Ενισχυμένοι και δυναμωμένοι από την πρόσφατη Διεθνή Συνέλευση της Αθήνας...

diethni.sinelefsi.athinas1.2019
Μετά τη Διεθνή Συνέλευση της Αθήνας, όλα επιστρέφουν πια στον κανονικό τους ρυθμό. Αποτελεί ήδη μια όμορφη ανάμνηση... Ο Ιεχωβά, έστρωσε για όλους εμάς που την παρακολουθήσαμε το τριήμερο 5-6-7 Ιουλίου, ένα πολύ πλούσιο πνευματικό τραπέζι, από το οποίο εποικοδομηθήκαμε και ενθαρρυνθήκαμε… Ο λαός του αληθινού Θεού, νιώθει πάρα πολύ όμορφα, έχοντας τη δυνατότητα, με τον σωστό και αποδεκτό τρόπο.

athens2019.logo
Αυτό ήταν το λογότυπο για την Αθήνα... Χιλιάδες άνθρωποι από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο παρακολούθησαν μαζί μας τις εργασίες της. Και ήταν μια πραγματικά χαρούμενη περίσταση! Όλοι είχαμε κάτι να κάνουμε, για την επιτυχία της. Τώρα όλο αυτό αποτελεί πια μια ανάμνηση, όμορφη ανάμνηση... Οι περισσότεροι αδελφοί μας έχουν επιστρέψει στα σπίτια τους, ασφαλείς. Κουρασμένοι, αλλά γεμάτοι καθώς εισέπραξαν τόσα όμορφα πράγματα... Ευχαριστούμε τον Ιεχωβά Θεό, που μας φροντίζει τόσο στοργικά!

sinelefsi1.oaka
Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι από το Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας, τις ημέρες των εργασιών. Τραβηγμένες από της θύρα 19, όπου είχα διορισμό ταξιθέτη. Είμαστε πολύ χαρούμενοι και ωφεληθήκαμε τόσο από την 3ήμερη διαδικασία των εργασιών. Στην επάνω φωτογραφία η αδελφή μου Στασούλα που έφυγε το ίδιο βράδυ για το Ηράκλειο, με το πλοίο των Μινωικών Γραμμών και είναι ήδη σπίτι της, κοντά στους δικούς της. Κάτω, μια άποψη του σταδίου. Και τώρα, συλλογισμός και σκέψεις, στοχασμός, πάνω στα σήμεια που έβαλε η Συνέλευση. Και ώρα για πρακτική εφαρμογή...

sinelefsi2.oaka

«Ποιος είμαι εγώ, Ιεχωβά Θεέ;» Ξέρετε αλήθεια ποιος στη Γραφή έθεσε αυτό το ερώτημα;

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Δημόσιες Ομιλίες

jeims.kothan
Ας δώσουμε την προσοχή μας στον αδελφό Πάτρικ Λαφράνκα, βοηθό στην Επιτροπή Προσωπικού του Κυβερνώντος Σώματος και μέλος της Επιτροπής του Τμήματος. Είμαστε πάντα στο Broadcasting Δεκεμβρίου που είναι αποκλειστικά αφιερωμένο στην τελετή αποφοίτησης της 143ης τάξης της Σχολής Γαλαάδ... Τον ομιλητή, όπως και ολόκληρο Broadcasting του Δεκεμβρίου, μπορείτε να το δείτε ακολουθώντας ΑΥΤΟΝ τον σύνδεσμο.

Εσείς, σπουδαστές της Γαλαάδ, αναρωτηθήκατε ποτέ “Ποιος είμαι εγώ που προσκλήθηκα στη σχολή Γαλαάδ;” Καλό ερώτημα, δεν συμφωνείτε; Επειδή το προνόμιο αυτό το έχουν σχετικά λίγοι από τον λαό του Θεού. Γιατί λοιπόν εσείς;

Μήπως ήσασταν πιο έξυπνοι ή πιο όμορφοι από τον μέσο υπηρέτη του Ιεχωβά; Όχι, αλλά λόγω των πνευματικών σας ιδιοτήτων. Και κυρίως, λόγω της ταπεινοφροσύνης σας. Είστε ταπεινοί. Αλλά το να παραμείνουμε ταπεινοί αποτελεί σίγουρα πνευματική πρόκληση, όχι μόνο για εσάς, αλλά για όλους μας.

Όλοι κληρονομήσαμε την τάση για αυτοεξύψωση. Σκεφτείτε τον Αδάμ και την Εύα. Ενεργώντας με απίστευτη αλαζονεία, θέλησαν να πάρουν τη θέση του Θεού. Φαίνεται πως ξέχασαν ποιοι ήταν —πλάσματα φτιαγμένα από χώμα. Άρα πρέπει όλοι να καταπολεμούμε την τάση που έχουμε για υπερηφάνεια.

Η ταπεινοφροσύνη χάνεται εύκολα. Αν πιστέψουμε πως είμαστε ταπεινοί έχουμε χάσει ήδη την ταπεινοφροσύνη. Ωστόσο, ο Ιεχωβά μάς βοηθάει. Η Γραφή αναφέρει πολλά παραδείγματα ανθρώπων που παρέμειναν ταπεινοί. Ένας ήταν ο Δαβίδ. Ας ρίξουμε μια ματιά στη ζωή του Δαβίδ σε διάφορες φάσεις της ζωής του για να δούμε αν παρέμεινε ταπεινός.

Ήταν, άραγε, ταπεινός στα νιάτα του; Θυμάστε ότι ο Ιεχωβά έστειλε τον προφήτη Σαμουήλ στο σπίτι του Ιεσσαί για να χρίσει έναν από τους γιους του ως μελλοντικό βασιλιά του Ισραήλ. Αν και ήταν εφτά γιοι στο σπίτι, κανένας τους δεν είχε επιλεχθεί. Και τελικά ο Σαμουήλ είπε: «Αυτοί είναι όλοι οι γιοι σου;» «Όχι. Έχω και τον Δαβίδ, που βόσκει τα πρόβατα στα χωράφια».

Φώναξαν λοιπόν τον νεαρό Δαβίδ και ο Σαμουήλ τον έχρισε ως μελλοντικό βασιλιά του Ισραήλ. Ο Δαβίδ πρέπει να ένιωσε έκπληξη που του δόθηκε αυτό το μοναδικό προνόμιο. Αλλά μήπως πήραν τα μυαλά του αέρα;

Πώς θα φερόταν στους αδελφούς του —που ήταν μεγαλύτεροι αν είχε γίνει υπερήφανος; Θα μπορούσε να πει στον Ελιάβ «Μην έχεις και μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου. Πρέπει να αρχίσεις να με σέβεσαι». Και στον Αβιναδάβ: «Καιρός να αρχίσεις να πηγαίνεις εσύ τα πρόβατα για βοσκή. Εγώ έχω τώρα σημαντικότερο διορισμό. Πρέπει να μάθω πώς θα γίνω βασιλιάς. Πώς θα μπορέσω να μπω στη βασιλική αυλή;» Όχι.

Τίποτα δεν δείχνει ότι ο Δαβίδ ένιωθε έτσι για τον εαυτό του. Του αρκούσε να περιμένει τον Ιεχωβά να του δώσει μελλοντικά προνόμια. Ποιο είναι το δίδαγμα για εμάς; Μπορεί όντως να σας δοθούν προνόμια στο μέλλον αλλά ίσως χρειαστεί να περιμένετε. Επιστρέψτε στα βοσκοτόπια σας βοσκήστε τα πρόβατα.

Λίγο καιρό αργότερα, ο Δαβίδ είναι ακόμη στα βοσκοτόπια και τι συμβαίνει; Ένας υπηρέτης του βασιλιά Σαούλ συστήνει τον Δαβίδ για υπηρέτη στη βασιλική αυλή. Προσέξτε τη σύστασή του στο εδάφιο 1 Σαμουήλ 16:18. «Κάποιος από τους υπηρέτες είπε “Είδα ότι ένας γιος του Ιεσσαί του Βηθλεεμίτη παίζει με δεξιοτεχνία και είναι θαρραλέος, ισχυρός πολεμιστής. Μιλάει όμορφα και είναι ωραίος, και ο Ιεχωβά είναι μαζί του”». Τι εντυπωσιακή σύσταση!

Και έτσι, ο ταπεινός Δαβίδ πάει από τα πρόβατα στη βασιλική αυλή ως μουσικός του βασιλιά. Αλλά ήρθαν και άλλα προνόμια. Το εδάφιο 21β μας λέει ότι έγινε οπλοφόρος του Σαούλ. Αργότερα, ο Δαβίδ πέτυχε πολλά κατορθώματα στον πόλεμο. Έγινε ξακουστός. Οι γυναίκες τραγουδούσαν για τις νίκες του.

Φήμη, ομορφιά, νιάτα, ευφράδεια μουσικό ταλέντο, στρατιωτική ισχύς, θεϊκή εύνοια ο Δαβίδ τα είχε όλα, δεν συμφωνείτε; Έστω και ένα από αυτά τα προσόντα θα μπορούσε να τον έχει κάνει αλαζόνα και υπερήφανο, αλλά αυτό δεν συνέβη.

Δείτε την αντίδραση του Δαβίδ όταν ο βασιλιάς Σαούλ τού πρότεινε να παντρευτεί την κόρη του. Αναφέρεται στο εδάφιο 1 Σαμουήλ 18:18. «Τότε ο Δαβίδ είπε στον Σαούλ “Ποιος είμαι εγώ και ποιοι είναι οι συγγενείς μου η οικογένεια του πατέρα μου στον Ισραήλ για να γίνω γαμπρός του βασιλιά;”»

Η συγγένεια με τον βασιλιά θα μπορούσε να κάνει τον Δαβίδ να κομπάζει αλλά εκείνος είπε: «Ποιος είμαι εγώ;» Ένιωθε ανάξιος να συγγενέψει με τον βασιλιά.

Μπορούμε να μάθουμε κάτι από αυτό; Ίσως συνεργαζόμαστε και ερχόμαστε σε επαφή με αδελφούς που έχουν κάποια θέση στην οργάνωση του Θεού. Μήπως στις συζητήσεις μας με άλλους, αναφέρουμε τα ονόματά τους για να παραστήσουμε τους σπουδαίους;

Ας περάσουμε τώρα σε μια άλλη περίοδο της ζωής του Δαβίδ. Έχει γίνει βασιλιάς του Ισραήλ με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ και κατοικεί σε παλάτι. Στενοχωριέται όμως πολύ που εκείνος ζει σε παλάτι, ενώ η κιβωτός του Ιεχωβά του πραγματικού βασιλιά του Ισραήλ βρίσκεται σε σκηνή. Λέει λοιπόν στον προφήτη Νάθαν «Θέλω να οικοδομήσω αξιοπρεπή οίκο για τον Ιεχωβά — έναν ναό».

Αλλά ο Ιεχωβά τού λέει «Όχι, δεν θα οικοδομήσεις εσύ, αλλά ένας από τους γιους σου». Βέβαια τότε ο Ιεχωβά έκανε κάτι που εξέπληξε πάρα πολύ τον Δαβίδ. Του είπε: «Αντί να οικοδομήσεις εσύ οίκο για εμένα, θα οικοδομήσω εγώ οίκο για εσένα». Και έκανε διαθήκη με τον Δαβίδ προκειμένου η βασιλεία να παραμείνει στην οικογενειακή του γραμμή για πάντα.

Πώς αντέδρασε ο Δαβίδ; Σας παρακαλώ, ανοίξτε στα εδάφια 1 Χρονικών 17:16-18. «Τότε ο βασιλιάς Δαβίδ μπήκε και κάθισε ενώπιον του Ιεχωβά και είπε: “Ποιος είμαι εγώ, Ιεχωβά Θεέ; Και ποιος είναι ο οίκος μου ώστε να με έχεις φέρει ως εδώ; Σαν να μην ήταν αυτό αρκετό, Θεέ εσύ μιλάς επίσης για τον οίκο του υπηρέτη σου σχετικά με το μακρινό μέλλον και θεώρησες ότι είμαι άνθρωπος που πρέπει να εξυψωθεί ακόμη περισσότερο, Ιεχωβά Θεέ. Τι άλλο να σου πει ο υπηρέτης σου ο Δαβίδ σχετικά με την τιμή που μου έγινε εφόσον εσύ γνωρίζεις τον υπηρέτη σου τόσο καλά;”»

Άρα αυτή η θαυμάσια υπόσχεση του Ιεχωβά συγκίνησε την καρδιά του Δαβίδ και τον έκανε να νιώσει ταπεινός, ανάξιος και ασήμαντος, ενώπιον του Ιεχωβά. Και αργότερα, ο Δαβίδ έκανε μια τεράστια συνεισφορά για την οικοδόμηση του ναού που ξεπερνούσε το 1 δις ευρώ σε σημερινές τιμές.

Αλλά στην προσευχή του, είπε στον Ιεχωβά τα λόγια του εδαφίου 1 Χρονικών 29:14. «Εντούτοις, ποιος είμαι εγώ Τα πάντα είναι από εσένα και ό,τι σου δώσαμε προέρχεται από το δικό σου χέρι».

Τι ταπεινό πνεύμα! Και έτσι είναι στ’ αλήθεια. Ό,τι και αν δίνουμε στον Ιεχωβά μας το έχει ήδη δώσει εκείνος. Καθόλου παράξενο που ο Ιεχωβά Θεός αγαπούσε τον Δαβίδ. Ήταν όντως άντρας σε αρμονία με την καρδιά του Θεού.

Πώς μπορούμε να καλλιεργούμε και να διατηρούμε τέτοια ταπεινή καρδιά; Όχι απλώς λέγοντας «Είμαι αποφασισμένος να είμαι ταπεινός». Όχι, αλλά κάνοντας ό,τι έκανε ο Δαβίδ. Πρέπει κάπου - κάπου να καθόμαστε και να αναλογιζόμαστε τη ζωή μας για να διακρίνουμε τις ευλογίες και την παρ’ αξίαν καλοσύνη που μας έχει δείξει ο Ιεχωβά. Να στοχαζόμαστε τη μεγαλοσύνη του.

Και αυτό θα μας υποκινεί να λέμε στον Ιεχωβά “Ποιος είμαι εγώ, Ιεχωβά, που με τίμησες με έκανες συνεργάτη σου παρά τα πολλά μου ελαττώματα; Ποιος είμαι εγώ, Ιεχωβά, που μου έδωσες υγεία και δύναμη για να υπηρετώ στον διορισμό μου; Ποιος είμαι εγώ, Ιεχωβά για να έχω αυτό το ειδικό προνόμιο υπηρεσίας ενώ ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί που το αξίζουν πολύ περισσότερο από εμένα;”

Φυσικά, υπάρχει η κατάλληλη περηφάνια για το προνόμιο που έχουμε να υπηρετούμε τον Θεό, αλλά και η ακατάλληλη υπερηφάνεια που μας κάνει να νιώθουμε ανώτεροι. Και αν θεωρούμε τους άλλους κατώτερους, τότε δεν θεωρούμε τον Ιεχωβά ανώτερο.

Αυτό είναι το μυστικό για να παραμείνουμε ταπεινοί, να ξέρουμε τι είμαστε πραγματικά. Να έχουμε τον Ιεχωβά, πάντα μπροστά μας, όπως και ο Δαβίδ. Είμαστε βέβαιοι ότι εσείς, σπουδαστές, θα κρατάτε τα μάτια σας στραμμένα στον μεγαλειώδη Θεό σας και ότι Εκείνος θα σας χρησιμοποιήσει και θα σας ευλογήσει ακόμη περισσότερο από όσο σήμερα τη μέρα της αποφοίτησής σας.

  • Εδώ σταδιακά θα δούμε όλες τις ομιλίες από το Broadcasting Δεκεμβρίου 2017
  • Χρωστάμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον καλό μας φίλο MBabis Ggrreeccee. Χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσε να γίνει αυτό, εφικτό. Αλλά είπαμε, όταν ο ένας βοηθάει τον άλλον, τότε το αποτέλεσμα είναι το καλύτερο!

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Είκοσι μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA