Υπευθυνότητα σημαίνει να προστατεύεις το σπουδαίο και σημαντικό δώρο της ζωής!

veveosi.emboliu

Αυτή είναι η βεβαίωση για τον εμβολιασμό μου. Ναι, έκρινα με καθαρή συνείδηση ότι στην κατάσταση που βρισκόμαστε, έπρεπε να το κάνω. Για μένα, την οικογένεια μου, τους φίλους μου, την κοινωνία… Τα μεγάλα λόγια και τις συνωμοσιολογίες τα αφήνουμε για άλλους. Εμείς προτιμούμε τις πράξεις…


pistopiitiko
Και με επίσημο ευρωπαϊκό πιστοποιητικό! Έτοιμος για... ταξίδια! Άλλο αν μπορούμε ή αν θέλουμε, στην κατάσταση που είμαστε. Ωστόσο έκανα χρήση του δικαιώματος μου, ως πολίτη. Το πιστοποιητικό έχει εκδοθεί στο όνομα μου...

emvilio.sula
Κι αυτό είναι το πιστοποιητικό εμβολιασμού της Σούλας. Φυσικά τίποτα δε διασφαλίζει τη ζωή μας πέρα από την προσοχή που ωφείλουμε να δώσουμε εμείς οι ίδιοι στην καθημερινότητα μας. Αλλά τουλάχιστον κάναμε αυτό που έπρεπε. Με ήσυχη τη συνείδηση μας. Ακολουθώντας τους νόμους της Πολιτείας.

  • Πατώντας ΕΔΩ μπορείτε να παρακολουθείτε την πορεία των εμβολιασμών στην χώρα μας...

The News

Μια ώρα παρέα με τον φίλο μου δικηγόρο - συγγραφέα, Θανάση Ρέππα…

me.repa1.111114
Εδώ καθίσαμε με τον Θανάση Ρέππα για μια ώρα και κουβεντιάσαμε ανάμεσα σε μια μερίδα παραδοσιακών λουκουμάδων, συνοδεία καφέ… Ήταν ένα πολύ όμορφο πρωινό για μένα στο κέντρο της Αθήνας σε ένα ημιυπόγειο που αν είσαι βιαστικός, το προσπερνάς, χωρίς καν να το προσέξεις.

me.repa2.111114
Η αίθουσα είναι μεγάλη και άνετη, τα τραπεζάκια παραδοσιακά, για δυο άτομα, όπως ήταν παλιά οι παρέες… Μικρές, ζωντανές, ουσιαστικές, εποικοδομητικές με προσωπικές συζητήσεις που έπαιρναν σε μάκρος, καθώς ο χώρος είναι ήσυχος και δεν σε διακόπτει κανείς, άσκοπα…

me.repa3.111114
Ο φωτογράφος μας είχε διάθεση… Ακολούθησε τις πρώτες οδηγίες για το πού θα σταθεί, από πού θα τραβήξει, αλλά φυσικά ως καλλιτέχνης πήρε και τις δικές του πρωτοβουλίες. Καθόλου άσχημες, μόνο που βιάζονταν να «αιχμαλωτίσει» περισσότερα πλάνα με αποτέλεσμα μερικές να είναι κουνημένες, θολές… Ας είναι, συμβαίνουν αυτά…

me.repa4.111114
Η τσάντα του σούπερ μάρκετ, αριστερά στη φωτογραφία, είναι γεμάτη από τα βιβλία που μου έφερε ο Θανάσης Ρέππας με προσωπική αφιέρωση του για να τα διαβάσω και να τα κρατήσω στη βιβλιοθήκη μου… Για μένα αυτό ήταν πραγματικά θησαυρός και τον ευχαρίστησα πολύ γι’ αυτή την πρωτοβουλία του.

me.repa5.111114
Μια ώρα καθίσαμε μαζί και κουβεντιάσαμε πολύ… Ο Θανάσης είναι από μόνος του μια ανεξάντλητη πηγή πληροφοριών… Έχει πάντοτε ανοιχτό το μυαλό του και τη διάνοια του και μπορεί να συζητάει ατέλειωτα, κάνοντας επαρκείς στάσεις, προκειμένου να δώσει βήμα έκφρασης και στο συνομιλητή του. Αν και θα μπορούσα να ακούω μόνο, για μέρες… Υπέροχος ομιλητής…

Από την ώρα που ο δικηγόρος και συγγραφέας, Θανάσης Ρέππας μου τηλεφώνησε για να μου κλείσει ραντεβού, να γνωριστούμε από κοντά στο ημιυπόγειο καφενεδάκι λουκουμάδες «Αιγαίον» στην οδό Πανεπιστημίου 46, στο κέντρο της Αθήνας, η καρδιά μου «πετάριζε» σαν παιδιού… Ήταν για μένα κάτι πολύ όμορφο και σημαντικό…

Δες.. Μέχρι χθες το μόνο που γνώριζα για κείνον, ήταν ότι επρόκειτο για έναν εξαίσιο άνθρωπο πιο οικείο σε μένα ως συγγραφέα, μέσα από το έργο του, παρά ως επαγγελματία δικηγόρο… Μετά τα 75 του και ο ίδιος αντιμετωπίζει αυτή την πλευρά του ως παρελθόν για το οποίο χαίρεται που πέρασε…

Ο Θανάσης Ρέππας είναι τακτικό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και ένας πολύ ώριμος χριστιανός που έχει ένα νεανικό σφρίγος, όλο ενθουσιασμό και αγάπη για τη ζωή, χωρίς ωστόσο να παραγνωρίζει τη μεγάλη αλήθεια ότι αυτά που έζησε και πρόσφερε αποτελούν κομμάτια που έχει τη δυνατότητα να τα περνά όμορφα στην κουβέντα του και με τον καλύτερο τρόπο, ώστε να ωφεληθούν κι άλλοι…

Πήγα σ’ αυτό το ραντεβού για να τον γνωρίσω… Και είχα τεντωμένα τα αυτιά μου και τις αισθήσεις μου, να πάρω, όσα περισσότερα μπορούσα, ώστε να με ωφελήσουν σε προσωπική βάση.

Κατάφερε μέσα στο λίγο χρόνο που είχαμε στη διάθεση μας να με κάνει να τον συμπαθήσω υπερβολικά και να αγαπήσω πιο πολύ την αλήθεια που είχα μπροστά μου, από τον επιτηδευμένο συγγραφέα που είχα γνωρίσει μέσα από τα δεκάδες βιβλία του, μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιήματα… Κι εδώ που τα λέμε δεν έχει γράψει και λίγα… Κοντά 25 έχει στο ενεργητικό του… Και συνεχίζει να γράφει… Είναι, λέει, η συντροφιά του, ο τρόπος έκφρασης του… Μέσα από το γράψιμο του βγάζει τις μύχιες σκέψεις του…

Φάγαμε τους λουκουμάδε με μέλι, ήπιαμε και τον καφέ μας και δε σταματήσαμε ούτε λεπτό να μιλάμε… Το παλιό αυτό, παραδοσιακό καφέ, ήταν το στέκι του από το 1957 (για σκέψου, ερχόταν εδώ πριν ακόμα γεννηθώ εγώ…) απέναντι από το παλιό Εφετείο, η απόλυτη ηρεμία στο κέντρο της Αθήνας, δυο βήματα από την Ομόνοια…

«Ακόμα και τώρα, καμιά φορά που κατεβαίνω Αθήνα (μένει στην Αρτέμιδα) εδώ έρχομαι να ξεκουραστώ, να στοχαστώ, να γράψω…». Ναι, πραγματικά, το καφενείο αυτό είναι η ζωντανή ιστορία της Αθήνας… Και διαθέτει ότι χρειάζεται ένας άνθρωπος, ενώ είναι καθαρό, επισημαίνει στην κουβέντα μας ο φίλος μου Θανάσης Ρέππας.

Τον ρώτησα αν είχα την άδεια του να φωτογραφηθούμε μαζί και να δημοσιοποιήσω σημεία της κουβέντας μας… Ταπεινός και χαμογελαστός μου είπε πως ήμουν ελεύθερος να χειριστώ το θέμα, όπως εγώ ήθελα… Ο άνθρωπος που έχει το μαγαζί δέχτηκε να μας τραβήξει μερικές φωτογραφίες με τρόπο ώστε να προβάλει και την επιχείρηση του.

Ήταν μέρα δουλειάς, την ώρα που συναντηθήκαμε και δεν είχαμε απεριόριστο χρόνο στη διάθεση μας… Θα μπορούσα ακόμα να μιλάω μαζί του… Ο Θανάσης είναι ένας χείμαρρος ορμητικός κάποτε – κάποτε και γαλήνιος άλλες ώρες και οι διηγήσεις του δεν είχαν τέλος… Όμως, καθώς ήξερε καλά από διαχείριση χρόνου, όντας συνήγορος σε τόσες δίκες αδελφών, σε εποχές πολύ πιο δύσκολες από τις σημερινές, κάποια στιγμή μου είπε: «Πρέπει να γυρίσεις στη δουλειά σου, Νικολάκη. Εμείς θα τα ξαναπούμε, σύντομα… Εγώ, ως συνταξιούχος έχω απεριόριστο χρόνο στη διάθεση μου και μου αρέσουν οι καλές συναναστροφές…».

Τον ευχαρίστησα για την τιμή που μου έκανε να γνωριστούμε από κοντά, για τα βιβλία του, σχεδόν όλα, που μου έφερε με προσωπική αφιέρωση, για τους λουκουμάδες που μου φάνηκαν πιο γλυκείς μαζί του και τον καφέ που απόλαυσα ακούγοντάς τον και κράτησα στην καρδιά μου, ακριβά φυλαγμένα, όλα όσα είπαμε… Ένας πραγματικός θησαυρός…

Χαίρομαι πραγματικά που τον γνώρισα από κοντά… Και τώρα, έχοντας επαφή και προσωπικά, αλλά και μέσω τηλεφώνου θα μπορώ να επικοινωνώ μαζί του. Ήταν για μένα μια μοναδική εμπειρία και ευχαριστώ τον Θεό, που μου έδωσε την ευκαιρία γι’ αυτή τη γνωριμία.

Κουβεντιάζοντας μαζί του, κατάφερα να ξαναδώ «αλλιώς» μερικά πράγματα. Πιο απλά, πιο ξεκάθαρα, πιο αληθινά… Ευχαριστώ, Θανάση, για τη μεγάλη τιμή να διαθέσεις μόνο και αποκλειστικά για μένα, μια ολόκληρη ώρα… Θα το θυμάμαι πάντα… Και θα ψάχνω αφορμή να το επαναλάβουμε, αυτή τη φορά έχοντας περισσότερο χρόνο στη διάθεση μας…

  • Αυτό ΕΔΩ είναι το καφενείο "Λουκουμάδες Αιγαίον"...

Σχόλια (5)

  1. Γ. Παπαλάπας

Δώρα σε μορφή ανθρώπων!!!

  Συννημένα
 
  1. ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΞΑΡΧΑΙΟΣ

Ο δικηγόρος των περισσότερων από εμάς στα δύσκολα χρόνια που οι αντιρρησίες συνείδησης αντιμετωπίζονταν σαν εγκληματίες. Αγαπητέ αδελφέ Θανάση χάρηκα που σε είδα μετά από πολλά χρόνια έστω και σε φωτογραφία. Να είσαι καλά!

  Συννημένα
 
  1. Γιάννης Χρυσέλης

Αν - 1987


Στίχοι: Θανάσης Ρέππας
Μουσική: Κώστας Χατζής

Αμφιβολία την ζωή μας έχεις πνίξει
με τα πλοκάμια σου αγκάλιασες το παν
ελπίδες, όνειρα, χαρές τα `χεις τυλίξει
κι έχουμε γίνει ο καθ’ ένας κι ένα "Αν".

Βγήκαν κομπιούτερ...

Αν - 1987


Στίχοι: Θανάσης Ρέππας
Μουσική: Κώστας Χατζής

Αμφιβολία την ζωή μας έχεις πνίξει
με τα πλοκάμια σου αγκάλιασες το παν
ελπίδες, όνειρα, χαρές τα `χεις τυλίξει
κι έχουμε γίνει ο καθ’ ένας κι ένα "Αν".

Βγήκαν κομπιούτερ κι απλουστεύσαν την ζωή μας
μα τα παιδιά μας πια δεν ξέρουν να μετράν,
άνθρωποι πάτησαν στ’ αστέρια μα την γη μας
στο αίμα πνίξαμε στο άγχος και στο "Αν".

Αμφιβολία την ζωή μας έχεις πνίξει
με τα πλοκάμια σου αγκάλιασες το παν
ελπίδες, όνειρα, χαρές τα `χεις τυλίξει
κι έχουμε γίνει ο καθ’ ένας κι ένα "Αν".

Τα πάντα είναι τώρα πια απλή υπόθεση
και μπρος απ’ όλα υπάρχει πάντοτε το "Αν",
άλλοι τυχαία μα οι πολλοί πάντοτε από πρόθεση
κρύβονται πίσω από του "Αν" το παραβάν.

Όταν μιλάμε κάνουμε όλοι κάποιο "Αν"
ιδίως όταν σ’ άλλους δίνουμε υποσχέσεις
και οι τρανοί για τις δουλειές όταν μιλάν,
παρασυρόμενοι από το "Αν" τις λένε υποθέσεις.

Αμφιβολία την ζωή μας έχεις πνίξει
με τα πλοκάμια σου αγκάλιασες το παν
ελπίδες, όνειρα, χαρές τα `χεις τυλίξει
κι έχουμε γίνει ο καθ’ ένας κι ένα "Αν".

(Από το http://www.stixoi.info)

Read More
  Συννημένα
 
  1. Νικος Σαραντοπουλος

Εχω δει τον ΚΥΡΙΟ ΡΕΠΠΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΖΉΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΜΟΥ Άρεσε πολύ το ύφος του ή υπομονή του άνθρωπος αξιόλογος ομιλητής που χαίρεσαι να συζητάς μαζί του θα ήθελα πολύ να τον γνωρίσω και να μιλήσω μαζί του το τηλ μου είναι...

Εχω δει τον ΚΥΡΙΟ ΡΕΠΠΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΖΉΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΜΟΥ Άρεσε πολύ το ύφος του ή υπομονή του άνθρωπος αξιόλογος ομιλητής που χαίρεσαι να συζητάς μαζί του θα ήθελα πολύ να τον γνωρίσω και να μιλήσω μαζί του το τηλ μου είναι 6980713035 ΝΙΚΟΣ Σαραντοπουλος

Read More
  Συννημένα
 
  1. Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Ο Θανάσης Ρέππας είναι ένα κεφάλαιο στη Θεοκρατία και η προσφορά του ανεκτίμητη... Δεν είναι όμως δουλειά μου να προωθήσω το τηλέφωνο σας. Αν το δει εκείνος μέσα από εδώ και σας πάρει, καλώς.

  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA