Υπευθυνότητα σημαίνει να προστατεύεις το σπουδαίο και σημαντικό δώρο της ζωής!

veveosi.emboliu

Αυτή είναι η βεβαίωση για τον εμβολιασμό μου. Ναι, έκρινα με καθαρή συνείδηση ότι στην κατάσταση που βρισκόμαστε, έπρεπε να το κάνω. Για μένα, την οικογένεια μου, τους φίλους μου, την κοινωνία… Τα μεγάλα λόγια και τις συνωμοσιολογίες τα αφήνουμε για άλλους. Εμείς προτιμούμε τις πράξεις…


pistopiitiko
Και με επίσημο ευρωπαϊκό πιστοποιητικό! Έτοιμος για... ταξίδια! Άλλο αν μπορούμε ή αν θέλουμε, στην κατάσταση που είμαστε. Ωστόσο έκανα χρήση του δικαιώματος μου, ως πολίτη. Το πιστοποιητικό έχει εκδοθεί στο όνομα μου...

emvilio.sula
Κι αυτό είναι το πιστοποιητικό εμβολιασμού της Σούλας. Φυσικά τίποτα δε διασφαλίζει τη ζωή μας πέρα από την προσοχή που ωφείλουμε να δώσουμε εμείς οι ίδιοι στην καθημερινότητα μας. Αλλά τουλάχιστον κάναμε αυτό που έπρεπε. Με ήσυχη τη συνείδηση μας. Ακολουθώντας τους νόμους της Πολιτείας.

  • Πατώντας ΕΔΩ μπορείτε να παρακολουθείτε την πορεία των εμβολιασμών στην χώρα μας...

The News

«Μπορεί να λείπω στο χωριό», βιβλίο με διηγήματα, έκδοση του 2014, του Θανάση Ρέππα

mpori,na.lipo1
Το εξώφυλλο από το τελευταίο, ως τώρα (γιατί ο Θανάσης Ρέππας συνεχίζει και γράφει ασταμάτητα) βιβλίο, συλλογή διηγημάτων με τον τίτλο «Μπορεί να λείπω στο χωριό» έχει φωτογραφία του δικού του χωριού, το Φανάρι Ηλείας. Ένα βιβλίο γεμάτο νοσταλγία για τους τόπους που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε.

mpori,na.lipo2
Εδώ ο συγγραφέας αναφέρει ξεκάθαρα ότι το χωριό που κοσμεί το εξώφυλλό του, όπως είπαμε, είναι το δικό του. Όλοι αγαπούμε τον τόπο που γεννηθήκαμε. Η ανάγκη και η αναζήτηση για μια καλύτερη ζωή, το έφερε να είμαστε αλλού... Αλλά οι ρίζες είναι, όπως φαίνεται, ζωντανές…

mpori,na.lipo3
Μπορείτε να δείτε το έργα του Θανάση Ρέππα μέχρι το 2014, όλα αναλυτικά… Και δεν είναι λίγα, είκοσι πέντε τον αριθμό! Να ‘ναι καλά ο άνθρωπος, να συνεχίζει να μας δίνει όμορφα δημιουργήματα. Εδώ, στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα τα βάλουμε σιγά – σιγά, όλα.

mpori,na.lipo4
Ένα δισέλιδο από το διήγημα που φέρει και τον τα τίτλο του βιβλίου του «Μπορεί να λείπω στο χωριό»… Αν προσέξετε λίγο το γράψιμο του, ο Θανάσης Ρέππας γίνεται όλο και πιο συναισθηματικός... Οι εικόνες που περιγράφει είναι καθαρές και η νοσταλγία για κάποια χρόνια, διάχυτη…

mpori,na.lipo5
Επιλέξαμε να σας παρουσιάσουμε τους τίτλους όλων των διηγημάτων με πρώτο και καλύτερο αυτόν. Σας το είπα και πριν. Εγώ που γεννήθηκα και μεγάλωσα σε χωριό, βρήκα ένα κομμάτι του εαυτού μου στην ηρωίδα του βιβλίου. Οι σκέψεις της, σκέψεις μου…

mpori,na.lipo6
Παντού διακρίνεις μια ομορφιά… Ο Θανάσης Ρέππας αγαπάει τους ήρωες του. Τους παρακολουθεί, τους προσέχει σε κάθε βήμα τους, αναδεικνύει τις μικρές στιγμές τους σε μεγάλες… Και αυτό είναι που αρέσει πολύ στους αναγνώστες των έργων του.

mpori,na.lipo7
Τι μπορεί να φανταστεί κανείς από τον τίτλο αυτού του διηγήματος. Οι νέοι σήμερα ούτε καν γνωρίζουν τι είναι η φοντανιέρα. Κι όμως στις 129 σελίδες του βιβλίου μπορείς εύκολα να διακρίνεις ότι ο συγγραφέας στέκεται με πολύ αγάπη και φροντίδα δίπλα στους ήρωες του...

mpori,na.lipo8
Πόσες φορές δεν έχουμε πει σε φίλους μας αγαπημένους αυτή τη φράση; Πριν ακόμα η επικοινωνία γίνει πιο απλή, πριν τα e-mail, τα Site και το διαδίκτυο μπουν στη ζωή μας, οι άνθρωποι επικοινωνούσαν με γράμματα. Ήταν τότε που το γραμματοκιβώτιο δεν είχε μόνο λογαριασμούς.

mpori,na.lipo9
Υπάρχει σε πολλούς ανθρώπους ανάμεσα μας. Δεν είναι εύκολο να ξέρεις το λόγο... Εκείνοι που τον έχουν στον κόρφο τους, ξέρουν την αιτία του. Είναι το μυστικό τους, ακριβά φυλαγμένο, μέσα τους. Δύσκολα το μοιράζονται… Κι αυτό είναι που συνεχίζει να τους τρώει…

mpori,na.lipo10
Πόσα ταξίδια έχετε κάνει στη ζωή σας; Μικρά ή μεγάλα, δεν έχει και τόση σημασία… Αυτό που μετρά, είναι η εναλλαγή συναισθημάτων και το ταξίδι, αυτό καθεαυτό... Οι εμπειρίες είναι πολλές. Κι οι θύμισες το ίδιο… Αναπόφευκτες οι συγκρίσεις…

mpori,na.lipo11
Η Λούτσα, είναι στην Αττική. Για μας που μένουμε στην Αθήνα, η Λούτσα είναι… δίπλα μας. Αν την αναζητήσετε έτσι, ίσως να μην τη βρείτε στο χάρτη. Ξαναπήρε το αρχαίο όνομα της: Αρτέμιδα. Ο Θανάσης Ρέππας ζει εκεί και αγαπά τον τόπο. Φυσικό είναι να τον βάλει και στα βιβλία του.

mpori,na.lipo12
Υπάρχουν και σήμερα άνθρωποι που αγαπούν το ψωμί… Ιδιαίτερα εκείνο το ψωμί που απολαμβάναμε παιδιά... Όταν περιμέναμε με λαχτάρα τη μάνα μας να μας δώσει ένα κομμάτι, μόλις το έβγαζε από τον ξυλόφουρνο. Τι ήταν άραγε αυτό που το έκανε τόσο νόστιμο;

mpori,na.lipo13
Μ’ αυτό κλείνουν τα εννιά διηγήματα αυτού του πολύ όμορφου βιβλίου «Μπορεί να λείπω στο χωριό». Επειδή ίσως το ψάξετε (που σας το συστήνω, γιατί αξίζει τον κόπο…) πρέπει να σας πω, ότι δεν κυκλοφορεί στο εμπόριο, επειδή τυπώθηκε σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων. Αν σας ενδιαφέρει, επικοινωνήστε με τον ίδιο τον συγγραφέα. Θα σας τα στείλει.

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA