Έτσι θυμόμαστε το χωριό κι έτσι θέλουμε να μείνει στη μνήμη μας... Όμορφο και αγαπημένο!

avli1290616
Αν πούμε ότι δεν μας έχει λείψει το χωριό και το πατρικό μας, θα ήταν ψέμα. Δυο χρόνια τώρα, κοντά τρία, έχουμε να πάμε... Όσο κρατάνε οι κακές συνθήκες της πανδημίας και όσο ο φόβος της υπάρχει γύρω μας και κυριαρχεί, κρατιόμαστε. Και ξαφνικά ήρθε και ο μεγάλος σεισμός του περασμένου Σεπτεμβρίου που έκανε ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα, καθώς οι μετασεισμοί δεν έχουν σταματημό..

kathriotita.thrapsano2.170321
Είναι όμως που μας λείπουν οι άνθρωποι, ο τόπος, το καθετί που κουβαλάει μνήμες όμορφες, πασπαλισμένες με τη χρυσόσκονη των παιδικών μας χρόνων. Ναι, είναι όλα αυτά μια νοσταλγία, αλλά πώς να πάμε; Κι ωστόσο ούτε στιγμή δεν πάψαμε να τους σκεφτόμαστε με πολύ αγάπη, καθώς δοκιμάζονται οι αντοχές τους, από πολλές απόψεις.

klisto. gimnastirio3
Ακούμε, διαβάζουμε, ζούμε την κάθε στιγμή και ξέρουμε πως θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο ακόμα. Να κάνουμε υπομονή. Η νέα μετάλληξη του κορονοϊού μας φοβίζει ακόμα περισσότερο και στις απογευματινές ανακοινώσεις οι νεκροί έχουν ακόμα πολύ μεγάλο αριθμό. Τι σχέδια να κάνεις μέσα σε μια εποχή κι ας έχει έρθει, το καλοκαίρι; Ας περιμένουμε λίγο ακόμα και βλέπουμε. Και ας μη ξεθαρρεύουμε με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις για χαλάρωση των μέτρων...

livada1.230319
Ελπίζουμε ότι, κάποια στιγμή, όλο αυτό θα περάσει, οριστικά...Δεν μπορεί να συνεχιστεί επ' άπειρον...  Και τότε, ίσως η ζωή ξαναγυρίσει στα μέτρα που την ξέραμε. Για την ώρα, μόνο να περιμένουμε μπορούμε. Με υπομονή, υπάκουη καρδιά και εγκαρτέρηση. Θα ξαναζήσουμε τέτοιες όμορφες στιγμές, λέμε. Δεν μπορεί, θα αλλάξουν τα πράγματα... Θελουμε να είμαστε αισιόδοξοι.

spiti3.150721
Για την ώρα κρατάμε μικρό καλάθι. Και η όποια αλλαγή δεν θα έρθει, επειδή το επιδιώκουν και το θέλουν οι άνθρωποι. Αυτοί έχουν φροντίσει ήδη να χωριστούν σε εμβολιασμένους και αντιεμβολιαστές. Σε υπάκουους και ανυπάκους. Σε νομοταγείς και... επαναστάτες! Αλλού έχουμε την βάσιμη ελπίδα μας. Και ευτυχώς, ο σεισμός του περασμένου Σεπτεμβρίου, δεν έκανε μεγάλες ζημιές στο σπίτι μας.

agioplastio3

Κρήτη

Ομορφιά στο σπίτι είναι και μερικά απλά πράγματα, όπως το να βάλεις κάδρα στους τοίχους...

kadra1
Ένα από τα πράγματα που θέλαμε να κάνουμε, αυτή τη φορά στο σπίτι μας στο Θραψανό, ήταν να του δώσουμε μια ζεστασιά... Να βάλουμε μερικά κάδρα στους τοίχους που θα το ομόρφαιναν και θα έκαναν πιο όμορφη τη διαμονή μας εδώ. Το κάναμε λοιπόν, χθες..

kadra2
Και επειδή οι τεχνικές μου γνώσεις, ακόμη και γι' αυτά τα απλά πράγματα, είναι περιορισμένες, (παρακαλώ δεν θέλω γέλια, ιδιαίτερα από τους φίλους μου...) ο Νίκος μας βοήθησε πολύ σ' αυτή την προσπάθεια... Ας είναι καλά. Η βοήθεια του, αποδείχτηκε ανεκτίμητη.

kadra3
Παρακολουθούσα από κοντά τις εργασίες του. Λέω κάποια στιγμή, πού ξέρεις, θα τα καταφέρω κι εγώ να βάλω ένα καρφί στον τοίχο, στη σωστή του θέση προκειμένου να κρεμαστεί ο πίνακας. Πραγματικά, δεν έχω λόγους να απογοητεύομαι. Ξέρω, ότι κάποτε θα τα καταφέρω.

kadra4
Ωστόσο, το να εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους που γνωρίζουν, είναι ένδειξη σοφίας. Κάθε βήμα είχε την αξία του, Κι εγώ κατέγραφα κάθε κίνηση του Νίκου που μου έκανε εντύπωση. Με ενδιέφερε να δω τον τρόπο που δούλευε τα πράγματα, ο Νίκος. Και τις προτεραιότητες που έβαζε.

kadra5
Δεν έχουν σημασία αυτά καθεαυτά τα έργα... Απλά πράγματα είναι, που ωστόσο δίνουν μια ζεστασιά στο χώρο. Αυτός ήταν ο σκοπός μας και καθώς βλέπω συνολικά το αποτέλεσμα, νομίζω ότι τον πετύχαμε. Φυσικά η Σούλα είχε το γενικό πρόσταγμα. Και το γούστο, στο να κάνει πράγματα.

kadra6
Το έργο της Αστρίντ με τις παπαρούνες, βρήκε το χώρο του και του έδωσε χρώμα... Μας το είχε κάνει δώρο, πριν δυο χρόνια, όταν είμαστε φιλοξενούμενοι τους στο σπίτι τους στο Αβινιόν της Γαλλίας. Δεν είναι επαγγελματίας, αλλά έχει πολύ αγάπη το έργο της.

kadra7
Από την άλλη, απλές συνθέσεις, έτσι όπως τις οραματίστηκε η Σούλα έδωσαν μια άλλη όψη στοπ σπίτι μας. Το να αγαπάς τον τόπο που μένεις και να τον φροντίζεις είναι κάτι όμορφο το δίχως άλλο. Το να μοιράζεσαι με τον άνθρωπο σου τέτοιες ανησυχίες είναι ακόμα πιο όμορφο.

Είχαμε καιρό να δούμε το πάρκο Γεωργιάδη στο κέντρο του Ηρακλείου. Και ήταν αλλαγμένο

parko.georgiadi1
Είχαμε δυο χρόνια να έρθουμε στο Ηράκλειο. Διάφοροι λόγοι δεν μας το επέτρεψαν. Και τώρα που είμαστε στο χωριό μου Θραψανό, όλο και κάτι θα χρειαστούμε από την πόλη. Οπότε συχνά βρισκόμαστε εκεί. Και φυσικά θα περάσουμε από το πάρκο.

parko.georgiadi2
Παλιότερα εδώ πίναμε το καφεδάκι μας ή το ποτό μας. Δείτε ΕΔΩ ένα παλιότερο δημοσίευμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Αυτό ακριβώς κάναμε, όπως λέμε και στο δημοσίευμα. Ψάχναμε για λίγη ηρεμία εδώ. Όπως η Σούλα που σ' αυτό το παγκάκι του πάρκου έγραψε ιστορία...

parko.georgiadi3
Κοιτάξτε πόσο άδειο μοιάζει το πάρκο χωρίς το καφέ μπαρ που λειτουργούσε... Πραγματικά πιάνεται η ψυχή σου από το θέαμα. Αλλά ίσως η εικόνα που βλέπουμε να αντιπροσωπεύει αποκλειστικά το σήμερα, Διότι, όπως διαβάζουμε ΕΔΩ, οι άνθρωποι έχουν σχέδια.

parko.georgiadi4
Για την ώρα πάντως τα πράγματα είναι έτσι όπως τα βλέπετε στη φωτογραφία. Η καντίνα ερειπωμένη και άδεια. Όπως και η μικρή πλατειούλα μπροστά από το μικρό κτίριο. Και κάποιοι άνθρωποι αντιδρούν βλέποντα για καιρό αυτό το θέαμα. Δείτε ΕΔΩ.

parko.georgiadi5
Ωστόσο, έστω κι έτσι, το πάρκο είναι όμορφο, ιδιαίτερα το καλοκαίρι. Εδώ θα βρεις λίγη δροσιά και μπορεί να γίνει τόπος ραντεβού φίλων καθώς βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο της πόλης του Ηρακλείου, ενώ κοντά του έχει και το παρκινγκ για τα αυτοκίνητα.

parko.georgiadi6
Και πάντα θα υπάρχει ένα παγκάκι να ξαποστάσεις. Όπως αυτό που κάθισε η Σούλα για να ξεκουραστεί λίγο από τη βόλτα μας. Το χρειαζόταν. Το να περπατάς στην πόλη σε μια εποχή που θυμίζει καλοκαίρι, μάλλον είναι μια καλή ευκαιρία για μια ανάσα...

parko.georgiadi7
Φυσικά κάθε μέρα εδώ θα βρεις πάγκους με βιολογικά προϊόντα για να αγοράσεις. Και κάποτε στον ίδιο τόπο γίνονται ανθοκομικές εκθέσεις. Όπως αυτή ΕΔΩ για την οποία μιλούμε σε ένα παλιότερο δημοσίευμα μας στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Ομορφιά για τα μάτια και την ψυχή.

parko.georgiadi8
Τι ξέρετε για την ιστορία της ονοματοδοσίας του πάρκου; Εμείς το ψάξαμε λίγο το πράγμα και δείτε ΕΔΩ τι ανακαλύψαμε. Κι από την άλλη, δείτε ΕΔΩ, σας έχουμε ως ντοκουμέντο ένα δημοσίευμα για τον δήμαρχο κ. Γεωργιάδη που έχει ειδική αξία για κάποιους συνανθρώπους μας.

Όμορφες στιγμές στο ρακοκάζανο του Θραψανού, βγάζοντας τη φετινή ρακή του Αγησίλαου...

rakokazano1
Χθες πήγαμε στο ρακοκάζονο του Θραψανού. Έβγαζε τη ρακή του, ο Αγησίλαος... Στο Site του Δήμου Μινώα που περιηγηθήκαμε, είδαμε ένα πολύ πλούσιο αφιέρωμα για τα ρακοκάζανα στην ευρύτερη περιοχή της Πεδιάδας, από το οποίο πήραμε και το βασικό υλικό, για να φτιάξουμε αυτό το άρθρο. Εδώ μπροστά στο ρακοκάζανο την ώρα εργασίας του.

rakokazano2
Οι αμπελώνες της Μινώα Πεδιάδας αποτελούν τον πιο όμορφο κήπο της περιοχής και ίσως το πιο πλούσιο, καθώς εκτός από τα σταφύλια και το κρασί, δίνουν στους κατοίκους της πεδιάδας και σε όλο τον κόσμο την περίφημη κρητική ρακή ή τσικουδιά. Εδώ η Σούλα, η Στασούλα και η φίλη μας Ζωή.

rakokazano3
Η ρακή έχει ως πρώτη ύλη της τα στέμφυλα ή στράφυλα, δηλαδή τη μάζα που απομένει μετά την συμπίεση του σταφυλοπολτού για την παραγωγή του κρασιού. Η ρακή είναι ποτό μονής απόσταξης, σε αντίθεση με το ούζο και το τσίπουρο. Η παραδοσιακή οικιακή απόσταξη όπως συναντιέται σήμερα γίνεται σε «καζάνια» χώρους όπου υπάρχει άδεια από το κράτος.

rakokazano4
Το έθιμο του ρακοκάζανου θεσμοθετήθηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο το 1920 όπου και δόθηκαν άδειες στους κρητικούς αγρότες. Ο ιδιοκτήτης της άδειας κατέχει και τον χώρο που φιλοξενείται το καζάνι. Παραδοσιακά οι άδειες μεταβιβάζονται από πατέρα σε γιο, ενώ κάποιος μπορεί να αγοράσει από κάποιον κάτοχο την σχετική άδεια.

rakokazano5
Τα «καζανέματα», όπως λέγονται, γίνονται σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους όπου περίοπτη θέση κατέχει φυσικά το καζάνι. Το καζάνι ποικίλει σε διαστάσεις αναλόγως την δυναμική απόσταξης του. Η διαδικασία όμως είναι πάντα η ίδια. Το καζάνι αποτελείται από 3 βασικά μέρη. Εδώ βλέπετε το ένα, την ώρα που βάζουν τα νέα στέμφυλα.

rakokazano6
Εδώ φαίνεται καθαρά η βάση ή τσουκάλι, το καπάκι και ο σωλήνας, όπου μεταφέρεται ο ατμός. Τα στέμφυλα τοποθετούνται στο  (ας το πούμε) τσουκάλι, η βράση ξεκινάει, ο ατμός συγκεντρώνεται και αρχίζει η απόσταξη. Εδώ η Σούλα παρακολουθεί τη διαδικασία, καθώς βγάζουν φωτιά, για να βάλουμε πατάτες...

rakokazano7
Το καζάνι όμως πέρα από ένα οικονομικό συμπλήρωμα για κάθε οικογένεια αποτελεί κυρίως ένα κοινωνικό γεγονός, μια αφορμή για γλέντι και τραγούδι. Γύρω από ένα καζάνι μπορούν να βρεθούν από 2 έως 100 άτομα. Η ποσότητα των στραφύλων ορίζει τον χρόνο του γλεντιού που μπορεί να διαρκέσει αρκετές μέρες.

rakokazano8
Τα κάρβουνα και η χόβολη της φωτιάς του καζανιού, δίνουν την λύση είτε ως εστίες μαγειρέματος, είτε ως θέρμανση. Πατάτες οφτές, απάκια και λουκάνικα στα κάρβουνα, άφθονο αντικρυστό ντόπιο κατσίκι, συνοδεύουν την πρωτόρακη. Εμείς μείναμε χθες, στην πατάτα και στη ρακή, αλλά κι αυτά ήταν πολύ όμορφα.

Αφορμή να βρεθούμε με φίλους για μεσημεριανό φαγητό σε μια ταβέρνα στις Ξηροκαμάρες

xirokamares1
Κυριακή, πρώτη μέρα στο Θραψανό και όπως το περιμέναμε, η μέρα ήταν γενικά όμορφη... Καλεσμένοι του Αντώνη και της Ελένης και μαζί με τον Αγησίλαο και τη Στασούλα πήγαμε σε μια όμορφη ταβέρνα στις Ξηροκαμάρες, στο δρόμο που πηγαίνει προς τη Χερσόνησο. Εδώ η Σούλα στον κορμό μιας χαρουπιάς, μιας κάποιας ηλικίας.

xirokamares2
Στην ίδια χαρουπιά, τα κορίτσια της παρέας: Η Σούλα, η Στασούλα και η Ελένη, Εξαιρετικό σε ομορφιά στιγμιότυπο... Υπήρχαν και πολλές άλλες όμορφες φωτογραφίες στο τάμπλετ της Στασούλας, αλλά κάτι έγινε και τις χάσαμε, μέχρι να τις ξαναβρούμε. Διότι εμείς γνωρίζουμε ότι από μόνες τους, δεν παίρνουν πρωτοβουλίες.

xirokamares3
Μας εντυπωσίασε αυτό το δέντρο και καθίσαμε λίγο περισσότερο καθώς ετοιμαζόμαστε να φύγουμε πια και να επιστρέψουμε σπίτι μας. Περάσαμε ωραία σαν παρέα. Και ευχαριστούμε τον Αντώνη και την Ελένη, για τη φιλοξενία τους. Ήταν πολύ όμορφο εκ μέρους τους. Όλοι ωφεληθήκαμε από αυτή την συναναστροφή.

xirokamares4
Ένα στιγμιότυπο μέσα από την ταβέρνα. Θα μπορούσε να ήταν και καλύτερο, αλλά σε κάθε περίπτωση, αποτυπώνει ζωντανά της στιγμή, καθώς η Στασούλα με γην Ελένη, συζητούν χωρίς να ξέρουν ότι εγώ με το κινητό μου φωτογραφίζω το χώρο. Δημοσιογραφικά, είναι στη σωστή κατεύθυνση.

xirokamares5
Αυτή τη φωτογραφία την τράβηξε ο νεαρός που μας σερβίρισε. Η ταβέρνα, όπως οι περισσότερες ανάλογες επιχειρήσεις λειτουργούν σε οικογενειακή βάση. Έτσι κι αυτοί. Οι γονείς του, ήταν τα αφεντικά. Και ο ίδιος ένιωσε την ανάγκη και την υποχρέωση να εργαστεί εκεί.

xirokamares6
Ακόμα ένα στιγμιότυπο μέσα από την ταβέρνα. Χαρακτηριστικά τα κρητικά στοιχεί. Τα διακρίνετε φαντάζομαι. Δεν είναι και τόσο δύσκολο. Αλλά και τα φαγητά που σέρβιρε είχαν κάτι από την κρητική κουζίνα. Χοιρινό με πατάτες στον ξυλόφουρνο, κάτι που χαρήκαμε κι εμείς...

Εφτάζυμο (φτάζυμο) ψωμί και παξιμάδι όπως το κάνουν παραδοσιακά στην Κασταμονίτσα

eftazima1
Ο ορισμός είναι από το λεξικό: Εφτάζυμος -η -ο [eftázimos] & επτάζυμος -η -ο [eptázimos]: για ψωμί που δε γίνεται με τη συνηθισμένη ζύμη, αλλά με πολτό από ρεβίθια και που χρησιμοποιείται κυρίως για παξιμάδια. || (ως ουσ.) το εφτάζυμο, εφτάζυμο ψωμί. || (ως ουσ.) τα εφτάζυμα, εφτάζυμα παξιμάδια.

eftazima2
Η Ανατολική Κρήτη φημίζεται για το φτάζυμο ή εφτάζυμο ψωμί και παξιμάδι! Στην Έμπαρο, στη Βιάννο, στην Πεδιάδα, στο Μεραμπέλλο, στην Ιεράπετρα, στο οροπέδιο του Λασιθίου, φτιάχνουν αξεπέραστα φτάζυμα. Εμείς θα επικεντρωθούμε στα εφτάζυμα ψωμιά που φτιάχνει η γιαγιά του Γιάννη, από την Κασταμονίτσα.

eftazima3
Η λέξη εφτάζυμο αν και παραπέμπει σε «επτά φορές ζυμωμένο ψωμί» είναι παραφθορά όπως μας λένε οι φιλόλογοι της λέξης «αυτόζυμο». Αυτόζυμο λοιπόν, φτάζυμο και τελικά εφτάζυμο! Ψωμί που καλύπτεται από μυστήρια και δοξασίες, που ζυμώνεται μυστικά, κρυφά απ’ όλους, ακόμη κι από τους άντρες του σπιτιού!

eftazima4
Και οι φωτογραφίες και οι πληροφορίες, πέρα από αυτές που βρήκαμε στο διαδίκτυο σε εμπεριστατωμένη έρευνα που κάναμε, τις πήραμε από τον τοίχο του φίλου μας Γιάννη Μανουσάκη, από το Καστέλλι που τα εμπορεύεται. Μπορούμε να σας βεβαιώσουμε ότι είναι καταπληκτικά, καθώς τα έχουμε γευτεί.

eftazima5
Ό ίδιος έχει δημοσιεύσει αυτές τις μοναδικές φωτογραφίες ,από την προετοιμασία της γιαγιά του. Πρόκειται για ένα πλούσιο ψωμί, που συνηθίζεται σε γιορτές και σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Μπίζιλο (ευαίσθητο) στην παρασκευή του, αλλά πολύ νόστιμο και μυρωδάτο.

eftazima6
Δεν θέλει πολύ κόπο, αλλά θέλει τρόπο -όπως λέει και η γνωστή διαφήμιση- και θέλει να είσαι εκεί στα φουσκώματά του, ακόμη κι αν δεν ασχολείσαι όλη την ώρα μαζί του. Πολλά λαογραφικά για το εφτάζυμο λέει το "Δυοσμαράκι" στο υπέροχο blog του. Εξίσου νόστιμα είναι και τα φτάζυμα παξιμάδια.

eftazima7
Η χρυσοχέρα γιαγιά του Γιάννη από την Κασταμονίτσα πλάθει τα Εφτάζυμα. Και ο Γιάννης τα προωθεί στην αγορά. Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα εστίες αντίστασης στον ισοπέδωση. Κι ευτυχώς που κάποιοι επιμένουν στην παράδοση, συνεχίζοντας να φτιάχνουν καλό ποιοτικά, ψωμί...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA