Μια ακόμα μικρή παράταση της καραντίνας ώς τις 14 του Δεκέμβρη. Υπομονή, δεν πειράζει

paratasi

14dekΤη νέα παράταση του lockdown μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου, όπως άλλωστε αναμενόταν, καθώς το δεύτερο κύμα κορονοϊού δεν υποχωρεί σε βαθμό επαρκή για να ανοίξει ευρύτερα η οικονομία και η κοινωνία, ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας. 

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία υπάρχει σταθεροποίηση και μείωση κρουσμάτων αλλά με πιο αργούς ρυθμούς από ό,τι αναμενόταν, εξακολουθεί να υπάρχει πίεση σε πολλά νοσοκομεία στη Βόρεια Ελλάδα και επιδημιολογικό φορτίο υψηλό, επομένως το σταδιακό άνοιγμα απομακρύνεται χρονικά και παρατείνονται τα υφιστάμενα μέτρα μέχρι και τη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου.

Μόνη εξαίρεση αποτελούν τα καταστήματα πώλησης αμιγώς Χριστουγεννιάτικων εποχιακών ειδών, που θα ανοίξουν από τη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Ανάπτυξης. 

"Επειδή σε όλους προκύπτουν απροσδόκητες καταστάσεις σε ανύποπτο χρόνο"...

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

limni
Η ίδια η φύση ως μέρος της δημιουργίας μας προσανατολίζει τη σκέψη σε συγκεκριμένους δρόμους. Κι αυτή είναι η ομορφιά! Μοναδική...

limni1

Ο βίος του ανθρώπου είναι γεμάτος από ανασφάλειες, από αβεβαιότητες, από φόβους, από ανησυχίες, από απρόβλεπτες περιστάσεις. Ο κάθε άνθρωπος σύντομα θα διαπιστώσει με πόνο στην καρδιά του ότι δεν μπορεί πάντοτε, για να μην πούμε καλύτερα ποτέ, να είναι βέβαιος σχετικά με το τι τροπή θα λάβουν χώρα τα γεγονότα που θα τον επισκεφτούν με τρόπο απρόβλεπτο και σε χρόνο ανύποπτο.

Ένας οξυδερκής και παρατηρητικός άνθρωπος που έζησε πολλά χρόνια Π.Κ.Χ., ο σοφός Βασιλιάς Σολομώντας, είπε τα εξής πολύ σοφά και τόσο επίκαιρα για τις ημέρες μας λόγια: «Είδα και κάτι άλλο κάτω από τον ήλιο: Δεν κερδίζουν πάντα οι ταχείς τον αγώνα δρόμου ούτε νικούν πάντα οι κραταιοί στη μάχη ούτε έχουν πάντα οι σοφοί την τροφή ούτε διαθέτουν πάντα οι ευφυείς τα πλούτη ούτε είναι πάντα επιτυχημένοι εκείνοι που έχουν γνώση, επειδή σε όλους προκύπτουν απροσδόκητες καταστάσεις σε ανύποπτο χρόνο» — Εκκλησ. 9:11.

Απρόβλεπτα γεγονότα, αβεβαιότητες, απροσδόκητες καταστάσεις. Πολλές φορές έχει συμβεί καθώς παρακολουθούμε έναν αγώνα δρόμου να είμαστε πεπεισμένοι πριν ακόμα ξεκινήσει ο αγώνας ποιος θα είναι ο τελικός νικητής. Και πρέπει με ειλικρίνεια να το ομολογήσουμε, ο καθένας από εμάς, η καθεμιά από εμάς, ότι πολλές φορές λαθέψαμε στην κρίση μας, και άλλος ήταν ο τελικός νικητής του αγώνα δρόμου. Ένα ξαφνικό ατύχημα, ένα στραβοπάτημα, μια θλάση, μια ζαλάδα, το σπρώξιμο ενός αντιπάλου, μπορεί να αναγκάσει τον δρομέα να ελαττώσει ταχύτητα και σιγά σιγά να σταματήσει να τρέχει.

Μπορεί όμως να συμβεί και κάτι άλλο. Ο αθλητής αυτός να διακατέχεται από υπερβολική εμπιστοσύνη στον εαυτό του, για να μην πω αλαζονεία, κι έτσι να μην καταβάλει τις απαιτούμενες προσπάθειές που πρέπει θεωρώντας πως ότι κι αν γίνει αυτός τελικά θα είναι ο νικητής.

Βλέπετε η υπεροψία είναι μεγάλος εχθρός ανεξάρτητα από το ποιες είναι οι ικανότητες και τα χαρίσματα που έχεις και μπορεί να οδηγήσει αντί σε μια άνετη νίκη σε μια ολέθρια και καταστροφική αποτυχία. Ακόμα και ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος στρατός που υπάρχει στο πρόσωπο της γης, μπορεί να υποστεί ταπεινωτική ήττα από έναν υποδεέστερο αντίπαλο αν κάνει το λάθος, έστω και για μια στιγμή, να τον υποτιμήσει.

Θυμηθείτε την ιστορία του Λαγού με τη Χελώνα. Άνθρωποι με ασυνήθεις επιδεξιότητες, με μεγάλες και μοναδικές ικανότητες, αντί να απολαμβάνουν την εύνοια των άλλων, από κάποια απρόσμενη περίσταση ίσως βρεθούν σε πολύ δυσμενή θέση στη ζωή τους και τελικά μείνουν ξεχασμένοι από τους ανθρώπους.

Όμως, υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να επισημάνουμε. Ο Βίος του ανθρώπου, το πόσα χρόνια τελικά θα ζήσει ένας άνθρωπος, είναι κάτι το άγνωστο και αδύνατο να προβλεφθεί. Η Αγία Γραφή, τοποθετεί το ζήτημα αυτό με τον εξής τρόπο: «Ελάτε, τώρα, εσείς που λέτε: «Σήμερα ή αύριο θα ταξιδέψουμε σε εκείνη την πόλη και θα μείνουμε εκεί έναν χρόνο, θα κάνουμε εμπόριο και θα βγάλουμε κέρδος», ενώ δεν ξέρετε πώς θα είναι η ζωή σας αύριο. Διότι είστε ομίχλη που εμφανίζεται για λίγο και κατόπιν εξαφανίζεται» — Ιακ. 4:14.

Όλοι μας, είναι βέβαιο πως αντιμετωπίζουμε πολυποίκιλες καταστάσεις στη διάρκεια του βίου μας, απροσδόκητες καταστάσεις σε ανύποπτο χρόνο. Το ερώτημα που τίθεται όμως είναι: «πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε αυτές τις καταστάσεις, ώστε να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε στη ζωή μας και να μην πάψουμε να βαδίζουμε στο δρόμο που οδηγεί στην αιώνια ζωή; Μήπως όταν έρχονται δυσκολίες και προβλήματα έχουμε ως κέντρο τον εαυτό μας και όχι τον Ιεχωβά Θεό;»

Οι περισσότεροι άνθρωποι στις ημέρες μας, κι ας είμαστε ειλικρινείς, ας μην το αρνηθούμε, διότι πολλές φορές πέφτουμε οι ίδιοι στην παγίδα αυτή, έχουμε ως κέντρο τον εαυτό μας και επιδιώκουμε περισσότερο τα υλικά πράγματα από τα πνευματικά.

Για παράδειγμα, κάποιος άνθρωπος μπορεί να αγωνίζεται για να επιτύχει στον κόσμο με κάθε θυσία, και τελικά να αποκτήσει μια πολύ μεγάλη και επιφανή θέση, έχοντας ταυτόχρονα μεγάλη οικονομική επιφάνεια. Έχετε όμως αναρωτηθεί ποτέ πόσο μεγάλο είναι το τίμημα που θα πρέπει να πληρώσει ο άνθρωπος αυτός για να τα αποκτήσει όλα αυτά;

Παραγκωνίζει και παραμελεί την οικογένειά του, αφιερώνοντας ελάχιστο χρόνο στη σύζυγό του και στα παιδιά του, για να μπορέσει να επιτύχει με κάθε τρόπο αυτό που στην πραγματικότητα είναι ο πόθος και η επιθυμία της καρδιάς του. Να αποκτήσει τη θέση εκείνη, που κατά κόσμο, θα του χαρίσει όλα όσα η καρδιά του και η σάρκα του τον προστάζει.

Θα διαπιστώσει, όμως, με θλίψη, αν τον ενδιαφέρει πραγματικά, ότι σε λίγο καιρό η οικογένειά του παρά τις υλικές ανέσεις που τους παρέχει και την αφθονία των αγαθών, θα τρέφει ελάχιστο έως καθόλου σεβασμό για το πρόσωπό του. Το πολύ πολύ να του έχουν κάποια εκτίμηση μόνο και μόνο για τις υλικές ανέσεις που τους προσφέρει κι αυτό, όμως, είναι αμφίβολο.

Τα παιδιά της οικογένειας αυτής, επειδή θα έχουν στερηθεί το πρότυπο το πατρικό και την σωστή καθοδήγηση στα καθημερινά τους προβλήματα, είναι βέβαιο ότι θα έχουν προβλήματα ψυχολογικά και ασταθή εσωτερικό συναισθηματικό κόσμο. Εύκολα θα υποκύπτουν σε πιέσεις από νεαρούς της ηλικίας τους αντί να έχουν τη δυνατότητα να υπερασπιστούν αυτό που είναι ηθικά ορθό.

Το πράγμα, όμως, δεν σταματάει εκεί. Ο άνθρωπος αυτός που θυσίασε τα πάντα στο βωμό της επιτυχίας, θα ξυπνήσει μια ημέρα, μια σκοτεινή για τη ζωή του ημέρα, και θα διαπιστώσει ότι έχασε την υγεία του, έχασε τα παιδιά του, έχασε τη σύζυγό του, έχασε τελικά όλα εκείνα για τα οποία θα έπρεπε να αγωνιστεί.

Στο τέλος θα έχει χάσει τον ύπνο του και την ειρήνη από την καρδιά του και τελικά θα έρθει ως φυσικό επακόλουθο ο θάνατος να θέσει τέρμα σε όλα τα εφήμερα και πρόσκαιρα πράγματα που αγωνίστηκε να αποκτήσει, πράγματα που οι κληρονόμοι του ίσως κατασπαταλήσουν ασυλλόγιστα την κληρονομιά που θα τους έχει αφήσει.

Ο τρόπος ζωής που βασίζεται μόνο στην επιδίωξη υλικών στόχων είναι στην πραγματικότητα κενός περιεχομένου. Δεν βοηθάει, δεν είναι δυνατόν να βοηθήσει με κανέναν τρόπο στην ρεαλιστική αντιμετώπιση των αβεβαιοτήτων και των απροσδόκητων καταστάσεων που έρχονται σε ανύποπτο χρόνο στη ζωή.

Μήπως ζούμε σύμφωνα με την αρχή «ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο θα πεθάνουμε»; (1 Κορ. 15:32) Το να ζει κάποιος μόνο για το σήμερα, για το φθαρτό και το εφήμερο, να ζει σαν να μην υπάρχει αύριο, πιστεύετε ότι μπορεί να τον βοηθήσει ν’ αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις αβεβαιότητες και τις απροσδόκητες καταστάσεις της ζωής;

Σταθείτε για λίγο, σας παρακαλώ θερμά και σκεφθείτε τα αποτελέσματα που προέρχονται από το να ζει κανείς απλά και μόνο για τις ανθρώπινες απολαύσεις και τέρψεις. Μήπως δεν είναι αλήθεια ότι πολλοί άνθρωποι, ιδιαίτερα νέοι άνθρωποι, έχουν καταστρέψει ολοκληρωτικά τη ζωή τους ζώντας με τέτοιο τρόπο;

Ναρκωτικά, αλκοολισμός, αφροδίσια νοσήματα, ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες κι ένα πλήθος άλλες ασθένειες είναι προϊόντα της αχαλίνωτης επιδίωξης των σαρκικών απολαύσεων. Αντί να βοηθήσουν τον άνθρωπο να αντιμετωπίσει τις αβεβαιότητες της ζωής, το να ζει μόνο για το παρόν μπορεί να προσθέσει σ’ αυτές τις αβεβαιότητες πολύ πόνο, δυστυχία, κατάθλιψη, απελπισία, απογοήτευση.

Γι’ αυτό βλέπουμε γύρω μας τόσες ζωές διαλυμένες, τόσες οικογένειες κατεστραμμένες, τόσες αυτοκτονίες ανθρώπων κάθε ηλικίας που προσπαθώντας να σβήσουν τη δίψα της ψυχής τους πίνοντας νερό από βρόμικες, από μολυσμένες πηγές, κατέληξαν τελικά ερείπια και ράκη πνευματικά και σωματικά πεταγμένοι στα ρείθρα του δρόμου της ζωής.

Υπάρχει, όμως, κάτι που μπορούμε να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία τις αβεβαιότητες της ζωής; Θα ήθελα από την αρχή να το επισημάνω, ότι δεν μπορούμε να αγνοήσουμε αυτές τις αβεβαιότητες, θεωρώντας τες σαν να μην υπήρχαν. Για να τις αντιμετωπίσουμε, πρέπει πρώτα να τις αναγνωρίσουμε.

Επειδή τα πράγματα μεταβάλλονται γρήγορα, είναι συνετό να μη δίνουμε υπερβολική σπουδαιότητα στις λύπες, στις χαρές, στις κοσμικές σχέσεις ή στα αποκτήματα που μπορεί να έχουμε.

Η Αγία Γραφή μας συμβουλεύει να ζούμε όπως: «αυτοί που κλαίνε σαν αυτούς που δεν κλαίνε, αυτοί που χαίρονται σαν αυτούς που δεν χαίρονται, αυτοί που αγοράζουν σαν αυτούς που δεν κατέχουν και αυτοί που χρησιμοποιούν τον κόσμο σαν αυτούς που δεν τον χρησιμοποιούν πλήρως· διότι το σκηνικό αυτού του κόσμου αλλάζει.» — 1 Κορ. 7:30, 31.

Αυτή είναι μια ρεαλιστική άποψη, μια πραγματική, μια αντικειμενική, μια ειλικρινής και ακριβής παρουσίαση του τρόπου που λαβαίνουν χώρα τα πράγματα στον κόσμο. Τίποτε δεν είναι μόνιμο· τίποτα δεν είναι σταθερό· τίποτα δεν ασφαλές. Ο κόσμος μοιάζει ακριβώς όπως ένα θεατρικό σκηνικό που με ταχύ ρυθμό, η μια σκηνή εναλλάσσεται κατόπιν της άλλης.

Γι’ αυτό δεν πρέπει να αφήνουμε τη χαρά, τη λύπη, τα αποκτήματα και τις ανθρώπινες σχέσεις να κυριαρχούν στη ζωή μας. Για παράδειγμα, ο άνθρωπος που οικοδομεί ολόκληρη τη ζωή του γύρω από τη σχέση του με ένα φίλο θα δοκίμαζε τρομερό πλήγμα αν ο θάνατος ή άλλες περιστάσεις τον αποστερούσαν από τη σχέση του με τον φίλο του αυτό.

Θα αισθανόταν σαν να έχει καταρρεύσει ολόκληρος ο κόσμος του όταν κάποια στιγμή θα διαπίστωνε ότι ο φίλος του αυτός δεν υπάρχει πια στη ζωή του.

Είναι φρόνιμο, λοιπόν, να μην περιοριζόμαστε σε πράγματα και σχέσεις που μας φέρνουν πρόσκαιρη χαρά. Ένας ευρύς κύκλος ενδιαφερόντων μπορεί ν’ αποτελέσει πραγματικό κεφάλαιο στην αντιμετώπιση των αβεβαιοτήτων και των απροσδόκητων καταστάσεων της ζωής. Το άτομο που έχει έναν ευρύ κύκλο ενδιαφερόντων είναι λιγότερο πιθανό να δει να καταρρέουν όλες οι ελπίδες του και όλα τα όνειρά του. Συνήθως δεν εξελίσσονται άσχημα όλα τα πράγματα ταυτόχρονα. Κάτι αξιόλογο πάντοτε παραμένει.

Ωστόσο, αν αναγνωρίσουμε ότι η ζωή μας είναι σύντομη και τα χρόνια μας περνούν σαν διανόημα, με σοβαρότητα και περίσκεψη θα προσέξουμε τον τρόπο με τον οποίο την αξιοποιούμε. Αποφεύγουμε με κάθε τρόπο δραστηριότητες και συνήθειες που θα μπορούσαν να καταστρέψουν τη διανοητική, συναισθηματική, σωματική και πνευματική ευημερία μας; Ακολουθούμε πράγματι φρόνιμη και συνετή πορεία; Θα με ρωτήσετε όπως είναι φυσικό: «Πού θα καταλήξει αυτό;»

Εκείνος ο σοφός Βασιλειάς ο Σολομώντας, αφού ερεύνησε τον ανθρώπινο βίο, ζώντας και ο ίδιος σε έναν ατελή κόσμο, μας συμβουλεύει τα εξής: «Το συμπέρασμα λοιπόν, αφού ακούστηκαν όλα, είναι: «Να φοβάσαι τον αληθινό Θεό και να τηρείς τις εντολές του, επειδή αυτή είναι όλη η υποχρέωση του ανθρώπου» (Εκκλησ. 12:13)

Αυτός είναι πραγματικά ο πιο ασφαλής τρόπος με τον οποίο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις αβεβαιότητες και τις απροσδόκητες καταστάσεις της ζωής. Ένας υγιής φόβος ή σεβασμός για τον Δημιουργό μας, για τον Ουράνιο Πατέρα μας, τον Ιεχωβά Θεό, θα μας υποκινήσει να ακολουθούμε με πιστότητα, απαρέγκλιτα τις εντολές Του.

Αυτό είναι προς όφελός μας, εφόσον οι εντολές Του είναι προορισμένες να μας βοηθήσουν να επωφεληθούμε από τη ζωή ακόμα και τώρα. Αν τις ακολουθούμε, θα μας βοηθήσουν, κι όπως μας λέει τόσο σοφά η Αγία Γραφή: «Απομάκρυνε λοιπόν από την καρδιά σου τα πράγματα που φέρνουν αναστάτωση και διώξε από το σώμα σου τα βλαβερά πράγματα· διότι η νιότη και η άνοιξη της ζωής είναι ματαιότητα». — Εκκλ. 11:10.

Ο Δαβίδ που εκτιμούσε τη θαυμάσια καθοδήγηση που προμηθεύει ο Ιεχωβά Θεός εκφράστηκε για αυτήν με τα εξής ένθερμα λόγια: «Ο φόβος του Ιεχωβά είναι αγνός· διαρκεί για πάντα. Οι κρίσεις του Ιεχωβά είναι αληθινές, απόλυτα δίκαιες. Είναι πιο επιθυμητές από χρυσάφι, από άφθονο εκλεκτό χρυσάφι, και γλυκύτερες από μέλι, μέλι που στάζει από τις κηρήθρες. Ο υπηρέτης σου έχει λάβει προειδοποίηση από αυτές· η τήρησή τους φέρνει μεγάλη ανταμοιβή» — Ψαλμ. 19:9-11.

Ούτε κι ο θάνατος ακόμα δεν μπορεί να καταστρέψει τα οφέλη που απολαμβάνει το άτομο που «φοβάται τον αληθινό Θεό και τηρεί τις εντολές Του». Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι ο σκοπός του Θεού είναι να αναστήσει τους νεκρούς. Η Αγία Γραφή μιλώντας για τον Ιεχωβά, τον αναφέρει ως τον Θεό «ο οποίος ζωοποιεί τους νεκρούς και μιλάει για τα πράγματα που δεν υπάρχουν σαν να υπάρχουν» — Ρωμ. 4:17.

Κατά συνέπεια, ο άνθρωπος που χρησιμοποιεί τον χρόνο του για να οικοδομήσει μια καλή σχέση με τον Δημιουργό Του, επωφελείται πραγματικά από τη ζωή, παρά τις αβεβαιότητες και τις απροσδόκητες καταστάσεις που θα προκύψουν.

Αγωνίζεστε κι εσείς να κάνετε το ίδιο; Αφήνετε την Αγία Γραφή να σας βοηθήσει ν’ απολαύσετε το καλύτερο από τη ζωή τώρα μα και στο άμεσο μέλλον; Είναι ο Ιεχωβά και το θέλημά Του το πρώτο πράγμα στη ζωή σας; Αν ναι, τότε να θυμάστε τα λόγια του σοφού Σολομώντα: «Να φοβάσαι τον αληθινό Θεό και να τηρείς τις εντολές του, επειδή αυτή είναι όλη η υποχρέωση του ανθρώπου» καθώς και τα λόγια του Δαβίδ: «Ο φόβος του Ιεχωβά είναι αγνός· διαρκεί για πάντα. Οι κρίσεις του Ιεχωβά είναι αληθινές, απόλυτα δίκαιες. Είναι πιο επιθυμητές από χρυσάφι, από άφθονο εκλεκτό χρυσάφι, και γλυκύτερες από μέλι, μέλι που στάζει από τις κηρήθρες. Ο υπηρέτης σου έχει λάβει προειδοποίηση από αυτές· η τήρησή τους φέρνει μεγάλη ανταμοιβή» και να ζείτε κάθε ώρα, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό, σύμφωνα με το Άγιο Θέλημά Του. Είναι κάτι που το εύχομαι μέσα από την καρδιά μου για όλους μας. Ο Ιεχωβά να σας ευλογεί κατά τον πλούτο της δόξας Του και να σας σκεπάζει με τις φτερούγες της Χάρης και του Ελέους Του.

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Συνταξιούχος με τα όλα του

Τελικά είναι μεγάλη υπόθεση η υπομονή… Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Επιτέλους! Άπό τις 24/10/2020 είμαι και επίσημα συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. Η αγωνία μου μετρούσε από τον περσινό Νοέμβριο, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! Και τώρα θα έχω τη δυνατότητα πια, να μπαλώσω ένα σωρό τρύπες που δημιουργήθηκαν τους ατέλειωτους μήνες της προσμονής. Όλα αυτά ήταν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς εφημερίδες. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA