Αναμνήσεις από την Ιο και την Άνδρο, την αρχόντισσα των Κυκλάδων με το πράσινο

avanti.1

Το γυμνό νησί˙ θα μπορούσε αυτό να ήταν το όνομά του, μια ξέρα στο Αιγαίο ανάμεσα σε τόσες άλλες, Σίκινος, Σαντορίνη, Ηρακλειά, Πάρος. Όπου και αν κοιτάξεις έναν βράχο αντικρίζει το μάτι σου και το λιγοστό πράσινο μοιάζει τυχαία να φύτρωσε εκεί ή καταλάθος ενάντια σε κάθε εμπόδιο της αιγαιοπελαγίτικης φύσης. 

avanti.3
Οι ομορφιές του νησιού είναι πολλές και αξίζει νατις δούμε. Το όνομα της προέρχεται από τη λέξη Ία, τα λουλούδια δηλαδή που φύτρωναν άφθονα στο νησί και με ατμόσφαιρα Κυκλάδων, αέρα Αιγαίου και διάθεση… πενταήμερης, η Ίος με πλήθος τουριστών εξωτερικού να την προτιμούν για πιο εναλλακτική διασκέδαση. Οι παραλίες της, όμως, η Χώρα τις ήσυχες ώρες της, το λιμάνι και οι οικισμοί της μαρτυρούν μια πλευρά της που έχει να κάνει με γνήσιες κυκλαδίτικες διακοπές. Το λέμε εμείς που ζήσαμε εκεί τέσσερις μέρες με τρείς διανυκτερεύσεις στο ξενοδοχείο AVANTI στη Χώρα, απ' όπου και οι φωτογραφίες που βλέπετε....

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ περισσοτερα για το πανέμορφο νησί της Ίου...

Απλά πράγματα που κάνουμε καθημερινά εδώ, σ' αυτή την ξεχωριστή διαδικτυακή γωνιά, επικοινωνίας και φιλίας... 

Κι αμέσως μετά, πάμε Άνδρο...

axla2

Περάσαμε δέκα μοναδικές, εξαιρετικές μέρες στην Άνδρο, σε μια φιλοξενία από τους αδελφούς μας που ο Ιεχωβά γνωρίζει και εκτιμά ιδιαίτερα. Και τους ευχαριστούμε πολύ γι΄αυτό από τα βάθη της καρδιάς μας...

me.filus8

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ,  ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ... 

Και συνεχίζουμε τις δημοσιεύεσεις, επειδή έχουμε πολύ υλικό στα χέρια μας.

erifili1

Εσύ ο παρηγορητής, της θλίψης και των πόνων. Όταν χρειαζόμαστε ενθάρρυνση!

gia.grafi.fotini

Η Γραφή θα μας οδηγήσει σε καλά μονοπάτια...

Ένα ποίημα βασισμένο στον 139ο Ψαλμό

Ιεχωβά, Πατέρα μου κοίταξες στην καρδιά μου
μέτρησες το ταξίδι μου, μα και το πλάγιασμά μου,
εξέτασες τη σκέψη μου και κάθε λογισμό μου
το σήκωμα, το κάθισμα στο δρόμο το δικό μου.

Γνωρίζεις όλες τις οδούς πριν καν τις περπατήσω
ακόμα και τα λόγια μου πριν καν εγώ μιλήσω
από οπίσω κι από εμπρός με έχεις πολιορκήσει
επάνω μου το χέρι Σου το έχεις ακουμπήσει.

Είναι η γνώση Σου αυτή για εμένα τόσο θαυμαστή
που η ταπεινή μου η λογική να την συλλάβει δεν μπορεί
να φύγω από το πνεύμα Σου, από το πρόσωπό Σου
όπου κι πάω, όπου βρεθώ στέκομαι πάντα εμπρός Σου

Αν είχα δυνατά φτερά για να πετάξω εγώ ψηλά
να ανέβω ως τον ουρανό από της γης τα χαμηλά
να κατοικήσω μακριά σε θάλασσες πανώριες
πάλι εκεί θα είσαι Εσύ να διώχνεις στενοχώριες.

Κι αν τη ζωή μου ξαφνικά αρπάξει το σκοτάδι
ξάφνου ένα φως θε να φανεί με ένα γλυκό Σου χάδι
γιατί για Σε Πατέρα μου η νύχτα λάμπει σαν μέρα
και διώχνει από την ψυχή τον φόβο, την φοβέρα.

Με έφερες σε ύπαρξη μου χάρισες το φως μου
μου είπες σε όλη τη ζωή πάντα θα είσαι δικός Μου
το χέρι εγώ θα σου κρατώ με το δεξί Μου χέρι
μέρα και νύχτα στη ζωή, κι όταν φυσάει τ´ αγέρι.

Με κράτησες μήνες εννιά στα σπλάχνα της μαμάς μου
και με σχημάτισες Εσύ πριν ακουστεί η λαλιά μου
τα κόκαλα διαμόρφωσες μα και το λογικό μου
και μου είπες σε όλη τη ζωή θα είσαι παιδί δικό Μου.

Θα σε υμνώ Πατέρα μου, πάντα θα σε δοξάζω,
και με τα μάτια εκστατικά πάντοτε θα θαυμάζω
την άπειρη σοφία Σου, τα έργα τα δικά Σου
με δάκρυα στα μάτια μου θα στέκομαι κοντά Σου.

Πόσο πολύτιμες για με είναι οι δικές Σου σκέψεις
πόσο μεγάλος ο αριθμός που αδυνατούν οι λέξεις
να τις μετρήσω δεν μπορώ ούτε να περιγράψω
όσο τις σκέπτομαι διαρκώς μου έρχεται να κλάψω.

Ερεύνησέ με Ιεχωβά, γνώρισε την καρδιά μου
και διώξε από μέσα μου όσα είναι δικά μου
τις σκέψεις τις ανήσυχες και κάθε αμφιβολία
και χάρισέ μου στη ζωή χαρά και ευτυχία.

Κι αν δεις να υπάρχει μέσα μου οδυνηρή οδός
μείνε σε όλη τη ζωή πιστός μου οδηγός
να με κρατάς εσύ γερά ο βράχος των αιώνων
Εσύ ο παρηγορητής, της θλίψης και των πόνων.

Γι' αυτό σε υμνούμε Ιεχωβά

neos.kosmos

Αχ, πώς την περιμένουμε αυτή τη στιγμή... Λαχταρούμε να δούμε να τελειώνει αυτό το άδικο σύστημα πραγμάτων που ταλαιπωρεί τους ανθρώπους και να έρθει η Βασιλεία του Θεού με την δικαιοσύνη του... Είναι ώρες - ώρες που αυτό το σύστημα πραγμάτων μας απογοητεύει, μας κουράζει, μας αποθαρρύνει... Πόσο ευγνώμονες είμαστε στον αληθινό Θεό που μας παρέχει ελπίδα!

neos.kosmos1

Πόσο λαχταρούμε να ζήσουμε τέτοιες όμορφες στιγμές στο νέο κόσμο και να απολαύσουμε την πραγματική ζωή! Ναι, τις περιμενουμε με όλη μας την καρδιά...

The News

Ένα βιβλίο που διάβασα και με συνεπήρε… «Δυτική Όχθη», το συνιστώ ανεπιφύλακτα…

xrisulis1.2014Το εξώφυλλο του βιβλίου από τις εκδόσεις myedition.gr  Ζητήστε το στο βιβλιοπωλείο της περιοχής σας. Ψάξτε το ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

xrisulis2.2014
Καλοτυπωμένη έκδοση, αυτό είναι το οπισθόφυλλο της «Δυτικής Όχθης» με δυο λόγια για να σας εξάψω τη φαντασία και να το αναζητήσετε, να το διαβάσετε…

xrisulis3.2014
Ένα τυχαίο δισέλιδο από το βιβλίο του Γιάννη Χρυσέλη που ξεχειλίζει από ευαισθησία, καθώς θυμάται και καταγράφει προσωπικές εμπειρίες από τη ζωή του με τρόπο γλαφυρό.

xrisulis4.2014
Και μια προσωπική αφιέρωση για την οποία ευχαριστώ ξεχωριστά τον συγγραφέα… Για μένα ήταν μια μοναδική εμπειρία που μοιράστηκα μ’ έναν πολύ δικό μου άνθρωπο…

sxolio imgΛένε πως το διαδίκτυο απομονώνει τους ανθρώπους και τους κλείνει περισσότερο στη μοναξιά τους, δημιουργώντας ψευδαισθήσεις ανάμεσα στο τι είναι αληθινό και το τι είναι ψεύτικο. Προσωπικά τα έχω ξεκαθαρίσει τέτοια θέματα και δεν με αφορούν, αλλά ούτε και με ενδιαφέρουν…

Μέσα από αυτό το ιστολόγιο και με αφορμή την ύπαρξη του, έχω γνωρίσει πολλούς αξιόλογους ανθρώπους και συνεχίζω να το κάνω με πολύ θετικά αποτελέσματα… Οι άνθρωποι που έρχονται σε επαφή μαζί μου, έχουν ονοματεπώνυμο, e-mail, τηλέφωνο και είναι τόσο ζωντανοί, όσο εγώ.

Το επόμενο βήμα, τις περισσότερες φορές, είναι να γνωριστούμε από κοντά… Κι αυτό επίσης το κάνω με μεγάλη χαρά, όποτε μου το ζητήσουν. Και διαπιστώνω πάντα πως δεν πέφτω καθόλου έξω στην εκτίμηση μου.

Κάπως έτσι έγινε και η γνωριμία μου με τον Γιάννη Χρυσέλη. Ένα e-mail μας έφερε πιο κοντά. Και το βιβλίο του έφτασε στα χέρια μου μέσω του ταχυδρομείου, από την Κεφαλονιά όπου διαμένει μόνιμα.

Πάντα είχα μια καλή σχέση με το βιβλίο και το διάβασμα, αλλά η «Δυτική Όχθη» ήταν για μένα μια αποκάλυψη. Το ρούφηξα χωρίς υπερβολή… Θα μπορούσα να διαβάσω και τις 294 τυπωμένες σελίδες του σε μερικές ώρες, αλλά έκανα την καρδιά μου κόμπο και... διέκοψα για να το ολοκληρώσω την επόμενη ημέρα…

Το ξεκίνησα στο γραφείο μου, με το που το έφερε ο ταχυδρόμος, το προχώρησα σπίτι μου το βράδυ και το ολοκλήρωσα στο γραφείο μου, την επομένη… Και πάλι δηλαδή δεν ξεπέρασε το 24ωρο.

Τι ήταν αυτό που με συνεπήρε στο βιβλίο του Γιάννη Χρυσέλη; Ο τρόπος του γραψίματος, ο καθαρός και αυθεντικός λόγος αλήθειας που περιέχει και το γεγονός ότι αν και από άλλη σκοπιά κι άλλο τόπο, οι εμπειρίες που περιγράφει είναι κοινές και σε μένα.

Έβρος εκείνος, Κρήτη εγώ… Κεφαλονιά εκείνος, Αθήνα εγώ… Και από την άλλη η μικρή διαφορά στην ηλικία και το γεγονός ότι είχα βιώσει τα γεγονότα που περιγράφει τόσο ρεαλιστικά κι ας μην ήμουν εγώ ο πρωταγωνιστής.

Ένιωσα την ανάγκη να τον πάρω τηλέφωνο, να μιλήσουμε ζωντανά… Το έκανα και αισθάνθηκα ακόμα καλύτερα καθώς επιβεβαίωσα όλα όσα είχα πλάσει με το μυαλό μου, ως αναγνώστης. Απλός, καταδεκτικός, αυθεντικός ο συγγραφέας με το επάγγελμα του υδραυλικού που έμαθε να γράφει και να διαβάζει όταν βρισκόταν στη φυλακή ως αντιρρησίας συνείδησης, όπως ο ίδιος περιγράφει στο βιβλίο του κάτω από δύσκολες και εντελώς ιδιόμορφες συνθήκες.

Σας συνιστώ να το διαβάσετε. Αναζητήστε το σε κάποιο κοντινό σας βιβλιοπωλείο ψάχνοντας από ΕΔΩ. Είμαι βέβαιος ότι θα το ευχαριστηθείτε, όπως εγώ... Άσε που αξίζει να το έχετε στη βιβλιοθήκη σας, αφού καταγράφει τη ζωντανή ιστορία των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Ελλάδα και σε συνθήκες δύσκολες, μέσα στη δικτατορία και μάλιστα στην ακριτική Ορεστιάδα…

Ο Γιάννης Χρυσέλης δεν κάνει λογοτεχνία επινοώντας φανταστικές ιστορίες από το μυαλό του. Όχι!... Το αντίθετο μάλιστα. Βάζει τη μνήμη του να δουλέψει και μας δίνει το καλύτερο που μπορούμε να φανταστούμε από το σπίτι του, τους γονείς του, την οικογένεια του και όχι μόνο… Αληθινά, θα σας συναρπάσει…

Τον Ιούλιος του 2016 στη Συνέλευση Περιφερείας 15 -17 Ιουλίου, είχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω, έστω και για λίγο από κοντά... Θα μπορούσα και μετά την λιγόλεπτη συνάντηση μας να ξαναγράψω μες το ίδιο πάθος τα ίδια ακριβώς πράγματα...

Σχόλια (14)

  1. Γιάννης Χρυσέλης

Αγαπητέ μου Νίκο, σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτό σου το αφιέρωμα στο βιβλίο "Δυτική Όχθη". Πάντα η "δυτική όχθη" ήταν ένα σημείο αντιπαράθεσης μεταξύ διαφορετικών λαών, θρησκευμάτων και πολιτισμών. Έτσι και σε αυτό το βιβλίο, το οποίο αποτελεί...

Αγαπητέ μου Νίκο, σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτό σου το αφιέρωμα στο βιβλίο "Δυτική Όχθη". Πάντα η "δυτική όχθη" ήταν ένα σημείο αντιπαράθεσης μεταξύ διαφορετικών λαών, θρησκευμάτων και πολιτισμών. Έτσι και σε αυτό το βιβλίο, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας αυτού του τόπου, αναφερόμενος στις περιπέτειες μιας οικογένειας ήθελα να δείξω τη δραματική ζωή μιας θρησκευτικής μειονότητας στην Ελλάδα κατά την ταραχώδη περίοδο της δεκαετίας του ΄60 και της δικτατορίας. Επίσης ήθελα να αποκαλυφθούν ξεκάθαρα τα αισθήματα μιας μητέρας η οποία νιώθει αδύναμη να προστατεύσει τα παιδιά της από το ίδιο το κράτος. Σ΄ευχαριστώ και πάλι. Καλημέρα από τη βροχερή Κεφαλονιά.

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Δεν έγραψα τίποτε περισσότερο απ’ ότι ένιωσα, διαβάζοντας το βιβλίο σου «Δυτική Όχθη» και μάλιστα το μοιράστηκα μ’ ένα ιδιότυπο τρόπο… Θα τα πούμε από κοντά αυτά κάποια στιγμή, γιατί σίγουρα έχει ενδιαφέρον και πρέπει να τα ακούσεις…
Πραγματικά...

Δεν έγραψα τίποτε περισσότερο απ’ ότι ένιωσα, διαβάζοντας το βιβλίο σου «Δυτική Όχθη» και μάλιστα το μοιράστηκα μ’ ένα ιδιότυπο τρόπο… Θα τα πούμε από κοντά αυτά κάποια στιγμή, γιατί σίγουρα έχει ενδιαφέρον και πρέπει να τα ακούσεις…
Πραγματικά μου άρεσε ο απλός, σαφής, κατανοητός και ευθύς τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεις τα γεγονότα που έζησες. Αυτό είναι που το κάνει ακόμα πιο όμορφο… Μου άρεσε, ας πούμε, πέρα από το χαρακτήρα της μαμάς σου και του μπαμπά σου , αυτός της γιαγιά σου και του παππού σου, καθώς και ο τρόπος που μιλούσε με τη ντοπιολαλιά του και αντιμετώπιζε την καθημερινότητα του…
Πρόκειται για ένα αληθινό θησαυρό που αξίζει να διαβάσουν όλοι όσοι έχουν καθαρή καρδιά…

Read More
  Συννημένα
 
  1. γιωργος κων κουμπενας

γεια σου γιαννη ,με θυμασαι ? ειμαστε μαζι στον αυλωνα και στην κασσανδρα.

  Συννημένα
 
  1. Γιάννης Χρυσέλης

Γιώργο καλημέρα, έχουμε να ιδωθούμε 30 χρόνια, προσπαθώ να φέρω στο μυαλό μου το πρόσωπό σου. Στείλε μου μια φωτογραφία στο (yiannischryselis@yahoo.gr)

  Συννημένα
 
  1. Γιάννης Χρυσέλης

Νίκο, στο gialogoussin.blogspot.gr (Περιεχόμενα-Ζωντανές Μαρτυρίες) θα βρεις μια συγκλονιστική μαρτυρία του ποιητή Ντίνου Χριστιανόπουλου από το βιβλίο του με τίτλο "Η κάτω βόλτα". Και στα (Δημοσιεύματα) μαρτυρία από το βιβλίο του Βασίλη...

Νίκο, στο gialogoussin.blogspot.gr (Περιεχόμενα-Ζωντανές Μαρτυρίες) θα βρεις μια συγκλονιστική μαρτυρία του ποιητή Ντίνου Χριστιανόπουλου από το βιβλίο του με τίτλο "Η κάτω βόλτα". Και στα (Δημοσιεύματα) μαρτυρία από το βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού "Το Παραβάν". Καλό σου βράδυ.

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Σου υπόσχομαι να το κάνω, Γιάννη. Το ψάχνω το θέμα… Και όπως είδες τα βιβλία, το δικό σου, του Κώστα Τσαρούχα και σε λίγο του Θανάση Ρέππα, τα βάζω στη μπάρα δίπλα, να υπάρχουν μόνιμα… Και να υπενθυμίζουν σε όλους μας πως τίποτα δεν χαρίστηκε,...

Σου υπόσχομαι να το κάνω, Γιάννη. Το ψάχνω το θέμα… Και όπως είδες τα βιβλία, το δικό σου, του Κώστα Τσαρούχα και σε λίγο του Θανάση Ρέππα, τα βάζω στη μπάρα δίπλα, να υπάρχουν μόνιμα… Και να υπενθυμίζουν σε όλους μας πως τίποτα δεν χαρίστηκε, αλλά χρειάστηκε πολύ κόπος και πολύς αγώνας σε προσωπικό επίπεδο, για να φτάσουμε λίγο πιο κοντά στον Θεό που υπηρετούμε…
Κι επειδή αυτό είναι μια καθημερινή διαδικασία, θεωρώ ότι τα βιβλία σας μας δίνουν πολύ κουράγιο και δύναμη να προσπαθούμε στο δρόμο για την καθαρή πίστη και την ακεραιότητα, μένοντας από επιλογή, έξω από τον κόσμο…

Read More
  Συννημένα
 
  1. Λαγάνης Θοδωρος

Καλημέρα Αγαπητέ άγνωστε αδελφέ μου Νίκο
Διάβασα το βιβλίο που προτείνεις και είναι ίσως καλλίτερο από ότι γράφεις. Είσαι φειδωλός πιστεύω στα όσα γράφεις, γιατί είναι ποιο δυνατά και αλη8ινά, τα όσα γράφει ο αγαπητός Γιάννης Χρυσέλης. Δεν...

Καλημέρα Αγαπητέ άγνωστε αδελφέ μου Νίκο
Διάβασα το βιβλίο που προτείνεις και είναι ίσως καλλίτερο από ότι γράφεις. Είσαι φειδωλός πιστεύω στα όσα γράφεις, γιατί είναι ποιο δυνατά και αλη8ινά, τα όσα γράφει ο αγαπητός Γιάννης Χρυσέλης. Δεν περιορίζετε σε γεγονότα κάνει κατάθεση ψυχής.
Είμαι και εγώ ένας από αυτούς που ένοιωσαν τα όσα γράφει ο συγγραφέας, στο πετσί του.
Γεννημένος στο 41, στα πρώτα χρόνια της παιδικής μου ηλικίας, σε μία οικογένεια μαρτύρων του Ιεχωβά, στα δύσκολα χρόνια του πολέμου και στη συνέχεια του εμφυλίου, βίωσα όλα ίσως και περισσότερα από όσα γράφει ο συγγραφέας στη « Δυτική όχθη»
Ήμασταν σαν μία αρρώστια μεταδοτική για τους γύρω μας, αλλά παραμέναμε εκεί επίμονα χωρίς να κάνουμε πίσω. Οι γονείς μας ήτανε για μας ο φάρος για το ταξίδι στη ζωή και εκεί πραγματικά βρίσκαμε την χαρά όταν ο περίγυρος μας κοιτούσε με μίσος μισαλλοδοξία και απαξία.
Πόσα πράγματα δεν μου θύμισε η καταγραφή στο βιβλίο του Ο αγαπητός αδελφός μας Γιάννης, αγγίζοντας την καρδιά μου και ταξιδεύοντας με μαζί του στα παλιά.
Σε ευχαριστώ και εσένα για την πρόταση και την παρουσίαση του βιβλίου του.
Συνέχισε να δείχνεις τα αληθινά πράγματα και να είσαι σίγουρος ότι είναι περισσότεροι οι υπέρ παρά οι κατά. (2 Βασιλέων 6:16) . . .«Μη φοβάσαι, γιατί είναι περισσότεροι αυτοί που είναι μαζί μας παρά εκείνοι που είναι μαζί τους».
Σε ευχαριστώ για την χαρά που μου δίνεις να μοιραστώ σκέψεις μαζί σου.
Καλή σου μέρα και καλή συνέχεια στο όμορφο έργο σου. Ίσως κάποια στιγμή να συναντηθούμε και να τα πούμε δια ζώσης .
Ο Αδελφός σου (που ποτέ δεν συνάντησες) Θόδωρος Λαγάνης.
theolaganis@hotmail.com
Τηλ. 6945301195

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Είναι πραγματικά μεγάλη η χαρά μου να γνωρίζω νέους ανθρώπους στη ζωή μου και γίνεται αφορμή γι’ αυτή τη γνωριμία το Site και οι εγγραφές που γίνονται εδώ καθημερινά ως αναρτήσεις…
Χαίρομαι αδελφέ μου που με δική μου προτροπή διάβασες τη «Δυτική...

Είναι πραγματικά μεγάλη η χαρά μου να γνωρίζω νέους ανθρώπους στη ζωή μου και γίνεται αφορμή γι’ αυτή τη γνωριμία το Site και οι εγγραφές που γίνονται εδώ καθημερινά ως αναρτήσεις…
Χαίρομαι αδελφέ μου που με δική μου προτροπή διάβασες τη «Δυτική Όχθη» του Γιάννη Χρυσέλη και το βρήκες καλύτερο απ’ ότι γράφω εγώ… Αυτό συμβαίνει γιατί προσωπικά το αντιμετώπισα ως αναγνώστης που μαθαίνω νέα πράγματα, ενώ εσύ βρήκες δικά σου γεγονότα μέσα σ’ αυτό…
Και χαίρομαι διπλά που μοιράστηκες εκτενέστατα τις απόψεις σου μαζί μου. Σύντομα θα σε πάρω να τα πούμε και τηλεφωνικά… Όπως σε διαβάζω νιώθω ότι εδώ υπάρχει μια πηγή ενθάρρυνσης από την οποία σίγουρα θα ωφεληθώ…

Read More
  Συννημένα
 
  1. Γιάννης Χρυσέλης

Νίκο, τα Public για κάποιο λόγο δεν προωθούν το βιβλίο "Δυτική Όχθη", το παρουσιάζουν ψευδώς ως κατηργημένη έκδοση. Σε παρακαλώ αν είναι εύκολο να βάλεις στη θέση τους το

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Άλλαξα το λιγκ, Γιάννη. "Παίζει" ήδη το νέο, ώστε να εξυπηρετηθούν σωστά εκείνοι που θα ενδιαφερθούν να βρουν το βιβλίο σου και να το διαβάσουν...

  Συννημένα
  Το σχόλιο επεξεργάστηκε στις περίπου 3 χρόνια πρίν από Νίκος Θεοδωράκης Νίκος Θεοδωράκης
There are no comments posted here yet
Φόρτωση περισσότερων

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί τους το πρωινό...

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA