Η Πατρική στοργή του Ιεχωβά υπέρ των δούλων του... Μεγάλη τιμή για μας

«Αλλά εγώ είμαι διαρκώς μαζί σου· Έχεις πιάσει το δεξί μου χέρι. Με τη συμβουλή σου θα με οδηγήσεις, Και ύστερα θα με φέρεις στη δόξα. Ποιον έχω στους ουρανούς; Και εκτός από εσένα δεν έχω άλλη ευχαρίστηση στη γη». Ψαλμός 73: 23-25

Ο ψαλμωδός εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Ιεχωβά θα έπιανε το δεξί του χέρι και θα τον οδηγούσε σε αληθινή δόξα. Πώς το κάνει αυτό ο Ιεχωβά; Οδηγεί τους ταπεινούς υπηρέτες του στη δόξα τιμώντας τους με διάφορους τρόπους. Τους ευλογεί βοηθώντας τους να κατανοήσουν το θέλημά του. Τιμάει όσους ακούν το λόγο του και υπακούν σε Αυτόν επιτρέποντάς τους να έχουν στενή προσωπική σχέση μαζί του. 
Ο Ιεχωβά εμπιστεύεται επίσης στους υπηρέτες του τον ένδοξο θησαυρό της Χριστιανικής διακονίας. Και αυτή η διακονία οδηγεί σε δόξα. 

Σε όσους χρησιμοποιούν αυτό το προνόμιο υπηρεσίας προς αίνο του και προς όφελος των άλλων, υπόσχεται: «Εκείνους που με τιμούν θα τους τιμήσω». Τέτοια άτομα απολαμβάνουν την τιμή να έχουν καλό όνομα ενώπιον του Ιεχωβά, και οι άλλοι υπηρέτες του Θεού πιθανότατα θα λένε καλά λόγια για αυτούς.

Τι θα πούμε για το μέλλον όσων “ελπίζουν στον Ιεχωβά και τηρούν την οδό του”; Αυτοί λαβαίνουν την υπόσχεση: “[Ο Ιεχωβά] θα σας εξυψώσει για να γίνετε κάτοχοι της γης. Όταν εκκοπούν οι πονηροί, θα το δείτε”. Αποβλέπουν στην απαράμιλλη τιμή να λάβουν αιώνια ζωή.


Κανένας δεν ζει για τον εαυτό του και κανένας δεν πεθαίνει για τον εαυτό του

«Στη θάλασσα υπάρχει έντονη ανησυχία· δεν μπορεί να μείνει ατάραχη» Ιερεμίας 49:23

Οι θλίψεις μοιάζουν με τη μανιασμένη θάλασσα που υπάρχει έντονη ανησυχία και η οποία δεν μπορεί να μείνει ατάραχη. Είμαστε ασφαλείς στην ήσυχη και ατάραχη γωνιά μας, στην βολεμένη ζωή μας, όμως, στα βάθη των θαλασσών, στη ζωή κάποιων αδελφών μας, οι τυφώνες των θλίψεων δοκιμάζουν πολύ σκληρά την πίστη τους και την οσιότητά τους. 
Ακούστε τον θάνατο καθώς θυμώνει ουρλιάζοντας ανάμεσα στα σχοινιά των πλοίων της ζωής τους. Δείτε τα πελώρια κύματα που χτυπούν με μανία το σκάφος τους με σκοπό να το βυθίσουν και να καταστρέψουν το πιστό υπόμνημά τους! Ο Ιεχωβά να μας βοηθήσει, να καταλάβουμε ότι δεν είναι εκείνοι οι ταλαιπωρημένοι και κουρασμένοι, αλλά εμείς! 

Η προσευχή μου τις περισσότερες φορές στον Ιεχωβά, που είναι ο Κύριος του Ουρανού και της γης, είναι να μην έρθουν θλίψεις στη δική μου ζωή, να μην υπάρχουν θύελλες που να ταράζουν την γαλήνη και την ηρεμία της δικής μου ζωής κι αν ποτέ ξεσπάσει μια τρικυμία η προσευχή μου είναι άμεση, χωρίς καθυστέρηση ο Ιεχωβά να γίνει το καταφύγιό μου! 

Για εκείνους όμως τους αδελφούς μου που τόσο σκληρά δοκιμάζονται, που οι άνεμοι των θλίψεων λυσσομανούν χτυπώντας τους από κάθε πλευρά της ζωής τους, έχω προσευχηθεί ποτέ για αυτούς όπως και όσο προσεύχομαι για εμένα που τις περισσότερες φορές ένα ελαφρύ φύσημα του ανέμου που λίγο ταράζει το πλοίο της ζωής μου καθώς είναι δεμένο στο λιμάνι με κάνει να τρέμω και να δέομαι με θέρμη στον Ιεχωβά να με σώσει; 

Πόσες φορές δεν εστιάζω τον φακό μόνο επάνω στη δική μου ζωή και ξεχνώ όλους εκείνους που δοκιμάζονται καθημερινά τόσο σκληρά; Πόσο συχνά θυμάμαι ότι η μανιασμένη θάλασσα μπορεί να καταπιεί τον ναυτικό που αγωνίζεται ενάντια στην πείνα, στη δίψα, στο ψύχος, στο διωγμό, στο θάνατο, στην ανέχεια, στην απελπισία, στην απογοήτευση, στην μοναξιά! 

Η ζωή μπορεί να είναι αιτία χαράς και ανάπαυσης για έναν που δεν δοκιμάζεται, όμως για τον γιο ή την κόρη της θλίψης, η θάλασσα δεν είναι τόπος ανάπαυσης και αναψυχής, αλλά πέλαγος και ωκεανός κινδύνων, δοκιμασιών σκληρών και φόβου. Θα έρθει εκείνη η μέρα, δεν αργεί, που όλα τούτα που ταλάνισαν και ταλανίζουν τη ζωή μας θα πάψουν να υπάρχουν, όταν ο Ιεχωβά Θεός θα εκπληρώσει το σκοπό Του.

Μέχρι τότε, όμως, ας στρέφουμε τα μάτια μας και την προσοχή μας θεωρώντας όλους εκείνους γύρω μας που αγωνίζονται καθημερινά να μείνουν πιστοί και που δεν έχουν ούτε ένα μαλακό μαξιλάρι να ακουμπίσουν το κεφάλι τους, κι ας προσευχόμαστε, πρώτα για εκείνους και τελευταία για εμάς, Ο Ιεχωβά να τους ενδυναμώνει και να τους σκεπάζει με τις φτερούγες Του, να τους κρατάει σφιχτά με το δεξί Του χέρι της δικαιοσύνης, και μετά ας προσευχόμαστε για τις δικές μας ανάγκες. Κανένας δεν ζει για τον εαυτό του, και κανείς δεν πεθαίνει για τον εαυτό του.

Ζούμε για τον Ιεχωβά και για τους αδελφούς μας και πεθαίνουμε για τον Ιεχωβά και για τους αδελφούς μας. Ας μην το ξεχνάς ποτέ αυτό καρδιά μου όσο ζεις, κινείσαι και υπάρχεις. Να θυμάσαι ότι είσαι χρεώστης και οφειλέτης πρώτα στον Ιεχωβά και έπειτα στην οικογένειά σου και στους αδελφούς σου. Ας έχουμε πνεύμα θυσιαστικό και σπλάχνα οικτιρμών πρώτα για τους άλλους κι ύστερα για εμάς. 

Αυτό είναι το περιοδικό της ΣΚΟΠΙΑΣ που μοιράζουμε τον Σεπτέμβριο στο έργο...

notia.afriki

Όπως στη Νότια Αφρική οι αδελφοί μας στο έργο μοιράζουν τη ΣΚΟΠΙΑ σε ανθρώπους καλής θέλησης, έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο και την Ελλάδα...

skopia5.2017Τα περιοδικά μας, βασίζονται στην Αγία Γραφή, είναι διαθέσιμα προς λήψη σε 200 και πλέον γλώσσες από το επίσημο Site της Οργάνωσης. Δείτε ΕΔΩ.

Σ' αυτό το τεύχος: Θα θέλατε να μάθετε την αλήθεια για τους αγγέλους​—ποιοι είναι, πώς ήρθαν σε ύπαρξη και με τι ασχολούνται; Η καλύτερη πηγή απαντήσεων είναι ο Λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή. (2 Τιμόθεο 3:16) Τι μας λέει η Γραφή;

Όπως ο Θεός είναι Πνεύμα, έτσι και οι άγγελοι είναι αόρατα πνεύματα χωρίς «σάρκα και κόκαλα». Οι όσιοι άγγελοι κατοικούν στους ουρανούς και έχουν άμεση πρόσβαση στην ουράνια παρουσία του Θεού.​—Λουκάς 24:39· Ματθαίος 18:10· Ιωάννης 4:24.

Μολονότι οι άγγελοι παρουσιάζονται στη Γραφή ως άρρενες και όποτε υλοποιήθηκαν είχαν αντρική μορφή, δεν υπάρχει ανάμεσά τους διάκριση αρσενικού και θηλυκού. Δεν παντρεύονται ούτε αναπαράγουν το είδος τους. Επιπλέον, οι άγγελοι δεν ήταν προηγουμένως άνθρωποι που ζούσαν στη γη​—είτε μωρά είτε παιδιά είτε ενήλικοι. Δημιουργήθηκαν από τον Ιεχωβά, γι’ αυτό και η Γραφή τούς αποκαλεί “γιους του αληθινού Θεού”.​—Ιώβ 1:6· Ψαλμός 148:2, 5.

Αυτό είναι το περιοδικό ΣΚΟΠΙΑ του Σεπτεμβρίου 2017. Για να το διαβάσετε πατήστε ΕΔΩ.

 

Αυτό είναι το περιοδικό ΞΥΠΝΑ του προηγούμενου μήνα τ. 4

xipna4.2017

Το ΞΥΠΝΑ μας δείχνει πώς να τα βγάζουμε πέρα με τα σημερινά προβλήματα και οικοδομεί πίστη στην υπόσχεση του Δημιουργού για έναν ειρηνικό και ασφαλή κόσμο.

Σ' αυτό το τεύχος: Νιώθετε πνιγμένοι από τα πολλά πράγματα που έχετε να κάνετε; Αν ναι, δεν είστε σε καμιά περίπτωση οι μόνοι. «Όλοι, παντού, φαίνονται πολυάσχολοι», αναφέρει το περιοδικό The Economist. Αν προσπαθούμε διαρκώς να κάνουμε περισσότερα από όσα επιτρέπει ο χρόνος, μπορεί να μας κυριεύσει το άγχος και να πέσουμε θύματα της πίεσης χρόνου..

Αυτό είναι το ΞΥΠΝΑ τ. 4, Αυγούστου του 2017 που μοιράζουμε στους ανθρώπους. Για να το διαβάσετε πατήστε ΕΔΩ.

Και τα δύο έντυπα μοιράζονται δωρεάν. Και είναι γραμμένα από ανθρώπους που έχουν την ευθυνη από το Κυβερνών Σώμα ως ομάδα συγγραφής υπό το πνεύμα της Αγίας Γραφής. Γι' αυτό και οι αρχές που περιέχουν μας βοηθούν όλους στην καθημερινότητα μας. Ώστε η σκέψη μας να είναι πιο καθαρή και πιο υπεύθυνη όταν κάνουμε την οποιαδήποτε κίνηση...

The News

Η ιστορία των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Ελλάδα όπως καταγράφηκε στο βιβλίο έτους 1994 - 3

ergo1.240815
Οι άνθρωποι που αγαπούν με κάθε τρόπο τα καλά νέα σε όλο τον κόσμο ψάχνοντας να βρουν άτομα με προβατοειδή καρδιά για να γνωρίσουνε την αλήθεια… Τέτοιες εικόνες δεν είναι καθόλου άγνωστες σε όσους έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην υπηρεσία του Ιεχωβά… Εδώ πρόκειται για τη Νικαράγουα, αλλά το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στη χώρα μας…

ergo.240815
Συχνά τέτοιες εικόνες με νεανικά πρόσωπα θα τις συναντήσετε να κάνουν έργο δρόμου… Πρόκειται για ανθρώπους που αγαπούν το Λόγο του Θεού, ζουν με τις αρχές του και προσπαθούν να βοηθήσουν κι άλλους να γνωρίσουν την αλήθεια. Στις ημέρες του τέλους αυτού του συστήματος πραγμάτων, αυτό το έργο έχει ενταθεί, ακόμα περισσότερο…

«Πέρασε στη Μακεδονία και Βοήθησέ Μας»

agia.grafiΟι Χριστιανοί σε ολόκληρο τον κόσμο γνωρίζουν καλά το επείγον κάλεσμα που απευθύνθηκε στον απόστολο Παύλο μέσω του πνεύματος του Θεού, υποκινώντας τον να κηρύξει στην περιοχή της Μακεδονίας: «Πέρασε στη Μακεδονία και βοήθησέ μας». (Πράξ. 16:9) Ενώ τα ταξίδια του Παύλου τον οδήγησαν πρώτα στη Μακεδονία, τα καλά νέα σε αυτόν τον αιώνα έφτασαν στη Μακεδονία λίγο αργότερα από ό,τι στις νότιες και κεντρικές περιοχές της Ελλάδας.

Μια δημόσια ομιλία στην ίδια πόλη που ήταν η πρώτη στην οποία πήγε ο Παύλος όταν έφτασε στην Ευρώπη—δηλαδή στην Καβάλα, την αρχαία Νεάπολη—σήμανε την έναρξη του έργου κηρύγματος στην περιοχή εκείνη. Ο Νικόλαος Κουζούνης αφηγήθηκε τα εξής σχετικά με αυτή την ομιλία στην οποία παρευρέθηκε το 1922: «Αισθανόμουν προβληματισμένος από πνευματική άποψη. Εκείνη περίπου την περίοδο, η εφημερίδα «Σημαία» διαφήμιζε τη δημόσια διάλεξη ‘Εκατομμύρια Ζώντων Ήδη Ουδέποτε θα Αποθάνωσιν’, που επρόκειτο να εκφωνηθεί σε ένα καφενείο. Μετά την ομιλία, πήρα το βιβλιάριο «Μπορούν οι Ζωντανοί να Μιλούν με τους Νεκρούς;» Βαθιά συγκινημένος από τα όσα έμαθε, ο αδελφός Κουζούνης, μαζί με ένα σύντροφό του, άρχισε σύντομα να αφιερώνει μήνες ολόκληρους για ταξίδια με το αυτοκίνητο, πηγαίνοντας να κηρύξει μέχρι τα χωριά και τις κωμοπόλεις στα τουρκικά σύνορα. Τα καλά νέα εξαπλώθηκαν μέχρι την Αλεξανδρούπολη στα βορειοανατολικά, καθώς και μέχρι τη Νέα Ορεστιάδα, το Σάκκο και το νομό Χαλκιδικής.

Η Θεσσαλονίκη είναι η δεύτερη σε μέγεθος πόλη της Ελλάδας. Πρόκειται για αρχαία πόλη, που είναι στενά συνδεδεμένη με τη διακονία του αποστόλου Παύλου και των συντρόφων του. Ήδη από το 1926, ο Σπύρος Ζαχαρόπουλος, ένας πρώην στρατιωτικός, και ο Θανάσης Τσιμπεράς, ένας εκπαιδευτικός, κήρυτταν στην περιοχή εκείνη. Ο Διογένης Κονταξόπουλος έφερε τα καλά νέα στα χωριά του νομού Σερρών από το 1928 ως το 1933. Η ανατολική Μακεδονία και η δυτική Θράκη γνώρισαν το άγγελμα της Βασιλείας από το κήρυγμα που έκανε με πίστη ο Γιαννάκος Ζαχαριάδης.

Πώς έφτασαν τα καλά νέα σε εκείνες τις απόμακρες περιοχές; Σε μερικούς αδελφούς, στους οποίους είχε επιβληθεί εξορία ως τιμωρία για το αμείωτο έργο κηρύγματος που έκαναν, επιτράπηκε να διαλέξουν τον τόπο εξορίας τους. Ο αδελφός Κουζούνης από την Καβάλα εξορίστηκε στο νομό Χαλκιδικής το 1938. Αφού ζήτησε καθοδήγηση από τον Ιεχωβά, διάλεξε το χωριό των Νέων Σημάντρων. Όταν τον ρωτούσαν οι χωρικοί εκεί γιατί είχε εξοριστεί, εκείνος τους έλεγε επειδή ήταν Χριστιανός. Αυτή η απάντηση τούς έβαζε σε σκέψη και οδηγούσε σε πολλές συζητήσεις—ο αδελφός, μάλιστα, ήταν πολύ ικανός στη χρήση εδαφίων. Με τον καιρό, ιδρύθηκε μια εκκλησία στα Νέα Σήμαντρα. Από εκεί, τα καλά νέα διαδόθηκαν στη Γαλάτιστα, όπου σχηματίστηκε μια άλλη εκκλησία. Στα Νέα Μουδανιά, μια ομάδα γυναικών έγιναν πιστές αδελφές—επρόκειτο για την αδελφή Μαστοράκη, την αδελφή Σταμπουλή και την αδελφή Ντενίκη. Αυτές δίδαξαν άλλους στα Φλογητά, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα να σχηματιστεί και εκεί μια εκκλησία. Η αλήθεια διαδόθηκε κατόπιν στην Κασσάνδρα.

Τα Πρώτα Χρόνια στη Θεσσαλία

Στη Θεσσαλία, τα καλά νέα σημείωσαν νωρίς πρόοδο, ιδιαίτερα σε δυο μικρά χωριά, στο Καλαμάκι της Λάρισας και στο Ελευθεροχώρι των Τρικάλων. Το Νοέμβριο του 1922, ο Γιώργος Κουκουτιανός, ένας δάσκαλος που είχε απολυθεί επειδή ήταν Σπουδαστής της Γραφής, βρισκόταν σε ταξίδι όταν ο άσχημος καιρός που επικρατούσε τον έκανε να διανυκτερεύσει στο Καλαμάκι, στο σπίτι του Δημήτρη Παρδαλού. Έδωσε μαρτυρία στο φιλόξενο οικοδεσπότη του. Το αποτέλεσμα; Ο Δημήτρης και άλλοι δυο συγχωριανοί του, ο Θεόδωρος Παρδαλός και ο Απόστολος Βλαχάβας, γνώρισαν τον Ιεχωβά.

Αυτοί οι τρεις άρχισαν να κηρύττουν από σπίτι σε σπίτι στα γύρω χωριά. Αφιέρωναν επίσης δυο ή τρεις μήνες κάθε χρόνο για να κηρύττουν στους απομακρυσμένους τομείς, επιστρέφοντας στα χωριά τους για να ανακτήσουν πάλι δυνάμεις και να εξοικονομήσουν αρκετά χρήματα για μελλοντικές εκστρατείες κηρύγματος. Ταξίδευαν με τα πόδια, κουβαλώντας μαζί τους τα έντυπα και τα γεωργικά προϊόντα που έπαιρναν σε αντάλλαγμα για έντυπα.

Η ζωή τους, ωστόσο, είχε και τις εύθυμες πλευρές της. Ένας από αυτούς αφηγήθηκε: «Κάποτε, χρειάστηκε να διασχίσουμε με τα πόδια ένα ποτάμι. Ήταν χειμώνας και το νερό ήταν παγωμένο. Εφόσον εγώ ήμουν ο πιο ψηλός από τους δυο, πρότεινα στο σύντροφό μου να τον μεταφέρω στην πλάτη μου. Προκειμένου να μην ξαναγυρίσω στην άλλη όχθη για να πάρω τα πράγματα, κρατούσα στο ένα χέρι τις τσάντες με τα έντυπα και στο άλλο τα παπούτσια και τις κάλτσες μας. Παράλληλα, κρατούσα με τα δόντια ένα καλάθι γεμάτο αβγά. Όταν, όμως, φτάσαμε στα μέσα του ποταμιού, έκανα το λάθος να ρωτήσω το σύντροφό μου που είχα στην πλάτη μου αν κρατιόταν καλά. Φυσικά, μου έπεσε αμέσως το καλάθι με τα αβγά. Έπειτα, καθώς προσπαθούσα να το πιάσω, μου έπεσαν τα παπούτσια, οι κάλτσες και τα έντυπα. Στη συνέχεια, καθώς πάσχιζα να γλιτώσω και εκείνα, ο αδελφός γλίστρησε από την πλάτη μου και έπεσε στο ποτάμι!» Η ανάμνηση αυτής της αξέχαστης διάβασης τούς διασκέδαζε επί χρόνια.

Το έργο στις αγροτικές περιοχές αποτελούσε πρόκληση. Ενώ οι Μάρτυρες διένεμαν το φυλλάδιο «Εκκλησιαστικοί Καταγγελλόμενοι», κατέληγαν πολλές φορές στο κρατητήριο των αστυνομικών τμημάτων και στη συνέχεια περνούσαν από δίκη. Ωστόσο, ο διωγμός ενίσχυε την πίστη και το ζήλο τους για τη Βασιλεία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αυξάνει σταθερά σε αριθμό η εκκλησία του Καλαμακίου, από το 1930 και μετά.

Εναντίωση από Μέσα

Το 1931, ο λαός του Θεού υιοθέτησε το όνομα Μάρτυρες του Ιεχωβά. Εντούτοις, δεν το αποδέχτηκαν όλοι. Ο Κώστας Οικονόμου από τη Λάρισα αφηγήθηκε: «Μόλις έμαθα για το καινούριο όνομα, έτρεξα να φέρω τα χαρμόσυνα νέα στους αδελφούς της περιοχής μας. Παραδόξως, όμως, αυτοί οι αδελφοί έλεγαν: ‘Δεν μπορούμε να αλλάζουμε ονόματα συχνά’. Δεν ήθελαν να λέγονται Μάρτυρες του Ιεχωβά.

»Στην επόμενη συνάθροισή μας, τους έλεγξα για τη στάση τους. Πώς ανταποκρίθηκαν; Και οι δέκα αδελφοί που βρίσκονταν εκεί σηκώθηκαν και με πέταξαν έξω από τη συνάθροιση! Την επόμενη ημέρα, όμως, άρχισα να κηρύττω με την πεποίθηση ότι ο Ιεχωβά θα μου χάριζε νέα εκκλησία. Ο αρχικός όμιλος αδελφών σταμάτησε να συναθροίζεται και σταδιακά διαλύθηκε. Μόνο ένας-δυο αδελφοί στη Λάρισα έμειναν πιστοί».

Εμφανίστηκαν και άλλοι μέσα στην οργάνωση του Ιεχωβά που δεν ανταποκρίνονταν με προθυμία στις κατευθύνσεις της οργάνωσης. Το έργο κηρύγματος αποτελούσε δοκιμασία για μερικούς. Το 1928, στην Ανάμνηση του θανάτου του Χριστού, 168 άτομα πήραν από τα εμβλήματα. Ωστόσο το ίδιο εκείνο έτος, υπήρχαν μόνο 97 ευαγγελιζόμενοι των καλών νέων στην Ελλάδα! Καθώς το έργο κηρύγματος άρχιζε να οργανώνεται περισσότερο, απομακρύνθηκαν σταδιακά εκείνοι που αρνούνταν να συμμετέχουν στο κήρυγμα.

Αύξηση Παρά την Εναντίωση στο Ελευθεροχώρι

Το 1923, οι πρώτες εκλάμψεις αλήθειας φώτισαν το χωριό Ελευθεροχώρι στην περιοχή των Τρικάλων. Ένας αδελφός που ονομαζόταν Γιάννης Κωσταρέλος επέστρεψε από την Αμερική στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το χωριό Εξάλοφος, και άρχισε να κηρύττει από σπίτι σε σπίτι. Ο αδελφός του Δημήτρης ανταποκρίθηκε, και οι δυο τους κήρυτταν τακτικά στο κοντινό Ελευθεροχώρι. Το 1924, συνάντησαν τον Γιώργο Παπαγεωργίου, ο οποίος αργότερα αφηγήθηκε τα εξής: «Αρχικά, ήμουν εναντιούμενος. Τους είπα: ‘Δεν μου λέτε, παρακαλώ. Μήπως εσείς οι αγράμματοι κατσικοκλέφτες από τον Εξάλοφο θα μας πείτε το ευαγγέλιο; Εμείς έχουμε παπάδες και δεσποτάδες, μορφωμένους ανθρώπους! Άντε πηγαίνετε στη δουλειά σας!’ Έφυγαν, αλλά επέστρεψαν αργότερα. Τους πλησίασα για να ακούσω τι είχαν να μας πουν. Και τι άκουσα; Αυτό ‘είναι γραμμένο’ σε ετούτο ή σε εκείνο το βιβλίο της Αγίας Γραφής. Αυτό με έβαλε σε σκέψη». Το άτομο αυτό ενώθηκε σύντομα μαζί τους στο έργο κηρύγματος.

Το 1925, και οι τρεις αυτοί αδελφοί ταξίδεψαν στην Αθήνα και βαφτίστηκαν. Μαζί, συνέχισαν το έργο κηρύγματος, και το 1928, ο ανιψιός του Γιώργου Παπαγεωργίου καθώς και ο γαμπρός του από το κοντινό χωριό Βαλτινό δέχτηκαν την αλήθεια.

Όταν ο Νίκος Καραθανάσης δέχτηκε την αλήθεια, οι συγγενείς του τού είπαν να φύγει από το Βαλτινό. Τα ξαδέλφια του, μάλιστα, τον άρπαξαν από τα μαλλιά και σκόπευαν να τον ρίξουν στο έδαφος όταν μεσολάβησε ο πατέρας του. Ο αδελφός του, ο Γιώργος, άρχισε επίσης να υπηρετεί τον Ιεχωβά, και ακολούθησε περισσότερος διωγμός. Φανατικοί συγγενείς κατάφεραν ακόμα να πείσουν τη σύζυγο του Γιώργου να τον σκοτώσει ενώ κοιμόταν. Ωστόσο, ο Γιώργος ξύπνησε καθώς η σύζυγός του με το τσεκούρι στο χέρι ήταν έτοιμη να χτυπήσει. Εκείνος της μίλησε τόσο ευγενικά, ώστε αυτή κατέβασε το τσεκούρι, βλέποντας τη διαφορά ανάμεσα στη διαγωγή του συζύγου της και σε εκείνη των ανθρώπων που τον κατηγορούσαν. Η γυναίκα αυτή σημείωσε πρόοδο στην αλήθεια και το ίδιο και άλλοι συγγενείς—έτσι, ολόκληρες οικογένειες άρχισαν να υπηρετούν τον Ιεχωβά. Ένας από τους γιους του Γιώργου, ο Κώστας Καραθανάσης, αποφοίτησε το 1975 από τη Βιβλική Σχολή Γαλαάδ της «Σκοπιάς». Αυτός και η σύζυγός του Μαρία υπηρετούν ως ιεραπόστολοι στην Κύπρο.

Ο Βασίλης Αυγερινός ήταν δάσκαλος στο Ελευθεροχώρι όταν πρωτογνώρισε τους Σπουδαστές της Γραφής το Σεπτέμβριο του 1927. «Μόλις έφτασα», θυμήθηκε, «μου είπαν ότι στο χωριό ένας ‘μασόνος’ ονόματι Γιώργος Παπαγεωργίου αναστάτωνε την κοινότητα με τις πλανερές διδασκαλίες του. Και έπρεπε εγώ που ήμουν δάσκαλος να ‘τον βάλω στη θέση του’». Ο αδελφός Παπαγεωργίου αφηγήθηκε: «Είχα μια συζήτηση με αυτόν το δάσκαλο και οι χωρικοί εντυπωσιάστηκαν από τη ρητορικότητα με την οποία μου απαντούσε. Γέλασαν και είπαν: ‘Εμείς οι χωριάτες δεν ξέρουμε πολλά και εσύ μας παριστάνεις τον πολυμαθή. Βγάλ’ τα τώρα πέρα με το δάσκαλο!’» Αλλά λίγες μόνο μέρες αργότερα, ο ίδιος ο δάσκαλος ζήτησε από τον αδελφό Παπαγεωργίου τον πρώτο τόμο των Γραφικών Μελετών· έπειτα από λίγο ήθελε ολόκληρη τη σειρά. Πώς ανταποκρίθηκε; Ο ίδιος αφηγήθηκε: «Επιτέλους, είχα βρει την ΑΛΗΘΕΙΑ!» Τόσο αυτός όσο και η σύζυγός του άρχισαν να συμμετέχουν στο έργο κηρύγματος.

Υπήρχαν τώρα εφτά ευαγγελιζόμενοι στην περιοχή εκείνη. Ο διωγμός ερχόταν από όλες τις πλευρές. Ο αδελφός Αυγερινός αφηγήθηκε: «Μας διέσυραν δημόσια, μας έβριζαν στους δρόμους, μας κατήγγελλαν στην αστυνομία και στο Υπουργείο Παιδείας, μας έσερναν στα δικαστήρια και μας φέρονταν υποτιμητικά. Αλλά προς μεγάλη μας χαρά, μερικοί από αυτούς τους χλευαστές και κατηγόρους μας έγιναν αργότερα αδελφοί μας και ενώθηκαν μαζί μας στο έργο κηρύγματος».

(Συνεχίζεται)

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.kalokeri1

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες…

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαρία, ξαναζωντάνεψαν!

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Τις δυσκολίες που βιώνει ολόκληρη η κοινωνία στην εποχή των μνημονίων, βιώνει και ο Τύπος. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.

Έπρεπε να ζήσω για να το δω κι αυτό. Μια... δήθεν σοσιαλιστική κυβέρνηση, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έβαλε λουκέτο στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Έκλεισε εφημερίδες, αντί να τις στηρίζει με κάθε τρόπο και δυσκόλεψε πολύ τη συνέχιση της έκδοσης πολλών εφημερίδων.

Τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση εφάρμοσε μια παράγραφο που πέρασε στο ντούκου μέσα στο Μεσοπρόθεσμο, χωρίς να τη διαβάσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (όπως άλλωστε έκαναν παντού στη συνέχεια...) και με την οποία σταματά η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών των εφημερίδων, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και... ουσιαστικά τετραπλασιάζει τα έξοδα αποστολής στους συνδρομητές.

Προφανώς ουδείς υποψιάστηκε τι προβλήματα θα δημιουργούσε μια τέτοια απόφαση... Η ζωή το έδειξε στη συνέχεια... Εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, τυπογραφεία απέλυσαν εργαζόμενους, αν δεν έκλεισαν και τα ίδια... Η περίπτωση της press line είναι χαρακτηριστική...

Αναρωτιέμαι: Αυτό ήθελαν πραγματικά; Να κλείσουν οι μικρές εφημερίδες που βγάζουν οι εξωραϊστικοί σύλλογοι και τα συνδικάτα; Ήθελαν να φιμώσουν τις εφημερίδες της περιφέρειας, να τις κλείσουν; Διότι ποια εφημερίδα θα αντέξει κάτω από αυτό το καθεστώς; 

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα τους με κούφια δημοσιογραφικά θέματα που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να ήταν αλήθεια, αυτό. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Σεπτεμβρίου 2017 που εκπέμπετε τώρα... Σίγουρα είναι πολύ ενδιαφέρον!

Διαθέσιμος για δουλειά

Από το Γενάρη του 2012 που σταμάτησα την εργασία μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δηλώνω ότι είμαι διαθέσιμος για δημοσιογραφική δουλειά. Το λεω τώρα τόσο καιρό, χωρίς αποτέλεσμα, έχοντας συναίσθηση των δυσκολιών μιας κοινωνίας που βιώνει τα μνημόνια στο πετσί της... Με περισσότερα από 33 χρόνια εμπειρίας σε δημοσιογραφικά έντυπα, είμαι σε θέση να υλοποιήσω κάθε εκδοτική προσπάθεια με τον καλύτερο τρόπο. Σ' αυτό το Site θα δείτε ενδεικτικές δουλειές μου σε εφημερίδες που εκδίδω ήδη... Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο τηλέφωνο 6932212755 Αγαπώ πολύ, αυτό που ξέρω να κάνω με απόλυτη ευσυνειδησία. Η εργασία είναι μια έντιμη προσπάθεια για την επιβίωση. Προσωπικά το πιστεύω αυτό... Γι' αυτό και παρά τις δυσκολίες συνεχίζω να αγωνίζομαι έντιμα, να βρω κάτι επιπλέον... 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA