Όταν κόβεις τα σταφύλια για να τα κάνεις κρασί... Τα κρασοστάφυλα πάνε πατητήρι...

krasostafila.lui1.150920
Ο φίλος μας ο Λούης από τα Αποίκια της Άνδρου μας έδωσε το ερέθισμα να κάνουμε αυτό το σημείωμα. Ανέβασε στον τοίχο του (πέρσι τέτοια εποχή) δυο φωτογραφίες μια στο αμπέλι και μια μέσα στο πατητήρι του... Και μας προσκάλεσε, όταν με το καλό γίνει το κρασί, να πάμε να πιούμε μαζί του, μια κούπα. Και ο Λούης, ότι λέει το εννοεί...

krasostafila
Αυτές τις πήραμε από τον τοίχο της Φρειδερίκης Φωτεινού... Δεν πρέπει να είναι δικιά της, αν και η ίδια τραβά πολύ ωραίες φωτογραφίες. Μάλλον έχει βρει τον τόπο στο διαδίκτυο, για να παίρνει επίσης πολύ όμορφες φωτογραφίες κι έτσι αναπληρώνει το κενό των δικών της.

krasostafila.lui2.150920
Κι εδώ είμαστε στην Άνδρο, στο πατητήρι του Λούη, στα Αποίκια. Σε λίγο όλα αυτά τα σταφίλια θα έχουν γίνει μούστος κι ο μούστος κρασί. Υποσχεθήκαμε, τότε, να πάμε να το γευτούμε. Και θα το προσπαθήσουμε. Θα είναι και μια καλή ευκαιρία να δούμε τους φίλους μας στο νησί. Και το κάναμε φέτος το καλοκαίρι καθώς είμαστε εκεί με την Έστερ και τη Χλόη... Ευχατριστούμε, φίλε Λούη!

The News

Αγάπη, ενθάρρυνση και μια ξεχωριστή ομορφιά, μέσα στο λαό του Ιεχωβά!

roma6.110218
Δικό μας το θέμα, σήμερα... Αποτελεί μέρος μιας διόρθωσης που εσείς επισημάνατε με αγάπη και σας ευχαριστούμε γι' αυτό. Αυτό είναι που κάνει αυτό το Site να ξεχωρίζει, αν τα έχει καταφέρει σ' αυτόν τον τομέα... Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή... Στη σημερινή δημοσίευση βλέπετε τρεις φωτογραφίες που είχατε δει και χθες... Νομίσαμε, μέσα στον ενθουσιασμό μας και στη ζήλο μας να προβάλλουμε μια όμορφη δράση των αδελφών μας, ότι η δράση των αδελφών μας στον όμιλο Παντζάμπι, εντάσσονταν μέσα στη Συνέλευση των Ρομά στο Βόλο...

roma7.110218
Μας το επισημάνατε όμορφα με σχόλιο πάνω στο δημοσίευμα, εσείς που ήσασταν εκεί... Και όντως έτσι ήταν... «Τσεκάραμε» την πληροφορία και είδαμε ότι έτσι είχαν τα πράγματα. Διορθώσαμε λοιπόν την παρουσίαση, αλλά αυτό έγινε αφορμή να μη χαθούμε από τις φωτογραφίες, επειδή πραγματικά είναι όμορφες και δείχνουν, αν μη τι άλλο τον αγώνα που γίνεται σε όλους τους τομείς, αυτές τις τελευταίες ημέρες ώστε να μάθουν όλοι οι άνθρωποι, κάθε γλώσσας και φυλής την αλήθεια για τον Ιεχωβά Θεό και τον άγιο σκοπό του πάνω στη γη...

roma8.110218
Η γλώσσα Πατζάμπι στο Πακιστάν φέρεται σήμερα να έχει συγχωνευτεί με τη τεχνητή γλώσσα Λάντα (Lanhda). Αντίθετα στην Ινδία, σύμφωνα με το υφιστάμενο σύνταγμα, αποτελεί μία από τις επίσημες αναγνωρισμένες ομιλούμενες γλώσσες του κράτους. Γενικά το λεξιλόγιο της Παντζάμπι παρουσιάζει πολλές και μεγάλες ομοιότητες με εκείνο της δυτικής Χίντι και Ούρντου. Για τους Μάρτυρες του ιεχωβά όλοι οι άνθρωποι σε κάθε γωνιά της γης πρέπει να γνωρίσουμε στην αλήθεια κι έτσι στη χώρα μας υπάρχει ένας όμιλος ανθρώπων που μιλούν αυτή τη γλώσσα..

Τι ομορφιά! Μια ιδιαίτερη φυλή, οι Ρομά, έρχονται κοντά στον Ιεχωβά! Πραγματική ευλογία!

roma1.110218
Το είδαμε σε χθεσινές αναρτήσεις αδελφών μας και χαρήκαμε ιδιαίτερα... Συνέλευση Ρομανί στον Βόλο, το πρωινό της Κυριακής, που την παρακολούθησαν 886 άτομα. Τι ευλογία να βλέπεις αυτόν το παραπεταμένο λαό, να ελκύεται από το Ιεχωβά στην αγκαλιά του! Ο Ιεχωβά που δεν είναι προσωπολήπτης το κάνει αυτό!

roma2.110218
Επικοινωνήσαμε με τους αδελφούς μας και ζητήσαμε την άδεια τους, να χρησιμοποιήσουμε τις φωτογραφίες τους, σ' αυτήν ανάρτηση. Η ενθάρρυνση για όλους μας είναι μεγάλη! Τέσσερα άτομα βαφτίστηκαν και, όπως βλέπετε στις φωτογραφίες, έρχονται από παντού, ακόμα και από τους αγρούς...

roma3.110218
Με χαρά μας έδωσαν την άδεια και τους ευχαριστούμε για την ευγενική προθυμία τους... Είναι η πρώτη φορά που έγινε μία συνέλευση περιοχής Ρομά πανελλαδικής εμβέλειας στο Βόλο. Υπήρξε μέριμνα να φιλοξενηθούν αδερφοί Ρομά από τοπικούς αδελφούς. Και δεν είναι η πρώτη φορά που ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γράφει για αυτό. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

roma4.110218
Ιδού μερικά στοιχεία που αξίζει να έχουμε υπόψη μας βλέποντας τις φωτογραφίες: Η συνέλευση έγινε στο κλειστό γυμναστήριο της νέας Ιωνίας του Βόλου. Εδώ και περίπου 10 χρόνια οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, διεξάγουν σε αυτόν τον φιλόξενο χώρο τις Συνελεύσεις τους.

roma5.110218
Φυσικά χρειάστηκε μια εργασία για προετοιμαστεί ο χώρος. Αλλά όλα έγιναν με τάξη, όπως γίνεται πάντα, μέσα στο λαό του Ιεχωβά. Η προετοιμασία για την Συνέλευση, ξεκίνησε το απόγευμα του Σαββάτου, με την καθαριότητα του χώρου όπου ήταν περίπου 200 άτομα παρόντα. Όντως, οι αγροί είναι έτοιμοι για θερισμό.

allagi.1
Μετά την καθαριότητα, τοποθετήθηκαν τα ηχόπανα, στήθηκε η σκηνή και τοποθετήθηκαν οι επιγραφές. Και βέβαια έγιναν οι απαραίτητες εργασίες για ήχο και εικόνα. Κατά τις 11 η ώρα, ολοκληρώθηκε η προετοιμασία. Στη φωτογραφία, διακρίνουμε αδελφούς μας την ώρα της αποξήλωσης....

allagi.2
Έτσι κάνουν οι αδελφοί, κάθε φορά που έχουν συνέλευση στο Βόλο. Η προθυμία και η προσωπική εργασία είναι κάτι πολύ όμορφο. Η αποξήλωση των εγκαταστάσεων γίνεται πιο γρήγορα, διαρκεί περίπου μιάμιση ώρα, μετά το τέλος της συνέλευσης. Αδελφοί μας εργάζονται εθλοντικά σ' αυτή την προσπάθεια.

allagi.3
Εικόνες όμορφες, ξεχωριστές. Πρόσωπα χαμογελαστά, χαρούμενα. Είναι φανερό πως ήξεραν γιατί ήταν εκεί. Και το απολάμβαναν. Αδελφοί, ευχαριστούμε που μοιραστήκατε μαζί μας τη χαρά σας... Οι περισσότεροι Ρομά είχαν έρθει με λεωφορεία και λιγότεροι με δικά τους αυτοκίνητα. Δεν έχει άλλωστε σημασία το πώς, αλλά να είσαι εκεί!

«Επέζησα από τη Βύθιση του ΤΙΤΑΝΙΚΟΥ». Μια εμπειρία με διδάγματα για όλους μας…

titanikos
Ο ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ, μήκους 269 μέτρων (882,5 ποδιών), ήταν το μεγαλύτερο πλοίο του καιρού του. Το ολικό του εκτόπισμα ξεπερνούσε το εκτόπισμα των συγχρόνων πολεμικών θωρηκτών πλοίων, κατά 5.000 τόνους. Το σκάφος του ήταν διαιρεμένο σε 16 στεγανά διαμερίσματα, και, επειδή τέσσερα απ’ αυτά θα μπορούσαν να πλημμυρίσουν χωρίς να βουλιάξει το πλοίο, το θεωρούσαν αβύθιστο. «Ως προς την ασφάλεια, . . . όλοι πίστευαν ότι ο ‘Τιτανικός’ είχε κατασκευαστεί με την τελευταία λέξη της επιστήμης.» («Τάιμς» της Νέας Υόρκης 16 Απριλίου 1912) Αλλά το μοιραίο παγόβουνο άνοιξε ένα ρήγμα 90 μέτρων (300 ποδιών) στο πλευρό του πλοίου, πλημμυρίζοντας πέντε από τα στεγανά διαμερίσματα του, και ο «αβύθιστος Τιτανικός» βούλιαξε.
titanikos

PenaΗ ιστορία άρχισε όταν επισκέφτηκα τους ηλικιωμένους γονείς μου και το θείο μου στο Τζάξονβιλ, στη Φλώριδα. Συνέβη λίγους μήνες πριν πεθάνει ο θείος μου. Ως συνήθως, πήγαμε στην Αίθουσα Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά την Κυριακή το πρωί για να παρακολουθήσουμε μια δημόσια ομιλία. Ακούσαμε μια θαυμάσια διάλεξη, «Θα Είσαστε Ένας που θα Επιζήσει από τις Έσχατες Ημέρες;» Καθώς επιστρέφαμε σπίτι, ο θείος μου είπε: «Αυτή η ομιλία μου θύμισε τότε που σώθηκα από μια τρομερή καταστροφή.» Σταμάτησε για λίγο και μετά πρόσθεσε: «Ξέρεις, επέζησα από το ναυάγιο του ΤΙΤΑΝΙΚΟΥ

Αργότερα, ζήτησα από το θείο μου, τον Λούι Γκάρρετ, να μου αφηγηθεί την πείρα του στον ΤΙΤΑΝΙΚΟ.

«Ας ξεκινήσω από την αρχή», είπε. «Γεννήθηκα το 1900, στο Χάκουρ του Λιβάνου, ένα μικρό ορεινό χωριό περίπου 130 με 140 χιλιόμετρα (80 με 90 μίλια) στα βόρεια της Βηρυτού. Η οικογένεια μου είχε και δούλευε έναν υδροκίνητο μύλο που άλεθε το στάρι σε αλεύρι. Ο πατέρας μου ήταν ο μυλωνάς του χωριού. Η οικογένεια μου αποφάσισε να μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1904 η μητέρα μου και οι δυο αδελφές μου έφυγαν από το Λίβανο. Αργότερα, το 1906, ο μεγαλύτερος αδελφός μου έφυγε για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1912, για να ολοκληρωθεί η μετανάστευση της οικογένειας, ο πατέρας μου, η αδελφή μου κι εγώ θα φεύγαμε για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Το Μάρτιο του 1912, φύγαμε με πλοίο για τη Μασσαλία της Γαλλίας. Από κει, κόψαμε εισιτήριο για τον ΤΙΤΑΝΙΚΟ, που θα έκανε το παρθενικό ταξίδι του στη Νέα Υόρκη. Η ημερομηνία της αποπλεύσεώς του ήταν 10 Απριλίου 1912. Ο πατέρας μου έπρεπε να μείνει πίσω στη Μασσαλία, επειδή δεν μπορούσε να περάσει τις απαιτούμενες σωματικές εξετάσεις, λόγω μιας μολύνσεως του ματιού.» Ο θείος μου γέλασε κι αναφώνησε: «Πολύ ευνοϊκά τα πράγματα γι’ αυτόν!»

«Η αδελφή μου ήταν 14 χρονών», συνέχισε, «κι εγώ 12 όταν επιβιβαστήκαμε στον ΤΙΤΑΝΙΚΟ. Ήμασταν λυπημένοι που αφήναμε τον πατέρα μου πίσω, αλλά χαρούμενοι που θα ταξιδεύαμε με τον ΤΙΤΑΝΙΚΟ, το μεγαλύτερο, γρηγορότερο και πιο πολυτελές πλοίο της εποχής του — κι όπως έλεγαν, επίσης, ήταν αβύθιστο! Οι επιβάτες ήταν πάνω από 2.200, ανάμεσα στους οποίους μερικοί από τους πιο πλούσιους και πιο διάσημους εκείνο τον καιρό. Πολλοί ταξίδευαν με τον ΤΙΤΑΝΙΚΟ, για να γιορτάσουν το παρθενικό ταξίδι του. Ήταν το πιο «καθώς πρέπει» πράγμα που μπορούσαν να κάνουν για να έχουν μια κοινωνική προβολή. Η ταχύτητα του πλοίου ήταν όπως προβλέφθηκε. Η προβλεπόμενη άφιξη στη Νέα Υόρκη θα ήταν την Τετάρτη 17 Απριλίου. Η θάλασσα ήταν ήρεμη, ο καιρός χαρακτηριστικά ψυχρός για τον Απρίλιο.

«Την Κυριακή, 14 Απριλίου, πέμπτη μας μέρα στη θάλασσα, ο καιρός έγινε υπερβολικά κρύος — έκανε τόσο δυνατό κρύο που δεν υπήρχαν πολλοί στο κατάστρωμα περιπάτου. Ακούσαμε πως δόθηκαν προειδοποιήσεις ότι υπήρχαν παγόβουνα στην περιοχή. Κανένας δεν περίμενε να φανεί κανένα απ’ αυτά στην πορεία του πλοίου, κι έτσι ο ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ συνέχισε την πορεία του με την ίδια ταχύτητα. Όμως, ο καπετάνιος του ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑΝ, ενός άλλου πλοίου στο Βόρειο Ατλαντικό, ειδοποίησε τον ΤΙΤΑΝΙΚΟ με τον ασύρματο ότι είχαν φανεί παγόβουνα στην πορεία μας. Η ειδοποίηση αγνοήθηκε. Το τίμημα που πληρώθηκε για την υπερβολική αυτοπεποίθηση που έδειξε ο Καπετάνιος Σμιθ, η απώλεια σχεδόν 700 μελών από το πλήρωμα και 800 και πλέον επιβατών, ήταν πράγματι πολύ μεγάλο.

«Γύρω στις 11:45 τη νύχτα της Κυριακής, 14 Απριλίου, η αδελφή μου κι εγώ ξυπνήσαμε από ένα τράνταγμα. Αυτή βρισκόταν στο πάνω κρεβάτι της καμπίνας και ξεφώνισε, «Κάτι συμβαίνει!»

«‘Κοιμήσου’, της φώναξα. ‘Ανησυχείς πάρα πολύ.’ Μετά από λίγο ένας ηλικιωμένος άνδρας, που είχαμε συναντήσει στο πλοίο και που είχε δείξει πατρικό ενδιαφέρον για μας, ήρθε στην καμπίνα μας και είπε ψύχραιμα: ‘Βγείτε από την καμπίνα σας και πηγαίνετε στο υψηλότερο κατάστρωμα. Μην πάρετε τώρα μαζί τα πράγματα σας. Θα τα πάρετε αργότερα.’

«Είχαμε εισιτήρια τρίτης θέσεως, που σημαίνει ότι μπορούσαμε ν’ ανέβουμε στο κατάστρωμα της δεύτερης θέσεως. Αλλά οι επιβάτες της δεύτερης και τρίτης θέσεως δεν μπορούσαν να περάσουν από μια φρουρούμενη πύλη, που οδηγούσε στο πάνω κατάστρωμα της πρώτης θέσεως. Όμως, μας είπαν ότι θα ήταν συνετό να πάμε στο πάνω κατάστρωμα της πρώτης θέσεως γιατί εκεί θα υπήρχε μεγαλύτερη πιθανότητα να μπούμε σε ναυαγοσωστική λέμβο. Ο μόνος τρόπος που θα μπορούσε να γίνει αυτό θα ήταν να σκαρφαλώσουμε από μια σιδερένια σκάλα από το κατάστρωμα της τρίτης θέσεως και να ανέβουμε πέντε ή έξι καταστρώματα μέχρι τις ναυαγοσωστικές λέμβους. Αυτό και κάναμε, με πολλή δυσκολία, γιατί ήταν δύσκολο για την αδελφή μου να σκαρφαλώσει τη σιδερένια σκάλα. Αλλά με τη βοήθεια των άλλων τα καταφέραμε.

«Τι θέαμα! Οι περισσότερες ναυαγοσωστικές λέμβοι είχαν φύγει. Το πλήρωμα επέτρεπε μονάχα στις γυναίκες και στα παιδιά να επιβιβάζονται στις ναυαγοσωστικές λέμβους — δεν επαρκούσαν για όλους. Είδαμε γυναίκες να φωνάζουν, να μη θέλουν ν’ αφήσουν τους άνδρες, τους· άνδρες να παρακαλάνε τις γυναίκες και τα παιδιά τους να βιαστούν και να μπουν στις βάρκες. Μέσα σ’ αυτό το πανδαιμόνιο και την ομαδική υστερία, στεκόμασταν η αδελφή μου κι εγώ, δυο παιδιά μετανάστες, χωρίς να ξέρουμε Αγγλικά, αφάνταστα τρομαγμένοι, κλαίγοντας και ζητώντας βοήθεια.

«Η τελευταία ναυαγοσωστική λέμβος κόντευε να γεμίσει. Ένας μεσήλικας βρισκόταν εκεί με την πολύ νεαρή, έγκυο σύζυγο του. Τη βοήθησε να μπει στη ναυαγοσωστική λέμβο, κατόπιν κοίταξε πίσω στο κατάστρωμα και είδε κι άλλους που ήθελαν να μπουν. Αποχαιρέτησε τη γυναίκα του φιλώντας την, και, όταν επέστρεψε στο κατάστρωμα, άρπαξε τον πρώτο που βρήκε μπροστά του. Ευτυχώς, εγώ βρισκόμουν εκεί στο κατάλληλο μέρος, την κατάλληλη στιγμή, και με έμπασε στη ναυαγοσωστική λέμβο. Φώναξα για την αδελφή μου που είχε παγώσει από το φόβο. Με τη βοήθεια των άλλων, μπήκε κι αυτή μέσα στη ναυαγοσωστική λέμβο. Ποιος ήταν ο γενναίος άνδρας που έκανε αυτή την καλή πράξη; Μας είπαν ότι ήταν ο Τζων Τζέικομπ Άστορ Δ΄. Τότε αυτός ήταν 48 χρονών και η σύζυγος του, Μανταλένα, ήταν 19. Πήγαιναν στις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή ήθελαν το παιδί τους να γεννηθεί εκεί. Πολλές ιστορίες γράφτηκαν στις εφημερίδες που έλεγαν πώς ο Τζων Τζέικομπ Άστορ χαλάλησε τη ζωή του για ένα μικρό μετανάστη. Τα απομνημονεύματα της οικογένειας Άστορ δείχνουν ότι, σύμφωνα με την Κα Άστορ, ο Κος Άστορ είχε έρθει στα λόγια μ’ έναν από το πλήρωμα, που προσπάθησε να τον εμποδίσει να βοηθήσει τη γυναίκα του να μπει στη ναυαγοσωστική λέμβο. Το έκανε όμως. Και, όπως είπα, τη φίλησε και, όταν επέστρεψε στο κατάστρωμα, άρχισε να βοηθάει κι άλλους να μπουν στη ναυαγοσωστική λέμβο.

«Ήμουν ευτυχισμένος που βρισκόμουν στη ναυαγοσωστική λέμβο, αλλά λυπόμουνα για εκείνους που έμειναν στον ΤΙΤΑΝΙΚΟ. Κοιτάζοντας πίσω αυτό το μεγάλο, ωραίο πλοίο, μπορούσα να το δω από μια διαφορετική άποψη και με μερικά από τα φώτα του αναμμένα, μπορούσα να δω το μέγεθος και την ομορφιά του πλοίου. Στην ηρεμία της νύχτας και με τον ήχο που μεταδιδόταν τόσο καλά πάνω στο νερό, μπορούσαμε ν’ ακούμε την ορχήστρα να παίζει στο κατάστρωμα και τους ανθρώπους να τραγουδούν ‘Πιο κοντά Θεέ σε Σένα’. Το πλήρωμα κωπηλατούσε όσο πιο γρήγορα μπορούσε, για απομακρυνθούν από το πλοίο. Υπήρχε ο φόβος μήπως γίνει απορρόφηση όταν θα βυθιζόταν τελικά στα βάθη του ωκεανού. Αυτό δεν συνέβη, ούτε και έγινε καμιά έκρηξη όπως περίμεναν μερικοί. Τα νερά ήταν ασυνήθιστα ήρεμα εκείνη τη νύχτα κι αυτό ήταν καλό, γιατί πολλές από τις ναυαγοσωστικές λέμβους ήταν παραφορτωμένες.

«Ο ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ βούλιαξε γύρω στις 2:20 π.μ., στις 15 Απριλίου 1912, σύμφωνα με τα πρακτικά. Τον είδα να βυθίζεται μέσα στον ωκεανό στο φρικτό τέλος του. Η στιγμή που βούλιαξε άφησε μια ανάμνηση που με βασανίζει μέχρι σήμερα. Ήταν τα παράξενα βογκητά και τα μανιασμένα ξεφωνητά των ανθρώπων για βοήθεια, καθώς έπεφταν μέσα στα παγωμένα νερά. Σχεδόν όλοι πέθαναν από το κρύο νερό. Οι φωνές διήρκεσαν περίπου 45 λεπτά και κατόπιν έσβησαν.»

Ο θείος μου σώπασε για λίγο για να θυμηθεί. Κατόπιν συνέχισε: «Ένα σήμα SOS είχε σταλεί περίπου τα μεσάνυχτα. Το πήρε το πλοίο ΚΑΡΠΑΘΙΑ της Κιούναρντ Γουάιτ Σταρ Λάιν. Βρισκόταν περίπου 93 χιλιόμετρα (58 μίλια) μακριά κι αμέσως άλλαξε την πορεία του, που ήταν προς το Γιβραλτάρ, και προχώρησε ολοταχώς για τη διάσωση. Έφτασε γύρω στις 4:30 μ.μ. Είναι αξιοσημείωτο ότι το πλοίο ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑΝ βρισκόταν μόνο 32 χιλιόμετρα (20 μίλια) μακριά από το σημείο που βούλιαξε ο Τιτανικός, αλλά ο ασυρματιστής δεν πήρε το σήμα SOS επειδή ήταν εκτός υπηρεσίας. Μετέπειτα ειδήσεις έδειξαν ότι το ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑΝ είδε τις φωτοβολίδες τη νύχτα, αλλά νόμιζε ότι οι επιβάτες του ΤΙΤΑΝΙΚΟΥ γιόρταζαν με πυροτεχνήματα το παρθενικό ταξίδι.

«Το Καρπάθια ολοκλήρωσε τις υπηρεσίες διασώσεως γύρω στις 8:30 π.μ. Η ναυαγοσωστική μας λέμβος ήταν ανάμεσα στις τελευταίες που διασώθηκαν. Όταν ανεβήκαμε στο πλοίο και μας έδωσαν ζεστά ρούχα, καυτό τσάι και μας περιποιήθηκαν, ήμουνα ευτυχισμένος που ζούσα, αν και το παλτό και τα παπούτσια που μου έδωσαν ήταν πολύ μεγάλα.

«Αργότερα ο καπετάνιος του ΚΑΡΠΑΘΙΑ κάλεσε όλους όσοι σώθηκαν να έρθουν στο κατάστρωμα και να δουν το παγόβουνο. Η 12χρονη διάνοια μου το κατέγραψε τόσο ψηλό, όσο ένα διώροφο σπίτι, πολύ πιο πλατύ και με μια πελώρια καμινάδα. Το πλοίο μας πήγε στη Νέα Υόρκη, προτού συνεχίσει το ταξίδι του για το Γιβραλτάρ, μια πολύ ευγενική πράξη από μέρους της διευθύνσεως της Κιούναρντ Γουάιτ Σταρ Λάιν. Φτάσαμε στη Νέα Υόρκη στις 8:30 μ.μ., την Πέμπτη 18 Απριλίου, και μας μετέφεραν στις αποβάθρες της Κιούναρντ Γουάιτ Σταρ.

«Αναπολώντας εκείνες τις ατέλειωτες ώρες στη ναυαγοσωστική λέμβο, τώρα φαίνεται θαύμα που φτάσαμε ασφαλείς στο ΚΑΡΠΑΘΙΑ. Το δυνατό κρύο ήταν σχεδόν αφόρητο. Στριμωχτήκαμε μαζί για να ζεσταινόμαστε. Οι άνθρωποι ήταν ευγενικοί ο ένας με τον άλλον. Θυμάμαι πόσο φυσούσε στο κατάστρωμα του ΚΑΡΠΑΘΙΑ. Οι άνεμοι έτρεχαν με αρκετούς κόμβους την ώρα. Ευτυχώς που δεν φύσαγε για όσο διάστημα χρειάστηκε για τη διάσωση. Αν τα νερά δεν παρέμεναν ήρεμα και γαλήνια εκείνη την ώρα, είναι αμφίβολο αν το έργο διασώσεως θα ήταν τόσο πετυχημένο.»

«Πέθανε κανένας στις ναυαγοσωστικές λέμβους;» ρώτησα.

«Ξέρω μόνο έναν από τη ναυαγοσωστική λέμβο μας που πέθανε από το κρύο. Το σώμα τυλίχτηκε μ’ ένα σεντόνι και τον έριξαν στη θάλασσα.»

«Υπήρχαν άνδρες στη ναυαγοσωστική σας λέμβο;»

«Μόνο γυναίκες και παιδιά, όπως είχε διατάξει το πλήρωμα, εκτός από λίγα μέλη του πληρώματος που κωπηλατούσαν. Ήταν κι ένα νεαρό ανδρόγυνο μ’ ένα μωρό που ‘ξεγέλασε’ το πλήρωμα. Η σύζυγος ήταν παμπόνηρη· έντυσε το νεαρό άνδρα της σαν γυναίκα, κάλυψε το κεφάλι του μ’ ένα μαντήλι και του έδωσε το μωρό. Αυτός μπήκε σε μια ναυαγοσωστική λέμβο κι αυτή μπήκε στη δική μας. Και οι δυο διασώθηκαν από το ΚΑΡΠΑΘΙΑ.

«Όταν φτάσαμε στη Νέα Υόρκη, νομίζαμε ότι θα μας πήγαιναν στο Νησί Έλλις για να τακτοποιήσουμε τη διαδικασία μεταναστεύσεως. Όμως, δεν έγινε αυτό λόγω των βασάνων και των παθημάτων που υπόφεραν οι επιζώντες. Μας παρέπεμψαν στον Ερυθρό Σταυρό για να βρούμε τις οικογένειες μας. Ο μεγαλύτερος αδελφός μου, Ισαάκ, ήταν στη Νέα Υόρκη και η συνάντηση μας ήταν ανάμικτη από χαρά και λύπη. Ο πατέρας μου βρισκόταν ακόμη στη Γαλλία. Όμως, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι αν βρισκόταν μαζί μας στον ΤΙΤΑΝΙΚΟ, δεν θα είχε επιζήσει, εξ αιτίας της διαταγής για τη διάσωση γυναικών και παιδιών μόνο. Ίσως ακόμη να είχε επηρεαστεί και η δική μας διάσωση. Θα δυσκολευόμασταν ν’ αφήσουμε τον πατέρα πάνω στον ΤΙΤΑΝΙΚΟ κι εμείς να ζητήσουμε τη δική μας ασφάλεια. Ευτυχώς γι’ αυτόν, έφτασε χωρίς κανένα κίνδυνο μετά από τρεις μήνες μ’ ένα άλλο πλοίο.»

Ο θείος μου σταμάτησε να μιλάει, χάθηκε στις σκέψεις αυτής της τρομερής δοκιμασίας. Τελικά, διέκοψα το ονειροπόλημα του. «Σώθηκες απ’ αυτή την τραγωδία. Τώρα, πότε έμαθες γι’ αυτή την επερχόμενη θλίψη των ‘εσχάτων ημερών’;»

«Ας πάμε από το 1912 στο 1930», είπε. «Ένας ολοχρόνιος διάκονος από το Μπρούκλυν της Νέας Υόρκης, επισκέφθηκε το Τζάξονβιλ της Φλώριδας, όπου κατοικούσε η οικογένεια του μεγαλύτερου αδελφού μου και η οικογένεια μου, που την αποτελούσε η σύζυγός μου, ο γιος μου κι εγώ. Ο μεγαλύτερος αδελφός μου μελετούσε τη Γραφή με μερικούς Μάρτυρες του Ιεχωβά που μιλούσαν Αραβικά. Ο ίδιος είχε γίνει ζηλωτής Μάρτυρας. Ο διάκονος που λεγόταν Τζώρτζ Καφούρυ, διεξήγε αρκετές συναθροίσεις γι’ αυτούς που μιλούσαν Αραβικά. Πήρα ένα αντίτυπο του βιβλίου «Η Κιθάρα του Θεού» στα Αραβικά. Μετά από πολλούς καυγάδες με τον αδελφό μου, νευρίασα τόσο που τελικά του είπα, Σε αποκηρύσσω από αδελφό μου, επειδή εγκατέλειψες την αρχική Ελληνορθόδοξη θρησκεία σου. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ποτέ δεν θα ξανακάνεις το σημείο του σταυρού, το σύμβολο της Τριάδας.’

«Αγαπούσα τον αδελφό μου και μ’ ενοχλούσε πάρα πολύ αυτό το ρήγμα που υπήρχε ανάμεσα μας. Μετά από μήνες, συνέβη να πέσει στα χέρια μου αυτό το αντίτυπο της «Κιθάρας του Θεού» που είχα πάρει. Είχε πιάσει σκόνη, αλλά το άνοιξα κι άρχισα να το διαβάζω νωρίς το απόγευμα, και συνέχισα μετά τα μεσάνυχτα. Η αλήθεια του Λόγου του Θεού άρχισε να μπαίνει στην καρδιά μου. Άρχισα να παρακολουθώ μια αραβόφωνη μελέτη και βαφτίστηκα το 1933.

«Ένα ακόμα γεγονός ξεχωρίζει στη ζωή μου. Ήταν το 1949, όταν τελικά μπόρεσα να κάνω ένα ταξίδι που το ονειρευόμουνα πολλά χρόνια. Στο Λίβανο, είχα ένα μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό, τον οποίο ήθελα να επισκεφθώ και να του μεταφέρω την ελπίδα της Βασιλείας. Καθώς πετούσαμε για το Λίβανο, περάσαμε πάνω από τη Γροιλανδία και επίσης πολύ κοντά πάνω από το σημείο που βούλιαξε ο Τιτανικός. Συγκινήθηκα καθώς κοιτούσα κάτω τα κρύα νερά του Ατλαντικού και θυμήθηκα εκείνη τη θλιβερή περίπτωση.

«Μια συνοδός, παρατηρώντας τα δάκρυα που μούσκεψαν το πρόσωπό μου, έσκυψε αθόρυβα, χτύπησε ελαφρά τον ώμο μου και ρώτησε: ‘Συμβαίνει τίποτα; Μπορώ να βοηθήσω;’ Απάντησα: ‘Όχι, απλώς σκεπτόμουν τότε που ήμουνα παιδί 12 χρονών. Βρισκόμουνα σ’ ένα μεγάλο πλοίο, τον ΤΙΤΑΝΙΚΟ που βούλιαξε και χάθηκαν 1.500 άνθρωποι μέσα σ’ αυτά τα νερά. Ακόμα δεν μπορώ να ξεχάσω εκείνο το μανιασμένο πρωινό και τις κραυγές για βοήθεια που έρχονταν από το σκοτάδι κι εκείνα τα παγωμένα νερά.’ ‘Ποσό θλιβερό είναι,’ είπε η όμορφη μελαχρινή συνοδός. ‘Θυμάμαι που διάβασα για τη συμφορά του ΤΙΤΑΝΙΚΟΥ.

«Ολοκλήρωσα το ταξίδι στο Λίβανο. Ευτυχώς, ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός μου ενδιαφέρθηκε για τη Βίβλο. Αργότερα έγινε ένας αφιερωμένος Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά.»

Ο θείος μου Λούι, τελείωσε την ιστορία του με μια έκφραση ελπίδας ότι η βασιλεία του Θεού θα αντικαταστήσει το σημερινό σατανικό σύστημα πραγμάτων.

«Η αλήθεια του Λόγου του Θεού», δήλωσε, «είναι μια κατευθυντήρια δύναμη στη ζωή μου. Ευχαριστώ τον Ιεχωβά που επέζησα από τη καταστροφή του ΤΙΤΑΝΙΚΟΥ κι έχω την ευκαιρία να τον υπηρετώ τώρα σ’ αυτές τις κρίσιμες έσχατες ημέρες.» Έζησε κοντά στον μεγαλύτερο αδελφό του και τη σύζυγο του και μαζί μ’ αυτούς υπηρέτησε τον Ιεχωβά κάνοντας το καλύτερο που μπορούσε μέχρι την ημέρα του θανάτου του. Ποτέ δεν έπαψε να προσεύχεται να γίνει το θέλημα του Θεού στη γη όπως στον ουρανό. (Ματθ. 6:9, 10) Η ζωηρή του ελπίδα ήταν, αν πέθαινε πριν από τον Αρμαγεδδώνα να τον απελευθερώσει ο Θεός από τη δύναμη του τάφου με ανάσταση σε ζωή.

  • Αναδημοσίευση από το ΞΥΠΝΑ του 1982, 22/3 σ. 3-8 

«Οι Καθολικοί Αποστερήθηκαν της Χιλιετούς Ελπίδας». Μαθήματα και για μας, σήμερα…

luludi27.2015

kardula.arkudakiΣτον ουρανό ή στην κόλαση! Δεν υπάρχει άλλη εκλογή! Κι όμως αυτοί είναι οι δύο προορισμοί ενώπιον εκατομμυρίων Καθολικών, Προτεσταντών, Ιουδαίων και Μουσουλμάνων. Όσο για τους Καθολικούς, στο δρόμο τους για τον ουράνιο παράδεισο μεσολαβεί και το καθαρτήριο. Αλλά κι αυτός ακόμη ο φόβος και αυτή η ελπίδα είναι τόσο ασαφή πράγματα, ώστε πολλοί ειλικρινείς πιστοί αμφιβάλλουν αν είναι αληθινά.

Δεν εκπλήσσει συνεπώς το γεγονός ότι ο Γάλλος θρησκευτικός συγγραφέας Ζακ Ντυκέσν μπόρεσε να καταγράψει τις ακόλουθες συνομιλίες με δύο θρησκευόμενους Καθολικούς: (Με ένα άνδρα) «Πιστεύεις στην κόλαση;—Όχι καθόλου, καθόλου! . . .—Και σε ένα ουράνιο παράδεισο;—Δεν νομίζω να υπάρχει, όπως δεν νομίζω να υπάρχει κι η κόλαση.» (Με μια γυναίκα) «Κατά τη γνώμη σας, πού πηγαίνουμε όταν πεθαίνουμε;—Όταν πεθαίνουμε; Μα, εγώ πολλά χρόνια τώρα έπαυσα να πιστεύω ότι υπάρχει κάτι μετά το θάνατο.—Τι εννοείτε;—Πως τίποτε δεν επιζεί. Φυσικά, όλοι μπορούν να δουν ότι το σώμα είναι νεκρό. Μα, το ίδιο συμβαίνει και με την ψυχή. Δεν ξέρω. Στ’ αλήθεια δεν ξέρω. . . .—Όμως πιστεύετε ακόμη σταθερά στον Θεό;—Ναι, βέβαια.—Τι σας υποκινεί να πιστεύετε;—Το ότι έτσι έχω ελπίδα.»—Ο Θεός για τους Ανθρώπους Σήμερα (στη Γαλλική).

Είναι πολύ φανερό ότι η Καθολική Εκκλησία δεν έχει δώσει στα μέλη της μια ελπίδα που να γεννά σταθερή πίστη. Μάλιστα, μερικοί απ’ τους σάπιους καρπούς, που τώρα θερίζουν όλες οι παραδοσιακές θρησκείες του λεγόμενου Χριστιανικού κόσμου, είναι οι αμφιβολίες κι ακόμη η απιστία. Σε πολλές χώρες όπου επικρατεί ο Καθολικισμός η ασαφής και ομιχλώδης ελπίδα της «ουράνιας μακαριότητας» δεν μπόρεσε να εμποδίσει εκατομμύρια εκατομμυρίων ανθρώπους να χάσουν την πίστη τους και να στραφούν στον Κομμουνισμό για την εκπλήρωση της φυσιολογικής και δίκαιης επιθυμίας τους για μια ευπρεπή ζωή στη γη. Σαν αντάλλαγμα μιας αβέβαιης ελπίδας για «αιώνια ευτυχία» στον ουρανό, πολλοί φαίνεται να είναι πρόθυμοι να ζήσουν, όπως ελπίζουν, «λίγα χρόνια και καλά» μ’ ευτυχία πάνω στη γη. Αλλά κι αυτή η ελπίδα ακόμη αποδεικνύεται αυταπάτη.


Περιφρόνηση για τον «Χιλιασμό»

Πολλοί σήμερα έχουν γίνει χλιαροί «Χριστιανοί,» και ενδιαφέρονται περισσότερο για το εδώ και το τώρα παρά για την εκπλήρωση της Χριστιανικής ελπίδας. Ένας λόγος είναι ότι οι εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου έχουν διαστρεβλώσει αυτή την ελπίδα. Μιλάνε με περιφρόνηση για τους ειλικρινείς Χριστιανούς που τοποθετούν την ελπίδα τους στη χιλιετία, τη 1.000-ετή δηλαδή βασιλεία του Χριστού. Επί παραδείγματι, το υψηλής εκτιμήσεως και πολύτομο «Γαλλικό Ντιξιοννέρ ντε Τεολοζί Κατολίκ» ορίζει «τον χιλιασμό» ως εξής: «Η εσφαλμένη δοξασία την οποία επαγγέλλονται όσοι περιμένουν μια εγκόσμια βασιλεία του Μεσσία, το μήκος της οποίας μερικές φορές θεωρήθηκε απ’ αυτούς ως χίλια χρόνια. . . . Από τον πέμπτο αιώνα έπαψαν πια να μιλάνε για τον χιλιασμό, ή μιλούσαν πολύ σπάνια, κι αυτό γινόταν μόνο από μερικές ιδιόρρυθμες αιρέσεις.»

Κι όμως, ενώ μιλά περιφρονητικά για όσους πιστεύουν στη 1.000-ετή βασιλεία του Μεσσία, αυτό το έγκυρο Καθολικό λεξικό παραδέχεται ότι για τον χιλιασμό πραγματικά μιλούσαν πριν από τον πέμπτο αιώνα. Μ’ άλλα λόγια, η δράση της χιλιετούς ελπίδας χάθηκε στη διάρκεια του πέμπτου αιώνα. Γιατί; Επιβεβαιώνει η ιστορία αυτό που λέει η ίδια η Γραφή, δηλαδή, ότι οι πρώτοι Χριστιανοί πίστευαν στη 1.000-ετή βασιλεία του Χριστού; Και αν ναι, γιατί έκλεψαν τη χιλιετή ελπίδα απ’ τούς Καθολικούς και τους Προτεστάντες; Ας δούμε τι αποκαλύπτουν αξιόπιστα συγγράμματα και ιστορικά έργα που δίνουν, απάντηση σ’ αυτά τα ερωτήματα.

Η μαρτυρία των «εκκλησιαστικών πατέρων»

Καθολικά βοηθήματα αναγνωρίζουν ότι πολλοί από τους πρώτους «Εκκλησιαστικούς πατέρες» και πίστευαν και δίδασκαν τη 1.000-ετή βασιλεία του Χριστού. Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια δηλώνει: «Αργότερα ανάμεσα στους Καθολικούς ο Επίσκοπος Παπίας της Ιεραπόλεως, μαθητής του Αγ. Ιωάννου [του αποστόλου], εμφανίσθηκε σαν υποστηρικτής του ‘χιλιασμού.’ Ισχυρίστηκε ότι είχε παραλάβει το δόγμα του από Χριστιανούς σύγχρονους των Αποστόλων, και ο Ειρηναίος αναφέρει ότι άλλοι ‘Πρεσβύτεροι’ που είχαν δει και ακούσει τον απόστολο Ιωάννη, έμαθαν από αυτόν την πίστη στον χιλιασμό σαν μέρος του δόγματος του Κυρίου. . . .

«Ιδέες για τη χιλιετία βρίσκονται από τους περισσότερους σχολιαστές στην Επιστολή του Αγ. Βαρνάβα [αρχές του δεύτερου αιώνα] . . . Ο Αγ. Ειρηναίος της Λυών, που προερχόταν απ’ τη Μικρά Ασία, επηρεασμένος απ’ τους συντρόφους του Αγ. Πολύκαρπου, υιοθέτησε χιλιαστικές ιδέες, τις οποίες συζητούσε και τις υπερασπιζόταν στο έργο του κατά των Γνωστικιστών. . . Ο Αγ. Ιουστίνος της Ρώμης, ο μάρτυς, αντιπαραθέτει στους Ιουδαίους, στον Διάλογο με τον Τρύφωνα (κεφ. 80-81), το δόγμα μιας χιλιετίας. . . . Ένας μάρτυρας της συνεχιζόμενης πίστεως στη χιλιετία, στην περιοχή της Ασίας, είναι ο Αγ. Μελίτων, Επίσκοπος Σάρδεων τον δεύτερο αιώνα. . . .

« . . . Ο Τερτυλλιανός, ο πρωτοπόρος του Μοντανισμού, ερμηνεύει το δόγμα . . . ότι στις έσχατες μέρες θα εγκαθιδρυόταν η μεγάλη βασιλεία της υποσχέσεως, η νέα Ιερουσαλήμ, και θα διαρκούσε χίλια χρόνια. Όλοι αυτοί οι συγγραφείς, οπαδοί της χιλιετίας παραθέτουν από διάφορα μέρη των προφητικών βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης, σε μερικά εδάφια των Επιστολών του Αγ. Παύλου και στην Αποκάλυψι του Αγ. Ιωάννου».

Ποιοι είναι αληθινά «Αποστολικοί»

Τώρα, ένα απ’ τα κύρια επιχειρήματα της Ρωμαιο-Καθολικής Εκκλησίας ότι δήθεν υπερέχει, από τις Προτεσταντικές εκκλησίες, και επίσης από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, είναι ο ισχυρισμός της ότι είναι ο μοναδικός φύλακας της Χριστιανικής παραδόσεως όπως παραδόθηκε από την εποχή των αποστόλων. Όπως το θέτει Ένα Καθολικό Λεξικό: «Η Ρωμαιο-Καθολική Εκκλησία είναι Αποστολική, διότι το δόγμα της είναι η πίστη που μια για πάντα αποκαλύφτηκε στους Αποστόλους, και την οποία πίστη αυτή διαφυλάττει και εξηγεί, χωρίς να προσθέτει ή να αφαιρεί απ’ αυτήν.

Και όμως τα άτομα που αναφέρει «Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια» ότι διδάσκουν τη χιλιετή ελπίδα αναγνωρίζονται απ’ την ίδια την Καθολική Εκκλησία ότι ανήκουν στους πρώτους «Εκκλησιαστικούς πατέρες.» Δύο απ’ αυτούς (ο Πολύκαρπος κι ο Παπίας) λέγεται ότι είχαν δει και ακούσει τον απόστολο Ιωάννη και ότι συνάντησαν μαθητές που γνώριζαν τον ίδιο τον Χριστό και άλλους αποστόλους. Όλοι οι άλλοι που αναφέρονται είναι «Πατέρες» ή «Δόκτορες» του δεύτερου αιώνα ή των αρχών του τρίτου, και όλοι τους πίστευαν στη 1.000-ετή βασιλεία του Χριστού.

Το πολύ έγκυρο «Λεξικό της Καθολικής Θεολογίας» φθάνει μάλιστα στο σημείο να πει ότι σύγχρονοι του Παπία, που ήταν πιο «διανοούμενοι» και «ευφυείς» απ’ αυτόν, «πίστευαν όπως και αυτός στη χιλιετή βασιλεία και θεωρούσαν αυτή την πίστη σαν ένα από τα θεμελιώδη δόγματα της Χριστιανικής πίστεως.» Αυτό το ίδιο Καθολικό βοήθημα λέει για τον Ιουστίνο τον Μάρτυρα ότι, αν και γνώριζε ότι μερικοί απ’ τους συγχρόνους του δεν συμμερίζονταν τις ιδέες του για τη χιλιετία, θεωρούσε ότι σ’ αυτό το θέμα αυτός ήταν ο «φύλακας του πιο πλήρους ορθόδοξου δόγματος.» Αναφερόμενο αυτό το λεξικό στον Ειρηναίο δηλώνει: «Γι’ αυτόν, ο χιλιασμός αποτελεί μέρος παραδοσιακών διδασκαλιών. . . . Ο Αγ. Ειρηναίος φαίνεται να πιστεύει ότι δεν μπορεί κανείς να δώσει μια σωστή εξήγηση των Γραφών χωρίς τον χιλιασμό.»—Τόμος Χ, στήλες 1761, 1762 (Τα πλάγια γράμματα δικά μας).

Συνεπώς ποιος είναι πιο κοντά στην αληθινή αποστολική διδασκαλία και παράδοση, η Ρωμαιο-Καθολική Εκκλησία που με ελαφρότητα αποκαλεί ‘ιδιόρρυθμη αίρεσι’ όσους πιστεύουν ακόμη στη 1.000-ετή βασιλεία του Χριστού ή οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, που εγκολπώνονται την ελπίδα της χιλιετίας; Πώς έφθασε να απορριφθεί αυτή η ελπίδα απ’ το Καθολικό δόγμα;

Η αποστασία διαστρέφει τη χριστιανική ελπίδα

Γνωρίζουμε ότι, μέσω της αποστασίας που παρουσιάστηκε τους τελευταίους αιώνες προ Χριστού, οι Ιουδαίοι αντικατέστησαν την ελπίδα τους στην ανάσταση με την ειδωλολατρική πίστη στην έμφυτη αθανασία της ψυχής και παραποίησαν την αρχική Μεσσιανική τους ελπίδα σε πολιτική ελπίδα. Ομοίως, η αποστασία που προλέχτηκε ότι θα συνέβαινε ανάμεσα στους Χριστιανούς (Πράξ. 20:29, 30· 2 Θεσ. 2:3· 1 Ιωάν. 2:18, 19) είχε σαν αποτέλεσμα τη διαστροφή της χιλιετούς ελπίδας.

Ο Ιουδαίος λόγιος Χιουζ Τζ. Σκόνφηλντ δηλώνει: «Η απομάκρυνση των Χριστιανών απ’ την ελπίδα της επίγειας βασιλείας του Θεού επικράτησε το δεύτερο αιώνα.» «Παρά τις παρακλήσεις για σταθερότητα, πιστότητα και υπομονή, πολύ περισσότεροι Χριστιανοί απογοητεύτηκαν και είτε εγκατάλειψαν την Εκκλησία είτε ακολούθησαν εκείνους τους δασκάλους που πρόσφεραν λιγότερο γήινες ερμηνείες για τη φύση της Χριστιανοσύνης.»

Όσον αφορά αυτή την «απομάκρυνση» από την ελπίδα ενός παραδείσου που θα αποκατασταθεί στη γη μέσω της ουράνιας Μεσσιανικής βασιλείας ή κυβερνήσεως, Το «Νέο Διεθνές Λεξικό της Θεολογίας της Καινής Διαθήκης» δηλώνει (Τόμ. 2, στο θέμα «Παράδεισος»): «Στην περαιτέρω πορεία της εκκλησιαστικής ιστορίας πολλές μη βιβλικές σκέψεις, εικόνες και ιδέες απορροφήθηκαν μέσα στην έννοια του παραδείσου. . . . Οι υποθέσεις της εκκλησίας σχετικά με τον παράδεισο και την έννοια της δημοφιλούς ευσέβειας συνδέονται επίσης με το γεγονός ότι το δόγμα της αθανασίας της ψυχής ήλθε και αντικατέστησε στην εσχατολογία της ΚΔ [Καινής Διαθήκης], την ελπίδα της αναστάσεως των νεκρών και της νέας κτίσεως (Αποκ. 21), έτσι που η ψυχή κρίνεται μετά θάνατον και κερδίζει τον παράδεισο που τώρα θεωρείται σαν κάτι που βρίσκεται στον ουρανό.».

Έτσι με τη διάβρωση που έφερε το Ελληνικό δόγμα της αθανασίας της ψυχής, οι αποστατημένοι Χριστιανοί μετέφεραν τον παράδεισο απ’ τη γη στον ουρανό και εγκατέλειψαν την αρχική ελπίδα της χιλιετίας. Επιβεβαιώνοντας το αυτό η «Βρεταννική Εγκυκλοπαίδεια» (1977) παραδέχεται: «Η επιρροή της Ελληνικής σκέψεως στη Χριστιανική θεολογία υπονόμευσε την άποψη για τον κόσμο της χιλιετίας.»

Ο Νεοπλατωνισμός αντικαθιστά την ελπίδα της χιλιετίας

Η ελπίδα της χιλιετίας, λοιπόν, υπήρξε θύμα της αποστασίας. Οι εχθροί της δεν σταμάτησαν μπροστά σε τίποτε για να την καταπολεμήσουν. Αναφέροντας τους εχθρούς της χιλιετίας, το «Λεξικό της Καθολικής Θεολογίας» λέει για ένα Ρωμαίο ιερέα τον Κάιο (τέλος δεύτερου, αρχές τρίτου αιώνα) ότι «για να κατανικήσει τον χιλιασμό αρνήθηκε χωρίς περιστροφές την αυθεντικότητα της Αποκαλύψεως και του Ευαγγελίου του Αγ. Ιωάννου.» Το ίδιο αυτό έγκυρο Καθολικό βοήθημα αποκαλύπτει επίσης ότι ο «Άγιος» Διονύσιος, επίσκοπος Αλεξανδρείας τον τρίτο αιώνα, έγραψε μια πραγματεία κατά του χιλιασμού και «για να εμποδίσει, όσους υποστήριζαν αυτή τη γνώμη, να βασίσουν την πίστη τους στην Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννου, δεν δίστασε να αρνηθεί την αυθεντικότητα της.»

Επιπλέον μαθαίνουμε σ’ αυτό το 15-τομο Καθολικό Λεξικό ότι ο «Εκκλησιαστικός Πατέρας» του τρίτου αιώνα Ωριγένης κατηγορούσε όσους πίστευαν στις επίγειες ευλογίες της χιλιετίας, διότι «ερμήνευαν τις Γραφές σαν τους Ιουδαίους.» Και για ποιον άλλο λόγο εναντιωνόταν ο Ωριγένης τόσο πολύ στο χιλιασμό; Η «Καθολική Εγκυκλοπαίδεια» μάς πληροφορεί: «Επειδή ο Ωριγένης βάσιζε τις δοξασίες του στο Νεο-Πλατωνισμό. . . , δεν μπορούσε να υποστηρίξει τους χιλιαστές.» Συμμεριζόμενος την πίστη του Πλάτωνα στην έμφυτη αθανασία της ψυχής ο Ωριγένης υποχρεώθηκε να μεταφέρει τις επίγειες ευλογίες της 1.000-ετούς Μεσσιανικής βασιλείας στην πνευματική σφαίρα.

Ο Αυγουστίνος αποφασίζει πως «δεν θα υπάρξει χιλιετία»

Αλλά ο άνθρωπος που έδωσε τη χαριστική βολή στην ελπίδα της χιλιετίας για τους Καθολικούς και τους Προτεστάντες ακόμη, ήταν αναμφίβολα ο «Άγιος» Αυγουστίνος που περιγράφεται απ’ τη «Βρεταννική Εγκυκλοπαίδεια» σαν «ο μεγαλύτερος στοχαστής της Χριστιανικής αρχαιότητας» και «το χωνευτήρι μέσα στο οποίο η θρησκεία της Καινής Διαθήκης συγχωνεύτηκε τέλεια με την Πλατωνική παράδοση της Ελληνικής φιλοσοφίας.» Ο Αυγουστίνος αγωνίστηκε δραστήρια κατά της αρχικής ελπίδας ενός παραδείσου που θα αποκαθιστόταν πάνω στη γη στη διάρκεια της 1.000-ετούς βασιλείας του Χριστού: Να τι λέει Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια: «Ο Αγ. Αυγουστίνος τελικά καταστάλαξε στην πεποίθηση ότι δεν θα υπάρξει καμιά χιλιετία. . . . ο μεγάλος Δόκτωρ. . . μάς δίνει μια αλληγορική εξήγηση του Κέφ. 20 της Αποκαλύψεως. Όπως λέει, η πρώτη ανάσταση, για την οποία μιλά αυτό το κεφάλαιο, αναφέρεται στην πνευματική αναγέννηση που γίνεται στο βάπτισμα· το σάββατο των χιλίων ετών μετά από έξη χιλιάδες χρόνια ιστορίας, είναι όλη η αιώνια ζωή . . . Αυτή η εξήγηση του επιφανούς Δόκτορα υιοθετήθηκε από τους μετέπειτα Δυτικούς θεολόγους και δεν ξαναϋποστηρίχτηκε πια η ιδέα της χιλιετίας με την αρχική της μορφή.»

Μ’ αυτό τον τρόπο αποστερήθηκαν από την αρχική Γραφική ελπίδα της χιλιετίας, όχι μόνο οι Καθολικοί αλλά και οι Προτεστάντες. Η «Μακροπαιδεία Μπριτάννικα» του 1977 αποκαλύπτει: «Η αλληγορική εξήγηση του Αυγουστίνου για τη χιλιετία έγινε το επίσημο δόγμα της εκκλησίας, και ο αποκαλυπτικισμός [προσδοκία της τελικής καταστροφής του κακού και θρίαμβος του καλού] καταπνίγηκε. . . . Οι Προτεστάντες ανακαινιστές των Λουθηρανικών, Καλβινιστικών και Αγγλικανικών παραδόσεων δεν ήταν αποκαλυπτικιστές, αλλά έμειναν σταθερά προσκολλημένοι στις απόψεις του Αυγουστίνου.»

Οι Καθολικοί και οι Προτεστάντες θεολόγοι εσφαλμένα εφαρμόζουν σ’ όλους τους δίκαιους την ουράνια ελπίδα που η Γραφή προσφέρει μόνο σ’ έναν περιορισμένο αριθμό Χριστιανών που καλούνται να κυβερνήσουν με τον Χριστό σαν βασιλείς, ιερείς και κριτές. (Αποκ. 20:4-6· Λουκ. 22:28-30) Αυτοί οι θεολόγοι προσφέρουν στους «πιστούς» τους μια ασαφή ελπίδα «αιώνιας μακαριότητας» στους ουρανούς. Ο σκοπός του Θεού να φροντίσει ώστε να γίνει το θέλημά του στη γη, όπως στον ουρανό βρίσκεται τελείως έξω απ’ τις προσδοκίες τους. (Ματθ. 6:10) Κι όμως η Γραφή παρέχει τη θαυμάσια ελπίδα της αιώνιας ζωής, όχι μόνο στον ουρανό για λίγους εκλεκτούς αλλά επίσης πάνω στη γη για αναρίθμητα άλλα άτομα.

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ 15/8/1981, σ. 9-12

Φυσικό φαινόμενο ο σεισμός, τρομάζει τους ανθρώπους… Πώς να προφυλαχθείτε…

skai.sismos
Εικόνες φρίκης είναι το αποτέλεσμα ενός καταστροφικού σεισμού. Το έκανε πριν λίγες μέρες ο ΣΚΑΙ στην προσπάθεια του να ντύσει με πλάνα αρχείου έναν σεισμό 4,4 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ… Και αναγκάστηκαν να ζητήσουν συγνώμη για την απρεπή συμπεριφορά τους  κατατρόμαξαν τους Αθηναίους… Δείτε τη σχετική ανακοίνωση ΕΔΩ.

oraΑσφαλώς και είναι αλήθεια. Ο σεισμός είναι ένα φυσικό φαινόμενο που πάντα τρόμαζε τους ανθρώπους. Και αυτό επειδή κάτι που δεν είναι σε θέση να ελέγξει. Το μόνο ίσως που μπορεί να κάνει είναι να πάρει κάποια προληπτικά μέτρα ασφαλείας. Τίποτα άλλο, το ουσιαστικό, δεν μπορεί να κάνει…

Η πρόσφατη σεισμική δόνηση στην Αθήνα (δείτε ΕΔΩ) που αν και μικρός σε μέγεθος μόλις 4,4 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ έσπειρε τον φόβο και την αγωνία, είναι η αφορμή να θυμηθούμε ένα άρθρο που γράφτηκε στα έντυπα της Οργάνωσης τον Μαρτύρων του Ιεχωβά και μας βοηθά να κατανοήσουμε ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι καθώς ζώντας σε πολυκατοικίες – κουτιά στην πρωτεύουσα, δυσκολεύουμε κατά πολύ την ασφάλεια μας.

Στις 28 Ιουλίου του 1976, στην ηπειρωτική Κίνα, στην πόλη Τανγκσάν, έγινε η χειρότερη φυσική καταστροφή των τελευταίων αιώνων. Μέσα σε λίγα λεπτά όλα τα εκατοντάδες πολυώροφα τούβλινα κτίρια της πόλεως εκτός από τέσσερα έπαθαν ζημιές και πολλά απ’ αυτά κατέρρευσαν πάνω στους κατοίκους που κοιμούνταν. Τραίνα εκτροχιάσθηκαν, γέφυρες λεωφόρων κατέρρευσαν, το νερό και το ηλεκτρικό κόπηκαν και 10.000 ανθρακωρύχοι παγιδεύτηκαν κάτω από τη γη. Όταν δημοσιεύθηκαν οι επίσημοι αριθμοί των θυμάτων μετά από τρία χρόνια, 242.000 πέθαναν, και 164.000 άλλοι τραυματιστήκαν σοβαρά.

«Το σεισμολογικό τμήμα δεν είχε εκδώσει καμιά προειδοποίηση,» παραδέχθηκαν οι Κινέζοι επίσημοι. Πράγματι, ο μεγάλος σεισμός της Τανγκσάν τούς αιφνιδίασε όλους, επειδή φαινόταν απίθανο να γίνει μεγάλος σεισμός σ’ αυτή την περιοχή.

Ήταν σαν ειρωνεία της τύχης, γιατί αυτός ο σεισμός συνέβη στην Κίνα ένα χρόνο μετά από μια επιτυχή πρόβλεψη σεισμού που είχε σώσει χιλιάδες ζωές. Σε μια προηγούμενη περίπτωση οι Κινέζοι έδειξαν υπαίθριες ταινίες για να κρατήσουν τους ανθρώπους στην περιοχή Χάιτσινγκ έξω τα κρύα βράδια του Φεβρουαρίου μέχρις ότου συνέβη ο σεισμός που είχαν προείπει, ακριβώς όπως τον είχαν υπολογίσει.

Σαν αποτέλεσμα της προρρήσεως για το Χάιτσινγκ, ενθουσιαστικές ειδησεογραφικές πληροφορίες έδωσαν την εντύπωση ότι η πρόβλεψη των σεισμών σύντομα θα γινόταν ρουτίνα όπως και η πρόβλεψη του καιρού. Η καταστροφή της Τανγκσάν, όμως, έδειξε διαφορετικά πράγματα. Προς το παρόν, η απάντηση στο ερώτημα, «Μπορούν οι επιστήμονες να προβλέπουν τους σεισμούς;» είναι, «Μερικές φορές.»

Τι Προξενεί τους Σεισμούς;

Οι προβλέψεις των σεισμών βασίζονται σε διάφορες θεωρίες σχετικά με τις αιτίες που τους προκαλούν, και οι προβλέψεις διαφέρουν στην ακρίβεια. Όπως υπάρχουν μεγάλοι σεισμοί χωρίς καμιά πρόβλεψη, έτσι υπάρχουν και προβλέψεις που δεν πραγματοποιούνται. Το 1976 ένας Αμερικανός γεωφυσικός, ο Δρ Μπράιαν Μπράντυ, άρχισε να προλέγει έναν πολύ ισχυρό σεισμό για τη Λίμα του Περού. Αργότερα προσδιόρισε την ημερομηνία της συμφοράς στον Αύγουστο περίπου του 1981. Ως τότε κανένας επιστήμονας δεν είχε τολμήσει να προβλέψει από πολύ καιρό πριν την ακριβή τοποθεσία, το χρόνο και το μέγεθος ενός σεισμού. Ο Δρ Μπράντυ δεν έκανε τη πρόβλεψή του δημόσια, αλλά τα νέα αυτά δύσκολα μένουν μυστικά, και όταν μαθεύτηκαν δημιουργήθηκε μεγάλος πανικός στην Περουβιανή πρωτεύουσα. Τον Ιούλιο ο Δρ Μπράντυ ανακάλεσε τη πρόβλεψή του, και ο Αύγουστος ήρθε και πέρασε χωρίς να γίνει κανένας σεισμός.

Εν τω μεταξύ τι γίνεται κάτω από τη γη; Κανένας δεν ξέρει με βεβαιότητα. Οι περισσότεροι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι σεισμοί γίνονται όταν δημιουργούνται πιέσεις μέσα στη γη, κάνοντας τελικά τα ογκώδη στρώματα των πετρωμάτων να σπάζουν απότομα όπως ένα μολύβι που το λυγίζουμε μέχρι να σπάσει. Μερικές φορές οι πιέσεις φαίνονται να προκαλούνται από τεράστιες «τεκτονικές πλάκες» που πάνω τους κάθονται ήπειροι οι οποίες είτε εισχωρούν η μια στην άλλη είτε προχωρούν από πάνω ή κάτω από την άλλη. Το φημισμένο τεκτονικό ρήγμα Σάν Ανδρέας στη νότια Καλιφόρνια βρίσκεται στα σύνορα δυο τέτοιων πλακών. Άλλες φορές, όμως, οι σεισμοί μπορούν να συμβούν βαθιά μέσα σε μια πλάκα για λόγους που δεν έχουν ακόμη καλά κατανοηθεί, όπως όταν πολύ ισχυροί σεισμοί άλλαξαν την πορεία του Ποταμού Μισισιπή στις κεντρικές Ηνωμένες Πολιτείες το 1811.

Οι επιστήμονες συχνά μπορούν να πουν πότε δημιουργούνται πιέσεις κάτω από τη γη, αλλ’ αυτό δεν είναι αρκετό σαν πρόβλεψη. Πόσο σκληρά είναι τα πετρώματα σε μια ορισμένη περιοχή; Πόση πίεση μπορούν να ανεχθούν προτού σπάσουν; Θα ελευθερώσουν την πίεση σε πολλά και μικρά σπασίματα σε μια κατακλυσμιαία συντριβή; Η πρόβλεψη του Δρ Μπράντυ για το Περού βασιζόταν στις θεωρίες του σχετικά με το πώς σπάνε οι βράχοι, αλλά αυτές οι θεωρίες είναι σαφές ότι χρειάζονται περισσότερη επεξεργασία.

Είτε γίνει πρόβλεψη είτε όχι, είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι σεισμοί που γίνονται σε μέρη όπως το Περού είναι πιο σοβαροί, γιατί οι πιέσεις στους υπόγειους βράχους είναι συνεχείς. Αλλά η γνώση αυτή μόνη δεν είναι πολύ βοηθητική. Οι άνθρωποι θέλουν να ξέρουν πότε, και πού, και πόσος σοβαρός θα είναι ο επόμενος σεισμός. Μπορείτε να τους κατηγορήσετε γι’ αυτό;

Από τις Ακτίνες Λέιζερ στο Γατόψαρο

Αν και απρόσμενη η συμφορά του Τανγκσάν δεν ήρθε εντελώς απροειδοποίητα. Δεκατέσσερις μήνες πριν συμβεί, ένα αστεροσκοπείο της περιοχής «κατέγραψε αυξημένες ανησυχητικές κινήσεις κατά μήκος του τεκτονικού ρήγματος στη γη μέσα από την οποία περνούσε» σύμφωνα με μια είδηση στους Τάιμς της Νέας Υόρκης. «Ωστόσο, επειδή δεν είχαν άλλα προειδοποιητικά σημεία, δεν δόθηκε καμιά προειδοποίηση.» Αντίθετα, πριν από το σεισμό του Χάιτσινγκ προηγήθηκαν πολλά προειδοποιητικά σημάδια, ανάμεσα στα οποία περίεργη ήταν η συμπεριφορά των ζώων, κάτι που οι Κινέζοι παίρνουν στα σοβαρά για να προβλέπουν σεισμούς. Τελικά, πριν από το σεισμό του Χάιτσινγκ συνέβησαν πολλές και μικρές δονήσεις πέρυσι τον Δεκέμβριο και πάλι τις μέρες ακριβώς πριν συμβεί ο σεισμός. Το ανησυχητικό σταμάτημα αυτών των σεισμικών δονήσεων ήταν εκείνο που έπεισε τους επίσημους στις 4 Φεβρουαρίου ότι ένας μεγάλος σεισμός θα γινόταν μέσα σε ώρες.

Δυστυχώς, τις περισσότερες φορές αναγνωρίζονται τα προειδοποιητικά σημάδια αφού γίνει ο σεισμός. Αλλά για να είμαστε πρακτικοί μόνο οι ασυνήθιστοι εκείνοι σεισμοί που δίνουν άφθονα και εντυπωσιακά προειδοποιητικά σήματα είναι πιθανόν να προβλεφθούν με επιτυχία. «Το πρόβλημα είναι ότι οι προειδοποιήσεις δεν είναι ακριβώς οι ίδιες ούτε σε δυο σεισμούς, αναφέρει ένας συγγραφέας, «και τα συμπτώματα μάλιστα αυτά μπορεί να παροδηγήσουν.»

Σαν αποτέλεσμα, μια τρομερή ποικιλία ενδείξεων πιθανού σεισμού ερευνάται εδώ κι εκεί σ’ όλο τον κόσμο. Εδώ αναφέρονται μερικά πράγματα :

Η συμπεριφορά των ζώων: Οι μύθοι ότι το γατόψαρο πηδάει πριν από το σεισμό είναι τόσο κοινοί, που κάποτε πίστευαν ότι «οι σεισμοί γίνονταν επειδή τα γατόψαρα χτυπούν μανιασμένα το νερό σε υπόγεια ποτάμια,» αναφέρει το Σάιενς Νταϊτζέστ. Οι Γιαπωνέζοι έχουν κάνει δοκιμές σε δέκα γατόψαρα του Τόκιο και αναφέρουν ότι «αντιδρούσαν αφύσικα πριν από το 85 τα εκατό των σεισμών που ήταν αρκετά αισθητοί στους ανθρώπους σ’ ένα επτάμηνο πείραμα.» Μήπως τα ψάρια ενοχλούνται από τα «βογκητά» πολύ χαμηλής συχνότητας ή τα «ουρλιαχτά» υψηλής συχνότητας που βγάζουν οι πιεζόμενοι βράχοι προτού σπάσουν κάτω από τη γη; Ίσως. Άλλα ζώα που αναφέρονται ότι φέρονται περίεργα πριν από τους σεισμούς είναι τα φίδια, οι αρουραίοι, οι χήνες, τα γουρούνια, οι αγελάδες και τα σκυλιά, και όλα αυτά ενεργούσαν περίεργα πριν από το σεισμό του Χάιτσινγκ.

Αλλαγές εδάφους: Αυτή η μέθοδος για πρόβλεψη σεισμών φαίνεται πιο «επιστημονική» από την παρατήρηση των ζώων, γιατί σ’ αυτή περιλαμβάνονται πάρα πολλές υπερσύγχρονες συσκευές όπως οι ακτίνες λέιζερ για να καταγράφουν τις αλλαγές στο επίπεδο της γης, και ευαίσθητα όργανα για να ανιχνεύουν και την παραμικρή αλλαγή στην κλίση του εδάφους. Και άλλες συσκευές μελετούν τοπικά μαγνητικά και ελκτικά πεδία. Αν το έδαφος υψώνεται βυθίζεται ή γέρνει, οι επιστήμονες έχουν ενδείξεις σχετικά με το τι θα μπορούσε να συμβαίνει πολύ κάτω από την επιφάνεια, εκεί που γενικά συμβαίνουν οι σεισμοί. Ο καταπληκτικός τεχνικομηχανικός πολιτισμός, όμως, δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι η πρόβλεψη των σεισμών είναι καλύτερη. Για χρόνια οι επιστήμονες παρακολουθούν την ύψωση τον εδάφους και την πτώση στην περιοχή Πάλμντεϊλ της Καλιφόρνιας. Κι όμως δεν είναι ακόμη βέβαιοι για το τι σημαίνουν όλα αυτά.

Αλλαγές στο πηγαδίσιο νερό: Όταν η ροή του νερού σ’ ένα αρτεσιανό πηγάδι στην κεντρική Ασία ελαττώθηκε πολύ, Σοβιετικοί επιστήμονες προείπαν ότι επρόκειτο να γίνει σεισμός. Έξι ώρες αργότερα το πηγάδι στέρεψε τελείως και ένας μεγάλος σεισμός έπληξε την περιοχή. Μια άλλη πολύ δημοφιλής τεχνική είναι το μέτρημα ραδονίου στο πηγαδίσιο νερό. Το αέριο προέρχεται από άτομα ραδίου που έχουν φύγει από τα πετρώματα που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια. Αν τα πετρώματα πρόκειται να συντριφτούν από συσσωρευμένη ένταση, στην αρχή παρουσιάζουν μικρά σπασίματα. Το νερό μπορεί να διαποτίσει αυτά τα κομμάτια και ν’ απορροφήσει ραδόνιο.

Προβλήματα Λόγω Μερικής Γνώσεως

Παρ’ όλες τις υποσχόμενες νέες μεθόδους και προτάσεις, όμως, η πρόβλεψη των σεισμών απέχει ακόμη πάρα πολύ για να φτάσει στο επίπεδο της προβλέψεως του καιρού. «Η γνώμη μου είναι ότι τουλάχιστον 10 χρόνια θα περάσουν για να γίνονται οι προβλέψεις με επαρκή εγκυρότητα και συνέπεια και να χρησιμεύουν στο κοινό,» λέγει ο γεωλόγος των ΗΠ Κλάρενς Άλλεν. Λόγω των πολλών κινδύνων που προκαλούνται από τους σεισμούς, πολλοί επιστήμονες αφυπνίζονται ως προς την ευθύνη που έχουν και την ατελή κατάσταση της τέχνης τους.

Μερικοί επιστήμονες φοβούνται ότι κάποια μέρα «θα κοιτάζουν τις πολλές μετρήσεις τους και η πείρα και η διαίσθησή τους θα τους λέει ότι ένας ισχυρός σεισμός επίκειται. Αλλά δεν θα δίνουν καμιά προειδοποίηση που θα μπορούσε να σώσει χιλιάδες ζωές,» αναφέρουν οι Τάιμς της Νέας Υόρκης. Γιατί; «Δεν θα έχουν αρκετή πεποίθηση στις αποδείξεις που έχουν στα χέρια τους να δικαιολογήσουν την πρόβλεψη για ένα σεισμό σ’ ένα έθνος όπου μια λανθασμένη πρόβλεψη θα μπορούσε να φέρει πάνω τους επαγγελματικό χλευασμό, δημόσια γελοιοποίηση και εκατοντάδες αγωγές.»

Αυτοί που προβλέπουν τους σεισμούς δεν βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση. Αν δεν συμβεί ο σεισμός που έχει προβλεφθεί, η ψεύτικη προειδοποίηση θα υπονόμευε τη δημόσια εμπιστοσύνη και έκανε τους ανθρώπους να μην προσέξουν σε μια μετέπειτα προειδοποίηση, με τραγικά αποτελέσματα. Θα μπορούσαν να χάσουν την αξία τους τα οικόπεδα και τα σπίτια και οι επιχειρηματίες για την ανάπτυξη μιας περιοχής θα μπορούσαν μάλιστα να διώξουν δικαστικά τους επιστήμονες. Από την άλλη μεριά, αν αποσιωπηθεί μια πρόβλεψη και συμβεί ο σεισμός, τότε τα θύματα και οι οικογένειές τους θα μπορούσαν να καταφύγουν στο δικαστήριο για αμέλεια.

Το πρόβλημα εδώ ξεπερνάει την ατελή γνώση του ανθρώπου για τους σεισμούς. Αποτελεί το βασικό πρόβλημα της άπληστης κοινωνίας μας που συχνά δίνει προτεραιότητα στην τοπική οικονομία παρά στη διάσωση της ζωής.

Η Πιο Ακριβής Πρόβλεψη Σεισμών

Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι εκείνος που ήταν πιο ακριβής στην πρόβλεψη σεισμών δεν είναι γνωστός σαν γεωλόγος. Και όμως, αυτός ο άνθρωπος προείπε ότι μια ορισμένη γενιά θα έβλεπε «έθνος επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν, και θέλουσι γείνει πείναι . . . και σεισμοί κατά τόπους,» και όλα αυτά 1.900 χρόνια πριν γίνουν. (Ματθαίος 24:7, 34) Αυτός που προείπε αυτά τα γεγονότα, ο Ιησούς Χριστός, συνέχισε μετά και είπε στους αληθινούς Χριστιανούς ότι εκείνο τον καιρό θα υφίσταντο έντονο διωγμό, ότι η ανομία θα πλήθαινε και ότι η αγάπη θα ψυχραινόταν, και ότι το ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού θα κηρύττετο σ’ όλο τον κόσμο, δίνοντας ελπίδα στον κόσμο που βρίσκεται μέσα στο σκοτάδι.—Εδάφια 9-14.

Ενώ διάφορα χαρακτηριστικά της προφητείας του Ιησού μπορεί να φαίνονται ότι εκπληρώθηκαν σε διαφορετικές περιόδους στο παρελθόν, είναι σημαντικό ότι όλες οι φάσεις της προφητείας του Ιησού συμβαίνουν ταυτόχρονα στον εικοστό αιώνα αρχίζοντας από το 1914, το έτος που άρχισε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Υπολογίζεται ότι ενενήντα εκατομμύρια άνθρωποι ή και περισσότεροι έχουν σκοτωθεί σε πολέμους σ’ αυτό τον αιώνα, και οι ειδικοί πάνω στην παγκόσμια υγεία υπολογίζουν ότι πενήντα εκατομμύρια πεθαίνουν από πείνα κάθε χρόνο. Ο διωγμός στους αληθινούς Χριστιανούς στις φανατικά εθνικιστικές χώρες έχει αποδειχθεί με στοιχεία. Όλες οι χώρες σχεδόν του κόσμου θρηνούν για την αυξανόμενη ανομία.

Και σχετικά με τους σεισμούς; Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αιώνας μας είδε τους περισσότερους καταστροφικούς σεισμούς από οποιονδήποτε άλλο. Από τότε που έδωσε ο Ιησούς την προφητεία του μέχρι το 1914, η ιστορία αναφέρει πέντε σεισμούς που ο καθένας στοίχισε το θάνατο 100.000 ή και περισσότερων ανθρώπων. Στην περίοδο από το 1914 το λιγότερο έγιναν τέσσερις φορές περισσότεροι τέτοιοι υπερσεισμοί—στην Κίνα το 1920, στο Τόκιο το 1923, στην Κίνα το 1927, και φυσικά, στην Τανγκσάν το 1976. Είναι αλήθεια ότι αυτή η γενεά έχει δει όχι μόνο σεισμούς αλλά ‘μεγάλους σεισμούς,’ όπως αναφέρει το ευαγγέλιον του Λουκά.—Λουκάς 21:11.

Κανένας επιστήμονας, ούτε και αν ήταν εφοδιασμένος με τις καλύτερες θεωρίες, συσκευές και σεισμογράφους, θα ονειρευόταν να προείπει μια απότομη αύξηση σε πολύ καταστροφικούς σεισμούς μετά από 1.900 χρόνια. Πώς το έκανε αυτό ο Ιησούς; «Απ’ εμαυτού δεν λαλώ,» είπε ο Ιησούς, «αλλ’ ο Πατήρ ο μένων εν εμοί αυτός εκτελεί τα έργα.» (Ιωάννης 14:10) Οι προρρήσεις του Ιησού δεν ήταν το αποτέλεσμα κάποιας εκπαιδεύσεως στη γεωλογία αλλά τις εμπνεύσθηκε από τον ουράνιο Πατέρα του, τον Ιεχωβά Θεό. Σε αντίθεση με τις εικασίες των επιστημόνων, οι προρρήσεις του Θεού για το μέλλον αποδεικνύονται πάντα αληθινές!

Αν ζείτε σε μια περιοχή σεισμογενή, να θυμόσαστε—

Πριν από το σεισμό

● Ελέγξτε το σπίτι σας για κινδύνους από το σεισμό. Έχετε καλά στερεωμένους τους θερμοσίφωνες, βάλτε τα βαριά αντικείμενα στο πάτωμα ή σε χαμηλότερα ράφια. Στηρίξτε ή στερεώστε τα ράφια και τα υψηλά βαριά αντικείμενα.

● Ακολουθήστε τους κανόνες οικογενειακής προστασίας. Διδάξτε τα μέλη της οικογένειας πώς να κλείνουν το ρεύμα, το γκάζι και το νερό.

● Βεβαιωθείτε ότι έχετε καλό πυροσβεστήρα και, κουτί πρώτων βοηθειών.

● Έχετε ένα τρανζίστορ κοντά σας με καινούργιες μπαταρίες.

Στη διάρκεια του σεισμού

● Συγκεντρωθείτε στο να παραμείνετε ήρεμοι. Να θυμάστε ότι θα διαρκέσει μόνο ένα λεπτό ή περίπου τόσο.

● Κλείστε τις θερμάστρες, τις κουζίνες και το θερμοσίφωνα.

● Σταθείτε κάτω από μια ανοιχτή πόρτα ή μπείτε κάτω από ένα τραπέζι ή γραφείο.

● Μείνετε μακριά από παράθυρα, καθρέφτες και καμινάδες. Μην τρέξετε έξω όπου μπορεί να χτυπήσετε από προσόψεις, κεραμίδια, κλπ., που θα πέφτουν.

● Αν είστε έξω, φυλαχτείτε από τα στενά δρομάκια, τους τοίχους, τους στύλους του ηλεκτρικού, κλπ. Προσπαθήστε να βγείτε σε ανοιχτή περιοχή.

● Αποφύγετε τους ανελκυστήρες.

Μετά τον σεισμό

● Ελέγξτε για τυχόν τραυματισμούς και πυρκαγιές. Σβήστε αμέσως τις πυρκαγιές.

● Ελέγξτε για διαρροές γκαζιού ή βλάβες στο ηλεκτρικό δίκτυο. Κλείστε το γενικό του γκαζιού ή του ηλεκτρικού αν αυτό είναι απαραίτητο.

● Ακούστε τις ειδήσεις από το ραδιόφωνο. Μη χρησιμοποιήσετε το τηλέφωνο αν δεν υπάρχει επείγουσα ανάγκη.

● Μην χάνετε άσκοπες βόλτες.

● Ετοιμαστείτε για μετασεισμικές δονήσεις.

  • *** g82 8/12 σ. 13-16 Μπορούν οι Σεισμοί να Προλεχθούν; ***

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA