Όταν κόβεις τα σταφύλια για να τα κάνεις κρασί... Τα κρασοστάφυλα πάνε πατητήρι...

krasostafila.lui1.150920
Ο φίλος μας ο Λούης από τα Αποίκια της Άνδρου μας έδωσε το ερέθισμα να κάνουμε αυτό το σημείωμα. Ανέβασε στον τοίχο του (πέρσι τέτοια εποχή) δυο φωτογραφίες μια στο αμπέλι και μια μέσα στο πατητήρι του... Και μας προσκάλεσε, όταν με το καλό γίνει το κρασί, να πάμε να πιούμε μαζί του, μια κούπα. Και ο Λούης, ότι λέει το εννοεί...

krasostafila
Αυτές τις πήραμε από τον τοίχο της Φρειδερίκης Φωτεινού... Δεν πρέπει να είναι δικιά της, αν και η ίδια τραβά πολύ ωραίες φωτογραφίες. Μάλλον έχει βρει τον τόπο στο διαδίκτυο, για να παίρνει επίσης πολύ όμορφες φωτογραφίες κι έτσι αναπληρώνει το κενό των δικών της.

krasostafila.lui2.150920
Κι εδώ είμαστε στην Άνδρο, στο πατητήρι του Λούη, στα Αποίκια. Σε λίγο όλα αυτά τα σταφίλια θα έχουν γίνει μούστος κι ο μούστος κρασί. Υποσχεθήκαμε, τότε, να πάμε να το γευτούμε. Και θα το προσπαθήσουμε. Θα είναι και μια καλή ευκαιρία να δούμε τους φίλους μας στο νησί. Και το κάναμε φέτος το καλοκαίρι καθώς είμαστε εκεί με την Έστερ και τη Χλόη... Ευχατριστούμε, φίλε Λούη!

Κρήτη

Όμορφες στιγμές στο ρακοκάζανο του Θραψανού, βγάζοντας τη φετινή ρακή του Αγησίλαου...

rakokazano1
Χθες πήγαμε στο ρακοκάζονο του Θραψανού. Έβγαζε τη ρακή του, ο Αγησίλαος... Στο Site του Δήμου Μινώα που περιηγηθήκαμε, είδαμε ένα πολύ πλούσιο αφιέρωμα για τα ρακοκάζανα στην ευρύτερη περιοχή της Πεδιάδας, από το οποίο πήραμε και το βασικό υλικό, για να φτιάξουμε αυτό το άρθρο. Εδώ μπροστά στο ρακοκάζανο την ώρα εργασίας του.

rakokazano2
Οι αμπελώνες της Μινώα Πεδιάδας αποτελούν τον πιο όμορφο κήπο της περιοχής και ίσως το πιο πλούσιο, καθώς εκτός από τα σταφύλια και το κρασί, δίνουν στους κατοίκους της πεδιάδας και σε όλο τον κόσμο την περίφημη κρητική ρακή ή τσικουδιά. Εδώ η Σούλα, η Στασούλα και η φίλη μας Ζωή.

rakokazano3
Η ρακή έχει ως πρώτη ύλη της τα στέμφυλα ή στράφυλα, δηλαδή τη μάζα που απομένει μετά την συμπίεση του σταφυλοπολτού για την παραγωγή του κρασιού. Η ρακή είναι ποτό μονής απόσταξης, σε αντίθεση με το ούζο και το τσίπουρο. Η παραδοσιακή οικιακή απόσταξη όπως συναντιέται σήμερα γίνεται σε «καζάνια» χώρους όπου υπάρχει άδεια από το κράτος.

rakokazano4
Το έθιμο του ρακοκάζανου θεσμοθετήθηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο το 1920 όπου και δόθηκαν άδειες στους κρητικούς αγρότες. Ο ιδιοκτήτης της άδειας κατέχει και τον χώρο που φιλοξενείται το καζάνι. Παραδοσιακά οι άδειες μεταβιβάζονται από πατέρα σε γιο, ενώ κάποιος μπορεί να αγοράσει από κάποιον κάτοχο την σχετική άδεια.

rakokazano5
Τα «καζανέματα», όπως λέγονται, γίνονται σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους όπου περίοπτη θέση κατέχει φυσικά το καζάνι. Το καζάνι ποικίλει σε διαστάσεις αναλόγως την δυναμική απόσταξης του. Η διαδικασία όμως είναι πάντα η ίδια. Το καζάνι αποτελείται από 3 βασικά μέρη. Εδώ βλέπετε το ένα, την ώρα που βάζουν τα νέα στέμφυλα.

rakokazano6
Εδώ φαίνεται καθαρά η βάση ή τσουκάλι, το καπάκι και ο σωλήνας, όπου μεταφέρεται ο ατμός. Τα στέμφυλα τοποθετούνται στο  (ας το πούμε) τσουκάλι, η βράση ξεκινάει, ο ατμός συγκεντρώνεται και αρχίζει η απόσταξη. Εδώ η Σούλα παρακολουθεί τη διαδικασία, καθώς βγάζουν φωτιά, για να βάλουμε πατάτες...

rakokazano7
Το καζάνι όμως πέρα από ένα οικονομικό συμπλήρωμα για κάθε οικογένεια αποτελεί κυρίως ένα κοινωνικό γεγονός, μια αφορμή για γλέντι και τραγούδι. Γύρω από ένα καζάνι μπορούν να βρεθούν από 2 έως 100 άτομα. Η ποσότητα των στραφύλων ορίζει τον χρόνο του γλεντιού που μπορεί να διαρκέσει αρκετές μέρες.

rakokazano8
Τα κάρβουνα και η χόβολη της φωτιάς του καζανιού, δίνουν την λύση είτε ως εστίες μαγειρέματος, είτε ως θέρμανση. Πατάτες οφτές, απάκια και λουκάνικα στα κάρβουνα, άφθονο αντικρυστό ντόπιο κατσίκι, συνοδεύουν την πρωτόρακη. Εμείς μείναμε χθες, στην πατάτα και στη ρακή, αλλά κι αυτά ήταν πολύ όμορφα.

Αφορμή να βρεθούμε με φίλους για μεσημεριανό φαγητό σε μια ταβέρνα στις Ξηροκαμάρες

xirokamares1
Κυριακή, πρώτη μέρα στο Θραψανό και όπως το περιμέναμε, η μέρα ήταν γενικά όμορφη... Καλεσμένοι του Αντώνη και της Ελένης και μαζί με τον Αγησίλαο και τη Στασούλα πήγαμε σε μια όμορφη ταβέρνα στις Ξηροκαμάρες, στο δρόμο που πηγαίνει προς τη Χερσόνησο. Εδώ η Σούλα στον κορμό μιας χαρουπιάς, μιας κάποιας ηλικίας.

xirokamares2
Στην ίδια χαρουπιά, τα κορίτσια της παρέας: Η Σούλα, η Στασούλα και η Ελένη, Εξαιρετικό σε ομορφιά στιγμιότυπο... Υπήρχαν και πολλές άλλες όμορφες φωτογραφίες στο τάμπλετ της Στασούλας, αλλά κάτι έγινε και τις χάσαμε, μέχρι να τις ξαναβρούμε. Διότι εμείς γνωρίζουμε ότι από μόνες τους, δεν παίρνουν πρωτοβουλίες.

xirokamares3
Μας εντυπωσίασε αυτό το δέντρο και καθίσαμε λίγο περισσότερο καθώς ετοιμαζόμαστε να φύγουμε πια και να επιστρέψουμε σπίτι μας. Περάσαμε ωραία σαν παρέα. Και ευχαριστούμε τον Αντώνη και την Ελένη, για τη φιλοξενία τους. Ήταν πολύ όμορφο εκ μέρους τους. Όλοι ωφεληθήκαμε από αυτή την συναναστροφή.

xirokamares4
Ένα στιγμιότυπο μέσα από την ταβέρνα. Θα μπορούσε να ήταν και καλύτερο, αλλά σε κάθε περίπτωση, αποτυπώνει ζωντανά της στιγμή, καθώς η Στασούλα με γην Ελένη, συζητούν χωρίς να ξέρουν ότι εγώ με το κινητό μου φωτογραφίζω το χώρο. Δημοσιογραφικά, είναι στη σωστή κατεύθυνση.

xirokamares5
Αυτή τη φωτογραφία την τράβηξε ο νεαρός που μας σερβίρισε. Η ταβέρνα, όπως οι περισσότερες ανάλογες επιχειρήσεις λειτουργούν σε οικογενειακή βάση. Έτσι κι αυτοί. Οι γονείς του, ήταν τα αφεντικά. Και ο ίδιος ένιωσε την ανάγκη και την υποχρέωση να εργαστεί εκεί.

xirokamares6
Ακόμα ένα στιγμιότυπο μέσα από την ταβέρνα. Χαρακτηριστικά τα κρητικά στοιχεί. Τα διακρίνετε φαντάζομαι. Δεν είναι και τόσο δύσκολο. Αλλά και τα φαγητά που σέρβιρε είχαν κάτι από την κρητική κουζίνα. Χοιρινό με πατάτες στον ξυλόφουρνο, κάτι που χαρήκαμε κι εμείς...

Εφτάζυμο (φτάζυμο) ψωμί και παξιμάδι όπως το κάνουν παραδοσιακά στην Κασταμονίτσα

eftazima1
Ο ορισμός είναι από το λεξικό: Εφτάζυμος -η -ο [eftázimos] & επτάζυμος -η -ο [eptázimos]: για ψωμί που δε γίνεται με τη συνηθισμένη ζύμη, αλλά με πολτό από ρεβίθια και που χρησιμοποιείται κυρίως για παξιμάδια. || (ως ουσ.) το εφτάζυμο, εφτάζυμο ψωμί. || (ως ουσ.) τα εφτάζυμα, εφτάζυμα παξιμάδια.

eftazima2
Η Ανατολική Κρήτη φημίζεται για το φτάζυμο ή εφτάζυμο ψωμί και παξιμάδι! Στην Έμπαρο, στη Βιάννο, στην Πεδιάδα, στο Μεραμπέλλο, στην Ιεράπετρα, στο οροπέδιο του Λασιθίου, φτιάχνουν αξεπέραστα φτάζυμα. Εμείς θα επικεντρωθούμε στα εφτάζυμα ψωμιά που φτιάχνει η γιαγιά του Γιάννη, από την Κασταμονίτσα.

eftazima3
Η λέξη εφτάζυμο αν και παραπέμπει σε «επτά φορές ζυμωμένο ψωμί» είναι παραφθορά όπως μας λένε οι φιλόλογοι της λέξης «αυτόζυμο». Αυτόζυμο λοιπόν, φτάζυμο και τελικά εφτάζυμο! Ψωμί που καλύπτεται από μυστήρια και δοξασίες, που ζυμώνεται μυστικά, κρυφά απ’ όλους, ακόμη κι από τους άντρες του σπιτιού!

eftazima4
Και οι φωτογραφίες και οι πληροφορίες, πέρα από αυτές που βρήκαμε στο διαδίκτυο σε εμπεριστατωμένη έρευνα που κάναμε, τις πήραμε από τον τοίχο του φίλου μας Γιάννη Μανουσάκη, από το Καστέλλι που τα εμπορεύεται. Μπορούμε να σας βεβαιώσουμε ότι είναι καταπληκτικά, καθώς τα έχουμε γευτεί.

eftazima5
Ό ίδιος έχει δημοσιεύσει αυτές τις μοναδικές φωτογραφίες ,από την προετοιμασία της γιαγιά του. Πρόκειται για ένα πλούσιο ψωμί, που συνηθίζεται σε γιορτές και σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Μπίζιλο (ευαίσθητο) στην παρασκευή του, αλλά πολύ νόστιμο και μυρωδάτο.

eftazima6
Δεν θέλει πολύ κόπο, αλλά θέλει τρόπο -όπως λέει και η γνωστή διαφήμιση- και θέλει να είσαι εκεί στα φουσκώματά του, ακόμη κι αν δεν ασχολείσαι όλη την ώρα μαζί του. Πολλά λαογραφικά για το εφτάζυμο λέει το "Δυοσμαράκι" στο υπέροχο blog του. Εξίσου νόστιμα είναι και τα φτάζυμα παξιμάδια.

eftazima7
Η χρυσοχέρα γιαγιά του Γιάννη από την Κασταμονίτσα πλάθει τα Εφτάζυμα. Και ο Γιάννης τα προωθεί στην αγορά. Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα εστίες αντίστασης στον ισοπέδωση. Κι ευτυχώς που κάποιοι επιμένουν στην παράδοση, συνεχίζοντας να φτιάχνουν καλό ποιοτικά, ψωμί...

Μια αναφορά στο μέλι του Αγησίλαου. Λίγο, αλλά πολύ εξαιρετικό. Δες πόσο αγνά το βγάζει

meli1
Το έχω δει και από κοντά πώς λειτουργεί αυτό το μηχάνημα. Οι άνθρωποι που έχουν μελίσσια βάζουν το τελάρο με το μέλι, όπως το παίρνουν φορτωμένο από τη κυψέλη και χωρίς καμιά ανθρώπινη παρέμβαση, το βγάζουν με τη φυγόκεντρο δύναμη. Καθαρό μέλι, αληθινό μέλι. Δείτε ΕΔΩ άλλο ένα δημοσίευμα που έκανα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, παλιότερα για το μέλι...

meli2
Δεν είναι καθόλου τυχαίο που γίνεται ανάρπαστο. Που έχει τους αγοραστές έτοιμους, πριν ακόμα μαζευτεί και μπει στα βάζα του ενός κιλού. Ο Αγησίλαος συνεργάζεται με τον Αιμίλιο. Η μελισσοκομία είναι ολόκληρη επιστήμη και χρειάζεται πολύ προσοχή για να έχει επιτυχία. Μια χρονιά στη Γιορτή του Θραψανιώτη αγγειοπλάστη. Δείτε ΕΔΩ ένα περίπτερο για το μέλι...

meli3
Να και ο Αγησίλαος επί το έργον. Στο παλιό μαγαζί του πατέρα του. Εδώ έχουν τα εργαλεία που χρειάζονται για να βγάλουν το μέλι. Κι ευτυχώς που σχεδόν πάντα έχουν επιτυχία, γιατί η παραγωγή είναι μικρή και έχει όρια. Τους αξίζει η ανταμοιβή αυτή. ΕΔΩ μπορείτε να δείτε ένα παλιότερο δημοσίευμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ όπου παρακολούθησα από κοντά κάτι παρόμοιο με το σημερινό.

meli4
Διότι το αγαπά πραγματικά αυτό που κάνει. Δεν θα ξεχάσω ποτέ στα καλοκαίρια που έμεινα φιλοξενούμενος σπίτι τους, όταν ετοίμαζε ζάχαρη σε μεγάλες ποσότητες, σε δύσκολες εποχές για να φάνε οι μέλισσες και να μην αρχίσουν να τρώνε το μέλι από την ανάγκη της επιβίωσης τους. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ πριν από τρία χρόνια στο Βανκούβερ του Καναδά, όπου ένας Έλληνας φτιάχνει λουκουμάδες με μέλι.

meli5
Κάθε βήμα τους είναι προσεγμένο και όχι μόνο στην τελευταία φάση, που είναι αυτή της εξαγωγής του μελιού. Έχω πάει μαζί τους, όταν έψαχναν να βρουν πεύκα στη νότια μεριά της Κρήτης, κοντά στη Βιάνο προκειμένου να μεταφέρουν τις κυψέλες, όταν καλοκαιριάσει και δεν υπάρχουν θυμάρι και λουλούδια.

meli6
Δικαιολογημένα η παρέα που εργάστηκε θα καθίσει για ένα κρασί με μεζέ. Είναι η μικρή αμοιβή τους. Συχνά στην παρέα θα προσκολληθούν κι άλλοι, αλλά αυτή είναι η χαρά των ανθρώπων που έχουν μάθει να μοιράζονται πράγματα. Και ο Αγησίλαος δίνει ακόμα και την ψυχή του.

Υπέροχα, μοναδικά φρούτα εποχής και λουλούδια, η αγάπη μας, που ομορφαίνουν τη ζωή μας

sika.stafilia
Σήμερα είναι μια μέρα ιδιόμορφη... Από το πρωί θα είμαστε στους δρόμους. Ταξιδεύουμε για Θεσσαλονίκη κι από κει για Πολύχρονο. Πάμε προσκαλεσμένοι των φίλων μας Άρη και Χάρις και θα μείνουμε κοντά τους, δύο εβδομάδες... Μικρές διακοπές του Σεπτεμβρίου.

avli.stas.1
Όπως καταλαβαίνετε την ανάρτηση που διαβάζετε τώρα την κάναμε από χθες, οπότε θέλαμε να έχει κάτι όμορφο. Και τι πιο όμορφο υπάρχει από τα φρούτα εποχής, τα σύκα και τα σταφύλια και φυσικά τα λουλούδια που είναι και θα παραμείνουν διαχρονικά όμορφα.

luludia.1.260818
Εικόνες που ξεκουράζουν το μυαλό και φέρνουν γαλήνη στην καρδιά. Ποιός είναι αυτος που στις δύσκολες μέρες που περνάμε δεν το έχει ανάγκη. Όλοι το έχουμε ανάγκη κι ας μην το λένε μερικοί από υπερηφάνεια, ότι δήθεν είναι δυνατοί και δεν επηρεάζονται από τέτοια πράγματα.

avli.stas.2
Τα περισσότερα λουλούδια που βλέπετε στη σημερινή ανάρτηση είναι από την αυλή της αδελφής μου Στασούλας. Τα βλέπεις ζωντανά, είναι εκεί, τα περιποιείται και τους δείχνει την αγάπη της. Πώς λοιπόν θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Δεν γίνεται...

avli.stas.3
Αυτό το ωραίο φύλο, το πανέμορφο είναι στο κέντρο της αυλής της. Και πάντα είναι πανέμορφο. Ασφαλώς κι ο ήλιος παίζει το ρόλο του. Μερικά φυτά, αυτό θέλουν, ήλιο και νερό. Και φυσικά να νιώσουν ότι τα αγαπάτε, να σας ακούν να τους μιλάτε και γενικά να ασχολείστε μαζί τους.

luludia.2.260818
Όλη η δημιουργία χρειάζεται αγάπη. Τι, νομίζατε μόνο οι άνθρωποι; Αυτοί είναι ίσως οι πρώτοι, αλλά οτιδήποτε μας περιβάλλει έχει φτιαχτεί μ' αυτό το σκοπό, να μας δίνει χαρά στην καρδιά, να κάνει τις αισθήσεις μας να ταξιδεύουν σε μέρη πιο όμορφα, μοναδικά.

avli.stas.4
Ακόμα κι αυτές οι γλάστρες που είναι απέναντι, από το σπίτι της Στασούλας, στην παλιά (ανενεργή πια...) δεξαμενή του χωριού μας. Κι εκεί έχει φροντίσει να βάλει, ώστε ο μικρός δρόμος που οδηγεί στον κεντρικό, να είναι υπέροχος. Έτσι είναι, άμα έχεις γούστο.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA