Αναμνήσεις από την Ιο και την Άνδρο, την αρχόντισσα των Κυκλάδων με το πράσινο

avanti.1

Το γυμνό νησί˙ θα μπορούσε αυτό να ήταν το όνομά του, μια ξέρα στο Αιγαίο ανάμεσα σε τόσες άλλες, Σίκινος, Σαντορίνη, Ηρακλειά, Πάρος. Όπου και αν κοιτάξεις έναν βράχο αντικρίζει το μάτι σου και το λιγοστό πράσινο μοιάζει τυχαία να φύτρωσε εκεί ή καταλάθος ενάντια σε κάθε εμπόδιο της αιγαιοπελαγίτικης φύσης. 

avanti.3
Οι ομορφιές του νησιού είναι πολλές και αξίζει νατις δούμε. Το όνομα της προέρχεται από τη λέξη Ία, τα λουλούδια δηλαδή που φύτρωναν άφθονα στο νησί και με ατμόσφαιρα Κυκλάδων, αέρα Αιγαίου και διάθεση… πενταήμερης, η Ίος με πλήθος τουριστών εξωτερικού να την προτιμούν για πιο εναλλακτική διασκέδαση. Οι παραλίες της, όμως, η Χώρα τις ήσυχες ώρες της, το λιμάνι και οι οικισμοί της μαρτυρούν μια πλευρά της που έχει να κάνει με γνήσιες κυκλαδίτικες διακοπές. Το λέμε εμείς που ζήσαμε εκεί τέσσερις μέρες με τρείς διανυκτερεύσεις στο ξενοδοχείο AVANTI στη Χώρα, απ' όπου και οι φωτογραφίες που βλέπετε....

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ περισσοτερα για το πανέμορφο νησί της Ίου...

Απλά πράγματα που κάνουμε καθημερινά εδώ, σ' αυτή την ξεχωριστή διαδικτυακή γωνιά, επικοινωνίας και φιλίας... 

Κι αμέσως μετά, πάμε Άνδρο...

axla2

Περάσαμε δέκα μοναδικές, εξαιρετικές μέρες στην Άνδρο, σε μια φιλοξενία από τους αδελφούς μας που ο Ιεχωβά γνωρίζει και εκτιμά ιδιαίτερα. Και τους ευχαριστούμε πολύ γι΄αυτό από τα βάθη της καρδιάς μας...

me.filus8

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ,  ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ... 

Και συνεχίζουμε τις δημοσιεύεσεις, επειδή έχουμε πολύ υλικό στα χέρια μας.

erifili1

Εσύ ο παρηγορητής, της θλίψης και των πόνων. Όταν χρειαζόμαστε ενθάρρυνση!

gia.grafi.fotini

Η Γραφή θα μας οδηγήσει σε καλά μονοπάτια...

Ένα ποίημα βασισμένο στον 139ο Ψαλμό

Ιεχωβά, Πατέρα μου κοίταξες στην καρδιά μου
μέτρησες το ταξίδι μου, μα και το πλάγιασμά μου,
εξέτασες τη σκέψη μου και κάθε λογισμό μου
το σήκωμα, το κάθισμα στο δρόμο το δικό μου.

Γνωρίζεις όλες τις οδούς πριν καν τις περπατήσω
ακόμα και τα λόγια μου πριν καν εγώ μιλήσω
από οπίσω κι από εμπρός με έχεις πολιορκήσει
επάνω μου το χέρι Σου το έχεις ακουμπήσει.

Είναι η γνώση Σου αυτή για εμένα τόσο θαυμαστή
που η ταπεινή μου η λογική να την συλλάβει δεν μπορεί
να φύγω από το πνεύμα Σου, από το πρόσωπό Σου
όπου κι πάω, όπου βρεθώ στέκομαι πάντα εμπρός Σου

Αν είχα δυνατά φτερά για να πετάξω εγώ ψηλά
να ανέβω ως τον ουρανό από της γης τα χαμηλά
να κατοικήσω μακριά σε θάλασσες πανώριες
πάλι εκεί θα είσαι Εσύ να διώχνεις στενοχώριες.

Κι αν τη ζωή μου ξαφνικά αρπάξει το σκοτάδι
ξάφνου ένα φως θε να φανεί με ένα γλυκό Σου χάδι
γιατί για Σε Πατέρα μου η νύχτα λάμπει σαν μέρα
και διώχνει από την ψυχή τον φόβο, την φοβέρα.

Με έφερες σε ύπαρξη μου χάρισες το φως μου
μου είπες σε όλη τη ζωή πάντα θα είσαι δικός Μου
το χέρι εγώ θα σου κρατώ με το δεξί Μου χέρι
μέρα και νύχτα στη ζωή, κι όταν φυσάει τ´ αγέρι.

Με κράτησες μήνες εννιά στα σπλάχνα της μαμάς μου
και με σχημάτισες Εσύ πριν ακουστεί η λαλιά μου
τα κόκαλα διαμόρφωσες μα και το λογικό μου
και μου είπες σε όλη τη ζωή θα είσαι παιδί δικό Μου.

Θα σε υμνώ Πατέρα μου, πάντα θα σε δοξάζω,
και με τα μάτια εκστατικά πάντοτε θα θαυμάζω
την άπειρη σοφία Σου, τα έργα τα δικά Σου
με δάκρυα στα μάτια μου θα στέκομαι κοντά Σου.

Πόσο πολύτιμες για με είναι οι δικές Σου σκέψεις
πόσο μεγάλος ο αριθμός που αδυνατούν οι λέξεις
να τις μετρήσω δεν μπορώ ούτε να περιγράψω
όσο τις σκέπτομαι διαρκώς μου έρχεται να κλάψω.

Ερεύνησέ με Ιεχωβά, γνώρισε την καρδιά μου
και διώξε από μέσα μου όσα είναι δικά μου
τις σκέψεις τις ανήσυχες και κάθε αμφιβολία
και χάρισέ μου στη ζωή χαρά και ευτυχία.

Κι αν δεις να υπάρχει μέσα μου οδυνηρή οδός
μείνε σε όλη τη ζωή πιστός μου οδηγός
να με κρατάς εσύ γερά ο βράχος των αιώνων
Εσύ ο παρηγορητής, της θλίψης και των πόνων.

Γι' αυτό σε υμνούμε Ιεχωβά

neos.kosmos

Αχ, πώς την περιμένουμε αυτή τη στιγμή... Λαχταρούμε να δούμε να τελειώνει αυτό το άδικο σύστημα πραγμάτων που ταλαιπωρεί τους ανθρώπους και να έρθει η Βασιλεία του Θεού με την δικαιοσύνη του... Είναι ώρες - ώρες που αυτό το σύστημα πραγμάτων μας απογοητεύει, μας κουράζει, μας αποθαρρύνει... Πόσο ευγνώμονες είμαστε στον αληθινό Θεό που μας παρέχει ελπίδα!

neos.kosmos1

Πόσο λαχταρούμε να ζήσουμε τέτοιες όμορφες στιγμές στο νέο κόσμο και να απολαύσουμε την πραγματική ζωή! Ναι, τις περιμενουμε με όλη μας την καρδιά...

The News

Το Ανώτατο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Υποστηρίζει το Δικαίωμα για Κήρυγμα στην Ελλάδα

kokinakis

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΜΙΝΩΑ ΚΟΚΚΙΝΑΚΗ

strasvurgo1
Νοέμβρης 1992. Στρασβούργο, Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δίκη Μίνωα Κοκκινάκη. Ο Μ. Κοκκινάκης με τους συνηγόρους του. Από δεξιά: Φ. Βεγλερής, Π. Μπιτσαξής. Θ. Ρέππας. Ο Κοκκινάκης είναι πρώτος από δεξιά.

Γιατί έπρεπε ένας άνθρωπος ο οποίος απολάμβανε την εκτίμηση των συνανθρώπων του να συλληφθεί 60 και πλέον φορές από το 1938 και έπειτα; Γιατί έπρεπε αυτός ο έντιμος καταστηματάρχης από την Κρήτη να φερθεί ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων 18 φορές και να εκτίσει περισσότερα από έξι χρόνια στη φυλακή; Ναι, γιατί έπρεπε να απομακρύνουν αυτόν το φιλόπονο οικογενειάρχη, τον Μίνωα Κοκκινάκη, από τη σύζυγο και τα πέντε παιδιά του και να τον εξορίσουν σε διάφορα νησιά που προορίζονταν για καταδίκους;

Σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνοι είναι κάποιοι νόμοι που ψηφίστηκαν τα έτη 1938 και 1939 και οι οποίοι απαγορεύουν τον προσηλυτισμό. Αυτοί οι νόμοι τέθηκαν σε ισχύ από τον Έλληνα δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά ο οποίος ενεργούσε υπό την επιρροή της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ως αποτέλεσμα αυτής της νομοθεσίας, από το 1938 μέχρι το 1992 έγιναν 19.147 συλλήψεις Μαρτύρων του Ιεχωβά και τα δικαστήρια επέβαλαν ποινές που έφτασαν συνολικά τα 753 χρόνια, 593 από τα οποία εκτίθηκαν πραγματικά. Όλα αυτά συνέβησαν επειδή οι Μάρτυρες στην Ελλάδα, όπως και αλλού, ακολουθούν τις οδηγίες του Ιησού Χριστού να ‘κάνουν μαθητές από όλα τα έθνη, διδάσκοντάς τους να τηρούν όλα όσα’ εκείνος παρήγγειλε.— Ματθαίος 28:19, 20.

Ωστόσο, στις 25 Μαΐου 1993, κατακτήθηκε μια μεγάλη νίκη υπέρ της ελευθερίας λατρείας! Εκείνη τη μέρα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το οποίο εδρεύει στο Στρασβούργο της Γαλλίας, υποστήριξε το δικαίωμα ενός Έλληνα πολίτη να διδάσκει σε άλλους τις πεποιθήσεις του. Με αυτή του την απόφαση, το Ανώτατο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δημιούργησε ένα πλέγμα ευρείας προστασίας για τη θρησκευτική ελευθερία το οποίο μπορεί να έχει βαθιά επίδραση στη ζωή των ανθρώπων παντού.

Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στις εξελίξεις που οδήγησαν σε αυτή τη βαρυσήμαντη δικαστική απόφαση, και οι οποίες περιλαμβάνουν τις ταπεινώσεις που υπέστη ένας Έλληνας πολίτης.

Αρχικό Ιστορικό

Το 1938, αυτός ο πολίτης, ο Μίνως Κοκκινάκης, έγινε ο πρώτος Μάρτυρας του Ιεχωβά που καταδικάστηκε σύμφωνα με το νόμο ο οποίος καθιστά τον προσηλυτισμό ποινικό αδίκημα. Χωρίς να έχει το πλεονέκτημα μιας δίκης, στάλθηκε να εκτίσει εξορία 13 μηνών στο νησί Αμοργός του Αιγαίου Πελάγους. Το 1939, καταδικάστηκε δυο φορές και φυλακίστηκε δυόμισι μήνες την κάθε φορά.

Το 1940, ο Κοκκινάκης εξορίστηκε έξι μήνες στη Μήλο. Τον επόμενο χρόνο, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, κρατήθηκε στις στρατιωτικές φυλακές Αθήνας επί 18 και πλέον μήνες. Αναφορικά με αυτή την περίοδο θυμάται:

«Η πείνα στη φυλακή επιδεινώνετο κάθε μέρα ώστε αδυνατίσαμε τόσο πολύ που δεν μπορούσαμε να βαδίσωμε από την εξάντληση, θα πεθαίναμε δε, εάν εκ των υστερημάτων των, οι αδελφοί της Αθήνας και του Πειραιά, δεν μας προσέφεραν φαγητό». Αργότερα, το 1947, καταδικάστηκε πάλι και εξέτισε άλλους τεσσερισήμισι μήνες στη φυλακή.

Το 1949, ο Μίνως Κοκκινάκης εξορίστηκε στη Μακρόνησο, ένα νησί του οποίου το όνομα φέρνει εικόνες φρίκης στο μυαλό των Ελλήνων εξαιτίας της φυλακής η οποία υπήρχε εκεί. Ανάμεσα στους περίπου 14.000 έγκλειστους που κρατούνταν τότε στη Μακρόνησο, σχεδόν 40 ήταν Μάρτυρες. Η ελληνική εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα παρατηρεί: «Η εφαρμογή σκληρών βασανιστηρίων, οι απαράδεκτες για πολιτισμένο κράτος συνθήκες διαβίωσης, η εξευτελιστική για τους κρατουμένους συμπεριφορά των ‘φυλάκων’ αποτελούν στίγμα στην ιστορία της Ελλάδας».

Ο Κοκκινάκης, ο οποίος πέρασε ένα χρόνο στις φυλακές της Μακρονήσου, περιέγραψε τις συνθήκες που επικρατούσαν εκεί ως εξής: «Από το πρωί μέχρι αργά την νύχτα οι στρατιώτες εξήταζαν ένα έκαστον εκ των κρατουμένων σαν Ιεροεξετασταί δεν υπάρχουν κατάλληλα λόγια να περιγραφούν τα μαρτύρια που υπέστησαν, πολλοί ετρελάθηκαν, πολλοί εθανατώθησαν και πολλοί έμειναν ανάπηροι σωματικώς, ακούγαμε τα βογγητά και τα κλάματα, οι προσευχές μας ήταν ομαδικές εκείνες τις φοβερές νύχτες».

Αφού επέζησε από τις κακουχίες της Μακρονήσου, ο Κοκκινάκης συνελήφθη άλλες έξι φορές στη διάρκεια της δεκαετίας του 1950, και εξέτισε ποινή φυλάκισης δέκα μηνών. Στη δεκαετία του 1960 συνελήφθη τέσσερις φορές ακόμη και καταδικάστηκε σε οχτάμηνη φυλάκιση. Όμως, θυμηθείτε, ο Μίνως Κοκκινάκης ήταν μόνο ένας ανάμεσα στους εκατοντάδες Μάρτυρες του Ιεχωβά που συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν στο διάβα των ετών επειδή μιλούσαν σε άλλους για την πίστη τους!

Πώς συνέβη ώστε οι τρομακτικές αδικίες που έχουν διαπραχτεί σε βάρος των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Ελλάδα να φτάσουν τελικά ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου;

strasvurgo4
Η Αντιπροσωπευτική και Καθοριστική Υπόθεση

Η αρχή της υπόθεσης ανάγεται στις 2 Μαρτίου 1986. Εκείνη τη μέρα, ο Μίνως Κοκκινάκης, ο οποίος ήταν τότε ένας 77χρονος συνταξιούχος επιχειρηματίας, επισκέφτηκε μαζί με τη σύζυγό του το σπίτι της κ. Γ. Κ., στη Σητεία της Κρήτης. Ο σύζυγος της κ. Κ., ο οποίος ήταν ο ιεροψάλτης σε κάποια τοπική Ορθόδοξη εκκλησία, ειδοποίησε την αστυνομία. Η αστυνομία έφτασε και συνέλαβε τον κ. και την κ. Κοκκινάκη και κατόπιν τους πήγε στο τοπικό αστυνομικό τμήμα. Τους εξανάγκασαν να περάσουν τη νύχτα εκεί.

Ποια ήταν η κατηγορία που τους βάρυνε; Η ίδια κατηγορία που απαγγέλθηκε εναντίον των Μαρτύρων του Ιεχωβά χιλιάδες φορές στη διάρκεια των περασμένων 50 ετών, δηλαδή, ότι έκαναν προσηλυτισμό. Το Σύνταγμα της Ελλάδας (1975) δηλώνει στο Άρθρο 13: «Ο προσηλυτισμός απαγορεύεται». Λάβετε επίσης υπόψη σας το άρθρο 4 του Νόμου 1363/1938 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 2 του Νόμου 1672/1939 σύμφωνα με το οποίο ο προσηλυτισμός καθίσταται ποινικό αδίκημα. Αυτό αναφέρει:

«Προσηλυτισμός ιδία είναι η δια πάσης φύσεως παροχών ή δι’ υποσχέσεως τοιούτων ή άλλης ηθικής ή υλικής περιθάλψεως, δια μέσων απατηλών, δια καταχρήσεως της απειρίας ή εμπιστοσύνης ή δι’ εκμεταλλεύσεως της ανάγκης, της πνευματικής αδυναμίας ή κουφότητος άμεσος ή έμμεσος προσπάθεια προς διείσδυσιν εις την θρησκευτικήν συνείδησιν ετεροδόξων επί σκοπώ μεταβολής του περιεχομένου αυτής».

Το ποινικό δικαστήριο του Λασιθίου στην Κρήτη εκδίκασε την υπόθεση στις 20 Μαρτίου 1986 και αποφάνθηκε ότι ο κ. και η κ. Κοκκινάκη ήταν ένοχοι προσηλυτισμού. Καταδικάστηκαν και οι δυο και τους επιβλήθηκε από τέσσερις μήνες φυλάκιση. Απαγγέλλοντας την καταδικαστική απόφαση, το δικαστήριο δήλωσε ότι οι κατηγορούμενοι είχαν προσπαθήσει να διεισδύσουν «εις την θρησκευτικήν συνείδησιν Ορθοδόξων Χριστιανών, δια καταχρήσεως της απειρίας, της πνευματικής αδυναμίας και της κουφότητας αυτών». Οι κατηγορούμενοι κατηγορήθηκαν επιπλέον ότι παρότρυναν «[την κ. Κ.] δια των καταλλήλων και εντέχνων αυτών επεξηγήσεων να μεταβάλει το περιεχόμενο της θρησκευτικής συνειδήσεώς της».

Έγινε έφεση κατά της απόφασης στο Εφετείο Κρήτης. Στις 17 Μαρτίου 1987, αυτό το δικαστήριο της Κρήτης αθώωσε την κ. Κοκκινάκη αλλά επικύρωσε την καταδίκη του συζύγου της, μολονότι μείωσε σε τρεις μήνες την ποινή που του είχε επιβληθεί. Η απόφαση διατύπωνε τον ισχυρισμό ότι ο κ. Κοκκινάκης είχε ‘καταχραστεί την απειρία και την πνευματική αδυναμία και κουφότητα της κ. Κ.’. Ανέφερε ότι εκείνος «διάβαζε . . . περικοπές σχετικώς με την Αγία Γραφή, τις οποίες ανέλυε εντέχνως και με τρόπο που η παραπάνω Χριστιανή δεν είχε πλήρη εποπτεία, καθόσον μάλιστα αυτή δεν έχει ειδική κατάρτηση στα δογματικά».

Εκφράζοντας διαφορετική άποψη, ένας από τους εφέτες έγραψε ότι «έπρεπε να αθωωθεί και ο [κ. Κοκκινάκης], καθόσον από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυψε ότι η Γ. Κ., διακρινόταν από απειρία στο ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα, όντας σύζυγος Ιεροψάλτου ή άλλως από πνευματική αδυναμία ή κουφότητα, ώστε με την κατάχρηση αυτών από μέρος του κατηγορουμένου, να γίνει κατορθωτό σ’ αυτόν (κατηγορούμενο) να την προσηλυτίσει στην αίρεση των μαρτύρων του Ιεχωβά».

Ο κ. Κοκκινάκης άσκησε αναίρεση για την υπόθεση αυτή στον Άρειο Πάγο. Όμως, αυτό το δικαστήριο απέρριψε την αναίρεση στις 22 Απριλίου 1988. Έτσι, στις 22 Αυγούστου 1988, ο κ. Κοκκινάκης προσέφυγε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Τελικά, η προσφυγή του έγινε δεκτή στις 21 Φεβρουαρίου 1992, και παραπέμφθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.


Ζητήματα που Περιλαμβάνονταν στην Υπόθεση

Εφόσον η Ελλάδα αποτελεί κράτος - μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, είναι υποχρεωμένη να συμμορφώνεται με τα Άρθρα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Το Άρθρο 9 της Σύμβασης αναφέρει: «Παν πρόσωπον δικαιούται εις την ελευθερίαν σκέψεως, συνειδήσεως και θρησκείας το δικαίωμα τούτο επάγεται την ελευθερίαν αλλαγής θρησκείας ή πεποιθήσεων, ως και την ελευθερίαν εκδηλώσεως της θρησκείας ή των πεποιθήσεων μεμονωμένως ή συλλογικώς, δημοσία ή κατ’ ιδίαν, δια της λατρείας, της παιδείας, και της ασκήσεως των θρησκευτικών καθηκόντων και τελετουργιών».

Έτσι, η Ελληνική κυβέρνηση φέρθηκε ως κατηγορουμένη ενώπιον ενός Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Κατηγορήθηκε για απροκάλυπτη παραβίαση του βασικού ανθρώπινου δικαιώματος ενός Έλληνα πολίτη να ασκεί τα της θρησκείας του σε αρμονία με την εντολή του Ιησού Χριστού, δηλαδή, ‘να διδάσκει και να κάνει μαθητές’. (Ματθαίος 28:19, 20) Επιπλέον, ο απόστολος Πέτρος είπε: «[Ο Ιησούς] μας πρόσταξε να κηρύξουμε στο λαό και να δώσουμε πλήρη μαρτυρία».—Πράξεις 10:42.

Ένα ειδικό τεύχος του ευρωπαϊκού περιοδικού Ανθρώπινα Δικαιώματα Χωρίς Σύνορα (Human Rights Without Frontiers) έφερε στο εξώφυλλό του τον τίτλο: «Ελλάδα—Συνειδητές Παραβιάσεις των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων». Το περιοδικό εξηγούσε στη σελίδα 2: «Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και στην Ευρώπη η οποία έχει ποινική νομοθεσία που προβλέπει την επιβολή προστίμων και ποινών φυλάκισης για όποιον υποκινεί κάποιον άλλον να αλλάξει τη θρησκεία του».

Έτσι, η αγωνία μέσα και έξω από τους νομικούς κύκλους είχε φτάσει τώρα στο κατακόρυφο. Τι θα αποφασιζόταν σε σχέση με τον ελληνικό νόμο που απαγορεύει σε κάποιον να διδάσκει τις πεποιθήσεις του σε άλλους;

strasvurgo2
Η Ακροαματική Διαδικασία στο Στρασβούργο

Τελικά, έφτασε η μέρα για την ακροαματική διαδικασία—25 Νοεμβρίου 1992. Τα σύννεφα πάνω από το Στρασβούργο ήταν βαριά και το κρύο τσουχτερό, αλλά μέσα στο Δικαστήριο οι δικηγόροι ζέσταναν την ατμόσφαιρα με τα επιχειρήματά τους. Επί δυο ώρες παρουσιάζονταν αποδείξεις. Ο καθηγητής κ. Φαίδων Βεγλερής, συνήγορος του Κοκκινάκη, άγγιξε την καρδιά του ζητήματος διερωτώμενος: ‘Θα πρέπει να εξακολουθήσει να υφίσταται και να εφαρμόζεται αυτός ο περιοριστικός νόμος, ο οποίος σχεδιάστηκε για να προφυλάξει τα μέλη της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από το να μεταστραφούν σε άλλες θρησκευτικές πεποιθήσεις;’

Καταφανώς προβληματισμένος, ο καθηγητής κ. Βεγλερής ρώτησε: «Διερωτώμαι γιατί αυτός ο νόμος [του προσηλυτισμού] θέλει πάντα να υποθέτει ότι ο ορθόδοξος είναι αφελής ή ηλίθιος. Αυτό διερωτώμαι πάντα. Γιατί να προστατεύεται μέσα στην ηλιθιότητά του ή στην πνευματική του αδυναμία. Αυτό είναι κάτι που με σοκάρει και με ενοχλεί». Είναι σημαντικό το γεγονός ότι οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης δεν μπόρεσαν να αναφέρουν ούτε μια περίπτωση εφαρμογής αυτού του νόμου σε οποιονδήποτε άλλον εκτός από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Ο δεύτερος συνήγορος του Κοκκινάκη, ο κ. Παναγιώτης Μπιτσαξής, έδειξε πόσο παράλογος είναι ο νόμος του προσηλυτισμού. Είπε: «Ο διάλογος ανάμεσα σε ενήλικα άτομα προϋποθέτει την αποδοχή της αμοιβαίας επιρροής. Διαφορετικά, θα ανήκουμε σε μια παράξενη κοινωνία σιωπηλών θηρίων τα οποία θα σκέπτονται αλλά δεν θα μπορούν να εκφραστούν, θα μιλούν αλλά δεν θα μπορούν να επικοινωνούν, θα υπάρχουν αλλά δεν θα μπορούν να συνυπάρχουν».

Ο κ. Μπιτσαξής υποστήριξε επίσης ότι ο «κ. Κοκκινάκης καταδικάστηκε όχι ‘για κάτι που έκανε’, αλλά [για] ‘αυτό που είναι’». Επομένως, έδειξε ο κ. Μπιτσαξής, οι αρχές της θρησκευτικής ελευθερίας είχαν όχι μόνο παραβιαστεί, αλλά ολοκληρωτικά κονιορτοποιηθεί.

Οι εκπρόσωποι της Ελληνικής κυβέρνησης προσπάθησαν να παρουσιάσουν μια εικόνα διαφορετική από την πραγματική, ισχυριζόμενοι ότι η Ελλάδα αποτελεί ‘παράδεισο για τα ανθρώπινα δικαιώματα’.


Η Απόφαση

Η επί πολύ καιρό αναμενόμενη μέρα για την έκδοση της απόφασης έφτασε—25 Μαΐου 1993. Με έξι ψήφους υπέρ και τρεις κατά, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η Ελληνική κυβέρνηση είχε παραβιάσει τη θρησκευτική ελευθερία του 84χρονου Μίνωα Κοκκινάκη. Εκτός από το ότι δικαίωσε την πορεία της ζωής του, μια πορεία δημόσιας διακονίας, του επιδίκασε και αποζημίωση 3.189.500 δραχμών. Το Δικαστήριο απέρριψε έτσι το επιχείρημα της Ελληνικής κυβέρνησης ότι ο Κοκκινάκης και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά χρησιμοποιούν φορτικές μεθόδους όταν συζητούν με άλλους για τις πεποιθήσεις τους.

Μολονότι το Σύνταγμα της Ελλάδας και ένας απαρχαιωμένος νόμος μπορεί να απαγορεύουν τον προσηλυτισμό, αυτό το Ανώτατο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι το να χρησιμοποιείται αυτός ο νόμος για να διώκονται οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι εσφαλμένο. Δεν βρίσκεται σε αρμονία με το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Η απόφαση του Δικαστηρίου εξήγησε: «Η θρησκεία αποτελούσε μέρος τής ‘ροής της ανθρώπινης σκέψης που ανανεώνεται συνεχώς’ και ήταν αδύνατο να συλλάβει κανείς την ουσία της αποκλείοντας το δημόσιο διάλογο».

Η σύμφωνη γνώμη ενός από τους εννέα δικαστές ανέφερε: «Ο προσηλυτισμός, ο οποίος ορίζεται ως ‘ζήλος στη διάδοση της πίστης’, δεν μπορεί ως τέτοιος να είναι αξιόποινος· είναι ένας τρόπος —απόλυτα νόμιμος από τη φύση του— για ‘να εκδηλώνει κάποιος τη θρησκεία του’.

»Στην παρούσα υπόθεση, ο αιτών [κ. Κοκκινάκης] καταδικάστηκε μόνο επειδή επέδειξε τέτοιο ζήλο, χωρίς να υπάρξει κάποια ανάρμοστη συμπεριφορά από μέρους του».

strasvurgo3
Συνέπειες της Απόφασης

Η σαφής κατεύθυνση που δόθηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου είναι ότι οι αξιωματούχοι της Ελληνικής κυβέρνησης θα πρέπει να σταματήσουν να κάνουν κακή χρήση του νόμου που απαγορεύει τον προσηλυτισμό. Ευελπιστούμε ότι η Ελλάδα θα συμμορφωθεί με την κατεύθυνση που δόθηκε από το Δικαστήριο και θα σταματήσει να διώκει τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Δεν είναι σκοπός των Μαρτύρων του Ιεχωβά να εισαγάγουν κοινωνικές αλλαγές ή να αναμορφώσουν το νομικό σύστημα. Το πρώτιστο ενδιαφέρον τους είναι να κηρύττουν τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού υπακούοντας στην εντολή του Ιησού Χριστού. Προς το σκοπό αυτό, ωστόσο, χαίρονται να ‘υπερασπίζουν και να εδραιώνουν νομικά τα καλά νέα’, όπως έκανε ο απόστολος Παύλος τον πρώτο αιώνα.—Φιλιππησίους 1:7.

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι νομοταγείς πολίτες σε όλες τις χώρες στις οποίες κατοικούν. Πάνω από όλα, όμως, είναι υποχρεωμένοι να υπακούν στο θεϊκό νόμο όπως αυτός είναι καταγραμμένος στην Αγία Γραφή. Επομένως, αν ο νόμος οποιασδήποτε χώρας τούς απαγορεύει να μιλάνε σε άλλους για τις βασισμένες στην Αγία Γραφή πεποιθήσεις τους, εκείνοι αναγκάζονται να ενεργούν σε αρμονία με τη στάση των αποστόλων: «Πρέπει να υπακούμε στον Θεό ως άρχοντα μάλλον παρά στους ανθρώπους».—Πράξεις 5:29.

  • Παράθεση από τη ΣΚΟΠΙΑ 01/09/93 σελ. 27-31
  • Οι φωτογραφίες από το Στρασβούργο είναι από το αρχείο του Θανάση Ρέππα...

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί τους το πρωινό...

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA