Η Πατρική στοργή του Ιεχωβά υπέρ των δούλων του... Μεγάλη τιμή για μας

«Αλλά εγώ είμαι διαρκώς μαζί σου· Έχεις πιάσει το δεξί μου χέρι. Με τη συμβουλή σου θα με οδηγήσεις, Και ύστερα θα με φέρεις στη δόξα. Ποιον έχω στους ουρανούς; Και εκτός από εσένα δεν έχω άλλη ευχαρίστηση στη γη». Ψαλμός 73: 23-25

Ο ψαλμωδός εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Ιεχωβά θα έπιανε το δεξί του χέρι και θα τον οδηγούσε σε αληθινή δόξα. Πώς το κάνει αυτό ο Ιεχωβά; Οδηγεί τους ταπεινούς υπηρέτες του στη δόξα τιμώντας τους με διάφορους τρόπους. Τους ευλογεί βοηθώντας τους να κατανοήσουν το θέλημά του. Τιμάει όσους ακούν το λόγο του και υπακούν σε Αυτόν επιτρέποντάς τους να έχουν στενή προσωπική σχέση μαζί του. 
Ο Ιεχωβά εμπιστεύεται επίσης στους υπηρέτες του τον ένδοξο θησαυρό της Χριστιανικής διακονίας. Και αυτή η διακονία οδηγεί σε δόξα. 

Σε όσους χρησιμοποιούν αυτό το προνόμιο υπηρεσίας προς αίνο του και προς όφελος των άλλων, υπόσχεται: «Εκείνους που με τιμούν θα τους τιμήσω». Τέτοια άτομα απολαμβάνουν την τιμή να έχουν καλό όνομα ενώπιον του Ιεχωβά, και οι άλλοι υπηρέτες του Θεού πιθανότατα θα λένε καλά λόγια για αυτούς.

Τι θα πούμε για το μέλλον όσων “ελπίζουν στον Ιεχωβά και τηρούν την οδό του”; Αυτοί λαβαίνουν την υπόσχεση: “[Ο Ιεχωβά] θα σας εξυψώσει για να γίνετε κάτοχοι της γης. Όταν εκκοπούν οι πονηροί, θα το δείτε”. Αποβλέπουν στην απαράμιλλη τιμή να λάβουν αιώνια ζωή.


Κανένας δεν ζει για τον εαυτό του και κανένας δεν πεθαίνει για τον εαυτό του

«Στη θάλασσα υπάρχει έντονη ανησυχία· δεν μπορεί να μείνει ατάραχη» Ιερεμίας 49:23

Οι θλίψεις μοιάζουν με τη μανιασμένη θάλασσα που υπάρχει έντονη ανησυχία και η οποία δεν μπορεί να μείνει ατάραχη. Είμαστε ασφαλείς στην ήσυχη και ατάραχη γωνιά μας, στην βολεμένη ζωή μας, όμως, στα βάθη των θαλασσών, στη ζωή κάποιων αδελφών μας, οι τυφώνες των θλίψεων δοκιμάζουν πολύ σκληρά την πίστη τους και την οσιότητά τους. 
Ακούστε τον θάνατο καθώς θυμώνει ουρλιάζοντας ανάμεσα στα σχοινιά των πλοίων της ζωής τους. Δείτε τα πελώρια κύματα που χτυπούν με μανία το σκάφος τους με σκοπό να το βυθίσουν και να καταστρέψουν το πιστό υπόμνημά τους! Ο Ιεχωβά να μας βοηθήσει, να καταλάβουμε ότι δεν είναι εκείνοι οι ταλαιπωρημένοι και κουρασμένοι, αλλά εμείς! 

Η προσευχή μου τις περισσότερες φορές στον Ιεχωβά, που είναι ο Κύριος του Ουρανού και της γης, είναι να μην έρθουν θλίψεις στη δική μου ζωή, να μην υπάρχουν θύελλες που να ταράζουν την γαλήνη και την ηρεμία της δικής μου ζωής κι αν ποτέ ξεσπάσει μια τρικυμία η προσευχή μου είναι άμεση, χωρίς καθυστέρηση ο Ιεχωβά να γίνει το καταφύγιό μου! 

Για εκείνους όμως τους αδελφούς μου που τόσο σκληρά δοκιμάζονται, που οι άνεμοι των θλίψεων λυσσομανούν χτυπώντας τους από κάθε πλευρά της ζωής τους, έχω προσευχηθεί ποτέ για αυτούς όπως και όσο προσεύχομαι για εμένα που τις περισσότερες φορές ένα ελαφρύ φύσημα του ανέμου που λίγο ταράζει το πλοίο της ζωής μου καθώς είναι δεμένο στο λιμάνι με κάνει να τρέμω και να δέομαι με θέρμη στον Ιεχωβά να με σώσει; 

Πόσες φορές δεν εστιάζω τον φακό μόνο επάνω στη δική μου ζωή και ξεχνώ όλους εκείνους που δοκιμάζονται καθημερινά τόσο σκληρά; Πόσο συχνά θυμάμαι ότι η μανιασμένη θάλασσα μπορεί να καταπιεί τον ναυτικό που αγωνίζεται ενάντια στην πείνα, στη δίψα, στο ψύχος, στο διωγμό, στο θάνατο, στην ανέχεια, στην απελπισία, στην απογοήτευση, στην μοναξιά! 

Η ζωή μπορεί να είναι αιτία χαράς και ανάπαυσης για έναν που δεν δοκιμάζεται, όμως για τον γιο ή την κόρη της θλίψης, η θάλασσα δεν είναι τόπος ανάπαυσης και αναψυχής, αλλά πέλαγος και ωκεανός κινδύνων, δοκιμασιών σκληρών και φόβου. Θα έρθει εκείνη η μέρα, δεν αργεί, που όλα τούτα που ταλάνισαν και ταλανίζουν τη ζωή μας θα πάψουν να υπάρχουν, όταν ο Ιεχωβά Θεός θα εκπληρώσει το σκοπό Του.

Μέχρι τότε, όμως, ας στρέφουμε τα μάτια μας και την προσοχή μας θεωρώντας όλους εκείνους γύρω μας που αγωνίζονται καθημερινά να μείνουν πιστοί και που δεν έχουν ούτε ένα μαλακό μαξιλάρι να ακουμπίσουν το κεφάλι τους, κι ας προσευχόμαστε, πρώτα για εκείνους και τελευταία για εμάς, Ο Ιεχωβά να τους ενδυναμώνει και να τους σκεπάζει με τις φτερούγες Του, να τους κρατάει σφιχτά με το δεξί Του χέρι της δικαιοσύνης, και μετά ας προσευχόμαστε για τις δικές μας ανάγκες. Κανένας δεν ζει για τον εαυτό του, και κανείς δεν πεθαίνει για τον εαυτό του.

Ζούμε για τον Ιεχωβά και για τους αδελφούς μας και πεθαίνουμε για τον Ιεχωβά και για τους αδελφούς μας. Ας μην το ξεχνάς ποτέ αυτό καρδιά μου όσο ζεις, κινείσαι και υπάρχεις. Να θυμάσαι ότι είσαι χρεώστης και οφειλέτης πρώτα στον Ιεχωβά και έπειτα στην οικογένειά σου και στους αδελφούς σου. Ας έχουμε πνεύμα θυσιαστικό και σπλάχνα οικτιρμών πρώτα για τους άλλους κι ύστερα για εμάς. 

Αυτό είναι το περιοδικό της ΣΚΟΠΙΑΣ που μοιράζουμε τον Σεπτέμβριο στο έργο...

notia.afriki

Όπως στη Νότια Αφρική οι αδελφοί μας στο έργο μοιράζουν τη ΣΚΟΠΙΑ σε ανθρώπους καλής θέλησης, έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο και την Ελλάδα...

skopia5.2017Τα περιοδικά μας, βασίζονται στην Αγία Γραφή, είναι διαθέσιμα προς λήψη σε 200 και πλέον γλώσσες από το επίσημο Site της Οργάνωσης. Δείτε ΕΔΩ.

Σ' αυτό το τεύχος: Θα θέλατε να μάθετε την αλήθεια για τους αγγέλους​—ποιοι είναι, πώς ήρθαν σε ύπαρξη και με τι ασχολούνται; Η καλύτερη πηγή απαντήσεων είναι ο Λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή. (2 Τιμόθεο 3:16) Τι μας λέει η Γραφή;

Όπως ο Θεός είναι Πνεύμα, έτσι και οι άγγελοι είναι αόρατα πνεύματα χωρίς «σάρκα και κόκαλα». Οι όσιοι άγγελοι κατοικούν στους ουρανούς και έχουν άμεση πρόσβαση στην ουράνια παρουσία του Θεού.​—Λουκάς 24:39· Ματθαίος 18:10· Ιωάννης 4:24.

Μολονότι οι άγγελοι παρουσιάζονται στη Γραφή ως άρρενες και όποτε υλοποιήθηκαν είχαν αντρική μορφή, δεν υπάρχει ανάμεσά τους διάκριση αρσενικού και θηλυκού. Δεν παντρεύονται ούτε αναπαράγουν το είδος τους. Επιπλέον, οι άγγελοι δεν ήταν προηγουμένως άνθρωποι που ζούσαν στη γη​—είτε μωρά είτε παιδιά είτε ενήλικοι. Δημιουργήθηκαν από τον Ιεχωβά, γι’ αυτό και η Γραφή τούς αποκαλεί “γιους του αληθινού Θεού”.​—Ιώβ 1:6· Ψαλμός 148:2, 5.

Αυτό είναι το περιοδικό ΣΚΟΠΙΑ του Σεπτεμβρίου 2017. Για να το διαβάσετε πατήστε ΕΔΩ.

 

Αυτό είναι το περιοδικό ΞΥΠΝΑ του προηγούμενου μήνα τ. 4

xipna4.2017

Το ΞΥΠΝΑ μας δείχνει πώς να τα βγάζουμε πέρα με τα σημερινά προβλήματα και οικοδομεί πίστη στην υπόσχεση του Δημιουργού για έναν ειρηνικό και ασφαλή κόσμο.

Σ' αυτό το τεύχος: Νιώθετε πνιγμένοι από τα πολλά πράγματα που έχετε να κάνετε; Αν ναι, δεν είστε σε καμιά περίπτωση οι μόνοι. «Όλοι, παντού, φαίνονται πολυάσχολοι», αναφέρει το περιοδικό The Economist. Αν προσπαθούμε διαρκώς να κάνουμε περισσότερα από όσα επιτρέπει ο χρόνος, μπορεί να μας κυριεύσει το άγχος και να πέσουμε θύματα της πίεσης χρόνου..

Αυτό είναι το ΞΥΠΝΑ τ. 4, Αυγούστου του 2017 που μοιράζουμε στους ανθρώπους. Για να το διαβάσετε πατήστε ΕΔΩ.

Και τα δύο έντυπα μοιράζονται δωρεάν. Και είναι γραμμένα από ανθρώπους που έχουν την ευθυνη από το Κυβερνών Σώμα ως ομάδα συγγραφής υπό το πνεύμα της Αγίας Γραφής. Γι' αυτό και οι αρχές που περιέχουν μας βοηθούν όλους στην καθημερινότητα μας. Ώστε η σκέψη μας να είναι πιο καθαρή και πιο υπεύθυνη όταν κάνουμε την οποιαδήποτε κίνηση...

The News

Ένας Κρυμμένος Θησαυρός Έρχεται στο Φως. Η Ιστορία της Αγίας Γραφής του Μακαρίου

anagnosi.grafis

agia.grafi.xromaΤο 1993 ένας ερευνητής βρήκε στη Ρωσική Εθνική Βιβλιοθήκη στην Αγία Πετρούπολη μια στοίβα από παλιά, κιτρινισμένα περιοδικά «Επιθεώρηση της Ορθοδοξίας». Μέσα στις σελίδες των περιοδικών που εκδόθηκαν από το 1860 ως το 1867, βρισκόταν ένας θησαυρός ο οποίος παρέμενε κρυμμένος από το ρωσικό κοινό επί έναν και πλέον αιώνα. Ήταν μια μετάφραση ολόκληρων των Εβραϊκών Γραφών, ή αλλιώς της «Παλαιάς Διαθήκης», στη ρωσική γλώσσα!

Οι μεταφραστές των Γραφών ήταν ο Μιχαήλ Γιακόβλεβιτς Γκλουκχάρεφ, γνωστός ως Αρχιμανδρίτης Μακάριος, και ο Γκεράσιμ Πετρόβιτς Πάβσκι. Και οι δύο ήταν εξέχοντα μέλη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας καθώς και γλωσσολόγοι. Όταν αυτοί οι άντρες άρχισαν το έργο τους στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, δεν είχε μεταφραστεί ακόμη ολόκληρη η Αγία Γραφή στη ρωσική.

Είναι αλήθεια ότι υπήρχε Αγία Γραφή στη σλαβονική, μια γλώσσα που αποτέλεσε τον πρόδρομο της σύγχρονης ρωσικής. Εντούτοις, στα μέσα του 19ου αιώνα, η σλαβονική είχε περιέλθει προ πολλού σε αχρηστία, και χρησιμοποιούνταν μόνο στις θρησκευτικές τελετουργίες από τον κλήρο. Παρόμοια κατάσταση είχε δημιουργηθεί και στη Δύση, όπου η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία προσπάθησε να διατηρήσει την Αγία Γραφή αποκλειστικά και μόνο στη λατινική πολύ καιρό αφότου αυτή είχε γίνει νεκρή γλώσσα.

Ο Μακάριος και ο Πάβσκι προσπάθησαν να κάνουν την Αγία Γραφή προσιτή στον κοινό λαό. Επομένως, η ανακάλυψη του έργου τους, που ήταν επί χρόνια ξεχασμένο, έδωσε τη δυνατότητα να αποκατασταθεί ένα σημαντικό μέρος της λογοτεχνικής και θρησκευτικής κληρονομιάς της Ρωσίας.

Εντούτοις, ποιοι ακριβώς ήταν ο Μακάριος και ο Πάβσκι; Και γιατί συνάντησαν τέτοια αντίσταση οι προσπάθειες που κατέβαλαν για να μεταφράσουν την Αγία Γραφή στην κοινή γλώσσα του λαού; Για όλους όσους αγαπούν την Αγία Γραφή, η ιστορία τους είναι συναρπαστική και ενισχυτική για την πίστη.

Η Ανάγκη για μια Ρωσική Αγία Γραφή

Ο Μακάριος και ο Πάβσκι δεν ήταν οι πρώτοι που διέκριναν ότι υπήρχε ανάγκη για μια Αγία Γραφή στην κοινή γλώσσα του λαού. Εκατό χρόνια νωρίτερα, ο Ρώσος τσάρος Πέτρος Α΄, ή αλλιώς Πέτρος ο Μέγας, είχε διακρίνει και αυτός την ανάγκη. Είναι σημαντικό το ότι έτρεφε σεβασμό για τις Άγιες Γραφές, και μάλιστα λέγεται ότι είπε: «Η Αγία Γραφή είναι ένα βιβλίο που υπερέχει από όλα τα άλλα και περιέχει οτιδήποτε αφορά τα καθήκοντα του ανθρώπου απέναντι στον Θεό και στον πλησίον του».

Έτσι, το 1716, ο Πέτρος διέταξε τη βασιλική αυλή του να φροντίσουν να τυπωθεί μια Αγία Γραφή στο Άμστερνταμ με δικά του έξοδα. Σε κάθε σελίδα θα υπήρχε μία στήλη με ρωσικό κείμενο και μία στήλη με ολλανδικό. Ένα μόνο χρόνο αργότερα, το 1717, ήταν έτοιμο το τμήμα των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών, που λέγεται αλλιώς «Καινή Διαθήκη».

Το 1721 τυπώθηκε επίσης το ολλανδικό τμήμα μιας τετράτομης μετάφρασης των Εβραϊκών Γραφών. Η μία στήλη είχε αφεθεί κενή για να προστεθεί σε αυτήν αργότερα το ρωσικό κείμενο. Ο Πέτρος παρέδωσε τις Γραφές στην «Ιερά Σύνοδο» της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας —την υπέρτατη θρησκευτική αρχή της εκκλησίας— για να ολοκληρώσει την εκτύπωση και να αναλάβει τη διανομή. Εντούτοις, η σύνοδος δεν συνέχισε το έργο.

Λιγότερο από τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Πέτρος πέθανε. Τι απέγιναν οι Γραφές του; Οι άδειες στήλες οι οποίες προορίζονταν για το ρωσικό κείμενο δεν γέμισαν ποτέ. Οι Άγιες Γραφές συγκεντρώθηκαν σε μεγάλες στοίβες σε ένα υπόγειο, όπου σάπισαν —ούτε ένα ακέραιο αντίγραφο δεν βρέθηκε αργότερα! Η απόφαση της συνόδου ήταν να «πουληθεί ό,τι απέμεινε στους εμπόρους».

Αρχίζουν Προσπάθειες για τη Μετάφραση

Το 1812, ο Τζον Πάτερσον, ένα μέλος της Βιβλικής Εταιρίας για τη Βρετανία και το Εξωτερικό, ήρθε στη Ρωσία. Ο Πάτερσον ξεσήκωσε μέσα στους κύκλους των διανοουμένων της Αγίας Πετρούπολης το ενδιαφέρον για την ίδρυση μιας Βιβλικής εταιρίας. Στις 6 Δεκεμβρίου 1812 —το ίδιο έτος κατά το οποίο ο ρωσικός στρατός απώθησε τα στρατεύματα εισβολής του Ναπολέοντα Α΄— ο Τσάρος Αλέξανδρος Α΄ ενέκρινε το καταστατικό της Ρωσικής Βιβλικής Εταιρίας. Το 1815 ο τσάρος παρήγγειλε στον πρόεδρο της εταιρίας, τον Πρίγκιπα Αλεξάντερ Γκολίτσιν, να εισηγηθεί στη διοικούσα σύνοδο ότι «και οι Ρώσοι θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να διαβάζουν το Λόγο του Θεού στη δική τους μητρική γλώσσα, τη ρωσική».

Είναι αξιέπαινο το ότι δόθηκε η έγκριση για τη μετάφραση των Εβραϊκών Γραφών στη ρωσική απευθείας από την πρωτότυπη εβραϊκή. Η αρχαία ελληνική Μετάφραση των Εβδομήκοντα είχε αποτελέσει τη βάση για μεταφράσεις των Εβραϊκών Γραφών στη σλαβονική. Σε αυτούς που επρόκειτο να μεταφράσουν την Αγία Γραφή στη ρωσική ειπώθηκε ότι οι βασικές αρχές της μετάφρασης έπρεπε να είναι η ακρίβεια, η σαφήνεια και η γνησιότητα. Τι απέγινε με εκείνες τις αρχικές προσπάθειες για τη μετάφραση της Αγίας Γραφής στη ρωσική γλώσσα;

Καίριο Πλήγμα στη Μετάφραση της Αγίας Γραφής;

Ορισμένα συντηρητικά στοιχεία τόσο στην εκκλησία όσο και στην κυβέρνηση άρχισαν σύντομα να έχουν επιφυλάξεις απέναντι στην ξένη θρησκευτική και πολιτική επιρροή. Μερικοί εκκλησιαστικοί ηγέτες ισχυρίστηκαν μάλιστα ότι η σλαβονική —η γλώσσα των θρησκευτικών τελετουργιών— εξέφραζε το άγγελμα της Αγίας Γραφής καλύτερα από ό,τι η ρωσική.

Έτσι, η Ρωσική Βιβλική Εταιρία διαλύθηκε το 1826. Αρκετές χιλιάδες αντίτυπα των μεταφράσεων που εξέδωσε η Βιβλική εταιρία παραδόθηκαν στην πυρά. Ως αποτέλεσμα, η Αγία Γραφή υποσκελίστηκε από το τελετουργικό και τις παραδόσεις. Ακολουθώντας το υπόδειγμα που έθεσε η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, η σύνοδος διέταξε το 1836: «Κάθε πιστός λαϊκός μπορεί να ακούει τις Γραφές, αλλά κανένας δεν επιτρέπεται να διαβάζει ορισμένα μέρη των Γραφών, ιδιαίτερα της Παλαιάς Διαθήκης, χωρίς καθοδηγία». Η μετάφραση της Αγίας Γραφής φαινόταν πως είχε δεχτεί ένα καίριο πλήγμα.

Το Έργο του Πάβσκι

Στο μεταξύ, ο Γκεράσιμ Πάβσκι, ένας καθηγητής της εβραϊκής γλώσσας, ανέλαβε το έργο της μετάφρασης των Εβραϊκών Γραφών στη ρωσική. Το 1821 ολοκλήρωσε τη μετάφραση των Ψαλμών. Ο τσάρος έδωσε αμέσως την έγκρισή του, και τον Ιανουάριο του 1822 το βιβλίο των Ψαλμών είχε ήδη κυκλοφορήσει στο κοινό. Η ανταπόκριση και η αποδοχή ήταν άμεσες, και χρειάστηκε να ανατυπωθεί 12 φορές —σε 100.000 αντίτυπα συνολικά!

Οι προσπάθειες του Πάβσκι ως λογίου απέσπασαν το σεβασμό πολλών γλωσσολόγων και θεολόγων. Ο Πάβσκι περιγράφεται ως ευθύς και έντιμος άντρας, που δεν είχε καμία σχέση με τις ραδιουργίες των γύρω του. Παρά την εναντίωση της εκκλησίας στη Ρωσική Βιβλική Εταιρία και το γεγονός ότι μερικοί νόμιζαν πως αυτή εκπροσωπούσε ξένα συμφέροντα, ο καθηγητής Πάβσκι συνέχισε να μεταφράζει στη ρωσική Γραφικά εδάφια τα οποία παρέθετε στις διαλέξεις του. Οι σπουδαστές του που τον θαύμαζαν αντέγραφαν με το χέρι τις αποδόσεις του και, με τον καιρό, μπόρεσαν να συγκεντρώσουν το έργο του. Το 1839 τόλμησαν να τυπώσουν 150 αντίτυπα στο πιεστήριο της ακαδημίας — χωρίς την άδεια των λογοκριτών.

Η μετάφραση του Πάβσκι έκανε εξαιρετική εντύπωση στους αναγνώστες του και η ζήτησή της αυξανόταν συνεχώς. Αλλά το 1841, έγινε κάποια ανώνυμη διαμαρτυρία στη σύνοδο σχετικά με τον «κίνδυνο» που εγκυμονούσε αυτή η μετάφραση, με τον ισχυρισμό ότι παρέκκλινε από το Ορθόδοξο δόγμα. Έπειτα από δύο χρόνια, η σύνοδος εξέδωσε ένα διάταγμα: «Να κατασχεθούν και να καταστραφούν όλα τα υπάρχοντα χειρόγραφα και τυπωμένα αντίτυπα της Παλαιάς Διαθήκης που έχει μεταφράσει ο Γκ. Πάβσκι».

Ενδόξαση του Ονόματος του Θεού

Εντούτοις, ο Πάβσκι είχε αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον για τη μετάφραση της Αγίας Γραφής. Επίσης, είχε θέσει ένα σημαντικό προηγούμενο για τους μελλοντικούς μεταφραστές σε σχέση με ένα άλλο βαρυσήμαντο ζήτημα — το όνομα του Θεού.

Ο Ρώσος ερευνητής Κορσούνσκι εξήγησε: “Το ίδιο το όνομα του Θεού, το πιο άγιο από τα ονόματά του, αποτελούνταν από τους τέσσερις εβραϊκούς χαρακτήρες יהוה και τώρα προφέρεται Ιεχωβά”. Στα αρχαία αντίγραφα της Αγίας Γραφής, αυτό το χαρακτηριστικό όνομα του Θεού εμφανίζεται χιλιάδες φορές στις Εβραϊκές Γραφές και μόνο. Αλλά οι Ιουδαίοι έκαναν το λάθος να πιστεύουν ότι το θεϊκό όνομα ήταν τόσο ιερό ώστε δεν έπρεπε να το γράφει ή να το προφέρει κάποιος. Σχετικά με αυτό, ο Κορσούνσκι παρατήρησε: “Τόσο στον προφορικό λόγο όσο και στο γραπτό, αντικαθιστούσαν συνήθως το όνομα με τη λέξη Αδωνάι, μια λέξη που γενικά μεταφράζεται «Κύριος»”.

Είναι ξεκάθαρο ότι το θεϊκό όνομα έπαψε να χρησιμοποιείται εξαιτίας δεισιδαιμονικού φόβου —και όχι λόγω θεοσεβούς δέους. Πουθενά δεν αποτρέπει η Αγία Γραφή τη χρήση του ονόματος του Θεού. Ο ίδιος ο Θεός είπε στον Μωυσή: «Αυτό θα πεις στους γιους του Ισραήλ: “Ο Ιεχωβά, ο Θεός των προπατόρων σας, . . . με έστειλε σε εσάς”. Αυτό είναι το όνομά μου στον αιώνα, αυτό και το ενθύμημά μου επί γενεές γενεών». (Έξοδος 3:15) Επανειλημμένα οι Γραφές παροτρύνουν τους λάτρεις: «Αποδώστε ευχαριστίες στον Ιεχωβά! Επικαλεστείτε το όνομά του». (Ησαΐας 12:4) Παρ’ όλα αυτά, οι περισσότεροι μεταφραστές της Αγίας Γραφής προτίμησαν να ακολουθήσουν την Ιουδαϊκή παράδοση και απέφυγαν τη χρησιμοποίηση του θεϊκού ονόματος.

Ο Πάβσκι, όμως, δεν ακολούθησε αυτές τις παραδόσεις. Στη μετάφραση των Ψαλμών και μόνο, το όνομα Ιεχωβά εμφανίζεται περισσότερες από 35 φορές. Το θάρρος του επρόκειτο να ασκήσει σημαντική επίδραση σε κάποιον από τους συγχρόνους του.

Ο Αρχιμανδρίτης Μακάριος

Αυτός ο σύγχρονός του ήταν ο αρχιμανδρίτης Μακάριος, ένας ιεραπόστολος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας ο οποίος είχε καταπληκτικές γλωσσικές ικανότητες. Στην τρυφερή ηλικία των εφτά ετών, μπορούσε να μεταφράζει μικρά ρωσικά κείμενα στη λατινική. Σε ηλικία 20 ετών, γνώριζε την εβραϊκή, τη γερμανική και τη γαλλική. Εντούτοις, η ταπεινή στάση του και το έντονο αίσθημα ευθύνης που είχε απέναντι στον Θεό τον βοήθησαν να αποφύγει την παγίδα της υπερβολικής αυτοπεποίθησης. Ζητούσε επανειλημμένα τις συμβουλές άλλων γλωσσομαθών και λογίων.

Ο Μακάριος επιθυμούσε να δώσει νέα μορφή στην ιεραποστολική δράση στη Ρωσία. Πίστευε ότι, προτού μπορέσει να διαδοθεί η Χριστιανοσύνη στους Μουσουλμάνους και στους Εβραίους στη Ρωσία, η εκκλησία έπρεπε να «διαφωτίσει τις μάζες ιδρύοντας σχολές και διανέμοντας Γραφές στη ρωσική γλώσσα». Το Μάρτιο του 1839, ο Μακάριος έφτασε στην Αγία Πετρούπολη, ελπίζοντας να λάβει την άδεια να μεταφράσει τις Εβραϊκές Γραφές στη ρωσική.

Ο Μακάριος είχε ήδη μεταφράσει τα βιβλία της Αγίας Γραφής Ησαΐας και Ιώβ. Εντούτοις, η σύνοδος αρνήθηκε να του δώσει την άδεια να μεταφράσει τις Εβραϊκές Γραφές στη ρωσική. Μάλιστα, ειπώθηκε στον Μακάριο ότι έπρεπε να βγάλει από το μυαλό του έστω και την ιδέα ότι θα μετέφραζε τις Εβραϊκές Γραφές στη ρωσική γλώσσα. Η σύνοδος εξέδωσε μια απόφαση, με ημερομηνία 11 Απριλίου 1841, παραγγέλλοντας στον Μακάριο «να μείνει τρεις ως έξι εβδομάδες στο σπίτι ενός επισκόπου στο Τομσκ, ως επιτίμιο, για να καθαρίσει τη συνείδησή του με προσευχές και γονυκλισίες».

Η Θαρραλέα Στάση του Μακαρίου

Από το Δεκέμβριο του 1841 ως τον Ιανουάριο του 1842, ο Μακάριος απέδωσε το επιτίμιό του. Μόλις όμως αυτό ολοκληρώθηκε, άρχισε αμέσως να μεταφράζει τις υπόλοιπες Εβραϊκές Γραφές. Είχε βρει ένα αντίγραφο της μετάφρασης των Εβραϊκών Γραφών του Πάβσκι και το χρησιμοποίησε για να ελέγξει τις δικές του αποδόσεις. Όπως και ο Πάβσκι, αρνήθηκε να αποκρύψει το θεϊκό όνομα. Το όνομα Ιεχωβά υπάρχει μάλιστα στη μετάφραση του Μακαρίου πάνω από 3.500 φορές!

Ο Μακάριος έστειλε αντίγραφα του έργου του σε μερικούς φίλους που τον υποστήριζαν. Αν και κυκλοφόρησαν κάποια ελάχιστα χειρόγραφα αντίτυπα, η εκκλησία συνέχισε να εμποδίζει την έκδοση του έργου του. Ο Μακάριος έκανε σχέδια για την προώθηση της Αγίας Γραφής του στο εξωτερικό. Την παραμονή της αναχώρησής του αρρώστησε και, λίγο αργότερα, το έτος 1847, πέθανε. Η μετάφρασή του της Αγίας Γραφής δεν εκδόθηκε ποτέ στη διάρκεια της ζωής του.

Επιτέλους Εκδίδεται!

Τελικά, οι πολιτικοί και θρησκευτικοί άνεμοι άλλαξαν κατεύθυνση. Ένας νέος φιλελευθερισμός άρχισε να πνέει σε όλη τη χώρα, και το 1856 η σύνοδος ενέκρινε για μια ακόμη φορά τη μετάφραση της Αγίας Γραφής στη ρωσική. Μέσα σε αυτό το βελτιωμένο κλίμα, η Αγία Γραφή του Μακαρίου εκδόθηκε τμηματικά στο περιοδικό Επιθεώρηση της Ορθοδοξίας ανάμεσα στα έτη 1860 και 1867, κάτω από τον τίτλο «Μια Πειραματική Μετάφραση στη Ρωσική Γλώσσα».

Ο Αρχιεπίσκοπος Φιλάρετος του Τσερνίγκοφ, ένας λόγιος της ρωσικής θρησκευτικής λογοτεχνίας, έπλεξε το εγκώμιο της Αγίας Γραφής του Μακαρίου με τα εξής λόγια: «Η μετάφρασή του είναι πιστή στο Εβραϊκό κείμενο και η γλώσσα της μετάφρασης είναι ανόθευτη και κατάλληλη για το θέμα».

Εντούτοις, η Αγία Γραφή του Μακαρίου δεν κυκλοφόρησε ποτέ στο ευρύ κοινό. Στην πραγματικότητα, ήταν σχεδόν ξεχασμένη. Το 1876, ολόκληρη η Αγία Γραφή, και οι Εβραϊκές και οι Ελληνικές Γραφές, μεταφράστηκε τελικά στη ρωσική με την έγκριση της συνόδου. Αυτή η ολοκληρωμένη Αγία Γραφή συνήθως ονομάζεται συνοδική μετάφραση. Η ειρωνεία είναι ότι η μετάφραση του Μακαρίου και η μετάφραση του Πάβσκι χρησίμευσαν ως η βασική πηγή αυτής της «επίσημης» μετάφρασης της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ωστόσο, το θεϊκό όνομα χρησιμοποιήθηκε μόνο σε λίγες από τις περιπτώσεις στις οποίες εμφανίζεται στην εβραϊκή γλώσσα.

Η Αγία Γραφή του Μακαρίου Σήμερα

Η Αγία Γραφή του Μακαρίου παρέμεινε στην αφάνεια μέχρι το 1993. Όπως αναφέρθηκε στον πρόλογο, εκείνο το έτος βρέθηκε ένα αντίγραφό της σε κάποια παλιά περιοδικά Επιθεώρηση της Ορθοδοξίας τα οποία υπήρχαν στο τμήμα με τα σπάνια βιβλία στη Ρωσική Εθνική Βιβλιοθήκη. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αναγνώρισαν πόσο σημαντικό ήταν να γίνει αυτή η Αγία Γραφή διαθέσιμη στο κοινό. Η βιβλιοθήκη έδωσε την άδεια στη Θρησκευτική Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη Ρωσία να φτιάξει ένα αντίγραφο της Αγίας Γραφής του Μακαρίου ώστε να το ετοιμάσει για έκδοση.

Στη συνέχεια, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά φρόντισαν να τυπωθούν στην Ιταλία σχεδόν 300.000 αντίτυπα αυτής της Αγίας Γραφής για να διανεμηθούν σε όλη τη Ρωσία και στις πολλές άλλες χώρες όπου μιλιέται η ρωσική. Εκτός από τη μετάφραση του Μακαρίου, που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των Εβραϊκών Γραφών, αυτή η έκδοση της Αγίας Γραφής περιέχει τη μετάφραση των Ψαλμών που έκανε ο Πάβσκι καθώς και τη συνοδική μετάφραση των Ελληνικών Γραφών που έχει την έγκριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, αυτή η μετάφραση κυκλοφόρησε στη διάρκεια μιας συνέντευξης τύπου που δόθηκε στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Είναι βέβαιο πως αυτή η νέα Αγία Γραφή θα διαφωτίσει και θα εποικοδομήσει τους Ρώσους αναγνώστες.

Η έκδοση αυτής της Αγίας Γραφής αποτελεί, επομένως, ένα λαμπρό θρησκευτικό και λογοτεχνικό επίτευγμα! Είναι, επίσης, μια ενισχυτική για την πίστη υπενθύμιση γύρω από το πόσο αληθινά είναι τα λόγια του εδαφίου Ησαΐας 40:8: «Το χλωρό χορτάρι ξεράθηκε, το άνθος μαράθηκε· ο λόγος όμως του Θεού μας θα παραμείνει στον αιώνα».

Η Αγία Γραφή Δέχεται τους Επαίνους των Κριτικών

«ΑΛΛΟ ένα μνημείο της λογοτεχνίας παραδίδεται στο κοινό: η Αγία Γραφή του Μακαρίου». Με αυτά τα εισαγωγικά λόγια, η εφημερίδα «Κομσομόλσκαγια Πράβντα» (Komsomolskaya Pravda) ανακοίνωσε την έκδοση της Αγίας Γραφής του Μακαρίου.

Αφού επισήμανε ότι, για πρώτη φορά, κυκλοφόρησε Αγία Γραφή στη ρωσική γλώσσα «πριν από 120 χρόνια» περίπου, αυτή η εφημερίδα ανέφερε σε λυπηρό τόνο: «Επί πολλά χρόνια η εκκλησία εναντιωνόταν στη μετάφραση των αγίων βιβλίων σε μια ευκολονόητη γλώσσα. Έχοντας απορρίψει πολλές μεταφράσεις, η εκκλησία ενέκρινε τελικά το 1876 μία από αυτές, η οποία ονομάστηκε συνοδική μετάφραση. Εντούτοις, δεν επιτρεπόταν να υπάρχει στις εκκλησίες. Εκεί, μέχρι και σήμερα, η μόνη Αγία Γραφή που αναγνωρίζεται είναι η σλαβονική».

Η εφημερίδα «Ηχώ της Αγίας Πετρούπολης» (St. Petersburg Echo), επίσης, τόνισε την αξία της έκδοσης της Αγίας Γραφής του Μακαρίου, παρατηρώντας τα εξής: «Αναγνωρισμένοι λόγιοι από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης, από το Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο Χέρτσεν και από το Κρατικό Μουσείο Θρησκευτικής Ιστορίας έκαναν θετικά σχόλια για αυτή τη νέα έκδοση της Αγίας Γραφής». Αναφερόμενη στη μετάφραση της Αγίας Γραφής στη ρωσική από τον Μακάριο και τον Πάβσκι στο πρώτο μισό του προηγούμενου αιώνα, η εφημερίδα επισήμανε: «Μέχρι σήμερα, στη Ρωσία μπορούσε να διαβάσει κανείς την Αγία Γραφή μόνο στη σλαβονική, η οποία ήταν κατανοητή μόνο σε μέλη του κλήρου».

Η έκδοση της Αγίας Γραφής του Μακαρίου από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ανακοινώθηκε στη διάρκεια μιας συνέντευξης τύπου που δόθηκε στην Αγία Πετρούπολη στις αρχές του έτους. Η τοπική ημερήσια εφημερίδα Νέφσκογιε Βρέμγια (Nevskoye Vremya) σημείωσε: «Αναγνωρισμένοι λόγιοι . . . υπογράμμισαν ότι η έκδοση αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί γεγονός τεράστιας σημασίας για την πολιτιστική ζωή της Ρωσίας και της Αγίας Πετρούπολης. Ανεξάρτητα από την άποψη που έχει κάποιος όσον αφορά τις δραστηριότητες αυτής της θρησκευτικής οργάνωσης, η έκδοση αυτής της μέχρι τώρα άγνωστης μετάφρασης της Αγίας Γραφής θα αποδειχτεί αναμφίβολα πολύ ωφέλιμη».

Ασφαλώς, όλοι όσοι αγαπούν τον Θεό χαίρονται όταν ο γραπτός Λόγος του καθίσταται διαθέσιμος σε μια γλώσσα την οποία μπορεί να διαβάζει και να καταλαβαίνει ο κοινός λαός. Οπουδήποτε και αν βρίσκονται, τα άτομα που αγαπούν την Αγία Γραφή χαίρονται για το ότι άλλη μια μετάφραση της Αγίας Γραφής έχει γίνει διαθέσιμη στους εκατομμύρια ρωσόφωνους όλου του κόσμου.

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ 15/12/1997

Μακριά από τις μικρές πανούργες αλεπούδες που θέλουν να μπουν στη ζωή μας…

alepudes1
Ο τίτλος και οι φωτογραφίες που κοσμούν το σημερινό δημοσίευμα δεν καταγράφουμε την πραγματικότητα. Οι μικρές αλεπούδες είναι συμβολικές… Το ζήτημα βέβαια είναι να αντιληφθούμε τη σοβαρότητα του προβλήματος.

alepudes«Πιάστε μας τις αλεπούδες, τις μικρές αλεπούδες που ρημάζουν τα αμπέλια, επειδή τα αμπέλια μας είναι ανθισμένα». Άσμα Ασμάτων 2:15

«Πιάστε μας τις αλεπούδες, τις μικρές αλεπούδες που ρημάζουν τα αμπέλια, επειδή τα αμπέλια μας είναι ανθισμένα». Καθώς προσευχόμουν και έκανα στοχασμούς σε αυτό το εδάφιο θυμήθηκα ένα σημείο από το προφητικό βιβλίο του Ιεζεκιήλ στο κεφάλαιο 13 και στα εδάφια 3-4 όπου εκεί αναφέρει: «Αυτό είπε ο Υπέρτατος Κύριος Ιεχωβά: «Αλίμονο στους ασύνετους προφήτες που βαδίζουν ακολουθώντας το δικό τους πνεύμα, ενώ δεν έχουν δει τίποτα! Σαν αλεπούδες στα ερημωμένα μέρη, έτσι έχουν γίνει οι προφήτες σου, Ισραήλ».

Γιατί, όμως, ο Ιεχωβά ταυτίζει τους ασύνετους προφήτες που βαδίζουν ακολουθώντας το δικό τους πνεύμα, ενώ δεν έχουν δει τίποτε, σαν αλεπούδες στα ερημωμένα μέρη; Ας σκεφτούμε για λίγο, σας παρακαλώ, κάποια χαρακτηριστικά από τις αλεπούδες για να κατανοήσουμε τι ακριβώς σημαίνει το εδάφιο αυτό.

Οι αλεπούδες είναι πανούργες, πονηρές, ύπουλες, επιτήδειες, μοχθηρές, κακόβουλες, επιβλαβείς, αδηφάγες, άπληστες, μανιώδεις, δόλιες, γεμάτες από ψευτιά, απάτη και προσποίηση και φυσικά μυρίζουν απαίσια. Δεν προξενεί λοιπόν εντύπωση το γεγονός ότι οι ασύνετοι προφήτες παρομοιάζονται με τις αλεπούδες στα ερημωμένα μέρη.

Στις μέρες μας όπου κι αν κοιτάξετε γύρω σας θα βρείτε παντού να υπάρχουν ψευδοδιδάσκαλοι και ψευδοπροφήτες, οι οποίοι προσπαθούν με λόγια που φαίνονται ότι είναι αληθινά και δίκαια και τα οποία λένε ότι τα στηρίζουν στην Αγία Γραφή, να παραπλανήσουν, να εξαπατήσουν, να καταστρέψουν, να σπείρουν αμφιβολία και αβεβαιότητα.

Λύκοι με ένδυμα προβάτου, άγγελοι φωτός που σαν τους Φαρισαίους της εποχής του Χριστού, και όχι μόνο, καταληστεύουν τα σπίτια των χηρών κάνοντας μεγάλες προσευχές, άνθρωποι που χρησιμοποιούν την ευσέβεια ως μέσον πλουτισμού αρνούμενοι, όμως, τη δύναμή της.

Αυτές όμως είναι οι μεγάλες αλεπούδες που εύκολα μπορούμε να τις διακρίνουμε, αν και όχι πάντοτε, διότι πρέπει να το παραδεχτούμε, ότι πολλές φορές μπαίνουμε στον πειρασμό, έχουμε την περιέργεια, και επειδή πιστεύουμε, πως ότι κι αν διαβάσουμε δεν πρόκειται να μας επηρεάσει γιατί έχουμε λίγα ή πολλά χρόνια στην αλήθεια, αφιερώνουμε χρόνο σε βιβλία, σε δημοσιεύματα ή σε ιστοσελίδες που μιλούν είτε για την οργάνωση του Ιεχωβά είτε για άλλα θέματα, με το πρόσχημα ότι θέλουμε να ενημερωθούμε και δεν καταλαβαίνουμε την φθοροποιά επίδραση που έχουν όλα αυτά στην πίστη μας την οποία διαβρώνουν χωρίς να μπορούμε να το καταλάβουμε.

Σκεφτείτε για λίγο σας παρακαλώ και δώστε ο καθένας στον εαυτό του απάντηση σε τούτο το ερώτημα: «Αν μπορούσαμε, αν είχαμε το δικαίωμα, να διαβάζουμε ότι εμείς επιθυμούμε με το πρόσχημα τάχα της ενημέρωσης, γιατί ο Ιεχωβά να θεσπίσει την ύπαρξη του πιστού και φρόνιμου δούλου που είναι ο μόνος που μπορεί να δώσει την πνευματική τροφή στον κατάλληλο καιρό;

Και μη μου πείτε ότι παρά τις συχνές υπενθυμίσεις και παροτρύνσεις του πιστού και φρόνιμου δούλου δεν ενδίδουμε στον πειρασμό να ψάχνουμε νερό σε τόπους άνυδρους και τροφή σε τόπους έρημους;» Αδελφοί μου σας παρακαλώ θερμά τούτες τις τελευταίες ημέρες προσέξτε, προσέξτε, προσέξτε, τι διαβάζετε, που ψάχνετε, τι κοιτάζετε, διότι ο Διάβολος σαν ωρυόμενο Λιοντάρι ψάχνει απεγνωσμένα να βρει κάποιον να τον καταπιεί.

Θυμάμαι μια ιστορία από τους μύθους του Αισώπου που μιλάει τόσο παραστατικά για την αλεπού και το Λιοντάρι. Λέει, λοιπόν, ο μύθος ότι κάποτε ο Βασιλιάς της ζούγκλας, το Λιοντάρι, γέρασε και δεν μπορούσε πια να κυνηγήσει για να βρει την τροφή του. Φώναξε τότε την αλεπού και της είπε: «Θέλω να με βοηθήσεις να πιάσω και να φάω εκείνο το ελάφι».

Η αλεπού τότε το ρώτησε: «πως μπορώ να το καταφέρω αυτό;» Το Λιοντάρι της είπε: «είμαι σίγουρος πως εσύ θα βρεις τον τρόπο». Αφού, λοιπόν, σκέφτηκε η αλεπού, πλησίασε το ελάφι και του είπε: «με έστειλε ο βασιλιάς της ζούγκλας, το Λιοντάρι, το οποίο επειδή γέρασε αποφάσισε και διάλεξε να κάνει εσένα βασιλιά». Το ελάφι όταν το άκουσε αυτό, χωρίς να το πολυσκεφτεί, ακολούθησε την αλεπού στη σπηλιά όπου ήταν ξαπλωμένο το γέρικο Λιοντάρι.

Το Λιοντάρι αφού το ευχαρίστησε που αποδέχτηκε την πρόσκλησή του, το κάλεσε να πλησιάσει κοντά του για να του μιλήσει. Μόλις, όμως, το ελάφι πλησίασε κοντά, εκείνο άπλωσε τα νύχια για να το κατασπαράξει, όμως, την τελευταία στιγμή, το ελάφι ξέφυγε με λίγες μόνο αμυχές στο σώμα του και έτρεξε μακριά.

Το Λιοντάρι στενοχωρημένο και θυμωμένο ταυτόχρονα που δεν πέτυχε τον σκοπό του, κάλεσε και δεύτερη φορά την αλεπού για να της πει να προσπαθήσει πάλι να φέρει το ελάφι κοντά του. Η αλεπού του είπε πως δεν θα τα κατάφερνε τη φορά αυτή, όμως, το Λιοντάρι επέμεινε λέγοντάς της πως είναι σίγουρο ότι θα τα καταφέρει.

Πήγε, λοιπόν, πάλι η αλεπού να βρει το ελάφι, και όταν το συνάντησε του είπε: «Γιατί έτρεξες μακριά όταν το Λιοντάρι θέλησε να σου μιλήσει;» Εκείνο απάντησε: «φοβήθηκα ότι θα με κατασπαράξει και έφυγα». Τότε η πονηρή αλεπού του είπε: «Χαζούλη, δεν κατάλαβες ότι ήθελε το Λιοντάρι να σε τραβήξει κοντά του για να σου ψιθυρίσει στο αυτί όλα όσα σου χρειάζεται να γνωρίζεις για να γίνεις ο βασιλιάς της ζούγκλας;» Το αθώο και απρόσεκτο ελάφι, που δεν διδάχτηκε από το πάθημά του, πίστεψε τα λόγια της αλεπούς και πήγε πάλι στην σπηλιά που βρισκόταν το γέρικο Λιοντάρι. Τη συνέχεια δεν χρειάζεται να σας την πω· την έχετε ήδη καταλάβει.

Ο Διάβολος, ως Λιοντάρι που βρυχάται, μετέρχεται κάθε τρόπο να κάνει τα πόδια σας να ολισθήσουν και να σας βγάλει από την οδό που οδηγεί στην αιώνια ζωή με σκοπό να σας κατασπαράξει. Για το λόγο αυτό προσέξτε τι διαβάζετε, τι ακούτε, τι σκέπτεστε, τι κάνετε.

Ο Ιεχωβά μας έχεις χαρίσει μέσω του πιστού και φρόνιμου δούλου τόση τροφή και τόσο νερό ώστε δεν χρειάζεται με τις άσοφες και επιπόλαιες επιλογές μας να δηλητηριάζουμε την σκέψη μας και την καρδιά μας με ανυπολόγιστες πολλές φορές συνέπειες.

Υπάρχουν, όμως, και οι μικρές αλεπούδες, που ρημάζουν τα αμπέλια, επειδή τα αμπέλια μας είναι ανθισμένα. Οι μικρές αλεπούδες, που μοναδικό σκοπό έχουν να βλάψουν τη σχέση μας με τον Ιεχωβά και τους αδελφούς μας. Να ψυχράνουν την αγάπη μας, να βλάψουν τη διακονία μας, να σβήσουν σιγά - σιγά τη φλόγα που υπάρχει μέσα μας για τον Ιεχωβά, για την οργάνωσή Του, για τους αδελφούς μας, για το έργο κηρύγματος των καλών νέων της Βασιλείας.

Οι μικρές αλεπούδες που μας παγιδεύουν χωρίς να το καταλάβουμε. Ποιες είναι, όμως, αυτές οι μικρές αλεπούδες; Εγωισμός, υπερηφάνεια, ζήλια, δυσπιστία, κριτικό πνεύμα, αντιλογία, συμβιβασμός, ακατάλληλη ψυχαγωγία, μικρότητες και μικροπρέπειες, κάποια ρίζα πικρίας, έλλειψη συγχωρητικού πνεύματος, αμέλεια, αδιαφορία, προφάσεις και δικαιολογίες, για να αναφέρω μόνο μερικές, που στενεύουν τον δεσμό της αγάπης μας, για τον Ιεχωβά και τους αδελφούς, στενεύουν την αγάπη που είναι ο σύνδεσμος της τελειότητας.

Εχθροί, που πολλές φορές τους θεωρούμε ασήμαντους χωρίς ισχύ και αξία, που κάνουν, όμως, ακριβώς για τον λόγο αυτό μεγαλύτερη ζημιά από τις μεγάλες αλεπούδες και καταστρέφουν την αγνότητα της καρδιάς μας, την απλότητα της σκέψης μας, το ταπεινό και αυτοθυσιαστικό μας πνεύμα, και τελικά κινδυνεύουμε να ψυχράνουν την αγάπη μας.

Και πιστέψτε με, συνεχώς θα αυξάνονται  και θα πολλαπλασιάζονται οι μικρές αλεπούδες όσο πλησιάζει το τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων.

Θυμάστε, τι λέει το εδάφιο αυτό; «Πιάστε μας τις αλεπούδες, τις μικρές αλεπούδες που ρημάζουν τα αμπέλια, επειδή τα αμπέλια μας είναι ανθισμένα». Είναι χρήσιμο να θυμόμαστε τη διατύπωση αυτού του εδαφίου: «πιάστε μας τις αλεπούδες».

Πολλές φορές, χρειάζεται ομαδικό πνεύμα και συνεργασία για να πιάσουμε τις μικρές αλεπούδες που ρημάζουν τα αμπέλια και κατατρώνε τον πνευματικό καρπό της ζωής μας ή της ζωής των αδελφών μας επειδή, τα αμπέλια αυτά είναι ανθισμένα.

Αν στη ζωή σας, ή στη ζωή των οικείων ή των αδελφών σας, υπάρχουν κάποιες από αυτές τις μικρές αλεπούδες, αν βλέπετε στη ζωή σας, στη ζωή των οικείων σας, ή στη ζωή των αδελφών σας σημάδια πνευματικής παρακμής, σήμερα, όχι αύριο, πιάστε αυτές τις μικρές αλεπούδες που ρημάζουν τα αμπέλια, και με τη βοήθεια του στοργικού μας πατέρα του Ιεχωβά Θεού, με τη βοήθεια και την οδηγία του πνεύματός Του του αγίου, με τη βοήθεια του πιστού και φρόνιμου δούλου, με τη βοήθεια των αδελφών μας των επισκόπων, των πρεσβυτέρων, των διακόνων, πιάστε αυτές τις μικρές αλεπούδες και πετάξτε τες έξω από τη ζωή σας, την οικογένειά σας, την εκκλησία σας.

Το μόνο που με βεβαιότητα θα συμβεί, αν δεν τις πετάξετε έγκαιρα, θα είναι πόνος καρδιάς και ζημιά, ίσως ανεπανόρθωτη, πνευματική. Τα αμπέλια σας είναι ανθισμένα, χρόνια και χρόνια αγωνίζεστε να μείνετε και να συνεχίσετε να βαδίζετε στον δρόμο που οδηγεί στην αιώνια ζωή. Μην αφήσετε το διάβολο ή τον κακό σας εαυτό στις μέρες τούτες του τέλους που ζούμε, να ρημάξει τον πνευματικό καρπό της ζωής σας που με τόσο κόπο και τόσες θυσίες αποκτήσατε.

«Πιάστε μας τις αλεπούδες, τις μικρές αλεπούδες που ρημάζουν τα αμπέλια, επειδή τα αμπέλια μας είναι ανθισμένα». Να έχετε μια ευλογημένη ημέρα στην παρουσία του γλυκού και στοργικού μας Πατέρα, του Ιεχωβά Θεού.

Η ανατολή του ηλίου, ένα δώρο Θεού! Ποιος μένει αδιάφορος σε αυτή τη πανέμορφη θέα;

eliki.anatoli1
Δοκιμάστε το και θα δείτε. Δώστε στη Google να σας βρει κάτι για την ανατολή του ήλιου και τη μαγεία της ώρας στο ξημέρωμα μιας νέας μέρας. Ο υπολογιστής σας θα γεμίσει με υπέροχες εικόνες. Πανέμορφες! Εμείς όμως δεν κάναμε κάτι ανάλογο σ’ αυτό που σας παρουσιάζουμε σήμερα…

eliki.anatoli2
Οι φωτογραφίες είναι πρωτότυπες, τραβηγμένες και σταλμένες σε μας, από άνθρωπο που αγαπούμε και εκτιμούμε. Και είναι σα να το ζούμε. Ξημερώματα στην ταράτσα – μπαλκόνι του σπιτιού του Γιάννη και της Μαρίνας στην Ελύκη Αιγίου. Τι όμορφο να μοιράζεσαι πράγματα ανάμεσα στην αδελφότητα!

eliki.anatoli3
Οι πρώτες ηλιαχτίδες σκάνε δειλά και αδύναμα στον πρωινό ουρανό. Παίζουν κρυφτό πίσω από τα σύννεφα (όπου και αν υπάρχουν…) και αρχίζουν να μπλέκονται με το γαλάζιο χρώμα. Του ουρανού και της θάλασσας. Στο βάθος ο Κορινθιακός... Το θυμάμαι πολύ καλά αυτό το τοπίο στο απόγευμα προς της δύση.

eliki.anatoli4
Η ανατολή του ηλίου καλωσορίζει μια ακόμα καινούρια μέρα και για κάποιο λόγο, όταν την αντικρίζουμε βλέπουμε σε αυτή την ελπίδα, την αισιοδοξία και κατανοούμε το νόημα της ζωής. Έτσι δεν είναι; Ποιος μπορείς να πει το αντίθετο αλήθεια; Ουδείς. Αυτό είναι τα ο μόνο βέβαιο… Αρκεί να είναι ειλικρινής.

eliki.anatoli5
Πολύ εύστοχα σημειώνει η Μαρίνα, ότι το να περιμένεις αυτή την ώρα, την ανατολή και να καταγράφεις κάθε στιγμή, είναι πραγματικά ένα δώρο από τον Ιεχωβά. Τυχεροί όσοι ξυπνούν νωρίς και μένουν σε ανοιχτό μέρος, όπως είναι το σπίτι των παιδιών για να την απολαύσουν. Κάποιοι σαν εμάς στην Αθήνα, δεν το έχουμε.

eliki.anatoli6
Κρατώ όλη αυτή την ομορφιά, επειδή θέλω να τη μοιραστώ μαζί σας. Με σας τους υπέροχους και μοναδικούς αναγνώστες του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ που σε καιρούς δύσκολους επιμένετε να είσαστε εδώ, σταθεροί στην προτίμηση σας και να στηρίζετε τον ιστότοπο… Για μας είναι κι αυτή μια ευλογία και σας ευχαριστώ.

eliki.anatoli7
Έτσι όμορφα, αισθάνομαι κι εγώ για σας, καθώς φροντίζω καθημερινά να σας δίνω το καλύτερο που μπορώ, ώστε πραγματικά μπαίνοντας εδώ να μην κατακλύζεστε από το άγχος και την πίεση της καθημερινότητας, αλλά να φεύγετε πιο ανάλαφροι, αναζωογονημένοι… Αυτό είναι που χρειαζόμαστε όλοι…

eliki.anatoli8

Την Κυριακή που μας πέρασε πήγαμε συνάθροιση στην εκκλησία της Κορίνθου. Εμπειρία!

korinthos1
Όπου κι αν πας στις εκκλησίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά θα βρεις διάχυτη την ίδια αγάπη… Και παντού, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό θα ακούσεις ακριβώς το ίδιο πρόγραμμα. Ένα μικρό ζήτημα με τη γλώσσα θα το έχεις, αλλά παντού θα βρεις πρόθυμους μεταφραστές ή να παρακολουθήσεις από τα δικά σου βιβλία.

korinthos2
Την Κυριακή που μας πέρασε πήγαμε συνάθροιση με τους φίλους μας, στην εκκλησία της Κορίνθου. Δεν είχα ξαναπάει κι έτσι χάρηκα πολύ όταν γνώρισα από κοντά την αίθουσα και φυσικά τους αδελφούς μας. Χτισμένη έξω από την πόλη, σύγχρονη με πολύ μεγάλο πάρκινγκ για να εξυπηρετεί άνετα τις ανάγκες όλων των παρευρισκομένων…

korinthos3
Για μένα είχε ακόμα ένα μεγαλύτερο βάρος, μιας και στην Αγία Γραφή υπάρχουν καταχωρημένες δύο επιστολές που είναι γραμμένες από τον απόστολο Παύλο για τους Κορινθίους. Τους γνώριζε μάλιστα καλά μιας και είχε ζήσει εδώ κοντά τους για μερικά χρόνια. Και μάλιστα δούλεψε ως σκηνοποιός για τα προς το ζην.

korinthos4
Έκανα ένα μικρό κύκλο και τη φωτογράφησα πριν μπούμε μέσα για να παρακολουθήσουμε το πρόγραμμα. Σας το είπα από την αρχή μου άρεσε πολύ. Τα πάντα καθαρά και με καλή διευθέτηση και οι αδελφοί μας είχαν γεμάτοι την αίθουσα και συμμετείχαν ενεργά με απαντήσεις του οδηγού ΣΚΟΠΙΑΣ από το βήμα.

korinthos5
Το πιο ωραίο όμως είναι ότι όπου κι αν πάμε συναντάμε φίλους και αδελφούς. Ανθρώπους που κάπου έχουμε ξαναδεί ή έχουμε ξανασυναντηθεί κάποια στιγμή της ζωής μας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που υπάρχει η άποψη να πηγαίνουμε λίγο νωρίτερα από την καθορισμένη ώρα. Η συναναστροφή με αδελφούς είναι πολύ ενθαρρυντική.

korinthos6
Αυτό ακριβώς κάναμε κι εδώ, επωφελούμενοι από τη στάση και παραμονή μας στο σπίτι των φίλων μας στην Αλμυρή Κορινθίας. Η αίθουσα δεν είναι μακριά. Περίπου 15 λεπτά δρόμος από το σπίτι τους, όσο δηλαδή κάνουμε κι εδώ, στην Αθήνα, καθώς πηγαίνουμε να πάρουμε ηλικιωμένους αδελφούς από τα σπίτια τους…

korinthos7

Εμπρηστικό χτύπημα σε Αίθουσα Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη Γερμανία

100
Άγνωστοι έβαλαν φωτιά γύρω από μια Αίθουσα Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Η πυροσβεστική βρήκε μέσα στο κτίριο μια λευκή σκόνη. Για το σκοπό αυτό στήθηκε ένα κινητό εργαστήριο για να εξετάσει το υλικό αυτό. Την ώρα αυτή διεξάγονται έρευνες και ανακρίσεις από την κρατική υπηρεσία ασφάλειας και προστασίας.

germania

Η ίδια Αίθουσα Βασιλείας σε φωτογραφία από το γεγονός. Αποκλεισμένη καθώς είναι με τις κορδέλες της αστυνομίας δίνει την εντύπωση ότι κάτι σοβαρό συνέβει εκεί... Κάπως έτσι λειτουργεί η προπαγάνδα... Γι' αυτό ας το έχουμε υπόψη μας και να μη φοβηθούμε ότι κι αν συμβεί...


martires
Κάτι ετοιμάζουν κι εδώ ώστε να βάλουν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στο στόχαστρο, με άδικες κατηγορίες. Βέβαια αυτή τη φορά ήταν χοντροκομμένο το πράγμα, αλλά είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσουν. Ας είμαστε προετοιμασμένοι για όλα. Το τέλος πλησιάζει. Η θλίψη και ο διωγμός είναι πολύ κοντά μας…

efimeridesΌσο πλησιάζει το τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων του Σατανά και των ακολούθων του πρέπει με κάθε τρόπο να δίνουμε τη μαρτυρία μας, ο καθένας από τη δική του θέση, παρά το γεγονός ότι είμαστε απλοί, ταπεινοί, ασήμαντοι και αδύναμοι άνθρωποι γεμάτοι ατέλειες, παραδίνοντας τους εαυτούς μας, όσο πλησιάζει η ημέρα ολοκληρωτικά στα χεριά του Ιεχωβά και της οργάνωσης του.

Βλέπετε ήδη τι συμβαίνει στη Ρωσία. Το ανώτατο δικαστήριο έκρινε ως εξτρεμιστές τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, ενώ γνωστοί «άγνωστοι» καταστρέφουν, χωρίς κανείς να τους εμποδίζει Αίθουσες βασιλείας και το Μπέθελ… Μάλλον ζούμε σε εποχές δύσκολες που θα τα δούμε όλα.

Παρόμοια ζητήματα θα δούμε να συμβαίνουν και σε φαινομενικά φιλήσυχες χώρες όπως η Γερμανία. Στήνονται γεγονότα, καλλιεργούνται οι εντυπώσεις ώστε τη… δεδομένη στιγμή να επέμβουν οι αρχές.

Και φυσικά η επίθεση και αποπροσανατολισμός γίνεται και από τα ΜΜΕ, που κατά τα άλλα παρουσιάζονται ως σοβαρά, όπως η γερμανική Die Welt ("Ο Κόσμος”). Ο συντάκτης του κειμένου με αφορμή ένα γεγονός για το οποίο δεν λέει και πολλά πράγματα, καταφέρνει να περάσει, τοποθετώντας τάχα στο στόμα των επικριτών των Μαρτύρων του Ιεχωβά, όλες τις εμπαθείς και κακοπροαίρετες πεποιθήσεις του με σκοπό να σκορπίσει ψευδείς ειδήσεις, οι οποίες θα κάνουν στα μάτια των ανθρώπων ακόμα πιο μισητούς και πιο αποκρουστικούς τους αδελφούς μας.

Προσέξτε πως προσπαθεί να το κάνει αυτό στο άρθρο που ακολουθεί θέτοντας ένα απλό γεγονός με όση αλήθεια κι αν έχει στην κατηγορία των πολιτικών. Ενώ πρόκειται για ένα απλό εμπρησμό που μπορεί να έγινε και εντελώς τυχαία ή … επίτηδες, από εκείνους που ενδεχομένως θα ήθελαν να δημιουργήσουν εντυπώσεις:

101Σε μια Αίθουσα Βασιλείας των μαρτύρων του Ιεχωβά στην πόλη Μέντεν της βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας διαπράχθηκε εμπρησμός. Όπως ανακοίνωσε, επίσημα, η πυροσβεστική υπηρεσία της πόλης τη νύχτα της Δευτέρας προς Τρίτη, πολλές μικρές εστίες φωτιάς εντοπίστηκαν σε αρκετά σημεία έξω και γύρω από την Αίθουσα Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Η πυροσβεστική μπόρεσε να σβήσει τις φωτιές γρήγορα με αποτέλεσμα οι ζημιές να είναι περιορισμένες.

Στην είσοδο της Αίθουσας Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά, ωστόσο, εντοπίστηκε άγνωστη λευκή σκόνη από τις δυνάμεις πυρόσβεσης. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος τέθηκε ο χώρος υπό περιορισμό και ειδοποιήθηκε ειδική μονάδα ερευνών από το Ντόρτμουντ για να εξετάσει το υλικό που βρέθηκε.

Η Analytic Task Force έστησε στο σημείο του ατυχήματος ένα κινητό εργαστήριο και διεξήγε επισταμένη ανάλυση της λευκής σκόνης. Το πόρισμα της ανάλυσης έδειξε ότι πρόκειται για «ακίνδυνο υλικό» είπε ένας εκπρόσωπος της πυροσβεστικής της πόλης Μέντεν. Περί τίνος ακριβώς πρόκειται δεν θέλησε αρχικά η πυροσβεστική να πει. Η κρατική υπηρεσία ασφάλειας και προστασίας κατέγραψε τα αποτελέσματα των ερευνών.

Επικριτές θεωρούν την κοινότητα ως «απολυταρχική θρησκευτική αίρεση».

Η βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία είναι το τελευταίο γερμανικό ομοσπονδιακό κρατίδιο που αναγνώρισε το Φεβρουάριο τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ως οργάνωση δημοσίου δικαίου. Έτσι αναγνωρίστηκε ως ισότιμη θρησκεία με τα άλλα θρησκευτικά δόγματα.

Η αμφιλεγόμενη αυτή θρησκευτική κοινότητα αναγνωρίστηκε στο Βερολίνο το 2006 έπειτα από μακροχρόνια δικαστική διαμάχη για πρώτη φορά από ένα ομόσπονδο γερμανικό κρατίδιο ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Στη Γερμανία υπάρχουν επίσημα περισσότερο από 200.000 δραστήρια μέλη.

Διάφοροι επικριτές διαμαρτύρονται ότι η κοινότητα αυτή είναι μια «απολυταρχική αίρεση» και μια «αυταρχική οργάνωση» η οποία απαιτεί τυφλή υπακοή και οδηγεί σε κοινωνική απομόνωση τα μέλη της.

Δεν μας ξαφνιάζει καθόλου. Η ίδια εφημερίδα δημοσίευσε πρόσφατα ένα άρθρο για την ανθρωπιστική βοήθεια που προσέφεραν οι αδελφοί μας στους πρόσφυγες που ζουν στην Γερμανία λέγοντας ότι αντικειμενικός τους σκοπός είναι ο προσηλυτισμός και όχι η άδολη και γνήσια αγάπη.

  • Το άρθρο δημοσιεύθηκε από την καθημερινή γερμανική εφημερίδα Die Welt ("Ο Κόσμος”) στις 5 Σεπτεμβρίου 2017. Μπορείτε να το βρείτε στον διαδικτυακό ιστότοπο της εφημερίδας ακολουθώντας τον ακόλουθο σύνδεσμο. Άλλο ενα δημοσίευμα για το ιδιο θέμα, δείτε ΕΔΩ.

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.kalokeri1

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες…

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαρία, ξαναζωντάνεψαν!

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Τις δυσκολίες που βιώνει ολόκληρη η κοινωνία στην εποχή των μνημονίων, βιώνει και ο Τύπος. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.

Έπρεπε να ζήσω για να το δω κι αυτό. Μια... δήθεν σοσιαλιστική κυβέρνηση, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έβαλε λουκέτο στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Έκλεισε εφημερίδες, αντί να τις στηρίζει με κάθε τρόπο και δυσκόλεψε πολύ τη συνέχιση της έκδοσης πολλών εφημερίδων.

Τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση εφάρμοσε μια παράγραφο που πέρασε στο ντούκου μέσα στο Μεσοπρόθεσμο, χωρίς να τη διαβάσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (όπως άλλωστε έκαναν παντού στη συνέχεια...) και με την οποία σταματά η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών των εφημερίδων, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και... ουσιαστικά τετραπλασιάζει τα έξοδα αποστολής στους συνδρομητές.

Προφανώς ουδείς υποψιάστηκε τι προβλήματα θα δημιουργούσε μια τέτοια απόφαση... Η ζωή το έδειξε στη συνέχεια... Εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, τυπογραφεία απέλυσαν εργαζόμενους, αν δεν έκλεισαν και τα ίδια... Η περίπτωση της press line είναι χαρακτηριστική...

Αναρωτιέμαι: Αυτό ήθελαν πραγματικά; Να κλείσουν οι μικρές εφημερίδες που βγάζουν οι εξωραϊστικοί σύλλογοι και τα συνδικάτα; Ήθελαν να φιμώσουν τις εφημερίδες της περιφέρειας, να τις κλείσουν; Διότι ποια εφημερίδα θα αντέξει κάτω από αυτό το καθεστώς; 

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα τους με κούφια δημοσιογραφικά θέματα που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να ήταν αλήθεια, αυτό. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Σεπτεμβρίου 2017 που εκπέμπετε τώρα... Σίγουρα είναι πολύ ενδιαφέρον!

Διαθέσιμος για δουλειά

Από το Γενάρη του 2012 που σταμάτησα την εργασία μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δηλώνω ότι είμαι διαθέσιμος για δημοσιογραφική δουλειά. Το λεω τώρα τόσο καιρό, χωρίς αποτέλεσμα, έχοντας συναίσθηση των δυσκολιών μιας κοινωνίας που βιώνει τα μνημόνια στο πετσί της... Με περισσότερα από 33 χρόνια εμπειρίας σε δημοσιογραφικά έντυπα, είμαι σε θέση να υλοποιήσω κάθε εκδοτική προσπάθεια με τον καλύτερο τρόπο. Σ' αυτό το Site θα δείτε ενδεικτικές δουλειές μου σε εφημερίδες που εκδίδω ήδη... Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο τηλέφωνο 6932212755 Αγαπώ πολύ, αυτό που ξέρω να κάνω με απόλυτη ευσυνειδησία. Η εργασία είναι μια έντιμη προσπάθεια για την επιβίωση. Προσωπικά το πιστεύω αυτό... Γι' αυτό και παρά τις δυσκολίες συνεχίζω να αγωνίζομαι έντιμα, να βρω κάτι επιπλέον... 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA