Η Πατρική στοργή του Ιεχωβά υπέρ των δούλων του... Μεγάλη τιμή για μας

«Αλλά εγώ είμαι διαρκώς μαζί σου· Έχεις πιάσει το δεξί μου χέρι. Με τη συμβουλή σου θα με οδηγήσεις, Και ύστερα θα με φέρεις στη δόξα. Ποιον έχω στους ουρανούς; Και εκτός από εσένα δεν έχω άλλη ευχαρίστηση στη γη». Ψαλμός 73: 23-25

Ο ψαλμωδός εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Ιεχωβά θα έπιανε το δεξί του χέρι και θα τον οδηγούσε σε αληθινή δόξα. Πώς το κάνει αυτό ο Ιεχωβά; Οδηγεί τους ταπεινούς υπηρέτες του στη δόξα τιμώντας τους με διάφορους τρόπους. Τους ευλογεί βοηθώντας τους να κατανοήσουν το θέλημά του. Τιμάει όσους ακούν το λόγο του και υπακούν σε Αυτόν επιτρέποντάς τους να έχουν στενή προσωπική σχέση μαζί του. 
Ο Ιεχωβά εμπιστεύεται επίσης στους υπηρέτες του τον ένδοξο θησαυρό της Χριστιανικής διακονίας. Και αυτή η διακονία οδηγεί σε δόξα. 

Σε όσους χρησιμοποιούν αυτό το προνόμιο υπηρεσίας προς αίνο του και προς όφελος των άλλων, υπόσχεται: «Εκείνους που με τιμούν θα τους τιμήσω». Τέτοια άτομα απολαμβάνουν την τιμή να έχουν καλό όνομα ενώπιον του Ιεχωβά, και οι άλλοι υπηρέτες του Θεού πιθανότατα θα λένε καλά λόγια για αυτούς.

Τι θα πούμε για το μέλλον όσων “ελπίζουν στον Ιεχωβά και τηρούν την οδό του”; Αυτοί λαβαίνουν την υπόσχεση: “[Ο Ιεχωβά] θα σας εξυψώσει για να γίνετε κάτοχοι της γης. Όταν εκκοπούν οι πονηροί, θα το δείτε”. Αποβλέπουν στην απαράμιλλη τιμή να λάβουν αιώνια ζωή.


Κανένας δεν ζει για τον εαυτό του και κανένας δεν πεθαίνει για τον εαυτό του

«Στη θάλασσα υπάρχει έντονη ανησυχία· δεν μπορεί να μείνει ατάραχη» Ιερεμίας 49:23

Οι θλίψεις μοιάζουν με τη μανιασμένη θάλασσα που υπάρχει έντονη ανησυχία και η οποία δεν μπορεί να μείνει ατάραχη. Είμαστε ασφαλείς στην ήσυχη και ατάραχη γωνιά μας, στην βολεμένη ζωή μας, όμως, στα βάθη των θαλασσών, στη ζωή κάποιων αδελφών μας, οι τυφώνες των θλίψεων δοκιμάζουν πολύ σκληρά την πίστη τους και την οσιότητά τους. 
Ακούστε τον θάνατο καθώς θυμώνει ουρλιάζοντας ανάμεσα στα σχοινιά των πλοίων της ζωής τους. Δείτε τα πελώρια κύματα που χτυπούν με μανία το σκάφος τους με σκοπό να το βυθίσουν και να καταστρέψουν το πιστό υπόμνημά τους! Ο Ιεχωβά να μας βοηθήσει, να καταλάβουμε ότι δεν είναι εκείνοι οι ταλαιπωρημένοι και κουρασμένοι, αλλά εμείς! 

Η προσευχή μου τις περισσότερες φορές στον Ιεχωβά, που είναι ο Κύριος του Ουρανού και της γης, είναι να μην έρθουν θλίψεις στη δική μου ζωή, να μην υπάρχουν θύελλες που να ταράζουν την γαλήνη και την ηρεμία της δικής μου ζωής κι αν ποτέ ξεσπάσει μια τρικυμία η προσευχή μου είναι άμεση, χωρίς καθυστέρηση ο Ιεχωβά να γίνει το καταφύγιό μου! 

Για εκείνους όμως τους αδελφούς μου που τόσο σκληρά δοκιμάζονται, που οι άνεμοι των θλίψεων λυσσομανούν χτυπώντας τους από κάθε πλευρά της ζωής τους, έχω προσευχηθεί ποτέ για αυτούς όπως και όσο προσεύχομαι για εμένα που τις περισσότερες φορές ένα ελαφρύ φύσημα του ανέμου που λίγο ταράζει το πλοίο της ζωής μου καθώς είναι δεμένο στο λιμάνι με κάνει να τρέμω και να δέομαι με θέρμη στον Ιεχωβά να με σώσει; 

Πόσες φορές δεν εστιάζω τον φακό μόνο επάνω στη δική μου ζωή και ξεχνώ όλους εκείνους που δοκιμάζονται καθημερινά τόσο σκληρά; Πόσο συχνά θυμάμαι ότι η μανιασμένη θάλασσα μπορεί να καταπιεί τον ναυτικό που αγωνίζεται ενάντια στην πείνα, στη δίψα, στο ψύχος, στο διωγμό, στο θάνατο, στην ανέχεια, στην απελπισία, στην απογοήτευση, στην μοναξιά! 

Η ζωή μπορεί να είναι αιτία χαράς και ανάπαυσης για έναν που δεν δοκιμάζεται, όμως για τον γιο ή την κόρη της θλίψης, η θάλασσα δεν είναι τόπος ανάπαυσης και αναψυχής, αλλά πέλαγος και ωκεανός κινδύνων, δοκιμασιών σκληρών και φόβου. Θα έρθει εκείνη η μέρα, δεν αργεί, που όλα τούτα που ταλάνισαν και ταλανίζουν τη ζωή μας θα πάψουν να υπάρχουν, όταν ο Ιεχωβά Θεός θα εκπληρώσει το σκοπό Του.

Μέχρι τότε, όμως, ας στρέφουμε τα μάτια μας και την προσοχή μας θεωρώντας όλους εκείνους γύρω μας που αγωνίζονται καθημερινά να μείνουν πιστοί και που δεν έχουν ούτε ένα μαλακό μαξιλάρι να ακουμπίσουν το κεφάλι τους, κι ας προσευχόμαστε, πρώτα για εκείνους και τελευταία για εμάς, Ο Ιεχωβά να τους ενδυναμώνει και να τους σκεπάζει με τις φτερούγες Του, να τους κρατάει σφιχτά με το δεξί Του χέρι της δικαιοσύνης, και μετά ας προσευχόμαστε για τις δικές μας ανάγκες. Κανένας δεν ζει για τον εαυτό του, και κανείς δεν πεθαίνει για τον εαυτό του.

Ζούμε για τον Ιεχωβά και για τους αδελφούς μας και πεθαίνουμε για τον Ιεχωβά και για τους αδελφούς μας. Ας μην το ξεχνάς ποτέ αυτό καρδιά μου όσο ζεις, κινείσαι και υπάρχεις. Να θυμάσαι ότι είσαι χρεώστης και οφειλέτης πρώτα στον Ιεχωβά και έπειτα στην οικογένειά σου και στους αδελφούς σου. Ας έχουμε πνεύμα θυσιαστικό και σπλάχνα οικτιρμών πρώτα για τους άλλους κι ύστερα για εμάς. 

Αυτό είναι το περιοδικό της ΣΚΟΠΙΑΣ που μοιράζουμε τον Σεπτέμβριο στο έργο...

notia.afriki

Όπως στη Νότια Αφρική οι αδελφοί μας στο έργο μοιράζουν τη ΣΚΟΠΙΑ σε ανθρώπους καλής θέλησης, έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο και την Ελλάδα...

skopia5.2017Τα περιοδικά μας, βασίζονται στην Αγία Γραφή, είναι διαθέσιμα προς λήψη σε 200 και πλέον γλώσσες από το επίσημο Site της Οργάνωσης. Δείτε ΕΔΩ.

Σ' αυτό το τεύχος: Θα θέλατε να μάθετε την αλήθεια για τους αγγέλους​—ποιοι είναι, πώς ήρθαν σε ύπαρξη και με τι ασχολούνται; Η καλύτερη πηγή απαντήσεων είναι ο Λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή. (2 Τιμόθεο 3:16) Τι μας λέει η Γραφή;

Όπως ο Θεός είναι Πνεύμα, έτσι και οι άγγελοι είναι αόρατα πνεύματα χωρίς «σάρκα και κόκαλα». Οι όσιοι άγγελοι κατοικούν στους ουρανούς και έχουν άμεση πρόσβαση στην ουράνια παρουσία του Θεού.​—Λουκάς 24:39· Ματθαίος 18:10· Ιωάννης 4:24.

Μολονότι οι άγγελοι παρουσιάζονται στη Γραφή ως άρρενες και όποτε υλοποιήθηκαν είχαν αντρική μορφή, δεν υπάρχει ανάμεσά τους διάκριση αρσενικού και θηλυκού. Δεν παντρεύονται ούτε αναπαράγουν το είδος τους. Επιπλέον, οι άγγελοι δεν ήταν προηγουμένως άνθρωποι που ζούσαν στη γη​—είτε μωρά είτε παιδιά είτε ενήλικοι. Δημιουργήθηκαν από τον Ιεχωβά, γι’ αυτό και η Γραφή τούς αποκαλεί “γιους του αληθινού Θεού”.​—Ιώβ 1:6· Ψαλμός 148:2, 5.

Αυτό είναι το περιοδικό ΣΚΟΠΙΑ του Σεπτεμβρίου 2017. Για να το διαβάσετε πατήστε ΕΔΩ.

 

Αυτό είναι το περιοδικό ΞΥΠΝΑ του προηγούμενου μήνα τ. 4

xipna4.2017

Το ΞΥΠΝΑ μας δείχνει πώς να τα βγάζουμε πέρα με τα σημερινά προβλήματα και οικοδομεί πίστη στην υπόσχεση του Δημιουργού για έναν ειρηνικό και ασφαλή κόσμο.

Σ' αυτό το τεύχος: Νιώθετε πνιγμένοι από τα πολλά πράγματα που έχετε να κάνετε; Αν ναι, δεν είστε σε καμιά περίπτωση οι μόνοι. «Όλοι, παντού, φαίνονται πολυάσχολοι», αναφέρει το περιοδικό The Economist. Αν προσπαθούμε διαρκώς να κάνουμε περισσότερα από όσα επιτρέπει ο χρόνος, μπορεί να μας κυριεύσει το άγχος και να πέσουμε θύματα της πίεσης χρόνου..

Αυτό είναι το ΞΥΠΝΑ τ. 4, Αυγούστου του 2017 που μοιράζουμε στους ανθρώπους. Για να το διαβάσετε πατήστε ΕΔΩ.

Και τα δύο έντυπα μοιράζονται δωρεάν. Και είναι γραμμένα από ανθρώπους που έχουν την ευθυνη από το Κυβερνών Σώμα ως ομάδα συγγραφής υπό το πνεύμα της Αγίας Γραφής. Γι' αυτό και οι αρχές που περιέχουν μας βοηθούν όλους στην καθημερινότητα μας. Ώστε η σκέψη μας να είναι πιο καθαρή και πιο υπεύθυνη όταν κάνουμε την οποιαδήποτε κίνηση...

The News

Ένα βιβλίο που διάβασα και με συνεπήρε… «Δυτική Όχθη», το συνιστώ ανεπιφύλακτα…

xrisulis1.2014Το εξώφυλλο του βιβλίου από τις εκδόσεις myedition.gr  Ζητήστε το στο βιβλιοπωλείο της περιοχής σας. Ψάξτε το ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

xrisulis2.2014
Καλοτυπωμένη έκδοση, αυτό είναι το οπισθόφυλλο της «Δυτικής Όχθης» με δυο λόγια για να σας εξάψω τη φαντασία και να το αναζητήσετε, να το διαβάσετε…

xrisulis3.2014
Ένα τυχαίο δισέλιδο από το βιβλίο του Γιάννη Χρυσέλη που ξεχειλίζει από ευαισθησία, καθώς θυμάται και καταγράφει προσωπικές εμπειρίες από τη ζωή του με τρόπο γλαφυρό.

xrisulis4.2014
Και μια προσωπική αφιέρωση για την οποία ευχαριστώ ξεχωριστά τον συγγραφέα… Για μένα ήταν μια μοναδική εμπειρία που μοιράστηκα μ’ έναν πολύ δικό μου άνθρωπο…

sxolio imgΛένε πως το διαδίκτυο απομονώνει τους ανθρώπους και τους κλείνει περισσότερο στη μοναξιά τους, δημιουργώντας ψευδαισθήσεις ανάμεσα στο τι είναι αληθινό και το τι είναι ψεύτικο. Προσωπικά τα έχω ξεκαθαρίσει τέτοια θέματα και δεν με αφορούν, αλλά ούτε και με ενδιαφέρουν…

Μέσα από αυτό το ιστολόγιο και με αφορμή την ύπαρξη του, έχω γνωρίσει πολλούς αξιόλογους ανθρώπους και συνεχίζω να το κάνω με πολύ θετικά αποτελέσματα… Οι άνθρωποι που έρχονται σε επαφή μαζί μου, έχουν ονοματεπώνυμο, e-mail, τηλέφωνο και είναι τόσο ζωντανοί, όσο εγώ.

Το επόμενο βήμα, τις περισσότερες φορές, είναι να γνωριστούμε από κοντά… Κι αυτό επίσης το κάνω με μεγάλη χαρά, όποτε μου το ζητήσουν. Και διαπιστώνω πάντα πως δεν πέφτω καθόλου έξω στην εκτίμηση μου.

Κάπως έτσι έγινε και η γνωριμία μου με τον Γιάννη Χρυσέλη. Ένα e-mail μας έφερε πιο κοντά. Και το βιβλίο του έφτασε στα χέρια μου μέσω του ταχυδρομείου, από την Κεφαλονιά όπου διαμένει μόνιμα.

Πάντα είχα μια καλή σχέση με το βιβλίο και το διάβασμα, αλλά η «Δυτική Όχθη» ήταν για μένα μια αποκάλυψη. Το ρούφηξα χωρίς υπερβολή… Θα μπορούσα να διαβάσω και τις 294 τυπωμένες σελίδες του σε μερικές ώρες, αλλά έκανα την καρδιά μου κόμπο και... διέκοψα για να το ολοκληρώσω την επόμενη ημέρα…

Το ξεκίνησα στο γραφείο μου, με το που το έφερε ο ταχυδρόμος, το προχώρησα σπίτι μου το βράδυ και το ολοκλήρωσα στο γραφείο μου, την επομένη… Και πάλι δηλαδή δεν ξεπέρασε το 24ωρο.

Τι ήταν αυτό που με συνεπήρε στο βιβλίο του Γιάννη Χρυσέλη; Ο τρόπος του γραψίματος, ο καθαρός και αυθεντικός λόγος αλήθειας που περιέχει και το γεγονός ότι αν και από άλλη σκοπιά κι άλλο τόπο, οι εμπειρίες που περιγράφει είναι κοινές και σε μένα.

Έβρος εκείνος, Κρήτη εγώ… Κεφαλονιά εκείνος, Αθήνα εγώ… Και από την άλλη η μικρή διαφορά στην ηλικία και το γεγονός ότι είχα βιώσει τα γεγονότα που περιγράφει τόσο ρεαλιστικά κι ας μην ήμουν εγώ ο πρωταγωνιστής.

Ένιωσα την ανάγκη να τον πάρω τηλέφωνο, να μιλήσουμε ζωντανά… Το έκανα και αισθάνθηκα ακόμα καλύτερα καθώς επιβεβαίωσα όλα όσα είχα πλάσει με το μυαλό μου, ως αναγνώστης. Απλός, καταδεκτικός, αυθεντικός ο συγγραφέας με το επάγγελμα του υδραυλικού που έμαθε να γράφει και να διαβάζει όταν βρισκόταν στη φυλακή ως αντιρρησίας συνείδησης, όπως ο ίδιος περιγράφει στο βιβλίο του κάτω από δύσκολες και εντελώς ιδιόμορφες συνθήκες.

Σας συνιστώ να το διαβάσετε. Αναζητήστε το σε κάποιο κοντινό σας βιβλιοπωλείο ψάχνοντας από ΕΔΩ. Είμαι βέβαιος ότι θα το ευχαριστηθείτε, όπως εγώ... Άσε που αξίζει να το έχετε στη βιβλιοθήκη σας, αφού καταγράφει τη ζωντανή ιστορία των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Ελλάδα και σε συνθήκες δύσκολες, μέσα στη δικτατορία και μάλιστα στην ακριτική Ορεστιάδα…

Ο Γιάννης Χρυσέλης δεν κάνει λογοτεχνία επινοώντας φανταστικές ιστορίες από το μυαλό του. Όχι!... Το αντίθετο μάλιστα. Βάζει τη μνήμη του να δουλέψει και μας δίνει το καλύτερο που μπορούμε να φανταστούμε από το σπίτι του, τους γονείς του, την οικογένεια του και όχι μόνο… Αληθινά, θα σας συναρπάσει…

Τον Ιούλιος του 2016 στη Συνέλευση Περιφερείας 15 -17 Ιουλίου, είχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω, έστω και για λίγο από κοντά... Θα μπορούσα και μετά την λιγόλεπτη συνάντηση μας να ξαναγράψω μες το ίδιο πάθος τα ίδια ακριβώς πράγματα...

Σχόλια (14)

  1. Γιάννης Χρυσέλης

Αγαπητέ μου Νίκο, σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτό σου το αφιέρωμα στο βιβλίο "Δυτική Όχθη". Πάντα η "δυτική όχθη" ήταν ένα σημείο αντιπαράθεσης μεταξύ διαφορετικών λαών, θρησκευμάτων και πολιτισμών. Έτσι και σε αυτό το βιβλίο, το οποίο αποτελεί...

Αγαπητέ μου Νίκο, σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτό σου το αφιέρωμα στο βιβλίο "Δυτική Όχθη". Πάντα η "δυτική όχθη" ήταν ένα σημείο αντιπαράθεσης μεταξύ διαφορετικών λαών, θρησκευμάτων και πολιτισμών. Έτσι και σε αυτό το βιβλίο, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας αυτού του τόπου, αναφερόμενος στις περιπέτειες μιας οικογένειας ήθελα να δείξω τη δραματική ζωή μιας θρησκευτικής μειονότητας στην Ελλάδα κατά την ταραχώδη περίοδο της δεκαετίας του ΄60 και της δικτατορίας. Επίσης ήθελα να αποκαλυφθούν ξεκάθαρα τα αισθήματα μιας μητέρας η οποία νιώθει αδύναμη να προστατεύσει τα παιδιά της από το ίδιο το κράτος. Σ΄ευχαριστώ και πάλι. Καλημέρα από τη βροχερή Κεφαλονιά.

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Δεν έγραψα τίποτε περισσότερο απ’ ότι ένιωσα, διαβάζοντας το βιβλίο σου «Δυτική Όχθη» και μάλιστα το μοιράστηκα μ’ ένα ιδιότυπο τρόπο… Θα τα πούμε από κοντά αυτά κάποια στιγμή, γιατί σίγουρα έχει ενδιαφέρον και πρέπει να τα ακούσεις…
Πραγματικά...

Δεν έγραψα τίποτε περισσότερο απ’ ότι ένιωσα, διαβάζοντας το βιβλίο σου «Δυτική Όχθη» και μάλιστα το μοιράστηκα μ’ ένα ιδιότυπο τρόπο… Θα τα πούμε από κοντά αυτά κάποια στιγμή, γιατί σίγουρα έχει ενδιαφέρον και πρέπει να τα ακούσεις…
Πραγματικά μου άρεσε ο απλός, σαφής, κατανοητός και ευθύς τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεις τα γεγονότα που έζησες. Αυτό είναι που το κάνει ακόμα πιο όμορφο… Μου άρεσε, ας πούμε, πέρα από το χαρακτήρα της μαμάς σου και του μπαμπά σου , αυτός της γιαγιά σου και του παππού σου, καθώς και ο τρόπος που μιλούσε με τη ντοπιολαλιά του και αντιμετώπιζε την καθημερινότητα του…
Πρόκειται για ένα αληθινό θησαυρό που αξίζει να διαβάσουν όλοι όσοι έχουν καθαρή καρδιά…

Read More
  Συννημένα
 
  1. γιωργος κων κουμπενας

γεια σου γιαννη ,με θυμασαι ? ειμαστε μαζι στον αυλωνα και στην κασσανδρα.

  Συννημένα
 
  1. Γιάννης Χρυσέλης

Γιώργο καλημέρα, έχουμε να ιδωθούμε 30 χρόνια, προσπαθώ να φέρω στο μυαλό μου το πρόσωπό σου. Στείλε μου μια φωτογραφία στο (yiannischryselis@yahoo.gr)

  Συννημένα
 
  1. Γιάννης Χρυσέλης

Νίκο, στο gialogoussin.blogspot.gr (Περιεχόμενα-Ζωντανές Μαρτυρίες) θα βρεις μια συγκλονιστική μαρτυρία του ποιητή Ντίνου Χριστιανόπουλου από το βιβλίο του με τίτλο "Η κάτω βόλτα". Και στα (Δημοσιεύματα) μαρτυρία από το βιβλίο του Βασίλη...

Νίκο, στο gialogoussin.blogspot.gr (Περιεχόμενα-Ζωντανές Μαρτυρίες) θα βρεις μια συγκλονιστική μαρτυρία του ποιητή Ντίνου Χριστιανόπουλου από το βιβλίο του με τίτλο "Η κάτω βόλτα". Και στα (Δημοσιεύματα) μαρτυρία από το βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού "Το Παραβάν". Καλό σου βράδυ.

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Σου υπόσχομαι να το κάνω, Γιάννη. Το ψάχνω το θέμα… Και όπως είδες τα βιβλία, το δικό σου, του Κώστα Τσαρούχα και σε λίγο του Θανάση Ρέππα, τα βάζω στη μπάρα δίπλα, να υπάρχουν μόνιμα… Και να υπενθυμίζουν σε όλους μας πως τίποτα δεν χαρίστηκε,...

Σου υπόσχομαι να το κάνω, Γιάννη. Το ψάχνω το θέμα… Και όπως είδες τα βιβλία, το δικό σου, του Κώστα Τσαρούχα και σε λίγο του Θανάση Ρέππα, τα βάζω στη μπάρα δίπλα, να υπάρχουν μόνιμα… Και να υπενθυμίζουν σε όλους μας πως τίποτα δεν χαρίστηκε, αλλά χρειάστηκε πολύ κόπος και πολύς αγώνας σε προσωπικό επίπεδο, για να φτάσουμε λίγο πιο κοντά στον Θεό που υπηρετούμε…
Κι επειδή αυτό είναι μια καθημερινή διαδικασία, θεωρώ ότι τα βιβλία σας μας δίνουν πολύ κουράγιο και δύναμη να προσπαθούμε στο δρόμο για την καθαρή πίστη και την ακεραιότητα, μένοντας από επιλογή, έξω από τον κόσμο…

Read More
  Συννημένα
 
  1. Λαγάνης Θοδωρος

Καλημέρα Αγαπητέ άγνωστε αδελφέ μου Νίκο
Διάβασα το βιβλίο που προτείνεις και είναι ίσως καλλίτερο από ότι γράφεις. Είσαι φειδωλός πιστεύω στα όσα γράφεις, γιατί είναι ποιο δυνατά και αλη8ινά, τα όσα γράφει ο αγαπητός Γιάννης Χρυσέλης. Δεν...

Καλημέρα Αγαπητέ άγνωστε αδελφέ μου Νίκο
Διάβασα το βιβλίο που προτείνεις και είναι ίσως καλλίτερο από ότι γράφεις. Είσαι φειδωλός πιστεύω στα όσα γράφεις, γιατί είναι ποιο δυνατά και αλη8ινά, τα όσα γράφει ο αγαπητός Γιάννης Χρυσέλης. Δεν περιορίζετε σε γεγονότα κάνει κατάθεση ψυχής.
Είμαι και εγώ ένας από αυτούς που ένοιωσαν τα όσα γράφει ο συγγραφέας, στο πετσί του.
Γεννημένος στο 41, στα πρώτα χρόνια της παιδικής μου ηλικίας, σε μία οικογένεια μαρτύρων του Ιεχωβά, στα δύσκολα χρόνια του πολέμου και στη συνέχεια του εμφυλίου, βίωσα όλα ίσως και περισσότερα από όσα γράφει ο συγγραφέας στη « Δυτική όχθη»
Ήμασταν σαν μία αρρώστια μεταδοτική για τους γύρω μας, αλλά παραμέναμε εκεί επίμονα χωρίς να κάνουμε πίσω. Οι γονείς μας ήτανε για μας ο φάρος για το ταξίδι στη ζωή και εκεί πραγματικά βρίσκαμε την χαρά όταν ο περίγυρος μας κοιτούσε με μίσος μισαλλοδοξία και απαξία.
Πόσα πράγματα δεν μου θύμισε η καταγραφή στο βιβλίο του Ο αγαπητός αδελφός μας Γιάννης, αγγίζοντας την καρδιά μου και ταξιδεύοντας με μαζί του στα παλιά.
Σε ευχαριστώ και εσένα για την πρόταση και την παρουσίαση του βιβλίου του.
Συνέχισε να δείχνεις τα αληθινά πράγματα και να είσαι σίγουρος ότι είναι περισσότεροι οι υπέρ παρά οι κατά. (2 Βασιλέων 6:16) . . .«Μη φοβάσαι, γιατί είναι περισσότεροι αυτοί που είναι μαζί μας παρά εκείνοι που είναι μαζί τους».
Σε ευχαριστώ για την χαρά που μου δίνεις να μοιραστώ σκέψεις μαζί σου.
Καλή σου μέρα και καλή συνέχεια στο όμορφο έργο σου. Ίσως κάποια στιγμή να συναντηθούμε και να τα πούμε δια ζώσης .
Ο Αδελφός σου (που ποτέ δεν συνάντησες) Θόδωρος Λαγάνης.
theolaganis@hotmail.com
Τηλ. 6945301195

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Είναι πραγματικά μεγάλη η χαρά μου να γνωρίζω νέους ανθρώπους στη ζωή μου και γίνεται αφορμή γι’ αυτή τη γνωριμία το Site και οι εγγραφές που γίνονται εδώ καθημερινά ως αναρτήσεις…
Χαίρομαι αδελφέ μου που με δική μου προτροπή διάβασες τη «Δυτική...

Είναι πραγματικά μεγάλη η χαρά μου να γνωρίζω νέους ανθρώπους στη ζωή μου και γίνεται αφορμή γι’ αυτή τη γνωριμία το Site και οι εγγραφές που γίνονται εδώ καθημερινά ως αναρτήσεις…
Χαίρομαι αδελφέ μου που με δική μου προτροπή διάβασες τη «Δυτική Όχθη» του Γιάννη Χρυσέλη και το βρήκες καλύτερο απ’ ότι γράφω εγώ… Αυτό συμβαίνει γιατί προσωπικά το αντιμετώπισα ως αναγνώστης που μαθαίνω νέα πράγματα, ενώ εσύ βρήκες δικά σου γεγονότα μέσα σ’ αυτό…
Και χαίρομαι διπλά που μοιράστηκες εκτενέστατα τις απόψεις σου μαζί μου. Σύντομα θα σε πάρω να τα πούμε και τηλεφωνικά… Όπως σε διαβάζω νιώθω ότι εδώ υπάρχει μια πηγή ενθάρρυνσης από την οποία σίγουρα θα ωφεληθώ…

Read More
  Συννημένα
 
  1. Γιάννης Χρυσέλης

Νίκο, τα Public για κάποιο λόγο δεν προωθούν το βιβλίο "Δυτική Όχθη", το παρουσιάζουν ψευδώς ως κατηργημένη έκδοση. Σε παρακαλώ αν είναι εύκολο να βάλεις στη θέση τους το

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Άλλαξα το λιγκ, Γιάννη. "Παίζει" ήδη το νέο, ώστε να εξυπηρετηθούν σωστά εκείνοι που θα ενδιαφερθούν να βρουν το βιβλίο σου και να το διαβάσουν...

  Συννημένα
  Το σχόλιο επεξεργάστηκε στις περίπου 2 χρόνια πρίν από Νίκος Θεοδωράκης Νίκος Θεοδωράκης
There are no comments posted here yet
Φόρτωση περισσότερων

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.kalokeri1

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες…

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαρία, ξαναζωντάνεψαν!

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Τις δυσκολίες που βιώνει ολόκληρη η κοινωνία στην εποχή των μνημονίων, βιώνει και ο Τύπος. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.

Έπρεπε να ζήσω για να το δω κι αυτό. Μια... δήθεν σοσιαλιστική κυβέρνηση, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έβαλε λουκέτο στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Έκλεισε εφημερίδες, αντί να τις στηρίζει με κάθε τρόπο και δυσκόλεψε πολύ τη συνέχιση της έκδοσης πολλών εφημερίδων.

Τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση εφάρμοσε μια παράγραφο που πέρασε στο ντούκου μέσα στο Μεσοπρόθεσμο, χωρίς να τη διαβάσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (όπως άλλωστε έκαναν παντού στη συνέχεια...) και με την οποία σταματά η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών των εφημερίδων, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και... ουσιαστικά τετραπλασιάζει τα έξοδα αποστολής στους συνδρομητές.

Προφανώς ουδείς υποψιάστηκε τι προβλήματα θα δημιουργούσε μια τέτοια απόφαση... Η ζωή το έδειξε στη συνέχεια... Εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, τυπογραφεία απέλυσαν εργαζόμενους, αν δεν έκλεισαν και τα ίδια... Η περίπτωση της press line είναι χαρακτηριστική...

Αναρωτιέμαι: Αυτό ήθελαν πραγματικά; Να κλείσουν οι μικρές εφημερίδες που βγάζουν οι εξωραϊστικοί σύλλογοι και τα συνδικάτα; Ήθελαν να φιμώσουν τις εφημερίδες της περιφέρειας, να τις κλείσουν; Διότι ποια εφημερίδα θα αντέξει κάτω από αυτό το καθεστώς; 

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα τους με κούφια δημοσιογραφικά θέματα που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να ήταν αλήθεια, αυτό. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Σεπτεμβρίου 2017 που εκπέμπετε τώρα... Σίγουρα είναι πολύ ενδιαφέρον!

Διαθέσιμος για δουλειά

Από το Γενάρη του 2012 που σταμάτησα την εργασία μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δηλώνω ότι είμαι διαθέσιμος για δημοσιογραφική δουλειά. Το λεω τώρα τόσο καιρό, χωρίς αποτέλεσμα, έχοντας συναίσθηση των δυσκολιών μιας κοινωνίας που βιώνει τα μνημόνια στο πετσί της... Με περισσότερα από 33 χρόνια εμπειρίας σε δημοσιογραφικά έντυπα, είμαι σε θέση να υλοποιήσω κάθε εκδοτική προσπάθεια με τον καλύτερο τρόπο. Σ' αυτό το Site θα δείτε ενδεικτικές δουλειές μου σε εφημερίδες που εκδίδω ήδη... Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο τηλέφωνο 6932212755 Αγαπώ πολύ, αυτό που ξέρω να κάνω με απόλυτη ευσυνειδησία. Η εργασία είναι μια έντιμη προσπάθεια για την επιβίωση. Προσωπικά το πιστεύω αυτό... Γι' αυτό και παρά τις δυσκολίες συνεχίζω να αγωνίζομαι έντιμα, να βρω κάτι επιπλέον... 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA