Μια ακόμα μικρή παράταση της καραντίνας ώς τις 14 του Δεκέμβρη. Υπομονή, δεν πειράζει

paratasi

14dekΤη νέα παράταση του lockdown μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου, όπως άλλωστε αναμενόταν, καθώς το δεύτερο κύμα κορονοϊού δεν υποχωρεί σε βαθμό επαρκή για να ανοίξει ευρύτερα η οικονομία και η κοινωνία, ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας. 

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία υπάρχει σταθεροποίηση και μείωση κρουσμάτων αλλά με πιο αργούς ρυθμούς από ό,τι αναμενόταν, εξακολουθεί να υπάρχει πίεση σε πολλά νοσοκομεία στη Βόρεια Ελλάδα και επιδημιολογικό φορτίο υψηλό, επομένως το σταδιακό άνοιγμα απομακρύνεται χρονικά και παρατείνονται τα υφιστάμενα μέτρα μέχρι και τη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου.

Μόνη εξαίρεση αποτελούν τα καταστήματα πώλησης αμιγώς Χριστουγεννιάτικων εποχιακών ειδών, που θα ανοίξουν από τη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Ανάπτυξης. 

Γιατί να μην κάνετε διακοπές στο σπίτι; Πολύ χρήσιμες ιδέες, από ένα ΞΥΠΝΑ του 1990!

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

diakopes.spiti
Οι καιροί είναι δύσκολοι. Πολλοί άνθρωποι, δεν θα μπορέσουν να πάνε φέτος διακοπές. Είτε επειδή φοβούνται λόγω κορονοϊού Covi-19, είτε επειδή δυσκολεύονται με τα οικονομικά τους. Ωστόσο, παρακαλώ, χαλαρώστε. Μπορεί τα πράγματα να μην είναι τόσο ιδανικά, όσο στη φωτογραφία, αλλά σίγουρα υπάρχουν εναλλακτικές...

Έχετε δυο βδομάδες διακοπές και πραγματικά χρειάζεστε αλλαγή! Αλλά δεν έχετε χρήματα για ταξίδια αυτόν τον καιρό. Τι μπορείτε να κάνετε;

Θυμηθείτε, οι διακοπές είναι μια ανάπαυλα από τη ρουτίνα, ένα διάλειμμα για ξεκούραση ή για σπάσιμο της μονοτονίας. Γιατί λοιπόν να μην κάνετε διακοπές στο σπίτι; Σίγουρα υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε εκεί. Μπορείτε να ζωγραφίσετε, να τραβήξετε φωτογραφίες ή να ασχοληθείτε με άλλα χόμπι για τα οποία σπάνια βρίσκετε καιρό. Υπάρχουν μέρη και πράγματα ακριβώς στην περιοχή που μένετε, τα οποία μπορείτε να δείτε και να απολαύσετε. Οι διακοπές στο σπίτι προσφέρουν πολλά πλεονεκτήματα. Ας αναφέρουμε μερικά:

▪ Δεν χρειάζεστε διαβατήριο ή βίζα
▪ Δεν χρειάζεστε συνάλλαγμα
▪ Δεν θα έχετε προβλήματα με κάποια ξένη γλώσσα
▪ Δεν θα ταλαιπωρηθείτε στο τελωνείο ή στον έλεγχο διαβατηρίων
▪ Δεν χρειάζεται να φτιάχνετε βαλίτσες
▪ Δεν θα έχετε έξοδα για αεροπορικά εισιτήρια ή για βενζίνη
▪ Δεν θα χάσετε πολύτιμο χρόνο ώσπου να φτάσετε

Ορίστε, δεν νιώθετε ήδη καλύτερα; Μπορείτε μάλιστα να κοιμηθείτε όσο σας αρέσει στο δικό σας αναπαυτικό κρεβάτι που έχετε συνηθίσει τόσο πολύ!

Αυτό που είναι σημαντικό σε σχέση με οποιεσδήποτε διακοπές είναι ο προγραμματισμός τους. Έτσι κι αλλιώς, για μερικούς η αναμονή είναι εξίσου συναρπαστική με την πραγματικότητα. Οι διακοπές στο σπίτι θα απαιτήσουν επίσης καλή προετοιμασία προκειμένου να κάνετε κάτι αξιόλογο που να σας ευχαριστήσει πραγματικά και να σας ικανοποιήσει.

Τι Μπορείτε να Κάνετε στο Σπίτι
Στις διακοπές πολλοί τραβούν φωτογραφίες για να έχουν ενθύμια της περίστασης. Ταξιδεύουν χιλιάδες χιλιόμετρα για να φωτογραφίσουν πράγματα που εσείς μπορεί να έχετε «δίπλα» σας. Δοκιμάστε να φωτογραφίσετε ένα λιβάδι με μαργαρίτες, μια πικραλίδα σε κοντινό πλάνο ή κάποιο μικροσκοπικό πλασματάκι σ’ ένα κλαρί. Μπορεί ανέκαθεν να θέλατε φωτογραφίες του παλιού σας σχολείου, του σπιτιού όπου μεγαλώσατε ή του αγαπημένου αγροτόσπιτου της γιαγιάς λίγο έξω από την πόλη· φωτογραφίες που ποτέ δεν βρίσκατε χρόνο να τραβήξετε. Κάντε το τώρα!

Και μια και μιλάμε γι’ αυτές, τι γίνεται μ’ εκείνα τα κουτιά με τις οικογενειακές φωτογραφίες που σκοπεύετε να βάλετε κάποτε σε άλμπουμ; Να μια ευκαιρία να το κάνετε. Ολόκληρη η οικογένεια θα ευχαριστηθεί να κάθεται και να βλέπει αυτά τα ενθύμια του παρελθόντος. Αν βρείτε κάποιες καλές φωτογραφίες της οικογένειας ή κάποιων φίλων, τι ωραία θα ήταν να τους στείλετε μερικές!

Συχνά οι ταξιδιώτες μαζεύουν διάφορα ενθύμια. Τώρα, τι θα μπορούσατε να βρείτε στο μέρος που μένετε; Ίσως μερικές ασυνήθιστες πέτρες για ένα μικρό θερμοκήπιο ή αρκετές απ’ αυτές που θα τις βάλετε σ’ ένα μπολ και θα τις χρησιμοποιήσετε για μπιμπελό. Θα εκπλαγείτε από το πόσο μπορούν να μαγευτούν τα μικρά παιδιά με τις πέτρες και μόνο! Μπορείτε να σκεφτείτε άλλα πράγματα; Κοχύλια; Φθινοπωρινά φύλλα; Χαμόκλαδα και άλλα φυτά (μέχρι και φύκια!), που μπορείτε να τα αποξηράνετε και να τα χρησιμοποιήσετε για διακοσμητικά;

Τι μπορούμε να πούμε γι’ αυτά τα μέλη της οικογένειας ή τους φίλους που εδώ και καιρό θέλετε να καλέσετε στο σπίτι; Καλέστε τους για καφέ ή για τσάι. Ζητήστε από τους πιο μεγάλους να αφηγηθούν ιστορίες από τα νιάτα τους για να ωφεληθούν οι νεότεροι. Γιατί να μη μαγνητοφωνήσετε αυτές τις ιστορίες; Ίσως να μην έχετε για πολύ ακόμα κοντά σας τον «μπάρμπα-Θωμά».

Πολλοί, όταν είναι σε διακοπές, στέλνουν κάρτες σε αγαπημένα πρόσωπα και φίλους. Εφόσον κάνετε διακοπές στο σπίτι, πάρτε το μάτσο με τα γράμματα από το συρτάρι του γραφείου. Γράψτε στους φίλους σας για να τους πείτε ότι εξακολουθείτε να τους αγαπάτε και ότι δεν τους έχετε ξεχάσει.

Πού Μπορείτε να Πάτε στην Περιοχή σας
Αν είχατε επισκέπτες στην πόλη σας, πού θα τους πηγαίνατε; Τι θα μπορούσαν να δουν; Μπορεί στην αρχή να σκεφτείτε ότι δεν υπάρχουν πολλά ενδιαφέροντα μέρη, αλλά συχνά αυτό συμβαίνει επειδή παίρνουμε την πόλη που μένουμε ως κάτι δεδομένο. Ψάξτε να βρείτε τι υπάρχει. Δείτε τι συστήνει στους τουρίστες το τοπικό τουριστικό γραφείο. Τα αξιοθέατα που υπάρχουν μπορεί να είναι ευχάριστη έκπληξη για εσάς.

Μήπως υπάρχει κανένα μουσείο εκεί κοντά; Ή μήπως κάποιο εργοστάσιο που κάνει ξεναγήσεις; Μερικά εργοστάσια που φτιάχνουν καραμέλες ή σοκολάτες δεν κάνουν μόνο ξεναγήσεις, δίνουν και δείγματα των προϊόντων τους! Το ίδιο κάνουν και ορισμένα οινοποιεία. Κάποιος ντόπιος αγρότης μπορεί να είναι πρόθυμος να δείξει στα παιδιά σας τα ζώα—πώς να μαζεύουν τα αβγά από τις κότες ή ακόμα και πώς να αρμέγουν την αγελάδα. Θα είναι καλό γι’ αυτά να μάθουν ότι το γάλα δεν βγαίνει από το μπουκάλι ή από το κουτί.

Μπορεί να γλιτώσετε τη μαμά από το μαγείρεμα με το να επισκεφτείτε διάφορα εστιατόρια που φτιάχνουν φαγητά άλλων χωρών. Με το διαφορετικό φαγητό τους—κινέζικο, γιαπωνέζικο, ιταλικό—και με το ντεκόρ τους, ίσως ακόμα και με τη μουσική τους, μπορείτε εύκολα να φανταστείτε ότι τρώτε σε μια ξένη χώρα.

Αλλά τι γίνεται αν δεν έχετε τέτοια εστιατόρια στην πόλη σας; Τότε γιατί να μη ζήσετε αυτή την εμπειρία στο σπίτι; Από τη βιβλιοθήκη μπορείτε να πάρετε πληροφορίες σχετικά με το πώς ντύνονται και τι τρώνε ορισμένοι λαοί. Φανταστείτε ότι είστε στην Ινδία, για παράδειγμα. Ένα βιβλίο μαγειρικής, με συνταγές για ινδικά φαγητά με κάρι, θα σας δώσει την ευκαιρία να φτιάξετε ένα φαγητό που δεν είναι και πάρα πολύ δύσκολο. Εκείνο το βράδυ, μπορείτε ακόμα και να μιμηθείτε τον τρόπο που ντύνονται.

‘Ναι’, λέτε, ‘αλλά όσοι από την οικογένεια αγαπούν το κάμπινγκ δεν θα καταλάβουν διακοπές αν δεν κάνουν κάμπινγκ’. Μήπως αυτή τη χρονιά μπορείτε να αρκεστείτε στο να στήσετε τη σκηνή σας στην πίσω αυλή του σπιτιού; Μπορείτε ακόμα να κανονίσετε να κάνετε με την ησυχία σας πεζοπορίες στην εξοχή κάπου κοντά σας και, ενόσω θα είστε εκεί, να μαζέψετε αγριολούλουδα και να καθήσετε να παρατηρήσετε μερικά ζώα και πουλιά.

Εφόσον οι διακοπές είναι συνήθως μια καλή ευκαιρία για να ενισχύσετε τους οικογενειακούς δεσμούς και να κάνετε διάφορα πράγματα μαζί, δεν θα ήταν ίσως πιο ωφέλιμο να το κάνετε αυτό στο σπίτι, σε οικείο περιβάλλον; Δοκιμάστε το.

Ικανοποίηση για Όσα Προφτάσετε να Κάνετε
Κι έπειτα, υπάρχουν όλες αυτές οι δουλειές στο σπίτι που ποτέ δεν φαίνεται να έχετε το χρόνο να τις κάνετε. Αλλά θα σας αναζωογονήσει πραγματικά αυτή η σωματική εργασία; Δεν θα ήταν μεγάλη ανακούφιση να ξαναμπείτε στην καθημερινή σας ρουτίνα μετά τις διακοπές ικανοποιημένοι που επιτέλους κλείσατε εκείνη την τρύπα στη σκεπή, που όλα τα πόμολα είναι πάνω στα συρτάρια και που οι μεντεσέδες που έτριζαν σώπασαν μια για πάντα; Μπορεί να μην ξοδέψετε περισσότερη ενέργεια κάνοντας αυτές τις απαραίτητες δουλειές απ’ όση θα ξοδεύατε παίζοντας διάφορα παιχνίδια, κολυμπώντας ή κάνοντας πεζοπορία.

Και ποιος δεν έχει επιθυμήσει κατά καιρούς να καθίσει να διαβάσει και να μελετήσει περισσότερο; Δεν θα είναι βαρετό. Κάντε έρευνα σχετικά με οποιοδήποτε θέμα σας ενδιαφέρει. Πάρτε από το ράφι της βιβλιοθήκης σας έναν τόμο της Σκοπιάς ή του Ξύπνα! Μην εκπλαγείτε αν διαπιστώσετε ότι ξεφύγατε και διαβάζετε άλλα ωραία άρθρα. Ξαφνικά ήρθε η ώρα για το μεσημεριανό ή το βραδινό φαγητό. Δεν μπορείτε να πιστέψετε ότι η ώρα πέρασε τόσο γρήγορα. Αλλά ηρεμήστε! Θυμηθείτε, είστε σε διακοπές.

Χαρείτε την Προετοιμασία των Διακοπών στο Σπίτι
Βρείτε καινούριες ιδέες, χρησιμοποιήστε τη φαντασία σας, και ίσως όταν τελειώσουν αυτές οι διακοπές, να αναλογιστείτε: ‘Το χάρηκα πραγματικά αυτό! Πρέπει να το ξανακάνω!’

Τι λέτε λοιπόν τώρα; Ίσως θέλετε να συγκεντρώσετε την οικογένεια και να βγάλετε ένα πρόγραμμα για διακοπές στο σπίτι. Πάρτε και τις δικές τους ιδέες. Αν μένετε μόνος ή μόνη, ζητήστε από έναν καλό φίλο ή φίλη να σας βοηθήσει να τις σχεδιάσετε. Έπειτα δοκιμάστε να κάνετε διακοπές στο σπίτι. Αν συγκριθούν με τις διακοπές μακριά από το σπίτι, μπορεί να έχουν το ίδιο καλό αποτέλεσμα, αφού θα σας προσφέρουν αυτή την πολυπόθητη ανάπαυλα στην πολυάσχολη ζωή σας.

  • Αναδημοσίευση από το περιοδικό ΞΥΠΝΑ του 1990, (g90 22/6 σ. 21-23)

Ένας αρτοποιός, μία πίτα, ένα περιστέρι και ένα τόξο... Από το βιβλίο του προφήτη Ωσηέ

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

3.mera.kriti.1.2007

Το έβδομο κεφάλαιο του προφήτη Ωσηέ, είναι ένα κεφάλαιο γεμάτο από συγκρίσεις. Ο Ιεχωβά προβαίνει σε συγκρίσεις μεταξύ του λαού Ισραήλ και των διαφορετικών όψεων της καθημερινής του ζωής. Διάφορα ερωτήματα τίθενται στο κεφάλαιο αυτό. Με τι μοιάζει ο Ισραήλ; Με τι συγκρίνετε αυτή τη γενιά; Η απάντηση που μας δίνετε στο προφητικό βιβλίο του Ωσηέ μοιάζει φαινομενικά παράδοξη διότι περιλαμβάνει έναν αρτοποιό, μία πίτα, ένα περιστέρι και ένα τόξο. Αυτές οι συγκρίσεις μπορεί να φαίνονται εκ πρώτης όψεως όμορφες και αθώες· όμως, δεν είναι.

Στην πραγματικότητα, οι κρίσεις του Ιεχωβά μέσω του Ωσηέ είναι σκληρές γιατί φανερώνουν την γυμνή αλήθεια. Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε όλα όσα λέει ο Ιεχωβά για τον λαό Ισραήλ σε ένα και μόνο εδάφιο: «Και δεν λένε στην καρδιά τους ότι θα θυμηθώ όλη τους την κακία. Τώρα οι ενέργειές τους τούς έχουν περικυκλώσει. Μπροστά στο πρόσωπό μου έχουν φτάσει» (Ωσηέ 7:2). Θυμηθείτε, σας παρακαλώ, ότι οι κρίσεις αυτές εξαγγέλλονται  σε μια περίοδο όπου ο λαός Ισραήλ εκδήλωνε απιστία και είχε μολυνθεί από τη λατρεία του Βάαλ, παραβαίνοντας τη διαθήκη του Ιεχωβά.

Στη γη της επαγγελίας, ο Ισραήλ είχε γίνει λαός γεωργικός, αλλά καθώς γινόταν αυτό, υιοθέτησε, όχι μόνο τον τρόπο ζωής των Χαναναίων, αλλά και τη θρησκεία τους, η οποία περιλάμβανε τη λατρεία του Βάαλ, ενός θεού που συμβόλιζε τις αναπαραγωγικές δυνάμεις της φύσης. Στην εποχή του Ωσηέ, ο Ισραήλ είχε απομακρυνθεί εντελώς από τη λατρεία του Ιεχωβά και είχε στραφεί σε αχαλίνωτες γεμάτες μεθύσια τελετουργίες που περιλάμβαναν ανήθικες σχέσεις με τις ιερόδουλες των ναών, απέδιδε την ευημερία του στον Βάαλ, ήταν ανόσιος και ανάξιος στον Ιεχωβά.

Έπρεπε με κάθε τρόπο ο λαός να διαπαιδαγωγηθεί. Για το λόγο αυτό ο Ιεχωβά έστειλε τον προφήτη Ωσηέ για να  προειδοποιήσει το λαό τι θα συνέβαινε αν δεν μετανοούσε. Μετά το θάνατο του Ιεροβοάμ του Β´, ο Ισραήλ πέρασε την πιο φρικτή περίοδο της ιστορίας του. Παντού βασίλευε ο τρόμος. Πολλοί από τους κυβερνώντες δολοφονούνταν μέχρι την ασσυριακή αιχμαλωσία. Στο διάστημα αυτό, δύο φατρίες πολεμούσαν η μία την άλλη· η μία ήθελε να συμμαχήσουν με την Αίγυπτο και η άλλη με την Ασσυρία. Αλήθεια, σκεφτείτε για λίγο ότι ούτε η μία ούτε η άλλη φατρία δεν εμπιστευόταν τον Ιεχωβά.

Τι μαθήματα μπορούμε να πάρουμε εμείς σήμερα από έναν αρτοποιό, μία πίτα, ένα περιστέρι και ένα τόξο; Αλήθεια, αδελφοί, έχουμε το θάρρος και την ειλικρίνεια να σταθούμε εμείς απέναντι σε αυτές τις κρίσεις του Ιεχωβά, και να στοχαστούμε βάζοντας το χέρι στην καρδιά, απευθύνοντας ο καθένας ξεχωριστά στον εαυτό του τα ερωτήματα αυτά; Εγώ, όχι ο αδελφός μου ή η αδελφή μου, με τι μοιάζω; Με έναν αρτοποιό; Με μία πίτα; Με ένα περιστέρι; ή με ένα τόξο; Μήπως, ο Ιεχωβά Θεός, τούτη την ώρα στέκεται ενώπιόν μας και παρατηρώντας τη ζωή μας μας απευθύνει τα ίδια ακριβώς ερωτήματα που έκανε μέσω του Ωσηέ στο λαό Ισραήλ; 

Εμείς αποδίδουμε λατρεία στον Ιεχωβά με τρόπο που Τον ευχαριστεί; Όλα όσα έχουμε στη ζωή μας πιστεύουμε ότι είναι δώρα από τον Ιεχωβά ή πιστεύουμε ότι τα έχουμε επειδή εμείς είμαστε άξιοι; Είμαστε όσιοι ή ανόσιοι; Άξιοι ή ανάξιοι της στοργικής Του καλοσύνης και του άπειρου ελέους Του; Διότι, σήμερα, ο Ιεχωβά Θεός, στέλνει για εμάς τον προφήτη Ωσηέ να μας μιλήσει και να μας βοηθήσει να ψάξουμε την καρδιά μας με ειλικρίνεια και να μετανοήσουμε για ότι τυχόν δεν είναι σύμφωνο με το θέλημα του Ουράνιου Πατέρα μας. Σας παρακαλώ θερμά με προσευχή και προσοχή να στοχαστείτε όλα όσα ο Ιεχωβά έχει να πει στον καθένα από εμάς.        

Ένας αρτοποιός 

Το πρώτο πράγμα με το οποίο παρομοιάζει ο Ωσηέ τον Ισραήλ είναι με έναν αρτοποιό που κοιμάται

Ο φούρνος του Ωσηέ είναι φυσικά συμβολικός. Δηλαδή, ο προφήτης δανείζεται μια εικόνα για να καταστήσει σαφές ποιοι ήσαν οι άνθρωποι της εποχής του. Ο Ωσηέ δεν στρέφεται εναντίον όλων των αρτοποιών. Απλά το χρησιμοποιεί ως παράδειγμα. Ακούστε πώς ο Ωσηέ το θέτει αυτό:

«Διότι έφεραν την καρδιά τους κοντά όπως σε φούρνο· καίει μέσα τους. Όλη τη νύχτα ο αρτοποιός τους κοιμάται· το πρωί ο φούρνος καίει σαν να έχει φλόγες φωτιάς. Πυρώνουν όλοι τους σαν το φούρνο και καταβροχθίζουν τους κριτές τους. Οι βασιλιάδες τους έχουν όλοι πέσει· κανείς τους δεν φωνάζει προς εμένα». (Ωσηέ 7:6-7)

Είναι φανερό ότι ο Ωσηέ την εποχή εκείνη μιλάει για τις αμαρτίες του λαού Ισραήλ. Σήμερα, όμως, μιλάει για τη δική μας αμαρτία. Αναρωτηθείτε σας παρακαλώ θερμά τα εξής; Μήπως υπάρχει μίσος μέσα στην καρδιά μας; Μήπως υπάρχει κάποιος αδελφός μας, αδελφή μας, ή κάποιος άλλος άνθρωπος για τον οποίο αισθανόμαστε εχθρότητα;

Μήπως υπάρχει κάποιος αδελφός μας, αδελφή μας, ή κάποιος άλλος άνθρωπος με τον οποίο πρέπει να συμφιλιωθούμε; Μήπως στρεφόμαστε πολλές φορές ο ένας εναντίον του άλλου; Μήπως ανάβουμε φωτιά όχι για να ψήσουμε την πίτα μας αλλά για να καταβροχθίσουμε τους επισκόπους ή τους πρεσβυτέρους; Μήπως ανήκουμε κι εμείς σε εκείνους τους ανθρώπους, όπως στην εποχή του Ωσηέ που δεν φωνάζουμε στον Ιεχωβά αλλά ο καθένας από εμάς ανήκει σε μια φατρία;  

Μήπως ανήκουμε σε εκείνους, οι οποίοι, όπως τόσο όμορφα λέει το εδάφιο: «Και δεν λένε στην καρδιά τους ότι θα θυμηθώ όλη τους την κακία. Τώρα οι ενέργειές τους τούς έχουν περικυκλώσει. Μπροστά στο πρόσωπό μου έχουν φτάσει» (Ωσηέ 7:2). Αδελφοί μου, σήμερα ο Ιεχωβά Θεός, στέλνει για εμάς τον προφήτη Ωσηέ να μας μιλήσει και να μας βοηθήσει να ψάξουμε την καρδιά μας με ειλικρίνεια και να μετανοήσουμε για ότι τυχόν δεν είναι σύμφωνο με το θέλημα του Ουράνιου Πατέρα μας.

Σήμερα να διορθώσουμε τη ζωή μας και να αποκαταστήσουμε τη σχέση μας με τον Ιεχωβά, με τους αδελφούς μας, με τους φίλους μας, με τους συγγενείς μας, με την οικογένειά μας. Σήμερα που είναι καιρός ευπρόσδεκτος. Να θυμάστε ότι η καθυστερημένη ένδειξη αγάπης, η καθυστερημένη μετάνοια, η καθυστερημένη τακτοποίηση ζητημάτων μοιάζει με τα λουλούδια που πηγαίνει κάποιος στην κηδεία κάποιου που έχει πεθάνει. Τι να τα κάνει ο νεκρός τα λουλούδια αν όσο ζούσε κανένα καλό δεν είδε από εμάς; 

Ο μεγαλύτερος ποιητής της Σκωτίας, ο εθνικός ποιητής της Σκωτίας, ο Ροβέρτος Μπερνς κάποτε πέθανε. Την ημέρα της κηδείας του όλοι έσπευσαν να τον τιμήσουν. Του έφτιαξαν μάλιστα και ένα μεγαλοπρεπές μνημείο. Ένας από εκείνους που ήσαν παρόντες στην κηδεία του είπε το εξής: «όσο ζούσε δεν του έδωσαν ψωμί να φάει· τώρα, που πέθανε, τον ταΐζουν πέτρες». 

Μήπως αυτό συμβαίνει και στη δική μας τη ζωή; Το φούρνο της ζωής μας γιατί τον ανάβουμε, για να δώσουμε ψωμί στους ανθρώπους που υπάρχουν γύρω μας ή πυρώνουμε σαν τον φούρνο για να καταβροχθίσει ο ένας τον άλλον; Σε τούτες τις τελευταίες ημέρες αυτού του συστήματος πραγμάτων ας έχουμε σπλάχνα οικτιρμών, καρδιά ελέους, πνεύμα συγχωρητικό και ταπεινό και ας αγωνιζόμαστε να οικοδομήσουμε τη σχέση μας με τον Ιεχωβά και με τους αδελφούς μας· κι όχι να την γκρεμίσουμε.

Μία πίτα

Το δεύτερο πράγμα με το οποίο παρομοιάζει ο Ωσηέ τον Ισραήλ είναι με μια πίτα που δεν τη γύρισαν από την άλλη πλευρά

«Ο δε Εφραΐμ, αυτός αναμειγνύεται με τους λαούς. Ο Εφραΐμ έχει γίνει στρογγυλή πίτα που δεν τη γύρισαν από την άλλη πλευρά». (Ωσηέ 7:8)

Τι συμβαίνει σε μια πίτα αν δεν την γυρίσεις από την άλλη πλευρά; Από τη μία πλευρά είναι καμένη και από την άλλη ωμή. Ο Ισραήλ, με άλλα λόγια, μοιάζει σαν μια μισοψημένη πίτα. Σε τι χρησιμεύει μια μισοψημένη πίτα; Ποιος μπορεί να φάει μια μισοψημένη πίτα; Κανείς. Η πίτα αυτή είναι άχρηστη και πρέπει να πεταχτεί. Κρίμα ο κόπος που κατέβαλλε κάποιος να την ετοιμάσει και στο τέλος αναγκάζεται να την πετάξει. Τι σημαίνει αυτό; Ο ίδιος ο Ιεχωβά μέσω του του προφήτη Ωσηέ λέει για τον λαό Του: «Ο δε Εφραΐμ, αυτός αναμειγνύεται με τους λαούς».

Η ανάμειξη αυτή μπορεί να είναι κάτι καλό, μπορεί όμως, να είναι και κάτι κακό. Ο Ισραήλ καλείται από τον Ιεχωβά να είναι φως στα έθνη, να είναι μια βασιλεία φωτός μέσα στο σκοτάδι, να εκπροσωπήσει τον Ιεχωβά μέσα στον κόσμο. Από την άλλη πλευρά, όμως, Ισραήλ ταυτίστηκε με τα έθνη με τα οποία αναμείχθηκε.

Δεν τήρησε τους νόμους και τις εντολές που ο Ιεχωβά τους είχε προστάξει για να τους κρατήσει ξεχωριστούς και διαφορετικούς. Δεν έμειναν όσιοι στην αγνή λατρεία. Από τη μια πλευρά είναι ο κόσμος. Από την άλλη πλευρά είναι η Βασιλεία του Θεού. Νομίζω ότι δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε ποια πλευρά της πίτας έμεινε άψητη και τι αυτό συμβολίζει. 

Ο Ισραήλ ήταν ψυχρός, χλιαρός, αδιάφορος, ανόσιος σε ότι αφορούσε τον Ιεχωβά και το ζήτημα της κυριαρχίας Του. Δεν έμειναν πιστοί στην αγνή και καθαρή λατρεία. Ουσία δεν υπήρχε· μόνο τύπος κι αυτός νοθευμένος. Ως προς τις συνήθειες των εθνών ήταν πολύ θερμός. Με μεγάλη ευκολία προσαρμόστηκε παραιτούμενος από τους νόμους και τις διατάξεις του Ιεχωβά που τον έκαναν ξεχωριστό και διαφορετικό από τον κόσμο. Είχε στραφεί σε αχαλίνωτες γεμάτες μεθύσια τελετουργίες που περιλάμβαναν ανήθικες σχέσεις με τις ιερόδουλες των ναών, απέδιδε την ευημερία του στον Βάαλ και γενικά είχε απομακρυνθεί από την αγνή λατρεία.

Μήπως ανήκουμε σε εκείνους, οι οποίοι, όπως τόσο όμορφα λέει το εδάφιο: «Και δεν λένε στην καρδιά τους ότι θα θυμηθώ όλη τους την κακία. Τώρα οι ενέργειές τους τούς έχουν περικυκλώσει. Μπροστά στο πρόσωπό μου έχουν φτάσει» (Ωσηέ 7:2).

Αδελφοί μου, σήμερα ο Ιεχωβά Θεός, στέλνει για εμάς τον προφήτη Ωσηέ να μας μιλήσει και να μας βοηθήσει να ψάξουμε την καρδιά μας με ειλικρίνεια και να απαντήσουμε ο καθένας ξεχωριστά. Μήπως και εμείς είμαστε μισοψημένοι; Μήπως είμαστε ζεστοί από τη μια πλευρά - την κοσμική πλευρά - και από την άλλη πλευρά - την πλευρά του Ιεχωβά είμαστε ψυχροί ή ακόμα χειρότερα χλιαροί; Μήπως η ζωή μας όπως εκείνη η πίτα είναι από τη μια πλευρά ψημένη και από την άλλη ωμή;

Τόσοι πολλοί άνθρωποι από το λαό του Θεού, όπως ο Ισραήλ, υποκύπτουν στην αμαρτία. Τόσοι πολλοί Χριστιανοί έχουν καεί στη φωτιά των παθών τους. Τόσοι πολλοί στην εκκλησία σήμερα «αναμιγνύονται με τα έθνη» και δεν μοιάζουν με τους υπηρέτες του Ιεχωβά Θεού. Συμμορφώνονται με τον κόσμο. Έρχεται στη ζωή τους η μία παραχώρηση μετά την άλλη. Και, γίνονται σαν μια μισοψημένη πίτα που δεν τη γύρισαν από την άλλη πλευρά.

Αδελφοί μου, εάν αρνηθούμε να αναγνωρίσουμε την κατάστασή μας και να μετανοήσουμε για τις αμαρτίες μας, αν δεν αποφασίσουμε να ζήσουμε όπως ο Ιεχωβά Θεός θέλει, τότε θα είμαστε κι εμείς μισοψημένοι και δεν θα είμαστε σε τίποτα χρήσιμοι· ούτε για τον εαυτό μας, ούτε για τους άλλους. Μην παίζετε, θερμά σας παρακαλώ, με μια φωτιά που στο τέλος θα σας κάψει και τελικά θα σας καταστρέψει. Διώξτε από τη ζωή σας οτιδήποτε έχει σχέση με το πνεύμα αυτού του κόσμου· όσο μικρό κι αν φαίνεται στα μάτια σας.

Θυμάστε τι λέει στην επιστολή του ο Ιάκωβος για τη γλώσσα; «Δείτε! Πόσο μικρή φωτιά χρειάζεται για να ανάψει ένας τόσο μεγάλος δασότοπος!» Όλες οι καταστροφικές πυρκαγιές ξεκίνησαν από μια σπίθα φωτιάς. Αξίζει τον κόπο σε όλη σας τη ζωή να αγωνιστείτε να φτιάξετε μια πίτα κι αυτή στο τέλος να μείνει από την μία πλευρά άψητη; Αξίζει τον κόπο να αφήσετε να υπάρχουν πράγματα στη ζωή σας που την καταστρέφουν λίγο λίγο καθημερινά και στο τέλος να χάσετε τη Βασιλεία του Θεού και την αιώνια ζωή; Αδελφοί μου, σήμερα ο Ιεχωβά Θεός, στέλνει για εμάς τον προφήτη Ωσηέ να μας μιλήσει και να μας βοηθήσει να ψάξουμε την καρδιά μας με ειλικρίνεια.  

Ένα περιστέρι 

Το τρίτο πράγμα με το οποίο παρομοιάζει ο Ωσηέ τον Ισραήλ είναι με ένα αφελές περιστέρι χωρίς καρδιά

«Και ο Εφραΐμ είναι σαν αφελές περιστέρι χωρίς καρδιά. Προς την Αίγυπτο φώναξαν· στην Ασσυρία πήγαν». Ωσηέ 7:11

Τα περιστέρια εύκολα μπορείς να τα παραπλανήσεις και να τα εξαπατήσεις. Πάρτε ένα μεγάλο κιβώτιο, στηρίξτε το ένα άκρο και βάλτε λίγο καλαμπόκι στο δεξί μέρος του κιβωτίου. Τα περιστέρια θα έρθουν για να φάνε το καλαμπόκι. Θα πάνε στο δεξί μέρος του κιβωτίου όπου εκεί βρίσκεται το καλαμπόκι. Τραβήξτε το κορδόνι με το οποίο έχετε δέσει την πόρτα του κιβωτίου από το σημείο που έχετε κρυφτεί, και η πόρτα του κιβωτίου θα κλείσει αμέσως και θα τα παγιδεύσει. Αφελή περιστέρια χωρίς καρδιά. Αυτή είναι η εικόνα που χρησιμοποιεί ο Ιεχωβά μέσω του προφήτη Ωσηέ. 

Γιατί μοιάζει ο Ισραήλ σαν περιστέρι; Τι λέει ο Ωσηέ εδώ; Μας λέει στον ίδιο στίχο: «Και ο Εφραΐμ είναι σαν αφελές περιστέρι χωρίς καρδιά. Προς την Αίγυπτο φώναξαν· στην Ασσυρία πήγαν». Ωσηέ 7:11

Την εποχή του Ωσηέ υπήρχαν δύο δυνάμεις, η Αίγυπτος στα νότια και η Ασσυρία στα βόρεια. Ο λαός Ισραήλ σκέφτηκε ότι το πιο λογικό πράγμα που έπρεπε να γίνει ήταν να παραμείνει φιλικός και με τις δύο, και για το λόγο αυτό πότε πήγαινε με τη μία πλευρά και πότε με την άλλη σαν ένα αφελές περιστέρι χωρίς καρδιά.

Αλλά οποιαδήποτε πολιτική ή στρατιωτική κίνηση που δεν λαμβάνει υπόψη τον Ιεχωβά είναι ανόητη και καταδικασμένη σε αποτυχία. Η Αίγυπτος και η Ασσυρία γοήτευαν το λαό Ισραήλ - όπως το καλαμπόκι το περιστέρι - αλλά όλο αυτό ήταν μια παγίδα που θα τους οδηγούσε στην καταστροφή και το θάνατο. Ο αφελής Εφραΐμ που πίστευε στον άνθρωπο παρά στον Ιεχωβά Θεό. 

Ο Ιεχωβά είναι ζηλότυπος Θεός. Δεν μπορεί να ανεχθεί το γεγονός ότι ο λαός Του προσδοκά βοήθεια από τις μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις αντί να στραφεί για βοήθεια προς Αυτόν. Γνωρίζει ότι το αφελές περιστέρι χωρίς καρδιά, ο λαός Του, θα θα μπλέξει σε άσχημες περιπέτειες. Μήπως ανήκουμε σε εκείνους, οι οποίοι, όπως τόσο όμορφα λέει το εδάφιο: «Και δεν λένε στην καρδιά τους ότι θα θυμηθώ όλη τους την κακία. Τώρα οι ενέργειές τους τούς έχουν περικυκλώσει. Μπροστά στο πρόσωπό μου έχουν φτάσει» (Ωσηέ 7:2).

Αγαπάμε το αφελές περιστέρι χωρίς καρδιά; Μήπως  ακροβατούμε ανάμεσα στον Ιεχωβά Θεό και στους ανθρώπους; Μήπως η εμπιστοσύνη μας είναι σε θνητούς, που ανθρώπους που δεν μπορούν να μας σώσουν; Η προσευχή μας στον Ιεχωβά Θεό είναι το πρώτο πράγμα ή το τελευταίο πράγμα που κάνουμε; Έχουμε εμπιστοσύνη στην ανθρώπινη ανοησία ή στη Θεϊκή σοφία; Όταν κάποια είδηση, από τις τόσες δυσάρεστες ειδήσεις που ακούμε καθημερινά μας ταράξει, που στρεφόμαστε για βοήθεια; Στηριζόμαστε στον Ιεχωβά και στις αιώνιες υποσχέσεις Του ή στη δική μας σύνεση; 

Πόσοι αλήθεια από εμάς, όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, ανησυχούμε και αγωνιούμε καθώς  στο δρόμο μας συναντούμε προβλήματα με τα παιδιά μας, προβλήματα με την εργασία μας, προβλήματα στις σχέσεις μας, προβλήματα οικονομικά, προβλήματα υγείας; Ανησυχούμε και αγωνιούμε, ή τα αφήνουμε όλα στα κραταιά χέρια του Ιεχωβά Θεού; Μήπως ψάχνουμε βοήθεια πότε στην «Αίγυπτο» και πότε στην «Ασσυρία», στον κόσμο του Σατανά και των οργάνων του;

Αδελφοί μου, σήμερα ο Ιεχωβά Θεός, στέλνει για εμάς τον προφήτη Ωσηέ να μας μιλήσει και να μας βοηθήσει να ψάξουμε την καρδιά μας με ειλικρίνεια. Σκεφτείτε σας παρακαλώ με προσοχή και προσευχή πόσο εύκολο είναι, ειδικά στους έσχατους  στους οποίους ζούμε σήμερα να παγιδευτούμε κοιτάζοντας όπως το περιστέρι το καλαμπόκι χωρίς να μπορούμε να διακρίνουμε την παγίδα επειδή πότε είμαστε από τη μία πλευρά και πότε από την άλλη, ενώ θα έπρεπε να βρισκόμαστε συνεχώς στην πλευρά του Ιεχωβά ότι κι αν συμβεί;

Ο άνθρωπος που χωλαίνει μεταξύ δύο φρονημάτων είναι καταδικασμένος να καταστραφεί και δυστυχώς πολλές φορές να καταστρέψει κι άλλους. Ο Ιεχωβά, σήμερα, μας καλεί κάθε μας μέριμνα και κάθε μας ανησυχία να την εμπιστευτούμε σε Εκείνον και να πάρουμε σταθερή και αταλάντευτη θέση υπέρ της κυριαρχίας Του.

Σταματήστε να αφήνετε πράγματα αυτού του συστήματος να θέτουν σε κίνδυνο το πιστό υπόμνημα της ζωής σας. Ο Σατανάς γνωρίζει ότι έχει λίγο χρόνο και ζητάει με μανία να καταπιεί όποιον βρεθεί μπροστά του. Είναι εύκολο να σε παραπλανήσει ο διάβολος και να σε βγάλει από το δρόμο που οδηγεί στην αιώνια ζωή. Λίγο καλαμπόκι κι ένα κλουβί του είναι αρκετό φτάνει να τους δώσεις τόπο, τόσο τόπο ώστε να σε βάλει στο χέρι και να σε καταστρέψει αιώνια, αν δεν προσέξεις.    

Ένα τόξο

Το τέταρτο πράγμα με το οποίο παρομοιάζει ο Ωσηέ τον Ισραήλ είναι με ένα χαλαρό τόξο

«Και επέστρεψαν, όχι σε κάτι υψηλότερο· είχαν γίνει σαν χαλαρό τόξο». Ωσηέ 7:16

Τι είναι ένα χαλαρό τόξο; Το σπίτι που μεγάλωσα βρίσκεται μέσα σε ένα δάσος. Από την ταράτσα του σπιτιού μου έβλεπα πολύ συχνά τα παιδιά της γειτονιάς να φτιάχνουν τα δικά τους τόξα και βέλη. Κόβανε ένα κομμάτι ξύλο από τον κορμό ενός δέντρου, χάραζαν μια εγκοπή και στα δύο άκρα και τοποθετούσαν μια πετονιά ή ένα κομμάτι σχοινί.

Πολλές φορές το ξύλο που είχαν επιλέξει ήταν πολύ λεπτό και το τόξο λύγιζε περισσότερο από ότι έπρεπε με αποτέλεσμα να σπάσει ή ήταν πολύ σκληρό και δεν λύγιζε όσο έπρεπε. Και στη μία περίπτωση και στην άλλη, όποιο και αν ήταν το πρόβλημα, το τόξο ήταν άχρηστο για να πετύχει κάποιος το στόχο. Ήταν παντελώς άχρηστο. 

Ο Ιεχωβά λέει ότι ο λαός Ισραήλ είχε γίνει «ένα χαλαρό τόξο». Τι σήμαινε αυτό; Ο Ισραήλ έπρεπε να είναι όπλο στα χέρια του Ιεχωβά Θεού. Έπρεπε να χρησιμοποιηθεί από τον Ιεχωβά στον ιερό πόλεμό Του ενάντια στην αμαρτία, το κακό και τον Σατανά. Έπρεπε να είναι με το μέρος του Ιεχωβά. Όμως, δυστυχώς, ήταν ένα χαλαρό τόξο. Τις περισσότερες φορές βοηθούσε τον εχθρό παρά τον Ιεχωβά. Πολλές φορές εγκατέλειψε ο λαός το πεδίο της μάχης. Άλλες φορές πήγαινε από τη μία πλευρά στην άλλη κατά τη διάρκεια της μάχης.

Ο Ιεχωβά λέει μέσω του προφήτη Ωσηέ: «Και εγώ έδωσα διαπαιδαγώγηση· ενίσχυσα τους βραχίονές τους, αλλά εναντίον μου εξακολούθησαν να σχεδιάζουν το κακό». Ωσηέ 7:15 Δεν είναι καλό να αποκαλείσαι «χαλαρό τόξο». Μήπως ανήκουμε σε εκείνους, οι οποίοι, όπως τόσο όμορφα λέει το εδάφιο: «Και δεν λένε στην καρδιά τους ότι θα θυμηθώ όλη τους την κακία. Τώρα οι ενέργειές τους τούς έχουν περικυκλώσει. Μπροστά στο πρόσωπό μου έχουν φτάσει» (Ωσηέ 7:2).

Εμείς, άραγε αδελφοί μου, είμαστε σαν το χαλαρό τόξο και βοηθάμε περισσότερο τον εχθρό παρά τον Ιεχωβά ή είμαστε ένα χρήσιμο τόξο, όπλο στα χέρια του Ιεχωβά, ταγμένοι στο πλευρό Του πολεμώντας ενάντια στην αμαρτία, το κακό και τον Σατανά; Μήπως, ενώ μαίνεται η μάχη πότε βρισκόμαστε από τη μία πλευρά και πότε από την άλλη κι όχι στην πλευρά του Ιεχωβά ασάλευτοι; Μήπως φεύγουμε από το πεδίο της μάχης; Μήπως παραιτούμαστε όταν οι συνθήκες γίνονται δύσκολες;

Είναι βέβαιο ότι καλούμαστε να είμαστε στο στρατό του Ιεχωβά. Και πρέπει να είμαστε ένα όπλο στα χέρια του Ιεχωβά Θεού. Η εκκλησία καλείται σήμερα να είναι μια μαχόμενη εκκλησία. Είμαστε μέρος ενός πολέμου που δεν θα τελειώσει μέχρι να εξαφανιστεί κάθε εχθρός. Κι αυτό θα γίνει όταν έρθει η Βασιλεία του Θεού.  Μέχρι τότε, όμως, πρέπει να στεκόμαστε πάντοτε στην μεριά του Ιεχωβά, αταλάντευτοι, ασάλευτοι, θαρραλέοι, γενναίοι, με πίστη και ενθουσιασμό, χωρίς διάθεση συμβιβασμού ή υπαναχώρησης. Αυτή τη στάση της καρδιάς μας θα ευλογήσει ο Ιεχωβά Θεός. 

Ένας αρτοποιός, μία πίτα, ένα περιστέρι και ένα τόξο. Αυτός ήταν ο Ισραήλ. Αυτοί  μπορεί να είμαστε κι εμείς. Ο Ιεχωβά γνωρίζει πώς αποτυγχάνουμε και πως πολλές φορές πέφτουμε. Γνωρίζει τις αδυναμίες μας. Γνωρίζει τις ασθένειές μας. Γνωρίζει τις αμαρτίες μας. Ωστόσο, παρ’ όλα αυτά, θέλει να μας θεραπεύσει και να μας λυτρώσει. «Εγώ τους απολύτρωσα» εκείνοι όμως είπαν ψέματα εναντίον μου», λέει ο Ιεχωβά στο Ωσηέ 7:13. «Επιπλέον, Ιούδα, θερισμός έχει καθοριστεί για εσένα, όταν συγκεντρώσω ξανά τους αιχμάλωτους του λαού μου» Ωσηέ 6:11, 

Είναι φοβερό ο Ιεχωβά να θέλει να μας γιατρέψει κι εμείς να μην θέλουμε. Διαβάστε σας παρακαλώ θερμά τα τρομερά αυτά λόγια που ο Ιεχωβά μέσω του Ωσηέ απευθύνει σε εμάς σήμερα όπως το έκανε στο λαό Ισραήλ την εποχή εκείνη: «Τον καιρό που επρόκειτο να γιατρέψω τον Ισραήλ αποκαλύπτεται το σφάλμα του Εφραΐμ, καθώς και τα κακά πράγματα της Σαμάρειας· διότι επιδόθηκαν στο ψεύδος· και ένας κλέφτης μπαίνει μέσα· έξω μια ληστρική ομάδα κάνει εξόρμηση. Και δεν λένε στην καρδιά τους ότι θα θυμηθώ όλη τους την κακία» Ωσηέ 7:1-2.

Ο Ιεχωβά τον ίδιο Του το γιο θυσίασε ώστε να μην είμαστε όπως ήταν τότε ο Ισραήλ. Πώς ένιωσε ο Ιεχωβά στις 14 Νισάν του 33 Κ.Χ.; Πώς ένιωσε όταν προδόθηκε ο Ιησούς και κατόπιν συνελήφθη από έναν όχλο τη νύχτα; Όταν τον εγκατέλειψαν οι φίλοι του, και πέρασε από μια παράνομη δίκη; Όταν τον χλεύασαν, τον έφτυσαν και τον χτύπησαν με γροθιές; Όταν τον μαστίγωσαν, ξεσκίζοντας τις σάρκες στην πλάτη του; Όταν κάρφωσαν τα χέρια και τα πόδια του σε έναν ξύλινο πάσσαλο και τον άφησαν να κρέμεται εκεί ενώ οι άνθρωποι τον εξύβριζαν;

Πώς ένιωσε ο Πατέρας όταν ο αγαπητός του Γιος τον επικαλέστηκε στην επιθανάτια αγωνία του; Πώς ένιωσε ο Ιεχωβά όταν ο Ιησούς άφησε την τελευταία του πνοή, και, για πρώτη φορά από το ξεκίνημα όλης της δημιουργίας, ο αγαπητός Του Γιος δεν υπήρχε; Να θυμάστε, όμως, ότι ο πόνος του Ιεχωβά ήταν έντονος. Ο Ιεχωβά και ο Γιος του είχαν απολαύσει τη συναναστροφή ο ένας του άλλου επί αμέτρητα εκατομμύρια, ίσως και δισεκατομμύρια, χρόνια.

Ο Γιος έβρισκε χαρά καθώς εργαζόταν με τον Πατέρα ως ο αγαπητός «δεξιοτέχνης εργάτης» του και ως ο Εκπρόσωπός του, «ο Λόγος». Αυτό που υπέμεινε ο Ιεχωβά καθώς έβλεπε τον Γιο του να βασανίζεται, να χλευάζεται και κατόπιν να εκτελείται ως εγκληματίας ξεπερνάει κατά πολύ τα όσα μπορούμε να αντιληφθούμε. Η απελευθέρωσή μας είχε πολύ υψηλό κόστος για τον Ιεχωβά!

Ας σκύψουμε ο καθένας χωριστά τούτη την ώρα στην παρουσία του Ιεχωβά Θεού και ας Τον παρακαλέσουμε ένθερμα με προσευχή, με δάκρυα στα μάτια, ότι υπάρχει στη ζωή μας και δεν είναι σύμφωνο με το θέλημά Του να το πάρει όσο κι αν μας πονέσει και να γίνουμε, όχι όπως ο Ισραήλ που τον παρομοιάζει με έναν αρτοποιό που κοιμόταν, μία μισοψημένη πίτα, ένα αφελές περιστέρι χωρίς καρδιά κι ένα χαλαρό τόξο, να γίνουμε εύχρηστα σκεύη στα κραταιά Του χέρια στεκόμενοι πάντοτε στην δική Του τη μεριά ότι κι αν συμβεί μέχρι το τέλος της ζωής μας.

Είναι κάτι που το εύχομαι για όλους μας. Να έχετε μια ευλογημένη ημέρα στην παρουσία του στοργικού μας Πατέρα, του Ιεχωβά Θεού.     

Ευγνωμοσύνη για μικρά πράγματα, ας προσπαθήσουμε να το κάνουμε πράξη, καθημερινά

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

skopia1.1961.4
Αυτό είναι το εξώφυλλο της ΣΚΟΠΙΑΣ του 1961. Παρατηρούμε ότι άρχισε να μπαίνει και ένα δεύτερο χρώμα, πολύ πρωτοποριακό για την εποχή στα έντυπα. Ας μη μας φαίνεται τόσο απλό, δεδομένου ότι τα μέσα εκτύπωσης εκείνη την περίοδο, ήταν ακόμα σε πρωτόγονη κατάσταση…

skopia2.1961.4
Στην κορυφή της σελίδας που φιλοξενούνταν το συγκεριμένο άρθρο, είχε αυτή την εικονογράφηση. Το κρατήσαμε ως κάτι πολύ όμορφο... Και ως αυθεντικό μια όλόκληρης ιστορίας στο χωρο των εντύπων μας. Ναι, παρά τις όποιες δυσκολίες η αισθητική ήταν κυρίαρχη.

skopia3.1961.4
Όπως και τον τίτλο του κομματιού... Μη σας φαίνεται με την πρώτη ματιά απλό, διότι εκείνη την εποχή ήθελε πολύ μεγάλη τεχνική επεργασία στον τσίγκο, για να αποτυπωθεί μ' αυτόν τον τρόπο ο τίτλος. Όσοι ξέρουν από τυπογραφείο ίσως τους θυμίζει κάτι η λέξη «τσιγκογραφείο».

kala.neaΑν κανείς σας έδινε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό χωρίς ν’ αναμένει τίποτα σε αντάλλαγμα, δεν θα εκφράζατε τις ευχαριστίες σας; Ασφαλώς θα θεωρούσατε ως αχάριστο έναν, ο οποίος δεν εξέφρασε ευχαριστίες γι’ αυτή τη γενναιοδωρία. Ο ευεργέτης θα μπορούσε μάλιστα να προσπαθήσει να αποσύρει το δώρο του λόγω αυτής της αχαριστίας. Πόσο καλύτερο θα ήταν να δείξετε ειλικρινή εκτίμηση!

Ωστόσο, κανένα μέρος του δώρου αυτού δεν θα μπορούσαμε ν’ απολαύσουμε χωρίς τα πράγματα εκείνα που τόσο συχνά θεωρούμε ως δεδομένα, πράγματα που μπορεί να θεωρούμε μικρά στη ζωή μας, αλλά από τα οποία εξαρτάται η ζωή μας. Τι θα μπορούσαμε ν’ απολαύσουμε αν ο ήλιος έπαυε να λάμπει; Αν δεν είχαμε αέρα ν’ αναπνεύσουμε; Αν δεν υπήρχε νερό να πιούμε; Αν τα φυτά δεν αναπτύσσονταν; Πώς θα μπορούσαμε να εκτιμήσουμε τη ζωή χωρίς τον ύπνο μιας αναπαυτικής νύχτας ή χωρίς τις θαυμαστές μας αισθήσεις;

Όλα τα πολλά πράγματα που χρειάζονται για να συντηρήσουμε κι απολαύσουμε τη ζωή αποτελούν δώρα του Θεού. Ο Ψαλμός 106:1 συμβουλεύει: «Αινείτε τον Γιαχ! Αποδώστε ευχαριστίες στον Ιεχωβά, διότι είναι αγαθός· διότι η στοργική του καλοσύνη παραμένει στον αιώνα». Πολλοί από τους κατοίκους της γης ποτέ δεν στρέφονται στον Θεό με προσευχή για ν’ αναγνωρίσουν αυτό το έλεος (Β’ Τιμ. 3:2). Πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που δεν αποσύρει τα δώρα Tου λόγω αυτής της αγνωμοσύνης. Μερικοί, που απευθύνονται στον Θεό με προσευχή, το πράττουν αυτό μόνον όταν θέλουν να ζητήσουν κάτι. Μολονότι είναι κατάλληλο να απευθύνουμε ένα αίτημα, αν είναι σύμφωνο με το θέλημά Tου, μπορούμε ν’ περιμένουμε ότι θα μας ακούσει ο Θεός αν δεν επικοινωνούμε τακτικά μαζί Του για να τον ευχαριστήσουμε για όσα μας έχει ήδη δώσει; «Να εγκαρτερείτε στην προσευχή», είπε ο απόστολος Παύλος, «παραμένοντας άγρυπνοι σε αυτήν με ευχαριστία». «Στο καθετί με προσευχή και δέηση μαζί με ευχαριστία ας γνωστοποιούνται τα αιτήματά σας στον Θεό».- Κολ. 4:2· Φιλιππ. 4:6.

Εφόσον η ευγνωμοσύνη είναι μια έκφραση ευχαριστίας για μια απάντηση που έχουμε λάβει, η απόδοση ευχαριστιών με προσευχή δεν πρέπει να γίνεται με μηχανικό τρόπο, χωρίς νόημα. Οι προσευχές μας πρέπει να είναι εγκάρδιες εκφράσεις εκτίμησης στον Θεό για τα όσα μας έδωσε, εκείνα που έχουν πολύ περισσότερη αξία από τα μεγάλα χρηματικά ποσά. ΄Οταν ο Ιησούς προμήθευσε τροφή για πέντε χιλιάδες ανθρώπους περίπου, «πήρε... τα ψωμιά και, αφού είπε μια ευχαριστήρια προσευχή, τα μοίρασε... σε εκείνους που πλάγιαζαν για το γεύμα» (Ιωάνν. 6:11). Δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι ο Ιησούς ευχαρίστησε βιαστικά, σα να ήθελε να το παρατρέξει το πράγμα αυτό.

Το να είμαστε ευγνώμονες στον Θεό για όσα Αυτός προμήθευσε είναι ένας τρόπος του να δείξουμε την αγάπη μας προς Αυτόν. Η αγάπη προς τον Θεό είναι η μεγαλύτερη εντολή, είπε ο Ιησούς. Αν η ευγνωμοσύνη περιλαμβάνεται στην αγάπη μας προς τον Θεό, δεν θα περιλαμβανόταν και στην άλλη μεγάλη εντολή, της προς τον πλησίον αγάπης; Ο Ιησούς είπε: «Πρέπει να αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου». Η ευγνωμοσύνη που επιδεικνύεται στον συνάνθρωπό μας για εύνοιες που λάβαμε αποτελεί έναν τρόπο απόδειξης αυτής της αγάπης». – Ματθ. 22:37-39.

Πολύ συχνά οι άνθρωποι ρέπουν στο να προσέξουν τι δεν έκαναν οι άλλοι γι’ αυτούς. Πόση φιλικότητα κι αγάπη θα εγειρόταν, όμως, αν δείχναμε ευγνωμοσύνη για ό,τι έχει γίνει! Αν αυτή εκφραστεί με λόγια και έργα εκτίμησης, αυτό θα ενθάρρυνε τους άλλους να συνεχίσουν τη στοργικότητά τους. Κρατήσατε ποτέ ανοιχτή μια πόρτα για έναν ξένο, ο οποίος μπήκε χωρίς να σας ευχαριστήσει; Σκεφτήκατε αγαθά γι’ αυτόν; Πόσο καλύτερα αισθανθήκατε όταν κάποιος χαμογέλασε και σας ευχαρίστησε! Αυτό σας ενθάρρυνε να εξακολουθήσετε να κάνετε αυτά τα μικροπράγματα.

Όταν βγαίνετε από ένα λεωφορείο ή κάποιο άλλο μεταφορικό μέσον, δεν εκτιμάτε το αν οι άλλοι κάνουν χώρο για να βγείτε; Γιατί να μην εκφράσετε την ευγνωμοσύνη σας μ’ ένα θερμό «Ευχαριστώ»; Θα διεγείρετε τη στοργικότητα κάνοντάς το.

Η ίδια αναγνώριση για μικρά πράγματα μπορεί να δειχθεί στον οικογενειακό κύκλο για να καταστήσει την καθημερινή ζωή πιο ευχάριστη. Ευχαριστούμε τον Θεό για την προμήθεια της τροφής μας. Γιατί να μη δείχνουμε ευγνωμοσύνη και σ’ εκείνον που την παρασκεύασε και την παράθεσε; Μια σύζυγος εργάζεται σκληρά για να κάνει τα φαγητά της εύγευστα και θρεπτικά. Λίγες λέξεις ευχαριστίας θα την ενθαρρύνουν να συνεχίσει το καλό της έργο για την οικογένεια. Αυτό προσθέτει στην απόλαυση της ευκαιρίας και θα αυξήσει την αγάπη της προς την ευγνώμονα οικογένεια. Αν ο σύζυγος και τα παιδιά σηκώνονται από το τραπέζι χωρίς ούτε μια λέξη ευγνωμοσύνης, η σύζυγος μπορεί να αισθανθεί ότι δεν ενδιαφέρει ιδιαίτερα το τι και πως έχει ετοιμάσει, εφόσον αυτό πιθανώς δεν θα εκτιμηθεί οπωσδήποτε.

Δεν πρέπει να παραβλέπεται και ο σύζυγος που εργάζεται σκληρά για να προμηθεύσει στην οικογένεια αυτή την τροφή καθώς και άλλα αναγκαία. Αυτός θα ενθαρρυνόταν αν τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του έδειχναν ότι οι προσπάθειές του εκτιμώνται.

Η ποιότητα της φωνής μας, επίσης, μπορεί να αποδείξει την ευγνωμοσύνη μας για μικρά πράγματα. Το να εκστομίσουμε ένα ψυχρό, χωρίς ζωηρότητα, μηχανικό «Ευχαριστώ» για μια εύνοια που λάβαμε δεν θα εκφράσει αγαθές, γενναιόφρονες και στοργικές ιδιότητες στους άλλους. Η ανάγκη στοργικότητας κι ευγένειας μπορεί να παρατηρηθεί και όταν ακόμη συμπεριφερόμαστε στην κατώτερη ζωϊκή κτίση. Έχετε πει ποτέ κάτι σ’ ένα σκύλο μ’ έναν τραχύ, φιλόνεικο τρόπο; Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Ο σκύλος πιθανώς έβαλε την ουρά του ανάμεσα στα σκέλη του και απομακρύνθηκε από σας. Αλλά αν λέγατε το ίδιο πράγμα μ’ έναν φιλικό, ευχάριστο τόνο φωνής, το ζώο θα ερχόταν προς εσάς πρόθυμα και χαρωπά! Δεν έχει και τόση σημασία το τι είπατε, αλλά το πώς το είπατε. Αυτή η στοργικότητα και η ευγένεια είναι πολύ πιο αναγκαία, όταν συμπεριφερόμαστε στην ευαίσθητη ανώτερη κτίση, στον άνθρωπο. Στις ανθρώπινες σχέσεις, εκείνο που λέμε έχει σπουδαιότητα. Το πώς το λέμε έχει, επίσης, σπουδαιότητα.

Η αχαριστία για μικρά πράγματα μπορεί να οδηγήσει σε αχαριστία για μεγάλα πράγματα. Όταν ο Ιησούς θεράπευσε δέκα λεπρούς άνδρες, πόσοι ήσαν ευγνώμονες; «Ένας από αυτούς, όταν είδε ότι γιατρεύτηκε, επέστρεψε δοξάζοντας τον Θεό με δυνατή φωνή. Και έπεσε με το πρόσωπο κάτω, στα πόδια του Ιησού, ευχαριστώντας τον» (Λουκ. 17:15,16). Οι άλλοι εννέα ενέργησαν σα να ήσαν άξιοι να θεραπευτούν. Δεν εξέφρασαν ευγνωμοσύνη για την καλοσύνη που τους έδειξε ο Ιησούς. Ήσαν αγνώμονες! Ο ταπεινός Σαμαρείτης ήταν ευγνώμων, όχι μόνο για την εύνοια, αλλά και σ’ εκείνον που την εκδήλωσε.

Το να έχουμε ευγνωμοσύνη για μικρά πράγματα πλουτίζει τη ζωή. Δεν στοιχίζει τίποτα, αλλά τα οφέλη που σας αποδίδει σε αγάπη και φιλία είναι τεράστια. Για τα Θεία δωρήματα ειδικά, ο Παύλος προέτρεψε με σοφία: «Σε σχέση με το καθετί να κάνετε ευχαριστήριες προσευχές». –Α´ Θεσσ. 5:18.

  • Αναδημοσίευση σε σύγχρονη γλώσσα από την ΣΚΟΠΙΑ της 15 Φεβρουαρίου 1961.

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ «τι σημαίνει για εμένα η Αγάπη του Θεού;». Αν όχι, κάντε το, σήμερα...

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

agia.grafi.xroma
«Διότι ο Θεός αγάπησε τον κόσμο τόσο πολύ ώστε έδωσε τον μονογενή του Γιο, για να μην καταστραφεί όποιος εκδηλώνει πίστη σε αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή». Ιωάννης 3:16

ag.grafi.nea1
«Ο Θεός είναι αγάπη» 1 Ιωάννη 4:8

agia.grafi6«Ο ΘΕΟΣ είναι αγάπη». Ο Ιεχωβά Θεός είναι στοργικός όχι απλώς με τον τρόπο που είναι σοφός, δίκαιος και δυνατός. Επιπλέον, αυτός ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ. Είναι η ενσάρκωση, η προσωποποίηση της ΑΓΑΠΗΣ. Ο Ιεχωβά Θεός έχει δείξει ΑΓΑΠΗ για τα ανθρώπινα πλάσματα εδώ στη γη!

Αυτή αντανακλάται στην τέλεια ομορφιά και λειτουργικότητα των ματιών μας, στο θαύμα του δυνατού σκελετού μας, στη δύναμη των μυών μας, και στην ευαισθησία της αφής μας.

Έχουμε λόγους να λέμε με την καρδιά μας κι εμείς τα λόγια με τα οποία εκδήλωσε τα τρυφερά του αισθήματα ο ψαλμωδός: «Σε εξυμνώ επειδή είμαι πλασμένος με τρόπο θαυμαστό που εμπνέει δέος. Τα έργα σου είναι θαυμαστά, το ξέρω πολύ καλά αυτό». Ψαλμός 139:14.

Κοιτάζω τα μαγευτικά βουνά, τα ήσυχα ποταμάκια με τα καθαρά νερά, τους αγρούς με τα ανοιξιάτικα λουλούδια, και τα πανοραμικά ηλιοβασιλέματα και θυμάμαι τα λόγια του Ψαλμωδού: «Πόσα είναι τα έργα σου, Ιεχωβά! Έφτιαξες τα πάντα με σοφία. Η γη είναι γεμάτη από όσα δημιούργησες». Ψαλμός 104:24

Οι εκδηλώσεις αγάπης του Θεού δεν έπαψαν όταν τα πρώτα ανθρώπινα πλάσματα στασίασαν. Ο Ιεχωβά έδειξε αγάπη επιτρέποντας σ’ εκείνο το ζευγάρι να κάνει παιδιά που θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την προμήθεια του Ιεχωβά μέσω του υποσχεμένου «σπέρματος». Γένεση 3:15.

Αργότερα, είπε στον Νώε να φτιάξει μια κιβωτό για να διατηρηθεί η ανθρώπινη φυλή και άλλα γήινα πλάσματα. Γένεση 6:13-21.

Έπειτα, έδειξε μεγάλη αγάπη για τον Αβραάμ, που έγινε γνωστός ως φίλος τού Ιεχωβά. Γένεση 18:19, Ησαΐας 41:8 Η απελευθέρωση των απογόνων τού Αβραάμ από τη δουλεία στην Αίγυπτο, ήταν μια ακόμα εκδήλωση αγάπης του Θεού, όπως διαβάζουμε στο εδάφιο: «αλλά επειδή ο Ιεχωβά σε αγάπησε και επειδή τήρησε τον όρκο που είχε δώσει στους προπάτορές σου, γι’ αυτό και σε έβγαλε ο Ιεχωβά με κραταιό χέρι, ώστε να σε απολυτρώσει από τον τόπο της δουλείας, από την εξουσία του Φαραώ, του βασιλιά της Αιγύπτου». Δευτερονόμιο 7:8.

Η μεγαλύτερη εκδήλωση αγάπης του Ιεχωβά ήταν μια πραγματικά θυσιαστική αγάπη. Προετοιμάζοντας αυτήν την εκδήλωση, ο Θεός μετέφερε τη ζωή του μονογενή του Γιου από την πνευματική ύπαρξη στον ουρανό στη μήτρα της Ιουδαίας παρθένας Μαρίας.

Η Γραφή δείχνει ότι ο ουράνιος Πατέρας μας έχει αισθήματα συμπόνιας. Στο εδάφιο Ησαΐας 63:9 διαβάζουμε σχετικά με το λαό του Ισραήλ: «Σε όλες τις στενοχώριες τους αυτός στενοχωριόταν. Και ο προσωπικός του αγγελιοφόρος τούς έσωζε. Με την αγάπη του και τη συμπόνια του αυτός τους εξαγόρασε, και τους σήκωνε και τους βάσταζε όλες τις παλιές ημέρες».

Πόσο περισσότερο πρέπει να θλιβόταν ο Ιεχωβά όταν άκουγε και έβλεπε τις ‘δυνατές κραυγές και τα δάκρυα’ του Ιησού. Εβραίους 5:7 Ο Ιησούς προσευχήθηκε με αυτόν τον τρόπο στον κήπο της Γεθσημανή. Φυλακίστηκε, αντιμετώπισε μια παρωδία δίκης, τον χτύπησαν και τον μαστίγωσαν, και του έβαλαν ένα αγκάθινο στεφάνι στο κεφάλι.

Ο στοργικός Πατέρας του τα παρατηρούσε όλα αυτά. Είδε επίσης τον Ιησού να παραπατάει κάτω από το βάρος του ξύλου της εκτέλεσης και παρατηρούσε καθώς κάρφωναν τελικά το Γιο του πάνω σε εκείνο το ξύλο. Ο Θεός θα μπορούσε να αποτρέψει το μαρτύριο του αγαπημένου του Γιου. Παρ’ όλα αυτά, ο Ιεχωβά επέτρεψε να υποφέρει ο Ιησούς τόσο πολύ. Αφού ο Θεός έχει αισθήματα, το να γίνει αυτόπτης μάρτυρας αυτών των γεγονότων ήταν χωρίς αμφιβολία η μεγαλύτερη οδύνη που είχε ή θα έχει ποτέ.

Αν λάβουμε υπόψη μας όλα τα προηγούμενα, μπορούμε να καταλάβουμε πόσο μεγάλο νόημα έχουν τα λόγια που ο Ιησούς είπε στον Νικόδημο: «Διότι ο Θεός αγάπησε τον κόσμο τόσο πολύ ώστε έδωσε τον μονογενή του Γιο, για να μην καταστραφεί όποιος εκδηλώνει πίστη σε αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή». Ιωάννης 3:16

Παρόμοια σημασία έχουν και τα λόγια του Ιωάννη, του αγαπημένου αποστόλου του Ιησού: «Από αυτό φανερώθηκε η αγάπη του Θεού στην περίπτωσή μας, από το ότι ο Θεός έστειλε τον μονογενή του Γιο στον κόσμο ώστε να αποκτήσουμε ζωή μέσω αυτού. Η αγάπη συνίσταται στο εξής: Δεν αγαπήσαμε εμείς τον Θεό, αλλά εκείνος αγάπησε εμάς και έστειλε τον Γιο του ως εξιλαστήρια θυσία για τις αμαρτίες μας». 1 Ιωάννου 4:9-10

Ο απόστολος Παύλος, στα εδάφια Ρωμαίους 5:6-8, τόνισε τη μεγάλη αγάπη του Ιεχωβά Θεού λέγοντας: «Διότι πράγματι, ενώ εμείς ήμασταν ακόμη αδύναμοι, ο Χριστός πέθανε για ασεβείς ανθρώπους στον προσδιορισμένο καιρό. Διότι μετά δυσκολίας θα πέθαινε κανείς για έναν δίκαιο, αν και για έναν αγαθό ίσως τολμήσει κανείς να πεθάνει. Αλλά ο Θεός συστήνει τη δική του αγάπη σε εμάς με το ότι, ενώ ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί, ο Χριστός πέθανε για εμάς».

Σίγουρα, το να στείλει τον μονογενή του Γιο στη γη, να υποφέρει, και να πεθάνει μ’ έναν τρομερά ατιμωτικό θάνατο, ήταν η μεγαλύτερη εκδήλωση αγάπης του Ιεχωβά Θεού.

Ο Ιησούς Χριστός είπε: «Κανείς δεν έχει αγάπη μεγαλύτερη από αυτήν, από το να παραδώσει τη ζωή του για χάρη των φίλων του». Ιωάννης 15:13.

Είναι αλήθεια ότι, στη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, υπήρξαν μερικοί που θυσίασαν τη ζωή τους για άλλους. Αλλά η δική τους ζωή ήταν απλώς μια ζωή που είχε όρια· αργά ή γρήγορα θα πέθαιναν οπωσδήποτε. Ο Ιησούς Χριστός, όμως, ήταν ένας τέλειος άνθρωπος που είχε το δικαίωμα της ζωής. Δεν αντιμετώπιζε την προοπτική του κληρονομημένου θανάτου όπως συνέβαινε και συμβαίνει με όλους τους άλλους ανθρώπους· ούτε μπορούσε κάποιος να πάρει τη ζωή του Ιησού με τη βία χωρίς να το επιτρέψει ο ίδιος. Ιωάννης 10:18, Εβραίους 7:26.

Θυμάμαι τα λόγια του: «Ή νομίζεις ότι δεν μπορώ να παρακαλέσω τον Πατέρα μου να μου στείλει αυτή τη στιγμή περισσότερες από 12 λεγεώνες αγγέλων;» Ματθαίος 26:53.

«Γι’ αυτό με αγαπάει ο Πατέρας, επειδή παραδίδω τη ζωή μου, για να τη λάβω πάλι. Κανείς δεν την αφαιρεί από εμένα, αλλά εγώ την παραδίδω από μόνος μου. Έχω εξουσία να την παραδώσω και έχω εξουσία να τη λάβω πάλι. Αυτή την εντολή έλαβα από τον Πατέρα μου». Ιωάννης 10:17-18.

Ο Ιησούς άφησε μια ένδοξη ύπαρξη ως πνευματικό πλάσμα στον ουρανό όπου είχε ζήσει ως ο στενός σύντροφος και συνεργάτης του παγκόσμιου Κυρίαρχου και Βασιλιά της αιωνιότητας. Και όμως, ο Ιησούς από ανιδιοτελή αγάπη έκανε αυτό που μας αναφέρει ο απόστολος Παύλος: «ο οποίος, αν και υπήρχε με μορφή Θεού, δεν διανοήθηκε κάποια αρπαγή, δηλαδή το να είναι ίσος με τον Θεό. Όχι! Αλλά άδειασε τον εαυτό του και πήρε μορφή δούλου και έγινε άνθρωπος. Μάλιστα, όταν ήρθε ως άνθρωπος, ταπείνωσε τον εαυτό του και έγινε υπάκουος μέχρι θανάτου, ναι, θανάτου πάνω σε ξύλο βασανισμού». Φιλιππησίους 2:6-8.

Αυτή ήταν μια εκδήλωση αγάπης. Έρχεται όμως, δεύτερη μόνο αν συγκριθεί με αυτήν του Ιεχωβά Θεού, του ουράνιου Πατέρα του. Τα προφητικά λόγια του Ησαΐα στο κεφάλαιο 53 δίνουν μαρτυρία για όλα αυτά που υπέφερε ο Ιησούς: «Ήταν καταφρονημένος και οι άνθρωποι τον απέφευγαν, προορισμένος για πόνους και εξοικειωμένος με την αρρώστια.

Ήταν σαν να κρυβόταν από εμάς το πρόσωπό του. Ήταν καταφρονημένος, και τον θεωρήσαμε μηδαμινό. Ναι, πράγματι, αυτός βάσταξε τις αρρώστιες μας και επιφορτίστηκε τους πόνους μας. Αλλά εμείς νομίζαμε ότι τον είχε πλήξει, τον είχε χτυπήσει και τον είχε ταλαιπωρήσει ο Θεός. Αυτός όμως τρυπήθηκε με δόρυ για την παράβασή μας· συντρίφτηκε για τα σφάλματά μας.

Υπέστη την τιμωρία για να έχουμε εμείς ειρήνη, και λόγω των πληγών του γιατρευτήκαμε. Γι’ αυτόν τον λόγο θα του δώσω μερίδα ανάμεσα στους πολλούς, και θα διαμοιράσει τα λάφυρα με τους κραταιούς, επειδή έχυσε τη ζωή του μέχρι θανάτου και συγκαταλέχθηκε ανάμεσα στους παραβάτες· βάσταξε την αμαρτία πολλών και μεσολάβησε για τους παραβάτες». Ησαΐας 53:3-5· 12.

Σίγουρα, η υπομονή που έδειξε ο Ιησούς στις 14 Νισάν του 33 Κ.Χ. ήταν η μεγαλύτερη εκδήλωση ανιδιοτελούς αγάπης που έγινε ποτέ από κάποιον άνθρωπο, και έρχεται δεύτερη, όπως είπα και προηγουμένως, μόνο αν συγκριθεί με αυτήν του Ιεχωβά Θεού. Και τι έξοχα πράγματα πέτυχε για εμάς με το θάνατό του!

Άνοιξε το δρόμο ώστε 144.000 από αυτούς που ακολουθούν τα βήματά του να γίνουν βασιλείς και ιερείς και να βασιλέψουν μαζί του χίλια χρόνια. Επιπρόσθετα, ο ‘πολύς όχλος’ των ‘άλλων προβάτων’ ωφελείται σήμερα από τη θυσία του Χριστού και μπορεί να ελπίζει ότι θα επιζήσει από το τέλος αυτού του παλιού συστήματος πραγμάτων.

Αυτά τα άτομα θα είναι οι πρώτοι που θα απολαύσουν τις ευλογίες ενός επίγειου παράδεισου. Χωρίς αμφιβολία, θα υπάρξουν επίσης δισεκατομμύρια άνθρωποι που θα αναστηθούν σαν αποτέλεσμα της πράξης του Ιησού. Και αυτοί επίσης θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν ατελείωτη ζωή στον επίγειο Παράδεισο.

Είναι ασφαλώς πολύ κατάλληλο να δείχνω εκτίμηση για όλα όσα ο Ιεχωβά Θεός και ο Ιησούς Χριστός έχει κάνει για εμένα με αυτές τις πιο μεγάλες από όλες τις εκδηλώσεις αγάπης. Τους χρωστώ αυτήν την εκτίμηση και για να ωφεληθώ πραγματικά πλήρως, πρέπει να εκδηλώνω αυτήν την εκτίμηση.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ

Α. Ο Θεός δείχνει έλεος και συμπόνια.

Αγαπάει την αλήθεια και τη δικαιοσύνη.

Ο Ιεχωβά περνούσε μπροστά του και διακήρυττε: «Ιεχωβά, Ιεχωβά, Θεός ελεήμων και συμπονετικός, μακρόθυμος και γεμάτος όσια αγάπη και αλήθεια». Έξοδος 34:6.

«Διότι ο Ιεχωβά αγαπάει τη δικαιοσύνη και δεν θα εγκαταλείψει τους οσίους του. Αυτοί θα διαφυλαχτούν για πάντα· αλλά οι απόγονοι των πονηρών θα εξαλειφθούν». Ψαλμός 37:28.

Β. Είναι συγχωρητικός.

«Διότι εσύ, Ιεχωβά, είσαι αγαθός και πρόθυμος να συγχωρείς· είσαι γεμάτος όσια αγάπη προς όλους όσους σε επικαλούνται». Ψαλμός 86:5.

Γ. Είναι υπομονετικός μαζί μας.

«Ο Ιεχωβά δεν αργοπορεί όσον αφορά την υπόσχεσή του, όπως νομίζουν μερικοί, αλλά είναι μακρόθυμος μαζί σας επειδή δεν θέλει να καταστραφεί κανείς αλλά όλοι να φτάσουν σε μετάνοια». 2 Πέτρου 3:9.

Δ. Είναι όσιος σε εμάς.

«Ποιος δεν θα σε φοβηθεί, Ιεχωβά, και δεν θα δοξάσει το όνομά σου, εφόσον εσύ είσαι ο μόνος όσιος; Όλα τα έθνη θα έρθουν και θα προσφέρουν λατρεία ενώπιον σου, επειδή φανερώθηκαν τα δίκαια διατάγματά σου». Αποκάλυψη 15:4.

Θάλασσα είμαι ή θαλάσσιο τέρας και μου έβαλες φύλακα; Ιώβ 7:12 Εδάφιο για προβληματισμό

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

temeni.thalassa10.060316

Μια παράξενη ερώτηση, παράδοξη ερώτηση, που ο Ιώβ απευθύνει αναζητώντας απάντηση από τον Ιεχωβά Θεό. Στην πραγματικότητα, μια ερώτηση που στρέφεται εναντίον του Ιεχωβά Θεού. Ο Ιώβ αισθάνθηκε υπερβολικά ασήμαντος περιμένοντας ότι θα έπρεπε να έχει δικαιωθεί, και έλπιζε ότι δεν ήταν τόσο ατίθασος που θα έπρεπε να του επιβληθεί ένας τέτοιου είδους περιορισμός. Η αντίδρασή του, όμως, ήταν φυσική από έναν άνθρωπο ανεξάρτητα από το γεγονός ότι τον περιβάλλουν προβλήματα και δυσκολίες;

fovosΈχει το δικαίωμα ο άνθρωπος, όσο κι αν οι συνθήκες της ζωής του είναι δύσκολες, για να μην πω τραγικές, να στρέφεται εναντίον του Ιεχωβά Θεού; Στις ερωτήσεις αυτές θα προσπαθήσουμε να λάβουμε απάντηση μέσα από το Λόγο του Θεού με απλότητα καρδιάς και πνεύμα ταπεινό. 

Θα ήθελα καθώς θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές, να σταθείτε ο καθένας ξεχωριστά ενώπιον του Ιεχωβά, με προσευχή και προσοχή, αναλογιζόμενοι τις ιδιαίτερες περιστάσεις της ζωής σας, και θερμά σας παρακαλώ, να βάλετε, να τοποθετήσετε τον εαυτό σας, έστω για λίγο, στη θέση του Ιώβ· επειδή, αδελφοί μου, πρέπει να το παραδεχτούμε, ότι και εμείς οι ίδιοι, πολλές φορές, όπως ο Ιώβ, στρεφόμαστε εναντίον του Ιεχωβά, όταν οι περιστάσεις της ζωής μάς γεμίζουν με φόβο και αμφιβολία, ή όταν τα πράγματα δεν γίνονται όπως εμείς επιθυμούμε,  και αντί να εμπιστευτούμε τον Ιεχωβά ενθυμούμενοι ότι, όπως μέχρι σήμερα ήταν μαζί μας, θα εξακολουθεί μέχρι το τέλος να είναι μαζί μας, και να υποταχθούμε σε Αυτόν, αντί για αυτό, ας είμαστε ειλικρινείς, στρεφόμαστε εναντίον του Ιεχωβά λησμονώντας σαν τον Ιώβ ποιος είναι ο Ιεχωβά και τι είμαστε εμείς.

Πριν όμως λάβουμε την απάντηση μέσα από το Λόγο του Θεού θα ήθελα νοερά με τα φτερά της φαντασίας σας να βρεθείτε για λίγο σε μια θαλάσσια ακτή την ώρα που λαβαίνει χώρα το φαινόμενο της παλίρροιας. Η παλίρροια είναι ένα παράξενο φυσικό φαινόμενο, που συμβαίνει ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Τι συμβάλλει όμως στη δημιουργία του φαινομένου αυτού στη θάλασσα;

Πριν προχωρήσουμε, ας δούμε 2-3 βασικά πραγματάκια που θα πρέπει να γνωρίζουμε, με απλά λόγια.

Τι είναι η παλίρροια;

Η παλίρροια, είναι το φαινόμενο εκείνο, το οποίο είτε διεγείρει την άνοδο του νερού της θάλασσας, είτε την πτώση του.

Κατά την παλίρροια, έχουμε δύο βασικά αποτελέσματα:

1) την πλημμυρίδα

2) την άμπωτη

Τι είναι η πλημμυρίδα;

Η πλημμυρίδα είναι αποτέλεσμα της παλίρροιας, όπου το νερό «φουσκώνει», έχουμε δηλαδή άνοδο της στάθμης του νερού της θάλασσας.

Κατά το φαινόμενο της πλημμυρίδας, η στάθμη του νερού έχει ανέβει και η θάλασσα καλύπτει μεγαλύτερη επιφάνεια στεριάς, στο σημείο που παρατηρούμε το φαινόμενο αυτό.

Τι είναι η άμπωτη

Ένα ακόμα αποτέλεσμα της παλίρροιας είναι η άμπωτη, όπου το νερό «ξεφουσκώνει», έχουμε δηλαδή πτώση του νερού της θάλασσας.

Κατά το φαινόμενο της άμπωτης, η στάθμη του νερού πλέον έχει πέσει, και όπως είναι λογικό, η θάλασσα καλύπτει μικρότερη επιφάνεια στεριάς στο σημείο που παρακολουθούμε να συμβαίνει (γιατί σε κάποιο άλλο σημείο του πλανήτη, μπορεί να έχουμε πλημμυρίδα!)

Γιατί έχουμε παλίρροια; Ποιες είναι οι Αιτίες;

Η μόνη αιτία που είναι υπεύθυνη για την παλίρροια, είναι η συνεχόμενη μεταβολή των θέσεων του ήλιου και της σελήνης, βάσει ενός σημείου αναφοράς στην γη.

Πιο απλά; Δημιουργείται παλίρροια, επειδή αλλάζουν συνέχεια θέσεις η σελήνη και ο ήλιος, σε σχέση με ένα σημείο στη γη.

Ε, και τι έγινε; θα πει κάποιος. Ο ήλιος και η σελήνη, ας το πούμε έτσι απλά, «μαγνητίζουν» (με τη δύναμη της βαρύτητάς τους) την θάλασσα περισσότερο, όταν βρίσκονται κοντά της. Για την ακρίβεια, το μαγνητικό πεδίο π.χ. της σελήνης, «τραβάει» τη θάλασσα ανεπαίσθητα προς τη σελήνη, και έτσι έχουμε πλημμυρίδα.

Αν όμως η σελήνη, βρίσκεται μακριά από το σημείο μας, τότε δεν μαγνητίζει τόσο τη θάλασσα, άρα έχουμε άμπωτη.

Τώρα, αν ο ήλιος και η σελήνη βρίσκονται από την άλλη μεριά της γης τότε πάλι έχουμε πλημμυρίδα, εξαιτίας της δύναμης στρέψης της γης!

Τέλος να σημειώσουμε πως δεν συμβαίνει το φαινόμενο αυτό μόνο στο νερό της θάλασσας αλλά και σε λίμνες, ποτάμια, κ.λπ.

Σκέπτομαι την ώρα αυτή, αδελφοί μου, εκείνο το περιστατικό από τη ζωή του Ιησού και των μαθητών Του, όταν ξέσπασε μεγάλη και βίαιη ανεμοθύελλα, και τα κύματα έμπαιναν ορμητικά μέσα στο πλοιάριο, ώστε το πλοιάριο κόντευε να γεμίσει νερά και σας παρακαλώ να το μελετήσετε προσεκτικά.

Είναι γραμμένο στο ευαγγέλιο του Μάρκου όπου εκεί διαβάζουμε τα εξής: «Ξέσπασε, λοιπόν, μεγάλη και βίαιη ανεμοθύελλα, και τα κύματα έμπαιναν ορμητικά μέσα στο πλοιάριο, ώστε το πλοιάριο κόντευε να γεμίσει νερά. Αλλά εκείνος ήταν στην πρύμνη και κοιμόταν πάνω σε ένα μαξιλάρι. Τον ξύπνησαν, λοιπόν, και του είπαν: «Δάσκαλε, δεν σε νοιάζει που χανόμαστε;»

Τότε εκείνος σηκώθηκε και επέπληξε τον άνεμο και είπε στη θάλασσα: «Σώπα! Ησύχασε!» Και ο άνεμος κόπασε και επικράτησε μεγάλη ηρεμία. Τους είπε λοιπόν: «Γιατί δειλιάζετε; Ακόμη δεν έχετε πίστη;» Αλλά αυτοί ένιωσαν ασυνήθιστο φόβο, και έλεγαν ο ένας στον άλλον: «Ποιος είναι άραγε αυτός, που ακόμη και ο άνεμος και η θάλασσα τον υπακούν;» Μάρκος 4:37-41

Ας θυμηθούμε, όμως, μερικές ακόμα γραφικές παραπομπές.

Στο βιβλίο του Ιερεμία 31:35 διαβάζουμε: «Να τι είπε ο Ιεχωβά, Αυτός που έχει δώσει τον ήλιο για φως την ημέρα, τα νομοθετήματα της σελήνης και των άστρων για φως τη νύχτα, Αυτός που αναταράζει τη θάλασσα για να γίνονται τα κύματά της θορυβώδη, Αυτός του οποίου το όνομα είναι Ιεχωβά των στρατευμάτων».

Στο βιβλίο του Ιώβ 26:12 διαβάζουμε: «Με τη δύναμή του ανατάραξε τη θάλασσα Και με την κατανόησή του συνέτριψε τον ορμητή». Δηλαδή, με τη σύνεσή Του δαμάζει την υπερηφάνεια της θάλασσας.

Στο βιβλίο των Ψαλμών διαβάζουμε: «Έτσι λοιπόν, επέπληξε την Ερυθρά Θάλασσα και αυτή ξεράθηκε· Και τους έβαλε να πορευτούν μέσα από τα υδάτινα βάθη σαν μέσα από την έρημο·» Ψαλμός 106:9

Στο βιβλίο των Παροιμιών διαβάζουμε: «όταν όριζε για τη θάλασσα το θέσπισμά του, ώστε τα νερά να μην υπερβούν την προσταγή του, όταν θέσπιζε τα θεμέλια της γης». Παροιμίες 8:29

Στο βιβλίο του Εκκλησιαστή διαβάζουμε: «Όλοι οι χείμαρροι χύνονται στη θάλασσα, όμως η θάλασσα δεν γεμίζει. Στον τόπο όπου χύνονται οι χείμαρροι, εκεί επιστρέφουν για να εκχυθούν». Εκκλησιαστής 1:7

Σκεφτείτε για λίγο αδελφοί μου πως τα στοιχεία της δημιουργίας υποτάσσονται απόλυτα στους νόμους του Ιεχωβά Θεού. Δεν παρεκκλίνουν έστω και για λίγο από τα όρια που ο Ιεχωβά έχει θέσει χιλιάδες χρόνια τώρα και θυμηθείτε σας παρακαλώ το αρχικό μας ερώτημα: «Θάλασσα είμαι ή θαλάσσιο τέρας και μου έβαλες φύλακα;»

Ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ είπε κάποτε το εξής: «Η θάλασσα έχει όρια, οι βαθιές ανθρώπινες, όμως, επιθυμίες δεν έχουν».

Είναι αλήθεια ότι ο άνθρωπος δεν είναι θάλασσα ούτε θαλάσσιο τέρας, όμως, στην πραγματικότητα είναι πιο άγριος, πιο ατίθασος, πιο απείθαρχος, πιο ανυπάκουος, πιο ανυπότακτος, περισσότερο επαναστάτης, περισσότερο εγωιστής, περισσότερο πεισματάρης, νομίζει ότι γνωρίζει πολλά, στηρίζεται πολλές φορές στη δική του σοφία, με θέλω και επιθυμίες σε σχέση με τη θάλασσα και τα πλάσματα που ζουν μέσα σε αυτήν. Το αποτέλεσμα της στάσης του αυτής· απλά, συντρίμμια. Η θάλασσα σέβεται τα όριά της, «και θυμάται και υπακούει», αν μπορούμε να το πούμε αυτό στα λόγια του Ιεχωβά όπως αναφέρονται στον Ψαλμό 89:9: «Εσύ κυβερνάς το φούσκωμα της θάλασσας· Όταν υψώνει τα κύματά της, εσύ τα ηρεμείς».

Όμως, ο άνθρωπος με αυτοπεποίθηση αψηφά τον ουρανό και καταπιέζει τη γη, και δεν υπάρχει κανένα τέλος σε αυτήν την επαναστατική οργή. Η θάλασσα, που υπακούει στη σελήνη και στον ήλιο, όμως ο άνθρωπος, ακόμα και ο πιο πιστός, αντιστέκεται στο θέλημα του Ιεχωβά Θεού και στους νόμους που Εκείνος έχει θεσπίσει για τη ζωή του, σε αντίθεση με τη δημιουργία που συμμορφώνεται με το θέλημα Του! Καλούμε τη θάλασσα άστατη και επικίνδυνη, όμως, πόσο αλήθεια σταθερή και αταλάντευτη είναι σε σχέση με εμάς!

Θα ήθελα να θυμηθούμε τα τόσα σοφά λόγια του βιβλίου των Παροιμιών: «Γιε μου, μην ξεχνάς το νόμο μου, και η καρδιά σου ας τηρεί τις εντολές μου, επειδή μακρότητα ημερών και χρόνια ζωής και ειρήνη θα προστεθούν σε εσένα. Η στοργική καλοσύνη και η αλήθεια ας μη σε εγκαταλείψουν. Δέσε τες γύρω από το λαιμό σου. Γράψε τες πάνω στην πλάκα της καρδιάς σου, και βρες έτσι εύνοια και καλή ενόραση ενώπιον Θεού και χωματένιου ανθρώπου.

Να εμπιστεύεσαι στον Ιεχωβά με όλη σου την καρδιά και να μη στηρίζεσαι στη δική σου κατανόηση. Σε όλες σου τις οδούς αυτόν να λαβαίνεις υπόψη, και αυτός θα κάνει ευθείς τους δρόμους σου. Μη γίνεσαι σοφός στα δικά σου μάτια. Να φοβάσαι τον Ιεχωβά και να απομακρύνεσαι από το κακό. Ας αποβεί αυτό γιατρειά για τον ομφαλό σου και αναζωογόνηση για τα κόκαλά σου». Παροιμίες 3:1-7 (σας παρακαλώ να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο με προσευχή, προσοχή και στοχασμό). Όταν το κάνετε αυτό φτιάξτε έναν πίνακα σε μια κόλλα χαρτί χωρίζοντας τη σελίδα σε δύο στήλες.

Στη μία στήλη γράψτε τη λέξη δημιουργία και στην άλλη το δικό σας όνομα και βάλτε ως τίτλο το θεματικό εδάφιο αυτών των λίγων σκέψεων:


Θάλασσα είμαι ή θαλάσσιο τέρας και μου έβαλες φύλακα; Ιώβ 7:12

Αρχίστε να συμπληρώνετε στη μία στήλη πως η δημιουργία σε κάθε της έκφραση υποτάσσεται στον Ιεχωβά Θεό χιλιάδες χρόνια και στην διπλανή στήλη που θα έχετε γράψει το όνομά σας σημειώστε με ειλικρίνεια πόσο εσείς υποτάσσεστε στον Ιεχωβά και τους δίκαιους νόμους Του.

Όταν τελειώσετε την έρευνά σας κρατήστε αυτή την κόλλα χαρτιού και την επόμενη φορά που με οποιοδήποτε τρόπο, σαν τον Ιώβ, θα στραφείτε εναντίον του Ιεχωβά, έστω και ασυναίσθητα, ανοίξτε αυτό το χαρτί και θυμηθείτε πόσο τα στοιχεία της δημιουργίας υποτάσσονται στον Ιεχωβά, χωρίς γκρίνια, χωρίς γογγυσμό, χωρίς διαμαρτυρία, χωρίς να κατσουφιάζουν το πρόσωπο, χωρίς να σφίγγουν τα χείλη και να ζαρώνουν τα φρύδια, και σκεφτείτε απλά τις δικές αντιδράσεις όταν βρεθείτε αντιμέτωποι με οποιαδήποτε δυσκολία ή με οτιδήποτε είναι αντίθετο σύμφωνα με τις επιθυμίες σας.

Σκύψτε τότε το κεφάλι σας και ευχαριστείστε τον Ιεχωβά που τοποθέτησε στη ζωή σας φύλακα, την Αγία Γραφή, τον πιστό και φρόνιμο δούλο, τους επισκόπους, τους πρεσβυτέρους, τους διακόνους και με πνεύμα ταπεινό και καρδιά απλή ζητήστε Του να σας συγχωρέσει και να σας βοηθήσει, όπως η δημιουργία υποτάσσεται κατά πάντα, έτσι κι εσείς, να υποτάσσεστε κατά πάντα στο Άγιο Θέλημά Του για τη ζωή σας.

Είναι ο μόνος δρόμος που θα σας οδηγήσει με ασφάλεια στην αιώνια ζωή σε μια παραδεισένια γη με λιγότερο πόνο και λιγότερες δυσκολίες. Κι αυτό είναι κάτι που το εύχομαι για όλους μας. Να έχετε μια ευλογημένη ημέρα στην παρουσία του στοργικού μας Πατέρα, του Ιεχωβά Θεού!

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Συνταξιούχος με τα όλα του

Τελικά είναι μεγάλη υπόθεση η υπομονή… Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Επιτέλους! Άπό τις 24/10/2020 είμαι και επίσημα συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. Η αγωνία μου μετρούσε από τον περσινό Νοέμβριο, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! Και τώρα θα έχω τη δυνατότητα πια, να μπαλώσω ένα σωρό τρύπες που δημιουργήθηκαν τους ατέλειωτους μήνες της προσμονής. Όλα αυτά ήταν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς εφημερίδες. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA