Μια ακόμα μικρή παράταση της καραντίνας ώς τις 14 του Δεκέμβρη. Υπομονή, δεν πειράζει

paratasi

14dekΤη νέα παράταση του lockdown μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου, όπως άλλωστε αναμενόταν, καθώς το δεύτερο κύμα κορονοϊού δεν υποχωρεί σε βαθμό επαρκή για να ανοίξει ευρύτερα η οικονομία και η κοινωνία, ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας. 

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία υπάρχει σταθεροποίηση και μείωση κρουσμάτων αλλά με πιο αργούς ρυθμούς από ό,τι αναμενόταν, εξακολουθεί να υπάρχει πίεση σε πολλά νοσοκομεία στη Βόρεια Ελλάδα και επιδημιολογικό φορτίο υψηλό, επομένως το σταδιακό άνοιγμα απομακρύνεται χρονικά και παρατείνονται τα υφιστάμενα μέτρα μέχρι και τη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου.

Μόνη εξαίρεση αποτελούν τα καταστήματα πώλησης αμιγώς Χριστουγεννιάτικων εποχιακών ειδών, που θα ανοίξουν από τη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Ανάπτυξης. 

«Η καρδιά μου έχει διεγερθεί από ένα καλό ζήτημα». Μερικά σχόλια πάνω στον 45ο Ψαλμό...

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

psalmos45

Εδάφιο 1: «Ένα καλό ζήτημα» αγγίζει την καρδιά του ψαλμωδού και τη “διεγείρει”—ένα ζήτημα που αφορά κάποιον βασιλιά. Το εβραϊκό ρήμα που μεταφράζεται «έχει διεγερθεί» αρχικά σήμαινε «κοχλάζω», «βράζω». Αυτό το ζήτημα έκανε την καρδιά του ψαλμωδού να «βράζει», δηλαδή να ξεχειλίζει από ενθουσιασμό, και τη γλώσσα του να γίνει σαν «γραφίδα επιδέξιου αντιγραφέα».

Τα καλά νέα της Μεσσιανικής Βασιλείας είναι ένα καλό ζήτημα που αγγίζει την καρδιά μας. Το άγγελμα της Βασιλείας έγινε ιδιαίτερα «καλό» το 1914. Από τότε, δεν αφορά πλέον κάποια μελλοντική Βασιλεία, αλλά μια πραγματική κυβέρνηση που έχει αναλάβει τα καθήκοντά της στους ουρανούς. Αυτά είναι «τα καλά νέα της βασιλείας» τα οποία κηρύττουμε «σε όλη την κατοικημένη γη για μαρτυρία σε όλα τα έθνη». (Ματθ. 24:14) «Έχει διεγερθεί» η δική μας καρδιά από το άγγελμα της Βασιλείας; Κηρύττουμε τα καλά νέα της Βασιλείας με ζήλο; Σαν τον ψαλμωδό, τα λόγια του αίνου μας «αφορούν έναν βασιλιά»—τον Βασιλιά μας Ιησού Χριστό. Διακηρύττουμε ότι είναι ο ενθρονισμένος ουράνιος Βασιλιάς της Μεσσιανικής Βασιλείας. Επιπλέον, προσκαλούμε όλους—κυβερνώντες και κυβερνώμενους—να υποταχθούν στη βασιλεία του. (Ψαλμ. 2:1, 2, 4-12) Η δε γλώσσα μας γίνεται σαν «γραφίδα επιδέξιου αντιγραφέα» με την έννοια ότι χρησιμοποιούμε εκτενώς το γραπτό Λόγο στο κήρυγμά μας.

Εδάφιο 2: Οι Γραφές δεν λένε πολλά πράγματα για την εξωτερική εμφάνιση του Ιησού. Ως τέλειος άνθρωπος, ήταν αναμφίβολα “ωραίος”. Ωστόσο, αυτό που τον έκανε ωραιότερο από οποιονδήποτε άλλον ήταν η πιστότητά του στον Ιεχωβά και η ακλόνητη ακεραιότητά του. Επίσης, ο Ιησούς κήρυττε το άγγελμα της Βασιλείας με «ελκυστικά λόγια». (Λουκ. 4:22· Ιωάν. 7:46) Προσπαθούμε εμείς προσωπικά να ακολουθούμε το παράδειγμά του κηρύττοντας με λόγια που θα αγγίξουν την καρδιά των ανθρώπων;—Κολ. 4:6.

Λόγω της ολόκαρδης αφοσίωσης του Ιησού, ο Ιεχωβά τον ευλόγησε στη διάρκεια της επίγειας διακονίας του και τον αντάμειψε μετά το θυσιαστικό του θάνατο. Ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Όταν [ο Ιησούς] βρέθηκε ως άνθρωπος κατά το σχήμα, ταπείνωσε τον εαυτό του και έγινε υπάκουος μέχρι θανάτου, ναι, θανάτου πάνω σε ξύλο βασανισμού. Γι’ αυτόν το λόγο και ο Θεός τον εξύψωσε σε ανώτερη θέση και του έδωσε με καλοσύνη το όνομα που είναι πάνω από κάθε άλλο όνομα, ώστε στο όνομα του Ιησού να λυγίσει κάθε γόνατο εκείνων που είναι στον ουρανό και εκείνων που είναι στη γη και εκείνων που είναι κάτω από το έδαφος, και κάθε γλώσσα να ομολογήσει φανερά ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος για τη δόξα του Θεού του Πατέρα». (Φιλιπ. 2:8-11) Ο Ιεχωβά ευλόγησε τον Ιησού «στον αιώνα» ανασταίνοντάς τον σε αθάνατη ζωή.—Ρωμ. 6:9. Θεόπνευστες προφητείες είχαν υποδείξει ότι ο Μεσσίας θα μιλούσε με “χάρη στα χείλη του”, χρησιμοποιώντας «λόγια κομψότητας». (Ψαλμός 45:2· Γένεση 49:21) Ο Ιησούς εκπλήρωσε εκείνες τις προφητείες εφόσον διατηρούσε το άγγελμά του γεμάτο φρεσκάδα και ζωντάνια, χρησιμοποιώντας «ελκυστικά λόγια» καθώς δίδασκε τις αλήθειες που τόσο αγαπούσε. (Λουκάς 4:22) Αναμφίβολα, τα χαρακτηριστικά του προσώπου του αντανακλούσαν τον ενθουσιασμό του και τα μάτια του έλαμπαν από ζωηρό ενδιαφέρον για το αντικείμενο της διδασκαλίας του. Πόσο ευχάριστο θα ήταν να τον ακούει κανείς, και τι θαυμάσιο υπόδειγμα είναι αυτό για να το ακολουθούμε εμείς όταν μιλάμε σε άλλους για τα όσα έχουμε μάθει!

Εδάφιο 3: Ο Ιεχωβά δίνει στον Βασιλιά του την εντολή να “ζώσει το σπαθί του στο μηρό του”, εξουσιοδοτώντας τον έτσι να πολεμήσει όλους όσους εναντιώνονται στην κυριαρχία του Θεού και να εκτελέσει τις κρίσεις Του εναντίον τους. (Ψαλμ. 110:2) Επειδή ο Χριστός είναι ανίκητος Πολεμιστής-Βασιλιάς, ο ψαλμωδός τον προσφωνεί «κραταιέ». Ζώστηκε το σπαθί του το 1914 και νίκησε τον Σατανά και τους δαίμονές του, διώχνοντάς τους από τον ουρανό και ρίχνοντάς τους στη γη.—Αποκ. 12:7-9.

Αυτή ήταν απλώς η αρχή της νικηφόρας επέλασης του Βασιλιά. Πρέπει όμως και «να ολοκληρώσει τη νίκη του». (Αποκ. 6:2) Οι κρίσεις του Ιεχωβά πρέπει να εκτελεστούν ενάντια σε όλα τα στοιχεία του σατανικού συστήματος στη γη, και ο ίδιος ο Σατανάς και οι δαίμονές του πρέπει να εξουδετερωθούν. Πρώτα θα φύγει από τη μέση η Βαβυλώνα η Μεγάλη, η παγκόσμια αυτοκρατορία της ψεύτικης θρησκείας. Σκοπός του Ιεχωβά είναι να βάλει τους πολιτικούς άρχοντες να καταστρέψουν αυτή την πονηρή «πόρνη». (Αποκ. 17:16, 17) Στη συνέχεια, ο Πολεμιστής-Βασιλιάς θα στραφεί ενάντια στο πολιτικό σύστημα του Σατανά και θα το αφανίσει. Ο Χριστός, που αποκαλείται επίσης “ο άγγελος της αβύσσου”, θα ολοκληρώσει κατόπιν τη νίκη του ρίχνοντας τον Σατανά και τους δαίμονές του στην άβυσσο. (Αποκ. 9:1, 11· 20:1-3)

Εδάφιο 4: Ο Πολεμιστής-Βασιλιάς δεν διεξάγει επεκτατικό πόλεμο για να κατακτήσει εδάφη και να υποτάξει λαούς. Διεξάγει δίκαιο πόλεμο με ευγενείς σκοπούς. Ιππεύει «για την υπόθεση της αλήθειας και της ταπεινοφροσύνης και της δικαιοσύνης». Η μεγαλύτερη αλήθεια που χρειάζεται υπεράσπιση αφορά την παγκόσμια κυριαρχία του Ιεχωβά. Ο Σατανάς αμφισβήτησε τη νομιμότητα της διακυβέρνησης του Ιεχωβά όταν στασίασε εναντίον Του. Έκτοτε, δαίμονες και άνθρωποι αψήφησαν αυτή τη θεμελιώδη αλήθεια. Τώρα έχει έρθει ο καιρός να καλπάσει ο διορισμένος από τον Ιεχωβά Βασιλιάς για να εδραιώσει μια για πάντα την αλήθεια ότι Αυτός είναι ο δικαιωματικός Κυρίαρχος. Ο Βασιλιάς ιππεύει επίσης “για την υπόθεση της ταπεινοφροσύνης”. Ως ο μονογενής Γιος του Θεού, έχει αποτελέσει εξαίρετο παράδειγμα ταπεινοφροσύνης και όσιας υποταγής στην κυριαρχία του Πατέρα του. (Ησ. 50:4, 5· Ιωάν. 5:19) Όλοι οι όσιοι υπήκοοι του Βασιλιά πρέπει να ακολουθούν το παράδειγμά του και να υποτάσσονται ταπεινά στην κυριαρχία του Ιεχωβά σε κάθε ζήτημα. Μόνο όσοι το κάνουν αυτό θα μπορέσουν να ζήσουν στον υποσχεμένο νέο κόσμο του Θεού.—Ζαχ. 14:16, 17. Ο Χριστός εφορμά επίσης “για την υπόθεση της δικαιοσύνης”. Η δικαιοσύνη την οποία υπερασπίζεται ο Βασιλιάς είναι «η δικαιοσύνη του Θεού»—οι κανόνες του Ιεχωβά για το τι είναι ορθό και τι εσφαλμένο. (Ρωμ. 3:21· Δευτ. 32:4) Ο Ησαΐας προφήτεψε σχετικά με τον Βασιλιά Ιησού Χριστό: «Βασιλιάς θα βασιλέψει για δικαιοσύνη». (Ησ. 32:1) Η διακυβέρνηση του Ιησού θα φέρει τους υποσχεμένους «νέους ουρανούς» και τη «νέα γη», όπου “θα κατοικεί δικαιοσύνη”. (2 Πέτρ. 3:13) Όλοι όσοι θα ζουν σε εκείνον το νέο κόσμο θα πρέπει να συμμορφώνονται με τους κανόνες του Ιεχωβά.—Ησ. 11:1-5. Καθώς καλπάζει, ο Βασιλιάς έχει ζωσμένο στο μηρό του ένα σπαθί. (Ψαλμ. 45:3) Αλλά έρχεται ο καιρός για να πάρει το σπαθί στο δεξί του χέρι και να το χρησιμοποιήσει. Ο ψαλμωδός προφητεύει ότι το δεξί χέρι του Ιησού Χριστού θα επιτελέσει «φοβερά πράγματα». (Ψαλμ. 45:4) Όταν θα καλπάζει για να εκτελέσει τις κρίσεις του Ιεχωβά στον Αρμαγεδδώνα, θα επιτελέσει «φοβερά πράγματα» εναντίον των εχθρών του. Δεν γνωρίζουμε ποια ακριβώς μέσα θα χρησιμοποιήσει για να καταστρέψει το σύστημα του Σατανά. Αλλά αυτή του η ενέργεια θα φέρει τρόμο στις καρδιές των κατοίκων της γης που δεν έχουν υπακούσει στη θεϊκή προειδοποίηση και δεν έχουν υποταχθεί στη διακυβέρνηση του Βασιλιά. (Διαβάστε Ψαλμός 2:11, 12Στην προφητεία του σχετικά με τον καιρό του τέλους, ο Ιησούς είπε ότι οι άνθρωποι «θα λιποθυμούν από το φόβο και την προσδοκία αυτών που πρόκειται να έρθουν πάνω στην κατοικημένη γη· διότι οι δυνάμεις των ουρανών θα κλονιστούν». Και πρόσθεσε: «Τότε θα δουν τον Γιο του ανθρώπου να έρχεται μέσα σε σύννεφο με δύναμη και μεγάλη δόξα».—Αναγγέλλοντας την έλευση του Βασιλιά «με δύναμη και μεγάλη δόξα» για να εκτελέσει κρίση, το βιβλίο της Αποκάλυψης δηλώνει: «Είδα τον ουρανό ανοιγμένο· και εμφανίστηκε ένα λευκό άλογο. Και εκείνος που κάθεται πάνω σε αυτό αποκαλείται Πιστός και Αληθινός, και κρίνει και πολεμάει με δικαιοσύνη. Επίσης, τα στρατεύματα που ήταν στον ουρανό τον ακολουθούσαν πάνω σε λευκά άλογα, και ήταν ντυμένοι με λευκό, καθαρό, εκλεκτό λινό ύφασμα. Και από το στόμα του βγαίνει ένα κοφτερό, μακρύ σπαθί για να χτυπήσει με αυτό τα έθνη, και θα τους ποιμάνει με σιδερένιο ραβδί. Αυτός πατάει επίσης το πατητήρι του θυμού της οργής του Θεού του Παντοδύναμου».—Αποκ. 19:11, 14, 15.

Ποιοι θα πολεμήσουν μαζί με τον Χριστό, αποτελώντας τα ουράνια «στρατεύματα» που τον ακολουθούν στη μάχη; Όταν ζώστηκε αρχικά το σπαθί του για να διώξει από τον ουρανό τον Σατανά και τους δαίμονές του, ο Ιησούς συνοδευόταν από τους “αγγέλους του”. (Αποκ. 12:7-9) Είναι λογικό να συμπεράνουμε ότι, στον πόλεμο του Αρμαγεδδώνα, τα στρατεύματα του Χριστού θα περιλαμβάνουν τους άγιους αγγέλους. Θα υπάρχουν και άλλοι στα στρατεύματά του; Ο Ιησούς έδωσε την εξής υπόσχεση στους χρισμένους αδελφούς του: «Σε αυτόν που νικάει και τηρεί τα έργα μου μέχρι τέλους θα δώσω εξουσία πάνω στα έθνη, και θα ποιμάνει τους ανθρώπους με σιδερένιο ραβδί ώστε αυτοί θα συντριφτούν σαν πήλινα σκεύη, όπως και εγώ έχω λάβει από τον Πατέρα μου». (Αποκ. 2:26, 27) Άρα λοιπόν, τα ουράνια στρατεύματα του Χριστού θα περιλαμβάνουν και τους χρισμένους αδελφούς του, οι οποίοι τότε θα έχουν λάβει την ουράνια ανταμοιβή τους. Οι χρισμένοι συγκυβερνήτες του θα είναι στο πλευρό του όταν θα επιτελέσει «φοβερά πράγματα» ποιμαίνοντας τα έθνη με σιδερένιο ραβδί.

Αφού ο Χριστός καταστρέψει το πονηρό σύστημα πραγμάτων του Σατανά στη γη, “με τη λαμπρότητα που έχει” θα “προχωρήσει προς την επιτυχία”. (Ψαλμ. 45:4) Θα ολοκληρώσει τη νίκη του ρίχνοντας τον Σατανά και τους δαίμονές του στην άβυσσο, όπου θα παραμείνουν σε όλη τη διάρκεια της Χιλιετούς Βασιλείας. (Αποκ. 20:2, 3) Εφόσον ο Διάβολος και οι άγγελοί του θα βρίσκονται σε κατάσταση αδράνειας, σαν να είναι νεκροί, οι κάτοικοι της γης θα είναι απαλλαγμένοι από τη σατανική επιρροή και θα μπορούν να εκδηλώνουν απόλυτη υποταγή στον νικηφόρο και ένδοξο Βασιλιά τους. Η ταπεινοφροσύνη θα εξακολουθεί να διέπει τις ενέργειες του Γιου του Θεού. Προλέγοντας τη δράση που θα αναλάβει ο Ιησούς εναντίον των εχθρών του Θεού από την εξυψωμένη ουράνια θέση του, ο ψαλμωδός έψαλε: «Με τη λαμπρότητα που έχεις προχώρα προς την επιτυχία· ίππευε για την υπόθεση της αλήθειας και της ταπεινοφροσύνης και της δικαιοσύνης». (Ψαλμ. 45:4) Στον Αρμαγεδδώνα, ο Ιησούς Χριστός θα ιππεύσει για την υπόθεση, όχι μόνο της αλήθειας και της δικαιοσύνης, αλλά και της ταπεινοφροσύνης. Σε ποια θέση θα βρεθούμε όταν ο Βασιλιάς Ιησούς Χριστός έρθει για να εκτελέσει κρίση στον Αρμαγεδδώνα; Δεδομένης της υπόθεσης για την οποία ιππεύει, θα σώσει μόνο εκείνους που είναι ταπεινοί και δίκαιοι. Επομένως, η καλλιέργεια ταπεινοφροσύνης είναι απαραίτητη για την επιβίωσή μας.

Εδάφιο 5: Ο Βασιλιάς ιππεύει ένα λευκό άλογο, κάτι που εξεικονίζει πόλεμο ο οποίος είναι καθαρός και δίκαιος στα μάτια του Ιεχωβά. (Αποκ. 6:2· 19:11) Εκτός από σπαθί, έχει και τόξο. Διαβάζουμε τα εξής: «Είδα ένα λευκό άλογο· και εκείνος που καθόταν πάνω σε αυτό είχε τόξο· και του δόθηκε στέμμα, και προχώρησε νικώντας και για να ολοκληρώσει τη νίκη του». Τόσο το σπαθί όσο και το τόξο εξεικονίζουν τα μέσα που θα χρησιμοποιήσει ο Χριστός για να εκτελέσει κρίση εναντίον των εχθρών του.

Χρησιμοποιώντας ποιητική γλώσσα, ο ψαλμωδός προφητεύει ότι “τα βέλη του Βασιλιά είναι αιχμηρά, διατρυπώντας την καρδιά των εχθρών του” και “κάνοντας λαούς να πέφτουν μπροστά του”. Η σφαγή θα φτάσει σε κάθε γωνιά της γης. Η προφητεία του Ιερεμία προλέγει: «Εκείνοι που θα θανατωθούν από τον Ιεχωβά θα βρίσκονται εκείνη την ημέρα από τη μία άκρη της γης ως την άλλη άκρη της γης». (Ιερ. 25:33) Μια παράλληλη προφητεία λέει: «Είδα, επίσης, έναν άγγελο που στεκόταν στον ήλιο, και αυτός φώναξε με δυνατή φωνή και είπε σε όλα τα πουλιά που πετούν στο μεσουράνημα: “Ελάτε εδώ, συγκεντρωθείτε στο μεγάλο δείπνο του Θεού, για να φάτε τις σάρκες βασιλιάδων και τις σάρκες στρατιωτικών διοικητών και τις σάρκες ισχυρών αντρών και τις σάρκες αλόγων και εκείνων που κάθονται πάνω σε αυτά, και τις σάρκες όλων, ελευθέρων καθώς και δούλων, και μικρών και μεγάλων”».—Αποκ. 19:17, 18.

Εδάφιο 6: Ο Ιεχωβά ενθρόνισε τον Γιο του ως Μεσσιανικό Βασιλιά στους ουρανούς το 1914. “Το σκήπτρο της βασιλείας του είναι σκήπτρο ευθύτητας”, άρα είναι εγγυημένο ότι θα υπάρχει δικαιοσύνη και ισονομία στη διακυβέρνησή του. Η εξουσία του είναι νόμιμη, εφόσον “ο Θεός είναι ο θρόνος του”. Με άλλα λόγια, ο Ιεχωβά είναι το θεμέλιο της βασιλείας του. Επιπλέον, ο θρόνος του Ιησού θα διαρκέσει «στον αιώνα, και μάλιστα για πάντα». Δεν είστε περήφανοι που υπηρετείτε τον Ιεχωβά υπό την εξουσία ενός τόσο κραταιού Βασιλιά, διορισμένου από τον ίδιο τον Θεό;

Εδάφιο 7: Λόγω της βαθιάς αγάπης του Ιησού για τη δικαιοσύνη και του μίσους του για οτιδήποτε μπορεί να ατιμάσει τον Πατέρα του, ο Ιεχωβά τον έχρισε Βασιλιά της Μεσσιανικής Βασιλείας. Ο Ιησούς χρίστηκε με «το λάδι της αγαλλίασης» πιο πολύ από ό,τι οι “εταίροι” του, δηλαδή οι βασιλιάδες του Ιούδα από τη γραμμή του Δαβίδ. Με ποιους τρόπους; Πρώτον, ο Ιησούς χρίστηκε από τον ίδιο τον Ιεχωβά. Επίσης, ο Ιεχωβά τον έχρισε τόσο ως Βασιλιά όσο και ως Αρχιερέα. (Ψαλμ. 2:2· Εβρ. 5:5, 6) Επιπλέον, ο Ιησούς δεν χρίστηκε με λάδι αλλά με άγιο πνεύμα, η δε βασιλεία του δεν είναι επίγεια αλλά ουράνια.

Εδάφιο 8: Ο Γαμπρός, ο Ιησούς Χριστός, φοράει τα ένδοξα, βασιλικά, γαμήλια ενδύματά του. Πολύ κατάλληλα, η φορεσιά του αναδίδει μια γλυκιά ευωδιά, σαν από τα «εκλεκτότερα αρώματα», όπως είναι η σμύρνα και η κασσία, συστατικά που περιέχονταν στο λάδι του αγίου χρίσματος στον αρχαίο Ισραήλ.—Έξοδ. 30:23-25.

Η ουράνια μουσική που αντηχεί στο ανάκτορο του Γαμπρού αυξάνει τη χαρά του καθώς ο γάμος πλησιάζει.

Εδάφιο 9: Η ουράνια μουσική που αντηχεί στο ανάκτορο του Γαμπρού αυξάνει τη χαρά του καθώς ο γάμος πλησιάζει. Τη χαρά του συμμερίζεται και «η βασιλική σύζυγος», το ουράνιο τμήμα της οργάνωσης του Θεού, το οποίο περιλαμβάνει τις «κόρες βασιλιάδων», δηλαδή τους άγιους αγγέλους. Πόση συγκίνηση προκαλούν οι ουράνιες φωνές που διακηρύττουν: «Ας χαιρόμαστε και ας αγαλλόμαστε . . . επειδή έχει έρθει ο γάμος του Αρνιού»!

Εδάφιο 10: Έχουμε προσδιορίσει τον Γαμπρό, αλλά ποια είναι η νύφη του; Είναι μια σύνθετη νύφη που αποτελείται από τα μέλη της εκκλησίας, κεφαλή της οποίας είναι ο Ιησούς Χριστός. (Διαβάστε Εφεσίους 5:23, 24Αυτοί θα γίνουν μέρος της Μεσσιανικής Βασιλείας του Χριστού. (Λουκ. 12:32) Οι 144.000 χρισμένοι με το πνεύμα Χριστιανοί «ακολουθούν το Αρνί όπου και αν πηγαίνει». (Αποκ. 14:1-4) Γίνονται η “σύζυγος του Αρνιού” και ζουν μαζί του στην ουράνια κατοικία του.—Αποκ. 21:9· Ιωάν. 14:2, 3.

Η μελλοντική νύφη δεν αποκαλείται απλώς «κόρη», αλλά και «η κόρη του βασιλιά». (Ψαλμ. 45:13) Ποιος είναι αυτός ο “βασιλιάς”; Οι χρισμένοι Χριστιανοί υιοθετούνται ως «παιδιά» του Ιεχωβά. (Ρωμ. 8:15-17) Εφόσον θα γίνουν ουράνια νύφη, τους δίνεται η προτροπή: «Ξέχνα το λαό σου και το σπίτι του [σαρκικού] πατέρα σου». Πρέπει να κρατήσουν το νου τους «προσηλωμένο σε αυτά που βρίσκονται πάνω, όχι σε αυτά που βρίσκονται στη γη».—Κολ. 3:1-4.

Εδάφιο 11: Στο διάβα των αιώνων, ο Χριστός ετοιμάζει τη μελλοντική νύφη του για τον ουράνιο γάμο. Ο απόστολος Παύλος εξήγησε ότι ο Χριστός «αγάπησε την εκκλησία και παρέδωσε τον εαυτό του για αυτήν, για να την αγιάσει καθαρίζοντάς την με το λουτρό του νερού μέσω του λόγου, για να παρουσιάσει την εκκλησία στον εαυτό του με τη λαμπρότητά της, χωρίς να έχει κηλίδα ή ρυτίδα ή κάτι παρόμοιο, αλλά για να είναι άγια και χωρίς ψεγάδι». (Εφεσ. 5:25-27) Ο Παύλος είπε στους χρισμένους Χριστιανούς στην αρχαία Κόρινθο: «Είμαι ζηλότυπος για εσάς με ζηλοτυπία Θεού, γιατί εγώ προσωπικά σας αρραβώνιασα με έναν άντρα για να σας παρουσιάσω ως αγνή παρθένα στον Χριστό». (2 Κορ. 11:2) Ο Γαμπρός-Βασιλιάς, ο Ιησούς Χριστός, εκτιμάει την πνευματική «ομορφιά» της μελλοντικής του νύφης. Και η νύφη τον αναγνωρίζει ως “κύριό” της και “τον προσκυνάει” ως μελλοντικό σύζυγό της.

Εδάφιο 12: Ο προφήτης Ζαχαρίας προείπε ότι, τον καιρό του τέλους, άνθρωποι από όλα τα έθνη θα συναναστρέφονταν γεμάτοι ευγνωμοσύνη με το υπόλοιπο του πνευματικού Ισραήλ. Έγραψε: «Εκείνες τις ημέρες, δέκα άντρες από όλες τις γλώσσες των εθνών θα πιάσουν, ναι, θα πιάσουν την άκρη της φορεσιάς ενός άντρα που είναι Ιουδαίος, λέγοντας: “Θα πάμε με εσάς, γιατί ακούσαμε ότι ο Θεός είναι με εσάς”». (Ζαχ. 8:23) Στο εδάφιο Ψαλμός 45:12, αυτοί οι συμβολικοί «δέκα άντρες» αναφέρονται ως «η κόρη της Τύρου» και «οι πλούσιοι του λαού». Έρχονται στο χρισμένο υπόλοιπο με δώρα, ζητώντας την εύνοια και την πνευματική τους βοήθεια. Από το 1935, εκατομμύρια άνθρωποι έχουν αφήσει το υπόλοιπο να “τους φέρει στη δικαιοσύνη”. (Δαν. 12:3)

Εδάφιο 13: Ποια είναι «η κόρη του βασιλιά» η οποία «θα φερθεί στο βασιλιά»; Είναι η κόρη του «Βασιλιά της αιωνιότητας», του Ιεχωβά Θεού. (Αποκάλυψη 15:3) Συμβολίζει την ένδοξη εκκλησία των 144.000 Χριστιανών, τους οποίους ο Ιεχωβά υιοθετεί ως παιδιά του χρίοντάς τους με το πνεύμα του. (Ρωμαίους 8:16) Αυτή η «κόρη» του Ιεχωβά, η οποία «είναι ετοιμασμένη σαν νύφη στολισμένη για το σύζυγό της», θα φερθεί στο γαμπρό—τον Μεσσιανικό Βασιλιά.—Αποκάλυψη 21:2.

Η νύφη παρουσιάζεται ως «πανένδοξη», ή αλλιώς υπέρλαμπρη, για το βασιλικό γάμο. Στο εδάφιο Αποκάλυψη 21:2, παρομοιάζεται με πόλη, τη Νέα Ιερουσαλήμ, και είναι «στολισμένη για το σύζυγό της». Αυτή η ουράνια πόλη έχει «τη δόξα του Θεού» και ακτινοβολεί σαν «μια πολυτιμότατη πέτρα, σαν πέτρα ίασπη που λάμπει καθαρά σαν κρύσταλλο». (Αποκ. 21:10, 11) Η λαμπρότητα της Νέας Ιερουσαλήμ περιγράφεται πολύ όμορφα στο βιβλίο της Αποκάλυψης. (Αποκ. 21:18-21) Δεν απορούμε, λοιπόν, που ο ψαλμωδός αποκαλεί τη νύφη «πανένδοξη»! Άλλωστε, ο βασιλικός γάμος λαβαίνει χώρα στον ουρανό.
Η νύφη φέρνεται στον Γαμπρό της—τον Μεσσιανικό Βασιλιά. Αυτός την έχει προετοιμάσει «καθαρίζοντάς την με το λουτρό του νερού μέσω του λόγου». Η νύφη του είναι «άγια και χωρίς ψεγάδι». (Εφεσ. 5:26, 27) Αλλά πρέπει να είναι και κατάλληλα ντυμένη για την περίσταση. Και πράγματι είναι! “Τα ρούχα της είναι κεντημένα με χρυσάφι” και “θα φερθεί στο βασιλιά με υφαντή ενδυμασία”. Για το γάμο του Αρνιού, «της επιτράπηκε να στολιστεί με λαμπρό, καθαρό, εκλεκτό λινό ύφασμα, γιατί το εκλεκτό λινό ύφασμα αντιπροσωπεύει τις δίκαιες πράξεις των αγίων».—Αποκ. 19:8.
Η μελλοντική νύφη δεν αποκαλείται απλώς «κόρη», αλλά και «η κόρη του βασιλιά». (Ψαλμ. 45:13) Ποιος είναι αυτός ο “βασιλιάς”; Οι χρισμένοι Χριστιανοί υιοθετούνται ως «παιδιά» του Ιεχωβά. (Ρωμ. 8:15-17)

Εδάφιο 14: Η νύφη φέρνεται στον Γαμπρό της—τον Μεσσιανικό Βασιλιά. Αυτός την έχει προετοιμάσει «καθαρίζοντάς την με το λουτρό του νερού μέσω του λόγου». Η νύφη του είναι «άγια και χωρίς ψεγάδι». (Εφεσ. 5:26, 27) Αλλά πρέπει να είναι και κατάλληλα ντυμένη για την περίσταση. Και πράγματι είναι! “Τα ρούχα της είναι κεντημένα με χρυσάφι” και “θα φερθεί στο βασιλιά με υφαντή ενδυμασία”. Για το γάμο του Αρνιού, «της επιτράπηκε να στολιστεί με λαμπρό, καθαρό, εκλεκτό λινό ύφασμα, γιατί το εκλεκτό λινό ύφασμα αντιπροσωπεύει τις δίκαιες πράξεις των αγίων».—Αποκ. 19:8.

Εδάφιο 15: Ποιους συμβολίζουν «οι παρθένες»; Συμβολίζουν το «μεγάλο πλήθος» των αληθινών λάτρεων, οι οποίοι ενώνονται με το χρισμένο υπόλοιπο και το υποστηρίζουν. Εφόσον «έρχονται από τη μεγάλη θλίψη» ζωντανοί, αυτοί θα είναι στη γη όταν ολοκληρωθεί ο γάμος του Μεσσιανικού Βασιλιά στον ουρανό. (Αποκάλυψη 7:9, 13, 14) Σε εκείνη την περίσταση, θα γεμίσουν με «χαρά και ευφροσύνη».

Εδάφιο 16: «ΑΝΤΙ ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΣΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΓΙΟΙ ΣΟΥ» Οι “παρθένες συντρόφισσες” της ουράνιας νύφης του Χριστού θα έχουν ακόμη μεγαλύτερη αιτία για χαρά βλέποντας το γάμο να γίνεται καρποφόρος στο νέο κόσμο. Ο Γαμπρός-Βασιλιάς θα στρέψει την προσοχή του στη γη και θα αναστήσει τους επίγειους “προπάτορές” του, οι οποίοι θα γίνουν επίγειοι «γιοι» του. (Ιωάν. 5:25-29· Εβρ. 11:35) Κάποιους από αυτούς θα τους διορίσει «άρχοντες σε όλη τη γη». Αναμφίβολα, ο Χριστός θα διορίσει και κάποιους από τους πιστούς πρεσβυτέρους της εποχής μας για να αναλάβουν την ηγεσία στο νέο κόσμο.—Ησ. 32:1.

Με ποιον τρόπο θα είναι οι γιοι αντί των προπατόρων του βασιλιά; Όταν γεννήθηκε ο Ιησούς στη γη, είχε επίγειους προπάτορες. Αυτοί θα γίνουν γιοι του όταν τους αναστήσει από τους νεκρούς στη διάρκεια της Χιλιετούς Βασιλείας του. Μερικοί από αυτούς θα συγκαταλεχθούν σε εκείνους που θα διοριστούν «άρχοντες σε όλη τη γη».

Εδάφιο 17: Πράγματι, τα γεγονότα που περιγράφονται στον 45ο Ψαλμό αφορούν όλους τους Χριστιανούς. Οι χρισμένοι που απομένουν στη γη βρίσκουν συναρπαστική την προοπτική να ενωθούν σύντομα στον ουρανό με τους αδελφούς τους και με τον Γαμπρό τους. Τα άλλα πρόβατα υποκινούνται να δείχνουν όλο και μεγαλύτερη υποταγή στον ένδοξο Βασιλιά τους και είναι ευγνώμονες για το προνόμιο που έχουν να συναναστρέφονται με τα μέλη της νύφης του που απομένουν στη γη. Μετά το γάμο τους, ο Χριστός και οι συμβασιλείς του θα προσφέρουν ανείπωτες ευλογίες στους κατοίκους της γης.—Αποκ. 7:17· 21:1-4.

Καθώς αποβλέπουμε στην εκπλήρωση αυτού του “καλού ζητήματος” που αφορά τον Μεσσιανικό Βασιλιά, δεν υποκινούμαστε “να μνημονεύουμε το όνομά του”; Είθε να είμαστε ανάμεσα σε εκείνους που “θα εξυμνούν τον Βασιλιά στον αιώνα, και μάλιστα για πάντα”.

«Η πίστη του Αβραάμ» υπόδειγμα για μας και αξίζει να την καλλιεργούμε με σταθερότητα…

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

skopia011062
Συνεχίζουμε τα δημοσιεύματα από παλιές ΣΚΟΠΙΕΣ σε σύγχρονη γλώσσα, που σας υποσχεθήκαμε ως παρηγοριά, σε μέρες και σε καιρούς δύσκολους, όπως είναι οι μέρες που περνάμε... Μένουμε στο 1962 τεύχος 19, της 1 Οκτωβρίου, από όπου έχουμε πάρει ένα εξαιρετικό θέμα που αφορά την πίστη του Αβραάμ...

skopia1.011062
Και γιατί θα μας βοηθήσει ένα τέτοιο θέμα, γραμμένο πριν από πενήντα πέντε χρόνια; Διότι απλά μερικά πράγματα είναι διαχρονικά και αυτά τα γραφικά πρόσωπα με τη στάση τους και τη συμπεριφορά τους, μπορούν να γίνουν υπόδειγμα για μας. Αν εκείνοι τα κατάφεραν και στάθηκαν, γιατί όχι κι εμείς...

skopia2.011062«Να έχετε πίστη στον Θεό», είπε κάποτε ο Ιησούς (Μάρκ. 11:22). Γιατί πρέπει να έχουμε πίστη; Διότι με την πίστη όλα είναι δυνατά· δηλαδή, όλα εκείνα που απαιτεί ο Θεός από ένα Χριστιανό. Όλα είναι δυνατά διότι «ο Θεός είναι αγάπη», είναι δε και πάνσοφος και παντοδύναμος. Θα ήταν, λοιπόν, δύσκολο να εξαίρεται η δύναμη της πίστης ή η σπουδαιότητά της.

Τι είναι πίστη; «Πίστη είναι η βεβαιωμένη προσδοκία πραγμάτων για τα οποία ελπίζει κανείς, η φανερή απόδειξη πραγματικοτήτων, τις οποίες όμως δεν βλέπουμε» (Εβρ. 11:1). Ναι, σύμφωνα με τον Λόγο του Θεού πίστη ασκείται σε πράγματα μελλοντικά να έλθουν κι επομένως σε πράγματα για τα οποία ελπίζει κανείς, όπως είναι η αποκατάσταση του παράδεισου στη γη μέσω της βασιλείας του Θεού. Πίστη ασκείται, επίσης, σε σχέση με πραγματικότητες που δεν βλέπονται, όπως είναι το ουράνιο βασίλειο κι όσοι διαμένουν σ´ αυτό.

Όπως σωστά παρατηρήθηκε, η πίστη πρέπει να έχει επαρκή βάση, διότι αλλιώς είναι απλή δεισιδαιμονία ή ευπιστία. Ο λόγος του Θεού παρέχει επαρκή βάση για πίστη. Έχει τον γνήσιο ήχο της αλήθειας. Οι συγγραφείς του έγραψαν με προφανή ειλικρίνεια και συμφωνούν μεταξύ τους παρά τον αριθμό τους  και τις διαφορετικές περιστάσεις, κάτω από τις οποίες έγραψαν. Οι ιστορήσεις έχουν επιβεβαιωθεί από αρχαιολογικές ανακαλύψεις πολλές φορές, και κυριολεκτικά εκατοντάδες από τις προφητείες του έχουν εκπληρωθεί ή βρίσκονται σε προοδευτική εκπλήρωση.

Σήμερα πολλά άτομα ισχυρίζονται ότι έχουν πίστη στον Θεό, αλλά η θρησκευτική τους αμάθεια, καθώς και η καθημερινή διαγωγή τους, διαψεύδει αυτό τον ισχυρισμό. Όπως καλά παρατηρεί ο μαθητής Ιάκωβος: «Εσύ πιστεύεις ότι ένας Θεός υπάρχει, έτσι δεν είναι; Πολύ καλά κάνεις. Και οι δαίμονες όμως πιστεύουν και φρίττουν. Αλλά σε ενδιαφέρει να μάθεις, κενέ άνθρωπε,» ότι ακριβώς «όπως το σώμα χωρίς πνεύμα είναι νεκρό, έτσι και η πίστη χωρίς έργα είναι νεκρή»; (Ιάκ. 2:19, 20, 26).

Ναι, εκείνος, που έχει αληθινή πίστη, θα τη δείξει με τα έργα του. Ο πατριάρχης Αβραάμ, ο «φίλος του Ιεχωβά», είχε αυτό το είδος πίστης. Αρκετά δικαιολογημένα χαρακτηρίστηκε ως «πατέρας όλων εκείνων που έχουν πίστη». (Ιάκ. 2:23· Ρωμ. 4:11). Η όλη ζωή του, όπως εξιστορείται στις Γραφές, ήταν μια εκδήλωση πίστης, μολονότι μερικά γεγονότα ξεχωρίζουν περισσότερο από άλλα.

Ο Αβραάμ πρώτα από όλα απέδειξε την πίστη του με τα έργα του, όταν έδωσε προσοχή στην εντολή του Θεού να εγκαταλείψει τη χώρα του, την Μεσοποταμία, τους συγγενείς του και τον οίκο του πατέρα του και να πάει σε ξένη γη. Μετά από μια αρχική μετάβαση στη Χαρράν, όταν πέθανε ο πατέρας του, μετοίκησε στη Χαναάν. Πόση εργασία, διακοπή δεσμών και οικονομική απώλεια πρέπει να του στοίχισε αυτή η ενέργεια, ιδίως εξαιτίας των πολλών αποκτημάτων του Αβραάμ! Μήπως δίστασε; Όχι, καθόλου διότι διαβάζουμε: «Τότε ο Άβραμ έφυγε, όπως ακριβώς του είχε πει ο Ιεχωβά». (Γέν. 12:1-4). Και όχι μόνο ο Αβραάμ μετοίκησε στη Χαναάν, όταν ήταν προχωρημένος στα χρόνια, εβδομήντα πέντε ετών, αλλά και εξακολουθούσε να περιπλανιέται, υπακούοντας στην εντολή του Ιεχωβά, ως ξένος και πάροικος στην Παλαιστίνη επί εκατό χρόνια! (Γέν. 13:2· 25:7).

Επομένως, το να έχει κανείς σήμερα την πίστη του Αβραάμ σημαίνει να θέτει το θέλημα του Θεού υπεράνω της προσωπικής του ωφέλειας, να το προτάσσει από τις υλιστικές σκέψεις. Όλοι, όσοι θέτουν τον Θεό πρώτα στη ζωή τους, έχουν αυτή την πίστη, ιδιαίτερα δε εκείνοι οι Χριστιανοί διάκονοι σήμερα που υπηρετούν ως ιεραπόστολοι σε μακρινές χώρες ή οι οποίοι, όπως ο Αβραάμ, εγκατέλειψαν τον τόπο διαμονής τους για να υπηρετήσουν εκεί όπου η ανάγκη Χριστιανών διακόνων είναι μεγαλύτερη.

Οι ίδιες οι σχέσεις του Αβραάμ με τον ανηψιό του Λωτ μαρτυρούν την πίστη του, την πίστη που είχε στην πρόνοια του Θεού. Ο Αβραάμ με γενναιοδωρία άφησε τον Λωτ να εκλέξει όποιον τόπο ήθελε για τα ποίμνιά του, ο δε Αβραάμ αρκέστηκε σε ό,τι απέμεινε. Στη γενναιόδωρη εκείνη χειρονομία υπήρχε μια διαρκής πίστη στον Ιεχωβά Θεό ότι Αυτός θα προμήθευε στον Αβραάμ ό,τι χρειαζόταν. Ναι, ανάλογα με τον βαθμό, που πιστεύει κανείς στον Θεό, θα επιτρέψει στον εαυτό του την ευτυχία του να δίνει, ανάλογα με τις περιστάσεις του. (Γεν. 13:5-12· Πράξ. 20:35).

Ένα άλλο γεγονός, που αποτέλεσε επίσης παράδειγμα πίστης, αναφέρεται στον καιρό, που είπε ο Ιεχωβά στον Αβραάμ τον σκοπό Του να καταστρέψει τα Σόδομα και τα Γόμορρα. Τι πίστη στη δικαιοσύνη του Ιεχωβά απαιτούνταν για να κάνει ο Αβραάμ τη δήλωση αυτή: «Μήπως δεν πρόκειται να κάνει ο Κριτής όλης της γης αυτό που είναι σωστό;» (Γέν. 18:25). Πραγματικά, εξακολούθησε και να συνομιλεί με τον Ιεχωβά. Όταν ο Θεός είπε, «πράγματι, Θα λυπηθώ τις πόλεις εκείνες αν μπορείς να βρεις σε αυτές πενήντα δίκαιους», ο Αβραάμ πήρε θάρρος να ρωτήσει, «Κι αν λείπουν πέντε; Ή αν υπάρχουν μόνο σαράντα; Ή τριάντα; Ή είκοσι; Κι αν υποτεθεί ότι υπάρχουν μόνο δέκα;» Απαιτούνταν μεγάλη πίστη στη δικαιοσύνη του Ιεχωβά Θεού για να μιλήσει σε Αυτόν έτσι ο Αβραάμ! (Γέν. 28:23-33).

Και τι μπορούν να μάθουν οι Χριστιανοί από αυτό το παράδειγμα πίστης; Το ίδιο μάθημα που δίδαξε ο Ιησούς με το παράδειγμα της ενοχλητικής χήρας, δηλαδή, ότι πρέπει να έχουμε πίστη στη δικαιοσύνη και στο έλεος του Θεού και να μην αποθαρρυνόμαστε εύκολα αλλά να εμμένουμε στις προσευχές μας προς Αυτόν. (Λουκ. 18:1-8).

Χωρίς αμφιβολία, ο Αβραάμ έδωσε το πιο ζωηρό παράδειγμα πίστης του όταν υπάκουσε στην εντολή του Θεού, «Πάρε, σε παρακαλώ, το γιο σου, το μοναχογιό σου που τόσο αγαπάς, τον Ισαάκ, και... εκεί πρόσφερέ τον ως ολοκαύτωμα» (Γέν. 22:2). Με τι βαριά καρδιά πρέπει να είχε πάρει ο Αβραάμ τον γιο του Ισαάκ, για τον οποίο λαχταρούσε και ανέμενε τόσα χρόνια, και ξεκίνησε για εκείνο το ταξίδι! Με τι τρεμάμενο χέρι πρέπει να είχε δέσει τον Ισαάκ και να τον είχε βάλει πάνω στο θυσιαστήριο! Γέμισαν τα μάτια του από δάκρυα όταν πήρε το μαχαίρι για να σφάξει τον γιο του ως θυσία στον Ιεχωβά; Καμιά αμφιβολία γι´ αυτό! Και ωστόσο προχώρησε, χωρίς καθόλου να ελπίσει ότι ο Θεός θα εμπόδιζε τη θυσία αλλά έχοντας πίστη ότι «ο Θεός μπορούσε να αναστήσει τον Ισαάκ από τους νεκρούς». (Γέν. 22:1-14· Εβρ. 11:17-19).

Σήμερα ο Θεός δεν απαιτεί από τους δούλους του να θυσιάσουν κατά γράμμα τους γιους τους επάνω σε λίθινα θυσιαστήρια. Αλλά μπορεί κατ´ επανάληψη να είναι θέλημά Του να προσκομίσουν για την υπόθεσή Του κάτι, το οποίο είναι δυνατό να τους είναι τόσο προσφιλές όσο ένας μονογενής γιος· πραγματικά, μπορεί να είναι ακριβώς αυτό, δηλαδή, ένας μονογενής γιος. Η Γραφή τονίζει ότι ο Θεός αντάμειψε πλούσια τον Αβραάμ για την εκδήλωση πίστης. Έτσι, θα ανταμείψει πλούσια και όλους όσους ακολουθούν το παράδειγμα του Αβραάμ, σύμφωνα με την αρχή που ανήγγειλε ο Ιησούς: «Αληθινά σας λέω: Δεν υπάρχει κανείς που να άφησε» όλα «για χάρη μου και για χάρη των καλών νέων, ο οποίος δεν θα πάρει εκατονταπλάσια τώρα,... και στο ερχόμενο σύστημα πραγμάτων αιώνια ζωή». (Μάρκ. 10:29,30). Να είστε λοιπόν σοφοί, να έχετε την πίστη του Αβραάμ. Πιστεύετε στον Θεό και στο Λόγο Του και αποδεικνύετε αυτό με τα έργα σας!

«Νόμος Αγάπης στις Καρδιές». Ένα άρθρο πολύ επίκαιρο με αφορμή τη Συνέλευση Περιοχής

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

nomos.stin.kardia
Ο Μωσαϊκός Νόμος κυβερνούσε τον σαρκικό Ισραήλ στην Υποσχεμένη Γη με νόμους χαραγμένους στην πέτρα. Για τον πνευματικό Ισραήλ, όμως, “ο νόμος του Χριστού” βασιζόταν κυρίως σε αρχές που ήταν χαραγμένες στην καρδιά. “Ο νόμος του Χριστού” θα ίσχυε και θα ωφελούσε τους Χριστιανούς όπου και αν ζούσαν. — Γαλ. 6:2.

nomos.stin.kardia1
Ο Μωσαϊκός Νόμος δόθηκε σε ένα έθνος — στον σαρκικό Ισραήλ. Αντιθέτως, ο πνευματικός Ισραήλ θα περιλάμβανε ανθρώπους από πολλά έθνη και με διαφορετικό υπόβαθρο. Πράγματι, «ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης, αλλά σε κάθε έθνος όποιος τον φοβάται και εργάζεται δικαιοσύνη είναι ευπρόσδεκτος σε αυτόν». (Πράξ. 10:34, 35)

«Θα βάλω το νόμο μου μέσα τους, και στην καρδιά τους θα τον γράψω».—ΙΕΡΕΜΙΑΣ 31:33.

Όταν ο Μωυσής ήταν πάνω στο βουνό, έλαβε οδηγίες από τον Ιεχωβά. Καθώς βρίσκονταν συγκεντρωμένοι μπροστά στο Όρος Σινά, οι Ισραηλίτες έγιναν μάρτυρες μιας εντυπωσιακής φανέρωσης του ίδιου του Θεού. «Άρχισαν να γίνονται βροντές και αστραπές και εμφανίστηκε ένα βαρύ σύννεφο πάνω στο βουνό και ακούστηκε ένας πολύ δυνατός ήχος κέρατος, ώστε όλος ο λαός που βρισκόταν στο στρατόπεδο άρχισε να τρέμει. . . . Και το Όρος Σινά έβγαζε καπνούς από παντού, εξαιτίας του ότι ο Ιεχωβά κατέβηκε πάνω του μέσα σε φωτιά· και ο καπνός του ανέβαινε σαν καπνός κλιβάνου και όλο το βουνό έτρεμε πάρα πολύ».—Έξοδος 19:16-18.

Ο Ιεχωβά μίλησε στο λαό μέσω ενός αγγέλου και έδωσε τις Δέκα Εντολές, όπως είναι γνωστές. (Έξοδος 20:1-17) Συνεπώς, δεν μπορούσε να υπάρχει αμφιβολία ότι αυτοί οι νόμοι προέρχονταν από τον Παντοδύναμο. Ο Ιεχωβά έγραψε αυτές τις εντολές πάνω σε πέτρινες πλάκες, τις οποίες συνέτριψε ο Μωυσής όταν είδε τους Ισραηλίτες να λατρεύουν ένα χρυσό μοσχάρι. Ο Ιεχωβά έγραψε ξανά τις εντολές πάνω σε πέτρα. Αυτή τη φορά, όταν ο Μωυσής κατέβηκε κρατώντας τις πλάκες, το πρόσωπό του ακτινοβολούσε. Όλοι πλέον κατανοούσαν ότι εκείνοι οι νόμοι είχαν τεράστια σημασία.—Έξοδος 32:15-19· 34:1, 4, 29, 30.

Οι δύο πλάκες στις οποίες ήταν γραμμένες οι Δέκα Εντολές τοποθετήθηκαν μέσα στην κιβωτό της διαθήκης η οποία βρισκόταν στα Άγια των Αγίων της σκηνής της μαρτυρίας και αργότερα του ναού. Οι νόμοι πάνω στις πλάκες παρέθεταν τις θεμελιώδεις αρχές της διαθήκης του Μωσαϊκού Νόμου και αποτελούσαν τη βάση για τη θεοκρατική διακυβέρνηση του έθνους. Αποδείκνυαν ότι ο Ιεχωβά πολιτευόταν με έναν συγκεκριμένο λαό, έναν εκλεκτό λαό.

Εκείνοι οι νόμοι αποκάλυπταν πολλά πράγματα σχετικά με τον Ιεχωβά, ιδιαίτερα την αγάπη του για το λαό του. Τι πολύτιμο δώρο αποδείχτηκαν για όσους υπάκουαν σε αυτούς! Κάποιος λόγιος έγραψε: «Κανένα ηθικό σύστημα που συγκροτήθηκε ποτέ από ανθρώπους πριν ή έπειτα από αυτό . . . δεν μπορεί να προσεγγίσει αυτόν το Δεκάλογο του Θεού, πόσο μάλλον να θεωρηθεί ισάξιο ή ανώτερό του». Αναφορικά με το Μωσαϊκό Νόμο ως σύνολο, ο Ιεχωβά είπε: «Αν υπακούσετε προσεκτικά στη φωνή μου και τηρήσετε τη διαθήκη μου, τότε θα γίνετε ειδική ιδιοκτησία μου ανάμεσα από όλους τους άλλους λαούς, επειδή ολόκληρη η γη ανήκει σε εμένα. Και εσείς θα γίνετε σε εμένα βασιλεία ιερέων και άγιο έθνος».—Έξοδος 19:5, 6.

Νόμος Γραμμένος στην Καρδιά

Ναι, εκείνοι οι θεϊκοί νόμοι είχαν μεγάλη αξία. Γνωρίζατε, όμως, ότι οι χρισμένοι Χριστιανοί έχουν ένα απόκτημα με αξία πολύ μεγαλύτερη από την αξία νόμων που είχαν γραφτεί στην πέτρα; Ο Ιεχωβά προείπε τη σύναψη μιας νέας διαθήκης ανόμοιας με τη διαθήκη του Νόμου που είχε συναφθεί με το έθνος του Ισραήλ. «Θα βάλω το νόμο μου μέσα τους, και στην καρδιά τους θα τον γράψω». (Ιερεμίας 31:31-34) Ο Ιησούς, ο Μεσίτης της νέας διαθήκης, δεν έδωσε προσωπικά κάποιον γραπτό νομικό κώδικα στους ακολούθους του. Ενστάλαξε το νόμο του Ιεχωβά στις διάνοιες και στις καρδιές των μαθητών του με όσα είπε και έκανε.

Αυτός ο νόμος λέγεται “νόμος του Χριστού”. Δόθηκε κατ’ αρχάς, όχι στο έθνος του φυσικού Ισραήλ, που ήταν απόγονοι του Ιακώβ, αλλά σε ένα πνευματικό έθνος, “τον Ισραήλ του Θεού”. (Γαλάτες 6:2, 16· Ρωμαίους 2:28, 29) Ο Ισραήλ του Θεού αποτελείται από χρισμένους με το πνεύμα Χριστιανούς. Αργότερα, ενώθηκε μαζί τους «ένα μεγάλο πλήθος» από όλα τα έθνη, το οποίο επίσης επιζητεί να λατρεύει τον Ιεχωβά. (Αποκάλυψη 7:9, 10· Ζαχαρίας 8:23) Ως «ένα ποίμνιο» υπό “έναν ποιμένα”, και οι δύο ομάδες αποδέχονται «το νόμο του Χριστού», επιτρέποντάς του να διέπει όλα όσα κάνουν.—Ιωάννης 10:16.

Ανόμοια με τους φυσικούς Ισραηλίτες, οι οποίοι ήταν δεσμευμένοι με το Μωσαϊκό Νόμο λόγω γέννησης, οι Χριστιανοί παραμένουν υπό το νόμο του Χριστού λόγω επιλογής, ενώ παράγοντες όπως η φυλή και ο τόπος γέννησης δεν παίζουν κανέναν ρόλο. Οι Χριστιανοί μαθαίνουν για τον Ιεχωβά και τις οδούς του και λαχταρούν να κάνουν το θέλημά του. Εφόσον έχουν το νόμο του Θεού «μέσα τους», γραμμένο, σαν να λέγαμε, «στην καρδιά τους», οι χρισμένοι Χριστιανοί δεν υπακούν στον Θεό απλώς επειδή αυτός έχει τη δυνατότητα να τιμωρήσει όσους τον παρακούν ούτε τον υπακούν μόνο και μόνο από αίσθημα καθήκοντος. Η υπακοή τους είναι ριζωμένη σε κάτι πιο ουσιώδες και απείρως ισχυρότερο, και όσοι ανήκουν στα άλλα πρόβατα υπακούν ανάλογα επειδή έχουν το νόμο του Θεού στις καρδιές τους.

Νόμοι Βασισμένοι στην Αγάπη

Η ουσία όλων των νόμων και των διατάξεων του Ιεχωβά συνοψίζεται σε μία και μόνο λέξη: αγάπη. Η αγάπη ήταν ανέκαθεν και θα είναι πάντοτε ουσιώδες μέρος της αγνής λατρείας. Όταν τον ρώτησαν ποια ήταν η μεγαλύτερη εντολή στο Νόμο, ο Ιησούς απάντησε: «Να αγαπάς τον Ιεχωβά τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την ψυχή και με όλη σου τη διάνοια». Η δεύτερη ήταν: «Να αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου». Έπειτα είπε: «Σε αυτές τις δύο εντολές κρέμεται όλος ο Νόμος και οι Προφήτες». (Ματθαίος 22:35-40) Με αυτόν τον τρόπο, ο Ιησούς έδειξε ότι, όχι μόνο ο Νόμος με τις Δέκα Εντολές, αλλά ολόκληρες οι Εβραϊκές Γραφές βασίζονταν στην αγάπη.

Αποτελεί η αγάπη για τον Θεό και τον πλησίον κεντρικό στοιχείο και του νόμου που βρίσκεται στις καρδιές των Χριστιανών; Οπωσδήποτε! Ο νόμος του Χριστού προϋποθέτει εγκάρδια αγάπη για τον Θεό και περιλαμβάνει μια καινούρια εντολή—οι Χριστιανοί πρέπει να έχουν αυτοθυσιαστική αγάπη μεταξύ τους. Πρέπει να αγαπούν όπως αγάπησε ο Ιησούς, ο οποίος κατέθεσε πρόθυμα τη ζωή του για χάρη των φίλων του. Ο Ιησούς δίδαξε τους μαθητές του να αγαπούν τον Θεό και να αγαπούν ο ένας τον άλλον όπως εκείνος τους αγάπησε. Η ξεχωριστή αγάπη που εκδηλώνουν μεταξύ τους είναι η κύρια χαρακτηριστική ιδιότητα από την οποία αναγνωρίζονται οι αληθινοί Χριστιανοί. (Ιωάννης 13:34, 35· 15:12, 13) Ο Ιησούς τους παρήγγειλε μάλιστα να αγαπούν τους εχθρούς τους.—Ματθαίος 5:44.

Ο Ιησούς έθεσε το τέλειο παράδειγμα στην εκδήλωση αγάπης. Ως ισχυρό πνευματικό πλάσμα στον ουρανό, δέχτηκε με χαρά την ευκαιρία που του δόθηκε να προωθήσει τα συμφέροντα του Πατέρα του στη γη. Εκτός του ότι έδωσε την ανθρώπινη ζωή του για να μπορέσουν άλλοι να ζήσουν αιώνια, έδειξε στους ανθρώπους πώς πρέπει να ζουν. Ήταν ταπεινός, καλοσυνάτος και στοχαστικός, και βοηθούσε τους καταβαρημένους και τους καταπιεσμένους. Μετέδιδε επίσης «λόγια αιώνιας ζωής», βοηθώντας ακούραστα τους άλλους να γνωρίσουν τον Ιεχωβά.—Ιωάννης 6:68.

Η αγάπη για τον Θεό και η αγάπη για τον πλησίον είναι, στην ουσία, άρρηκτα συνδεδεμένες. Ο απόστολος Ιωάννης δήλωσε: «Η αγάπη είναι από τον Θεό . . . Αν κανείς πει: “Αγαπώ τον Θεό” και εντούτοις μισεί τον αδελφό του, είναι ψεύτης. Διότι αυτός που δεν αγαπάει τον αδελφό του, τον οποίο έχει δει, δεν μπορεί να αγαπάει τον Θεό, τον οποίο δεν έχει δει». (1 Ιωάννη 4:7, 20) Ο Ιεχωβά είναι τόσο η πηγή όσο και η ίδια η προσωποποίηση της αγάπης. Το καθετί που κάνει επηρεάζεται από την αγάπη. Εμείς αγαπάμε επειδή έχουμε πλαστεί κατά την εικόνα του. (Γένεση 1:27) Δείχνοντας αγάπη στον πλησίον μας, εκδηλώνουμε την αγάπη μας για τον Θεό.

Αγάπη Σημαίνει Υπακοή

Πώς μπορούμε να αγαπάμε τον Θεό, τον οποίο δεν βλέπουμε; Το καθοριστικό πρώτο βήμα είναι να τον γνωρίσουμε. Δεν μπορούμε να αγαπάμε αληθινά ή να εμπιστευόμαστε έναν άγνωστο. Γι’ αυτό, ο Λόγος του Θεού μάς παροτρύνει να γνωρίσουμε τον Θεό με το να διαβάζουμε τη Γραφή, με το να προσευχόμαστε και με το να συναναστρεφόμαστε εκείνους που ήδη τον γνωρίζουν και τον αγαπούν. (Ψαλμός 1:1, 2· Φιλιππησίους 4:6· Εβραίους 10:25) Τα τέσσερα Ευαγγέλια είναι ιδιαίτερα πολύτιμα, επειδή αποκαλύπτουν την προσωπικότητα του Ιεχωβά όπως αυτή αντανακλάται στη ζωή και στη διακονία του Ιησού Χριστού. Η επιθυμία μας να υπακούμε στον Θεό και να μιμούμαστε την προσωπικότητά του γίνεται ολοένα και ισχυρότερη καθώς τον γνωρίζουμε και εκτιμούμε την αγάπη που έδειξε για εμάς. Ναι, η αγάπη για τον Θεό περιλαμβάνει την υπακοή.

Όταν αγαπάμε κάποια άτομα, ξέρουμε τι τους αρέσει και τι όχι, και συμπεριφερόμαστε ανάλογα. Δεν θέλουμε να δυσαρεστούμε εκείνους που αγαπάμε. «Αυτό σημαίνει η αγάπη του Θεού», έγραψε ο απόστολος Ιωάννης, «να τηρούμε τις εντολές του· και οι εντολές του δεν είναι βαριές». (1 Ιωάννη 5:3) Δεν είναι ούτε βαριές ούτε πολυάριθμες. Η αγάπη καθοδηγεί την πορεία μας. Δεν χρειάζεται να απομνημονεύσουμε κάποιον εκτενή κώδικα κανόνων οι οποίοι θα κατευθύνουν κάθε μας ενέργεια. Μας καθοδηγεί η αγάπη μας για τον Θεό. Αν αγαπάμε τον Θεό, βρίσκουμε ευχαρίστηση στο να κάνουμε το θέλημά του. Με αυτόν τον τρόπο, κερδίζουμε την επιδοκιμασία του Θεού και ωφελούμαστε, καθώς η κατεύθυνσή του αποβαίνει πάντοτε για το καλό μας.—Ησαΐας 48:17.

Η αγάπη για τον Θεό μάς υποκινεί να μιμούμαστε τις ιδιότητές του. Όταν αγαπάμε κάποιο άτομο, θαυμάζουμε τις ιδιότητές του και προσπαθούμε να του μοιάσουμε. Σκεφτείτε τη σχέση του Ιεχωβά και του Ιησού. Αυτοί ήταν μαζί στον ουρανό πιθανώς επί δισεκατομμύρια χρόνια. Μεταξύ τους υπήρχε βαθιά, αγνή αγάπη. Ο Ιησούς έμοιαζε τόσο τέλεια στον ουράνιο Πατέρα του ώστε μπορούσε να πει στους μαθητές του: «Αυτός που έχει δει εμένα έχει δει και τον Πατέρα». (Ιωάννης 14:9) Καθώς αποκτούμε γνώση και εκτίμηση για τον Ιεχωβά και τον Γιο του, υποκινούμαστε να τους μοιάσουμε. Η αγάπη μας για τον Ιεχωβά, μαζί με τη βοήθεια του αγίου πνεύματός του, θα μας δώσει τη δυνατότητα να “βγάλουμε από πάνω μας την παλιά προσωπικότητα με τις συνήθειές της και να ντυθούμε τη νέα προσωπικότητα”.—Κολοσσαείς 3:9, 10· Γαλάτες 5:22, 23.

Η Αγάπη σε Δράση

Ως Χριστιανοί, επιτρέπουμε στην αγάπη μας για τον Θεό και τον πλησίον να μας υποκινεί να συμμετέχουμε στο έργο κηρύγματος της Βασιλείας και μαθήτευσης. Κάνοντάς το αυτό, ευαρεστούμε τον Ιεχωβά Θεό, «του οποίου θέλημα είναι να σωθούν κάθε είδους άνθρωποι και να έρθουν σε ακριβή γνώση της αλήθειας». (1 Τιμόθεο 2:3, 4) Άρα λοιπόν, μπορούμε να βρούμε χαρά καθώς βοηθούμε άλλους ώστε να γραφτεί στις καρδιές τους ο νόμος του Χριστού. Επίσης, χαιρόμαστε να βλέπουμε τις προσωπικότητές τους να μεταμορφώνονται έτσι ώστε να αντανακλούν τις θεϊκές ιδιότητες του Ιεχωβά. (2 Κορινθίους 3:18) Πράγματι, το να βοηθούμε άλλους να γνωρίσουν τον Θεό είναι το πιο πολύτιμο δώρο που μπορούμε να τους προσφέρουμε. Όσοι δέχονται τη φιλία του Ιεχωβά θα μπορούν να την απολαμβάνουν σε όλη την αιωνιότητα.

Ζούμε σε έναν κόσμο ο οποίος θεωρεί τα υλικά πράγματα ιδιαίτερα πολύτιμα, μάλιστα τα αγαπάει. Ωστόσο, τα υλικά πράγματα δεν είναι αιώνια. Μπορούν να κλαπούν ή να φθαρούν. (Ματθαίος 6:19) Η Γραφή μάς προειδοποιεί: «Ο κόσμος παρέρχεται καθώς και η επιθυμία του, αλλά αυτός που κάνει το θέλημα του Θεού παραμένει για πάντα». (1 Ιωάννη 2:16, 17) Ναι, ο Ιεχωβά θα παραμείνει για πάντα, το ίδιο και εκείνοι που τον αγαπούν και τον υπηρετούν. Συνεπώς, δεν είναι πιο λογικό να καλλιεργούμε αγάπη για τον Θεό και για τους ανθρώπους αντί να επιδιώκουμε τα πράγματα του κόσμου, τα οποία είναι στην καλύτερη περίπτωση εφήμερα;

Εκείνοι που ακολουθούν την πορεία της αγάπης φέρνουν αίνο στον Ιεχωβά. Πάρτε για παράδειγμα τη Σόνια, μια ιεραπόστολο στη Σενεγάλη. Η Σόνια έκανε Γραφική μελέτη με κάποια γυναίκα ονόματι Χάιντι, η οποία κόλλησε τον ιό HIV από το μη ομόπιστο σύζυγό της. Η Χάιντι βαφτίστηκε μετά το θάνατο του συζύγου της, αλλά έπειτα από λίγο καιρό αρρώστησε και μπήκε στο νοσοκομείο πάσχοντας από AIDS. Η Σόνια αφηγείται: «Οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο έκαναν ό,τι μπορούσαν, αλλά ήταν πολύ λίγοι. Κλήθηκαν εθελοντές από την εκκλησία για να την περιθάλπουν στο νοσοκομείο. Τη δεύτερη νύχτα την πέρασα σε ένα χαλάκι δίπλα στο κρεβάτι της και βοήθησα να τη φροντίσουν μέχρι το θάνατό της. Ο υπεύθυνος γιατρός είπε: “Το μεγαλύτερο πρόβλημά μας είναι ότι ακόμα και οι συγγενείς εγκαταλείπουν τα μέλη της οικογένειάς τους όταν μαθαίνουν ότι έχουν AIDS. Γιατί εσείς, που δεν είστε συγγενής, δεν κατάγεστε από την ίδια χώρα ούτε έχετε καν το ίδιο χρώμα, είστε διατεθειμένη να διακινδυνεύσετε;” Του εξήγησα ότι για εμένα η Χάιντι ήταν στ’ αλήθεια αδελφή μου, και ήμασταν τόσο δεμένες όσο αν είχαμε την ίδια μητέρα και τον ίδιο πατέρα. Έχοντας γνωρίσει αυτή την καινούρια αδελφή μου, ήταν χαρά μου να τη φροντίζω». Παρεμπιπτόντως, οι στοργικές προσπάθειες που κατέβαλε η Σόνια για να φροντίσει τη Χάιντι δεν είχαν επιπτώσεις στην υγεία της.

Πολλά παραδείγματα αυτοθυσιαστικής αγάπης μπορούν να βρεθούν μεταξύ των υπηρετών του Ιεχωβά. Κανένας γραπτός νομικός κώδικας δεν προσδιορίζει το λαό του Θεού σήμερα. Αντί για αυτό, βλέπουμε την εκπλήρωση του εδαφίου Εβραίους 8:10: «“Αυτή είναι η διαθήκη την οποία θα κάνω με τον οίκο του Ισραήλ ύστερα από εκείνες τις ημέρες”, λέει ο Ιεχωβά. “Θα βάλω τους νόμους μου στη διάνοιά τους, και στις καρδιές τους θα τους γράψω. Και εγώ θα γίνω Θεός τους, και αυτοί θα γίνουν λαός μου”». Είθε να θεωρούμε πάντοτε πολύτιμο το νόμο της αγάπης τον οποίο έχει γράψει ο Ιεχωβά στις καρδιές μας, αξιοποιώντας κάθε ευκαιρία για να εκδηλώνουμε αγάπη.

Πόσο χαιρόμαστε καθώς υπηρετούμε τον Θεό μαζί με μια παγκόσμια αδελφότητα η οποία εκδηλώνει τέτοια αγάπη! Όσοι έχουν το νόμο του Χριστού στην καρδιά τους διαθέτουν ένα ανεκτίμητο απόκτημα μέσα σε αυτόν τον άστοργο κόσμο. Όχι μόνο απολαμβάνουν την αγάπη του Ιεχωβά αλλά χαίρονται και τον ισχυρό δεσμό της αγάπης μέσα στην αδελφότητα. «Δείτε! Τι καλό και τι ευχάριστο που είναι να κατοικούν μαζί οι αδελφοί με ενότητα!» Μολονότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ζουν σε πολλά κράτη, μιλούν πολλές γλώσσες και αντιπροσωπεύουν πολλούς πολιτισμούς, απολαμβάνουν απαράμιλλη θρησκευτική ενότητα. Αυτή η ενότητα φέρνει την εύνοια του Ιεχωβά. Ο ψαλμωδός έγραψε: «Εκεί [ανάμεσα σε έναν λαό ενωμένο με αγάπη] διέταξε ο Ιεχωβά να υπάρχει η ευλογία, ναι, ζωή στον αιώνα».—Ψαλμός 133:1-3.

  • Άρθρο που δημοσιεύτηκε στη Σκοπιά 15/8/2005 σελ. 24-29.
  • Το άρθρο δημοσιεύεται χωρίς τις ερωτοαποκρίσεις.

«Ο Θεός ενεργεί με τον δικό του τρόπο». Αυτό είναι το μόνο βέβαιο, ας το θυμόμαστε πάντα

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

skopia1.1960
Αυτό ήταν το εξώφυλλο της ΣΚΟΠΙΑΣ της πρώτης Ιανουαρίου 1960 και όπως διαπιστώνεται ήταν δεκαπενθήμερο… Εγώ ήμουν τότε μόλις ενός έτους, αλλά δείτε πόσο διαχρονικά ήταν τα θέματα που είχε…

skopia2.1960
Ναι, προφανώς τα έντυπα μας, όπως και γενικότερα ο Τύπος ήταν ακόμα σε μια νηπιακή μορφή. Κι ωστόσο η εικονογράφηση της ΣΚΟΠΙΑΣ ήταν ιδιαίτερα προσεγμένη. Προσέξτε αυτό στην εσωτερική σελίδα. Δεν υπάρχει χρώμα, ασπρόμαυρο, αλλά σοβαρό.

skopia3.1960Παρ’ όλες τις υποσχέσεις και τα παράπονα των ανθρώπων, ο Θεός θα ενεργήσει με τον δικό του τρόπο. Θα ενεργήσει τί; Θα εισάγει ένα δίκαιο νέο κόσμο, έναν κόσμο διαρκούς ειρήνης, έναν κόσμο χωρίς στενοχώριες, παθήματα ή θάνατο.

Οι πολιτικοί λένε ότι κάνουν ό,τι ο Θεός μόνο μπορεί να κάνει. Οι κληρικοί, αντί να τονίσουν την οδό του Θεού, πολύ συχνά φαίνονται σαν τους ίδιους τους πολιτικούς. Ο επίσκοπος Γ. Μπρόμλεϋ Όξναμ σε μια ομιλία του για την Ειρηνική Σύγκληση της Μεθοδιστικής Νεολαίας στη Λαφαγιέτ, Ινδιάνα, διακήρυξε τα εξής: «O αιώνας αυτός θα ονομαστεί αιώνας, στον οποίο ο άνθρωπος κατάργησε τον πόλεμο, καθίδρυσε οικονομική δικαιοσύνη και πραγματοποίησε φυλετική αδελφότητα». Αλλά ο λόγος του Θεού λέει: «Ελάτε, δείτε τις ενέργειες του Ιεχωβά, Πώς έκανε καταπληκτικά γεγονότα στη γη. Καταπαύει τους πολέμους ως την άκρη της γης. Συντρίβει το τόξο και κομματιάζει το δόρυ· Καίει τις άμαξες στη φωτιά» (Ψαλμ.46:8-9).

Οι ανθρώπινες υποσχέσεις για την ίδρυση ενός ειρηνικού νέου κόσμου απέτυχαν επανειλημμένα. Καιρός είναι, λοιπόν, για εκείνους που αγαπούν δικαιοσύνη να μάθουν ότι ο Θεός θα ενεργήσει με τον δικό του τρόπο: «Διότι εγώ δημιουργώ νέους ουρανούς και νέα γη· και τα παλιά δεν θα έρχονται στη μνήμη ούτε θα ανεβαίνουν στην καρδιά» λέει ο Ιεχωβά (Ησαΐας 65:17). Ο απόστολος του Ιησού Χριστού έγραψε, όχι για ανθρώπινες υποσχέσεις, αλλά για την υπόσχεση του Θεού, τα εξής: «Αλλά νέους ουρανούς και νέα γη προσμένουμε σύμφωνα με την υπόσχεσή του, και σε αυτά δικαιοσύνη θα κατοικεί» (Β´ Πέτρου 3:13).

Οι Χριστιανοί έχουν ανάγκη να μάθουν ότι ο Θεός θα το ενεργήσει με τον δικό του τρόπο και στον δικό του καιρό. Ο Ιεχωβά Θεός είναι ο μέγας Χρονομέτρης του σύμπαντος. Όταν υπόσχεται κάτι, αυτό πραγματοποιείται εξάπαντος στον ορισμένο του καιρό. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να εξωθήσει τον Θεό. Μπορεί να υποφέρουν φυσικώς ή με άλλους τρόπους και λαχταρούν την εκπλήρωση του υποσχεμένου νέου κόσμου του Θεού, όπου «ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θα υπάρχουν πια». Τα άτομα αυτά μπορεί να νομίζουν ότι ο Θεός αργεί να ενεργήσει όσον αφορά τις υποσχέσεις του. Αλλά πάντοτε πρέπει να έχουμε στο νου μας τα λόγια του αποστόλου Πέτρου: «Ο Ιεχωβά δεν αργοπορεί όσον αφορά την υπόσχεσή του, όπως μερικοί θεωρούν την αργοπορία, αλλά είναι υπομονετικός μαζί σας επειδή δεν θέλει να καταστραφεί κανείς αλλά όλοι να φτάσουν σε μετάνοια» (Β´ Πέτρου 3:9).

Αντί να θεωρείτε τον Θεό βραδύ όσον αφορά τις υποσχέσεις του, επωφεληθείτε απ’ την υπομονή του. Κάντε το Θείο θέλημα τώρα και βοηθήστε άλλους να μάθουν το Θείο θέλημα, για να διαφυλαχθούν στη διάρκεια της καταστροφής του ασεβούς αυτού κόσμου. Δείξτε ότι είστε σε αρμονία με τον τρόπο που εκτελεί ο Θεός τα πράγματα, αναγνωρίζοντας ότι ζούμε στις «τελευταίες ημέρες», στον «καιρό του τέλους» του παλαιού αυτού κόσμου (Β´ Τιμοθ. 3:1, Δανιήλ 12:4).

Η Αγία Γραφή θα μπορούσε να παρομοιαστεί με χρονοδείκτη, του Θεού χρονοδείκτη για την εκτέλεση του σκοπού Του. Γιατί, λοιπόν, ν’ αγνοήσουμε αυτόν τον χρονοδείκτη; Γιατί να μη συμμορφώσουμε τη ζωή μας σύμφωνα με τον Θείο τρόπο εκτέλεσης των πραγμάτων; Μπορούμε εμείς ν’ αντιστρέψουμε το ρολόι του σύμπαντος; Μπορούμε εσκεμμένα να αγνοήσουμε τα φυσικά γεγονότα και συμβάντα που αποτελούν το μεγάλο σημείο των «τελευταίων ημερών», αλλά αυτό δεν μεταβάλλει το Θείο δρομολόγιο. Ο Θεός όρισε ειδικό καιρό γι’ αυτό το καθορισμένο μήκος χρόνου που λέγεται «τελευταίες ημέρες» ώστε να τερματιστεί στο αποκορύφωμα του Αρμαγεδώνα. Σχετικά με αυτό τον καιρό ο Κύριος Ιησούς είπε: «Σχετικά με εκείνη την ημέρα και την ώρα κανείς δεν γνωρίζει, ούτε οι άγγελοι των ουρανών ούτε ο Γιος, παρά μόνο ο Πατέρας» (Ματθ. 24:36).

Αν αναγνωρίζουμε ότι ο Θεός θα ενεργήσει κατά τον δικό του τρόπο, δεν θα έχουμε την ελπίδα ότι ο Γραφικός χρονοδείκτης είναι εσφαλμένος, ότι οι «έσχατες ημέρες» θα είναι μια μακρά περίοδος χρόνου. Έχουμε μάλιστα τη διαβεβαίωση ότι «μικρό χρονικό διάστημα» υπολείπεται (Αποκάλ. 12:12). Τι ασύνετο, λοιπόν, θα ήταν να μην αναγνωρίζει κανείς και να μην ενεργεί σύμφωνα με το Θείο τρόπο ενέργειας! Μερικά άτομα φαίνεται ν’ αγνοούν εκουσίως τον Θείο τρόπο, όπως ομολόγησε ένας αρθρογράφος του περιοδικού «Δη Κρίστιαν Ντάϊτζεστ» σχετικά με τους καθ’ ομολογίαν Χριστιανούς του «Χριστιανικού κόσμου»: «Συχνά λέμε ότι ζούμε στις έσχατες ημέρες, αλλά οι πράξεις μας αποδεικνύουν ότι ελπίζουμε πως δεν είναι έτσι. Ο κόσμος έχει περάσει πολλές σκοτεινές ημέρες. Αν μονάχα μπορούσαμε να βρούμε ακριβώς το ορθό πρόγραμμα ενέργειας, νομίζουμε πως θα μπορούσαμε να ωθήσουμε το χρονόμετρο κατά έναν αιώνα πίσω, ή περίπου τόσο, και να προχωρήσουμε στις εργασίες όπως συνήθως».

«Εργασίες όπως συνήθως», αυτό αποτελεί επινόηση που χρησιμοποιούν πολλοί για ν’ αγνοήσουν τον Θείο τρόπο ενέργειας, για να μπορούν να πραγματοποιήσουν τις επιθυμίες τους. Πρέπει να εξετάζουμε τα ελατήριά μας. Μήπως αναβάλλουμε ή αγνοούμε την εκτέλεση του Θείου θελήματος λόγω του «εργασίες όπως συνήθως»; Λόγω της εφαρμογής του «εργασίες όπως συνήθως», εκατομμύρια άτομα θα χάσουν τη ζωή τους. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ευθύς αμέσως ύστερα από τα σχόλιά του για το γεγονός ότι ο Ιεχωβά έχει ορίσει την «ημέρα και την ώρα» για την καταστροφή του κόσμου τούτου στον Αρμαγεδώνα, είπε: «Διότι όπως ήταν οι ημέρες του Νώε, έτσι θα είναι η παρουσία του Γιου του ανθρώπου. Διότι όπως ήταν οι άνθρωποι εκείνες τις ημέρες πριν από τον κατακλυσμό, που έτρωγαν και έπιναν, και οι άντρες παντρεύονταν και οι γυναίκες δίνονταν σε γάμο, μέχρι την ημέρα που ο Νώε μπήκε στην κιβωτό, και δεν έδωσαν προσοχή μέχρι που ήρθε ο κατακλυσμός και τους σάρωσε όλους, έτσι θα είναι η παρουσία του Γιου του ανθρώπου» (Ματθ. 24:37-39).

Τώρα, λοιπόν, είναι καιρός, όχι για «εργασίες όπως συνήθως», αλλά για να ζούμε σύμφωνα με το Θείο θέλημα, «εξαγοράζοντας τον εύκαιρο χρόνο, επειδή οι ημέρες είναι πονηρές. Γι’ αυτόν το λόγο, μη γίνεστε παράλογοι αλλά να αντιλαμβάνεστε ποιο είναι το θέλημα του Ιεχωβά» (Εφεσίους 5:16,17). Εξαγοράζετε εσείς τον καιρό για να νοήσετε τι είναι το θέλημα του Ιεχωβά; Διαθέτετε χρόνο για να μάθετε τις δίκαιες οδούς του Ιεχωβά; «Ο Ιεχωβά είναι δίκαιος σε όλες τις οδούς του και όσιος σε όλα τα έργα του» (Ψαλμ. 145:17). Η οδός του Θεού δεν είναι μόνο η ορθή οδός αλλά και η μόνη οδός που θ’ αποφέρει αποτέλεσμα.

Το ότι αυτός ο κόσμος δεν λειτουργεί καλά το ομολογούν πολλοί, αλλ᾽ ο νέος κόσμος του Θεού θα λειτουργήσει καλά. Αλλ᾽ ο νέος αυτός κόσμος δεν θα προέλθει από ανθρώπινα σχέδια. Ο νέος κόσμος της δικαιοσύνης προέρχεται από τα χέρια του Θεού, μέσω της βασιλείας Του.

Ας εργαζόμαστε σε αρμονία με τις οδούς του Θεού. Μην εμπιστεύεστε σε ανθρωποποίητα σχέδια· μην παραπονιέστε για την υπομονή του Θεού· μην αγνοείτε τους δρόμους του Θεού λόγω του «εργασίες όπως συνήθως». «Ευτυχισμένος είναι ο καθένας που φοβάται τον Ιεχωβά,  Που περπατάει στις οδούς του» (Ψαλμ. 128:1).

«Και να το κάνετε αυτό, επειδή εσείς γνωρίζετε τον καιρό, ότι είναι ήδη ώρα να ξυπνήσετε από τον ύπνο, γιατί τώρα η σωτηρία μας είναι πιο κοντά παρά όταν γίναμε πιστοί. Η νύχτα έχει προχωρήσει· η ημέρα έχει πλησιάσει. Ας αποβάλουμε, λοιπόν, τα έργα του σκοταδιού και ας ντυθούμε τα όπλα του φωτός» (Ρωμ. 13:11,12).

  • Από τη Σκοπιά της 1η Ιανουαρίου 1960 σελ. 3-4

«Παγκόσμια Ηθική Κατάρρευση». Ποιος δεν το βλέπει, πια; Είναι εμφανής γύρω μας...

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

xipna4.2007
Ένα πολύ επίκαιρο άρθρο δημοσιευμένο από το 2007 στο περιοδικό ΞΥΠΝΑ φέρνουμε σήμερα στην επιφάνεια για να αντιληφθούμε πού βρισκόμαστε στο ρεύμα του χρόνου… Αυτό ήταν το εξώφυλλο που είχε. Πολύ όμορφη και στοχαστική εικονογράφηση.

xipna4.2.2007
Και στις εσωτερικές σελίδες μ’ αυτή την εικονογράφηση ξεκινάει… Με μια πρώτη ματιά βλέπει κανείς όλα τα κακά που μπορεί να υποστεί σ’ αυτό τον κόσμο… Και όλοι μας πια κινδυνεύουμε. Ούτε μπορούμε να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στην αστυνομία.

xipna4.1.2007
Στο διαδίκτυο κι αν ανθούν οι απάτες… Άνθρωποι εύπιστοι και καλής πίστης μπορούν να πέσουν εύκολα θύματα. Γι’ αυτό καλό είναι να προσέχουμε, διπλά. Σε ποιες σελίδες πάμε, τι βλέπουμε και πώς αυτά μπορεί να μας επηρεάσουν… Προβληματισμοί.

«Η ΑΠΑΤΗ υπάρχει παντού», λέει ο Ντέιβιντ Κάλαχαν, ο οποίος έγραψε το βιβλίο Ο Πολιτισμός της Απάτης (The Cheating Culture), που εκδόθηκε πρόσφατα. Μεταξύ άλλων πραγμάτων που συμβαίνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναφέρεται στην «απάτη από μαθητές λυκείου και φοιτητές», στην «πειρατεία» που παρατηρείται στη μουσική και στις κινηματογραφικές ταινίες, στην «κλοπή στο χώρο εργασίας», στις «τεράστιες απάτες στον κλάδο της υγείας», καθώς και στη χρήση στεροειδών στον αθλητισμό, και καταλήγει ως εξής: «Προσθέστε και τις κάθε είδους ηθικές και νομικές παραβάσεις, και τότε αντιλαμβάνεστε ότι υπάρχει ηθική κρίση σοβαρών διαστάσεων».

Η εφημερίδα Δε Νιου Γιορκ Τάιμς (The New York Times) ανέφερε ότι ο τυφώνας Κατρίνα, ο οποίος έπληξε τις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη του 2005, «προξένησε μια από τις πιο ασυνήθιστες εκδηλώσεις απάτης, μηχανορραφιών και κραυγαλέας γραφειοκρατικής κακοδιαχείρισης στη σύγχρονη ιστορία». Κάποια γερουσιαστής των ΗΠΑ δήλωσε: «Η χονδροειδής απάτη, η θρασύτητα των μηχανορραφιών, η έκταση της σπατάλης—όλα αυτά σε αφήνουν εμβρόντητο».

Ομολογουμένως, εξακολουθούν να υπάρχουν παραδείγματα ανιδιοτελούς ανθρώπινης καλοσύνης. (Πράξεις 27:3· 28:2) Αλλά πολύ συχνά ακούμε: «Πώς θα ωφεληθώ εγώ; Τι θα κερδίσω εγώ από αυτό;» Η στάση εγωπρωτισμού και συμφεροντολογίας φαίνεται πως έχει γίνει ο κανόνας.

Στο παρελθόν, η ιδιοτελής και χονδροειδής ανηθικότητα έχει θεωρηθεί ένας από τους παράγοντες που συνέβαλαν στην κατάρρευση πολιτισμών, όπως ήταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Μήπως αυτό που συμβαίνει τώρα προμηνύει κάτι ακόμη πιο σημαντικό; Επηρεάζονται άραγε τώρα όλα τα μέρη του κόσμου από “την αύξηση της ανομίας”, η οποία, όπως προλέγει η Αγία Γραφή, θα χαρακτήριζε το τέλος ολόκληρου αυτού του συστήματος πραγμάτων;—Ματθαίος 24:3-8, 12-14· 2 Τιμόθεο 3:1-5.

Η Παρακμή Παγκοσμίως

Στις 22 Ιουνίου 2006, η εφημερίδα Άφρικα Νιους (Africa News), σε άρθρο της για μια «συνάντηση εργασίας με θέμα τη σεξουαλική κακοποίηση και την πορνογραφία» στις φτωχογειτονιές σε ένα τμήμα της Ουγκάντας, έλεγε ότι «η παραμέληση από μέρους των γονέων ευθύνεται για την αύξηση της πορνείας και της χρήσης ναρκωτικών στην περιοχή». Η εφημερίδα ανέφερε: «Ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Προστασίας Παιδιών και Οικογένειας στο Αστυνομικό Τμήμα του Καουέμπε, κ. Νταμπάντζι Σαλόνγκο, είπε ότι τα ποσοστά παιδικής κακοποίησης και ενδοοικογενειακής βίας είχαν αυξηθεί τρομακτικά».

Σύμφωνα με έναν γιατρό στην Ινδία, «η κοινωνία χάνει τα πολιτιστικά της αγκυροβόλια». Μια σκηνοθέτρια στο ίδιο μέρος είπε ότι «η αυξημένη χρήση ναρκωτικών σε συνδυασμό με την εντεινόμενη σεξουαλική ασυδοσία αποτελούν άλλη μία ένδειξη ότι η Ινδία βυθίζεται στην “ασωτία της Δύσης”».

Ο Χου Πέιτσενγκ, γενικός γραμματέας του Συλλόγου Σεξολογίας της Κίνας με έδρα το Πεκίνο, τόνισε: «Παλιότερα στην κοινωνία, είχαμε την αίσθηση του ορθού και του εσφαλμένου. Τώρα, μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε». Ένα άρθρο στο περιοδικό Η Κίνα Σήμερα (China Today) το έθεσε ως εξής: «Η κοινωνία γίνεται ολοένα και πιο ανεκτική στις εξωσυζυγικές σχέσεις».

«Φαίνεται ότι ο καθένας γδύνεται και χρησιμοποιεί το σεξ για να πουλήσει τα προϊόντα του», παρατήρησε πρόσφατα η αγγλική εφημερίδα Γιόρκσερ Ποστ (Yorkshire Post). «Μέχρι πριν από σχεδόν μία γενιά, τέτοιες πράξεις θα είχαν προκαλέσει σοβαρό ηθικό σκάνδαλο. Σήμερα, δεχόμαστε έναν καταιγισμό σεξουαλικών εικόνων από οπουδήποτε θα μπορούσε να φανταστεί κανείς, και η πορνογραφία έχει . . . ριζώσει για τα καλά στην κοινωνία μας». Η εφημερίδα πρόσθεσε: «Ύλη [αναγνωσμάτων και θεαμάτων] η οποία κάποτε θεωρούνταν ασφαλής μόνο για κοινό ηλικίας άνω των 18 ετών αποτελεί τώρα συχνά κύριο θέαμα για όλη την οικογένεια και, όπως αναφέρουν οι αντιμαχόμενοι την πορνογραφία, συνήθως στοχεύει άμεσα στα παιδιά».

Το Περιοδικό της Νιου Γιορκ Τάιμς (The New York Times Magazine) ανέφερε: «[Μερικοί έφηβοι] μιλούν για [τις σεξουαλικές εμπειρίες τους] τόσο άνετα όσο αν συζητούσαν για το τι θα φάνε το μεσημέρι». Το περιοδικό Τουίνς Νιους (Tweens News), «ο οδηγός των γονέων για παιδιά 8 ως 12 ετών», σχολίασε: «Με τον παιδικό γραφικό χαρακτήρα του, κάποιο κοριτσάκι είχε γράψει το εξής συνταρακτικό μήνυμα: “Η μαμά μου με πιέζει να βγω ραντεβού με αγόρια και να κάνουμε σεξ. Είμαι μόλις 12 χρονών . . . βοηθήστε με!”»

Πώς άλλαξαν οι καιροί! Η εφημερίδα του Καναδά Τορόντο Σταρ (Toronto Star) ανέφερε ότι, μέχρι πρόσφατα, «η ιδέα και μόνο της ελεύθερης συμβίωσης ανάμεσα σε ομοφυλόφιλους ή λεσβίες αποτελούσε σοβαρό ηθικό σκάνδαλο». Ωστόσο, η Μπάρμπαρα Φρίμεν, καθηγήτρια κοινωνικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κάρλτον της Οτάβα, παρατηρεί: «Οι άνθρωποι λένε τώρα: “Η ιδιωτική ζωή είναι προσωπικό ζήτημα. Δεν θέλουμε παρεμβάσεις άλλων”».

Είναι ολοφάνερο ότι, τις περασμένες λίγες δεκαετίες, οι ηθικές αξίες εκφυλίστηκαν με ραγδαίο ρυθμό σε πολλά μέρη παγκοσμίως. Τι έχει οδηγήσει σε αυτές τις ριζικές αλλαγές; Τι πιστεύετε εσείς προσωπικά για αυτές; Επίσης, τι δείχνουν οι αλλαγές για το μέλλον;

Όταν η Ηθική Παρήκμασε Συνταρακτικά

ΠΟΤΕ θα λέγατε ότι άρχισε η συνταρακτική ηθική παρακμή; Στη διάρκεια της δικής σας ζωής ή της ζωής των μεγαλύτερων σε ηλικία συγγενών ή φίλων σας; Μερικοί λένε ότι ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο οποίος ξέσπασε το 1914, μας εισήγαγε σε μια εποχή πρωτόγνωρης ηθικής εξαθλίωσης. Ο καθηγητής ιστορίας Ρόμπερτ Βολ έγραψε στο βιβλίο του Η Γενιά του 1914 (The Generation of 1914): «Εκείνοι που επέζησαν από τον πόλεμο ποτέ δεν μπόρεσαν να απαλλαχτούν από την πεποίθηση ότι ένας κόσμος είχε τελειώσει και ένας άλλος είχε αρχίσει τον Αύγουστο του 1914».

«Παντού, τα πρότυπα κοινωνικής συμπεριφοράς—που βρίσκονταν ήδη σε παρακμή—κατέρρευσαν», λέει ο ιστορικός Νόρμαν Κάντορ. «Αν οι πολιτικοί και οι στρατηγοί είχαν μεταχειριστεί τους εκατομμύρια ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονταν υπό τη φροντίδα τους σαν ζώα που οδηγούνταν στη σφαγή, τότε ποιοι κανόνες θρησκείας ή ηθικής θα μπορούσαν πλέον να εμποδίσουν τους ανθρώπους να μεταχειρίζονται ο ένας τον άλλον με την αγριότητα των θηρίων της ζούγκλας; . . . Η σφαγή του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου [1914-1918] κατέστησε εντελώς ευτελή την αξία της ανθρώπινης ζωής».

Στο αναλυτικό του έργο Το Περίγραμμα της Ιστορίας (The Outline of History), ο Άγγλος ιστορικός Χ. Τζ. Γουέλς επισήμανε ότι μετά την αποδοχή της θεωρίας της εξέλιξης «επακολούθησε πραγματική ηθική εξαχρείωση». Γιατί; Μερικοί είχαν την άποψη ότι ο άνθρωπος είναι απλώς μια ανώτερη μορφή ζώου. Ο Γουέλς, ο οποίος υποστήριζε την εξέλιξη, έγραψε το 1920: «Ο άνθρωπος, αποφάνθηκαν, είναι κοινωνικό ζώο όπως ο ινδικός κυνηγετικός σκύλος . . . Έκριναν, λοιπόν, σωστό ότι οι μεγάλοι σκύλοι της ανθρώπινης αγέλης πρέπει να εκφοβίζουν και να καθυποτάσσουν».

Πράγματι, σύμφωνα με την επισήμανση του Κάντορ, ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος οδήγησε στην κατάρρευση της αίσθησης των ανθρώπων περί ηθικής. Όπως εξήγησε ο ίδιος: «Η μεγαλύτερη γενιά αμφισβητήθηκε πλήρως στο καθετί—στην πολιτική, στο ντύσιμο, στα σεξουαλικά της ήθη». Οι εκκλησίες, οι οποίες διέφθειραν τις Χριστιανικές διδασκαλίες αποδεχόμενες τη θεωρία της εξέλιξης και υποστηρίζοντας τις εμπόλεμες πλευρές, συνέβαλαν τα μέγιστα στην ηθική παρακμή. Ο Βρετανός ταξίαρχος Φρανκ Κρόουζιερ έγραψε: «Οι Χριστιανικές Εκκλησίες είναι οι καλύτεροι δημιουργοί της αιμοδιψίας, και εμείς τις χρησιμοποιήσαμε ανεπιφύλακτα».

Απόρριψη του Κώδικα Ηθικής

Τη δεκαετία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο—τη λεγόμενη Οργιώδη Δεκαετία του 1920—οι παλιές αξίες και οι ηθικοί φραγμοί παραμερίστηκαν και αντικαταστάθηκαν από την άποψη ότι «όλα επιτρέπονται». Ο ιστορικός Φρέντερικ Λιούις Άλεν σχολιάζει: «Η δεκαετία μετά τον πόλεμο μπορεί κατάλληλα να ονομαστεί η Δεκαετία των Κακών Τρόπων. . . . Μαζί με την παλιά τάξη πραγμάτων είχε χαθεί ένα σύνολο αξιών το οποίο είχε δώσει πλούτο και νόημα στη ζωή, και δεν βρίσκονταν εύκολα υποκατάστατες αξίες».

Η Μεγάλη Οικονομική Κρίση που επηρέασε τον κόσμο τη δεκαετία του 1930 προσγείωσε πολλούς στην πραγματικότητα, βυθίζοντάς τους στην απόλυτη φτώχεια. Ωστόσο, στο τέλος εκείνης της δεκαετίας, ο κόσμος είχε εμπλακεί σε έναν άλλον, ακόμη πιο ερημωτικό, πόλεμο—το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σύντομα τα έθνη άρχισαν να κατασκευάζουν τρομακτικά όπλα καταστροφής, βγάζοντας μεν τον κόσμο από την Οικονομική Κρίση, αλλά βυθίζοντάς τον σε παθήματα και φρίκη που ξεπερνούσαν την ανθρώπινη φαντασία. Μέχρι το τέλος του πολέμου, εκατοντάδες πόλεις είχαν γίνει ερείπια. Δύο από αυτές, στην Ιαπωνία, ισοπεδώθηκαν—η καθεμιά τους από μία και μόνο ατομική βόμβα! Εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν σε άθλια στρατόπεδα συγκέντρωσης. Συνολικά, ο πόλεμος αφαίρεσε τη ζωή περίπου 50 εκατομμυρίων αντρών, γυναικών και παιδιών.

Στη διάρκεια των φρικαλέων συνθηκών του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, οι άνθρωποι, αντί να προσκολληθούν στους παλιούς παραδοσιακούς κανόνες ευπρέπειας, υιοθέτησαν το δικό τους κώδικα συμπεριφοράς. Το βιβλίο Έρωτας, Σεξ και Πόλεμος—Μεταβαλλόμενες Αξίες, 1939-1945 (Love, Sex and War—Changing Values, 1939-45) ανέφερε: «Στη διάρκεια [του πολέμου] φαινόταν ότι οι σεξουαλικοί φραγμοί είχαν καταργηθεί, καθώς η παραδοσιακή ανοχή στο πεδίο της μάχης εισχώρησε στο “μέτωπο” του σπιτιού. . . . Το μένος και η έξαψη του πολέμου δεν άργησαν να διαβρώσουν τους ηθικούς φραγμούς, και η ζωή σε πολλά σπίτια φαινόταν τόσο φτηνή και βραχύβια όσο και η ζωή στο πεδίο της μάχης».

Η συνεχής απειλή του θανάτου ενέτεινε τη λαχτάρα των ανθρώπων για συναισθηματικές σχέσεις, έστω και εφήμερες. Μια Βρετανίδα νοικοκυρά, θέλοντας να δικαιολογήσει τη σεξουαλική ανεκτικότητα εκείνων των τραγικών ετών, είπε: «Δεν ήμασταν στ’ αλήθεια ανήθικοι, αλλά βρισκόμασταν σε πόλεμο». Ένας Αμερικανός στρατιώτης παραδέχτηκε: «Σύμφωνα με τα πρότυπα των περισσότερων ανθρώπων, ήμασταν ανήθικοι, αλλά ήμασταν νέοι και μπορεί να πεθαίναμε την επόμενη μέρα».

Πολλοί επιζώντες αυτού του πολέμου υπέφεραν ως αποτέλεσμα της φρίκης που είδαν με τα μάτια τους. Ακόμη και σήμερα, μερικοί, περιλαμβανομένων και ατόμων που τότε ήταν παιδιά, υποφέρουν από εικόνες του παρελθόντος, από το αίσθημα ότι η τραυματική εμπειρία επαναλαμβάνεται. Πολλοί έχασαν την πίστη τους και, μαζί με αυτήν, την ηθική τους πυξίδα. Χωρίς σεβασμό για οποιαδήποτε μορφή εξουσίας η οποία μπορεί να θέτει κανόνες ως προς το ορθό και το εσφαλμένο, οι άνθρωποι άρχισαν να βλέπουν το καθετί ως σχετικό.

Νέα Κοινωνικά Πρότυπα

Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, δημοσιεύτηκαν μελέτες γύρω από την ανθρώπινη σεξουαλική συμπεριφορά. Μια τέτοια μελέτη που έγινε στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1940 ήταν η Έκθεση Κίνσι, το περιεχόμενο της οποίας ξεπέρασε τις 800 σελίδες. Ως αποτέλεσμα, πολλοί άρχισαν να μιλούν ανοιχτά για τα σεξουαλικά θέματα, τα οποία στο παρελθόν δεν συζητιούνταν τόσο ευρέως. Αν και τα στοιχεία που περιέχονταν σε αυτή την έκθεση σχετικά με εκείνους που επιδίδονταν σε ομοφυλοφιλική και άλλου είδους σεξουαλικά αποκλίνουσα συμπεριφορά αναγνωρίστηκαν αργότερα ως υπερβολικά, η μελέτη έφερε στο φως τη συνταρακτική ηθική παρακμή που σημειώθηκε μετά τον πόλεμο.

Για κάποιο διάστημα, καταβάλλονταν προσπάθειες να διατηρηθεί η αίσθηση της ευπρέπειας. Λόγου χάρη, στο ραδιόφωνο, στις κινηματογραφικές ταινίες και στην τηλεόραση, το ανήθικο περιεχόμενο λογοκρινόταν. Αλλά αυτό δεν κράτησε πολύ. Ο Γουίλιαμ Μπένετ, πρώην υπουργός παιδείας των ΗΠΑ, εξήγησε: «Τη δεκαετία του 1960, όμως, η Αμερική βρέθηκε σε μια απότομη και αδιάκοπη κατηφόρα που οδηγούσε στην απώλεια του πολιτισμού». Και αυτό αντικατοπτρίστηκε σε πολλές άλλες χώρες. Γιατί επιταχύνθηκε η ηθική παρακμή τη δεκαετία του 1960;

Εκείνη τη δεκαετία εμφανίστηκε, σχεδόν ταυτόχρονα, το κίνημα απελευθέρωσης των γυναικών και η σεξουαλική επανάσταση με την αποκαλούμενη νέα ηθική της. Επίσης, παρασκευάστηκαν αποτελεσματικά χάπια για τον έλεγχο των γεννήσεων. Όταν οι άνθρωποι μπορούσαν να απολαμβάνουν το σεξ χωρίς το φόβο της εγκυμοσύνης, τότε έγινε διαδεδομένος ο «ελεύθερος έρωτας», δηλαδή οι «σεξουαλικές σχέσεις χωρίς καμία δέσμευση από τις δύο πλευρές».

Συγχρόνως, ο τύπος, οι κινηματογραφικές ταινίες και η τηλεόραση χαλάρωσαν τον ηθικό τους κώδικα. Αργότερα, ο Ζμπίγκνιεβ Μπρεζίνσκι, πρώην επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, είπε σχετικά με τις αξίες που παρουσιάζονται στην τηλεόραση: «Εκθειάζουν ολοφάνερα την προσωπική ικανοποίηση, προβάλλουν ως κάτι το φυσιολογικό την ωμή βία και την κτηνωδία [και] προωθούν την αχαλίνωτη σεξουαλική συμπεριφορά».

Από τη δεκαετία του 1970, οι συσκευές βίντεο είχαν ήδη αρχίσει να γίνονται δημοφιλείς. Μέσα στον ιδιωτικό χώρο του σπιτιού τους, οι άνθρωποι μπορούσαν τώρα να βλέπουν ανήθικα θεάματα με σεξουαλικά απερίφραστο περιεχόμενο, τα οποία ποτέ δεν θα έβλεπαν στον κινηματογράφο, σε δημόσια θέα. Πιο πρόσφατα, μέσω του Ιντερνέτ, οποιοσδήποτε διαθέτει κομπιούτερ, σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου, μπορεί να έχει πρόσβαση σε πορνογραφία του αισχίστου είδους.

Οι συνέπειες είναι τρομακτικές από πολλές απόψεις. «Πριν από δέκα χρόνια», είπε πρόσφατα ένας φύλακας κάποιου σωφρονιστικού ιδρύματος των ΗΠΑ, «όταν έρχονταν εδώ παιδιά του δρόμου, μπορούσα να μιλάω μαζί τους για το τι είναι σωστό και τι λάθος. Αλλά τα παιδιά που έρχονται σήμερα δεν έχουν ιδέα για ποιο πράγμα τούς μιλάω».

Πού Μπορεί να Στραφεί Κάποιος;

Δεν μπορούμε να στραφούμε στις εκκλησίες του κόσμου για ηθική κατεύθυνση. Αντί να υποστηρίζουν τις δίκαιες αρχές, όπως έκανε ο Ιησούς και οι ακόλουθοί του τον πρώτο αιώνα, οι εκκλησίες έχουν γίνει μέρος αυτού του κόσμου και των φαυλοτήτων του. Κάποιος συγγραφέας ρώτησε: «Ποιος πόλεμος έγινε ποτέ χωρίς να διεκδικούν και τα δυο αντιμαχόμενα μέρη την υποστήριξη του Θεού;» Όσο για το αν υποστηρίζουν τους ηθικούς κανόνες του Θεού, πριν από χρόνια ένας κληρικός στην Πόλη της Νέας Υόρκης είπε: «Η εκκλησία είναι η μόνη οργάνωση στον κόσμο που για να γίνει κανείς μέλος της χρειάζεται να πληροί λιγότερες προϋποθέσεις από ό,τι για να επιβιβαστεί σε ένα λεωφορείο».

Σαφώς, η συνταρακτική παρακμή της ηθικής αυτού του κόσμου δείχνει ότι είναι ανάγκη να γίνει κάτι. Αλλά τι; Ποια αλλαγή χρειάζεται; Ποιος μπορεί να τη φέρει, και πώς θα επιτελεστεί αυτή;

ΑΞΙΕΣ ΑΝΤΙ ΑΡΕΤΩΝ

Η αρετή αποτελούσε κάποτε ξεκάθαρη έννοια. Ή ήταν κάποιος έντιμος, πιστός, αγνός και αξιότιμος ή όχι. Τώρα, ο όρος «αξίες» έχει αντικαταστήσει τον όρο «αρετές». Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα σε αυτό, όπως παρατηρεί η ιστορικός Γκέρτρουντ Χίμελφαρμπ στο βιβλίο της Η Εξαχρείωση της Κοινωνίας (The De-Moralization of Society): «Δεν μπορεί να πει κάποιος για τις αρετές, όπως μπορεί να πει για τις αξίες, . . . ότι ο καθένας έχει δικαίωμα να επιλέγει τις δικές του αρετές».

Η ίδια επισημαίνει ότι οι αξίες «μπορεί να είναι πεποιθήσεις, απόψεις, νοοτροπίες, αισθήματα, συνήθειες, κανόνες συμπεριφοράς, προτιμήσεις, προκαταλήψεις, ακόμη και ιδιαιτερότητες—οτιδήποτε μπορεί να θεωρείται πολύτιμο από οποιοδήποτε άτομο, ομάδα ή κοινωνία σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, για οποιονδήποτε λόγο». Στη σημερινή απελευθερωμένη κοινωνία, οι άνθρωποι πιστεύουν πως έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν τις δικές τους αξίες, όπως θα διάλεγαν τρόφιμα σε ένα σούπερ μάρκετ. Αλλά όταν γίνεται κάτι τέτοιο, τι συμβαίνει με την αληθινή αρετή και το ήθος;

Πού Οδηγείται Αυτός ο Κόσμος;

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ προείπε από πολύ παλιά τη σημερινή ηθική κατάρρευση, περιγράφοντάς την ως εξής: «Στις τελευταίες ημέρες οι καιροί θα είναι κρίσιμοι, δύσκολοι στην αντιμετώπισή τους. Διότι οι άνθρωποι θα είναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, . . . ανυπάκουοι στους γονείς, αχάριστοι, χωρίς οσιότητα, άστοργοι, . . . άγριοι, χωρίς αγάπη για την αγαθότητα, προδότες, πεισματάρηδες, φουσκωμένοι από υπερηφάνεια, άτομα που αγαπούν τις απολαύσεις μάλλον παρά τον Θεό, που έχουν μορφή θεοσεβούς αφοσίωσης, αλλά αποδεικνύονται ψευδείς ως προς τη δύναμή της».2 Τιμόθεο 3:1-5.

Πιθανόν να συμφωνείτε ότι αυτή η Γραφική προφητεία περιγράφει με ακρίβεια το σημερινό κόσμο. Ωστόσο, γράφτηκε πριν από σχεδόν 2.000 χρόνια! Η προφητεία ξεκινάει με τα εξής λόγια: «Στις τελευταίες ημέρες». Τι σημαίνει αυτή η έκφραση, «τελευταίες ημέρες»;

«Τελευταίες Ημέρες» Τίνος Πράγματος;

Η έκφραση «τελευταίες ημέρες» έχει γίνει πολύ διαδεδομένη. Στην αγγλική γλώσσα και μόνο, περιλαμβάνεται στον τίτλο εκατοντάδων βιβλίων. Προσέξτε, για παράδειγμα, το βιβλίο που εκδόθηκε πρόσφατα με τίτλο Οι Τελευταίες Ημέρες της Αθωότητας—Η Εμπόλεμη Αμερική, 1917-1918 (The Last Days of Innocence—America at War, 1917-1918). Ο πρόλογος διασαφηνίζει ότι, με τον όρο «οι τελευταίες ημέρες», το βιβλίο αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, κατά την οποία υπάρχει τρομακτική ηθική σήψη.

«Το 1914», εξηγεί ο πρόλογος, «η χώρα άλλαζε πιο γρήγορα από οποτεδήποτε άλλοτε στην ιστορία της». Πράγματι, το έτος 1914 ολόκληρος ο κόσμος βυθίστηκε στον πόλεμο, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί. Το βιβλίο λέει: «Επρόκειτο για ολοκληρωτικό πόλεμο, μια σύγκρουση, όχι μεταξύ στρατών, αλλά μεταξύ εθνών». Αυτός ο πόλεμος, όπως θα δούμε, συνέβη στην αρχή της περιόδου την οποία η Γραφή αποκαλεί «τελευταίες ημέρες».

Το ότι αυτός ο κόσμος θα βίωνε, πριν από το τέλος του, μια συγκεκριμένη περίοδο χρόνου που αποκαλείται «τελευταίες ημέρες» αποτελεί Γραφική διδασκαλία. Η Γραφή λέει, μάλιστα, ότι ένας κόσμος που υπήρχε κάποτε έχει ήδη παρέλθει, δηλαδή έχει τερματιστεί, εξηγώντας: «Ο κόσμος εκείνου του καιρού υπέστη καταστροφή όταν κατακλύστηκε με νερό». Ποιος καιρός ήταν εκείνος, και ποιος ήταν ο κόσμος που τερματίστηκε; Ήταν ο αρχαίος “κόσμος των ασεβών ανθρώπων” ο οποίος υπήρχε στις ημέρες του Νώε. Παρόμοια, και ο σημερινός κόσμος θα τερματιστεί. Ωστόσο, όσοι υπηρετούν τον Θεό θα επιζήσουν από το τέλος, όπως συνέβη με τον Νώε και την οικογένειά του.—2 Πέτρου 2:5· 3:6· Γένεση 7:21-24· 1 Ιωάννη 2:17.

Τι Είπε ο Ιησούς για το Τέλος

Και ο Ιησούς Χριστός, επίσης, μίλησε για τις «ημέρες του Νώε», όταν «ήρθε ο κατακλυσμός και τους σάρωσε όλους». Παρέβαλε τις συνθήκες που υπήρχαν προ του Κατακλυσμού—ακριβώς προτού τερματιστεί εκείνος ο κόσμος—με αυτές που θα επικρατούσαν στη διάρκεια του καιρού τον οποίο ο ίδιος προσδιόρισε ως “την τελική περίοδο του συστήματος πραγμάτων”. (Ματθαίος 24:3, 37-39) Άλλες Γραφικές μεταφράσεις χρησιμοποιούν τη φράση “το τέλος του κόσμου” ή “η συντέλεια του αιώνος”.—Αγία Γραφή, Ν. Λούβαρι-Α. Χαστούπη, και Μετάφραση του Βάμβα.

Ο Ιησούς προείπε πώς θα ήταν η ζωή πάνω στη γη προτού τερματιστεί ο κόσμος. Σχετικά με τον πόλεμο, είπε: «Θα σηκωθεί έθνος εναντίον έθνους και βασιλεία εναντίον βασιλείας». Οι ιστορικοί επισημαίνουν ότι αυτό συνέβη αρχής γενομένης από το 1914. Γι’ αυτό, ο πρόλογος του προαναφερθέντος βιβλίου ανέφερε ότι το 1914 σηματοδότησε την αρχή ενός “ολοκληρωτικού πολέμου, . . . όχι μεταξύ στρατών, αλλά μεταξύ εθνών”.

Στην προφητεία του, ο Ιησούς πρόσθεσε: «Θα υπάρξουν πείνες και σεισμοί στον έναν τόπο μετά τον άλλον. Όλα αυτά είναι αρχή βασανιστικών πόνων». Στη συνέχεια είπε ότι, μεταξύ άλλων πραγμάτων, θα υπήρχε “αύξηση της ανομίας”. (Ματθαίος 24:7-14) Ασφαλώς, το έχουμε δει αυτό να συμβαίνει στις ημέρες μας. Η σημερινή ηθική κατάρρευση είναι τόσο μεγάλη ώστε εκπληρώνει Γραφική προφητεία!

Πώς πρέπει να διάγουμε τη ζωή μας στη διάρκεια μιας τέτοιας διεφθαρμένης εποχής; Προσέξτε τι έγραψε ο απόστολος Παύλος στους Χριστιανούς της Ρώμης σχετικά με την ηθική εξαχρείωση. Μίλησε για τις «επαίσχυντες σεξουαλικές ορέξεις» των ανθρώπων, παρατηρώντας: «Και οι γυναίκες τους άλλαξαν τη φυσική χρήση του εαυτού τους σε χρήση που είναι αντίθετη στη φύση· παρόμοια, και οι άντρες ακόμη άφησαν τη φυσική χρήση της γυναίκας και άναψαν άγρια από το σαρκικό τους πόθο ο ένας για τον άλλον, άντρες με άντρες, εργαζόμενοι ό,τι είναι χυδαίο».Ρωμαίους 1:26, 27.

Οι ιστορικοί λένε ότι, ενώ η ανθρώπινη κοινωνία εκείνη την εποχή βυθιζόταν ολοένα και περισσότερο στην ηθική εξαχρείωση, «οι μικρές Χριστιανικές κοινότητες σκανδάλιζαν τον έκδοτο στις ηδονές ειδωλολατρικό κόσμο με την ευσέβεια και την ευπρέπειά τους». Αυτό πρέπει να μας κάνει να σταθούμε και να σκεφτούμε: “Τι θα λεχθεί για εμένα και για αυτούς που επιλέγω να συναναστρέφομαι; Ξεχωρίζουμε εμείς ως κάτι το διαφορετικό, ως άτομα ηθικής ευθύτητας, ανόμοια με εκείνους που ενεργούν ανήθικα;”1 Πέτρου 4:3, 4.

Η Μάχη που Διεξάγουμε

Η Αγία Γραφή μάς διδάσκει ότι, παρά την ανηθικότητα που μας περιβάλλει, χρειάζεται να είμαστε «άμεμπτοι και αθώοι, παιδιά του Θεού χωρίς ψεγάδι μέσα σε μια στρεβλή και διεστραμμένη γενιά». Για να το κάνουμε αυτό, χρειάζεται να “κρατάμε σφιχτά το λόγο της ζωής”. (Φιλιππησίους 2:15, 16) Αυτή η δήλωση της Γραφής αποτελεί το κλειδί για το πώς μπορούν οι Χριστιανοί να παραμείνουν ακηλίδωτοι από την ηθική διαφθορά—χρειάζεται να προσκολλούνται στις διδασκαλίες του Λόγου του Θεού και να αναγνωρίζουν ότι οι ηθικοί του κανόνες αντιπροσωπεύουν την καλύτερη οδό ζωής.

«Ο θεός αυτού του συστήματος πραγμάτων», ο Σατανάς ο Διάβολος, προσπαθεί να κερδίσει τις καρδιές των ανθρώπων. (2 Κορινθίους 4:4) Η Γραφή μάς λέει ότι αυτός «μετασχηματίζεται σε άγγελο φωτός». Οι διάκονοί του, εκείνοι που τον υπηρετούν ενεργώντας όπως αυτός, κάνουν το ίδιο. (2 Κορινθίους 11:14, 15) Υπόσχονται ελευθερία και διασκέδαση αλλά, όπως λέει η Γραφή, «οι ίδιοι είναι δούλοι της διαφθοράς».—2 Πέτρου 2:19.

Μην έχετε αυταπάτες. Όσοι αψηφούν τους ηθικούς κανόνες του Θεού θα υποστούν θλιβερές συνέπειες. Ο Βιβλικός ψαλμωδός έγραψε: «Η σωτηρία βρίσκεται πολύ μακριά από τους πονηρούς, γιατί δεν αναζήτησαν τις διατάξεις [του Θεού]». (Ψαλμός 119:155· Παροιμίες 5:22, 23) Είμαστε εμείς πεπεισμένοι για αυτό; Αν ναι, ας προστατεύουμε τη διάνοια και την καρδιά μας από την προπαγάνδα της ανεκτικότητας.

Ωστόσο, πολλοί ισχυρίζονται άσοφα: “Αν αυτό που κάνω δεν είναι παράνομο, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα”. Αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι αλήθεια. Ο ουράνιος Πατέρας μας παρέχει στοργικά ηθική κατεύθυνση, όχι για να κάνει τη ζωή σας ανιαρή και περιοριστική, αλλά για να σας προστατεύει. “Σας διδάσκει για την ωφέλειά σας”. Θέλει να αποφύγετε τη συμφορά και να απολαύσετε ευτυχισμένη ζωή. Πράγματι, όπως διδάσκει η Γραφή, το να υπηρετούμε τον Θεό «περιέχει υπόσχεση για την τωρινή ζωή και για αυτήν που θα έρθει». Αυτή είναι “η πραγματική ζωή”, αιώνια ζωή στον υποσχεμένο νέο κόσμο του!—Ησαΐας 48:17, 18· 1 Τιμόθεο 4:8· 6:19.

Έτσι λοιπόν, συγκρίνετε τα οφέλη τού να ακολουθούμε τις Γραφικές διδασκαλίες με τον πόνο που τελικά υφίστανται όσοι δεν το κάνουν αυτό. Το να αποκτήσουμε την εύνοια του Θεού ακούγοντάς τον είναι πράγματι η καλύτερη οδός ζωής! «Αυτός, όμως, που ακούει εμένα», υπόσχεται ο Θεός, «θα κατοικεί με ασφάλεια και θα είναι αδιατάρακτος από τον τρόμο της συμφοράς».—Παροιμίες 1:33.

Μια Ηθικά Ακέραιη Κοινωνία

Η Γραφή λέει πως, όταν αυτός ο κόσμος παρέλθει, «ο πονηρός δεν θα υπάρχει πια». Επίσης, λέει: «Οι ευθείς θα κατοικήσουν στη γη και οι άμεμπτοι θα απομείνουν σε αυτήν». (Ψαλμός 37:10, 11· Παροιμίες 2:20-22) Επομένως, η γη θα καθαριστεί από κάθε κατάλοιπο ανηθικότητας, περιλαμβανομένων και όλων όσων αρνούνται να συμμορφωθούν με τις υγιείς διδασκαλίες του Δημιουργού μας. Ένας επίγειος παράδεισος, παρόμοιος με εκείνον στον οποίο έβαλε ο Θεός το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, θα εξαπλωθεί τότε σταδιακά σε όλη τη γη με τη φροντίδα αυτών που αγαπούν τον Θεό.—Γένεση 2:7-9.

Σκεφτείτε πόσο απολαυστικό θα είναι να ζούμε σε μια τέτοια καθαρισμένη γη παραδεισιακής ομορφιάς! Ανάμεσα σε αυτούς που θα έχουν το προνόμιο να τη δουν θα είναι και οι δισεκατομμύρια άνθρωποι που θα αναστηθούν από τους νεκρούς. Να βρίσκετε χαρά στις υποσχέσεις του Θεού: «Οι δίκαιοι θα γίνουν κάτοχοι της γης και θα κατοικούν για πάντα σε αυτήν». «[Ο Θεός] θα εξαλείψει κάθε δάκρυ από τα μάτια τους, και ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θα υπάρχουν πια. Τα παλιά έχουν παρέλθει».—Ψαλμός 37:29· Αποκάλυψη 21:3, 4.

  • Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ξύπνα 4/07σελ. 3-10

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Συνταξιούχος με τα όλα του

Τελικά είναι μεγάλη υπόθεση η υπομονή… Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Επιτέλους! Άπό τις 24/10/2020 είμαι και επίσημα συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. Η αγωνία μου μετρούσε από τον περσινό Νοέμβριο, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! Και τώρα θα έχω τη δυνατότητα πια, να μπαλώσω ένα σωρό τρύπες που δημιουργήθηκαν τους ατέλειωτους μήνες της προσμονής. Όλα αυτά ήταν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς εφημερίδες. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA