί αν δεν ήτανε αυτά δεν θα σε είχα γνωρίσει.

Εσύ με έψαχνες παντού, με αναζητούσες χρόνια
για να μου πεις πως με αγαπάς Πατέρα μου αιώνια
να δώσεις νόημα και σκοπό στην άδεια τη ζωή μου
και να σταθείς παντοτινά φρούριο, καταφυγή μου.

Με πήρες από το χέρι Σου και στάθηκες κοντά μου
μου είπες ακολούθησε πιστά τα βήματά Μου
θα σου χαρίσω την χαρά, αιώνια ευτυχία
όταν θα εγκαθιδρυθεί στη γη η Βασιλεία.

Σου χάρισα μια σύζυγο πιστή συνοδοιπόρο
στις δυσκολίες της ζωής βοηθό ελπιδοφόρο
για να κρατάει το χέρι σου πάντα να σου θυμίζει
ότι σε τούτη τη ζωή αυτό είναι που αξίζει.

Κράτα το χέρι της πιστά παιδί μου αγαπημένο
μαζί βαδίστε ολόψυχα σε δρόμο ευλογημένο
μαζί να υπηρετήσετε στην άγια διακονία
τώρα που πια είναι κοντά η αιώνια βασιλεία.

Μα πίσω πια ούτε εσύ μα ούτε και εκείνη
να μην κοιτάζετε ποτέ για να έχετε ειρήνη
μόνο στο δρόμο της ζωής που έχετε μπροστά σας
να τρέχετε με υπομονή, έχοντας πλούσια την χαρά
βαθιά μεσ´ την καρδιά σας.

Νίκο μου γιε μου αγαπητέ, Σούλα, γλυκιά μου θυγατέρα
Εγώ ο αιώνιος Θεός νύχτα μα και ημέρα
θα είμαι δίπλα συνεχώς στο δάκρυ στη χαρά σας
και θα φροντίζω ολημερίς για τα προβλήματά σας.

Το μόνο πράγμα που ζητώ παιδιά μου αγαπημένα
είναι από τα μάτια σας ποτέ μη χάσετε Εμένα
και μέχρι τέλους της ζωής να είστε ενωμένα
υπηρετώντας Με πιστά με μάτια δακρυσμένα.

Άλλο δεν έχω να σας πω παρά μονάχα τούτο
στην θλίψη μα και στη χαρά σε φτώχεια και σε πλούτο
πάντα θα στέκω δίπλα σας ακοίμητος φρουρός σας
Εγώ ο Κύριος του παντός, το καταφύγιό σας.

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.kalokeri1

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες…

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα τους με κούφια δημοσιογραφικά θέματα που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να έτσι. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Νοεμβρίου 2017 που εκπέμπετε τώρα... Σίγουρα είναι πολύ ενδιαφέρον!

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA