Λίγο ακόμα χιόνι στο Θραψανό, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες... Απίστευτο!

thrapsano.xionia1.160119
Η ανταπόκριση από το χωρίο στις 9 περίπου το πρωί της Τετάρτης 16/1/2018 έλεγε: "αυτή την ώρα χιονίζει, παρόλο που φυσάει πολύ. Όταν ξυπνήσαμε το είχε στρώσει. Κάνει δυνατό κρύο. Δυο βαθμούς η θερμοκρασία". Και είχαμε τις πρώτες φωτογραφίες, από αυτό το λίγο χίονι.

thrapsano.xionia2.160119
Η αλήθεια είναι ότι δεν μας έχει συνηθίσει σε κάτι τέτοια, ο καιρός στο χωριό... Στα χρόνια που έζησα στην Κρήτη, δεν θυμάμαι πολλές χρονιές που να χιόνισε δυο φορές μέσα σε σχετικά λίγο χρονικό διάστημα. Δείτε ΕΔΩ πώς καλύψαμε τον τελευταίο χιονιά, στο χωριό μου.

thrapsano.xionia3.160119
Είναι φανερό. Το χιόνι στις φωτογραφίες δεν είναι πολύ. Στις γωνιές των δρόμων, εκεί που δεν υπάρχει ήλιος για να το δει και να το λιώσει, εκεί μόνο υπήρχε. Παρ' όλα αυτά, έκανε κάποιες ψυχές να χαρούν ξανά... Όπως θα έκανε κι εμάς αν ήμασταν εκεί, να παίξουμε σαν παιδιά μαζί τους.

Τα δικά μου

Το λίγο χιόνι στο χωριό μου, το Θραψανό, έκανε τη διαφορά... Δείτε το, χιονισμένο!

thrapsano1.080119
Οι φωτογραφίες είναι χθεσινές. Παρακολουθούμε πάντα, από αγάπη για τον τόπο μας, τι συμβαίνει στο χωριό. Και είχαμε δει έγκαιρα τις προειδοποιήσεις του δημάρχου Μινώα, σε σχέση με τον χιονιά που θα ερχόταν. Έτσι με το ξημέρωμα ήμασταν εκεί. Ιδού το πατρικό μου με τα λίγα χιόνια.

thrapsano2.080119
Η αλήθεια είναι πως ανησυχήσαμε για τα καινούρια δέντρα που βάλαμε τον Οκτώβρη που μας πέρασε, τη λεμονιά και την μανταρινιά και για τις βουκαμβίλιες. Θυμόμαστε το χιονιά πριν δυο χρόνια, τότε ήταν πολύ πιο δυνατός και τις έκαψε. Αλλά τώρα, όπως βλέπετε κι εσείς, τα πράγματα ήταν ήπια, σχετικά.

thrapsano3.080119
Και ο δρόμος πάνω από το σπίτι μας, που οδηγεί στο παλιό Δημαρχείο του χωριού, δεν έχει πολλά χιόνια. Λίγες ώρες αφότου έπεσαν τα χιόνια και κοντεύουν να λειώσουν, από τα αυτοκίνητα που πέρασαν πάνω τους. Αν τα καιρικά φαινόμενα δεν συνεχιστούν, πολύ γρήγορα θα εξαφανιστούν.

thrapsano4.080119
Άλλη μια πλευρά της εξωτερικής αυλής του σπιτιού... Είναι φανερό ότι το χιόνι είναι πολύ λίγο. Και έχει παραμείνει λίγο στη βάση του τοίχου του σπιτιού του θείου του Μιχάλη. Μόνο εκεί και λίγο, πολύ λίγο κάτω. Ηρεμήσαμε. Τα δέντρα μας και οι βουκαμβίλιες, μάλλον θα επιζήσουν αυτή τη φορά.

thrapsano5.080119
Πάμε λίγο έξω από το σπίτι να δούμε τη γειτονιά, πως είναι... Κι εδώ βλέπουμε το χιόνι που έχει πέσει πολύ διακριτικά. Καλά - καλά τα παιδιά θα δυσκολεύτηκαν να βρουν χιόνι, σε επάρκεια, για να παίξουν χιονοπόλεμο. Ο ουρανός είναι βαρύς. Μαυρισμένος, απειλητικός...

thrapsano6.080119
Άλλη μια φωτογραφία τραβηγμένη μόλις έξω από την εξωτερική αυλή του σπιτιού μας. Το δρόμο που οδηγεί, δεξιά για το χωριό και αριστερά για το Ηράκλειο, χωρίς να μπεις στο χωριό. Ίδια κι εδώ τα πράγματα. Ας είναι, έστω και λίγο το είδαν και φέτος το χιόνι, οι συγχωριανοί μου, οι Θραψανιώτες.

thrapsano7.080119
Το ωραίο είναι ότι όλη αυτή την ιστορία με το χιόνι στο χωριό, τη ζήσαμε κι εμείς από την Αθήνα... Οι άνθρωποι από εκεί έβαλαν πολλές αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, όπως κάνουν όλοι ξετρελαμένοι με το χιόνι που βλέπουν. Κι αφού την αρχή ανησυχήσαμε, μετά χαλαρώσαμε και το απολαύσαμε μαζί τους.

Αποχαιρετούμε ταξιδιάρικα τη χρονιά που, σε λίγες ώρες φεύγει. Τη ζήσαμε πολύ όμορφα...

athina1
Η χρονιά που πέρασε μέσα από μερικές φωτογραφίες μας από ταξίδια που ζήσαμε τη χρονιά που πέρασε. Επειδή τελικά ανεξάρτητα από το αν έχεις χρήματα ή όχι το ταξίδι είναι που μετράει, ιδιαίτερα με φίλους. Και μείς έχουμε δουλέψει πάνω σ' αυτό. Έχουμε και πολλούς και καλούς φίλους. Με την Άννυ και τον Κώστα κάτω από την Ακρόπολη. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

ekdromi.2.180218
Μια εκδρομή με αδελφούς μας στο Ναύπλιο και την Νεμέα... Πάντα μας αρέσουν οι εκδρομές. Περάσαμε πολύ όμορφα τότε. Δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ και μακάρι να είχαμε την οικονομική δυνατότητα να παίρναμε μέρος μαζί τους και σε άλλες εκδρομές. Έχουν πολύ καλή οργάνωση... Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

ios1
Για πρώτη φορά πήραμε μέρος στην εκστρατεία της Ίου, τον Μάιο. Και ήταν υπέροχα, μοναδικά, καθώς γνωριστήκαμε και με άλλους αδελφούς μας, από άλλες εκκλησίες και μας δόθηκε η ευκαιρία να κάνουν έργο σε ένα εντελώς ξεχωριστό τομέα. Ίσως γι' αυτό το νησί καταγράφηκε πολύ θετικά στη μνήμη μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ .

xariklia1
Τον Ιούνιο πήγαμε για δέκα μέρες στην Άνδρο. Λυπάμαι που σ' αυτή την αναφορά δεν θα είμαι δίκαιος καθώς θα ήθελα να βάλω κι άλλες φωτογραφίες με φίλους ακριβούς που, μαζί τους περάσαμε υπέροχα. Είμαι υποχρεωμένος μόνο μία και επιλέγω αυτή με τη Χαρίκλεια και το σύζυγο της . Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

cine.paris.2
Τον Αύγουστο υποδεχτήκαμε την κόρη της Σούλας, Έστερ και τις κόρες της Βικτόρια και Χλόη... Περάσαμε υπέροχα, πραγματικά μαζί τους και γυρίσαμε σχεδόν την Ελλάδα από την Μάνη ώς την Πάργα. Έχουν να θυμούνται αυτό το ταξίδι. Αλλά κι εμείς περάσαμε εξαιρετικά μαζί τους τις δέκα μέρες που τους φιλοξενήσαμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

panorama
Δεκαπέντε μέρες φιλοξενηθήκαμε στο σπίτι των φίλων μας Άρη και Χάρις στο Πολύχρονο Χαλκιδικής. Ήταν για μας υπέροχο όλο αυτό που ζήσαμε. Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Και μετά μείναμε τρεις μέρες στη Θεσσαλονίκη πριν επιστρέψουμε στη βάση μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

mantarinia
Οκτώβριο πήγαμε στο χωριό μας, το Θραψανό. Είχαμε δυο χρόνια να πάμε και κάναμε αρκετές μικροδουλειές που έδωσαν ένα άλλο αέρα. Δέκα μέρες ήταν αρκετές να περπατήσουμε σε κοντινές εκδρομές το νησί και να κάνουμε κάποια απαραίτητα πράγματα εκεί στο σπίτι. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Ένα δημοσίευμα πασπαρτού με μνήμες μιας άλλης εποχής που οι μέρες το επιστρατεύουν...

gaidarakos
Τα γαϊδουράκια αυτά, ήταν στην επιφάνεια γραφείου του υπολογιστή μου, εδώ και μερικούς μήνες, όταν η καλή μας φίλη, Ρούλα από τη Θεσσαλονίκη μας έστειλε τις φωτογραφίες από το δάσος του Χορτιάτη. Θυμάστε το δημοσίευμα που κάναμε τότε; Αν όχι, δείτε το ΕΔΩ. Τόση υπομονή!

vruvopites1
Κι αυτές είναι οι χορτόπιτες (ή βρουβόπιτες) της Στασούλας μας... Μόλις τις ζύμωσε. Λίγο νωρίτερα είχε βρει τα βραστερά που θα έβαζε μέσα και όπως έκανε πάντα η μάνα μου και η Στασούλα πάντα θα κάνει και μερικές τηγανόπιτες. Αχ πώς τις θέλαμε σαν παιδιά! Αυτά ήταν τα καλούδια μας.

vruvopites2
Θυμάμαι, μπορούσαμε τις τηγανόπιτες να τις φάμε με ελιές ή με τυρί, από την κατσίκα μας. Και τις ελιές, η μάνα μου τις έφτιαχνε. Με τον ίδιο τρόπο όλα αυτά συνεχίζει να τα φτιάχνει η Στασούλα. Και δεν είναι ούτε η θρεπτική τους αξία, ούτε η υγιεινή διατροφή.

vruvopites3
Ήταν αυτό το ξεχωριστό, που μας το έκανε σε ειδικές περιπτώσεις κι εμείς το χαιρόμαστε. Στη Στασούλα θα βρεις χορτόπιτες ή τηρόπιτες, ακόμα και το καλοκαίρι. Τις έχει στον καταψύκτη της και στη στιγμή είναι σε θέση να τις βάλει στο τηγάνι και να απολαύσουμε αυτή λιχουδιά.

xoxli
Αυτό είναι ένα πιάτο με χοχλιούς (σαλιγκάρια) κοκκινιστούς. Με κρεμμυδάκια και πατάτες. Πεντανόστιμο! Από τα φαγητά που δεν μπορείς εύκολα να κάνεις στην Αθήνα. Κι έρχονται στιγμές που σου λείπουν. Να ένας λόγος σοβαρός να τα θυμηθώ όλα αυτά, μέρες που είναι. Η νοσταλγία ξυπνά...

Είναι καιρός για τζάκι! Θυμόμαστε, το τζάκι στο χωριό που το ανάψαμε ένα μήνα νωρίτερα...

tzaki1
Τώρα που το κρύο είναι δυνατό, χρειάζεται μέσα στο σπίτι, να ανάψει κανείς το τζάκι. Στην Αθήνα δεν έχουμε. Μόνο καλοριφέρ με φυσικό αέριο που ακόμα δεν έχει ανάψει. Και προσπαθούμε, όπως - όπως, να καλύψουμε την ανάγκη μας. Θυμηθήκαμε όμως το τζάκι στο χωριό...

tzaki2
Η Σούλα ήθελε να το ανάψουμε... Ήθελε, μια βραδιά κοντά στο τζάκι. Αν και ο καιρός δεν ήταν τόσο κρύος, της έκανα το χατίρι. Και τελικά είχε δίκιο! Περάσαμε μια πολύ όμορφη βραδιά. Είχαν έρθει ο Αγησίλαος και η Στασούλα, η αδελφή μου και ψήσαμε και φάγαμε πατάτες στη χόβολη με ρακή.

tzaki3
Νάτες εδώ, η Στασούλα (αριστερά) και η Σούλα, καθισμένες στο μικρό σαλονάκι μας, μπροστά στο αναμμένο τζάκι, όλο ομορφιά. Εδώ γίνονται οι πιο όμορφες κουβέντες. Στο τραπέζι, μπροστά μας, ο λιτός μεζές με τη ρακή. Με τέτοια μέσα, η παρέα σίγουρα γίνεται ακόμα καλύτερη...

tzaki4
Καθόμουν και το θαύμαζα καθώς έκαιγε... Και σκεφτόμουν τι πέρασα, για να φτάσει ως εδώ, το πατρικό μου. Τις δυσκολίες, τα προβλήματα, τις ατέλειωτες καθυστερήσεις και τις κακοτεχνίες από κάποιους που εγγυόντανε ότι θα έφτιαχναν το καλύτερο. Αλλά, όλα πέρασαν.

tzaki5
Τώρα έχουμε ένα ζεστό χώρο, όλο αγάπη, για να περνούμε το χρόνο μας... Επειδή πραγματικά βάλαμε πολύ τέτοια, σε όλη τη διάρκεια του έργου και ιδιαίτερα η Σούλα από τη στιγμή που το ανάλαβε, με προσωπική επίβλεψη. Χρειάζονται ακόμα κάποιες λεπτομέρειες, αλλά λειτουργεί.

tzaki6
Μπορείς να καθίσεις εκεί, στη ζεστασιά του και να περιηγηθείς στο διαδίκτυο μέσα από το κινητό σου, όπως κάνει η Σούλα, δεδομένου ότι έχουμε μια καλή σύνδεση μέσω Cosmote που επιτρέπει να έχουμε αξιόπιστες ταχύτητες, ώστε να κάνεις κάθε είδους έργο...

tzaki7
Η αποθέωση όμως ήταν οι πατάτες που έβαλε ο Αγησίλαος να ψηθούν στη χόβολη... Ο καλύτερος μεζές, για να πιούμε τη ρακή μας. Απολαύσαμε την παρέα μας, την κουβέντα, τη ζέστη από το τζάκι. Κι εγώ το "κράτησα", για μια ώρα σαν κι αυτή. Να ξαναθυμηθούμε όμορφες ώρες, μπροστά στα τζάκι μας.

Η Άνδρος με τους ανθρώπους που αγαπήσαμε, μέσα από τα λουλούδια εποχής και όχι μόνο

luludia.andros1
Χρυσάνθεμα από τον κήπο της Ευαγγελίας, στην Άνδρο. Πανέμορφα! Κάνουν τον τόπο που μένει να μοιάζει όπως πάντα, παράδεισος. Ευχαριστούμε αδελφούλα που μας θυμάσαι πάντα και μοιράζεσαι μαζί μας τέτοιες ομορφιές, σπάνιες και ξεχωριστές στιγμές. Είναι βάλσαμο για τα μάτια μας και την ψυχή μας...

kiklaminaandros
Ευχαριστούμε και σένα Δήμητρα. Δε το πιστέψεις, αλλά τα κυκλάμινα που έστειλες, μοσχομύρισαν τον τόπο και μας έφεραν στη μνήμη όμορφες εικόνες από τον περασμένο Ιούνιο που ζήσαμε κοντά σας, δέκα ολόκληρες μέρες. Τι όμορφες που ήταν! Και πόσο θέλουμε να ξανάρθουμε!

luludia.andros3
Η αγάπη σας και η φιλοξενία σας, θα είναι πάντα στην καρδιά μας... Και οι δύο, όπως και η Χαρίκλεια, ανοίξατε τα σπίτια σας και μας δώσατε από το θησαυρό σας. Πόσο ευγνώμονες είμαστε που σας γνωρίσαμε από κοντά. Και πόσο όμορφα νιώθουμε που μας κάνατε να σας θεωρούμε φίλους μας...

luludia.andros4
Δε λέω για τον Λεωνίδα γιατί αυτός, από μόνος του, είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο. Όλοι σας συμβάλατε, ώστε η Άνδρος να γραφτεί με τα πιο όμορφα γράμματα στην καρδιά μας. Χθες με τη φιλοξενία σας, σήμερα με τα λουλούδια σας... Αύριο; Όταν υπάρχει αγάπη, όλα μπορούν να γίνουν.

furnos.andros5
Ακόμα κι αυτές οι καθημερινές στιγμές από τη ζωή του τόπου σας, με συγκινούν... Σας είδα στο βίντεο να ετοιμάζετε τα παξιμάδια σας (συγχωρήστε μου αν δεν λέω με το σωστό όνομα αυτών που είδα πως έφτιαχνες, Ευαγγελία, αλλά είναι ελλιπείς οι γνώσεις μου...). Και τώρα στο φούρνο.

kumkuat.andros
Ξεχώρισα αυτά τα κουμκουάτ, Δήμητρα. Τι όμορφα που τα έχεις αποτυπώσει στο φακό σου! Χαμήλωσες στο ύψος τους και τα άφησες να δείξουν όλη την ομορφιά, αυτού του όχι και τόσο διαδεδομένου δέντρου με τον ξεχωριστό καρπό που στην Κέρκυρα το κάνουν γλυκό του κουταλιού.

gata.andros
Και φυσικά μας άρεσε η γάτα σου, Ευαγγελία, που με το δικό της χαλαρό τρόπο και την ανεμελιά της, μας έδειξε ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος στη ζωή. Και από σε καιρό, μάλλον πρέπει να του ρίχνουμε μια ματιά, για να μη χάσουμε τη χαρά μας σ΄ αυτό που έχουμε ταχτεί να κάνουμε. Ευχαριστώ!

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δεκαπέντε μήνες, άνεργος

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA