Μια ακόμα μικρή παράταση της καραντίνας ώς τις 14 του Δεκέμβρη. Υπομονή, δεν πειράζει

paratasi

14dekΤη νέα παράταση του lockdown μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου, όπως άλλωστε αναμενόταν, καθώς το δεύτερο κύμα κορονοϊού δεν υποχωρεί σε βαθμό επαρκή για να ανοίξει ευρύτερα η οικονομία και η κοινωνία, ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας. 

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία υπάρχει σταθεροποίηση και μείωση κρουσμάτων αλλά με πιο αργούς ρυθμούς από ό,τι αναμενόταν, εξακολουθεί να υπάρχει πίεση σε πολλά νοσοκομεία στη Βόρεια Ελλάδα και επιδημιολογικό φορτίο υψηλό, επομένως το σταδιακό άνοιγμα απομακρύνεται χρονικά και παρατείνονται τα υφιστάμενα μέτρα μέχρι και τη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου.

Μόνη εξαίρεση αποτελούν τα καταστήματα πώλησης αμιγώς Χριστουγεννιάτικων εποχιακών ειδών, που θα ανοίξουν από τη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Ανάπτυξης. 

Υπακούετε όπως η Σάρρα; Θυμηθείτε ο Λόγος του Θεού, επανειλημμένα συνιστά την υπακοή

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

skopia23.011262
Το εξώφυλλο του περιοδικού ΣΚΟΠΙΑ της 1 Δεκεμβρίου 1962, φύλλο ένα συλλεκτικό κομμάτι, μισό αιώνα πίσω. Το θέμα για τη Σάρρα, τη γυναίκα του Αβραάμ είναι διαχρονικό. Μεταφερμένο στη σημερινή γλώσσα είναι κατανοητό.

skopia23.1.011262
Και η εσωτερική σελίδα του περιοδικού. Εντυπωσιακή η τεχνολογία που χρησιμοποιούσαν οι αδελφοί μας, παρά της δυσκολίες της τυπογραφίας της εποχής. Τα γράμματα με μεταλλικά στοιχεία και τσίγκος για τις φωτογραφίες. Εγώ, τα πρόλαβα.

kardulaΈχετε κατά καιρούς δυσκολία στο να υπακούτε; Αυτό είναι ευνόητο. Εφόσον κανένας δεν είναι τέλειος και όλοι έχουμε γεννηθεί με μια τάση να παίρνουμε τον εαυτό μας πολύ σοβαρά, το να υπακούμε δεν είναι πάντοτε εύκολο. Εν τούτοις, δεν θα υπήρχε πολύ περισσότερη ικανοποίηση και ευτυχία, αν υπήρχε περισσότερη υπακοή στην εξουσία που ορθώς υφίσταται; Ασφαλώς ναι!

Πολύ κατάλληλα, ο Λόγος του Θεού επανειλημμένα συνιστά την υπακοή. «Να είστε υπάκουοι σε εκείνους που αναλαμβάνουν την ηγεσία μεταξύ σας και να είστε υποτακτικοί, γιατί εκείνοι επαγρυπνούν για τις ψυχές σας ως άτομα που θα δώσουν λογαριασμό». (Εβρ. 13:17). «Με όμοιο τρόπο, εσείς οι νεότεροι υποταχθείτε στους γεροντότερους. Και όλοι σας περιζωστείτε με ταπεινοφροσύνη ο ένας προς τον άλλον, επειδή ο Θεός εναντιώνεται στους υπερηφάνους αλλά δίνει παρ’ αξία καλοσύνη στους ταπεινούς». (Α’ Πέτρ. 5:5).

Ιδιαίτερα η Γραφή συμβουλεύει τις συζύγους να υπακούν ή να είναι σε υποταγή προς τους άνδρες τους: «Οι γυναίκες ας υποτάσσονται στους συζύγους τους όπως στον Κύριο». (Εφεσ. 5:22). Οι γυναίκες αρέσκονται να δέχονται φιλοφρονήσεις για την εμφάνισή τους, αλλά πολύ περισσότερο εκτιμάται από τα άτομα, που ξέρουν να διακρίνουν, η ωραιότητα ή ο στολισμός της υποταγής, ακριβώς όπως και ο απόστολος Πέτρος δείχνει: «Διότι έτσι στολίζονταν παλιότερα και οι άγιες γυναίκες οι οποίες έλπιζαν στον Θεό, καθώς υποτάσσονταν στους συζύγους τους, όπως η Σάρρα υπάκουε στον Αβραάμ, αποκαλώντας τον «κύριο». (Α´ Πέτρ. 3:5-6).

Καθώς εξετάζουμε το θείο υπόμνημα, οφείλουμε να συμπεράνουμε, τόσο από όσα λέγονται όσο και από όσα αφήνονται να εννοηθούν, ότι η Σάρρα ήταν ένα υπόδειγμα υπακοής ή υποταγής. Όταν ο Ιεχωβά παρήγγειλε στον Αβραάμ να βγάλει τους πασσάλους της σκηνής του και να ταξιδέψει σε μια μακρινή χώρα, η Σάρρα δεν έφερε αντιρρήσεις, αλλά ήταν υποτακτική. Όταν, σε δύο περιπτώσεις, ο Αβραάμ, για να αποφύγει δυσκολίες, της ζήτησε να παρουσιαστεί ως αδελφή του, η Σάρρα υπάκουσε. Και όταν οι ποιμένες του Αβραάμ και του Λωτ μάλωναν και ο Αβραάμ άφησε τον Λωτ να εκλέξει τους καλύτερους βοσκοτόπους, δεν διαβάζουμε ότι η Σάρρα τον επέπληξε λέγοντάς του: «Γέρο-ανόητε! Που άφησες τον νεαρό ανηψιό σου να πάρει το καλύτερο απ’ όλα!» Όχι αλλά υποτάχτηκε. (Γέν. 12:1, 11-13· 13:7-12· 20:11-13).

Ότι η Σάρρα υποτασσόταν είναι φανερό από τον τρόπο με τον οποίο ο Αβραάμ της μιλούσε. Όταν τρεις άγνωστοι έφτασαν ξαφνικά ως ξένοι, ο Αβραάμ χωρίς δισταγμό της είπε να κάνει γρήγορα, όπως έκανε και ο ίδιος: «Ο Αβραάμ, λοιπόν, πήγε γρήγορα στη σκηνή, στη Σάρρα, και είπε: «Γρήγορα!... φτιάξε στρογγυλές πίτες». Μετά ο Αβραάμ έτρεξε... και... έτρεξε». (Γέν. 18:6,7). Η Σάρρα δεν παραπονέθηκε λέγοντας «Γιατί όλη αυτή η βιασύνη;» αλλά εκδήλωσε υποταγή.

Εξ’ άλλου η υποταγή της Σάρρας φαίνεται ιδιαίτερα με το ότι αναφέρθηκε στον Αβραάμ ως «κύριο». Όταν άκουσε έναν από τους ξένους να λέει ότι θα γεννούσε γιο, η Σάρρα είπε στον εαυτό της: «Τώρα που έχω πια φθαρεί, θα έχω άραγε ευχαρίστηση, τη στιγμή που και ο κύριός μου είναι γέρος;» (Γέν. 18:12). Σημειώστε ότι εδώ δεν αποκαλούσε τον Αβραάμ «κύριο» για να τον κολακεύσει ή για να δείξει διακριτικότητα, αλλά αυτός ήταν ο τρόπος που αισθανόταν γι’ αυτόν όταν μιλούσε στον εαυτό της· ασφαλώς αυτό ήταν μια ένδειξη υποταγής.

Η υποταγή της Σάρρας είναι αξιοσημείωτη για δυο ιδιαίτερους λόγους. Πρώτον, για τον λόγο ότι ήταν γυναίκα με «όμορφη εμφάνιση». Συνήθως, όσο ωραιότερη είναι μια γυναίκα, τόσο λιγότερο είναι πιθανόν να είναι υποτακτική. Η ομορφιά της, της δίνει δύναμη επάνω στους άνδρες και επωφελείται από το γεγονός αυτό. Αλλά η Σάρρα, παρά την σπάνια ομορφιά της, ήταν υποτακτική σαν να ήταν μια απλή ηλικιωμένη γυναίκα.

Δεύτερον, η υποτακτικότητα της Σάρρας είναι αξιοπαρατήρητη, διότι δεν ήταν καθόλου ένα άβουλο πλάσμα, που δεν μπορούσε να μην είναι υποτακτική. Δεν της έλειπε καθόλου το σθένος. Είχε δική της βούληση και ωστόσο ήταν υποτακτική. Έλαβε την πρωτοβουλία στο να εισηγηθεί στον σύζυγό της να έχει σχέσεις με τη δούλη της Άγαρ για να αποκτήσει παιδί από αυτή. Όταν δε η Άγαρ, που επρόκειτο να γεννήσει, καταφρόνησε τη Σάρρα, η Σάρρα την τιμώρησε, αναγκάζοντάς την να φύγει. Ο Ιεχωβά, όμως, οδήγησε την Άγαρ να επιστρέψει στην κυρία της και να είναι υποτακτική σε αυτήν. Αργότερα, η Σάρρα πραγματοποίησε την απόλυση της Άγαρ και του γιου της Ισμαήλ, όταν παρατήρησε ότι ο Ισμαήλ, ο γιος της δούλης, περιέπαιζε την Ισαάκ τον υποσχεμένο κληρονόμο. Ο Αβραάμ ήταν απρόθυμος να το κάνει αυτό, αλλά ο Ιεχωβά ήταν με το μέρος της Σάρρας. Έτσι, όταν λάβουμε υπ’ όψιν το πόσο σταθερή μπόρεσε να είναι κατά καιρούς η Σάρρα, η υποταγή της στον Αβραάμ γίνεται ακόμα πιο πολύ άξια προσοχής.

Φυσικά, οι σύζυγοι και άλλοι, που ασκούν ηγεσία, δεν θα πρέπει να κάνουν κατάχρηση της θέσης τους, απλώς διότι απαιτείται από τους άλλους να υποτάσσονται σε αυτούς. Τόσο στον Ιεχωβά όσο και στον Ιησού Χριστό αποδίδεται η θέση συζύγου στις Γραφές, αλλά, βεβαίως, δεν κάνουν, κατάχρηση της ηγεσίας τους. Με την ηγεσία του συζύγου συμβαδίζει και η ευθύνη του να δείχνει φιλάγαθη προσοχή ακριβώς όπως ο απόστολος Πέτρος, αφού συμβουλεύει τις συζύγους να υποτάσσονται, λέει: «Εσείς, άντρες, με όμοιο τρόπο να κατοικείτε μαζί τους σύμφωνα με τη γνώση, αποδίδοντας τιμή σε αυτές ως πιο αδύναμο σκεύος, το γυναικείο». (Α´ Πέτρ. 3:7).

Τι θα σας βοηθήσει να υποτάσσεστε, όπως η Σάρρα; Πίστη, αγάπη, σοφία και ταπεινοφροσύνη. Αντί να ενδιαφέρεστε υπερβολικά ώστε να μάχεστε για τα «δικαιώματά» σας, υποβάλλετε το αίτημά σας στον Ιεχωβά Θεό με πίστη. Απαιτήθηκε πίστη από μέρους της Σάρρας για να συνοδεύσει τον σύζυγό της στα ταξίδια του καθώς επίσης, για να παρουσιαστεί ως αδελφή του. Έτσι, η πίστη, ότι η ηγεσία υπάρχει σύμφωνα με τη διευθέτηση του Θεού, αποτελεί την ορθή πορεία που θα σας βοηθήσει να υποτάσσεστε.

Η αγάπη, επίσης, θα σας βοηθήσει να υποτάσσεστε. Αν έχετε αγάπη στην καρδιά σας για το Δημιουργό σας, για Εκείνον στον οποίον οφείλετε να υποτάσσεστε, για το έργο σας, τότε οι δυσκολίες της υποταγής θα σας φαίνονται ελαφρές.

Η σοφία, επίσης, θα σας βοηθήσει, και μάλιστα με δύο τρόπους. Πρώτον, θα σας δείχνει πώς να υποτάσσεστε ώστε να επιτυγχάνετε το μεγαλύτερο καλό. Θα σας δείχνει, επίσης, το γιατί να υποτάσσεστε· διότι είναι πολύ σπουδαιότερο να προχωρούν τα πράγματα ομαλά, παρά να γίνονται με τον πιο δραστήριο τρόπο – όταν φυσικά εκείνος, από τον οποίον απαιτείται να υποτάσσεται, έχει την καλύτερη κρίση.

Τελικά, η ταπεινοφροσύνη θα σας βοηθήσει ιδιαιτέρως στο να υποτάσσεστε. Ένας ταπεινός άνθρωπος βρίσκει ότι είναι ευκολότερο να συγκατατίθεται, κάνοντας έτσι την υποταγή ευκολότερη!

Ώστε, αφήστε την πίστη, την αγάπη, τη σοφία και την ταπεινοφροσύνη να σας βοηθήσουν στο να υποτάσσεστε όπως η Σάρρα. Οι αμοιβές της υποταγής είναι ικανοποίηση και ευτυχία.

  • Από τη ΣΚΟΠΙΑ της 1 Δεκεμβρίου 1962

Χρειαζόμαστε στις μέρες μας Θάρρος όπως του Δαβίδ. Αυτό είναι περισσότερο από βέβαιο…

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

skopia24.151262
Αυτό είναι το εξώφυλλο της ΣΚΟΠΙΑΣ τ. 24 της 15 Δεκεμβρίου 1962 από την οποία είναι παρμένο το σημερινό κομμάτι που μας εξοπλίζει με τη δύναμη και το θάρρος του Δαβίδ που είναι τόσο αναγκαίο στις μέρες μας.

skopia24.1.151262
Θησαυροί από τη βιβλιοθήκη της ΣΚΟΠΙΑΣ που παραπέμπει σε παλιά έντυπα για να αντλούμε θάρρος και παρηγοριά και τα οποία αν και είναι γραμμένα πριν από μισό αιώνα και βάλε είναι σαν να γράφτηκαν χθες…
skopia24.2.151262Οι μέρες αυτές που ζούμε είναι γεμάτες από κινδύνους. Σωστά προειπώθηκαν ως «καιροί κακοί». Για να τους αντιμετωπίσει κανείς επαρκώς χρειάζεται θάρρος. Και τι είναι θάρρος; Η λέξη ‘θάρρος’ έχει οριστεί ως «διανοητική ή ηθική δύναμη που καθιστά ικανό έναν να τολμήσει, να υπομείνει και να αντέξει σε κίνδυνο, φόβο ή δυσκολία στέρεα και αποφασιστικά». Β΄ Τιμ. 3:1

Απαιτείται θάρρος για να είναι κανείς έντιμος στο επάγγελμα, όταν οι συναγωνιστές του είναι ανέντιμοι. Απαιτείται θάρρος να ομολογήσει κανείς ότι έκανε λάθος. Ιδιαίτερα δε, χρειάζεται θάρρος στις μέρες αυτές για να πλεύσει κανείς αντίθετα προς το ρεύμα της κοινής γνώμης με την ακράτητη επιδίωξη των ηδονών και του πλούτου και με τα χαμηλά ηθικά επίπεδα. Για να εξακολουθήσετε να κάνετε εκείνο που ξέρετε ότι είναι ορθό, και για να έχετε τη σταθερή απόφαση να ζήσετε σύμφωνα με τις πεποιθήσεις σας παρ’ ό,τι μπορεί να κάνουν οι άλλοι – απαιτείται θάρρος.

Υπάρχει πάρα πολύ λίγο από το είδος αυτό του θάρρους σήμερα στον κόσμο. Υπάρχει εν τούτοις, πολύ απ’ αυτό που συχνά θεωρείται θάρρος, δηλαδή, η φυσική απερισκεψία. Όμως υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο. Το θάρρος βασίζεται σε αρχές· η φυσική τόλμη βασίζεται σε φυσική δύναμη, σε συναίσθημα ή και σε υστεροβουλία. Ένας αγωνιστής για βραβείο έχει φυσική τόλμη· είναι εκεί αγωνιζόμενος για φήμη ή χρήμα. Πολλοί στρατιώτες στη μάχη, υπό την έξαψη του πάθους του φόνου, ή γεμάτοι πεποίθηση λόγω ανωτέρας στρατιωτικής εξαρτίσεως, μπορεί να επιδεικνύουν τόλμη. Αλλά το θάρρος δεν βασίζεται σε ανώτερη φυσική δύναμη. Η διανοητική ή ηθική δύναμη είναι εκείνη που προέρχεται από αφοσίωση σε αρχές.

Η Αγία Γραφή μας δίνει πολλά παραδείγματα για το είδος του θάρρους που χρειαζόμαστε στους σύγχρονους αυτούς καιρούς. Μεταξύ των πιο αξιόλογων απ’ αυτά είναι το παράδειγμα θάρρους, που δόθηκε από τον Δαβίδ που σκότωσε τον γίγαντα. Όταν ο Δαβίδ ήταν απλό παιδάκι και έβοσκε τα πρόβατα του πατέρα του, εκδήλωσε αξιόλογο θάρρος στην προστασία τους από τα άγρια θηρία. Όπως ο ίδιος αφηγήθηκε στον Βασιλιά Σαούλ: «Ο υπηρέτης σου έγινε ποιμένας του πατέρα του στο ποίμνιο, και ήρθε ένα λιοντάρι, καθώς και μια αρκούδα, και το καθένα άρπαξε ένα πρόβατο από το κοπάδι. Και έτρεξα πίσω του και το χτύπησα και έσωσα το πρόβατο από το στόμα του. Όταν πήγε να σηκωθεί εναντίον μου, το έπιασα από τις τρίχες που είχε κάτω από το πηγούνι του και το χτύπησα και το θανάτωσα. Ο υπηρέτης σου πάταξε και το λιοντάρι και την αρκούδα». Α΄ Σαμ. 17:34-36. Αυτό, βέβαια, απαιτούσε θάρρος!

Ο Δαβίδ, ενώ ήταν παιδάκι ακόμη, δεκαεπτά ετών περίπου, αντιμετώπισε τον Γολιάθ, τον γίγαντα ύψους εννέα ποδών κι εννέα ιντσών, ο οποίος ολόκληρες μέρες είχε καθηλώσει ολόκληρο τον στρατό του Ισραήλ προκαλώντας φόβο και ο οποίος διαρκώς τους ονείδιζε από μέρα σε μέρα. Ο Δαβίδ με σπάνιο θάρρος πλησίασε αυτό τον γίγαντα ήρεμα κι άφοβα, προκαλώντας τον και θέτοντας το ζήτημα ευθέως ενώπιόν του: «Τότε ο Δαβίδ είπε στον Φιλισταίο: ‘Εσύ έρχεσαι σε εμένα με σπαθί και με δόρυ και με ακόντιο· εγώ όμως έρχομαι σε εσένα με το όνομα του Ιεχωβά των στρατευμάτων, του Θεού των στρατευμάτων του Ισραήλ, που εσύ ενέπαιξες. Την ημέρα αυτή ο Ιεχωβά θα σε παραδώσει στο χέρι μου, και ασφαλώς  θα σε πατάξω και θα σου κόψω το κεφάλι·... και  οι άνθρωποι όλης της γης θα γνωρίσουν ότι υπάρχει Θεός για τον Ισραήλ» Α΄ Σαμ. 17:45-50. Τότε, με μια σφεντόνα βοσκού και με μια από τις πέτρες που είχε, προχώρησε γρήγορα προς τον γίγαντα, τράβηξε τη σφεντόνα του και με μια πέτρα από αυτήν γκρέμισε τον γίγαντα. Τι απόδειξη θάρρους ήταν αυτή!

Ο Δαβίδ εξακολούθησε να είναι ένας άντρας θάρρους. Εξερχόμενος στη μάχη τόσο ενέπνεε τους άντρες, που ήταν μαζί του, ώστε οι γυναίκες του Ισραήλ μπορούσαν να ψάλλουν: «Ο Σαούλ πάταξε τις χιλιάδες του και ο Δαβίδ τις δεκάδες χιλιάδες του». Α΄ Σαμ. 18:7. Εξαιτίας αυτού  ο Βασιλιάς Σαούλ ζήλεψε και φθόνησε τρελλά τον Δαβίδ και ζήτησε κατ’ επανάληψη να τον θανατώσει, κάνοντας τον Δαβίδ τελικά να φύγει στο σπήλαιο Οδολλάμ, όπου τον συνάντησαν οι αδελφοί του και όλο το σπίτι του πατέρα του καθώς και εκατοντάδες αντρών που «είχαν στενοχώριες». Α΄ Σαμ. 22:1,2. Εκεί, μολονότι ήταν κυνηγημένος σαν ένα άγριο θηρίο από τον Βασιλιά Σαούλ και τους στρατιώτες του, ο Δαβίδ διατήρησε το θάρρος του. Αυτό κατ’ επανάληψη το έδειξε, όπως όταν, σε δύο περιπτώσεις, είχε τον Σαούλ υπό την εξουσία του και ωστόσο αρνήθηκε να αφαιρέσει τη ζωή του ανθρώπου, που ήταν αποφασισμένος να λάβει τη ζωή του Δαβίδ.

Όταν ο Δαβίδ έγινε βασιλιάς, επέκτεινε τα όρια του έθνους του μέχρι των στρατιωτικά κατακτημένων σημείων που είχαν καθοριστεί από τον Θεό. Το ότι δε αυτός ο αγώνας ήταν ένα ζήτημα θάρρους μπορεί να παρατηρηθεί από το γεγονός ότι επανειλημμένα ο Δαβίδ ρώτησε τον Ιεχωβά ως προς την κίνησή του για μάχη, δείχνοντας ότι κατευθυνόταν από το Θείο θέλημα κι όχι απλώς από την αγάπη της κατάκτησης.

Πού οφειλόταν το μυστικό του θάρρους του Δαβίδ; Πρώτα απ’ όλα οφειλόταν στη μεγάλη του πίστη στον Ιεχωβά: «Ο Ιεχωβά ο οποίος με ελευθέρωσε από το πέλμα του λιονταριού και από το πέλμα της αρκούδας, εκείνος θα με ελευθερώσει από το χέρι αυτού του Φιλισταίου» Α΄ Σαμ. 17:37. Καθοριστικό, επίσης, του θάρρους του ήταν η αγάπη του στη δικαιοσύνη: «Οι πονηροί φεύγουν χωρίς να τους καταδιώκει κανείς, αλλά οι δίκαιοι είναι σαν το νεαρό λιοντάρι που έχει αυτοπεποίθηση» Παρ. 28:1. Επίσης, η αγάπη στον Ιεχωβά Θεό και τον λαό του έδωσε θάρρος στον Δαβίδ: «Δεν υπάρχει φόβος στην αγάπη, αλλά η τέλεια αγάπη διώχνει έξω το φόβο, επειδή ο φόβος επιδρά ως ανασταλτικός παράγοντας» Α΄ Ιωάνν. 4:18. Ναι, η πίστη στον Ιεχωβά Θεό, η αγάπη στη δικαιοσύνη και η αγάπη στον Θεό και στον πλησίον μπορεί να λεχθεί ότι αιτιολογεί το αξιόλογο θάρρος του Δαβίδ.

Για να έχει κανείς θάρρος σαν του Δαβίδ στους σύγχρονους αυτούς καιρούς, απαιτούνται οι ίδιες τρεις βασικές ιδιότητες. Η πίστη στον Ιεχωβά Θεό θα σας δώσει το θάρρος των πεποιθήσεών σας:

-Δεν έχετε ανάγκη να μιμηθείτε τις ανέντιμες μεθόδους των συναγωνιστών σας για να προνοήσετε κατάλληλα για τα ζητήματα που αφορούν τον εαυτό σας.

-Η αγάπη στη δικαιοσύνη θα σας δώσει τη δύναμη να ομολογήσετε ένα σφάλμα.

-Η αγάπη στον Θεό και στον πλησίον σας θα σας δώσει το θάρρος να πλεύσετε αντίθετα προς την πλημμυρίδα και να επιζητήσετε να κάνετε ό,τι θα ευαρεστήσει τον Θεό και ό,τι είναι προς μεγαλύτερη ευεξία εκείνων, τους οποίους συναναστρέφεστε· έστω και αν αυτοί δεν εκτιμούν πάντοτε το γεγονός αυτό.

Για ν’ αποκτήσετε αυτό το θάρρος το όμοιο με του Δαβίδ στους σύγχρονους καιρούς, θα χρειαστεί να μελετάτε τον λόγο του Θεού. Αυτός μόνο μπορεί να σας δώσει την απαιτούμενη πίστη, την ουσιώδη εκτίμηση του δικαίου και της αγάπης στον Θεό και στον πλησίον.

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ τ.24 της 15/12/1962

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Συνταξιούχος με τα όλα του

Τελικά είναι μεγάλη υπόθεση η υπομονή… Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Επιτέλους! Άπό τις 24/10/2020 είμαι και επίσημα συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. Η αγωνία μου μετρούσε από τον περσινό Νοέμβριο, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! Και τώρα θα έχω τη δυνατότητα πια, να μπαλώσω ένα σωρό τρύπες που δημιουργήθηκαν τους ατέλειωτους μήνες της προσμονής. Όλα αυτά ήταν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς εφημερίδες. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA