Αυτή την Πέμπτη, θα είναι στην Αθήνα, τα παιδιά της Σούλας, Κώστας και Άννυ...

karathona1
Έρχονται! Τα παιδιά της Σούλας, ο Κώστας και η Άννυ... Θα είναι στην Αθήνα το πρωί της Πέμπτης 23 Μαϊου και θα καθίσουν κοντά μας ώς τις 17 Ιουνίου 2019! Μετράμε ανάποδα τις μέρες, περιμένοντας τους... Εδώ μια βόλτα στην Καραθώνα του Ναυπλίου, πέρσι όταν ήταν πάλι εδώ.

beliz.4
Και εδώ είναι η Άννυ, η σύζυγος του. Ο άνθρωπος πίσω από την οργάνωση των πραγμάτων... Ξέρει να χειρίζεται το διαδίκτυο κι έτσι φρόντισε για τα εισιτήρια τους, καθώς και σε συνεννόηση με τον Κώστα, για τις ημέρες που θα καθίσουν, κοντά μας. Στη φωτογραφία είναι από το Μπελίζ (η μεσαία), όπου έχει πάει στη συνάθροιση... Το πρόγραμμα, μας περιμένει να το εφαρμόσουμε... Και θα επισκεφτούμε, αρκετά μέρη της Ελλάδας. Μετέωρα, Άνδρος, Μονεμβασιά, Τζιά... Θα δείτε εικόνες από όλα αυτά τα μέρη... Με το καλό να έρθουν! Τους περιμένουμε...

kostas.ani5

Αποφοίτηση της 143ης Τάξης της Γαλαάδ — Τελική Ομιλία από τον αδελφό Τζέφρι Τζάκσον

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Δημόσιες Ομιλίες

jefri.jaxon

Το θέμα της τελικής ομιλίας, στην αποφοίτηση της 143η τάξης της Σχολή Γαλαάδ ανέπτυξε ο αδελφός Τζέφρι Τζάκσον, μέλος του Κυβερνώντος Σώματος είναι «Να Επιτρέπετε στον Ιεχωβά να Κατευθύνει τα Βήματά σας Πάντα». Δείτε ΕΔΩ το σχετικό βίντεο.

Αποτελεί πραγματικό προνόμιο και χαρά για εμένα να βρίσκομαι ενώπιόν σας ξανά. Μου φαίνεται σαν να έχουν περάσει λίγες μόνο μέρες από τότε που είχα το προνόμιο να σας παρουσιάσω την πρώτη διάλεξη στη Γαλαάδ.

Και τώρα, έχει φτάσει η ξεχωριστή μέρα της αποφοίτησής σας. Προτού φύγετε για τους διορισμούς σας μετά από την αποφοίτηση θα θέλαμε να σας κάνουμε ένα ερώτημα. Είστε πρόθυμοι να επιτρέπετε στον Ιεχωβά να κατευθύνει τα βήματά σας; Γνωρίζουμε όλοι την απάντησή σας, γιατί ξέρουμε ότι ήσασταν πρόθυμοι να επιτρέπετε στον Ιεχωβά να κατευθύνει τα βήματά σας μέχρι αυτή τη στιγμή.

Γι’ αυτό αφιερωθήκατε στον Ιεχωβά, ξεκινήσατε την ολοχρόνια υπηρεσία, μπήκατε στην ειδική ολοχρόνια υπηρεσία και γι’ αυτό βρίσκεστε εδώ, έχοντας παρακολουθήσει τη Σχολή Γαλαάδ. Γι’ αυτό σας αγαπάμε και είμαστε περήφανοι για εσάς, επειδή είστε πρόθυμοι να επιτρέπετε στον Ιεχωβά να κατευθύνει τα βήματά σας.

Ίσως, όμως, φαίνεται λίγο αλαζονικό να θέτουμε το ερώτημα αν είμαστε πρόθυμοι να επιτρέπουμε να κάνει κάτι ο Ιεχωβά. Μπορεί ο απλός άνθρωπος να επιτρέψει στον Ιεχωβά να κάνει οτιδήποτε; Φυσικά, η βάση για το ερώτημα είναι ότι ο Ιεχωβά δεν μας αναγκάζει να κάνουμε οτιδήποτε. Το να κατευθύνει ο Ιεχωβά τα βήματά μας δεν είναι κάτι που συμβαίνει αυτόματα.

Στην πραγματικότητα, υπάρχει κάτι που απαιτείται από εμάς και αυτό, κατά μία έννοια, επιτρέπει στον Ιεχωβά να συνεργάζεται μαζί μας. Ας δούμε ένα ενδιαφέρον εδάφιο στο βιβλίο των Ψαλμών. Πρόκειται για τον Ψαλμό 37 ένα τμήμα της Γραφής που όλοι χρησιμοποιούμε επανειλημμένα στην υπηρεσία.

Αυτή τη φορά όμως, θα εξετάσουμε το εδάφιο 23 Ψαλμός 37:23 «Ο Ιεχωβά κατευθύνει τα βήματα του ανθρώπου όταν ευαρεστείται με την οδό του». Αν ακούγατε απλώς αυτά τα λόγια χωρίς να έχετε μπροστά σας ένα τυπωμένο ή ηλεκτρονικό αντίγραφο, θα ήταν εύκολο να παρανοήσετε αυτό το εδάφιο. Γιατί; Όταν ακούτε τη φράση «Όταν ευαρεστείται με την οδό του» θα μπορούσατε φυσιολογικά να θεωρήσετε ότι εννοεί όταν ο άνθρωπος ευαρεστείται στην οδό του Ιεχωβά.

Προσέξατε όμως ότι η Μετάφραση Νέου Κόσμου στην αγγλική χρησιμοποιεί την αντωνυμία «Αυτός» με κεφαλαίο αρχικό γράμμα «όταν Αυτός ευαρεστείται με την οδό του». Αν αντικαθιστούσαμε τις αντωνυμίες σε αυτό το σημείο τι θα έλεγε το εδάφιο; «Ο Ιεχωβά κατευθύνει τα βήματα του ανθρώπου όταν [ο Ιεχωβά] ευαρεστείται με την οδό [του ανθρώπου]».

Δεν είναι ενδιαφέρον σκεπτικό; Προκειμένου τα βήματά μας να κατευθύνονται από τον Ιεχωβά, πρέπει να κάνουμε πράγματα που ευαρεστούν τον Ιεχωβά. Και, όταν ο Ιεχωβά ευαρεστείται με την οδό μας τότε κατευθύνει τα βήματά μας. Δεν συμφωνείτε ότι αυτή είναι μια βαθυστόχαστη σκέψη; Όταν ενεργούμε σύμφωνα με το θέλημα του Ιεχωβά είναι σαν να επιτρέπουμε στον Ιεχωβά με συμβολικό τρόπο να κατευθύνει τα βήματά μας.

Αυτό δεν συμβαίνει αυτόματα απλώς και μόνο επειδή προσευχόμαστε στον Ιεχωβά «Σε παρακαλώ, κατεύθυνε τα βήματά μου». Ας σκεφτούμε δύο παραδείγματα από τη Γραφή δύο αρνητικά παραδείγματα που μας βοηθούν να το καταλάβουμε αυτό.

Πρώτα από όλα, ας σκεφτούμε τον Βαλαάμ. Θυμηθείτε ότι η ιστορία εκτυλίσσεται τον 15ο αιώνα Π.Κ.Χ όταν οι Ισραηλίτες επρόκειτο να μπουν στην Υποσχεμένη Γη. Οι Μωαβίτες ανησυχούσαν πολύ για αυτό. Ο Βαλαάμ είχε κάποια σχέση με τη λατρεία του Ιεχωβά. Και τώρα, ξαφνικά, έρχονται στον Βαλαάμ αγγελιοφόροι και του ζητούν να καταραστεί τον λαό του Θεού.

Θυμάστε τι συνέβη; Τι έκανε ο Βαλαάμ; Δεν απάντησε αμέσως, έτσι δεν είναι; Είπε: “Μείνετε εδώ απόψε, θέλω να ρωτήσω τον Ιεχωβά”. Τι του είπε ο Ιεχωβά; Στην ουσία του είπε: “Μην πας!”

Δεν είναι δύσκολο να το καταλάβει κανείς αυτό. Η φράση “Μην πας” είναι απλή δεν χρειάζεται και πολλή φαιά ουσία για να την καταλάβει κανείς. Τι συνέβη όμως μετά; Η πίεση εντάθηκε. Ήρθαν και άλλοι αγγελιοφόροι —αυτή τη φορά, ήταν άρχοντες με μεγαλύτερες προσφορές υλικού κέρδους.

Τι έκανε ο Βαλαάμ; Είχε ακούσει ξεκάθαρα την κατεύθυνση του Ιεχωβά, “Μην πας”. Τι έκανε όμως; Η καρδιά του είχε ήδη αρχίσει να στρέφεται προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Έλπιζε ότι η κατεύθυνση του Ιεχωβά θα άλλαζε λίγο. Είπε λοιπόν: “Ας περιμένουμε να δούμε τι θα πει ο Ιεχωβά”.

Τι είπε ο Ιεχωβά αυτή τη φορά; “Πήγαινε, αλλά μην πεις τίποτα άλλο εκτός από τα λόγια που θα σου πω εγώ”. Με άλλα λόγια, “Να πεις μόνο αυτά που θα σου πω εγώ”.

Μήπως αυτό οφειλόταν στο ότι ο Ιεχωβά κατηύθυνε τα βήματα του Βαλαάμ; Ή μήπως οφειλόταν στο ότι επέτρεψε στον Βαλαάμ να κάνει το δικό του; Ξέρουμε τι συνέβη —συνάντησε αντίσταση, τρεις φορές.

Και μετά; Αν γυρίσουμε στο κεφάλαιο 22 των Αριθμών διαβάζουμε μια πολύ ξεκάθαρη δήλωση. Στην πραγματικότητα, είναι εξίσου ξεκάθαρη με τη δήλωση “Μην πας”. Αριθμοί 22:32. «Τότε ο άγγελος του Ιεχωβά τού είπε “Γιατί χτύπησες το γαϊδούρι σου τρεις φορές ως τώρα; Δες! Εγώ ο ίδιος βγήκα να προβάλω αντίσταση επειδή η πορεία που ακολουθείς αψηφά το θέλημά μου”».

Εδώ λοιπόν, βρίσκουμε την απάντηση. Δεν ήταν ο Ιεχωβά εκείνος που κατηύθυνε τα βήματά του. Ο Ιεχωβά πρόβαλε αντίσταση σε αυτό που έκανε. Τι μαθαίνουμε από αυτό; Αν και ο Βαλαάμ ήθελε αρχικά να λάβει την κατεύθυνση του Ιεχωβά ο Ιεχωβά δεν τον ανάγκασε να την ακολουθήσει. Επίσης, όταν ο Βαλαάμ ήταν αποφασισμένος να ακολουθήσει μια συγκεκριμένη πορεία ο Ιεχωβά τον προειδοποίησε λέγοντάς του “μην πας” και ξανά “μην πας”.

Αλλά ο Ιεχωβά τού επέτρεψε να πάει και τελικά πέθανε εξαιτίας αυτού. Και, φυσικά, πέθαναν και πολλοί άλλοι εξαιτίας του ότι πήγε. Ποιο είναι το δίδαγμα για εμάς; Μερικές φορές, μπορεί να αισθανόμαστε ότι σε κάποια στιγμή στη ζωή μας λέμε «Ιεχωβά, τι θέλεις να κάνω; Ποιο είναι το θέλημά σου;»

Και είναι καλό να προσευχόμαστε στον Ιεχωβά με αυτόν τον τρόπο. Όμως, τι πρέπει να κάνουμε; Πρέπει να κάνουμε αυτό που θέλει ο Ιεχωβά. Στη συνέχεια, όταν εκείνος ευαρεστείται με αυτό που κάνουμε κατευθύνει το βήμα μας. Δεν συμφωνείτε ότι αυτό είναι ένα καλό δίδαγμα;

Το δεύτερο παράδειγμα που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε είναι το παράδειγμα του προφήτη που δεν κατονομάζεται. Θυμάστε εκείνον που αναφέρεται στο 1 Βασιλέων, κεφάλαιο 13 στον οποίο δόθηκε η οδηγία να πάει στον Ισραήλ και να κάνει μια διακήρυξη στον βασιλιά Ιεροβοάμ;

Θυμηθείτε τώρα τις οδηγίες που του έδωσε ο Ιεχωβά “Πήγαινε από τον έναν δρόμο· γύρισε από τον άλλον δρόμο. Μη φας ούτε να πιεις”. Ακόμα και όταν ο βασιλιάς είπε: “Έλα και φάε και πιες” εκείνος απάντησε: “Όχι. Γνωρίζω τι θέλει ο Ιεχωβά να κάνω”.

Τι συνέβη όμως μετά; Αν και τα είχε πάει πολύ καλά μέχρι εκείνο το σημείο θυμάστε που ο ηλικιωμένος προφήτης τον ξεγέλασε λέγοντας: «Μην ανησυχείς. Μου μίλησε ένας άγγελος και μου είπε: “Δεν πειράζει”». Τι απάντησε ο προφήτης που δεν κατονομάζεται; “Να ρωτήσω ξανά τον Ιεχωβά. Στο κάτω - κάτω μου είπε όντως. . .;” Όχι. “Εντάξει, ας φάμε!”

Το αποτέλεσμα ήταν και πάλι καταστροφικό, δεν συμφωνείτε; Ποιο είναι το δίδαγμα που παίρνουμε σε αυτή την περίπτωση; Αν και ξεκίνησε μια πορεία η οποία επέτρεπε στον Ιεχωβά να κατευθύνει τα βήματά του, δεν συνέχισε να ακολουθεί την κατεύθυνση που του είχε δώσει ο Ιεχωβά. Αυτό είναι καλό μάθημα για εμάς.

Και εμείς μπορεί να κάνουμε το ίδιο. Θα μπορούσαν να υπάρξουν φίλοι —ακόμα και άτομα που σεβόμαστε που μας δίνουν συμβουλή αντίθετη με αυτό που μας λέει ο Ιεχωβά και αυτό θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε καταστροφή. Τι θα είχε βοηθήσει και στις δύο εκείνες περιπτώσεις;

Θα ήθελα να σας διαβάσω μια παράθεση από τη ΣΚΟΠΙΑ του 1950 πριν γεννηθεί οποιοσδήποτε από εσάς και, παρεμπιπτόντως, προτού γεννηθώ και εγώ. Αλλά είμαι βέβαιος ότι ο αδελφός Χερντ την έχει διαβάσει.

Η παράθεση αναφέρει τα εξής: «Είναι πολύ καλύτερα να σταθούμε λίγες στιγμές για να σκεφθούμε ήσυχα και να εξετάσωμε πλήρως τις απαιτήσεις του Θεού παρά να σπεύσωμε σε μια πράξι που μπορεί να επιφέρη την επίπληξι του Θεού». Θα το ξαναδιαβάσω. «Είναι πολύ καλύτερα να σταθούμε λίγες στιγμές για να σκεφθούμε ήσυχα και να εξετάσωμε πλήρως τις απαιτήσεις του Θεού παρά να σπεύσωμε σε μια πράξι που μπορεί να επιφέρη την επίπληξι του Θεού».

Πώς μπορούμε να το συνοψίσουμε αυτό με μια όμορφη σύντομη φράση; Θα μπορούσαμε να πούμε: «Μη βιάζεστε. Σταματήστε, συλλογιστείτε προσευχηθείτε και αποδείξτε αποδείξτε στον εαυτό σας τι θέλει πραγματικά ο Ιεχωβά να κάνετε».

Με αυτό υπόψη, καθώς θα πάτε στους διορισμούς σας, θα αντιμετωπίσετε προκλήσεις κάθε είδους. Όμως, πώς μπορείτε να εφαρμόσετε αυτή την αρχή μη βιάζεστε, σταματήστε, συλλογιστείτε προσευχηθείτε και αποδείξτε στον εαυτό σας τι θέλει ο Ιεχωβά;

Ας εξετάσουμε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις. Συνήθως, θέλουμε να επιτρέπουμε στον Ιεχωβά να κατευθύνει τα βήματά μας όταν είμαστε ενθουσιασμένοι με κάτι. Αν είμαστε ενθουσιασμένοι με κάτι —θέλουμε να το κάνουμε.

Ας πάρουμε ως παράδειγμα τον Ιακώβ. Όλοι θυμόμαστε πώς ένιωσε όταν του είπαν ότι ο γιος του ο Ιωσήφ, είχε δήθεν πεθάνει, όπως περιγράφεται στη Γραφή. Ένιωσε βαθιά θλίψη και επί χρόνια έμενε με αυτή την εντύπωση ότι ο γιος του ήταν νεκρός. Μπορείτε να το φανταστείτε;

Απλώς προσπαθήστε να φανταστείτε τη χαρά που θα ένιωσε όταν ξαφνικά οι γιοι του επιστρέφουν από την Αίγυπτο. Έρχονται άμαξες —όχι συνηθισμένες είμαι βέβαιος ότι ήταν πολύ εντυπωσιακές άμαξες για να τον παραλάβουν. Μαθαίνει ότι ο Ιωσήφ είναι ζωντανός. Και όχι μόνο αυτό, αλλά βρίσκεται στην Αίγυπτο. Έχει πολύ υψηλή θέση εκεί. Τι πιστεύετε; Πιστεύετε ότι ήταν ενθουσιασμένος; Φυσικά!

Είναι εξαιρετικά ενθουσιασμένος και ξεχειλίζει από χαρά. Έτσι λοιπόν, έφυγε από τη Χεβρών και πήγε στη Βηρ-σαβεέ. Όμως, τι έκανε πριν φύγει από την Υποσχεμένη Γη για να πάει στην Αίγυπτο;

Ας δούμε τι αναφέρεται στη Γένεση, κεφάλαιο 46. Γένεση, κεφάλαιο 46. Θα διαβάσουμε τα εδάφια 1-4 «Έτσι λοιπόν, ο Ισραήλ [ο Ιακώβ] πήρε όλα όσα είχε και αναχώρησε. Όταν έφτασε στη Βηρ-σαβεέ, πρόσφερε θυσίες στον Θεό». Σταμάτησε και συλλογίστηκε. Εδάφιο 2: «Τότε ο Θεός μίλησε στον Ισραήλ σε όραμα τη νύχτα και είπε “Ιακώβ, Ιακώβ!” Εκείνος απάντησε: “Ορίστε!” Έπειτα του είπε: “Εγώ είμαι ο αληθινός Θεός, ο Θεός του πατέρα σου. Μη φοβηθείς να κατεβείς στην Αίγυπτο γιατί εκεί θα σε κάνω μεγάλο έθνος. Εγώ θα κατεβώ μαζί σου στην Αίγυπτο και εγώ θα σε φέρω πίσω από εκεί και ο Ιωσήφ θα βάλει το χέρι του πάνω στα μάτια σου”».

Βλέπετε τι έγινε; Σταμάτησε και συλλογίστηκε αποδεικνύοντας στον εαυτό του τι ήθελε ο Ιεχωβά. Και ο Ιεχωβά τού έδωσε την εντολή να προχωρήσει. Είχε την ευλογία του Ιεχωβά και γνωρίζουμε ποια ήταν η εξέλιξη.

Διακρίνουμε ποιο είναι το δίδαγμα για εμάς; Μπορεί κατά καιρούς να ενθουσιαζόμαστε με κάτι. Φαίνεται καλό. Φαίνεται ότι πρέπει να το κάνουμε. Τι πρέπει να κάνουμε; Να σταματήσουμε, να συλλογιστούμε να προσευχηθούμε και να αποδείξουμε στον εαυτό μας ότι αυτό είναι που θέλει πραγματικά ο Ιεχωβά να κάνουμε.

Τώρα, ας εξετάσουμε ένα δεύτερο παράδειγμα. Φανταστείτε τον καιρό κατά τον οποίο οι Ισραηλίτες εισέρχονταν στην Υποσχεμένη Γη. Επρόκειτο να κατακτήσουν τη γη. Πόσο συναρπαστικό πρέπει να ήταν για αυτούς! Ήταν απασχολημένοι με έναν διορισμό που τους είχε δώσει ο Ιεχωβά.

Όμως, ακόμα και όταν βρισκόμαστε εν μέσω ενός διορισμού, πρέπει να σταματάμε, να συλλογιζόμαστε, να προσευχόμαστε και να αποδεικνύουμε στον εαυτό μας τι θέλει ο Ιεχωβά να κάνουμε.

Για παράδειγμα, αν δούμε το 8ο κεφάλαιο του Ιησού του Ναυή θα παρατηρήσετε ότι μπόρεσαν να καταλάβουν την Ιεριχώ. Κατόπιν στη Γαι προέκυψε κάποιο πρόβλημα. Έπρεπε να το τακτοποιήσουν. Επέστρεψαν. Κατάφεραν να νικήσουν τους κατοίκους της Γαι.

Και τι έκαναν μετά; Εδώ είναι έτοιμοι να κατακτήσουν ολόκληρη την Υποσχεμένη Γη. Ανέβηκαν στο όρος Εβάλ και τι έκαναν; Σταμάτησαν, συλλογίστηκαν προσευχήθηκαν και απέδειξαν στον εαυτό τους τι ήθελε ο Ιεχωβά να κάνουν.

Διάβασαν ολόκληρο τον Νόμο. Ναι, σταμάτησαν τη στρατιωτική εκστρατεία, διέθεσαν χρόνο για να βεβαιωθούν για το τι ήθελε ο Ιεχωβά να κάνουν και συνέχισαν για να ολοκληρώσουν τη στρατιωτική εκστρατεία.

Ποιο είναι το δίδαγμα για εμάς; Έχετε λάβει πολλούς διορισμούς. Θα λάβετε περισσότερους στο μέλλον. Όμως, απλώς και μόνο το γεγονός ότι βρίσκεστε εν μέσω ενός διορισμού δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα συνεχίσετε να επιτρέπετε στον Ιεχωβά να κατευθύνει τα βήματά σας. Πρέπει να σταματάτε, να συλλογίζεστε, να προσεύχεστε και να αποδεικνύετε στον εαυτό σας τι θέλει ο Ιεχωβά.

Η τρίτη περίπτωση αφορά το ότι είναι επιτακτικό να συνεχίσουμε να δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή ώστε να επιτρέπουμε στον Ιεχωβά να κατευθύνει τα βήματά μας όταν έχουμε ειδικά προνόμια. Βλέπετε, είναι πολύ εύκολο να σκεφτούμε: “Έχω πάει στη Γαλαάδ. Πιθανότατα, θα μπορούσα να χάσω μερικές συναθροίσεις για μερικούς μήνες έτσι και αλλιώς. Έχω λίγο πνευματικό λίπος. Όλοι οι υπόλοιποι αδελφοί πρέπει να πηγαίνουν στις συναθροίσεις. Εγώ όμως έχω αρκετό απόθεμα που μου αρκεί για κάποιο διάστημα”. Αλήθεια;

Υπάρχει ένα παράδειγμα στη Γραφή που μας βοηθάει σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Ας δούμε το Ευαγγέλιο του Λουκά, κεφάλαιο 2. Πρόκειται φυσικά για την αφήγηση που αφορά τον Ιωσήφ τη Μαρία και τη γέννηση του Ιησού. Τα εδάφια Λουκάς 2:22-24 αναφέρουν «Επίσης, όταν ήρθε ο καιρός για τον καθαρισμό τους σύμφωνα με τον Νόμο του Μωυσή τον ανέβασαν στην Ιερουσαλήμ για να τον παρουσιάσουν στον Ιεχωβά όπως είναι γραμμένο στον Νόμο του Ιεχωβά “Κάθε πρωτότοκο αρσενικό πρέπει να είναι άγιο για τον Ιεχωβά”. Και πρόσφεραν θυσία σύμφωνα με ό,τι λέει ο Νόμος του Ιεχωβά “Ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο νεαρά περιστέρια”».

Τι συνέβη λοιπόν εδώ; Πότε; Θυμηθείτε ότι αυτό έγινε 40 μέρες μετά από τη γέννηση του Ιησού. Η Μαρία έπρεπε να πάει στον ναό για να καθαριστεί, σύμφωνα με τον Νόμο. Παρατηρούμε ότι τα εδάφια 22 και 24 αναφέρονται σε αυτόν τον καθαρισμό. Ο Νόμος το υπαγορεύει αυτό. Όμως, σε τι αναφέρεται το εδάφιο 23;

Αν δείτε την παραπομπή από την οποία έχει ληφθεί δεν μιλάει για τον καθαρισμό της Μαρίας. Τι αφορά; Πιθανώς αφορά τον άντρα, τον σύζυγο ο οποίος θα έπρεπε να παρουσιάσει το παιδί στον Ιεχωβά να πληρώσει τους πέντε σίκλους και να αναγνωρίσει ότι το παιδί ήταν δικό του. Αν αυτό αληθεύει, αυτό σημαίνει ότι τόσο ο Ιωσήφ όσο και η Μαρία, διέθεσαν τον χρόνο που απαιτούνταν για να πάνε και να παρουσιάσουν αυτές τις προσφορές.

Ο Ιωσήφ έπρεπε να το κάνει αυτό 30 ημέρες μετά από τη γέννηση του Ιησού ή κάποια στιγμή αργότερα. Όπως και να είχαν τα πράγματα ποιο δίδαγμα παίρνουμε εμείς από αυτό το περιστατικό; Ο Ιωσήφ και η Μαρία δεν είπαν “Ξέρετε, ήρθε και μας επισκέφτηκε ένας άγγελος. Αυτό το παιδί είναι πολύ, μα πάρα πολύ ξεχωριστό. Θυμηθείτε ότι όταν γεννήθηκε, ήρθαν οι βοσκοί. Ο ουρανός ήταν γεμάτος αγγέλους. Αναμφίβολα, δεν απαιτείται από εμάς να πληρώσουμε τους πέντε σίκλους και να προσφέρουμε τα πουλιά”.

Μήπως είπαν κάτι τέτοιο; Δεν χρησιμοποίησαν το ειδικό προνόμιο που είχαν ως δικαιολογία ώστε να μην κάνουν αυτό που τους είχε πει ο Ιεχωβά να κάνουν. Διακρίνουμε το δίδαγμα για εμάς; Αν αυτό ίσχυε για εκείνους, τι θα πούμε για εμάς; Όποια προνόμια και αν έχουμε, εξακολουθεί να είναι απαραίτητο να κάνουμε τα βασικά πράγματα.

Δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε τα προνόμιά μας ως δικαιολογία για να μην κάνουμε πράγματα όπως η καθημερινή ανάγνωση της Γραφής η προσευχή, η παρακολούθηση των συναθροίσεων το έργο κηρύγματος, και ούτω καθεξής. Χρειάζεται να βεβαιωνόμαστε ότι δεν επιτρέπουμε σε εκείνα τα πράγματα να μας δίνουν, σαν να λέγαμε, δικαιολογία για να μην κάνουμε αυτό που θέλει ο Ιεχωβά να κάνουμε.

Ας το σκεφτούμε λοιπόν, ας το συνοψίσουμε. Τι πρέπει να κάνουμε προσωπικά, ώστε να βεβαιωνόμαστε ότι επιτρέπουμε στον Ιεχωβά να κατευθύνει το βήμα μας; Το τελευταίο εδάφιο που θα ήθελα να διαβάσουμε βρίσκεται στο βιβλίο των Παροιμιών. Παροιμίες 23:19. Παροιμίες 23:19 «Άκου, γιε μου, και γίνε σοφός και κατεύθυνε την καρδιά σου στη σωστή οδό». Τι χρειάζεται να κάνουμε λοιπόν; Πρέπει να κατευθύνουμε την καρδιά μας στη σωστή οδό. Και τι συμβαίνει όταν βαδίζουμε στη σωστή οδό; Ο Ιεχωβά ευαρεστείται με εμάς και τι κάνει μετά; Εκείνος κατευθύνει τα βήματά μας. Είναι πολύ συναρπαστικό.

Σύντομα, θα πάτε στον διορισμό σας και ευχόμαστε ο Ιεχωβά να σας ευλογεί πλούσια. Και είμαστε βέβαιοι ότι θα έχετε επιτυχία με τη βοήθεια του Ιεχωβά. Να θυμάστε όμως, όποια κατάσταση και αν αντιμετωπίσετε αν είστε ενθουσιασμένοι με κάτι βρίσκεστε εν μέσω ενός διορισμού ή ίσως έχετε ειδικά προνόμια τι πρέπει να κάνετε; Σταματήστε, συλλογιστείτε, προσευχηθείτε και αποδείξτε στον εαυτό σας τι θέλει ο Ιεχωβά. Είμαστε βέβαιοι ότι θα επιτρέπετε πάντα στον Ιεχωβά να κατευθύνει τα βήματά σας.

  • Εδώ σταδιακά θα δούμε όλες τις ομιλίες από το Broadcasting Δεκεμβρίου 2017. Αυτή είναι η τελευταία ομιλία. Αλλά θα δούμε ακόμα ένα, πριν ολοκληρωθείς αυτό το μέρος.
  • Χρωστάμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον καλό μας φίλο, MBabis Ggrreeccee. Χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσε να γίνει αυτό, εφικτό. Αλλά είπαμε, όταν ο ένας βοηθάει τον άλλον, τότε το αποτέλεσμα είναι το καλύτερο!

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δεκαοκτώ μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA