Χθες (12/6) γιόρτασαν 28 χρόνια γάμου, ο Στήβ με την Έστερ, την κόρη της Σούλας...

aster.stiv

Η κόρη της Σούλας, η Έστερ έκλεισε χθες, 28 χρόνια παντρεμένη με τον Στήβ. Ζουν στο Βανκούβερ του Καναδά. Κι εμείς τους ευχηθήκαμε τα καλύτερα, καθώς το τριπλό σχοινί με τον Ιεχωβά ανάμεσα τους, έχει δημιουργήσει μια πολύ όμορφη οικογένεια με τα δυο κορίτσια τους…

Ο γάμος, όπως γνωρίζουμε, σχεδιάστηκε για να αποτελεί μόνιμο δεσμό ενότητας ανάμεσα στον άντρα και στη γυναίκα, έτσι ώστε να υπάρχει αλληλοβοήθεια μεταξύ τους. Συμβιώνοντας με αγάπη και εμπιστοσύνη, θα μπορούσαν να απολαύσουν μεγάλη ευτυχία. Όπως τόνισε ο Ιησούς, ο Θεός και όχι ο Αδάμ, ήταν εκείνος που είπε: «Γι’ αυτό, ο άνθρωπος θα αφήσει τον πατέρα του και τη μητέρα του και θα προσκολληθεί στη σύζυγό του και θα γίνουν μία σάρκα». 

ikogenia.ester

Άλλη μια φωτογραφία του Στήβ και της Έστερ... Αλλά και των παιδιών τους.

estrer stiv.3

Και μια ακόμα φωτογραφία του ζευγαριού...

estrer stiv.4

Ο μπαμπάς Στήβ με τα κορίτσια του, Χλόη - Ελίζαμπεθ (αριστερά) και Βικτώρια - Αθανασία (δεξιά). Στη μέση η μαμά Έστερ. Ολοκληρώνεται έτσι η οικογενειακή ευτυχία… Τους ευχόμαστε και μέσα από εδώ, να είναι χαρούμενοι και ευτυχισμένοι και τώρα και στην αιωνιότητα!

Οι Νεκροί θα Ξαναζήσουν! Τι ενθαρρυντικό για τους ανθρώπους που έχουμε χάσει…

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

penthos
Η αδελφή μας Γκέιλ στην οποία αναφέρονται αυτά τα άρθρα της ΣΚΟΠΙΑΣ του 2016. Θα μπορούσατε να βάλετε τον εαυτό σας στη θέση της…

avraam.thrini
Από τη Γραφή μαθαίνουμε ότι και ο Αβραάμ θρήνησε τον χαμό της αγαπημένης του Σάρρας. Επομένως θα μπορούσε να συμβεί στον καθέναν.

to.xeri.tu.TheuΊσως θυμάστε ότι η Γκέιλ, η οποία αναφέρθηκε νωρίτερα σε αυτή τη σειρά άρθρων, αμφιβάλλει για το αν θα ξεπεράσει ποτέ τον θάνατο του συζύγου της, του Ρομπ. Αλλά ανυπομονεί να τον ξαναδεί στον υποσχεμένο νέο κόσμο του Θεού. «Τα εδάφια Αποκάλυψη 21:3, 4 είναι τα αγαπημένα μου», λέει. Εκεί αναφέρεται: «Ο ίδιος ο Θεός θα είναι μαζί τους. Και θα εξαλείψει κάθε δάκρυ από τα μάτια τους, και ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θα υπάρχουν πια. Τα παλιά έχουν παρέλθει».

Η Γκέιλ συνεχίζει: «Αυτή η υπόσχεση τα λέει όλα. Συμπονώ πολύ όσους έχουν χάσει κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο και δεν ξέρουν ότι υπάρχει η ελπίδα να το ξαναδούν». Η Γκέιλ, ενεργώντας σε αρμονία με τις πεποιθήσεις της, προσφέρει εθελοντικό έργο ως ολοχρόνια κήρυκας των καλών νέων, μεταδίδοντας στους συνανθρώπους της την υπόσχεση του Θεού για ένα μέλλον όπου «ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια».

“Αυτό είναι απίστευτο!”, μπορεί να πείτε. Σκεφτείτε όμως το παράδειγμα του Ιώβ, ενός ανθρώπου που ήταν βαριά άρρωστος. (Ιώβ 2:7) Παρότι ο Ιώβ ευχόταν να είχε πεθάνει, εξακολουθούσε να πιστεύει ότι ο Θεός είχε τη δύναμη να τον αναστήσει στη γη. Είπε με πεποίθηση: «Μακάρι να με έκρυβες στον Σιεόλ [Τάφο] . . . Θα καλέσεις, και εγώ θα σου απαντήσω. Θα έχεις λαχτάρα για το έργο των χεριών σου». (Ιώβ 14:13, 15) Ο Ιώβ ήταν βέβαιος ότι ο Θεός του θα λαχταρούσε να τον ξαναδεί και να τον επαναφέρει στη ζωή.

Αυτό ακριβώς θα κάνει σύντομα ο Θεός—για τον Ιώβ και για αναρίθμητους άλλους ανθρώπους—όταν αυτή η γη μεταμορφωθεί σε παράδεισο. (Λουκάς 23:42, 43) «Πρόκειται να γίνει ανάσταση», πιστοποιεί η Αγία Γραφή στο εδάφιο Πράξεις 24:15. «Μη θαυμάζετε για αυτό», μας διαβεβαιώνει ο Ιησούς, «επειδή έρχεται η ώρα κατά την οποία όλοι όσοι είναι στα μνημεία θα ακούσουν τη φωνή του και θα βγουν». (Ιωάννης 5:28, 29) Ο Ιώβ θα δει την εκπλήρωση αυτής της υπόσχεσης. Θα έχει την προοπτική να αποκτήσει ξανά “το νεανικό του σφρίγος”, και η σάρκα του θα παραμείνει για πάντα «πιο δροσερή από ό,τι στη νεότητά του». (Ιώβ 33:24, 25) Το ίδιο θα συμβεί σε όλους όσους ανταποκριθούν με εκτίμηση στη γεμάτη έλεος προμήθεια του Θεού για ανάσταση σε ζωή στη γη.

Αν έχετε χάσει κάποιο αγαπημένο σας πρόσωπο, τα όσα εξετάσαμε μπορεί να μη διώξουν εντελώς τη θλίψη σας. Κάνοντας όμως στοχασμούς γύρω από τις υποσχέσεις του Θεού που υπάρχουν στη Γραφή, θα βρείτε πραγματική ελπίδα καθώς και τη δύναμη να συνεχίσετε.—1 Θεσσαλονικείς 4:13.

Θα θέλατε να μάθετε περισσότερα για το πώς να αντιμετωπίσετε τη θλίψη; Ή μήπως έχετε κάποια σχετικά ερωτήματα, όπως: «Γιατί επιτρέπει ο Θεός το κακό και τα παθήματα;» Παρακαλούμε επισκεφτείτε τον ιστότοπο μας, jw.org, για να δείτε πώς δίνει η Γραφή παρηγορητικές, πρακτικές απαντήσεις.

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ τ. 3 του 2016.
  • Δείτε κι αυτά τα άρθρα από το ίδιο περιοδικό ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Πάμε σήμερα στους Φιλίππους την αρχαία πόλη που είχε επισκεφθεί ο απόστολος Παύλος;

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

filipi.kavala1
Τον καιρό που ο απόστολος Παύλος έκανε τη δεύτερη ιεραποστολική περιοδεία του, αυτή η πόλη, οι Φίλιπποι, ήταν «η εξέχουσα [πρώτη] πόλη της περιφέρειας της Μακεδονίας», αν και προφανώς δεν ήταν πρωτεύουσά της. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα της περιφέρειας, στο βόρειο άκρο του Αιγαίου Πελάγους, όχι μακριά από την περιφέρεια της Θράκης. Θα μας ξεναγήσει σήμερα ο φίλος μου Ηλίας.

filipi.kavala2
Έχοντας ανταποκριθεί στην πρόσκληση να πάει στη Μακεδονία, ο Παύλος βρέθηκε αντιμέτωπος με εναντίωση στην πρώτη κιόλας πόλη, και αυτή τη φορά η εναντίωση δεν προερχόταν από Ιουδαίους, όπως στη Γαλατία. Οι διοικητές της πόλης ενήργησαν με βάση τις ψεύτικες κατηγορίες που διατύπωσαν οι κύριοι του δαιμονισμένου κοριτσιού, οι οποίοι είχαν χάσει το εισόδημά τους επειδή εκείνη δεν ήταν πλέον σε θέση να ασκεί τη μαντική τέχνη που τους είχε αποφέρει πολύ κέρδος. Ράβδισαν τον Παύλο και τον Σίλα, τους φυλάκισαν και έκλεισαν τα πόδια τους σε ξύλινα δεσμά.

filipi.kavala3
Κατά τα μεσάνυχτα, όμως, καθώς προσεύχονταν και αινούσαν τον Θεό με ύμνους, και ενώ τους άκουγαν οι άλλοι φυλακισμένοι, συνέβη ένα θαύμα. Ένας σεισμός έσπασε τα δεσμά των φυλακισμένων και άνοιξε τις πόρτες. Ο δεσμοφύλακας, ξέροντας ότι θα αντιμετώπιζε την ποινή του θανάτου σε περίπτωση που έχανε τους φυλακισμένους τους οποίους είχε υπό την εποπτεία του, ήταν έτοιμος να αυτοκτονήσει όταν ο Παύλος τού φώναξε: «Μην κάνεις κακό στον εαυτό σου, γιατί είμαστε όλοι εδώ!» Στη συνέχεια, ο δεσμοφύλακας και το σπιτικό του άκουσαν τον Παύλο και τον Σίλα, περιποιήθηκαν τις πληγές τους και βαφτίστηκαν ως πιστοί.

filipi.kavala4
Οι Φίλιπποι υπήρχαν προτού ακόμα φροντίσει ο Φίλιππος Β΄ το 356 Π.Κ.Χ. να καθαριστούν τα δάση, να επεκταθεί η πόλη και να της δοθεί το όνομά του. Πέντε χρόνια νωρίτερα, είχαν έρθει άποικοι από τη Θάσο για να εργαστούν στα πλούσια ορυχεία της τοποθεσίας Άσυλα και του Παγγαίου όρους.

filipi.kavala5
Ο Ηλίας με τη σύζυγο του, Κατερίνα κι ένα ζευγάρι Γερμανών που φιλοξένησαν σπίτι τους, στην Αναστασιά των Σερρών για δύο εβδομάδες ήρθαν μια μέρα εκδρομή εδώ. Ήταν αδελφοί μας και ήθελα να περπατήσουν στα βήματα του Παύλου, να νιώσουν στιγμές να ζωντανέψουν τη Γραφή στα μάτια τους. Και νομίζω ότι τα κατάφεραν.

filipi.kavala6
Από κει ψηλά μπορείς να δεις την πόλη της Καβάλας. Υπέροχη. Φανταστική! Τη φωτογραφία την έχει πάρει ο φίλος μου ο Ηλίας... Κι εμείς τη βλέπουμε και ονειρευόμαστε... Υπήρξε εδώ, μια άλλη καλή εποχή όταν πηγές ζωής, αγάπης και γενναιοδωρίας έρεαν από μερικούς εξαιρετικούς ανθρώπους, όπως ο Παύλος, η Λυδία, ο δεσμοφύλακας και άλλοι. Ευχαριστούμε Ηλία που μας ταξίδεψες...

Παύλος: "Ευχαριστώ όλους τους αδελφούς από καρδιάς, για την αγάπη που μου δείχνουν"...

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

ilioi

diamantiΣυντρίφτηκε η καρδιά μου, ποταμοί δακρύων τρέχουν από τα μάτια μου, στέκομαι με το κεφάλι σκυφτό μπροστά στον Ουράνιο Πατέρα μας Ιεχωβά χωρίς να μπορώ ούτε μια λέξη να πω για να εκφράσω τα ανέκφραστα και να μετρήσω τα αμέτρητα. Μπροστά σε μια τέτοια αγάπη τι μπορεί να πει κανείς!

Από το ξεχείλισμα όμως της καρδιάς μου για όλα όσα μου γράφεις, μοιράζομαι μαζί σου, αλλά και με κάθε αδελφό μου και κάθε αδελφή μου, ένα ποίημα που δεν διεκδικεί τίποτα, ένα ποίημα που οι λέξεις του αγωνίζονται να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη και την ευχαριστία που πηγάζουν από μια καρδιά αδύναμη και ανήμπορη, που όμως ξεχειλίζει από αγάπη και απορία.

Όσο υπάρχει πνοή στο στήθος μου και χτύπος στην καρδιά μου, κάθε ημέρα και στις ατέλειωτες ξάγρυπνες νύχτες μου, θα εύχομαι και θα προσεύχομαι ο Ιεχωβά να ευλογεί κατά τον πλούτο της δόξας Του κάθε αδελφό και κάθε αδελφή, και να τους σκεπάζει με τις φτερούγες της Χάρης και του Ελέους Του. Εγώ δεν είμαι τίποτα άλλο παρά μια ραγισμένη στάμνα, ένα καλάμι που κοντεύει να σπάσει, ένα λυχνάρι που τρεμοσβήνει...

«Και λέω: «Αχ! και να είχα φτερούγες σαν περιστέρι! Θα πέταγα μακριά και θα κατοικούσα εκεί. Ναι! Θα έφευγα και θα πήγαινα μακριά· Θα έμενα στην έρημο.—Σέλαχ—

Θα έσπευδα σε έναν τόπο όπου θα μπορούσα να διαφύγω

Από τον ορμητικό άνεμο, από τη θύελλα». Ρίξε στον Ιεχωβά το βάρος που σηκώνεις, Και αυτός θα σε στηρίξει. Ποτέ δεν θα επιτρέψει να κλονιστεί ο δίκαιος. Ψαλμός 55:6-8, 22

«Μαζί μου από τον Λίβανο, εσύ η νύφη, μαζί μου έλα από τον Λίβανο. Κατέβα από την κορυφή του Αντιλιβάνου, από την κορυφή του Σενίρ, ναι, του Αερμών, από τις φωλιές των λιονταριών, από τα βουνά των λεοπαρδάλεων». Άσμα Ασμάτων 4:8

Κοίταξε από την Κορυφή

Μια μέρα ενώ βάδιζα στο δρόμο, μες την πόλη
σκυφτός από τις μέριμνες, βαρύς και σκεφτικός,
κι ενώ βούϊζαν γύρω μου οι χίλιες τόσες έγνοιες
σα να ήσαν μαύρα και βαρειά στον ουρανό μπουρίνια,
που θα ξεσπάσουν γρήγορα, μου μίλησε ο οίκτος:
«Ω, πλασματάκι εσύ φτωχό, έχεις τόσα να κάνεις,
τόσα πολλά! Τι τρομερά δύσκολη που είναι η ζωή σου!
Γρήγορα το βαρύ φορτίο αυτό, θα σε συντρίψει…..»
Κι αμέσως κάποια μυστική απόκριση συμπάθειας
ανάβλυσε από μέσα μου. Ο καυτερός ο ήλιος
σα να έκαιγε δυνατά. Οι θόρυβοι, η σκόνη,
Οι εξατμίσεις των μοτέρ που γρήγορα περνούσαν
και γρατζουνίζαν την καρδιά, το σφύριγμα των κλάξον
που μαστιγώναν πιο πολύ τα χαλασμένα νεύρα,…..
Ήταν χαριστική βολή, το τελευταίο βόλι
στον ταραγμένο, δύσθυμο κι ερεθισμένο νου.
Ω, ναι, θα γίνει σίγουρα συντρίμμια η ζωή μου.
Μου είναι ανυπόφορη η πίεση που φέρνουν
οι έγνοιες οι ατελείωτες, οι ερεθιστικές -
Πολύ μεγάλες και βαριές για έναν σαν κι εμένα….»

Έτσι κατάπιε η καρδιά την ίδια της τη λύπη,
Σα μια «μιζέρια-ηδονή» την ένοιωσε…. Μα να!
Ήσυχος κάποιος ψίθυρος ξεκάθαρα μου είπε:
«Είναι όλα αυτά για ανέβασμα κι όχι για συντριμμό!»
Κι αμέσως είδα στη στιγμή το λάθος μου το μέγα.
Η θέση μου δεν ήτανε κάτω από αυτά τα βάρη
Αλλά ψηλά στην κορυφή! Ο Ιεχωβά δεν είπε
πως πρέπει εγώ να τα βαστάζω.
Είναι για να με κουβαλήσουνε και να με παν καβάλα.
Ξέρει πολύ καλά πως είμαι ανίκανος εγώ.
Πριν να στρωθούν τα σχέδια στης γης αυτής το χάρτη
είδε πως ένα πλάσμα Του χρειάζεται τη Χάρη
τη δύναμη να υπηρετεί. Είδε ένα βλασταράκι
που ήθελε ήλιο και βροχή, να δέσει, να ψηλώσει,
μια χρυσαλλίδα άπλαστη και μισοκαμωμένη
κάποια καρδιά αδύνατη χωρίς τη Θεία πίστη.
Αδύνατο να μην τα δει το μάτι Του όλα τούτα
Και πιο πολλά! Και την καρδιά με σκέψη τρυφερή
την τοποθέτησε εκεί που έπρεπε να ζήσει -
Ή να πεθάνει. Αν σέρνεσαι στο χώμα και πλαγιάζεις,
το βάρος είναι θάνατος. Αλλά ζωή και δύναμη
είναι για εκείνους που τολμούν ψηλά να σηκωθούνε.

Τότε κατάλαβε η καρδιά ότι τα βάρη μας είναι φτερά,
κι έτσι μ´ αυτά μπορούμε
σε αιθέρια ύψη Χάριτος πάντοτε να πετούμε.
Χωρίς αυτά χανόμαστε μεσ´ τη ζωή για πάντα,
σε τόπους που περπάτησε - νήπιο ακόμα - η πίστη.
Σε περιστάσεις που το αδύνατο μονάχα επιζεί.
Ω, του ουρανού παράδοξο! Τα βάρη που θαρρούμε
ότι θα μας συντρίψουνε ήρθαν να μας σηκώσουν
ψηλά προς τον Θεό! Γι´ αυτό σκαρφάλωσε καρδιά μου!
Τίποτα δε θα συντριφτεί παρά μονάχα εκείνο
που μένει ανήμπορο, σκυφτό από το βάρος κάτω.
Ω, πως θα σκαρφαλώσουμε! Τι δύναμη ανεβάστρα
θαρθεί να ξεπεράσουμε τις μοιρολόγες έγνοιες
μεσ´ τη ζωή. Και το κλειδί το βρίσκουμε μέσα στην Άγια Γραφή
που μας ανοίγει την κρυφή, τη μυστική Του σκάλα.
Μόνοι μαζί με τον Θεό εκεί αποκλεισμένοι
τα βάρη μας αφήνοντας ξενοιάζουμε σ´ Αυτόν 

ΠΑΥΛΟΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΥΜΝΟΣ 44

Η Προσευχή του Ταπεινού

1. Θεέ, την προσευχή μου
να ακούσεις σου ζητώ.
Τα τραύματά μου είν’ βαθιά,
ν’ αντέξω δεν μπορώ.
Τη δύναμή μου έσβησαν
οι πίκρες της ζωής.
Την εύνοιά σου δώσε μου,
κοντά μου να σταθείς.

(ΡΕΦΡΕΝ)
Δώσ’ μου, Θεέ, παρηγοριά,
ελπίδα να ’χω στην καρδιά.
Βοήθησέ με να σταθώ,
καινούρια δύναμη να βρω.

2. Παρηγοριά κι απάγκιο
μες στον Λόγο σου θα βρω,
και λόγια που εκφράζουν
ό,τι δεν μπορώ να πω.
Ενίσχυσε την πίστη μου
και κάν’ την σταθερή.
Απ’ την καρδιά μου είσαι
μεγαλύτερος εσύ.

(ΡΕΦΡΕΝ)
Δώσ’ μου, Θεέ, παρηγοριά,
ελπίδα να ’χω στην καρδιά.
Βοήθησέ με να σταθώ,
καινούρια δύναμη να βρω.
(Βλέπε επίσης Ψαλμ. 42:6· 119:28· Ρωμ. 8:26· 2 Κορ. 4:16· 1 Ιωάν. 3:20.)
  • Ακούστε ΕΔΩ τον ύμνο 44.

Πόσο σκληρό είναι να ακούσεις από το στόμα του εργοδότη σου τη λέξη: «Απολύεσαι»!

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

apoliese1
Έχεις την αίσθηση πως δεν αξίζεις πια, χάνεις την αυτοεκτίμηση σου. Καμιά δικαιολογία από αυτές που προβάλουν δεν είναι σε θέση να σε κάνεις να νιώσεις καλύτερα, επειδή, αυτό σου περνάνε, δεν είσαι πια χρήσιμος…

apoliese2
Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα τέτοιες δύσκολες ώρες από το αντιμετωπίσει ενωμένα η οικογένεια το πρόβλημα. Μια καλή κουβέντα, ενθάρρυνση και μια προσευχή στο Θεό μπορεί να σε κάνει να νιώσεις καλύτερα.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ της εταιρίας τον αποκαλούσε «Φανταστικό Φρεντ». Οι καινοτομίες του είχαν εξοικονομήσει στην εταιρία τεράστια ποσά τα έξι χρόνια που εργαζόταν εκεί. Όταν, λοιπόν, τον κάλεσαν στο γραφείο ενός ανώτερου διευθυντή, ο Φρεντ περίμενε αύξηση ή προαγωγή. Αντ’ αυτού όμως, εκείνος του είπε κοφτά: «Απολύεσαι».

Ο Φρεντ δεν πίστευε στα αφτιά του. Ο ίδιος λέει: «Έβγαζα αρκετά χρήματα και μου άρεσε πολύ η δουλειά μου, αλλά σε μια στιγμή ήρθαν τα πάνω κάτω». Όταν αργότερα είπε στη σύζυγό του, την Αντέλ, τι είχε συμβεί, έμεινε και εκείνη άναυδη. «Ένιωσα να χάνω τη γη κάτω από τα πόδια μου», θυμάται η Αντέλ. «“Τι θα κάνουμε τώρα;” σκέφτηκα».

Αυτό που συνέβη στον Φρεντ έχει συμβεί και σε εκατομμύρια άλλους. Εντούτοις, οι αριθμοί από μόνοι τους δεν αποκαλύπτουν τη συναισθηματική συντριβή που προκαλεί η ανεργία. Πάρτε για παράδειγμα την περίπτωση του Ραούλ, ενός μετανάστη από το Περού ο οποίος απολύθηκε έπειτα από 18 χρόνια εργασίας σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης. Άρχισε να ψάχνει για δουλειά, αλλά μάταια. «Επί 30 σχεδόν χρόνια, έβγαζα τα αναγκαία για την οικογένειά μου», λέει ο Ραούλ. «Όταν έγινε αυτό, ένιωσα αποτυχημένος ως άντρας».

Η εμπειρία του Ραούλ δείχνει παραστατικά κάτι που γνωρίζουν καλά όσοι μένουν άνεργοι: η απώλεια της εργασίας δεν δημιουργεί μόνο οικονομική πίεση. Πολλές φορές, πληγώνει την ίδια την υπόσταση του ατόμου. «Άρχισα να νιώθω άχρηστη», λέει η Ρενέ, της οποίας ο σύζυγος, ο Μάθιου, ήταν άνεργος πάνω από τρία χρόνια. «Αν δεν έχεις τίποτα, οι άνθρωποι σου φέρονται σαν να είσαι ένα τίποτα, και σε λίγο αρχίζεις και εσύ να θεωρείς τον εαυτό σου όπως σε θεωρούν εκείνοι».

Εκτός, όμως, από το συναισθηματικό κόστος, όλοι όσοι μπαίνουν στις τάξεις των ανέργων αντιμετωπίζουν ένα ακόμη πρόβλημα: πρέπει να ζουν με λιγότερα χρήματα. «Όταν είχαμε χρήματα, δεν σκεφτήκαμε ποτέ να κάνουμε περικοπές», λέει ο Φρεντ. «Αλλά από τη στιγμή που τα έξοδα παρέμεναν τα ίδια και εμείς δεν είχαμε δουλειά, η μοναδική μας επιλογή ήταν να απλοποιήσουμε τη ζωή μας».

Ενόσω ψάχνετε για δουλειά, χρειάζεται να τα βγάλετε πέρα με τη διανοητική και τη συναισθηματική ένταση που προκαλεί η ανεργία. Ίσως χρειαστεί επίσης να ζήσετε με λιγότερα χρήματα. Κατ’ αρχάς, ας εξετάσουμε δύο πρακτικά βήματα που μπορείτε να κάνετε για να αντεπεξέλθετε στη συναισθηματική πίεση.

“Μην Αγωνιάτε για το Αύριο”

Η Ρενέ είχε φτάσει στα όριά της. Επί τρία και πλέον χρόνια, ο σύζυγός της, ο Μάθιου, δεν είχε σταθερή δουλειά. «Κόντευα να εκραγώ», θυμάται η Ρενέ. «Η αβεβαιότητα για το αύριο με είχε εξαντλήσει!» Ο Μάθιου προσπάθησε να την καθησυχάσει υπενθυμίζοντάς της ότι ποτέ δεν τους έλειψαν τα αναγκαία. «Ναι, αλλά είσαι ακόμη χωρίς δουλειά!» του απάντησε εκείνη. «Χρειαζόμαστε εισόδημα!»

Η ΑΠΩΛΕΙΑ της εργασίας δημιουργεί αναπόφευκτα ανησυχία. Ο άνεργος αναρωτιέται: “Πόσο καιρό θα είμαι χωρίς δουλειά; Πώς θα τα βγάλουμε πέρα στο μεταξύ;”

Αν και είναι φυσικό να έχει κανείς αυτούς τους προβληματισμούς, ο Ιησούς Χριστός έδωσε μια ρεαλιστική συμβουλή που μπορεί να μετριάσει την ανησυχία: «Μην αγωνιάτε, λοιπόν, για το αύριο . . . Φτάνουν οι έγνοιες τής κάθε μέρας».—Ματθαίος 6:34Η Αγία Γραφή, Μετάφραση από τα Πρωτότυπα Κείμενα.

Εντοπίστε Τι Ακριβώς Φοβάστε

Ο Ιησούς δεν εννοούσε ότι πρέπει να ενεργούμε σαν να μην υπάρχει το πρόβλημα. Ωστόσο, το μόνο που μπορεί να κάνει η ανησυχία για το τι ενδέχεται να γίνει την αυριανή μέρα είναι να αυξάνει το συναισθηματικό βάρος της σημερινής. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα για τις ενδεχόμενες αυριανές εξελίξεις, καλές ή κακές. Μπορούμε, όμως, να λάβουμε μέτρα για να αντιμετωπίσουμε το παρόν.

Βέβαια, αυτό είναι εύκολο να το λες αλλά δύσκολο να το κάνεις. Η Ρεμπέκα, της οποίας ο σύζυγος έχασε τη δουλειά που έκανε 12 χρόνια, λέει: «Όταν βρίσκεσαι σε συναισθηματική φόρτιση, είναι δύσκολο να σκεφτείς λογικά. Έπρεπε, όμως, να το κάνουμε. Προσπαθούσα λοιπόν να ελέγχω τον εαυτό μου. Όταν διαπίστωσα πως οι χειρότεροι φόβοι μου δεν επαληθεύτηκαν, αντιλήφθηκα ότι η ανησυχία δεν ωφελεί σε τίποτα. Εστιάζοντας την προσοχή μας στο παρόν και στα προβλήματά του, αποβάλαμε κάθε είδους άγχος».

Αναρωτηθείτε: “Τι φοβάμαι περισσότερο; Πόσο πιθανό είναι να επαληθευτεί αυτός ο φόβος; Πόσες δυνάμεις ξοδεύω ανησυχώντας για το τι μπορεί να συμβεί ή να μη συμβεί;”

Μάθετε να Είστε Ικανοποιημένοι

Η άποψή μας μπορεί να επηρεάσει τα αισθήματά μας. Γι’ αυτό και η Αγία Γραφή συνιστά το εξής: «Έχοντας διατροφή, ενδύματα και στέγη, θα είμαστε ικανοποιημένοι με αυτά». (1 Τιμόθεο 6:8) Για να είμαστε ικανοποιημένοι, πρέπει να περιορίζουμε τις επιθυμίες μας και να μένουμε ευχαριστημένοι όταν καλύπτονται οι καθημερινές μας ανάγκες. Αν αγωνίζεστε να ικανοποιήσετε την επιθυμία σας για περισσότερα, το μόνο που θα καταφέρετε είναι να υποσκάψετε τις προσπάθειές σας για απλοποίηση της ζωής σας.—Μάρκος 4:19.

Η Ρενέ έμαθε να είναι ικανοποιημένη όταν είδε ρεαλιστικά την κατάστασή της. Η ίδια λέει: «Ποτέ δεν μείναμε χωρίς ρεύμα ή θέρμανση, ούτε βρεθήκαμε στο δρόμο. Ουσιαστικά, το πρόβλημα ήταν ότι δεν ήμασταν συνηθισμένοι να ζούμε έτσι, και η ουτοπική μου επιθυμία να διατηρήσουμε τον προηγούμενο τρόπο ζωής μας ενέτεινε τη στενοχώρια μου».

Η Ρενέ αντιλήφθηκε σύντομα ότι η άποψή της και όχι οι περιστάσεις της ήταν αυτό που την έκανε να νιώθει ότι δεν άντεχε άλλο. «Έπρεπε να αντιμετωπίσω την πραγματικότητα και να μη μένω στο πώς θα ήθελα εγώ να είναι τα πράγματα», λέει. «Από τη στιγμή που έμαθα να είμαι ικανοποιημένη με τις προμήθειες του Θεού για την κάθε μέρα, ήμουν πολύ πιο χαρούμενη».

Αναρωτηθείτε: “Καλύφτηκαν οι σημερινές μου ανάγκες; Αν ναι, μπορώ να αντιμετωπίζω την κάθε μέρα ξεχωριστά έχοντας την πεποίθηση ότι θα καλυφτούν και οι αυριανές;”

Η σωστή άποψη είναι το πρώτο βήμα για να αντεπεξέλθει κανείς στην πρόκληση του να ζει με λιγότερα χρήματα. Ποια πρακτικά βήματα όμως μπορείτε να κάνετε αν το εισόδημά σας έχει πληγεί από την ανεργία;

Η Επιμονή Ανταμείβεται!

Έπειτα από εβδομάδες άκαρπης αναζήτησης, ο Φρεντ ένιωσε πως όλες οι πόρτες ήταν κλειστές. «Ήταν όπως όταν περιμένεις στη στάση να έρθει κάποιος να σε πάρει αλλά δεν έρχεται κανείς», λέει ο ίδιος. Ο Φρεντ αποφάσισε να αναλάβει τον έλεγχο του μόνου πράγματος που μπορούσε να ελέγξει—των δικών του ενεργειών. Έστειλε βιογραφικό σε όλες τις εταιρίες για τις οποίες υπήρχε η παραμικρή πιθανότητα να χρειάζονται τις υπηρεσίες του. Πήγε σε όλες τις συνεντεύξεις και προετοιμάστηκε πολύ καλά για την καθεμιά, πεπεισμένος ότι «τα σχέδια του επιμελή οδηγούν αναμφίβολα σε όφελος». (Παροιμίες 21:5) Ο Φρεντ λέει: «Σε κάποια εταιρία, έδωσα δύο συνεντεύξεις σε ανώτερους διευθυντές οι οποίοι μου έκαναν σωστή “ανάκριση”». Η επιμονή του, όμως, ανταμείφθηκε. Τον προσέλαβαν!


Κάτι Σπουδαιότερο από το Εισόδημα

Τι είναι σπουδαιότερο—το ήθος σας ή το εισόδημά σας; Αναλογιστείτε δύο Γραφικές παροιμίες.

«Καλύτερος είναι αυτός που έχει λιγοστά υπάρχοντα αλλά περπατάει με ακεραιότητα παρά εκείνος που είναι στρεβλός στις οδούς του, έστω και πλούσιος».—Παροιμίες 28:6.

«Καλύτερα ένα πιάτο λαχανικά όπου υπάρχει αγάπη παρά ένας ταύρος θρεμμένος στο παχνί και συνάμα μίσος».—Παροιμίες 15:17.

Σαφώς, η ηθική ακεραιότητα και η αξία κάποιου δεν μειώνονται από την απώλεια εισοδήματος. Γι’ αυτό, όταν ο σύζυγος της Ρενέ έχασε την εργασία του, εκείνη είπε στα παιδιά της: «Πολλοί πατέρες έχουν εγκαταλείψει τις οικογένειές τους. Αλλά ο δικός σας είναι εδώ και σας φροντίζει. Ξέρετε πόσο σας αγαπάει και πώς σας έχει βοηθήσει σε όλα σας τα προβλήματα. Δεν θα μπορούσατε να έχετε καλύτερο πατέρα!»

Πώς να Ζείτε με Λιγότερα Χρήματα

ΓΙΑ να ζείτε με λιγότερα χρειάζεται προσεκτικός σχεδιασμός. Ο Ιησούς τόνισε πόσο αναγκαίο είναι αυτό θέτοντας το ερώτημα: «Ποιος από εσάς που θέλει να χτίσει πύργο δεν κάθεται πρώτα και υπολογίζει τη δαπάνη, προκειμένου να δει αν έχει αρκετά για να τον αποπερατώσει;» (Λουκάς 14:28, 29) Στο πνεύμα αυτής της αρχής, μπορείτε να “υπολογίσετε τη δαπάνη” που απαιτείται για να ζείτε εντός των δυνατοτήτων σας καταρτίζοντας προϋπολογισμό. Πώς γίνεται αυτό; Δοκιμάστε το εξής:

Όταν φέρνετε στο σπίτι τα όποια έσοδά σας, προσδιορίστε σε ξεχωριστές κατηγορίες συγκεκριμένα ποσά για την κάλυψη τωρινών ή μελλοντικών δαπανών. Καθώς οργανώνετε τις δαπάνες σας, θα μπορείτε να βλέπετε πού πηγαίνουν τα χρήματά σας και πόσα ξοδεύετε για πράγματα μη απαραίτητα. Αυτό θα σας βοηθήσει να αποφασίσετε τι περικοπές μπορείτε να κάνετε.

Για να καταρτίσετε έναν προϋπολογισμό που θα σας εξυπηρετεί, εφαρμόστε τις ακόλουθες εισηγήσεις.

apoliese3
Πολύ όμορφα και στοργικά η οργάνωση του Θεού μέσω των εντύπων της βοηθάει ουσιαστικά για να τα βγάλεις πέρα. Μια καλύτερη διαχείριση των χρημάτων είναι απαραίτητη προκειμένου να μην πάει ούτε ευρώ χαμένο.


Να Ψωνίζετε Έξυπνα

Όταν ο Ραούλ έχασε την εργασία του, η σύζυγός του, η Μπέρτα, άλλαξε τακτική στα ψώνια. «Έβλεπα πού υπήρχαν εκπτωτικά κουπόνια και προσφορές στο σούπερ μάρκετ για δύο προϊόντα στην τιμή του ενός», λέει η ίδια. Άλλες ιδέες:

● Να σχεδιάζετε το μενού της εβδομάδας ανάλογα με το τι είναι φτηνό εκείνες τις μέρες.

● Αντί να αγοράζετε συσκευασμένα γεύματα, να μαγειρεύετε μόνοι σας.

● Να αγοράζετε μεγαλύτερη ποσότητα από προϊόντα που είναι σε προσφορά ή είναι της εποχής.

● Να αγοράζετε μεγάλες συσκευασίες, αλλά μην το παρακάνετε με πράγματα που χαλάνε.

● Μειώστε τα έξοδα ένδυσης αγοράζοντας ποιοτικά ρούχα από βιοτεχνίες ή από «στοκ».

● Για τα ταξίδια σας να διαλέγετε μέρη που φημίζονται για τις χαμηλότερες τιμές τους, αν το συνολικό κόστος του ταξιδιού δεν θα είναι ασύμφορο.

● Να πηγαίνετε για ψώνια λιγότερο συχνά.

Να Γράφετε

«Έπρεπε να έχουμε προϋπολογισμό», λέει ο Φρεντ, «γι’ αυτό και κατέγραφα τι χρειαζόταν να πληρώσουμε αμέσως και πόσα θα χρειαζόμασταν για τον υπόλοιπο μήνα». Η σύζυγός του, η Αντέλ, προσθέτει: «Όταν πήγαινα στην αγορά, ήξερα ακριβώς πόσα μπορούσα να ξοδέψω. Μερικές φορές, όταν χρειαζόμουν κάτι για τα παιδιά ή για το σπίτι, κοίταζα τον προϋπολογισμό και σκεφτόμουν: “Δεν έχω χρήματα για αυτό. Πρέπει να περιμένουμε τον άλλον μήνα”. Ο γραπτός προϋπολογισμός μάς βοήθησε να τα βγάλουμε πέρα!»

Σκεφτείτε Πριν Αγοράσετε

Αποκτήστε τη συνήθεια να ρωτάτε τον εαυτό σας: “Το χρειάζομαι πραγματικά αυτό; Έχει όντως χαλάσει το παλιό ή θέλω απλώς κάτι καινούριο;” Αν πρόκειται για κάτι που χρησιμοποιείτε σπάνια, μήπως αρκεί απλώς να το νοικιάσετε; Ή, αν πιστεύετε ότι θα το χρησιμοποιείτε συχνά, μήπως θα σας εξυπηρετούσε εξίσου ένα καλό μεταχειρισμένο;

Μολονότι μερικά από τα παραπάνω μέτρα μπορεί να φαίνονται ασήμαντα, όλα μαζί προσθέτουν στο αποτέλεσμα! Η ουσία είναι ότι, αν συνηθίσετε να κάνετε οικονομία στα μικρά πράγματα, θα κάνετε το ίδιο και στις μεγάλες δαπάνες.

Να Είστε Επινοητικοί

Για να περικόψετε τα μη απαραίτητα, να είστε ευρηματικοί. Λόγου χάρη, η Αντέλ αφηγείται: «Είχαμε δύο αυτοκίνητα, αλλά γρήγορα πουλήσαμε το ένα και μοιραζόμασταν τις διαδρομές με άλλους. Για οικονομία στη βενζίνη, φροντίζαμε να κάνουμε όσο το δυνατόν περισσότερες δουλειές με μία διαδρομή. Ξοδεύαμε χρήματα μόνο για τα απαραίτητα». Ακολουθούν και άλλοι τρόποι με τους οποίους μπορείτε να δείξετε επινοητικότητα.

● Φτιάξτε δικό σας λαχανόκηπο.

● Να ακολουθείτε τις οδηγίες του κατασκευαστή για τη συντήρηση των συσκευών σας, γιατί έτσι μπορεί να παρατείνετε τη διάρκεια ζωής τους.

● Να αλλάζετε τα καλά σας ρούχα όταν έρχεστε στο σπίτι—αυτό θα τα διατηρήσει καινούρια περισσότερο καιρό.

Μην Απομονώνεστε!

Πολλοί που χάνουν την εργασία τους κλείνονται στον εαυτό τους και απομονώνονται. Αυτό όμως δεν συνέβη στην περίπτωση του Φρεντ, ο οποίος είχε τη στοργική συμπαράσταση της οικογένειάς του, περιλαμβανομένων και των ενήλικων παιδιών του. «Μάθαμε να μοιραζόμαστε πολλά ο ένας με τον άλλον, και αυτό μας ένωσε περισσότερο», λέει ο Φρεντ. «Όλοι λέγαμε μέσα μας: “Μαζί θα το περάσουμε”».

Ο Φρεντ ενισχυόταν επίσης από τους συγχριστιανούς του, τους οποίους συναντούσε τακτικά στις συναθροίσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Αίθουσα Βασιλείας. «Στο τέλος της συνάθροισης, ένιωθα πάντα ενθαρρυμένος», λέει. «Όλοι έδειχναν πολλή καλοσύνη και ενδιαφέρον. Με τη βοήθεια και την παρηγοριά που μας πρόσφεραν, αντιληφθήκαμε ότι δεν ήμασταν μόνοι».—Ιωάννης 13:35.

Τα Οφέλη της Πίστης

Η ανεργία έχει δημιουργήσει εκατομμύρια θύματα που νιώθουν πικραμένα και προδομένα από τους εργοδότες τους. Ο Ραούλ, ο οποίος αναφέρθηκε πρωτύτερα, βίωσε δύο φορές την οδύνη της ξαφνικής απώλειας εργασίας—τη μία στην πατρίδα του, το Περού, και την άλλη στη Νέα Υόρκη. Τη δεύτερη φορά, κατέληξε στο συμπέρασμα: «Στο σημερινό κόσμο, δεν είναι εξασφαλισμένο απολύτως τίποτα». Επί μήνες, δεν έβρισκε εργασία. Τι τον βοήθησε να αντέξει; Ο ίδιος είπε: «Είχα αναπτύξει στενή φιλία με τον Θεό και διαπίστωσα ότι για να νιώθω πραγματική ασφάλεια έπρεπε απλώς να εμπιστεύομαι σε εκείνον».

Ο Ραούλ είναι Μάρτυρας του Ιεχωβά και η μελέτη της Αγίας Γραφής τον βοήθησε να αναπτύξει ισχυρή πίστη σε έναν στοργικό ουράνιο Πατέρα, ο οποίος υπόσχεται: «Δεν πρόκειται να σε αφήσω ούτε πρόκειται να σε εγκαταλείψω». (Εβραίους 13:5) Τα πράγματα δεν ήταν εύκολα. «Προσευχόμασταν πάντοτε για τις βασικές μας ανάγκες και μάθαμε να είμαστε ευχαριστημένοι με όσα προμήθευε ο Θεός», λέει ο Ραούλ. Η σύζυγός του, η Μπέρτα, προσθέτει: «Μερικές φορές, ανησυχούσα πολύ για το αν θα έβρισκε δουλειά ο Ραούλ. Βλέπαμε όμως ότι ο Ιεχωβά απαντούσε στις προσευχές μας προμηθεύοντάς μας τα αναγκαία κάθε μέρα. Από μια άποψη, παρότι δεν είχαμε τόσα όσα προηγουμένως, η ζωή μας ήταν αρκετά πιο απλή».

Επειδή ο Φρεντ είναι Μάρτυρας του Ιεχωβά, η μελέτη της Γραφής επηρέασε καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε την κατάστασή του. «Μερικές φορές, αναζητούμε το αίσθημα της ασφάλειας σε μια εργασία, σε μια θέση ή σε έναν τραπεζικό λογαριασμό», λέει ο ίδιος. «Έμαθα όμως ότι μόνο κοντά στον Ιεχωβά Θεό μπορούμε να είμαστε ασφαλείς, και ότι γνήσια ασφάλεια δίνει μόνο η φιλία μας μαζί του». «Προσευχόμασταν πάντοτε για τις βασικές μας ανάγκες και μάθαμε να είμαστε ευχαριστημένοι με όσα προμήθευε ο Θεός»

Κατάρτιση Προϋπολογισμού

(1) Καταγράψτε τα βασικά μηνιαία σας έξοδα. Κρατήστε αρχείο τού τι ξοδεύετε σε έναν μήνα για φαγητό, στέγη (ενοίκιο ή αποπληρωμή δανείου), λογαριασμούς του σπιτιού, έξοδα αυτοκινήτου και τα παρόμοια. Για τους ετήσιους λογαριασμούς, διαιρέστε το ποσό διά του 12 για να βρείτε το ποσό που χρειάζεστε μηνιαία.

(2) Χωρίστε τα έξοδα σε κατηγορίες: φαγητό, στέγη, έξοδα αυτοκινήτου και μετακινήσεων και ούτω καθεξής.

(3) Σκεφτείτε πόσα χρήματα πρέπει να μπαίνουν το μήνα στην κάθε κατηγορία. Για τους ετήσιους λογαριασμούς, “υπολογίστε” πόσα πρέπει να βάζετε στην άκρη κάθε μήνα.

(4) Καταγράψτε το συνολικό καθαρό εισόδημα των εργαζόμενων μελών της οικογένειας. Αφαιρέστε τα ποσά που χρειάζεστε για οφειλές, π.χ. φόρους. Συγκρίνετε το αποτέλεσμα με τα έξοδα.

(5) Να βάζετε κάθε μήνα στην άκρη όσα χρειάζεστε για την κάθε κατηγορία. Ένας απλός τρόπος για να το κάνετε αυτό αν χρησιμοποιείτε μετρητά είναι να έχετε αντίστοιχους φακέλους. Στη συνέχεια, να βάζετε σε τακτική βάση στον κάθε φάκελο τα ανάλογα χρήματα.

Προσοχή: Αν χρησιμοποιείτε πιστωτική κάρτα, να δείχνετε υπευθυνότητα! Πολλοί προϋπολογισμοί έχουν καταστραφεί από τον πειρασμό τού “αγοράστε τώρα, πληρώστε αργότερα”.
  • Περιοδικό Ξύπνα Ιούλιος 2010 σελ. 3-9

Προσευχή στον Θεό της ζωής μου… Ένα ακόμα όμορφο και ενθαρρυντικό μήνυμα…

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

kiknos1
«Την ημέρα ο Ιεχωβά θα διατάξει τη στοργική του καλοσύνη, Και τη νύχτα ο ύμνος του θα είναι μαζί μου· Θα γίνει προσευχή στον Θεό της ζωής μου». Ψαλμός 42:8
kiknos2

Καλύτερα με τον Θεό παρά με τις ελπίδες
καλύτερα απ´ τους φόβους μου που ήθελα να διώξω…
Ένα γεφύρι έκανε με τις μισές δουλειές μου
και με τα τόσα δάκρυα, ένα ουράνιο τόξο.

Τα κύματα που υψώθηκαν στην έρημη ακτή μου
επάνω στα λοφία τους Εκείνον κουβαλούν
οι μέρες κι αν μικραίνουνε μέσα στη μοναξιά μου
μεσ´ στην γλυκιά αγάπη Του μπορούν να αναπαυθούν.

Μου πήρε από τα χέρια μου όλους τους θησαυρούς μου
μα την αγάπη Του σε εμένα έδειξε την κρυφή
η πονεμένη μου καρδιά δεν έχει ούτε ένα τραύμα
στον βάλσαμο της ανάσας Του έχει θεραπευτεί.

Ήταν σωστή και δίκαιη η πίκρα της δοκιμασίας
δοκιμασίας με σύνεση, σοφία και σκοπό,
ώσπου εκείνον που έψαχνε, τον είδε να ακουμπάει
μ´ εμπιστοσύνη επάνω Του και του είπε: «Σ´ αγαπώ»…

Σε μονοπάτια άγνωστα μ´ οδήγησε ο Θεός μου
σε δρόμους που δεν διάβηκα ποτέ μου στη ζωή
έγιναν κάμποι τα βουνά και τα στραβά ισιώσαν
ακολουθώντας τον Θεό μονάχος μου εκεί…

Ακόμα Τον δοξολογώ για της χαράς τα βάγια
για όλες τις δροσοπηγές στο δρόμο που θα βρω
για της φωτιάς τη λαμπερή τη στήλη μεσ´ τη νύχτα
το νέφος που θα με κρατά στον ίσκιο το γλυκό…

Μη βλέπεις μέσα στις καμπές τις ζοφερές του δρόμου
μα βλέπε μια υπόσχεση αγάπης προσφιλή
το παρελθόν με δίδαξε το μέλλον μου πως θα είναι
καλύτερο παρ´ όλους μου τους φόβους στη ζωή.


Όμως η στάμνα η χρυσή με μάννα της ερήμου
και το ραβδί που άνθισε βρισκότανε μαζί
Σε ασφάλεια στην Κιβωτό με του Θεού το Νόμο
έτσι συμφώνησε ο Θεός να με διατηρεί.

Αυτό είναι το κύκνειο άσμα μου. Το τελευταίο μου ποίημα που το μοιράζομαι με όλους τους αγαπητούς μου αδελφούς και τις αγαπητές μου αδελφές. Με όλους τους φίλους και τις φίλες του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Κάποτε το ταξίδι τελειώνει και πιστέψτε με η πιο οδυνηρή ώρα είναι εκείνη του αποχαιρετισμού.

Η φωνή μου από σήμερα θα σιωπήσει, τα τσακισμένα μου φτερά θα πάψουν να πετούν. Άλλωστε όσο κι αν το προσπάθησα δεν μπόρεσα να πετάξω ψηλά. Μένει μόνο μια γλυκιά νοσταλγία και μια ανάμνηση που ο χρόνος δεν θα κατορθώσει να ξεθωριάσει. Θέλω να γνωρίζετε ότι η ανυπόκριτη αγάπη σας, η ανιδιοτελής καλοσύνη σας, τα γεμάτα ενθάρρυνση και παρηγοριά λόγια σας, οι αδιάλειπτες προσευχές σας άγγιξαν τόσο πολύ την καρδιά μου.

Με το κεφάλι σκυμμένο και με τα μάτια που πλημμυρίζουν από δάκρυα θα προσεύχομαι για εσάς ημέρα και νύχτα. Να έχετε θάρρος. Να έχετε ελπίδα. Να έχετε πίστη. Τη ζωή σας την κρατάει στα χέρια Του ο Ιεχωβά Θεός, ο πιο Καλός, ο πιο Γλυκός, ο πιο Τρυφερός, ο πιο Στοργικός Πατέρας. Εκείνος θα σας οδηγήσει με ασφάλεια στο δρόμο που οδηγεί στην αιώνια ζωή.

«Μη φοβάσαι, γιατί εγώ είμαι μαζί σου. Μην ατενίζεις γύρω σου, γιατί εγώ είμαι ο Θεός σου. Θα σε ενδυναμώσω. Μάλιστα θα σε βοηθήσω. Ναι, θα σε κρατήσω γερά με το δεξί μου χέρι της δικαιοσύνης». Ησαΐας 41:10

ΠΑΥΛΟΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πισ συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA