Ενισχυμένοι και δυναμωμένοι από την πρόσφατη Διεθνή Συνέλευση της Αθήνας...

diethni.sinelefsi.athinas1.2019
Μετά τη Διεθνή Συνέλευση της Αθήνας, όλα επιστρέφουν πια στον κανονικό τους ρυθμό. Αποτελεί ήδη μια όμορφη ανάμνηση... Ο Ιεχωβά, έστρωσε για όλους εμάς που την παρακολουθήσαμε το τριήμερο 5-6-7 Ιουλίου, ένα πολύ πλούσιο πνευματικό τραπέζι, από το οποίο εποικοδομηθήκαμε και ενθαρρυνθήκαμε… Ο λαός του αληθινού Θεού, νιώθει πάρα πολύ όμορφα, έχοντας τη δυνατότητα, με τον σωστό και αποδεκτό τρόπο.

athens2019.logo
Αυτό ήταν το λογότυπο για την Αθήνα... Χιλιάδες άνθρωποι από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο παρακολούθησαν μαζί μας τις εργασίες της. Και ήταν μια πραγματικά χαρούμενη περίσταση! Όλοι είχαμε κάτι να κάνουμε, για την επιτυχία της. Τώρα όλο αυτό αποτελεί πια μια ανάμνηση, όμορφη ανάμνηση... Οι περισσότεροι αδελφοί μας έχουν επιστρέψει στα σπίτια τους, ασφαλείς. Κουρασμένοι, αλλά γεμάτοι καθώς εισέπραξαν τόσα όμορφα πράγματα... Ευχαριστούμε τον Ιεχωβά Θεό, που μας φροντίζει τόσο στοργικά!

sinelefsi1.oaka
Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι από το Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας, τις ημέρες των εργασιών. Τραβηγμένες από της θύρα 19, όπου είχα διορισμό ταξιθέτη. Είμαστε πολύ χαρούμενοι και ωφεληθήκαμε τόσο από την 3ήμερη διαδικασία των εργασιών. Στην επάνω φωτογραφία η αδελφή μου Στασούλα που έφυγε το ίδιο βράδυ για το Ηράκλειο, με το πλοίο των Μινωικών Γραμμών και είναι ήδη σπίτι της, κοντά στους δικούς της. Κάτω, μια άποψη του σταδίου. Και τώρα, συλλογισμός και σκέψεις, στοχασμός, πάνω στα σήμεια που έβαλε η Συνέλευση. Και ώρα για πρακτική εφαρμογή...

sinelefsi2.oaka

The News

«Τα μηδενικά των στεφανιών», από την ποιητική συλλογή του Θανάση Ρέππα, καλημέρα…

ta.midenika1
Άλλη μια όμορφη γεύση πήρα διαβάζοντας το ποιητικό έργο του Θανάση Ρέππα, «Τα μηδενικά των στεφανιών»… Είχα έναν επιπλέον λόγο τώρα, που τον γνώρισα από κοντά, να μάθω ακόμα περισσότερα πράγματα για τον τρόπο σκέψης και έκφρασης των συναισθημάτων του. Έχω άλλωστε να ολοκληρώσω τα βιβλία που μου έστειλε ο Γιάννης Χρυσέλης, πριν «πιάσω» αυτά που μου έδωσε ο ίδιος ο συγγραφέας…

ta.midenika2
Οι άνθρωποι στον κόσμο, πλην δακτυλοδεικτούμενων ωραίων εξαιρέσεων, δεν διαβάζουν… Προτιμούν να περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους συζητώντας με φίλους, κάνοντας βόλτες, εκδρομές, γνωρίζοντας νέους τόπους ή το χειρότερο, «παρκάροντας» μπροστά στην ανοιχτή τηλεόραση, παραδίδονται σε ότι άχρηστο, προσφέρει… Κι όμως υπάρχουν όμορφα πράγματα… Και το διάβασμα είναι ένα από αυτά…

ta.midenika3
Η ποίηση είναι μία από τις δύο βασικές κατηγορίες του λόγου, του έμμετρου λόγου, έναντι του πεζού λόγου και του διαλόγου και κατ΄ επέκταση της Λογοτεχνίας, ήταν ανέκαθεν δύσκολο να οριστεί και γι' αυτό έχουν δοθεί διάφοροι ορισμοί ανά τους αιώνες. Σύμφωνα με τον σημαντικό Αργεντινό συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες, "Ποίηση είναι η έκφραση του ωραίου, διαμέσου λέξεων περίτεχνα υφασμένων μεταξύ τους". Διαβάστε, παρακαλώ αυτό το ποίημα που αφορά την αγάπη.

ta.midenika4
Για τη μελέτη της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής ιστορίας ενός λαού ή ενός τόπου είναι δυνατόν ν΄ αναζητηθούν διάφορα σχετικά συγγράμματα που όμως θα οδηγήσουν μακριά από το σκοπό τους, αν δεν αναζητηθεί και η τέχνη μ΄ όλα τα παρακλάδια της που ανέπτυξε ο συγκεκριμένος λαός συγκεκριμένου τόπου. Ανάμεσα στις διάφορες τέχνες την πρώτη θέση κατέχει πάντα η Τέχνη του Λόγου, που αποτελεί την Τέχνη των Τεχνών, αφού κύριο όργανό της είναι η γλώσσα, το κατεξοχήν εκφραστικό μέσο του ανθρώπου. Δείτε με προσοχή αυτά τα δυο ποιήματα, παρακαλώ…

ta.midenika5
Πιο παλιά μορφή της Τέχνης του Λόγου είναι η Ποίηση που είναι και η πλέον συναισθηματική, πιο μουσική, συνεπώς και πιο ψυχική από τον πεζό λόγο και τον σκηνικό διάλογο. Το βλέπουμε αυτό στο λόγο του Θανάση Ρέππα… Δεν είναι ένας ξερός αποκομμένος λόγος με ωραία καλολογικά στοιχεία και εικόνες... Το αντίθετο μάλιστα. Μερικές φορές νιώθεις τις αλήθειες του, μαχαιριές που οδηγούν σε προβληματισμό και επανεξέταση όσων έχουμε κάνει τρόπο ζωής… Δεν είναι εύκολο αυτό, αλλά είναι αληθινό…

ta.midenika6
Η ματαιοδοξία που μπορούμε να βρούμε στη ζωή, στους ανθρώπους, καθώς μιλάμε μαζί τους, είναι κάτι που έχει εντοπίσει ο ποιητής και στα «Μηδενικά των στεφανιών» το τονίζει σε κάθε ευκαιρία, μήπως και κατανοήσουμε αυτόν τον άσκοπο αγώνα για το τίποτα που οριοθετούμε καθημερινά… Κι από την άλλη, βάζει προτεραιότητες ικανές να μας ταρακουνήσουν από τον αδικαιολόγητο εφησυχασμό μας…

ta.midenika7
Μερικά ποιήματα του Θανάση Ρέππα από αυτή τη συλλογή είναι μικρά, αλλά αποτελούν σοφές σκέψεις, καταστάλαγμα εμπειρίας, ανάδειξης των πιο σημαντικών και σπουδαίων που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε ως άνθρωποι στο σύντομο πέρασμα μας από τη γη… Απλά, αλλά σπουδαία και σημαντικά που αξίζει να τα έχουμε στο νου μας, πάντα…

Σχόλια (4)

  1. Γιάννης Χρυσέλης

Η ποίηση είναι στάση ζωής, δεν είναι λευκό χαρτί με μαύρα γράμματα. Δεν μπορεί κανείς να μένει αδιάφορος όταν ο κόσμος γύρω μας ματώνει...
Στο παραπάνω ποίημα με τίτλο ΘΕΑΤΡΟ ο Θ. Ρέππας γράφει:
"Δεν υποκρίνομαι,
πονώ στ΄αλήθεια.
Δεν βάφομαι...

Η ποίηση είναι στάση ζωής, δεν είναι λευκό χαρτί με μαύρα γράμματα. Δεν μπορεί κανείς να μένει αδιάφορος όταν ο κόσμος γύρω μας ματώνει...
Στο παραπάνω ποίημα με τίτλο ΘΕΑΤΡΟ ο Θ. Ρέππας γράφει:
"Δεν υποκρίνομαι,
πονώ στ΄αλήθεια.
Δεν βάφομαι κόκκινος,
ματώνω στ΄αλήθεια."

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν.Θεοδωράκης

Συμφωνώ μαζί σου Γιάννη… Η ποίηση είναι στάση ζωής… Και είναι ένα χάρισμα που δεν το έχουν όλοι, όσοι γράφουν… Ο συμπυκνωμένος λόγος αποτελεί μεγάλο πλεονέκτημα για έναν συγγραφέα… Το ξέρω από προσωπική εμπειρία.
Ως επαγγελματίας γραφιάς, έχω...

Συμφωνώ μαζί σου Γιάννη… Η ποίηση είναι στάση ζωής… Και είναι ένα χάρισμα που δεν το έχουν όλοι, όσοι γράφουν… Ο συμπυκνωμένος λόγος αποτελεί μεγάλο πλεονέκτημα για έναν συγγραφέα… Το ξέρω από προσωπική εμπειρία.
Ως επαγγελματίας γραφιάς, έχω γράψει στη ζωή μου εκατομμύρια λέξεις… Με την ευκολία όμως του πεζού λόγου και της καταγραφής της επικαιρότητας… Ποτέ ως τώρα δεν τόλμησα να διανοηθώ να γράψω ποίηση… Όμως εσύ έχεις γράψει και ξέρω ότι συνεχίζεις να γράφεις… Μόλις σου επιστρέψω τα βιβλία του Θανάση Ρέππα που είχες την καλοσύνη να μου στείλεις να διαβάσω, περιμένω να δω και δική σου δουλειά… Εντάξει;

Read More
  Συννημένα
 
  1. Γιάννης Χρυσέλης

Ελπίζω μέσα στους επόμενους μήνες να εκδώσω ένα βιβλίο με τέσσερις ποιητικές συλλογές, οπότε και θα τα πούμε τότε Νίκο.

  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Σου εύχομαι με την καρδιά μου να το πραγματοποιήσεις σύντομα, Γιάννη… Είναι βέβαιο, γνωρίζοντας το γραφτό σου από το έργο που έχεις δημοσιεύσει ήδη, τη «Δυτική Όχθη» ότι θα μας παρασύρεις πάλι στα όμορφα και καθαρά μονοπάτια της ψυχής σου…
Μέσα...

Σου εύχομαι με την καρδιά μου να το πραγματοποιήσεις σύντομα, Γιάννη… Είναι βέβαιο, γνωρίζοντας το γραφτό σου από το έργο που έχεις δημοσιεύσει ήδη, τη «Δυτική Όχθη» ότι θα μας παρασύρεις πάλι στα όμορφα και καθαρά μονοπάτια της ψυχής σου…
Μέσα σ’ αυτή τη βρώμα και τη δυσωδία των τελευταίων καιρών, έχουμε ανάγκη από ένα καθαρό, γάργαρο λόγο που να ακουμπά την ψυχή μας και να μας ανοίγει νέους δρόμους στη σκέψη μας και το μυαλό μας, μέσα από γόνιμες και θετικές σκέψεις ενθάρρυνσης…

Read More
  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Είκοσι μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA