Όταν κόβεις τα σταφύλια για να τα κάνεις κρασί... Τα κρασοστάφυλα πάνε πατητήρι...

krasostafila.lui1.150920
Ο φίλος μας ο Λούης από τα Αποίκια της Άνδρου μας έδωσε το ερέθισμα να κάνουμε αυτό το σημείωμα. Ανέβασε στον τοίχο του (πέρσι τέτοια εποχή) δυο φωτογραφίες μια στο αμπέλι και μια μέσα στο πατητήρι του... Και μας προσκάλεσε, όταν με το καλό γίνει το κρασί, να πάμε να πιούμε μαζί του, μια κούπα. Και ο Λούης, ότι λέει το εννοεί...

krasostafila
Αυτές τις πήραμε από τον τοίχο της Φρειδερίκης Φωτεινού... Δεν πρέπει να είναι δικιά της, αν και η ίδια τραβά πολύ ωραίες φωτογραφίες. Μάλλον έχει βρει τον τόπο στο διαδίκτυο, για να παίρνει επίσης πολύ όμορφες φωτογραφίες κι έτσι αναπληρώνει το κενό των δικών της.

krasostafila.lui2.150920
Κι εδώ είμαστε στην Άνδρο, στο πατητήρι του Λούη, στα Αποίκια. Σε λίγο όλα αυτά τα σταφίλια θα έχουν γίνει μούστος κι ο μούστος κρασί. Υποσχεθήκαμε, τότε, να πάμε να το γευτούμε. Και θα το προσπαθήσουμε. Θα είναι και μια καλή ευκαιρία να δούμε τους φίλους μας στο νησί. Και το κάναμε φέτος το καλοκαίρι καθώς είμαστε εκεί με την Έστερ και τη Χλόη... Ευχατριστούμε, φίλε Λούη!

The News

Τι λέει ο Αγία Γραφή για την αποτέφρωση των νεκρών, μετά την ψήφιση του νόμου

vuli.kafsi.nekron

Η είδηση είναι γνωστή: Ψηφίστηκε ομόφωνα από την Ολομέλεια της Βουλής σε νόμο το νομοσχέδιο για την αποτέφρωση των νεκρών. Ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών Γιάννος Λαμάρης ανέφερε ότι ο νόμος αφορά ένα ζήτημα όχι εύκολο να συζητάς, σε κλειστή κοινωνία με τις συνήθειές της.

Πρόσθεσε ότι η Επιτροπή κατέληξε στο τελικό κείμενο του νόμου με πολλή συναίνεση, δηλώνοντας ότι αδυναμίες που τυχόν να παρουσιασθούν, θα συμπληρωθούν στην πορεία της εφαρμογής του νόμου.

Στην έκθεση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, προς την Ολομέλεια του νομοθετικού Σώματος αναφέρεται ότι η Επιτροπή Εσωτερικών αφού έλαβε υπόψη όλα όσα τέθηκαν ενώπιόν της, αποφάσισε να επαναδιατυπώσει μεγάλο μέρος του κειμένου του νόμου, έτσι που η διάθεση της σορού οποιουδήποτε αποθανόντος μέσω αποτέφρωσης να επιτρέπεται, μόνο εφόσον ο ίδιος το είχε επιλέξει ως αποκλειστικό του δικαίωμα πριν από το θάνατό του.

Ο νόμος έχει σκοπό τη ρύθμιση της αποτέφρωσης ανθρώπινων σορών και την αδειοδότηση κέντρων αποτέφρωσης, κατ’ εφαρμογή συγκεκριμένων διαδικασιών και υπό ορισμένους όρους και προϋποθέσεις.

Η Άποψη της Αγίας Γραφής

Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η αποτέφρωση—δηλαδή η καύση ενός πτώματος μέχρι να γίνει στάχτη—ατιμάζει το σώμα και τη μνήμη του νεκρού. Ισχυρίζονται ότι “έχει ειδωλολατρική προέλευση και γι’ αυτό πρέπει να την αποφεύγουν όσοι αξιώνουν ότι λατρεύουν τον Θεό”. Άλλοι πιστεύουν ότι η αποτέφρωση είναι απόλυτα αποδεκτός και αξιοπρεπής τρόπος διαχείρισης της ανθρώπινης σορού. Τι πιστεύετε εσείς για αυτό το ζήτημα;

Στους Βιβλικούς χρόνους συνηθιζόταν η ταφή των νεκρών. Για παράδειγμα, ο Αβραάμ έθαψε τη σύζυγό του, τη Σάρρα, σε μια σπηλιά. Το σώμα του Ιησού τοποθετήθηκε σε ένα μνημείο λαξευμένο στο βράχο. (Γένεση 23:9· Ματθαίος 27:60) Μήπως η Αγία Γραφή ορίζει την ταφή ως το μόνο αποδεκτό τρόπο διαχείρισης της ανθρώπινης σορού; Μήπως δείχνει αυτό ότι οι αρχαίοι υπηρέτες του Θεού αντιτίθεντο στην αποτέφρωση των νεκρών;

Ένδειξη Θεϊκής Αποδοκιμασίας;

Με μια πρώτη ματιά, ίσως φαίνεται ότι αρκετές Γραφικές περικοπές παρουσιάζουν την αποτέφρωση ως την κατάληξη κάποιων ανθρώπων που πέθαναν έχοντας τη δυσμένεια του Θεού. Λόγου χάρη, ο Μωσαϊκός Νόμος δήλωνε ότι, αν η κόρη ενός από τους ιερείς του Ιεχωβά γινόταν πόρνη, έπρεπε να «καεί στη φωτιά» αφού πρώτα θανατωνόταν. (Λευιτικό 20:10· 21:9) Παρόμοια, όταν η ανυπακοή του Αχάν και της οικογένειάς του επέφερε την ήττα του Ισραήλ στη Γαι, οι συμπατριώτες τους τούς λιθοβόλησαν και έπειτα «τους έκαψαν με φωτιά». (Ιησούς του Ναυή 7:25) Κάποιοι μελετητές αναφέρουν ότι έτσι μεταχειρίζονταν όσους πέθαιναν με ατιμωτικό θάνατο και ότι η αποτέφρωση στερούσε από τους φαύλους αυτό που θεωρούνταν αξιοπρεπής ταφή.

Επιπλέον, όταν ο Βασιλιάς Ιωσίας προσπάθησε να καθαρίσει τον Ιούδα από την ειδωλολατρία, άνοιξε τους τάφους των ιερέων οι οποίοι είχαν θυσιάσει στον Βάαλ και έκαψε τα κόκαλά τους πάνω στα θυσιαστήριά τους. (2 Χρονικών 34:4, 5) Μήπως αυτά τα παραδείγματα υποδηλώνουν ότι εκείνοι των οποίων η σορός αποτεφρώνεται έχουν την αποδοκιμασία του Θεού; Όχι, όπως φαίνεται από μια άλλη Γραφική αφήγηση.

Όταν οι Φιλισταίοι νίκησαν τον Βασιλιά Σαούλ του Ισραήλ στη μάχη, κρέμασαν με ασέβεια το πτώμα του καθώς και τα πτώματα των τριών γιων του στο τείχος της πόλης Βαιθ-σαν. Ωστόσο, οι Ισραηλίτες κάτοικοι της Ιαβείς-γαλαάδ, ακούγοντας για αυτή την ατιμωτική μεταχείριση των πτωμάτων, τα πήραν και τα έκαψαν, ενώ μετά έθαψαν τα κόκαλα. (1 Σαμουήλ 31:2, 8-13) Εκ πρώτης όψεως, αυτή η αφήγηση ίσως φαίνεται ότι επιβεβαιώνει την αρνητική χροιά της αποτέφρωσης. Εξάλλου, και ο Σαούλ ήταν πονηρός. Είχε πολεμήσει τον Δαβίδ, τον χρισμένο του Ιεχωβά, και πέθανε έχοντας τη θεϊκή δυσμένεια.

Ωστόσο, προσέξτε ποιος πέθανε μαζί με τον Σαούλ. Ένας από τους γιους του, του οποίου το πτώμα υπέστη την ίδια μεταχείριση, ήταν ο Ιωνάθαν. Εκείνος δεν ήταν κακός. Αντιθέτως, ο Ιωνάθαν ήταν στενός φίλος και σύμμαχος του Δαβίδ. Οι Ισραηλίτες αναγνώρισαν ότι ο Ιωνάθαν “εργάστηκε μαζί με τον Θεό”. (1 Σαμουήλ 14:45) Όταν ο Δαβίδ έμαθε για τις πράξεις των αντρών της Ιαβείς-γαλαάδ, τους επαίνεσε και τους ευχαρίστησε για αυτό που είχαν κάνει: «Ευλογημένοι να είστε από τον Ιεχωβά, επειδή εκδηλώσατε αυτή τη στοργική καλοσύνη προς τον κύριό σας, προς τον Σαούλ». Προφανώς, η καύση των σωμάτων του Σαούλ και του Ιωνάθαν δεν ενόχλησε τον Δαβίδ.—2 Σαμουήλ 2:4-6.

Δεν Αποτελεί Εμπόδιο για την Ανάσταση

Η Γραφή διδάσκει σαφώς ότι ο Ιεχωβά Θεός θα επαναφέρει στη ζωή πολλούς οι οποίοι κοιμούνται τώρα τον ύπνο του θανάτου. (Εκκλησιαστής 9:5, 10· Ιωάννης 5:28, 29) Περιγράφοντας προφητικά τον καιρό κατά τον οποίο οι νεκροί θα επιστρέψουν στη ζωή, το Γραφικό βιβλίο της Αποκάλυψης αναφέρει: «Η θάλασσα έδωσε εκείνους που ήταν νεκροί σε αυτήν, και ο θάνατος και ο Άδης έδωσαν εκείνους που ήταν νεκροί σε αυτούς». (Αποκάλυψη 20:13) Ο Παντοδύναμος Θεός θα το επιτελέσει αυτό ανεξάρτητα από το αν το σώμα κάποιου έχει θαφτεί, έχει καεί, έχει χαθεί στη θάλασσα, έχει φαγωθεί από άγρια θηρία ή ακόμη και αν έχει εξαϋλωθεί από ατομική έκρηξη.

Η Γραφή δεν δίνει συγκεκριμένες οδηγίες για το τι πρέπει να γίνεται με τα σώματα των νεκρών. Η αποτέφρωση δεν καταδικάζεται από τον Ιεχωβά. Είναι σαφές, όμως, ότι οι επικήδειες διευθετήσεις πρέπει να χαρακτηρίζονται από αξιοπρέπεια και σεβασμό.

Ένα πράγμα το οποίο μπορεί, ωστόσο, να επηρεάσει τις αποφάσεις κάποιου ατόμου που κάνει αυτές τις διευθετήσεις είναι το πώς βλέπει η τοπική κοινωνία τα επικήδεια έθιμα. Εκείνοι που συμμορφώνονται με τις Γραφικές αρχές δεν θέλουν ασφαλώς να κάνουν οτιδήποτε θα μπορούσε να προσβάλει χωρίς λόγο τους γύρω τους. Επίσης θα ήταν ακατάλληλο να τηρήσουν κάποια συνήθεια που ίσως υποδηλώνει πίστη σε ψευδείς θρησκευτικές διδασκαλίες, όπως η αθανασία της ψυχής. Πέρα από αυτά, ό,τι και αν αποφασίσει ένα άτομο σχετικά με τη διαχείριση της δικής του σορού, ή της σορού κάποιου άλλου, αποτελεί στην πραγματικότητα προσωπικό ή οικογενειακό ζήτημα.

  • Αναδημοσίευση από το περιοδικό ΞΥΠΝΑ 3/09 με τον τίτλο: «Πρέπει να αντιτίθεστε στην αποτέφρωση των νεκρών;»

Πλούσια συναισθήματα από την αναθεωρημένη Μετάφραση Νέου Κόσμου που πήραμε

ag.grafi.nea

Έζησα κι εγώ μαζί με όλους τους αδελφούς το διήμερο 21 -22/10 τη μεγάλη χαρά καθώς μας δόθηκε η νέα Γραφή που περιμέναμε τόσο καιρό καθώς την είχαμε δει στην αγγλική γλώσσα. Στην ελληνική λοιπόν, τεκμηριωμένη, όμορφη, δερματόδετη. Εργαλείο, πραγματικά στο έργο.

lavrio
Το πιο εντυπωσιακό από όλα είναι ότι είχε γίνει η διευθέτηση ώστε όχι μόνο στη Μαλακάσα, αλλά και σε όλες της ελληνόφωνες εκκλησίες στην Ελλάδα και στην Κύπρο που παρακολουθούσαν ζωντανά μέσω στρίμινγκ να δοθεί ταυτόχρονα… Η συγκίνηση ήταν μεγάλη.

ag.nikolaos
Οι περισσότεροι καταφέραμε και κρατήσαμε τον ενθουσιασμό μας, επειδή την ίδια μέρα και την επόμενη κάποιοι άλλοι είχαν συναθροίσεις όπου δεν έπρεπε να χάσουν τη χαρά της έκπληξης… Πολλές εκκλησίες, όπως εδώ στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης φωτογραφήθηκαν χαρούμενοι…

alikarnasos
Ίδια η ομορφιά και την εκκλησία της Αλικαρνασσού του Ηρακλείου Κρήτης. Φωτογραφημένοι όλοι μαζί, χαρούμενοι και με τη νέα Γραφή στα χέρια τους. Και πόσο χαιρόμαστε που γέμισε το διαδίκτυο από εκδηλώσεις χαρά και ευγνωμοσύνης για το δώρο του Ιεχωβά.


lefkada
Και η Λευκάδα με την ίδια πανομοιότυπη ομορφιά. Τι σπουδαίο που είναι να αισθάνεσαι ότι ανήκεις σ’ αυτή την ξεχωριστή αδελφότητα που χαίρεσαι με τη χαρά της και κλαις με τον πόνο τους… Η Αγίας Γραφή, το βιβλίο που περιέχει το λόγο του Θεού…

rodos
Ένα τελευταίο στιγμιότυπο από τη Ρόδο. Μέσα στην Αίθουσα Βασιλείας. Έχουν πάρει ήδη στα χέρια τους τη νέα αναθεωρημένη έκδοση της Μετάφρασης Νέου Κόσμου της Αγίας Γραφής. Θα μπορούσε να μπει κι από μόνη της η φωτογραφία. Μιλά τόσο!

Αφήνουμε εμείς τον Μεγάλο Αγγειοπλάστη να μας Διαπλάθει; Ας το κάνουμε με χαρά!

agioplastis

«Δείτε! Όπως ο πηλός στο χέρι του αγγειοπλάστη, έτσι είστε εσείς στο χέρι μου».—ΙΕΡ. 18:6.

agioplastis1
Οταν οι Ιουδαίοι εξόριστοι μπήκαν στην αρχαία Βαβυλώνα, αντίκρισαν μια πόλη γεμάτη είδωλα και βρήκαν έναν λαό υποδουλωμένο σε πονηρά πνεύματα. Εντούτοις, οι πιστοί Ιουδαίοι, όπως ο Δανιήλ και οι τρεις σύντροφοί του, αρνήθηκαν να διαπλαστούν από τον κόσμο της Βαβυλώνας. (Δαν. 1:6, 8, 12· 3:16-18) Ο Δανιήλ και οι σύντροφοί του ήταν αποφασισμένοι να δίνουν αποκλειστική αφοσίωση στον Ιεχωβά ως τον Αγγειοπλάστη τους. Και τα κατάφεραν! Ο Δανιήλ έζησε στη Βαβυλώνα σχεδόν όλη του τη ζωή, αλλά ο άγγελος του Θεού είπε ότι ήταν “πολύ επιθυμητός άνθρωπος”.—Δαν. 10:11, 19.

Στους Βιβλικούς χρόνους, ο αγγειοπλάστης μπορεί να συμπίεζε τον πηλό σε ένα καλούπι ώστε να πάρει το επιθυμητό σχήμα. Οι αληθινοί λάτρεις σήμερα αναγνωρίζουν τον Ιεχωβά ως τον Παγκόσμιο Κυρίαρχο, εκείνον που έχει την εξουσία να διαπλάθει λαούς και έθνη. (Διαβάστε Ιερεμίας 18:6) Ο Θεός έχει επίσης την εξουσία να διαπλάθει εμάς προσωπικά. Ωστόσο, αναγνωρίζει την ελεύθερη βούλησή μας και επιθυμεί να υποτασσόμαστε σε αυτόν με τη θέλησή μας. Ας εστιάσουμε στο πώς μπορούμε να παραμένουμε σαν μαλακός πηλός στα χέρια του Θεού, εξετάζοντας τρεις τομείς: (1) Πώς μπορούμε να αποφεύγουμε χαρακτηριστικά που θα ήταν δυνατόν να μας κάνουν να σκληρυνθούμε απέναντι στις συμβουλές του Θεού; (2) Πώς μπορούμε να καλλιεργούμε ιδιότητες που μας βοηθούν να παραμένουμε μαλακοί και υποτακτικοί; (3) Πώς μπορούν οι Χριστιανοί γονείς να υποτάσσονται στον Θεό όταν διαπλάθουν τα παιδιά τους;

Να αποφεύγετε χαρακτηριστικά που μπορεί να σκληρύνουν την καρδιά

«Περισσότερο από όλα όσα πρέπει να φυλαχτούν, προφύλασσε την καρδιά σου, γιατί από αυτήν εξέρχονται οι πηγές της ζωής», λέει το εδάφιο Παροιμίες 4:23. Από ποια χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να μας σκληρύνουν πρέπει να φυλαγόμαστε; Σε αυτά περιλαμβάνεται η υπέρμετρη υπερηφάνεια, το να αμαρτάνουμε κατά συνήθεια και η απιστία. Αυτά θα μπορούσαν να προάγουν ένα ανυπάκουο, στασιαστικό πνεύμα. (Δαν. 5:1, 20· Εβρ. 3:13, 18, 19) Ο Βασιλιάς Οζίας του Ιούδα σίγουρα εκδήλωσε υπερηφάνεια. (Διαβάστε 2 Χρονικών 26:3-5, 16-21) Στην αρχή, ο Οζίας «έπραξε το σωστό στα μάτια του Ιεχωβά» και «ήθελε πάντοτε να αναζητάει τον Θεό». Αλλά «μόλις έγινε ισχυρός, η καρδιά του έγινε υπεροπτική», παρότι η δύναμή του προερχόταν από τον Θεό! Μάλιστα, αποπειράθηκε ακόμα και να κάψει θυμίαμα στον ναό—προνόμιο που προοριζόταν μόνο για τους Ααρωνικούς ιερείς. Κατόπιν, όταν οι ιερείς πρόβαλαν αντίσταση, ο υπερήφανος Οζίας εξοργίστηκε! Το αποτέλεσμα; Υπέστη ταπεινωτική “συντριβή” στα χέρια του Θεού και πέθανε λεπρός.—Παρ. 16:18.

Αν δεν φυλαχτούμε από την υπερηφάνεια, θα μπορούσαμε και εμείς να αρχίσουμε “να σκεφτόμαστε για τον εαυτό μας κάτι παραπάνω από όσο είναι απαραίτητο να σκεφτόμαστε”, φτάνοντας ίσως στο σημείο να αντιστεκόμαστε στις Γραφικές συμβουλές. (Ρωμ. 12:3· Παρ. 29:1) Δείτε την εμπειρία ενός Χριστιανού πρεσβυτέρου ονόματι Τζιμ ο οποίος διαφώνησε με τους συμπρεσβυτέρους του για κάποιο εκκλησιαστικό ζήτημα. Ο ίδιος αφηγείται: «Αφού είπα στους αδελφούς ότι δεν ήταν καθόλου στοργικοί, σηκώθηκα και έφυγα από τη συνάθροιση του πρεσβυτερίου». Έξι μήνες αργότερα, άλλαξε εκκλησία και πήγε σε μια γειτονική, όπου όμως δεν διορίστηκε πρεσβύτερος. Ο Τζιμ παραδέχεται: «Αυτό με καταρράκωσε. Μέσα μου υπερίσχυσε η αυτοδικαίωση, έτσι λοιπόν εγκατέλειψα την αλήθεια». Ο Τζιμ παρέμεινε πνευματικά αδρανής δέκα χρόνια. Όπως αναγνωρίζει: «Είχε πληγωθεί η υπερηφάνειά μου, και άρχισα να κατηγορώ τον Ιεχωβά για ό,τι συνέβαινε. Όλα αυτά τα χρόνια, διάφοροι αδελφοί με επισκέπτονταν και προσπαθούσαν να με λογικέψουν, αλλά εγώ δεν δεχόμουν τη βοήθειά τους».

Η εμπειρία του Τζιμ δείχνει πώς η υπερηφάνεια μπορεί να μας κάνει να δικαιολογούμε τις ενέργειές μας, καθιστώντας μας κάθε άλλο παρά εύπλαστους. (Ιερ. 17:9) «Δεν μπορούσα να βγάλω από το μυαλό μου το λάθος που φαινόταν να έχουν κάνει οι άλλοι», εξηγεί ο ίδιος. Έχετε εσείς πληγωθεί ποτέ από κάποιον συγχριστιανό σας ή από την απώλεια προνομίων; Αν ναι, πώς αντιδράσατε; Μήπως ήρθε στο προσκήνιο η υπερηφάνεια; Ή το κύριο μέλημά σας ήταν να κάνετε ειρήνη με τον αδελφό σας και να παραμείνετε όσιοι στον Ιεχωβά;—Διαβάστε Ψαλμός 119:165· Κολοσσαείς 3:13.

Κάτι άλλο που μπορεί να κάνει κάποιον μη δεκτικό στις θεϊκές συμβουλές είναι το να αμαρτάνει κατά συνήθεια, ίσως διαπράττοντας ακόμα και κρυφές αμαρτίες. Η αμαρτία τότε μπορεί να γίνει πιο εύκολη. Ένας αδελφός είπε ότι με τον καιρό η ακατάλληλη διαγωγή του δεν τον ενοχλούσε πια καθόλου. (Εκκλ. 8:11) Κάποιος άλλος αδελφός, ο οποίος απέκτησε τη συνήθεια να παρακολουθεί πορνογραφία, παραδέχτηκε αργότερα: «Άρχισα να αναπτύσσω επικριτική στάση απέναντι στους πρεσβυτέρους». Η συνήθειά του τού προκαλούσε πνευματική βλάβη. Τελικά, η διαγωγή του αποκαλύφτηκε, και εκείνος έλαβε την απαραίτητη βοήθεια. Φυσικά, είμαστε όλοι ατελείς. Αν, όμως, αρχίσουμε να αναπτύσσουμε επικριτική στάση ή να δικαιολογούμε μια εσφαλμένη πορεία αντί να επιζητούμε τη συγχώρηση και τη βοήθεια του Θεού, η καρδιά μας μπορεί ήδη να σκληραίνει.

Ένα παράδειγμα για το πώς η απιστία μπορεί να σκληρύνει την καρδιά βρίσκουμε στην περίπτωση των Ισραηλιτών τους οποίους ο Ιεχωβά απελευθέρωσε από την Αίγυπτο. Το έθνος είδε τον Θεό να εκτελεί πολλά θαύματα για χάρη τους, μερικά εκ των οποίων ενέπνεαν πραγματικά δέος! Ωστόσο, όταν ο λαός πλησίαζε στην Υποσχεμένη Γη, έδειξε απιστία. Αντί να εμπιστευτούν στον Ιεχωβά, φοβήθηκαν και άρχισαν να γογγύζουν εναντίον του Μωυσή. Ήθελαν μάλιστα να επιστρέψουν στην Αίγυπτο, εκεί όπου ήταν σκλάβοι! Ο Ιεχωβά πληγώθηκε βαθιά. «Ως πότε θα μου συμπεριφέρεται αυτός ο λαός χωρίς σεβασμό;» είπε. (Αριθ. 14:1-4, 11· Ψαλμ. 78:40, 41) Εξαιτίας της σκληροκαρδίας και της απιστίας τους, εκείνη η γενιά αφανίστηκε στην έρημο.

Σήμερα, καθώς πλησιάζουμε στον νέο κόσμο, δοκιμάζεται η δική μας πίστη. Θα ήταν καλό να αξιολογήσουμε την ποιότητα της πίστης μας. Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να εξετάσουμε την άποψή μας για τα λόγια του Ιησού στο εδάφιο Ματθαίος 6:33. Ρωτήστε τον εαυτό σας: “Δείχνουν οι προτεραιότητες και οι αποφάσεις μου ότι πιστεύω πράγματι τα λόγια του Ιησού; Θα αποφάσιζα να χάνω συναθροίσεις ή υπηρεσία αγρού προκειμένου να αυξήσω το εισόδημά μου; Τι θα κάνω αν οι κοσμικές πιέσεις συνεχίσουν να αυξάνονται; Θα επιτρέψω στον κόσμο να με βάλει στο καλούπι του—και ίσως να με βγάλει από την αλήθεια;”

Ένα άλλο παράδειγμα που θα μπορούσαμε να σκεφτούμε είναι κάποιος υπηρέτης του Ιεχωβά που διστάζει κάπως να ακολουθεί τους Γραφικούς κανόνες, ίσως αναφορικά με τις συναναστροφές, την αποκοπή ή την ψυχαγωγία. Αναρωτηθείτε: “Μήπως συμβαίνει το ίδιο και με εμένα;” Αν διαπιστώσουμε ότι αναπτύσσεται μέσα μας τέτοια σκληρυνόμενη στάση, χρειάζεται να εξετάσουμε επειγόντως την πίστη μας! «Να δοκιμάζετε τον εαυτό σας σχετικά με το αν είστε στην πίστη· να αποδεικνύετε τι είστε», μας συμβουλεύει η Γραφή. (2 Κορ. 13:5) Η έντιμη αυτοεξέταση στο φως του Λόγου του Θεού πρέπει να είναι τακτικό κομμάτι του τρόπου σκέψης μας.

Να παραμένετε εύπλαστοι

Οι προμήθειες που έχει κάνει ο Θεός προκειμένου να μας βοηθήσει να παραμένουμε σαν μαλακός πηλός περιλαμβάνουν τον Λόγο του, τη Χριστιανική εκκλησία και τη διακονία αγρού. Όπως το νερό μαλακώνει τον πηλό, έτσι και η καθημερινή ανάγνωση της Γραφής και ο στοχασμός μπορούν να μας βοηθήσουν να είμαστε εύπλαστοι στα χέρια του Ιεχωβά. Ο Ιεχωβά απαιτούσε από τους βασιλιάδες του Ισραήλ να γράφουν για τον εαυτό τους ένα αντίγραφο του Νόμου του Θεού και να το διαβάζουν καθημερινά. (Δευτ. 17:18, 19) Οι απόστολοι αντιλαμβάνονταν ότι η ανάγνωση των Γραφών και ο στοχασμός γύρω από αυτές ήταν απαραίτητα πράγματα για τη διακονία τους. Στα συγγράμματά τους παρέθεσαν από τις Εβραϊκές Γραφές και παρέπεμψαν σε αυτές εκατοντάδες φορές, παρότρυναν δε τους ανθρώπους στους οποίους κήρυτταν να κάνουν και αυτοί το ίδιο. (Πράξ. 17:11) Σήμερα, και εμείς επίσης βλέπουμε πόσο σημαντικό είναι να διαβάζουμε καθημερινά τον Λόγο του Θεού και να κάνουμε στοχασμούς γύρω από αυτόν με προσευχή. (1 Τιμ. 4:15) Ενεργώντας έτσι, θα βοηθηθούμε να παραμένουμε ταπεινοί ενώπιον του Ιεχωβά και να είμαστε εύπλαστοι στα χέρια του.

Μέσω της Χριστιανικής εκκλησίας, ο Ιεχωβά μπορεί να μας διαπλάθει σύμφωνα με τις ατομικές μας ανάγκες. Η στάση του Τζιμ, ο οποίος αναφέρθηκε νωρίτερα, άρχισε να μαλακώνει όταν ένας πρεσβύτερος ενδιαφέρθηκε προσωπικά για εκείνον. «Ούτε μία φορά δεν με κατηγόρησε για την κατάστασή μου ούτε και με επέκρινε», λέει ο ίδιος. «Απεναντίας, παρέμενε θετικός και έδειχνε ότι επιθυμούσε ειλικρινά να βοηθήσει». Έπειτα από τρεις περίπου μήνες, ο πρεσβύτερος κάλεσε τον Τζιμ σε μια συνάθροιση. Ο Τζιμ θυμάται: «Η εκκλησία με υποδέχτηκε θερμά, και η αγάπη τους αποτέλεσε σημείο στροφής για εμένα. Άρχισα να βλέπω ότι τα αισθήματά μου δεν είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Με την υποστήριξη των αδελφών και της αγαπημένης μου συζύγου—η οποία ποτέ δεν κλονίστηκε πνευματικά—ανέκτησα σταδιακά το πνευματικό μου σθένος. Πήρα επίσης πολλή ενθάρρυνση από τα άρθρα “Δεν Πρέπει να Επιρρίπτεται Ευθύνη στον Ιεχωβά” και “Να Υπηρετείτε Όσια τον Ιεχωβά”, που βρίσκονται στη Σκοπιά 15 Νοεμβρίου 1992».

Αργότερα, ο Τζιμ ξαναδιορίστηκε πρεσβύτερος. Έκτοτε, έχει βοηθήσει άλλους αδελφούς να ξεπεράσουν παρόμοιες δοκιμασίες και να αναρρώσουν πνευματικά. Καταλήγει ως εξής: «Πίστευα ότι είχα ισχυρή σχέση με τον Ιεχωβά ενώ στην πραγματικότητα δεν είχα! Μετανιώνω που επέτρεψα στην υπερηφάνεια να με τυφλώσει ως προς τα πιο σπουδαία πράγματα και να μου προξενήσει εμμονή με τα λάθη των άλλων».—1 Κορ. 10:12.

Πώς μπορεί η διακονία αγρού να μας διαπλάθει για το καλό μας; Καθώς μεταδίδουμε τα καλά νέα στους άλλους, βοηθούμαστε να καλλιεργούμε ταπεινοφροσύνη και διάφορες πτυχές του καρπού του πνεύματος του Θεού. (Γαλ. 5:22, 23) Σκεφτείτε τις καλές ιδιότητες που έχετε καλλιεργήσει στη διακονία. Επιπλέον, καθώς εκδηλώνουμε τη Χριστιανική προσωπικότητα, στολίζουμε το άγγελμά μας, πράγμα που μπορεί να επηρεάσει τη στάση μερικών ατόμων. Λόγου χάρη, δυο Μάρτυρες στην Αυστραλία άκουγαν με σεβασμό καθώς μια οικοδέσποινα τους μιλούσε αγενέστατα. Αργότερα όμως, εκείνη μετάνιωσε για τον τρόπο της και έστειλε μια επιστολή στο γραφείο τμήματος. Μεταξύ άλλων, έλεγε: «Σε εκείνους τους δύο τόσο υπομονετικούς και ταπεινούς ανθρώπους, θα ήθελα να μεταβιβάσετε τη συγνώμη μου για την άκρως υπεροπτική και απαξιωτική συμπεριφορά μου. Νιώθω ανόητη που, ενώ είχα μπροστά μου δυο άτομα τα οποία μετέδιδαν τον Λόγο του Θεού, εγώ προσπαθούσα να τους διώξω με αυτόν τον τρόπο». Θα εκφραζόταν έτσι αυτή η κυρία αν οι ευαγγελιζόμενοι είχαν δείξει έστω και ίχνος θυμού; Πιθανότατα όχι. Πράγματι, πόσο ωφέλιμη είναι η διακονία μας—και για εμάς και για τους πλησίον μας!

Να υποτάσσεστε στον Θεό καθώς διαπλάθετε τα παιδιά σας

Τα περισσότερα μικρά παιδιά λαχταρούν να μαθαίνουν, και συνήθως είναι ταπεινά. (Ματθ. 18:1-4) Συνεπώς, οι σοφοί γονείς μπορούν να προσπαθούν να ενσταλάζουν γνώση για την αλήθεια καθώς και αγάπη για αυτήν στη διάνοια και στην καρδιά των παιδιών τους. (2 Τιμ. 3:14, 15) Βέβαια, για να τα καταφέρουν οι γονείς, πρέπει πρώτα να εντυπώσουν την αλήθεια στη δική τους καρδιά, κάνοντάς την τρόπο ζωής. Όταν οι γονείς ενεργούν έτσι, τα παιδιά τους, όχι μόνο ακούν την αλήθεια, αλλά επίσης τη βιώνουν. Επιπλέον, μαθαίνουν να βλέπουν τη διαπαιδαγώγηση από τους γονείς ως έκφραση αγάπης η οποία αντανακλά την αγάπη του Ιεχωβά.

Παρά τη Χριστιανική τους ανατροφή, ωστόσο, μερικά παιδιά αργότερα εγκαταλείπουν την αλήθεια ή αποκόπτονται, φέρνοντας πόνο στην οικογένειά τους. «Όταν αποκόπηκε ο αδελφός μου», είπε μια Χριστιανή στη Νότια Αφρική, «ήταν σαν να είχε πεθάνει. Ράγισε η καρδιά μου!» Πώς αντέδρασε η κοπέλα και οι γονείς της; Ακολούθησαν την οδηγία που δίνει ο Λόγος του Θεού. (Διαβάστε 1 Κορινθίους 5:11, 13) «Ήμασταν αποφασισμένοι να εφαρμόσουμε τη Γραφή», είπαν οι γονείς, «αναγνωρίζοντας ότι, αν κάναμε τα πράγματα με τον τρόπο του Ιεχωβά, θα υπήρχε η καλύτερη έκβαση. Είδαμε την αποκοπή ως θεϊκή διαπαιδαγώγηση και ήμασταν πεπεισμένοι ότι ο Ιεχωβά διαπαιδαγωγεί από αγάπη και στον κατάλληλο βαθμό. Έτσι λοιπόν, κρατήσαμε την επαφή με τον γιο μας στα απολύτως απαραίτητα οικογενειακά ζητήματα».

Πώς ένιωθε ο γιος; «Ήξερα ότι η οικογένειά μου δεν με μισούσε», είπε αργότερα ο ίδιος, «αλλά υπάκουαν στον Ιεχωβά και στην οργάνωσή του». Και πρόσθεσε: «Όταν αναγκάζεσαι να ικετεύσεις τον Ιεχωβά για βοήθεια και συγχώρηση, συνειδητοποιείς πόσο πολύ τον χρειάζεσαι». Φανταστείτε τη χαρά της οικογένειάς του όταν αυτός ο νεαρός επανεντάχθηκε! Ναι, όταν δίνουμε προσοχή στον Θεό σε όλες μας τις οδούς, μπορούμε να έχουμε την καλύτερη έκβαση.—Παρ. 3:5, 6· 28:26.

Ο προφήτης Ησαΐας έστρεψε την προσοχή στον καιρό κατά τον οποίο θα τερματιζόταν η Ιουδαϊκή εξορία και οι μετανοημένοι θα συνειδητοποιούσαν: «Ιεχωβά, εσύ είσαι ο Πατέρας μας. Εμείς είμαστε ο πηλός και εσύ ο Αγγειοπλάστης μας· και όλοι μας είμαστε το έργο του χεριού σου». Κατόπιν, θα ικέτευαν: «Μη θυμάσαι για πάντα το σφάλμα μας. Δες τώρα, σε παρακαλούμε: είμαστε όλοι λαός σου». (Ησ. 64:8, 9) Όταν παρόμοια και εμείς υποτασσόμαστε ταπεινά στον Ιεχωβά και κάνουμε αυτή την υποταγή τρόπο ζωής, εκείνος θα μας θεωρεί πολύ επιθυμητούς, όπως θεωρούσε και τον προφήτη Δανιήλ. Επιπλέον, ο Ιεχωβά θα συνεχίσει να μας διαπλάθει μέσω του Λόγου του, του πνεύματός του και της οργάνωσής του ώστε μια μέρα να μπορέσουμε να σταθούμε ενώπιόν του ως τέλεια “παιδιά του Θεού”.—Ρωμ. 8:21.

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ μελέτης, τεύχος Ιουνίου 2016

Όμορφες, ξεχωριστές, ανθρώπινες στιγμές στο περιθώριο της Συνέλευσης Περιοχής μας…

sinelefsi. peri.1.2017
Τα συνηθίζουμε αυτά, όλοι όσοι είμαστε στην αλήθεια… Στο περιθώριο τέτοιων μεγάλων συγκεντρώσεων, όπως είναι η Συνέλευση Περιοχής, κρατάμε στο αρχείο μας φωτογραφίες που θα μας θυμίζουν αυτές τις μοναδικές στιγμές που ζήσαμε. Αν λοιπόν το κάνουν όλοι, ποιοι είμαστε εμείς που θα διαφέρουμε;

sinelefsi. peri.2.2017
Και οι φίλοι μας θα είναι πάντα εκεί… Να φάμε μαζί, να κάνουμε παρέα μαζί, να φωτογραφηθούμε και μαζί. Σούλα και Χάρις «έδεσαν» από την πρώτη στιγμή που γνωρίστηκαν. Συμβαίνει αυτό, καμιά φορά. Όχι πολύ συχνά, συμβαίνει όταν εμείς το επιδιώκουμε με το σωστό τρόπο. Το βέβαιο είναι ότι μπορούμε.

sinelefsi. peri.3.2017
Είναι η ώρα του μεσημεριανού διαλείμματος. Τότε που θα ξεκουραστούμε λίγο, θα φάμε το λιτό γεύμα μας και θα κάνουμε τις κοινωνικές συναναστροφές μας με φίλους. Δείτε μια ξεχωριστή ομορφιά. Καθισμένοι παρέες – παρέες κάτω από τον ίσκιο των δέντρων, πλατάνια τα περισσότερα, που τα φύλλα τους κιτρινίζουν και πέφτουν, αυτή την εποχή.

sinelefsi. peri.4.2017
Και κάπου εκεί κι εμείς… Με την αγάπη, σύντροφο. Εκείνη που μας κρατά ζωντανούς και μας δίνει τη δύναμη να συνεχίζουμε όρθιοι να δίνουμε τον αγώνα μας με πεποίθηση και αξιοπρέπεια… Κάθε φορά που έχουμε Συνέλευση, το συνηθίζουμε αυτό. Μια όμορφη κίνηση που προσθέτει στο άλμπουμ των αναμνήσεων μας.

sinelefsi. peri.5.2017
Κρατάμε ως κόρη οφθαλμού, όλη αυτή την ομορφιά της κοινωνικής συναναστροφής. Εκεί θα βρεθείς, να κουβεντιάσεις, θα γνωριστείς καλύτερα… Εμείς, οι νεώτεροι στην αλήθεια δεν γνωρίζουμε τους περισσότερους και μας δίνει μεγάλη χαρά, όταν μπορούμε να το κάνουμε. Και είναι πολύ όμορφο να συμβαίνει αυτό, μπροστά στα μάτια σου.

sinelefsi. peri.6.2017
Κάπου εδώ θα κλείσω το σημερινό σημείωμα μου. Εξάλλου είναι μερικές φωτογραφίες που δεν χρειάζονται λεζάντες για να συστήσουν το περιεχόμενο τους. «Μιλάνε» από μόνες τους. Περιέχουν σε μεγάλη ποσότητα, αυτό που λέμε συναισθήματα και γι’ αυτό ακριβώς μπορούν να ακουμπάνε τις καρδιές των ανθρώπων…

sinelefsi. peri.7.2017

Ήταν μια μέρα πολύ όμορφη για μας χθες στη Μαλακάσα... Αναζωογονηθήκαμε πνευματικά

sinelelefsi1.151017
Άλλη μια μέρα αναζωογόνησης ζήσαμε χθες, στο πλαίσιο της μονοήμερης Συνέλευσης Περιοχής μας. Απολαύσαμε ένα πλούσιο πνευματικό τραπέζι... Θα μπορούσα να γράψω πολλά από τις σημειώσεις που κράτησα. Αλλά οφείλω να σεβαστώ ότι και άλλοι αδελφοί θα ζήσουν αυτή την ομορφιά και πρέπει να περιέχει το στοιχείο της έκπληξης...

sinelelefsi2.151017
Έτσι θα μείνω σε μερικές φωτογραφίες που τράβηξα μέσα στην Αίθουσα Συνελεύσεων των εγκαταστάσεων της Μαλακάσας για να σας μεταφέρω το κλίμα. Λίγο πριν αρχίσει το πρόγραμμα, αλλά και στη διάρκεια του. Όσο πιο διακριτικά γίνεται και με σεβασμό στους αδελφούς μας, αλλά και τις οδηγίες της Οργάνωσης.

sinelelefsi3.151017
Υπάρχει ένα πολύ όμορφο κλίμα. Ησυχία και προσήλωση στους ομιλητές, καθώς αναλύουν τα μέρη τους. Δέκα πέρασαν χθες από το βήμα και όταν όλοι τους καταπληκτικοί. Όλοι είχαν κάτι να δώσουν. Και ο καθένας πέρα από το σχέδιο ομιλίας, έβαζε και την προσωπική του πινελιά. Τι όμορφο μπουκέτο από τον Ιεχωβά ήταν αυτό.

sinelelefsi4.151017
Παρακολουθήσαμε με πολύ προσοχή το περιεχόμενο τους. Ήταν προσεγμένες μία προς μία... Και όλες στοχευμένες, στο να αγγίξουν την καρδιά μας στο πνεύμα "Μην παραιτείστε καθώς εκπληρώνετε τον Νόμο του Χριστού". Παρουσία εκπροσώπου του Γραφείου Τμήματος της Ελλάδας...

sinelelefsi5.151017
Αναλύσαμε πολύ προσεκτικά και κατανοήσαμε τι είναι ο Νόμος του χριστού. Είδαμε πως μπορούμε να το κάνουμε αυτό όταν δεν μας βλέπουν, στη διακονία αγρού, στην οικογένεια, στο σχολείο. Καταπληκτική ήταν η τελευταία ομιλία με θέμα "Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον, όπως ο Ιησούς αγάπησε εμάς".

sinelelefsi6.151017
Καθετί εκεί ήταν ωραίο... Δεν χόρταινα να κρατώ σημειώσεις... Εδάφια, σημεία που έπρεπε να προσέξουμε στην προσωπική μας μελέτη, θησαυρούς μέσα από τον λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή που θα μας βοηθήσουν στην καθημερινότητα μας, να αντέξουμε, καθώς αναπνέουμε τον αέρα του κόσμου.

sinelelefsi7.151017
Φύγαμε κατά τις 5 και κάτι, καθώς η εκκλησία μας είχε και την ευθύνη της καθαριότητας. Κι αυτό το μέρος το επιτελέσαμε με τον καλύτερο τρόπο αφού αποτελεί αγάπη και σεβασμό στο χώρο λατρείας του αληθινού Θεού. Το βράδυ κουρασμένοι σωματικά, αλλά αναζωογονημένοι πνευματικά... Παρόντες 1557 στο απογευματινό πρόγραμμα. Και δυο νέες αδελφές μας προστέθηκαν στο επίγειο στράτευμα.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA