Μια ακόμα μικρή παράταση της καραντίνας ώς τις 14 του Δεκέμβρη. Υπομονή, δεν πειράζει

paratasi

14dekΤη νέα παράταση του lockdown μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου, όπως άλλωστε αναμενόταν, καθώς το δεύτερο κύμα κορονοϊού δεν υποχωρεί σε βαθμό επαρκή για να ανοίξει ευρύτερα η οικονομία και η κοινωνία, ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας. 

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία υπάρχει σταθεροποίηση και μείωση κρουσμάτων αλλά με πιο αργούς ρυθμούς από ό,τι αναμενόταν, εξακολουθεί να υπάρχει πίεση σε πολλά νοσοκομεία στη Βόρεια Ελλάδα και επιδημιολογικό φορτίο υψηλό, επομένως το σταδιακό άνοιγμα απομακρύνεται χρονικά και παρατείνονται τα υφιστάμενα μέτρα μέχρι και τη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου.

Μόνη εξαίρεση αποτελούν τα καταστήματα πώλησης αμιγώς Χριστουγεννιάτικων εποχιακών ειδών, που θα ανοίξουν από τη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Ανάπτυξης. 

Να θυμάστε: Η μέρα μπορεί να γίνει όμορφη αν βλέπουμε τον Ιεχωβά Θεό, δίπλα μας

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

fantasia1

Ήθελα ακόμα μια φορά να μοιραστώ μαζί σου ένα ποίημα που έγραψα στις 4 το πρωΐ. Ένα ποίημα που γεννήθηκε στην καρδιά μου καθώς διάβαζα τον αιώνιο λόγο του Ιεχωβά. Ένα ποίημα γραμμένο όπως και όλα τα άλλα στις ατέλειωτες άγρυπνες νύχτες μου καθώς ατενίζω από το παλαιό παράθυρο της οικίας μου το ουράνιο στερέωμα.

Απόψε ο ουρανός ήταν γεμάτος σύννεφα σταχτόμαυρα βαριά και πουθενά δεν φαίνονταν τ᾽ άστρα τα φωτεινά. Θυμήθηκα λοιπόν τον Μωυσή όταν πλησίασε στο σκοτεινό σύννεφο όπου ήταν ο αληθινός Θεός. «Και ο λαός στεκόταν σε απόσταση, αλλά ο Μωυσής πλησίασε στο σκοτεινό σύννεφο όπου ήταν ο αληθινός Θεός». Έξοδος 20:21

Ακόμα μια φορά θέλω να σου εκφράσω τη βαθειά ευγνωμοσύνη μου για το γνήσιο αδελφικό σου ενδιαφέρον και την ανυπόκριτη αγάπη σου. Προσεύχομαι ημέρα και νύχτα από τη μικρή ασήμαντη γωνιά μου ο Ιεχωβά να ευλογεί όλους τους αδελφούς και τις αδελφές κατά τον πλούτο της δόξας Του και να τους σκεπάζει με τις φτερούγες της χάρης και του ελέους Του!

Ας έχουμε όλοι μια ευλογημένη ημέρα στην παρουσία του καλού, στοργικού και τρυφερού πατέρα μας Ιεχωβά! 

fantasia2

Βλέπεις κανένα σύννεφο σταχτόμαυρο βαρύ;

Βλέπεις κανένα σύννεφο σταχτόμαυρο βαρύ;

Κάτι που είναι σκοτεινό και σε γεμίζει τρόμο;

Μπόρας ψηλοκρεμάμενης τον μαύρο ταχυδρόμο;

Κάτι π᾽ όλο τον ουρανό τον κάμει σκοτεινό;

Κι αγάλια αγάλια γίνεται σκοτάδι όλο και πιο πυκνό;

Κι οι φόβοι ψιθυρίζουνε στο τέλος θα ξεσπάσει,

Σύννεφο που η σκιά του πάει τα πάντα να σκεπάσει;

Μη φοβηθείς μέσα στο σύννεφο αυτό ιππεύει ο Θεός!

 

Βλέπεις κανένα σύννεφο σταχτόμαυρο βαρύ;

Του Ιεχωβά το θριαμβικό Του άρμα είναι αυτό

Πάνω απ᾽ την άγρια άβυσσο φτάνει καβάλα εδώ!

Είν᾽ η εσθήτα Του αυτή, τυλίγει τη μορφή Του

Κι η αστραποφόρα θύελλα που ζώνει την οσφύ Του.

Είναι το πέπλο που ο Θεός κρύβει το φως εκεί

Της όψης Του, που δεν μπορεί το μάτι μας να δεί.

Μη φοβηθείς· μέσα στο σύννεφο αυτό ιππεύει ο Θεός!

 

Βλέπεις κανένα σύννεφο σταχτόμαυρο βαρύ;

Κάποιο μεγάλο βάσανο που σου είναι τρομερό;

Μαύρο από κάποιο πειρασμό και απειλητικό;

Κάτι δικό σου που έχασες πολύ αγαπητό;

Μια ομίχλη, ένα σκέπασμα, άγνωστο, πλανερό;

Μυστήριο δίχως νόημα που φαίνεται για σένα,

Νέφος που στέκει ανάμεσα στον ήλιο και σε σένα;

Μη φοβηθείς· μέσα στο σύννεφο αυτό ιππεύει ο Θεός!

 

Βλέπεις κανένα σύννεφο σταχτόμαυρο βαρύ;

Ασθένεια, γηρατειά, θάνατο, λύπη, πόνο;

Όλα αυτά θα σκορπιστούν με μια πνοή Του μόνο!

Τα σύννεφα μη φοβηθείς ψηλά σου που γυρίζουν

Και στο λιμάνι για να μπεις τη βάρκα σου εμποδίζουν.

Και του θανάτου το βαρύ το σύννεφο το κρύο

λαμπρό θα γίνει και χρυσό για σένα μεγαλείο.

Μη φοβηθείς· μέσα στο σύννεφο αυτό ιππεύει ο Θεός!

Όταν σου φαίνεται πως είσαι μόνος και τελείως εγκαταλελειμμένος, να θυμάσαι πάντοτε ότι ο Ιεχωβά στέκει στο πλευρό σου. Μη φοβηθείς το σύννεφο· μέσα στο σύννεφο αυτό ιππεύει ο Θεός!

ΠΑΥΛΟΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Ο αδελφός Λετ χθες μας θύμισε την περίπτωση του προφήτη Ιωνά για να πάρουμε μαθήματα

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

idiki.sinathrisi2017
Από τη χθεσινή ειδική Συνάθροιση στην Μαλακάσα. Εμείς την παρακολουθήσαμε ζωντανά στις 2 το μεσημέρι και κράτησε ως τις 5:30. Με το αδελφό Λετ από το Κυβερνών Σώμα να είναι ένας από τους ομιλητές… Τα άλλα θα τα πούμε στην ώρα τους…

ionas
Κρατήσαμε στην καρδιά μας την τελευταία ομιλία του αδελφού Λετ σχετικά με το έλεος που έδειξε ο Ιεχωβά στην περίπτωση του προφήτη Ιωνά… Για να ξαναθυμηθούμε και να πάρουμε τα μαθήματα μας δημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο

Το μοναδικό βιβλίο των Εβραϊκών Γραφών το οποίο ασχολείται αποκλειστικά με την αποστολή που έλαβε ένας προφήτης του Ιεχωβά να διακηρύξει σε μη ισραηλιτική πόλη ένα καταδικαστικό άγγελμα για αυτήν — μια διακήρυξη που είχε ως αποτέλεσμα τη μετάνοια των κατοίκων της πόλης. Οι εμπειρίες που εξιστορούνται σε αυτό το βιβλίο ήταν μοναδικές για το συγγραφέα του, τον Ιωνά, το γιο του Αμαθαΐ. Όντας προφανώς το ίδιο πρόσωπο με τον Ιωνά του εδαφίου 2 Βασιλέων 14:25, πρέπει να προφήτευσε κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Βασιλιά Ιεροβοάμ Β΄ στον Ισραήλ (περ. 844-804 Π.Κ.Χ.). Είναι επομένως λογικό να τοποθετήσουμε τα γεγονότα που καταγράφονται στο βιβλίο του Ιωνά στον ένατο αιώνα Π.Κ.Χ.

Αυθεντικότητα. Εξαιτίας του υπερφυσικού χαρακτήρα πολλών γεγονότων που αναφέρονται στο βιβλίο του Ιωνά, το βιβλίο έχει δεχτεί συχνές επιθέσεις από κριτικούς της Αγίας Γραφής. Ο θυελλώδης άνεμος που σηκώθηκε και κόπασε γρήγορα, το ψάρι που κατάπιε τον Ιωνά και που τρεις ημέρες αργότερα τον εξέμεσε σώο και αβλαβή, καθώς και η ξαφνική ανάπτυξη και ξήρανση μιας κολοκυθιάς, έχουν όλα χαρακτηριστεί ως πράγματα μη ιστορικά, επειδή τέτοιου είδους γεγονότα δεν συμβαίνουν σήμερα.

Αυτός ο ισχυρισμός ίσως να ήταν βάσιμος αν το βιβλίο του Ιωνά διατεινόταν πως τέτοια περιστατικά ήταν συνηθισμένα για εκείνη την εποχή. Αλλά δεν το κάνει αυτό. Εξιστορεί γεγονότα της ζωής ενός ατόμου που είχε ειδική αποστολή από τον Θεό. Ως εκ τούτου, εκείνοι που υποστηρίζουν πως αυτά τα πράγματα απλώς δεν θα μπορούσαν να συμβούν πρέπει επίσης να αρνηθούν είτε την ύπαρξη του Θεού είτε την ικανότητα που έχει να επενεργεί με ειδικό τρόπο στις δυνάμεις της φύσης καθώς και σε φυτά, ζώα και ανθρώπους για χάρη του σκοπού του.—Βλέπε Ματ 19:26.

Τι είδους θαλάσσιο πλάσμα είναι πιθανό να κατάπιε τον Ιωνά;

Ένας δημοφιλής ισχυρισμός του παρελθόντος ήταν πως κανένα θαλάσσιο πλάσμα δεν θα μπορούσε να καταπιεί άνθρωπο. Αλλά αυτό το επιχείρημα δεν είναι βάσιμο. Η φάλαινα φυσητήρας, έχοντας πελώριο τετράγωνο κεφάλι που καταλαμβάνει περίπου το ένα τρίτο του μήκους της, μπορεί κάλλιστα να καταπιεί ολόκληρο άνθρωπο. (Θηλαστικά του Κόσμου [Mammals of the World], του Γουόκερ, αναθεώρηση Ρ. Νόβακ και Τζ. Παραντίζο, 1983, Τόμ. 2, σ. 901) Ενδιαφέρον παρουσιάζουν κάποια στοιχεία που δείχνουν ότι το λιμάνι της Ιόππης αποτελούσε στην αρχαιότητα έδρα φαλαινοθηρών. Από την άλλη μεριά, το ψάρι που κατάπιε τον Ιωνά θα μπορούσε να είναι ο μεγάλος λευκός καρχαρίας. Ένας τέτοιος καρχαρίας που πιάστηκε το 1939 περιείχε στο στομάχι του δύο ολόκληρους καρχαρίες μήκους 2 μέτρων—ο καθένας στο μέγεθος περίπου ενός ανθρώπου.

Οι δε μεγάλοι λευκοί καρχαρίες περιφέρονται σε όλες τις θάλασσες, περιλαμβανομένης και της Μεσογείου. (Αυστραλιανό Εγχειρίδιο Ζωολογίας [Australian Zoological Handbook], Τα Ψάρια της Αυστραλίας, του Γκ. Π. Γουίτλι, Σίντνεϊ, 1940, Μέρος 1—Οι Καρχαρίες, σ. 125· Η Φυσική Ιστορία των Καρχαριών [The Natural History of Sharks], των Ρ. Χ. Μπάκους και Τ. Χ. Λαϊνγουίβερ, 1970, σ. 111, 113) Θα πρέπει να επισημανθεί, ωστόσο, ότι η Αγία Γραφή απλώς δηλώνει: «Ο Ιεχωβά όρισε ένα μεγάλο ψάρι να καταπιεί τον Ιωνά», χωρίς να προσδιορίζει το είδος του ψαριού. (Ιων 1:17) Άρα, δεν μπορεί να καθοριστεί ακριβώς περί τίνος “ψαριού” επρόκειτο.

Στην πραγματικότητα, η γνώση του ανθρώπου για τα πλάσματα που ζουν στις θάλασσες και στους ωκεανούς είναι αρκετά ελλιπής. Το περιοδικό Σαϊεντίφικ Αμέρικαν ([Scientific American] Σεπτέμβριος 1969, σ. 162) παρατήρησε: «Όπως συνέβη και στο παρελθόν, η περαιτέρω εξερεύνηση του βασιλείου της αβύσσου θα αποκαλύψει χωρίς αμφιβολία πλάσματα που δεν έχουν ως τώρα περιγραφεί, περιλαμβανομένων και κάποιων δειγμάτων από είδη που θεωρούνταν εξαφανισμένα εδώ και καιρό».

Μερικοί νομίζουν ότι η αυθεντικότητα του βιβλίου του Ιωνά είναι αμφισβητήσιμη επειδή δεν υπάρχει επιβεβαίωση για το έργο αυτού του προφήτη στα ασσυριακά αρχεία. Στην πραγματικότητα, όμως, η απουσία τέτοιων πληροφοριών δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει. Ήταν συνηθισμένο για τα έθνη της αρχαιότητας να εκθειάζουν τις επιτυχίες τους, όχι τις αποτυχίες και τις ταπεινώσεις τους, και επίσης να εξαλείφουν οτιδήποτε τους ήταν δυσάρεστο. Επιπλέον, αφού δεν έχουν διαφυλαχτεί ή βρεθεί όλα τα αρχαία έγγραφα, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ότι δεν καταγράφηκαν ποτέ τα συμβάντα της εποχής του Ιωνά.

Η έλλειψη ορισμένων λεπτομερειών (όπως το όνομα του Ασσύριου βασιλιά και η ακριβής τοποθεσία όπου το ψάρι εξέμεσε τον Ιωνά στη στεριά) έχει αναφερθεί ως μία ακόμη απόδειξη για το ότι το βιβλίο του Ιωνά δεν αποτελεί αληθινή ιστορία. Αυτή η ένσταση, όμως, παραβλέπει το γεγονός ότι όλες οι ιστορικές αφηγήσεις είναι συνεπτυγμένα κείμενα, στα οποία ο ιστορικός καταγράφει μόνο τις πληροφορίες εκείνες που θεωρεί σημαντικές ή αναγκαίες για το σκοπό του.

Όπως παρατηρεί εύστοχα ο σχολιαστής Κ. Φ. Κάιλ: «Δεν υπάρχει ούτε ένας από τους αρχαίους ιστορικούς στου οποίου τα έργα να μπορεί να βρεθεί τέτοια αρτιότητα: οι δε βιβλικοί ιστορικοί έχουν ακόμη λιγότερο την πρόθεση να μεταδώσουν πληροφορίες που δεν έχουν στενή σχέση με το κύριο αντικείμενο των αφηγήσεών τους ή με τη θρησκευτική σημασία των ίδιων των γεγονότων». — Σχολιολόγιο της Παλαιάς Διαθήκης (Commentary on the Old Testament), 1973, Τόμ. 10, Εισαγωγή στον Ιωνά, σ. 381.

Εφόσον από την ερμηνεία των αρχαιολογικών στοιχείων έχει εξαχθεί το συμπέρασμα ότι τα τείχη που περιέβαλλαν την αρχαία Νινευή είχαν περιφέρεια μόνο 13 χλμ., μερικοί ισχυρίζονται πως το βιβλίο του Ιωνά υπερβάλλει ως προς το μέγεθος της πόλης καθώς την περιγράφει να εκτείνεται σε απόσταση οδοιπορίας τριών ημερών. (Ιων 3:3) Αυτός, ωστόσο, δεν είναι βάσιμος λόγος για αμφισβήτηση της Γραφικής δήλωσης. Τόσο στη Βιβλική όσο και στη σύγχρονη χρήση του, το όνομα μιας πόλης μπορεί να περιλαμβάνει και τα προάστιά της. Στην πραγματικότητα, τα εδάφια Γένεση 10:11, 12 δείχνουν ότι η Νινευή, η Ρεχωβώθ-Ιρ, η Χαλάχ και η Ρεσέν αποτελούσαν τη «μεγάλη πόλη».

Το γεγονός ότι ο Ιωνάς δεν έγραψε στο πρώτο πρόσωπο έχει χρησιμοποιηθεί για να αμφισβητηθεί το κύρος του βιβλίου. Αλλά με αυτό το επιχείρημα δεν λαβαίνεται υπόψη πως ήταν συνηθισμένο για τους Βιβλικούς συγγραφείς να χρησιμοποιούν το τρίτο πρόσωπο αναφερόμενοι στον εαυτό τους. (Εξ 24:1-18· Ησ 7:3· 20:2· 37:2, 5, 6, 21· Ιερ 20:1, 2· 26:7, 8, 12· 37:2-6, 12-21· Δα 1:6-13· Αμ 7:12-14· Αγγ 1:1, 3, 12, 13· 2:1, 10-14, 20· Ιωα 21:20)

Αυτό το έκαναν ακόμη και μη Βιβλικοί ιστορικοί της αρχαιότητας, περιλαμβανομένου του Ξενοφώντα και του Θουκυδίδη. Εντούτοις, αξίζει να σημειωθεί ότι η γνησιότητα των αφηγήσεών τους δεν έχει αμφισβητηθεί ποτέ με βάση αυτό το επιχείρημα.

Με την εναρκτήρια κιόλας δήλωσή του, «ο λόγος του Ιεχωβά άρχισε να έρχεται», το βιβλίο του Ιωνά αξιώνει ότι είναι από τον Θεό. (Ιων 1:1) Οι Ιουδαίοι το αποδέχονται από αρχαιοτάτων χρόνων ως γνήσιο όπως αποδέχονται και άλλα προφητικά βιβλία που έχουν παρόμοια εισαγωγή. (Ιερ 1:1, 2· Ωσ 1:1· Μιχ 1:1· Σοφ 1:1· Αγγ 1:1· Ζαχ 1:1· Μαλ 1:1)

Αυτό από μόνο του αποτελεί ισχυρό επιχείρημα για την αυθεντικότητά του. Όπως έχει επισημανθεί: «Είναι πραγματικά αδιανόητο . . . να είχαν περιλάβει οι ειδήμονες του Ιουδαϊσμού ένα τέτοιο βιβλίο στον κανόνα της Γραφής χωρίς τις πλέον αδιαμφισβήτητες αποδείξεις για τη γνησιότητα και την αυθεντικότητά του». — Το Αυτοκρατορικό Λεξικό της Βίβλου (The Imperial Bible-Dictionary), επιμέλεια Π. Φέρμπερν, Λονδίνο, 1874, Τόμ. 1, σ. 945.

Επιπλέον, αυτό το βιβλίο εναρμονίζεται πλήρως με τις υπόλοιπες Γραφές. Αποδίδει τη σωτηρία στον Ιεχωβά (Ιων 2:9· παράβαλε Ψλ 3:8· Ησ 12:2· Απ 7:10), η δε αφήγηση καταδεικνύει παραστατικά το έλεος, τη μακροθυμία, την υπομονή και την παρ’ αξία καλοσύνη που εκδηλώνει ο Ιεχωβά στην πολιτεία του με τους αμαρτωλούς ανθρώπους. — Ιων 3:10· 4:2, 11· παράβαλε Δευ 4:29-31· Ιερ 18:6-10· Ρω 9:21-23· Εφ 2:4-7· 2Πε 3:9.

Άλλη μια απόδειξη που πιστοποιεί την αυθεντικότητα αυτού του βιβλίου της Γραφής είναι η ειλικρίνειά του. Δεν συγκαλύπτεται η ακατάλληλη στάση που εκδήλωσε ο Ιωνάς σε σχέση με την αποστολή του καθώς και με το έλεος του Θεού προς τους Νινευίτες.

Η πιο πειστική απόδειξη, όμως, παρέχεται από τον ίδιο τον Γιο του Θεού. Αυτός είπε: «Σημείο δεν θα της δοθεί [αυτής της γενιάς] εκτός από το σημείο του Ιωνά του προφήτη. Διότι όπως ο Ιωνάς ήταν στην κοιλιά του τεράστιου ψαριού τρεις ημέρες και τρεις νύχτες, έτσι θα είναι ο Γιος του ανθρώπου στην καρδιά της γης τρεις ημέρες και τρεις νύχτες. Οι Νινευίτες θα αναστηθούν στην κρίση μαζί με αυτή τη γενιά και θα την καταδικάσουν· επειδή εκείνοι μετανόησαν με αυτό που κήρυξε ο Ιωνάς, αλλά ορίστε! κάτι που είναι περισσότερο από τον Ιωνά βρίσκεται εδώ». (Ματ 12:39-41· 16:4)

Η ανάσταση του Χριστού Ιησού θα ήταν τόσο πραγματική όσο και η απελευθέρωση του Ιωνά από την κοιλιά του ψαριού. Η δε γενιά που άκουσε το κήρυγμα του Ιωνά πρέπει να ήταν και αυτή τόσο υπαρκτή όσο ήταν η γενιά που άκουσε τον Χριστό Ιησού να μιλάει. Μυθικοί Νινευίτες δεν θα μπορούσαν ποτέ να αναστηθούν στην κρίση για να καταδικάσουν μια μη δεκτική γενιά Ιουδαίων.

Ας δούμε τι λέει το ΕΝΟΡΑΣΗ για τον Ιωνά

Ο Ιωνάς ήταν γιος του Αμαθαΐ” και προφήτης του Ιεχωβά από τη Γαθ-χεφέρ (2Βα 14:25), μια μεθόρια πόλη στην περιοχή του Ζαβουλών. (Ιη 19:10, 13) Σε εκπλήρωση του λόγου που είπε ο Ιεχωβά μέσω του Ιωνά, ο βασιλιάς του Ισραήλ Ιεροβοάμ Β΄ κατάφερε να επαναφέρει «το όριο του Ισραήλ από την είσοδο της Αιμάθ μέχρι τη θάλασσα της Αραβά [την Αλμυρή Θάλασσα]». (2Βα 14:23-25· παράβαλε Δευ 3:17.) Φαίνεται, λοιπόν, ότι ο Ιωνάς υπηρέτησε ως προφήτης στο δεκάφυλο βασίλειο κάποια εποχή στη διάρκεια της βασιλείας του Ιεροβοάμ Β΄. Είναι επίσης ο συγγραφέας του ομώνυμου βιβλίου στην Αγία Γραφή.

Αντί να φέρει σε πέρας το διορισμό που είχε να κηρύξει στους Νινευίτες, ο Ιωνάς αποφάσισε να τον αποφύγει. Στο λιμάνι της Ιόππης βρήκε θέση σε ένα πλοίο με προορισμό τη Θαρσείς (που γενικά συνδέεται με την Ισπανία), πάνω από 3.500 χλμ. Δ της Νινευή.—Ιων 1:1-3· 4:2.

Αφού επιβιβάστηκε σε αυτό το σκάφος που διέθετε κατάστρωμα, ο Ιωνάς κατέβηκε στα «έγκατα του σκάφους» όπου έπεσε σε βαθύ ύπνο. Στο μεταξύ οι ναυτικοί, οι οποίοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με έναν θεόσταλτο θυελλώδη άνεμο που απειλούσε να διαλύσει το πλοίο, επικαλούνταν τους θεούς τους για βοήθεια και έριχναν στη θάλασσα αντικείμενα για να ελαφρώσουν το πλοίο.

Ο πλοίαρχος ξύπνησε τον Ιωνά, παροτρύνοντάς τον να επικαλεστεί και αυτός το “θεό” του. Τελικά, οι ναυτικοί έριξαν κλήρο για να διαπιστώσουν ποιος ήταν ο υπαίτιος για τη θύελλα. Προφανώς, ο Ιεχωβά έκανε τότε να υποδείξει ο κλήρος τον Ιωνά. Όταν ρωτήθηκε, ο Ιωνάς ομολόγησε ότι δεν είχε φανεί πιστός στην αποστολή του. Μη θέλοντας να χαθούν κάποιοι άλλοι εξαιτίας του, ζήτησε να τον ρίξουν στη θάλασσα. Όταν όλες οι προσπάθειες που έκαναν να γυρίσουν στη στεριά απέτυχαν, οι ναυτικοί έκαναν όπως τους είπε ο Ιωνάς και η θάλασσα ηρέμησε από τη μανία της. —Ιων 1:4-15.

Καθώς ο Ιωνάς βυθιζόταν μέσα στο νερό, φύκια τυλίχτηκαν γύρω από το κεφάλι του. Τελικά η αίσθηση που είχε ότι πνιγόταν σταμάτησε, και βρέθηκε μέσα σε ένα μεγάλο ψάρι. Ο Ιωνάς προσευχήθηκε στον Ιεχωβά, δοξάζοντάς τον ως Σωτήρα και υποσχόμενος να εκπληρώσει ό,τι είχε ευχηθεί. Την τρίτη ημέρα το ψάρι εξέμεσε τον προφήτη στη στεριά.—Ιων 1:17–2:10.

Είναι λογικό να πιστέψουμε ότι οι Νινευίτες θα μετανοούσαν με σάκο ακούγοντας την προειδοποίηση του Ιωνά;

Αφού του ανατέθηκε και δεύτερη φορά να πάει στη Νινευή, ο Ιωνάς ξεκίνησε το μακρύ ταξίδι του. «Τελικά ο Ιωνάς μπήκε στην πόλη και κάλυψε απόσταση οδοιπορίας μιας ημέρας, κάνοντας εξαγγελία και λέγοντας: “Μονάχα σαράντα ημέρες ακόμη, και η Νινευή θα καταστραφεί”». (Ιων 3:1-4)

Το αν ο Ιωνάς γνώριζε την ασσυριακή ή αν του δόθηκε θαυματουργικά η ικανότητα να μιλάει αυτή τη γλώσσα δεν αποκαλύπτεται στη Γραφή. Μπορεί μάλιστα να μίλησε στην εβραϊκή και να μεταφράστηκε αργότερα η εξαγγελία του από κάποιον ή κάποιους που γνώριζαν τη γλώσσα. Αν ο Ιωνάς μίλησε στην εβραϊκή, τα λόγια του θα προξένησαν μεγάλη περιέργεια και πολλοί θα αναρωτιούνταν τι έλεγε αυτός ο ξένος.

Μερικοί κριτικοί θεωρούν απίστευτο να ανταποκρίθηκαν οι Νινευίτες, περιλαμβανομένου και του βασιλιά, στο κήρυγμα του Ιωνά. (Ιων 3:5-9) Σε σχέση με αυτό, ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι παρατηρήσεις του σχολιαστή Κ. Φ. Κάιλ: «Η μεγάλη εντύπωση που έκανε στους Νινευίτες το κήρυγμα του Ιωνά, με αποτέλεσμα να μετανοήσει ολόκληρη η πόλη με σάκο και στάχτη, είναι απόλυτα κατανοητή, αν απλώς λάβουμε υπόψη το πόσο επιρρεπείς είναι οι λαοί της Ανατολής στο συναίσθημα, επίσης το ότι σε όλες τις ειδωλολατρικές θρησκείες της Ασίας είναι χαρακτηριστικό το δέος για ένα Υπέρτατο Ον, καθώς και το ότι από αρχαιοτάτων χρόνων οι Ασσύριοι είχαν σε μεγάλη υπόληψη τις προρρήσεις και τους χρησμούς . . . , και τέλος αν αναλογιστούμε το γεγονός ότι η εμφάνιση ενός ξένου ο οποίος, χωρίς να έχει ο ίδιος κάποιο φανερό προσωπικό συμφέρον, έκανε γνωστές στη μεγάλη βασιλική πόλη τις ασεβείς οδούς της με τόλμη και αφοβιά, και ανακοίνωσε την καταστροφή της που επρόκειτο να λάβει χώρα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα διαπνεόμενος από τη χαρακτηριστική πεποίθηση των θεόσταλτων προφητών, θα ήταν αδύνατον να μην προξενήσει μεγάλη εντύπωση στη διάνοια των ανθρώπων, η οποία θα ήταν ακόμη εντονότερη αν οι ειδήσεις για τα θαυματουργικά έργα των προφητών του Ισραήλ είχαν φτάσει μέχρι τη Νινευή». — Σχολιολόγιο της Παλαιάς Διαθήκης (Commentary on the Old Testament), 1973, Τόμ. 10, Ιωνάς 3:9, σ. 407, 408.

Έπειτα από 40 ημέρες δεν είχε συμβεί ακόμη τίποτα στη Νινευή, και ο Ιωνάς ήταν πάρα πολύ δυσαρεστημένος που ο Ιεχωβά δεν είχε επιφέρει συμφορά στην πόλη. Μάλιστα προσευχήθηκε στον Θεό να του αφαιρέσει τη ζωή. Αλλά ο Ιεχωβά απάντησε στον Ιωνά με το ερώτημα: «Δικαιολογημένα άναψες από θυμό;» (Ιων 3:10–4:4) Κατόπιν αυτού, ο προφήτης έφυγε από την πόλη και αργότερα έστησε ένα στέγαστρο για τον εαυτό του. Από εκεί, στα Α της Νινευή, ο Ιωνάς παρακολουθούσε να δει τι θα συνέβαινε στην πόλη. —Ιων 4:5.

Όταν φύτρωσε θαυματουργικά μια νεροκολοκυθιά για να κάνει σκιά στον Ιωνά, ο προφήτης ευχαριστήθηκε πολύ. Αλλά η χαρά του ήταν πρόσκαιρη. Την επόμενη ημέρα, νωρίς το πρωί, ένα σκουλήκι έπληξε το φυτό κάνοντάς το να ξεραθεί. Χωρίς τον ίσκιο της νεροκολοκυθιάς, ο Ιωνάς βρέθηκε εκτεθειμένος σε έναν καυτό ανατολικό άνεμο και στον καυτό ήλιο που χτυπούσε στο κεφάλι του. Και πάλι ζήτησε να πεθάνει. —Ιων 4:6-8.

Μέσω αυτής της νεροκολοκυθιάς, ο Ιωνάς διδάχτηκε ένα μάθημα ελέους. Αυτός λυπήθηκε για τη νεροκολοκυθιά και πιθανότατα αναρωτιόταν γιατί να ξεραθεί. Ωστόσο, ούτε είχε φυτέψει τη νεροκολοκυθιά ούτε την είχε περιποιηθεί. Από την άλλη μεριά, ο Ιεχωβά ως ο Δημιουργός και ο Συντηρητής της ζωής είχε πολύ περισσότερους λόγους να λυπηθεί για τη Νινευή.

Η αξία των κατοίκων της καθώς και των ζώων ήταν πολύ μεγαλύτερη από την αξία μιας νεροκολοκυθιάς. Γι’ αυτό, ο Ιεχωβά ρώτησε τον Ιωνά: «Εγώ δεν έπρεπε να λυπηθώ για τη Νινευή, τη μεγάλη πόλη, στην οποία υπάρχουν περισσότεροι από εκατόν είκοσι χιλιάδες άνθρωποι που δεν ξέρουν καθόλου τη διαφορά ανάμεσα στο δεξί τους χέρι και στο αριστερό, καθώς και πολλά κατοικίδια ζώα;» (Ιων 4:9-11) Ο Ιωνάς θα πρέπει να συνέλαβε το σημείο, και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι κατέγραψε με ειλικρίνεια τις εμπειρίες του.

Λίγο καιρό αργότερα, ο Ιωνάς ενδέχεται να συνάντησε —πιθανώς στο ναό της Ιερουσαλήμ—τουλάχιστον έναν από τους άλλους επιβάτες του πλοίου που είχε πάρει από την Ιόππη, και έτσι να έμαθε από αυτόν σχετικά με τις ευχές που έκαναν οι ναυτικοί όταν καταλάγιασε η θύελλα.—Ιων 1:16· παράβαλε Ιων 2:4, 9·

Οι Άγριοι Βραδινοί λύκοι. Ας μην τους αφήνουμε να μπουν στη ζωή μας... Είναι επικίνδυνοι!

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

likos

«Και τα άλογά του αποδείχτηκαν ταχύτερα από λεοπαρδάλεις και αποδείχτηκαν αγριότερα από λύκους βραδινούς. Και τα άτια του έξυσαν το χώμα, και από μακριά έρχονται τα άτια τα δικά του. Πετούν σαν τον αετό που σπεύδει να φάει κάτι». Αββακούμ 1:8

Καθώς μελετούσα το Λόγο του Θεού και έκανα στοχασμούς στο 1ο κεφάλαιο του βιβλίου του προφήτη Αββακούμ αυτή η συγκεκριμένη έκφραση: «Και τα άλογά του αποδείχτηκαν ταχύτερα από λεοπαρδάλεις και αποδείχτηκαν αγριότερα από λύκους βραδινούς», συνεχώς επαναλαμβανόταν μέσα στο νου και την καρδιά μου· ειδικά η φράση: «αγριότερα από λύκους βραδινούς». 

Ο βραδινός λύκος, εξοργισμένος και εξαγριωμένος μετά από μια ολόκληρη ημέρα που δεν κατόρθωσε να βρει τίποτα για φαγητό, τώρα που άρχισε να σουρουπώνει θα γίνει πιο επικίνδυνος, πιο ανηλεής, πιο αδηφάγος, με διάθεση να αρπάξει ότι περισσότερο μπορεί για να καλύψει την απληστία και την πείνα του.

Έχετε οποιαδήποτε αμφιβολία ότι αυτό το τρομακτικό πλάσμα που σκορπίζει μέσα μας αμφιβολίες και φόβους, που πολλές φορές συγχύζει το νου και την καρδιά μας, που με κάθε τρόπο προσπαθεί να μας κάνει να βρισκόμαστε σε διαμάχη με τους αδελφούς μας, με τους οικείους μας, με τους συνεργάτες μας, με τους συνανθρώπους μας, με τον ίδιο μας τον εαυτό, ακόμα και με τον Ιεχωβά, έχετε οποιαδήποτε αμφιβολία ότι αυτό το τρομακτικό πλάσμα δεν είναι άλλος από τον Σατανά το διάβολο, δεν είναι άλλοι από τους ψευδοδιδασκάλους, από όπου κι αν αυτοί προέρχονται, και ίσως, συγχωρέστε με για την τόλμη μου, πολλές φορές από τον ίδιο τον κακό μας εαυτό;

Τη στιγμή εκείνη είναι που γεννιούνται σκέψεις σαν κι αυτές μέσα στην καρδιά μας, σκέψεις που ηχούν τόσο έντονα στα αυτιά μας: «Πού είναι τώρα ο Ιεχωβά ο Θεός σου;» «Πού είναι τώρα ο Ιεχωβά ο Θεός σου;» Πόσο ανόητοι και άπληστοι γινόμαστε μερικές φορές, όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, γεμίζοντας τη σκέψη μας και την καρδιά μας με τις δηλητηριασμένες τροφές και τις ανέσεις που ο κόσμος του Σατανά μας προσφέρει νομίζοντας ότι θα έχουμε ευρυχωρία και ευημερία, κι όταν κάποια στιγμή καταλάβουμε ποιο δρόμο είχαμε πάρει διαπιστώνουμε με πόνο και λύπη, πόσο άδεια, πόσο κούφια, πόσο κενή περιεχομένου ήταν η ζωή μας. Κι όλα αυτά που νομίζαμε ότι μας πρόσφεραν κάποια άνεση, τώρα έγιναν αιτία πίκρας, στενοχωρίας και ανείπωτου πόνου. 

Ο Μεγάλος Ποιμένας, ο Ιεχωβά Θεός, μας προτρέπει να θανατώσουμε αυτούς άγριους βραδινούς λύκους τώρα, χωρίς δισταγμό, χωρίς καθυστέρηση, όσο είναι νωρίς, πριν προξενήσουν ζημιά στη ζωή μας, ειδικά όσο βλέπουμε να πλησιάζει η ημέρα, επειδή γνωρίζει ο Διάβολος ότι έχει λίγο καιρό, και θα γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνος, ολοένα και πιο αιμοβόρος εκείνος και τα όργανά του.

Πώς νομίζετε ότι θα συμπεριφερθούν οι βραδινοί άγριοι και πεινασμένοι λύκοι, όταν στα προβατάκια του κοπαδιού του Ιεχωβά έρθουν ημέρες συννεφιασμένες και σκοτεινές και ο ήλιος φαίνεται να έχει χαθεί; Όταν η απελπισία και ο φόβος κυριεύσουν την καρδιά μου; Ευκαιρία θα βρουν, γιατί αυτή την ευκαιρία περιμένουν, να σπεύσουν να σκίσουν και να καταβροχθίσουν τη ζωή μας. Δεν θα επιτεθούν στον χριστιανό μόνο στις ηλιόλουστες ημέρες της πίστης, αλλά κυρίως στο σκοτάδι των ψυχικών συγκρούσεων, των φόβων και των αμφιβολιών, θα πέσουν επάνω του να τον καταβροχθίσουν.

Οι ψεύτικοι δάσκαλοι, οι ψευδοπροφήτες που κυνηγούν με λαχτάρα και αγωνία την πολύτιμη ζωή σας, καταβροχθίζουν τους ανθρώπους κάτω από τα ψεύτικα και απατηλά ενδύματά τους, και είναι τόσο επικίνδυνοι και απεχθείς, ίσως και περισσότερο επικίνδυνοι και περισσότερο απεχθείς, από τους άγριους βραδινούς λύκους. Το σκοτάδι είναι το στοιχείο τους, η απάτη είναι ο χαρακτήρας τους, η καταστροφή είναι το τέλος τους. 

Κινδυνεύουμε  περισσότερο από αυτούς που φορούν ένδυμα προβάτου. Ευλογημένος είναι εκείνος που φυλάσσεται από αυτούς, επειδή χιλιάδες γίνονται θήραμα των άγριων βραδινών λύκων όταν τους αφήσουμε να εισβάλλουν, στη δική μας ζωή ή στη ζωή της εκκλησίας μας.

Ας προσέχουμε τι διαβάζουμε, τι σκεπτόμαστε, τι επιδιώκουμε, σε τι αποβλέπουμε σε κάθε στιγμή της ζωής μας και ας εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά και στην πιστή Του οργάνωση, μελετώντας και στοχαζόμενοι όλα όσα με τόση φροντίδα, με τόση αγάπη, με τόση στοργή, με τόση ειλικρίνεια, με τόση ανιδιοτέλεια, με τόση υπομονή και επιμονή, ετοιμάζουν για εμάς οι αδελφοί μας, την κατάλληλη και πάντοτε επίκαιρη πνευματική τροφή κι ας προσευχόμαστε ημέρα και νύχτα για αυτούς.

Και όπως τα πρόβατα ξαπλώνουν στο πράσινο χορτάρι για να ξεκουραστούν και να απολαύσουν την τροφή τους, γιατί γνωρίζουν ότι ο ποιμένας τους αγρυπνεί για εκείνα, έτσι κι εμάς, τα μικρά και ταπεινά Του προβατάκια, ο Ιεχωβά Θεός, ο Μεγάλος ποιμένας μας καλεί να θυμόμαστε τα τόσο όμορφα λόγια που έγραψε στον 23ο Ψαλμό ο Δαβίδ: 

«Ο Ιεχωβά είναι ο Ποιμένας μου. Δεν θα μου λείψει τίποτα. Σε χλοερά βοσκοτόπια με βάζει να ξαπλώσω· Με φέρνει σε τόπους ανάπαυσης με άφθονα νερά. Αναζωογονεί την ψυχή μου. Με οδηγεί στα μονοπάτια της δικαιοσύνης για χάρη του ονόματός του. Αν και περπατώ σε κοιλάδα βαθιάς σκιάς, Δεν φοβάμαι κανένα κακό, Γιατί εσύ είσαι μαζί μου· Το ραβδί σου και το μπαστούνι σου, αυτά με παρηγορούν. Ετοιμάζεις μπροστά μου τραπέζι, ενώπιον εκείνων που μου δείχνουν εχθρότητα. Με λάδι άλειψες το κεφάλι μου· Το ποτήρι μου είναι καλογεμισμένο. Ασφαλώς, αγαθότητα και στοργική καλοσύνη θα με ακολουθούν όλες τις ημέρες της ζωής μου· Και θα κατοικώ στον οίκο του Ιεχωβά σε μακρότητα ημερών»

Θα έρθει κάποια ημέρα αδελφοί μου, δεν αργεί, που ο λύκος θα κατοικεί μαζί με το αρνί, σε μια παραδεισένια γη όπου εκεί δεν θα υπάρχουν πια οι άγριοι βραδινοί λύκοι. Ας συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε και να προσευχόμαστε στον Ιεχωβά Θεό να μας φυλάξει ώστε να συνεχίσουμε να βαδίζουμε με ασφάλεια στο δρόμο που οδηγεί στην αιώνια ζωή μέχρι την τελευταία μας πνοή, μέχρι το ύστατο χτύπο της καρδιάς μας, μέχρι το τελευταίο ανοιγόκλεισμα των ματιών μας. Να έχετε μια ευλογημένη ημέρα στην παρουσία του στοργικού μας πατέρα, του Ιεχωβά Θεού!

Οι Νεκροί θα Ξαναζήσουν! Τι ενθαρρυντικό για τους ανθρώπους που έχουμε χάσει…

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

penthos
Η αδελφή μας Γκέιλ στην οποία αναφέρονται αυτά τα άρθρα της ΣΚΟΠΙΑΣ του 2016. Θα μπορούσατε να βάλετε τον εαυτό σας στη θέση της…

avraam.thrini
Από τη Γραφή μαθαίνουμε ότι και ο Αβραάμ θρήνησε τον χαμό της αγαπημένης του Σάρρας. Επομένως θα μπορούσε να συμβεί στον καθέναν.

to.xeri.tu.TheuΊσως θυμάστε ότι η Γκέιλ, η οποία αναφέρθηκε νωρίτερα σε αυτή τη σειρά άρθρων, αμφιβάλλει για το αν θα ξεπεράσει ποτέ τον θάνατο του συζύγου της, του Ρομπ. Αλλά ανυπομονεί να τον ξαναδεί στον υποσχεμένο νέο κόσμο του Θεού. «Τα εδάφια Αποκάλυψη 21:3, 4 είναι τα αγαπημένα μου», λέει. Εκεί αναφέρεται: «Ο ίδιος ο Θεός θα είναι μαζί τους. Και θα εξαλείψει κάθε δάκρυ από τα μάτια τους, και ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θα υπάρχουν πια. Τα παλιά έχουν παρέλθει».

Η Γκέιλ συνεχίζει: «Αυτή η υπόσχεση τα λέει όλα. Συμπονώ πολύ όσους έχουν χάσει κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο και δεν ξέρουν ότι υπάρχει η ελπίδα να το ξαναδούν». Η Γκέιλ, ενεργώντας σε αρμονία με τις πεποιθήσεις της, προσφέρει εθελοντικό έργο ως ολοχρόνια κήρυκας των καλών νέων, μεταδίδοντας στους συνανθρώπους της την υπόσχεση του Θεού για ένα μέλλον όπου «ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια».

“Αυτό είναι απίστευτο!”, μπορεί να πείτε. Σκεφτείτε όμως το παράδειγμα του Ιώβ, ενός ανθρώπου που ήταν βαριά άρρωστος. (Ιώβ 2:7) Παρότι ο Ιώβ ευχόταν να είχε πεθάνει, εξακολουθούσε να πιστεύει ότι ο Θεός είχε τη δύναμη να τον αναστήσει στη γη. Είπε με πεποίθηση: «Μακάρι να με έκρυβες στον Σιεόλ [Τάφο] . . . Θα καλέσεις, και εγώ θα σου απαντήσω. Θα έχεις λαχτάρα για το έργο των χεριών σου». (Ιώβ 14:13, 15) Ο Ιώβ ήταν βέβαιος ότι ο Θεός του θα λαχταρούσε να τον ξαναδεί και να τον επαναφέρει στη ζωή.

Αυτό ακριβώς θα κάνει σύντομα ο Θεός—για τον Ιώβ και για αναρίθμητους άλλους ανθρώπους—όταν αυτή η γη μεταμορφωθεί σε παράδεισο. (Λουκάς 23:42, 43) «Πρόκειται να γίνει ανάσταση», πιστοποιεί η Αγία Γραφή στο εδάφιο Πράξεις 24:15. «Μη θαυμάζετε για αυτό», μας διαβεβαιώνει ο Ιησούς, «επειδή έρχεται η ώρα κατά την οποία όλοι όσοι είναι στα μνημεία θα ακούσουν τη φωνή του και θα βγουν». (Ιωάννης 5:28, 29) Ο Ιώβ θα δει την εκπλήρωση αυτής της υπόσχεσης. Θα έχει την προοπτική να αποκτήσει ξανά “το νεανικό του σφρίγος”, και η σάρκα του θα παραμείνει για πάντα «πιο δροσερή από ό,τι στη νεότητά του». (Ιώβ 33:24, 25) Το ίδιο θα συμβεί σε όλους όσους ανταποκριθούν με εκτίμηση στη γεμάτη έλεος προμήθεια του Θεού για ανάσταση σε ζωή στη γη.

Αν έχετε χάσει κάποιο αγαπημένο σας πρόσωπο, τα όσα εξετάσαμε μπορεί να μη διώξουν εντελώς τη θλίψη σας. Κάνοντας όμως στοχασμούς γύρω από τις υποσχέσεις του Θεού που υπάρχουν στη Γραφή, θα βρείτε πραγματική ελπίδα καθώς και τη δύναμη να συνεχίσετε.—1 Θεσσαλονικείς 4:13.

Θα θέλατε να μάθετε περισσότερα για το πώς να αντιμετωπίσετε τη θλίψη; Ή μήπως έχετε κάποια σχετικά ερωτήματα, όπως: «Γιατί επιτρέπει ο Θεός το κακό και τα παθήματα;» Παρακαλούμε επισκεφτείτε τον ιστότοπο μας, jw.org, για να δείτε πώς δίνει η Γραφή παρηγορητικές, πρακτικές απαντήσεις.

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ τ. 3 του 2016.
  • Δείτε κι αυτά τα άρθρα από το ίδιο περιοδικό ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Πάμε σήμερα στους Φιλίππους την αρχαία πόλη που είχε επισκεφθεί ο απόστολος Παύλος;

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

filipi.kavala1
Τον καιρό που ο απόστολος Παύλος έκανε τη δεύτερη ιεραποστολική περιοδεία του, αυτή η πόλη, οι Φίλιπποι, ήταν «η εξέχουσα [πρώτη] πόλη της περιφέρειας της Μακεδονίας», αν και προφανώς δεν ήταν πρωτεύουσά της. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα της περιφέρειας, στο βόρειο άκρο του Αιγαίου Πελάγους, όχι μακριά από την περιφέρεια της Θράκης. Θα μας ξεναγήσει σήμερα ο φίλος μου Ηλίας.

filipi.kavala2
Έχοντας ανταποκριθεί στην πρόσκληση να πάει στη Μακεδονία, ο Παύλος βρέθηκε αντιμέτωπος με εναντίωση στην πρώτη κιόλας πόλη, και αυτή τη φορά η εναντίωση δεν προερχόταν από Ιουδαίους, όπως στη Γαλατία. Οι διοικητές της πόλης ενήργησαν με βάση τις ψεύτικες κατηγορίες που διατύπωσαν οι κύριοι του δαιμονισμένου κοριτσιού, οι οποίοι είχαν χάσει το εισόδημά τους επειδή εκείνη δεν ήταν πλέον σε θέση να ασκεί τη μαντική τέχνη που τους είχε αποφέρει πολύ κέρδος. Ράβδισαν τον Παύλο και τον Σίλα, τους φυλάκισαν και έκλεισαν τα πόδια τους σε ξύλινα δεσμά.

filipi.kavala3
Κατά τα μεσάνυχτα, όμως, καθώς προσεύχονταν και αινούσαν τον Θεό με ύμνους, και ενώ τους άκουγαν οι άλλοι φυλακισμένοι, συνέβη ένα θαύμα. Ένας σεισμός έσπασε τα δεσμά των φυλακισμένων και άνοιξε τις πόρτες. Ο δεσμοφύλακας, ξέροντας ότι θα αντιμετώπιζε την ποινή του θανάτου σε περίπτωση που έχανε τους φυλακισμένους τους οποίους είχε υπό την εποπτεία του, ήταν έτοιμος να αυτοκτονήσει όταν ο Παύλος τού φώναξε: «Μην κάνεις κακό στον εαυτό σου, γιατί είμαστε όλοι εδώ!» Στη συνέχεια, ο δεσμοφύλακας και το σπιτικό του άκουσαν τον Παύλο και τον Σίλα, περιποιήθηκαν τις πληγές τους και βαφτίστηκαν ως πιστοί.

filipi.kavala4
Οι Φίλιπποι υπήρχαν προτού ακόμα φροντίσει ο Φίλιππος Β΄ το 356 Π.Κ.Χ. να καθαριστούν τα δάση, να επεκταθεί η πόλη και να της δοθεί το όνομά του. Πέντε χρόνια νωρίτερα, είχαν έρθει άποικοι από τη Θάσο για να εργαστούν στα πλούσια ορυχεία της τοποθεσίας Άσυλα και του Παγγαίου όρους.

filipi.kavala5
Ο Ηλίας με τη σύζυγο του, Κατερίνα κι ένα ζευγάρι Γερμανών που φιλοξένησαν σπίτι τους, στην Αναστασιά των Σερρών για δύο εβδομάδες ήρθαν μια μέρα εκδρομή εδώ. Ήταν αδελφοί μας και ήθελα να περπατήσουν στα βήματα του Παύλου, να νιώσουν στιγμές να ζωντανέψουν τη Γραφή στα μάτια τους. Και νομίζω ότι τα κατάφεραν.

filipi.kavala6
Από κει ψηλά μπορείς να δεις την πόλη της Καβάλας. Υπέροχη. Φανταστική! Τη φωτογραφία την έχει πάρει ο φίλος μου ο Ηλίας... Κι εμείς τη βλέπουμε και ονειρευόμαστε... Υπήρξε εδώ, μια άλλη καλή εποχή όταν πηγές ζωής, αγάπης και γενναιοδωρίας έρεαν από μερικούς εξαιρετικούς ανθρώπους, όπως ο Παύλος, η Λυδία, ο δεσμοφύλακας και άλλοι. Ευχαριστούμε Ηλία που μας ταξίδεψες...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Συνταξιούχος με τα όλα του

Τελικά είναι μεγάλη υπόθεση η υπομονή… Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Επιτέλους! Άπό τις 24/10/2020 είμαι και επίσημα συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. Η αγωνία μου μετρούσε από τον περσινό Νοέμβριο, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! Και τώρα θα έχω τη δυνατότητα πια, να μπαλώσω ένα σωρό τρύπες που δημιουργήθηκαν τους ατέλειωτους μήνες της προσμονής. Όλα αυτά ήταν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς εφημερίδες. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA