Είμαστε μαζί και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον τόσο παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2020 κλείσαμε πέντε χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου.

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες, και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε πολλές μέρες καραντίνα σπίτια μας, εμείς προσπαθούμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

kanoni1.060416

Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015 στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

gastown1.050425

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

The News

Η δεύτερη δημόσια συνάθροιση στην Αθήνα και το ταξίδι του Ρώσσελ σε Κόρινθο, Πάτρα…

me.xrismenus

athina

korinthos

karolos.roselΤρίτη και τελευταία συνέχεια με την αναφορά μας στον αδελφό Ρώσσελ και το ταξίδι του στην Ελλάδα το 1912. Το δημοσίευμα γίνεται στο πλαίσιο της προβολής του περιεχομένου μιας θεοκρατικής βιβλιοθήκης που αξίζει όσο τίποτα άλλο. Σας υπενθυμίζουμε αυτό το δημοσίευμα καθώς μπορείτε να πατήσετε με τον κένσορα του υπολογιστή σας ΕΔΩ.

Μέχρι τώρα είδαμε τον Ρώσσελ να ανεβαίνει στην Ακρόπολη και να περπατά στα μέρη που περπάτησε ο απόστολος Πάυλος. Τον είδαμε επίσης να παίρνει μέρος σε μια δημόσια συνάθροιση στο σπίτι του ασθενή αδελφού Οικονόμου και να απαντά σε μια σειρά από ερωτήσεις με πολύ καλή διάθεση.

Όπως σωστά παρατήρησαν πολλοί αναγνώστες μας, αυτό μπορεί να μας γίνει μάθημα για το πόσο ταπεινοί πρέπει να είμαστε με κάθε αδελφό στην καθημερινότητα μας. Ο Ρώσσελ προσπαθούσε να δίνει εξηγήσεις και να επιλύει τις απορίες, στο βαθμό που μπορούσε, διότι όλοι γνωρίζουμε ότι η κατανόηση εκείνες τις ημέρες ήταν μικρή, δεδομένου ότι μόλις βγαίναμε από ένα μεγάλο σκοτάδι αιώνων…

Ας δούμε λοιπόν την Τρίτη συνέχεια σήμερα και να ολοκληρώσουμε την αναφορά μας στον αδελφό Ρώσσελ και την επίσκεψη του στη χώρα μας:

Αδελφός Ρώσσελ: Είμαστε ευγνώμονες με τη χάρη του Θεού που έχουμε το προνόμιο και πάλι να είμαι με κάποια από τα παιδιά Του απόψε. Είμαστε ευγνώμονες που μπορούμε να ανταποκριθούμε στο πνεύμα της αδελφικής αγάπης και της χριστιανικής συναναστροφής, με κακία προς κανέναν, αλλά με τη φιλανθρωπία προς όλους. Μερικές ερωτήσεις έχουν ήδη διανεμηθεί και αυτά θα απαντηθούν το συντομότερο όταν έλθει η ώρα να τις ανασκοπήσουμε. Εν τω μεταξύ, αν οι άλλοι έχουν ερωτήσεις που μπορούν να τις γράψουν προς εξυπηρέτησή τους.

Εν συντομία ανασκοπήσαμε ό, τι είπαμε χθες το βράδυ και θα λέγαμε, ότι διαπιστώσαμε ότι ο Θεός εκλέγει την Εκκλησία από μια πολύ άγια τάξη. Εμείς διαπιστώσαμε ότι αυτή η πολύ άγια τάξη, η Εκκλησία, περιγράφεται στα λόγια του Ιησού, επειδή ο Ιησούς είπε πως αν κάποιος θέλει να είναι μαθητής μου “ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει το σταυρό του και ας με ακολουθεί”.

Ο αδελφός Ρώσσελ προχώρησε έπειτα να δώσει μια ομιλία όσον αφορά την εκλογή της Εκκλησίας, έτσι ώστε να ασχοληθεί με τις ερωτήσεις λίγο αργότερα. Ωστόσο, δεν είχε προχωρήσει και πολύ στην ομιλία του όταν, ένας αριθμός ελληνορθόδοξων ιερέων που ήταν στο ακροατήριο αποφάσισαν ότι ήθελαν να κάνουν κάποια ερωτήματα και να απαντηθούν αμέσως, και έτσι διέκοψαν τη συνεδρίαση και την ροή του προγράμματος προκαλώντας αναταραχές.

Πρώτα, ένας ιερέας σηκώθηκε να κάνει ορισμένες παρατηρήσεις, τότε κάποιος άλλος στο ακροατήριο απάντησε σ' αυτόν, και στη συνέχεια ένας άλλος ιερέας είπε κάτι άλλο με αποτέλεσμα να γίνονται πισωγυρίσματα, και να δίνεται πολύ λίγη προσοχή στον πάστορα Ρώσσελ, ο οποίος ήταν στο βήμα.

Εκείνος, βέβαια, είχε προσπαθήσει να αντιμετωπίσει το κοινό μέσω του διερμηνέα, εφόσον ήταν όλα ακαταλαβίστηκα για μας, και ο διερμηνέας, πράγματι, έκανε το καλύτερο που θα μπορούσε για να εξηγήσει, αλλά πολλοί δεν έδιναν καθόλου προσοχή.

Οι αλήθειες που ο αδελφός Ρώσσελ τους είχε πει, προφανώς να εκνεύρισαν πολλούς και ως εκ τούτου, όπως σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, το σκοτάδι μισεί το φως. Η αναταραχή συνεχίστηκε για αρκετό χρόνο, θυμίζοντάς μας την εμπειρία του Αγίου Παύλου στο εν λόγω τμήμα της χώρας, στο παρελθόν.

Τέλος, ο πρόεδρος του συλλόγου του οποίου ανήκε η αίθουσα σηκώθηκε στο πίσω μέρος, πάνω σε μια καρέκλα κατά τον τρόπο που ο υπάλληλος της πόλης κατά τις ημέρες του Παύλου και μετά από μια σημαντική ομιλία που έκανε, ησύχασε το κοινό, και σύντομα η συγκέντρωση διαλύθηκε χωρίς κανένα σοβαρό πρόβλημα.

Κόρινθος

Κατά την έξοδο από την Αθήνα, πήγαμε με το τρένο στην Κόρινθο, και εδώ μείναμε έκπληκτοι όταν βρήκαμε μια μικρή πόλη, το ακριβώς αντίθετο από την Αθήνα. Είχαν γίνει διευθετήσεις για να γίνει μια δημόσια διάλεξη το πρωί, μέσα στην πόλη, στην αίθουσα του Δημαρχείου, αλλά κατά την άφιξη διαπιστώθηκε ότι το πλήθος ήταν τόσο μεγάλο που δεν θα μπορούσε να γίνει δεκτό.

Τελικά, μετά από διαβουλεύσεις μεταξύ τους, έγιναν διευθετήσεις να πραγματοποιηθεί η ομιλία στην ελληνορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Παύλου!

Αυτό ήταν μια έκπληξη για μας, αλλά ήμασταν χαρούμενοι που συμφωνούσε με τις επιθυμίες τους. Ο αδελφός Ρώσσελ, στη συνέχεια μίλησε για την αλήθεια περί της κατάστασης των νεκρών και οι άνθρωποι ήταν τόσο ικανοποιημένοι που ζήτησαν μια ακόμη συνάντηση στο ίδιο μέρος, εκείνο το απόγευμα. Ο αδελφός Russell συναίνεσαι και έτσι τους μίλησε και πάλι...

Αρχαία Κόρινθος

Μετά την δημόσια διάλεξη, ο δήμαρχος ήρθε μαζί μας στις άμαξες και ανεβήκαμε στην αρχαία Κόρινθο, περίπου τρία τέταρτα της ώρας μακριά από τη νέα πόλη. Εδώ μπορέσαμε να επιθεωρήσουμε τα ερείπια της αρχαίας πόλης, τα οποία είχαν καλυφθεί πλήρως από τους σεισμούς, αλλά από τότε έχουν απογυμνωθεί σε πολλά μέρη.

Δεν ήταν δύσκολο να εντοπίσει κανείς πολλά πράγματα τα οποία είναι γνωστά από την ανάγνωση των εμπειριών του Παύλου σε εκείνον τον τόπο. Περάσαμε τη νύχτα στο νέο Δήμο της Κορίνθου, και νωρίς το επόμενο πρωί πήραμε το τρένο από την Κόρινθο έως την Πάτρα

Πάτρα

Εδώ ήταν που θα επιβιβαζόμασταν στο πλοίο μας για να μας πάει στην Ιταλία. Λίγο πριν φθάσουμε στην Πάτρα, ο νεαρός Έλληνας μπήκε στο αυτοκίνητό μας και, αφού γνωριστήκαμε, διαπιστώσαμε ότι είχε ζήσει στην Αμερική για πολλά χρόνια και στη συνέχεια ήρθε στην Ελλάδα για να πάρει τους γονείς και να τους φέρει πίσω εδώ (στις ΗΠΑ).

Ο ίδιος μιλούσε πολύ καλά αγγλικά και δήλωσε ότι ήταν καλά εξοικειωμένος με την Πάτρα, και ότι θα χαιρόταν να μας βοηθήσει. Αυτό το βρήκαμε πολύ βολικό, γιατί τα πάντα ήταν ακαταλαβίστικα, η γλώσσα δηλαδή και όλα τα άλλα.

Κατά την άφιξή μας στην Πάτρα βρήκαμε ότι το σκάφος μας είχε αργήσει περίπου πέντε ώρες και δεν θα έφτανε στην Πάτρα πριν από τα μεσάνυχτα! Ως εκ τούτου, πήγαμε στο ξενοδοχείο. Κατά τη διάρκεια του απογεύματος, ωστόσο, πήγαμε στην πόλη της Πάτρας και παρατηρήσαμε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα γι 'αυτό.

Ο νεαρός Έλληνας, νοίκιασε ένα αμαξάκι και πήρε τέσσερις από εμάς για να μας δείξει την πόλη, επισημαίνοντας τα κύρια πράγματα που θα μας ενδιέφεραν.

Μετά το δείπνο, όλοι συγκεντρωθήκαμε στην αίθουσα του ξενοδοχείου και αφού ψάλλαμε ύμνους, αποφασίστηκε να έχουμε Συνάθροιση Ομολογίας.

Ακόμη ο νεαρός Έλληνας έδωσε μια μαρτυρία για το γεγονός ότι ήταν πολύ χαρούμενος που μας συνάντησε, ως Αμερικάνους και ότι απήλαυσε την παραμονή του μαζί μας, πάρα πολύ. Αργότερα, όταν τελείωσαν όλα, φύγαμε από την Ελλάδα, και κατευθυνθήκαμε προς την Ιταλία.”

Κάπως έτσι τελειώνει αυτή η γλαφυρή αφήγηση. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε δημόσια τον αδελφό που μας βοήθησε σ’ αυτό το ταξίδι. Και επειδή θέλει να κρατήσει την ανωνυμία του εμείς θα το σεβαστούμε.

  • Δείτε όμως ΕΔΩ ολόκληρο το pdf πάνω στο οποίο στηρίχτηκαν οι τρεις δημοσιεύσεις… Και φυσικά θα ακολουθήσουν κι άλλες… Αναμείνατε…

Σχόλια (2)

  1. DIMITRA

Aδελφε Νικο καλημέρα . Ευχαριστούμε για τις αναρτησεις σχετικα με τον αδελφο Ρωσσελ .Ηθελα να προσθεσω ότι στο πατρικο μου σπιτι υπαρχουν οι τομοι του Ρωσσελ και οι 7 νομιζω βεβαια σε όχι καλη κατασταση γιατι εχουν φυγει τα εξωφυλλα .Ο παππους ...

Aδελφε Νικο καλημέρα . Ευχαριστούμε για τις αναρτησεις σχετικα με τον αδελφο Ρωσσελ .Ηθελα να προσθεσω ότι στο πατρικο μου σπιτι υπαρχουν οι τομοι του Ρωσσελ και οι 7 νομιζω βεβαια σε όχι καλη κατασταση γιατι εχουν φυγει τα εξωφυλλα .Ο παππους μου τα ειχε φερει από το Περθ της Αυστραλίας που γνωρισε την αληθεια περιπου το 1916 .Ετσι το υπολογιζω γιατι εχω σε αντιγραφο στην κατοχή μου ένα γραμμα του προππαπου ιερεα το 1916 -είναι φωτοτυπια που του εγραφε να ερθει στο νησι και να αναλαβει τα καθήκοντα του ιερεα ,αλλα οπαππους μου ειχε γνωρισει την αληθεια ,ηρθε μετα τον θανατο του προππαπου μου και εγεινε ο πρωτος Μαρτυς του Ιεχωβά στο νησι .Υπαρχουν και αρκετα αλλα βιβλια όπως η κιθαρα του Θεου στην αγγλικη και αλλα .Υπηρχαν και πολλες Σκοπιες που η αφεντια μου τις εκαψε ισως τοτε γιατι ντρεπομουν η ισως τις θεωρουσα αχρηστες ,μετα τον θανατο του παππου μου τις ειχα βρει στο παταρι ,από τα εξωφυλλα τωρα ξερω ότι ηταν πολύ παλλιες και τωρα αυτό με εχει στεναχωρησει παρα πολύ .Η μουν τοτε περιπου 15 χρονων και αρχισα να μελετω την Γραφη 33 χρονων .Από τοτε με βασανιζει η συνειδηση μου για αυτάτα κειμιλια .Ευαριστω τον Ιεχωβά που μου επετρεψε να τον γνωρισω Οπετε πηγαινω στο πατρικο μου ριχνω μια ματια σε αυτά τα βιβλια που μου θυμιζουν τον παππου μου .

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Ειλικρινά χαίρομαι όταν βλέπω να συμβάλετε κι εσείς με τον τρόπο σας στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Είναι ωραίο να διαπιστώνεις τελικά ότι πρόκειται για συλλογική δουλειά. Το γεγονός ότι προσθέτετε τις δικές σας εμπειρίες τον κάνει πιο ζωντανό… Δήμητρα σου...

Ειλικρινά χαίρομαι όταν βλέπω να συμβάλετε κι εσείς με τον τρόπο σας στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Είναι ωραίο να διαπιστώνεις τελικά ότι πρόκειται για συλλογική δουλειά. Το γεγονός ότι προσθέτετε τις δικές σας εμπειρίες τον κάνει πιο ζωντανό… Δήμητρα σου είμαι υπόχρεος για όλες αυτές τις πληροφορίες… Και δεν χρειάζεται να θεωρείς υπεύθυνη για ότι έκανες όταν δεν γνώριζες… Πού να φανταστείς τι θησαυρό είχες στο σπίτι σου κληρονομιά…
Όπως και να ‘χει, ευχαριστώ γι’ αυτή την επικοινωνία…

Read More
  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Περιμένοντας τη σύνταξη...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά; Μάλλον πολύ μακρυα, όπως δείχνουν τα πράγματα...
Την 1 Νοέμβρη 2019, κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς… Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα την εποχή του κονοϊού Covid-19
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη, πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA