Ανεμώνη ή παπαρούνα, δύσκολα τα ξεχωρίζουμε στην Κρήτη... Όμορφες εικόνες!

paparuna1
Η ανεμώνη ή ανεμώνα είναι αγγειόσπερμο, δικοτυλήδονο φυτό, ανήκει στην οικογένεια των Βατραχιοειδών ή Ρανουγκουλίδων της τάξης των Βατραχιωδών. Αυτές τις υπέροχες ανεμώνες, τις βρήκε στο δρόμο του, στο δάσος, ο φίλος μας, Πέτρος Πατσαλαρήδης.

paparuna2
Θα τθις βρεις σε ολόκληρο τον κόσμο, είτε ως αυτοφυή είτε ως καλλιεργούμενη, αλλά βασικά βρίσκεται στις δασικές εκτάσεις και τα λιβάδια των βόρειων και εύκρατων περιοχών. Η ονομασία ανεμώνη προέρχεται από τη λέξη άνεμος εξ αιτίας της υπόθεσης που έκαναν οι Αρχαίοι Έλληνες ότι τα φυτά αυτά άνθιζαν μόνον όταν φυσούσε άνεμος.

paparuna3
Το γνωρίζατε ότι πάρχουν 150 περίπου είδη ανεμώνης; Πολλές ποικιλίες καλλιεργούνται σε κήπους και πάρκα για τα όμορφα άνθη τους. Καμιά φορά μπορεί να τις βρεις ακριβώς μπροστά σου, στα βουνά της Εύβοιας ας πούμε, εκεί όπου τις βρήκε ο Πέτρος. Λίγη βροχή χρειάζονται μόνο και το χειμώνα ανθίζουν...

paparuna4
Από τα αυτοφυή είδη, αρκετά είναι δηλητηριώδη. Η ανεμώνη, όμως τρώγεται εάν βραστεί στους 100 βαθμούς ή εάν τσιγαριστεί μαζί με μισό κιλό κρεμμύδι. Επίσης είναι γέμιση για παραδοσιακή πίτα του Ουζμπεκιστάν. Τι μαθαίνει κανείς ψάχνοντας στο διαδίκτυο!

Τα δικά μου

Τέλος χρόνου για τον αδελφό μου Κωστή Θεοδωράκη. "Έφυγε" την Πέμπτη 25/11/2021

ta aderfia
Λιγοστεύουμε… Ο αδελφός μου Κωστής Θεοδωράκης είναι ο δεύτερος από τα πέντε αδέλφια που φεύγει από κοντά μας. Είχε προηγηθεί 10 χρόνια νωρίτερα η αδελφή μας Γεωργία. Στη ζωή μένουμε ακόμα εγώ και οι αδελφές μου Μαλάμω και Στασούλα. Και μείς, μεγάλοι πια...

kostis7
Η κηδεία του έγινε την Παρασκευή 26/11 στις 3 το μεσημέρι στο νεκροταφείο του χωριού μας, Θραψανού… Ειρωνεία: Για τους ανθρώπους ήταν η black Friday, ως ημέρα της αποθέωσης του εμπορίου. Για μας και την οικογένεια του, η δική μας μαύρη Παρασκευή… Η Αμαλία Λαδωμένου δημοσίευσε αυτή την υπέροχη φωτογραφία παρμένη από την Maria Choulaki στην ομάδα Mediterranean Ceramics.

ta aderfia1
Όλα έγιναν τόσο γρήγορα που δεν προλάβαμε να πάμε. Η αδελφή μου Μαλάμω και τα παιδιά της, τα κατάφεραν. Είχαν την προνοητικότητα να φύγουν μόλις έμαθαν ότι τα πράγματα είναι δύσκολα. Είναι κι αυτές οι συνθήκες στην εποχή του κορονοϊού Covid-19 που επιβάλλεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Εδώ το 2011 με τον αδελφο μου Κωστή.

kostis2
Εμείς πάλι δεν είχαμε αυτή την πολυτέλεια για πολλούς λόγους... Περιμέναμε ότι θα υπήρχε ένα εύλογο διάστημα. Αλλά εγώ έμαθα για την κηδεία μόλις λίγες ώρες πριν αυτή πραγματοποιηθεί. Προφανώς σε καιρούς πανδημίας όλα γίνονται διαφορετικά. Ακολουθώντας πρωτόκολλα υγιεινής. Η φωτογραφία είναι από το Λεύκωμα γα τις βεντέμες. Δείτε ΕΔΩ.

kostis1.0907144
Μπορεί να μην πήγαμε με φυσική παρουσία στην κηδεία, αλλά η σκέψη μας ήταν εκεί... Και ενημερωθήκαμε για όλα όσα συνέβησαν. Η απώλεια είναι μεγάλη και θα χρειαστεί καιρό για να επουλωθεί η πληγή. Θα μας λείψει πολύ το χαμόγελο του και τα αστεία του. Σε πολλούς θα λείψουν. Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το δημοσίευμα...

kostis
Τηλεφωνηθήκαμε για τα συλλυπητήρια μας και για να συμπαρασταθούμε στη θλίψη της οικογένειας του. Η καρδιά μας, η σκέψη μας, είναι εκεί κοντά τους. Καταλαβαίνουμε τον πόνο τους, αλλά θέλουμε να ξέρουν πως η αγάπη μας γι’ αυτούς είναι πάρα πολύ μεγάλη. Ο αληθινός Θεός να τον θυμηθεί…

«Παρών» με τη σκέψη, το μυαλό και την καρδιά μου στον σαρκικό αδελφό μου, τον Κωστή...

ta aderfia1
Το να ζεις μακριά ενέχει μια επιπλέον δυσκολία στο να εκφράσεις τα συναισθήματα σου, όταν κοντινοί σου άνθρωποι, όπως ο δικός μου σαρκικός αδελφός, ο Κωστής, που αυτόν τον καιρό βιώνει τα δικά του προβλήματα υγείας. Δεν μπορείς να πας στο νοσοκομείο, ούτε και εκείνοι που ζουν στο χωριό, λόγω των μέτρων κατά του κορονοϊού.

spiti.kosti1.130521
Έτσι μόνο η σκέψη, η καρδιά και το μυαλό συντηρούν αυτή την επαφή. Και η τηλεφωνική επικοινωνία, ιδιαίτερα με την Ελευθερία που ζει σχετικά κοντά τους, στο Ηράκλειο. Η άλλη κόρη του, η Πόπη, χρειάστηκε να «κατέβει» κοντά του, τώρα που βιώνει τις δυσκολίες του, από τον Βόλο όπου ζει με την οικογένεια της.

ta aderfia
Πριν οκτώ χρόνια, καθώς ήμουν στο χωριό για διακοπές, Ιούλιο μήνα και είχαμε βρεθεί και οι δυο στη Γιορτή του Αγγειοπλάστη που γίνονταν στον προαύλιο χώρο του δημοτικού σχολείου Θραψανού, που τώρα έχει λαβωθεί από τον μεγάλο μετασεισμό του φετινού Σεπτέμβρη. Κι εκεί μπορέσαμε να ξαναδούμε τα πράγματα από μια άλλη σκοπιά. Πιο ανθρώπινη. Δείτε ΕΔΩ το δημοσίευμα που έκανα τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

spiti.kosti3.130521
Ένα δημοσίευμα για την ανάγκη να τον γνωρίσω καλύτερα... Και είναι αλήθεια ότι από τότε κι έπειτα και οι δύο κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε, προς τη σωστή κατεύθυνση. Δεν παρέλειπα να πηγαίνω πιο συχνά σπίτι του, όταν κατέβαινα στο χωριό κι εκείνος ερχόταν με χαρά στο δικό μου. Δίναμε βάση σ’ αυτά που ένωναν και όχι σ’ αυτά που μας χώριζαν. Δείτε ΕΔΩ άλλο ένα δημοσίευμα που είχα κάνει στο παρελθόν.


Και στην ουσία δεν είχαμε απολύτως τίποτα να μας χωρίσει. Αλλά ήταν ανάγκη να έρθουμε πιο κοντά. Διότι, θες η διαφορά της ηλικίας, θες το γεγονός ότι δεν ζήσαμε και πολύ μαζί, δεν ξέραμε και πολλά πράγματα ο ένας για τον άλλον. Αυτό που μας βοήθησε πολύ, ήταν η καλή διάθεση να υπερβούμε όρια. Κυρίως όρια που δεν βάζαμε εμείς, αλλά άλλοι. Και τον ευχαριστώ γι’ αυτό. Εδώ στο αγγειοπλαστείο του, όπου δούλευε έως ότου οι δυνάμεις του τον εγκατέλειψαν.

spiti.kosti2.130521
Ο Κωστής μας θα είναι πάντα ο χαμογελαστός άνθρωπος, ο καλαμπουρτζής, αυτό που θα ήθελε ο καθένας να έχει στην παρέα του. Εργατικός και καλός οικογενειάρχης, έκανε, όσο οι δυνάμεις του, του το επέτρεπαν, το καλύτερο που μπορούσε. Θα είναι για πάντα ο αγαπημένος. Σε μια εποχή δύσκολη από πολλές απόψεις, είναι ωραίο να κάνεις όμορφες σκέψεις.

Μια γεύση από τα Καλάβρυτα που ζήσαμε τον Σεπτέμβρη μαζί με τον Κώστα και την Άννυ

kalavrita1.110921
Πάνε τώρα δυο μήνες από τότε που κάναμε αυτό το ταξίδι στα Καλάβρυτα, σαν μια ημερήσια εκδρομή, με τον Κώστα και την Άννυ όταν ήρθαν φέτος για τρεις εβδομάδες, ύστερα από δύο χρόνια δυσκολιών με τον κορονοϊό που έβαλε φρένο και στα ταξίδια. Αλλά, νομίζω, αξίζει τον κόπο πότε - πότε να χαλαρώνουμε γυρνώντας πίσω.

kalavrita2.110921
Οι φωτογραφίες είναι του Κώστα. τράβηξε πάρα πολλές και σ' αυτό τους το ταξίδι, όπως του αρέσει να κάνει στα ταξίδια του. Και μετά κάνει ένα άλμπουμ και έχει τη δυνατότητα να τις δει μαζί με τη σύζυγο του σε μεγάλη ανάλυση στην τηλεόραση του, όταν χρειάζεται λίγη χαλάρωση με όμορφες μνήμες.

kalavrita3.110921
Και η αλήθεια είναι ότι ξέρει να χειρίζεται την κάμερα του κινητού του τηλεφώνου και φυσικά τον υποστηρίζουν οι δυνατότητες που έχει. Και επειδή το τηλέφωνο του έχει πολύ μεγάλη μνήμη, το τροφοδοτεί με εκατοντάδες φωτογραφίες, αποτυπώνοντας πολύ όμορφες στιγμές. Όπως εδώ που περπατούμε στον κεντρικό δρόμο στα Καλάβρυτα.

kalavrita4.110921
Εκεί θα δείτε αυτή την πέτρινη κατασκευή στον πεζόδρομο που μοιάζει με ράγες τρένου. Πραγματικά είναι τόσο αληθινό, ακόμα κι όταν ξέρεις ότι είναι κατασκευασμένο από τεχνήτες. Ναι, ο οδοντωτός σιδηρόδρομος που φτάνει εδώ, από το Διακοφτό είναι σήμα κατατεθέν, παντού.

kalavrita5.110921
Ήταν, θυμάμαι Σάββατο 11 Σεπτέμβρη και μας έκανε μια πολύ ωραία μέρα, καλοκαιρινή. Η μέρα κύλησε όμορφα και τη χαρήκαμε. Περπατήσαμε στον πεζόδρομο της μικρής πόλης, χαζέψαμε στα μαγαζιά και φάγαμε το μεσημεριανό μας φαγητό, εξαιρετικό από πολλές απόψεις.

kalavrita6.110921
Τώρα που τα παιδιά έχουν επιστρέψει σπίτι τους, στις δουλειές τους και τις υποχρεώσεις τους και μας λείπουν, τώρα έχουμε κι εμείς την ανάγκη να επιστρέψουμε σε φωτογραφίες μνήμης όπως αυτές εδώ, από την ημερήσια εκδρομή μας στα Καλάβρυτα. Ανυπομονούμε για την επόμενη συνάντηση μας.

Βγήκαν κιόλας τα πρώτα μανιτάρια... Αλλά, δεν είμαστε βέβαιοι ότι είναι καλά και τρώγονται ...

manitaria1
Τα είδαμε στο διαδίκτυο... Ο φίλος μας Savvas Melissis τα είχε "ανεβάσει" με την υποσημείωση: "Η τηγανιά βγήκε σήμερα". Δεν ανέφερε κανένα άλλο στοιχείο. Ούτε πού τα βρήκε, ούτε αν τρώγονται. Το τελευταίο το υποθέσαμε, αφού μιλάει για τηγανιά. Μας άρεσε όμως πολύ που φωτογράφησε την προσπάθεια του.

manitaria2
Τα μανιτάρια μας αρέσουν πολύ. Και επειδή εδώ που είμαστε δεν μπορούμε να τα βρούμε αλλού, πέρα από τη λαϊκή αγορά κι αυτά καλλιεργημένα, συχνά - πυκνά τα παίρνουμε για ένα μεζέ στο τραπέζι μας. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ το 2019 και αφορούσε πάλι τα μανιτάρια.

manitaria3
Θέλουμε να μαθαίνουμε γι' αυτά, όπως και όσο μπορούμε, αλλά συνήθως μας αρέσει όταν τα βρίσκει ο γαμπρός μου ο Αγησίλαος, εκεί που ξέρει και τα φέρνει στο σπίτι. Δείτε ένα δημοσίευμα ΕΔΩ. Η αδελφή μου Στασούλα ξέρει να τα μαγειρεύει με έναν ξεχωριστό τρόπο, έτσι που να τα χαίρεσαι.

manitaria4
Φυσικά θέλουν πολύ προσοχή από εκείνους που τα μαζεύουν για το τραπέζι τους. Ένα τέτοιο δημοσίευμα κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ τον Δεκέμβριο του 2020 όταν κάποιες εξαιρετικές φωτογραφίες του φίλου μας Πέτρου Πατσαλαρίδη έγιναν αφορμή για ένα ακόμα δημοσίευμα. Δείτε το ΕΔΩ, παρακαλώ.

manitaria5
Τον Δεκέμβρη του 2020 ήμασταν φουλ μέσα στην πρώτη καραντίνα της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19. Αλλά εμείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, δεν το βάλαμε κάτω. Συνεχίσαμε τα "ταξίδια" με τη φαντασία μας. Σιγά, που θα μας σταμάταγε μια πανδημία. Δείτε ΕΔΩ ένα τραπέζι γεμάτο καλούδια, ανάμεσα τους και μανιτάρια...

manitaria6
Ένα μήνα νωρίτερα, Νοέμβρης του 2020, τα είδαμε ξανά στις αναρτήσεις του φίλου μας Λούη (δείτε ΕΔΩ) κι αυτά ανάμεσα στα άλλα καλούδια που είχαν στο τραπέζι τους... Λογικό. Δεν υπάρχει σπίτι στην επαρχία και άνθρωπος από εκεί, που να μην ξέρει πού θα τα βρει και πώς θα τα ψήσει με τον καλύτερο τρόπο.

Σήμερα θέλουμε να πάμε μια βόλτα στον κήπο του Αγησίλαου και της Στασούλας στο χωριό...

kipos1.130721
Κοιτάζοντας πίσω, αρκετά χρόνια πριν, όταν ήμουν ακόμα στη δουλειά μου, επέλεγα να παίρνω την άδεια μου του Ιούλιο, ενώ οι περισσότεροι το έκαναν αυτό τον Αύγουστο, Και δεν υπήρχε περίπτωση να μην πάω μια βόλτα στον κήπο του Αγησίλαου και της αδελφής μου Στασούλας, λίγο έξω από το Θραψανό, στου Γρέγο.

kipos2.130721
Συνήθως πήγαινα την ώρα που επέλεγαν για το πότισμα του, δηλαδή απογευματινές ώρες, όταν δηλαδή είχε ήδη αρχίσει να πέφτει η δυνατή ζέστη του Ιουλίου και το χώμα ρουφούσε με θέρμη το νερό, για να μεταφέρει την ενέργεια του στα φυτά. Και κάπως έτσι οι φασολιές ήταν γεμάτες καρπό.

kipos3.130721
Να θυμηθώ μερικά δημοσιεύματα που κατά καιρού έκανα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ; Το ξέρω ότι αφού υπάρχουν εδώ μέσα, με επιμελή έρευνα μπορείτε να τα βρείτε κι εσείς, αλλά είναι πολύ διαφορετικά, όταν στα δίνουν στο πιάτο, έτοιμη τροφή. Δείτε λοιπόν ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

kipos4.130721
Στον κήπο μπορείς να βρεις πολλά πράγματα για το τραπέζι του σπιτιού. Αρκεί να έχεις τη διάθεση, να χαλαλίσεις λίγο χρόνο και φυσικά να γνωρίζεις τι ψάχνεις για να είσαι σε θέση να το βρεις. Αλλά οι νοικοκυρές, ξέρουν. Η εμπειρία έρχεται με το χρόνο. Ξέρουν πολύ καλά τι θέλουν και όταν το βρίσκουν, χαίρονται.

kipos5.130721
Δείτε μια ανάπτυξη που έχει ο κήπος τους. Έχει καλό πότισμα, ήλιο και την κατάλληλη λίπανση που πολλές φορές είναι από την κοπριά των προβάτων του Αγησίλαου. Ε, γίνεται να μην έχουν τα καλύτερα λαχανικά για το τραπέζι τους; Και πάνω απ' όλα, υγιεινά. Υπάρχει πιο ωραίο από αυτό;

kipos6.130721
Και δείτε τώρα την πιο ωραία στιγμή! Έχουν μαζέψει για το σπίτι ους ότι χρειάζονται. Εμφανείς οι ντομάτες, τις διακρίνετε εσείς; Αυτές ήταν που με ξετρέλαιναν κάθε φορά που πήγαινα στον κήπο τους. Να την κόβεις πάνω από την ντοματιά, να ξεπλένεις λίγο τη σκόνη και να τη τρως επιτόπου, δεν υπάρχει πιο ωραίο!

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA