Αυτή την Πέμπτη, θα είναι στην Αθήνα, τα παιδιά της Σούλας, Κώστας και Άννυ...

karathona1
Έρχονται! Τα παιδιά της Σούλας, ο Κώστας και η Άννυ... Θα είναι στην Αθήνα το πρωί της Πέμπτης 23 Μαϊου και θα καθίσουν κοντά μας ώς τις 17 Ιουνίου 2019! Μετράμε ανάποδα τις μέρες, περιμένοντας τους... Εδώ μια βόλτα στην Καραθώνα του Ναυπλίου, πέρσι όταν ήταν πάλι εδώ.

beliz.4
Και εδώ είναι η Άννυ, η σύζυγος του. Ο άνθρωπος πίσω από την οργάνωση των πραγμάτων... Ξέρει να χειρίζεται το διαδίκτυο κι έτσι φρόντισε για τα εισιτήρια τους, καθώς και σε συνεννόηση με τον Κώστα, για τις ημέρες που θα καθίσουν, κοντά μας. Στη φωτογραφία είναι από το Μπελίζ (η μεσαία), όπου έχει πάει στη συνάθροιση... Το πρόγραμμα, μας περιμένει να το εφαρμόσουμε... Και θα επισκεφτούμε, αρκετά μέρη της Ελλάδας. Μετέωρα, Άνδρος, Μονεμβασιά, Τζιά... Θα δείτε εικόνες από όλα αυτά τα μέρη... Με το καλό να έρθουν! Τους περιμένουμε...

kostas.ani5

Εστιάζοντας στο πρώτο μέρος της αποφοίτησης της 143ης τάξης της Σχολής Γαλαάδ!

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Δημόσιες Ομιλίες

broacasting.dec1.2017
Ο αδελφός Σάμιουελ Χερντ, μέλος του Κυβερνώντος Σώματος, άνοιξε τις εργασίες της αποφοίτησης της 143ης τάξης των σπουδαστών της Σχολής Γαλαάδ με πολύ χιούμορ. Μπορείτε ΕΔΩ να δείτε τον ίδιο, από το Boadcasting του Δεκεμβρίου. Όπως και να έχει, κρατήστε ως ακριβό θησαυρό όλο το περιεχόμενο της…

Έφτασε η μέρα της αποφοίτησης για την 143η τάξη της Γαλαάδ. Την περιμένατε πολύ καιρό τώρα. Κάνατε πολλή δουλειά, ρίξατε ιδρώτα και περάσατε ανησυχίες και νευρικότητα καθώς παρουσιάζατε τα μέρη σας μπροστά στους εκπαιδευτές σας και στους συμμαθητές σας! Αλλά κανείς σας δεν πήρε κάτω από τη βάση, ούτε ένας δεν απέτυχε.

Σήμερα θα αποφοιτήσετε. Είναι η μέρα σας. Δεν είναι μέρα χαράς; Πολύ χαρωπή μέρα για εσάς αλλά και για τον καθέναν μας ξεχωριστά. Χαιρόμαστε που ήρθατε στη σχολή Γαλαάδ και στενοχωριόμαστε λίγο που θα μας αφήσετε. Δεν θα μείνετε εδώ για πολύ ακόμη.

Οι εξαίρετοι πνευματικοί εκπαιδευτές σας οι αδελφοί Κόθον, Λίπολντ, Νουμέρ, Σάμιουελσον και Στόβαλ θα έβαζαν τα κλάματα αλλά ως γενναίοι άντρες που είναι, δεν κλαίνε εύκολα δημοσίως. Φυσικά, υπάρχουν και άλλοι, πάρα πολλοί για να τους αναφέρουμε ονομαστικά όπως ο Σαμ Χερντ. Ωχ, αυτό μου ξέφυγε.

Οι εκπαιδευτές σας βοήθησαν με εξαιρετικό τρόπο ώστε να ανοιχτούν τα μάτια σας για να δείτε τον «Μεγάλο Εκπαιδευτή» σας όπως αναφέρεται στο εδάφιο Ησαΐας 30:20. Εξάλλου, αυτός σας δίδαξε δίνοντας το άγιο πνεύμα του σε όλους τους αδελφούς που ανέφερα. Δείτε τι αναφέρεται στο εδάφιο Ησαΐας 66:1. Διαβάζουμε: «Αυτό λέει ο Ιεχωβά “Οι ουρανοί είναι ο θρόνος μου και η γη το υποπόδιό μου”».

Τους τελευταίους πέντε μήνες καθόσασταν στα πόδια του Ιεχωβά και διδασκόσασταν από τον Μεγάλο Εκπαιδευτή σας. Τα όσα μάθατε είναι πολύ περισσότερα από όσα γνωρίζατε, όταν πρωτομπήκατε στην τάξη πριν από πέντε μήνες. Αναμφίβολα, η γνώση που αποκτήσατε σας έφερε πιο κοντά στον Ιεχωβά.

Πραγματικά πλησιάσατε τον Ιεχωβά και εκείνος έχει πλησιάσει εσάς. Ωστόσο, έχετε απλώς ξύσει την επιφάνεια. Ο Ιώβ είπε ……. Ακούσατε τι είπα; Όχι βέβαια. Ας διαβάσουμε το εδάφιο Ιώβ 26:14 «Αυτά είναι απλώς μια μικρή λεπτομέρεια των όσων κάνει ο Θεός, μόνο ένας αχνός ψίθυρος έχει ακουστεί για αυτόν!»

Τόσα ακριβώς είναι τα όσα έχουμε μάθει σε σύγκριση με τα όσα γνωρίζει ο Ιεχωβά. Ποιος ξέρει όλα όσα γνωρίζει ο Ιεχωβά; Κανείς — ούτε καν ο Ιησούς και εκείνος γνωρίζει πολύ περισσότερα από εμάς. Έχει ζήσει περισσότερο καιρό, έτσι δεν είναι; Πολύ περισσότερο. Μάλιστα, ο Ιησούς ήταν παρών κατά τη δημιουργία της γης. Πότε έγινε αυτό;

Αν παρακολουθήσατε την πρωινή λατρεία θα ακούσατε ένα μέλος του Κυβερνώντος Σώματος να μας διαβάζει τα εδάφια Παροιμίες 8:29, 30. Εκεί αναφέρει: «Όταν στερέωνε τα θεμέλια της γης τότε ήμουν δίπλα του ως δεξιοτέχνης εργάτης». Το θυμάστε; Σίγουρα όχι αν δεν ακούσατε ή δεν διαβάσετε το εδάφιο της ημέρας. Αλλά είμαστε βέβαιοι ότι το ακούσατε και το διαβάσατε.

Έτσι λοιπόν, πρόκειται για πολύ καιρό, σωστά; Η γη —τα θεμέλια της γης— πόσος καιρός; Με βάση τον πολύ παλιό κρύσταλλο ζιρκονίου που βρέθηκε στην Αυστραλία κάποιοι επιστήμονες λένε ότι η γη έχει ηλικία τουλάχιστον 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια με απόκλιση 100 εκατομμύρια χρόνια. Κανείς εδώ στη γη δεν ξέρει ακριβώς, αλλά χρειάζεται να ακούμε κάποιους από αυτούς τους αποκαλούμενους σοφούς.

Ο Ιησούς κατά την προανθρώπινη ύπαρξή του ήταν εκεί. Δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό. Το 1ο κεφάλαιο της Επιστολής Προς τους Κολοσσαείς δείχνει ότι ήταν εκεί. Ήταν δίπλα στον Ιεχωβά πολύ νωρίτερα —άκουγε και μάθαινε. Και σήμερα είναι δίπλα στον Ιεχωβά. Κάθεται ακριβώς εκεί, δίπλα στον Ιεχωβά επιτελώντας το έργο που έχει πει ο Ιεχωβά ότι πρέπει να γίνει.

Αν συγκρίνουμε την ηλικία μας με του Ιησού, είμαστε νεογέννητα βρέφη. Μόλις ανοίξαμε τα μάτια μας. Αυτά που βλέπουμε δεν συγκρίνονται με αυτά που θα δούμε στα χρόνια που έρχονται. Απλώς κοιτάζουμε, μαθαίνουμε, αγγίζουμε πράγματα, μάλιστα για πρώτη φορά.

Σκεφτείτε μόνο πόσα πράγματα αγγίξαμε για πρώτη φορά τα περασμένα 10 χρόνια. Αν και διαβάζουμε τη Γραφή ξανά και ξανά, ακούμε να μας τη διαβάζουν τόσες φορές, έχουμε απλώς αγγίξει ορισμένα πράγματα, όπως η γενιά, πριν από 20 χρόνια.

Και μήπως τώρα γνωρίζουμε τα πάντα για εκείνη τη γενιά; Και τόσα άλλα πράγματα —το συρόμενο δίχτυ, πολλά ακόμη, όπως ο αγιασμός του ονόματος του Θεού, η δικαίωση της κυριαρχίας του, απλώς τα αγγίζουμε. Εσείς, σπουδαστές της Γαλαάδ έχετε αγγίξει λίγα πράγματα αλλά όχι τα πάντα, όχι όλα. Όσα όμως μάθατε θέστε τα σε εφαρμογή στον διορισμό σας.

Να θυμάστε ότι δεν τα ξέρετε όλα. Και κάτι ακόμη: Ποτέ δεν θα τα ξέρετε. Όσο διάστημα και αν ζήσουμε, ποτέ δεν θα τα γνωρίζουμε όλα. Ο Ιεχωβά θα συνεχίζει να μας αποκαλύπτει πράγματα, πάντοτε καλά πράγματα. Ωφελούμαστε από αυτά που μας δίνει ο Ιεχωβά. Γνωρίζει τι ακριβώς χρειαζόμαστε και μας το δίνει. Να το θυμάστε πάντα αυτό.

Είμαστε σπουδαστές του Ιεχωβά και αυτή θα είναι η θέση μας για πάντα. Αλλά είμαστε ευτυχισμένοι. Μας αρέσει που είμαστε εδώ. Χαιρόμαστε που είμαστε μαζί σας, αγαπητοί σπουδαστές με τον καθέναν σας. Μάλιστα είστε καλοί σπουδαστές. Βέβαια, δεν παίρνετε όλοι άριστα. Ούτε εγώ έπαιρνα. Χαιρόμουν όταν έπαιρνα πάνω από τη βάση στο σχολείο.

  • Εδώ σταδιακά θα δούμε όλες τις ομιλίες από το Broadcasting Δεκεμβρίου 2017
  • Χρωστάμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον καλό μας φίλο MBabis Ggrreeccee. Χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσε να γίνει αυτό, εφικτό. Αλλά είπαμε, όταν ο ένας βοηθάει τον άλλον, τότε το αποτέλεσμα είναι το καλύτερο!

Σχόλια (2)

  1. Στρατή Ρούλα

Εξαιρετική δουλειά σας ευχαριστούμε !,

  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Ρούλα, σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου. Μπορεί να είναι λιγόλογο, αλλά είναι ουσιαστικό. Έτσι τουλάχιστον το εισέπραξα εγώ. Ως βγαλμένο από την καρδιά σου.
Και μου άρεσε, γιατί είναι πολύ κοντά σε ότι γίνεται εδώ… Αθόρυβα, χωρίς τυμπανοκρουσίες,...

Ρούλα, σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου. Μπορεί να είναι λιγόλογο, αλλά είναι ουσιαστικό. Έτσι τουλάχιστον το εισέπραξα εγώ. Ως βγαλμένο από την καρδιά σου.
Και μου άρεσε, γιατί είναι πολύ κοντά σε ότι γίνεται εδώ… Αθόρυβα, χωρίς τυμπανοκρουσίες, προσπαθούμε να μοιραστούμε τη χαρά μας και ίσως την όποια γνώση αποκτήσαμε από την προσωπική μας μελέτη, μαζί σας…
Η παρότρυνση είναι προς όλους τους αναγνώστες μας. Παρακαλώ γράψτε, σχολιάσετε, συμμετάσχετε μαζί μας σ’ αυτό το ωραίο διαδικτυακό ταξίδι…

Read More
  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δεκαοκτώ μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA