Η Πατρική στοργή του Ιεχωβά υπέρ των δούλων του... Μεγάλη τιμή για μας

«Αλλά εγώ είμαι διαρκώς μαζί σου· Έχεις πιάσει το δεξί μου χέρι. Με τη συμβουλή σου θα με οδηγήσεις, Και ύστερα θα με φέρεις στη δόξα. Ποιον έχω στους ουρανούς; Και εκτός από εσένα δεν έχω άλλη ευχαρίστηση στη γη». Ψαλμός 73: 23-25

Ο ψαλμωδός εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Ιεχωβά θα έπιανε το δεξί του χέρι και θα τον οδηγούσε σε αληθινή δόξα. Πώς το κάνει αυτό ο Ιεχωβά; Οδηγεί τους ταπεινούς υπηρέτες του στη δόξα τιμώντας τους με διάφορους τρόπους. Τους ευλογεί βοηθώντας τους να κατανοήσουν το θέλημά του. Τιμάει όσους ακούν το λόγο του και υπακούν σε Αυτόν επιτρέποντάς τους να έχουν στενή προσωπική σχέση μαζί του. 
Ο Ιεχωβά εμπιστεύεται επίσης στους υπηρέτες του τον ένδοξο θησαυρό της Χριστιανικής διακονίας. Και αυτή η διακονία οδηγεί σε δόξα. 

Σε όσους χρησιμοποιούν αυτό το προνόμιο υπηρεσίας προς αίνο του και προς όφελος των άλλων, υπόσχεται: «Εκείνους που με τιμούν θα τους τιμήσω». Τέτοια άτομα απολαμβάνουν την τιμή να έχουν καλό όνομα ενώπιον του Ιεχωβά, και οι άλλοι υπηρέτες του Θεού πιθανότατα θα λένε καλά λόγια για αυτούς.

Τι θα πούμε για το μέλλον όσων “ελπίζουν στον Ιεχωβά και τηρούν την οδό του”; Αυτοί λαβαίνουν την υπόσχεση: “[Ο Ιεχωβά] θα σας εξυψώσει για να γίνετε κάτοχοι της γης. Όταν εκκοπούν οι πονηροί, θα το δείτε”. Αποβλέπουν στην απαράμιλλη τιμή να λάβουν αιώνια ζωή.


Κανένας δεν ζει για τον εαυτό του και κανένας δεν πεθαίνει για τον εαυτό του

«Στη θάλασσα υπάρχει έντονη ανησυχία· δεν μπορεί να μείνει ατάραχη» Ιερεμίας 49:23

Οι θλίψεις μοιάζουν με τη μανιασμένη θάλασσα που υπάρχει έντονη ανησυχία και η οποία δεν μπορεί να μείνει ατάραχη. Είμαστε ασφαλείς στην ήσυχη και ατάραχη γωνιά μας, στην βολεμένη ζωή μας, όμως, στα βάθη των θαλασσών, στη ζωή κάποιων αδελφών μας, οι τυφώνες των θλίψεων δοκιμάζουν πολύ σκληρά την πίστη τους και την οσιότητά τους. 
Ακούστε τον θάνατο καθώς θυμώνει ουρλιάζοντας ανάμεσα στα σχοινιά των πλοίων της ζωής τους. Δείτε τα πελώρια κύματα που χτυπούν με μανία το σκάφος τους με σκοπό να το βυθίσουν και να καταστρέψουν το πιστό υπόμνημά τους! Ο Ιεχωβά να μας βοηθήσει, να καταλάβουμε ότι δεν είναι εκείνοι οι ταλαιπωρημένοι και κουρασμένοι, αλλά εμείς! 

Η προσευχή μου τις περισσότερες φορές στον Ιεχωβά, που είναι ο Κύριος του Ουρανού και της γης, είναι να μην έρθουν θλίψεις στη δική μου ζωή, να μην υπάρχουν θύελλες που να ταράζουν την γαλήνη και την ηρεμία της δικής μου ζωής κι αν ποτέ ξεσπάσει μια τρικυμία η προσευχή μου είναι άμεση, χωρίς καθυστέρηση ο Ιεχωβά να γίνει το καταφύγιό μου! 

Για εκείνους όμως τους αδελφούς μου που τόσο σκληρά δοκιμάζονται, που οι άνεμοι των θλίψεων λυσσομανούν χτυπώντας τους από κάθε πλευρά της ζωής τους, έχω προσευχηθεί ποτέ για αυτούς όπως και όσο προσεύχομαι για εμένα που τις περισσότερες φορές ένα ελαφρύ φύσημα του ανέμου που λίγο ταράζει το πλοίο της ζωής μου καθώς είναι δεμένο στο λιμάνι με κάνει να τρέμω και να δέομαι με θέρμη στον Ιεχωβά να με σώσει; 

Πόσες φορές δεν εστιάζω τον φακό μόνο επάνω στη δική μου ζωή και ξεχνώ όλους εκείνους που δοκιμάζονται καθημερινά τόσο σκληρά; Πόσο συχνά θυμάμαι ότι η μανιασμένη θάλασσα μπορεί να καταπιεί τον ναυτικό που αγωνίζεται ενάντια στην πείνα, στη δίψα, στο ψύχος, στο διωγμό, στο θάνατο, στην ανέχεια, στην απελπισία, στην απογοήτευση, στην μοναξιά! 

Η ζωή μπορεί να είναι αιτία χαράς και ανάπαυσης για έναν που δεν δοκιμάζεται, όμως για τον γιο ή την κόρη της θλίψης, η θάλασσα δεν είναι τόπος ανάπαυσης και αναψυχής, αλλά πέλαγος και ωκεανός κινδύνων, δοκιμασιών σκληρών και φόβου. Θα έρθει εκείνη η μέρα, δεν αργεί, που όλα τούτα που ταλάνισαν και ταλανίζουν τη ζωή μας θα πάψουν να υπάρχουν, όταν ο Ιεχωβά Θεός θα εκπληρώσει το σκοπό Του.

Μέχρι τότε, όμως, ας στρέφουμε τα μάτια μας και την προσοχή μας θεωρώντας όλους εκείνους γύρω μας που αγωνίζονται καθημερινά να μείνουν πιστοί και που δεν έχουν ούτε ένα μαλακό μαξιλάρι να ακουμπίσουν το κεφάλι τους, κι ας προσευχόμαστε, πρώτα για εκείνους και τελευταία για εμάς, Ο Ιεχωβά να τους ενδυναμώνει και να τους σκεπάζει με τις φτερούγες Του, να τους κρατάει σφιχτά με το δεξί Του χέρι της δικαιοσύνης, και μετά ας προσευχόμαστε για τις δικές μας ανάγκες. Κανένας δεν ζει για τον εαυτό του, και κανείς δεν πεθαίνει για τον εαυτό του.

Ζούμε για τον Ιεχωβά και για τους αδελφούς μας και πεθαίνουμε για τον Ιεχωβά και για τους αδελφούς μας. Ας μην το ξεχνάς ποτέ αυτό καρδιά μου όσο ζεις, κινείσαι και υπάρχεις. Να θυμάσαι ότι είσαι χρεώστης και οφειλέτης πρώτα στον Ιεχωβά και έπειτα στην οικογένειά σου και στους αδελφούς σου. Ας έχουμε πνεύμα θυσιαστικό και σπλάχνα οικτιρμών πρώτα για τους άλλους κι ύστερα για εμάς. 

Αυτό είναι το περιοδικό της ΣΚΟΠΙΑΣ που μοιράζουμε τον Σεπτέμβριο στο έργο...

notia.afriki

Όπως στη Νότια Αφρική οι αδελφοί μας στο έργο μοιράζουν τη ΣΚΟΠΙΑ σε ανθρώπους καλής θέλησης, έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο και την Ελλάδα...

skopia5.2017Τα περιοδικά μας, βασίζονται στην Αγία Γραφή, είναι διαθέσιμα προς λήψη σε 200 και πλέον γλώσσες από το επίσημο Site της Οργάνωσης. Δείτε ΕΔΩ.

Σ' αυτό το τεύχος: Θα θέλατε να μάθετε την αλήθεια για τους αγγέλους​—ποιοι είναι, πώς ήρθαν σε ύπαρξη και με τι ασχολούνται; Η καλύτερη πηγή απαντήσεων είναι ο Λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή. (2 Τιμόθεο 3:16) Τι μας λέει η Γραφή;

Όπως ο Θεός είναι Πνεύμα, έτσι και οι άγγελοι είναι αόρατα πνεύματα χωρίς «σάρκα και κόκαλα». Οι όσιοι άγγελοι κατοικούν στους ουρανούς και έχουν άμεση πρόσβαση στην ουράνια παρουσία του Θεού.​—Λουκάς 24:39· Ματθαίος 18:10· Ιωάννης 4:24.

Μολονότι οι άγγελοι παρουσιάζονται στη Γραφή ως άρρενες και όποτε υλοποιήθηκαν είχαν αντρική μορφή, δεν υπάρχει ανάμεσά τους διάκριση αρσενικού και θηλυκού. Δεν παντρεύονται ούτε αναπαράγουν το είδος τους. Επιπλέον, οι άγγελοι δεν ήταν προηγουμένως άνθρωποι που ζούσαν στη γη​—είτε μωρά είτε παιδιά είτε ενήλικοι. Δημιουργήθηκαν από τον Ιεχωβά, γι’ αυτό και η Γραφή τούς αποκαλεί “γιους του αληθινού Θεού”.​—Ιώβ 1:6· Ψαλμός 148:2, 5.

Αυτό είναι το περιοδικό ΣΚΟΠΙΑ του Σεπτεμβρίου 2017. Για να το διαβάσετε πατήστε ΕΔΩ.

 

Αυτό είναι το περιοδικό ΞΥΠΝΑ του προηγούμενου μήνα τ. 4

xipna4.2017

Το ΞΥΠΝΑ μας δείχνει πώς να τα βγάζουμε πέρα με τα σημερινά προβλήματα και οικοδομεί πίστη στην υπόσχεση του Δημιουργού για έναν ειρηνικό και ασφαλή κόσμο.

Σ' αυτό το τεύχος: Νιώθετε πνιγμένοι από τα πολλά πράγματα που έχετε να κάνετε; Αν ναι, δεν είστε σε καμιά περίπτωση οι μόνοι. «Όλοι, παντού, φαίνονται πολυάσχολοι», αναφέρει το περιοδικό The Economist. Αν προσπαθούμε διαρκώς να κάνουμε περισσότερα από όσα επιτρέπει ο χρόνος, μπορεί να μας κυριεύσει το άγχος και να πέσουμε θύματα της πίεσης χρόνου..

Αυτό είναι το ΞΥΠΝΑ τ. 4, Αυγούστου του 2017 που μοιράζουμε στους ανθρώπους. Για να το διαβάσετε πατήστε ΕΔΩ.

Και τα δύο έντυπα μοιράζονται δωρεάν. Και είναι γραμμένα από ανθρώπους που έχουν την ευθυνη από το Κυβερνών Σώμα ως ομάδα συγγραφής υπό το πνεύμα της Αγίας Γραφής. Γι' αυτό και οι αρχές που περιέχουν μας βοηθούν όλους στην καθημερινότητα μας. Ώστε η σκέψη μας να είναι πιο καθαρή και πιο υπεύθυνη όταν κάνουμε την οποιαδήποτε κίνηση...

The News

Προδημοσίευση της νέας ποιητικής συλλογής του Γιάννη Χρυσέλη, να πάρουμε μια γεύση...

ergo.260115Ολόκληρη η οικογένεια στο έργο... Μια εικόνα συνηθισμένη… Με το ίδιο όμορφο τρόπο θα μπορούσαν σπίτι τους να διαβάσουν ένα ωραίο βιβλίο…

ethusa.piraias.2
Χθες, Κυριακή 25/01/2015, άνοιξαν οι Αίθουσες Βασιλείας του νέου κτιρίου στον Πειραιά. Κάποια στιγμή, ίσως αύριο, θα έχουμε τη χαρά να τη γνωρίσουμε από μέσα. Είναι, λένε, πανέμορφες…

Έχω τη χαρά να δώσω σήμερα στους αναγνώστες του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ κάτι από τη νέα ποιητική δουλειά του φίλου μου Γιάννη Χρυσέλη. Είναι ένα δείγμα γιατί ο Γιάννης ετοιμάζεται να στείλει τη δουλειά του στο τυπογραφείο να το κάνει βιβλίο με πολλά ακόμα περισσότερα ποιήματα.

Ο λόγος του είναι καθαρός. Ξέρει να τον χειρίζεται καλά και να παίζει με τις λέξεις έτσι ώστε το αποτέλεσμα να είναι πολύ όμορφο. Αισθάνομαι την ανάγκη να τον ευχαριστήσω και δημόσια για την εμπιστοσύνη του προς το Site και τους ανθρώπους που το ακολουθούν…

Εύχομαι γρήγορα να έχω τη χαρά να κρατήσω το νέο βιβλίο του στα χέρια μου…

Από την ποιητική συλλογή "Ο Δρόμος"

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

Μα γιατί αυτή η ευφορία;

Γιατί αυτός ο αλαλαγμός μέσα στα ερείπια;

Εδώ συνέβη χαλασμός,

εδώ γκρεμίστηκε κι ερειπωμένη κείτεται η πόλη,

φωτιές ζώνουν τις γειτονιές και τις πλατείες

κι οι πλακωμένοι αγωνιούν μες στα χαλάσματα.

Εδώ θα έπρεπε κλαυθμός και μοιρολόγι.

Γιατί τόσες χαρές και τυμπανοκρουσίες;


Γιατί,

μα, επιτέλους, κάτι συνταρακτικό συνέβη

στη νυσταγμένη τούτη πόλη!


ΤΑ ΤΕΙΧΗ

Εγώ δεν αντιστάθηκα

όταν κατεδάφιζαν τα τείχη,

γιατί κρύβανε τον ήλιο

και με πλακώνανε στο στήθος.


Τώρα, βλαστήμησα τη μέρα,

τώρα, βλαστήμησα την ώρα.


Εγώ δεν αντιστάθηκα,

γιατί, φίλοι γκρέμισαν τα τείχη,

(που μου κρύβανε τον ήλιο

και με πλακώνανε στο στήθος).


Τώρα, με ζώσανε τα φίδια

κι οι βάρβαροι που μπαινοβγαίνουν.



ΜΑΥΡΟ

Δεν είναι από σκοτάδι

το μαύρο αυτό που λάμπει εκεί κάτω.

Δεν είν΄ τα μαύρα μάτια του παιδιού,

είναι η ψυχή του.

Μην το ρωτήσετε τι θέλει. Γιατί θα πει.



Γιατί θα πει…

-Δε θέλω!

Εσείς εκεί που μου απλώνετε

το γέλιο και το χέρι

φτιάξτε μια UNISEF που να μου φέρει πίσω

τους γονείς μου που σκοτώσατε.


Ο ΔΡΟΜΟΣ

Στο μονοπάτι το στενό

που ανηφορίζω μοναχός,

γυρνώ και ψάχνω κι απορώ.

Δεν είν΄ ο δρόμος μου αυτός.


Φίλοι μου το ΄παν και εχθροί

πως από δω πάει κι ο Θεός.

Μα εγώ το νιώθω. Δεν μπορεί.

Δεν είν΄ ο δρόμος μου αυτός.


Στο μονοπάτι το παλιό

που ανηφόριζα μικρός,

είχε νερά, δέντρα κι ανθούς.

Δεν είν΄ ο δρόμος μου αυτός.


Πως θα βρεθώ στην κορυφή

να ΄μαι του κόσμου όλου το φως,

μου ΄πες κι εσύ. Μα θα στο πω.

Δεν είν΄ ο κόσμος μου αυτός.


ΑΥΤΟΧΕΙΡΑΣ

Μάνα,

μην το βλαστημάς, δεν είναι το σχοινί

είναι οι άνθρωποι.

Μου κόβουν την ανάσα.

Μια πολιτεία στεγνή

χωρίς «το νερό της ζωής»

με πνίγει κάθε μέρα.

Κι ο αέρας της, λιγοστός,

δε μου φτάνει για να ζήσω.


Κοίτα,

τώρα που θα ΄ρθει η γειτονιά

να κλαις καλά. (μη σου φορτώσουν το έγκλημα.)

Nα μην ακούς που σε παρηγορούν,

άλλα έχουν στο νου τους.


ΤΟ ΣΑΡΑΚΙ

Μάνα,

η παλιά μου ψύξη δε μ΄ ενοχλεί πια,

τη σφαίρα απ΄ το στομάχι

την έχω αποβάλει.

Δε μ΄ ενοχλεί που χάθηκα νωρίς.

Μα ένα σκουλήκι με ροκανίζει μέρες τώρα,

έχει φτάσει στο μεδούλι.

Κι έχει μια βία στο φαΐ.


Ας είναι…

Φτάνει που ζει από μένα.

Όταν θα μείνει από τροφή

θα ΄χω κι εγώ λησμονηθεί,

κι αυτό είναι το σαράκι που με τρώει.



Από την ποιητική συλλογή «Αργοστόλι»

ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ

Στις καταβόθρες, στο Αργοστόλι,

μαζεύονται οι θαλασσινοί.

Γοργόνες μπαίνουν και προχωράνε

κι εγώ κρατάω το σχοινί.


Γλυκιά γοργόνα Φισκαρδοπούλα

κρατήσου στο σχοινί γερά,

πήγαινε κάτου και ξεκουράσου

΄κει που γλυκαίνουν τα νερά.


Στις καταβόθρες όταν νυχτώνει

πετούν τ΄ αστέρια χαμηλά

γλαρόνια τρέχουν και γυροφέρνουν

και με κοιτούν δειλά δειλά .


     Και σε προσμένω δυο βδομάδες

     με ξεφτισμένο το σχοινί,

     μα μου ΄παν πως –τα γλαροπούλια-

     στη Μελισσάνη ΄χες φανεί.


ΠΡΟΣΜΟΝΗ

Γέμισε ο κήπος μυρωδιές

κι η κάμαρη με δάκρυ

μοσχοβολάει κι η κοπελιά

στου μπαλκονιού την άκρη.


Φεύγει ο ήλιος να κρυφτεί

στη θάλασσα να γείρει,

κι η κοπελιά να καρτερεί

μόνη στο παραθύρι.


Στο άρωμα του γιασεμιού

και στ΄ όνειρο χαμένη,

μια νύχτα του καλοκαιριού

την Άνοιξη προσμένει.


ΜΠΑΡΚΟ

Έρμη στεριά, μαύρη ζωή, άγονη, στείρα,

που μες στη λάσπη σου βαδίζοντας κολλάμε,

στα γκρίζα όνειρα εξορκίζουμε τη μοίρα

που την πιστέψαμε κι όλο την κυνηγάμε.


Θα ΄ρθει καιρός που θα μπαρκάρουμε στ΄ αλήθεια

στα μακρινά και καταγάλανα πελάη,

θα ΄ναι η ζωή σαν τη ζωή στα παραμύθια

κι ας λένε πως η θάλασσα θα μας εφάει.


Κι ας λένε πως η άβυσσος είναι πιο στείρα

και δε γεννά παρά μονάχα τρώει τόσο.

Νιώθω μιαν άλλη νοστιμιά μες στην αρμύρα

μέσα στα φύκια το κρεβάτι μας θα στρώσω.


ΣΟΡΟΚΑΔΑ

Εκεί που ο ήλιος έπαιζε

αρμενίζοντας στο κύμα

εκεί το σύννεφο έφτασε

καβάλα στο σορόκο.

Κι αφού τη νιότη του έφαγε

στα ζάρια και στο ντόκο,

βαρύς, περνώντας έσκαβε

το χώμα βήμα βήμα.


Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Αλίμονο στον ποιητή

που έμεινε τόσο μόνος

και μαύρες λέξεις στο χαρτί

ζωγράφιζε ο πόνος.


Γυρεύοντας αναπνοή

μάτωνε η ψυχή του

και στων ανθρώπων τη νοτιά

πονούσε η πληγή του.


Του ποιητή, που σκέφτεται

και που μπορεί και βλέπει,

πιο πάνω κι απ΄ την πένα του

ο θάνατος του πρέπει.


Στη μνήμη του θα έπρεπε

να γράφουν τα βιβλία,

να μαθευτεί: ‘ο ποιητής

πέθανε από αηδία’.


«Μα ελπίδα αν είχες ζωντανή

και μπρος σου μιαν Ιθάκη

θα ζούσες το ταξίδι σου,

Κώστα Καρυωτάκη».


Σ΄ ΑΠΟΜΑΚΡΟ ΝΗΣΙ

Εδώ σ΄ απόμακρο νησί

και σε σκληρό λιθάρι

ρίξαμε άγκυρα στη γης

και κάβους πα στο βράχο.

Μα έγινες βαποριού καπνός,

κι όλο μαζί σου τα ΄χω,

γιατί ήσουν άνθος του Μαγιού

και της ελιάς κλωνάρι.


Από την ποιητική συλλογή «Περιπλάνιση»

ΦΥΓΗ

Ας ήταν να ΄μουν μια βαρκούλα τσακισμένη

σε κάποια ξέρα στου Βοσπόρου τα στενά,

ένα ναυάγιο στα βάθη του πελάου

που ζύγωσε την άβυσσο και προσπερνά.


Ας ήταν να ΄μουν ένα τρέμουλο τη νύχτα

σε κάποιο αστέρι μες στα χάη τ΄ ουρανού.                

Ένα φεγγάρι –μισοφέγγαρο- ας ήμουν,

κρυφή παρέα έρωτα παντοτινού.


Ας ήταν να ΄μουν, έστω, μια νιφάδα χιόνι

πάνω στον Όλυμπο που ορίζει τα βουνά.

Ας ήταν να ΄μουνα μια στάλα μόνο, αίμα,

μέσα στις φλέβες του ανέμου που περνά.


Μα όσο κι αν θέλησα να φύγω από κοντά σας,

να με δεχτούνε άλλοι τόποι, αλαργινοί,

θα ΄μαι για πάντα ένα λιμάνι του Αιγαίου

που το βρωμίζουν κάτι ναύτες στεριανοί.


ΛΕΥΚΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

Λευκό περιστέρι στον τόπο που πας

δε θα ΄βρεις γαλήνη και κλάδο ελιάς,

δε θα ΄βρεις ποτάμι για λίγο νερό,

στερέψαν οι βράχοι, το χώμα ξερό.


Τι θες μοναχό σου σε άγονη γη

σε ξένα σοκάκια σε ξένη πηγή;

Μην πας σε πηγάδι που έχει νερό

εκεί κάποιοι ξένοι χτυπούν στο φτερό.


Λευκό περιστέρι στον τόπο που πας

μη βγαίνεις στους δρόμους, μη φτεροκοπάς.

Μονάχα αν κάπου ανταμώσεις παιδιά

μπορεί να φωλιάσεις σε κάποια καρδιά.


ΘΑ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΩ

Να δραπετεύσω,

να δραπετεύσω γύρεψα

πέρα από τα στενά μου.

Μα τα βουνά,

μα τα βουνά είναι ψηλά

και φράζουν τη χαρά μου.


Να δραπετεύσω,

να δραπετεύσω γύρεψα

να φύγω απ΄ τα νερά μου.

Μα τα γεράκια,

μα τα γεράκια ήταν πολλά

μου σπάσαν τα φτερά μου.


Θα δραπετεύσω,

θα σπάσω ό,τι μ΄ έδεσε

και με κρατάει κοντά σου.

Μίσησα τη μιζέρια σου

και τη βαρύτητά σου.


ΚΑΗΜΟΣ

Μια θαλασσιά βαρκούλα

σαπίζει στο γιαλό

τη θάλασσα μαλώνει

τη στέλνει στο καλό.


- Άσε να βγω στο κύμα

να παίξω στον αφρό

να δω που πέφτει ο ήλιος

το αγέρι να χαρώ.


Μα όσο κι αν τη μαλώνει

και την παρακαλά,

είναι μικρή ακόμη

δεν κάνει να μιλά.


Στην άμμο αργοπεθαίνει

και όλο προσπαθεί

μ΄ έναν καημό στα στήθη

να φύγει να χαθεί.


ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ

Θα ξεκινήσω ένα πρωί

               με πλώρη στην Ιθάκη

και θα ξεχάσω πίσω μου

               τον Έβρο και τη Θράκη.



Τις ρημαγμένες γειτονιές

               τα έρημα σοκάκια,

τα παραθύρια τα κλειστά

               και τα λερά δρομάκια.


Με τιμονιέρη κι οδηγό

               το φεγγαροφανάρι

θα ταξιδέψω στ΄ ανοιχτά,

               της θάλασσας καμάρι.


Κι αν του Αιόλου η πνοή

               με βγάλει προς τη Νάξο,

΄κει στα γυμνά της τα βουνά

               το σώμα μου θ΄ αράξω.


Τις Συμπληγάδες θα διαβώ

              και μήνα με το μήνα

θα καταπλεύσω μια βραδιά

               στη Χάρυβδη Αθήνα.


Το αρρωστημένο μου κορμί

               θα ΄βγω και θα τσακίσω

το πιο γλυκό μου όνειρο

               εκεί θα χαραμίσω.


Κι από την περιπλάνηση

               σαν τύχει και τελειώσω

στον Άρδα και στις Καστανιές

               θα ΄ρθω να σ΄ ανταμώσω.


ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ Ο ΗΛΙΟΣ

Κουρασμένος ο ήλιος θα πέσει

να βρεθεί στο κρεβάτι της γης,

να πεθάνει αν μπορεί θα ζητήσει

να μη ζήσει το φως της αυγής.

Είδε σήμερα χίλιους θανάτους,

είδε κι ένα παιδί ν΄ απορεί

με το μίσος που έγινε αγκάθι.

Προσπαθεί να χαθεί. Δεν μπορεί.


Από την ποιητική συλλογή «Ευτυχώς»

ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ

Τα δέντρα βγήκαν

από τα δάση,

μ΄ όλη την πλάση

συναντηθήκαν.


Περνώντας, βρήκαν

ό,τι ΄χαν χάσει

κι είχαν ξεχάσει.

Κι αγαπηθήκαν.


Κρυφοκοιτούσε

ο ήλιος, τάχα

σαν ν΄ απορούσε.


Χαμογελούσε

κι η γη, μονάχα

αυτό ποθούσε.


ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ

Καταιγίδα σαρώνει το πέλαγος

τις καρδιές των αδύναμων ανθρώπων,

που το βιος τους μαζεύουν, τον ουρανό

κοιτώντας, νοσταλγοί άγνωστων τόπων.


Οι αέρηδες ό,τι αφήσανε

μια καλά πατημένη άγονη γη,

άμμος, χαλίκι, πέτρα, κι απ΄ το βράχο

αίμα σταλάζει η ματωμένη πηγή.


Σαν να μην ήταν ποτές καλοκαίρι,

σαν να μην έγιναν καθόλου χαρές,

σαν να μην είχε καθόλου χορτάρι

να κυλιστούν των φτωχών οι καρδιές.


Ο ΞΕΝΟΣ ΠΟΝΟΣ

Περνώντας συνέτριψα

δεν κατάλαβα καν,

μια ομάδα μυρμηγκιών

που εθαύμαζε το φως.

Ποτέ δεν αισθάνθηκα

τον πόνο της ψυχής τους,

μητέρες, φίλοι, παιδιά,

ν΄ αναρωτιούνται, πώς;


ΤΟ ΧΙΟΝΙ

Έπεφτε το χιόνι ολημερίς

κι είχαμε κι εμείς πιστέψει, πως

λευκή θα μείνει πάντα η μαύρη γης.

Ελπίσαμε σε αυξημένο φως.

Μα όταν εξυπνήσαμε κλαμένοι

ρίξαμε πάλι τα μάτια κάτου

κι είδαμε τη γη πλημμυρισμένη

που έλαβε το χρώμα του θανάτου.


ΕΥΤΥΧΩΣ…

Πορευθήκαμε καθώς πορευθήκαν κι οι άλλοι

μιλήσαμε την ίδια γλώσσα,

διψάσαμε την ίδια δίψα,

γελάσαμε το ίδιο γέλιο.

Μόνο που η ζωή δε θέλησε,

δε γέλασε το ίδιο μαζί μας.

Μας πήγε αλλιώς, σ΄ άλλα μονοπάτια,

γιατί εδώ δεν είναι τόπος για όλους.

Αγλύκαντοι,

πονέσαμε έναν πόνο εντελώς δικό μας

άγνωρο για τους πολλούς,

τους που βαδίζουν στον ίσιο δρόμο.

Συνεχίσαμε όμως,

συνεχίσαμε ανάμεσα σε πυρωμένα βέλη,

λεπίδες, που φέγγιζαν στο σκοτάδι μας.

Συνηθίσαμε όμως,

συνηθίσαμε το θάνατο, δε μας ένοιαζε καθόλου.

Ώσπου μας έβγαλε στην άκρη του κόσμου

στα σύνορα της γνώσης, στα σύνορα του νου,

αγκομαχώντας, σωριαστήκαμε στη γης.

Ευτυχώς, ήμασταν πια στο κράτος του Θεού,

στα χώματα του Θεού γονατισμένοι.

Εκεί συμμαζέψαμε το είναι μας,

το κάναμε ένα,

τ΄ ορθώσαμε, να στέκει, να θωρεί.

Γαλήνεψε κι αγκάλιασε θαρρείς τον κόσμο όλο.

Κι άλλη φορά

τ΄ ακούσαμε να λέει, κοιτώντας πίσω:

«αλήτες, σας πετάω τη ζωή μου κατά πρόσωπο»

κι ύστερα πάλι,

γαλήνεψε κι αγκάλιασε θαρρείς τον κόσμο όλο.


ΘΑ ΣΚΥΨΩ Μ΄ ΑΓΑΠΗ…

Της παιδικής σου ψυχής το αγιάτρευτο τραύμα

θα σκύψω, μ΄ αγάπη περίσσια, να γιάνω,

και σαν του νοτιά το υγρό τ΄ αεροφίλημα

θα φέρω χαρά στο κορμί σου απάνω.

Σχόλια (2)

  1. Γιάννης Χρυσέλης

Φίλε μου Νίκο σ΄ευχαριστώ γιαυτό σου το αφιέρωμα. Αν θέλουμε να παίξουμε με τις λέξεις, συνοψίζοντας το αποτέλεσμα των εκλογών θα μπορούσαμε να πούμε:
Απόχη 64%
Αποχή 36%
Καλό σου βράδυ και σε ευχαριστώ και πάλι.

  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Η χαρά είναι δικιά μου φίλε, Γιάννη… Μ’ αρέσει και το σχόλιο σου σχετικά με την απόχη και την αποχή… Κοίτα τι μπορεί να κάνει όταν ο τόνος μπει σε άλλο γράμμα στην ίδια λέξη. Γέλασα με την καρδιά μου…
Συνέχιζε να γράφεις, συνέχισε να εκφράζεσαι...

Η χαρά είναι δικιά μου φίλε, Γιάννη… Μ’ αρέσει και το σχόλιο σου σχετικά με την απόχη και την αποχή… Κοίτα τι μπορεί να κάνει όταν ο τόνος μπει σε άλλο γράμμα στην ίδια λέξη. Γέλασα με την καρδιά μου…
Συνέχιζε να γράφεις, συνέχισε να εκφράζεσαι μέσα από το λόγο που ξέρεις και τον χειρίζεσαι καλά! Μας δίνεις κουράγιο και δύναμη να συνεχίζουμε τον καθημερινό αγώνα για την ακεραιότητα μας σε ένα πραγματικά σκληρό σύστημα πραγμάτων που γνωρίζουμε από ποιον κυριαρχείται…
Ευχαριστώ λοιπόν εγώ, για όλα!

Read More
  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.kalokeri1

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες…

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαρία, ξαναζωντάνεψαν!

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Τις δυσκολίες που βιώνει ολόκληρη η κοινωνία στην εποχή των μνημονίων, βιώνει και ο Τύπος. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.

Έπρεπε να ζήσω για να το δω κι αυτό. Μια... δήθεν σοσιαλιστική κυβέρνηση, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έβαλε λουκέτο στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Έκλεισε εφημερίδες, αντί να τις στηρίζει με κάθε τρόπο και δυσκόλεψε πολύ τη συνέχιση της έκδοσης πολλών εφημερίδων.

Τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση εφάρμοσε μια παράγραφο που πέρασε στο ντούκου μέσα στο Μεσοπρόθεσμο, χωρίς να τη διαβάσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (όπως άλλωστε έκαναν παντού στη συνέχεια...) και με την οποία σταματά η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών των εφημερίδων, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και... ουσιαστικά τετραπλασιάζει τα έξοδα αποστολής στους συνδρομητές.

Προφανώς ουδείς υποψιάστηκε τι προβλήματα θα δημιουργούσε μια τέτοια απόφαση... Η ζωή το έδειξε στη συνέχεια... Εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, τυπογραφεία απέλυσαν εργαζόμενους, αν δεν έκλεισαν και τα ίδια... Η περίπτωση της press line είναι χαρακτηριστική...

Αναρωτιέμαι: Αυτό ήθελαν πραγματικά; Να κλείσουν οι μικρές εφημερίδες που βγάζουν οι εξωραϊστικοί σύλλογοι και τα συνδικάτα; Ήθελαν να φιμώσουν τις εφημερίδες της περιφέρειας, να τις κλείσουν; Διότι ποια εφημερίδα θα αντέξει κάτω από αυτό το καθεστώς; 

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα τους με κούφια δημοσιογραφικά θέματα που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να ήταν αλήθεια, αυτό. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Σεπτεμβρίου 2017 που εκπέμπετε τώρα... Σίγουρα είναι πολύ ενδιαφέρον!

Διαθέσιμος για δουλειά

Από το Γενάρη του 2012 που σταμάτησα την εργασία μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δηλώνω ότι είμαι διαθέσιμος για δημοσιογραφική δουλειά. Το λεω τώρα τόσο καιρό, χωρίς αποτέλεσμα, έχοντας συναίσθηση των δυσκολιών μιας κοινωνίας που βιώνει τα μνημόνια στο πετσί της... Με περισσότερα από 33 χρόνια εμπειρίας σε δημοσιογραφικά έντυπα, είμαι σε θέση να υλοποιήσω κάθε εκδοτική προσπάθεια με τον καλύτερο τρόπο. Σ' αυτό το Site θα δείτε ενδεικτικές δουλειές μου σε εφημερίδες που εκδίδω ήδη... Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο τηλέφωνο 6932212755 Αγαπώ πολύ, αυτό που ξέρω να κάνω με απόλυτη ευσυνειδησία. Η εργασία είναι μια έντιμη προσπάθεια για την επιβίωση. Προσωπικά το πιστεύω αυτό... Γι' αυτό και παρά τις δυσκολίες συνεχίζω να αγωνίζομαι έντιμα, να βρω κάτι επιπλέον... 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA