Έτσι θυμόμαστε το χωριό κι έτσι θέλουμε να μείνει στη μνήμη μας... Όμορφο και αγαπημένο!

avli1290616
Αν πούμε ότι δεν μας έχει λείψει το χωριό και το πατρικό μας, θα ήταν ψέμα. Δυο χρόνια τώρα, κοντά τρία, έχουμε να πάμε... Όσο κρατάνε οι κακές συνθήκες της πανδημίας και όσο ο φόβος της υπάρχει γύρω μας και κυριαρχεί, κρατιόμαστε. Και ξαφνικά ήρθε και ο μεγάλος σεισμός του περασμένου Σεπτεμβρίου που έκανε ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα, καθώς οι μετασεισμοί δεν έχουν σταματημό..

kathriotita.thrapsano2.170321
Είναι όμως που μας λείπουν οι άνθρωποι, ο τόπος, το καθετί που κουβαλάει μνήμες όμορφες, πασπαλισμένες με τη χρυσόσκονη των παιδικών μας χρόνων. Ναι, είναι όλα αυτά μια νοσταλγία, αλλά πώς να πάμε; Κι ωστόσο ούτε στιγμή δεν πάψαμε να τους σκεφτόμαστε με πολύ αγάπη, καθώς δοκιμάζονται οι αντοχές τους, από πολλές απόψεις.

klisto. gimnastirio3
Ακούμε, διαβάζουμε, ζούμε την κάθε στιγμή και ξέρουμε πως θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο ακόμα. Να κάνουμε υπομονή. Η νέα μετάλληξη του κορονοϊού μας φοβίζει ακόμα περισσότερο και στις απογευματινές ανακοινώσεις οι νεκροί έχουν ακόμα πολύ μεγάλο αριθμό. Τι σχέδια να κάνεις μέσα σε μια εποχή κι ας έχει έρθει, το καλοκαίρι; Ας περιμένουμε λίγο ακόμα και βλέπουμε. Και ας μη ξεθαρρεύουμε με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις για χαλάρωση των μέτρων...

livada1.230319
Ελπίζουμε ότι, κάποια στιγμή, όλο αυτό θα περάσει, οριστικά...Δεν μπορεί να συνεχιστεί επ' άπειρον...  Και τότε, ίσως η ζωή ξαναγυρίσει στα μέτρα που την ξέραμε. Για την ώρα, μόνο να περιμένουμε μπορούμε. Με υπομονή, υπάκουη καρδιά και εγκαρτέρηση. Θα ξαναζήσουμε τέτοιες όμορφες στιγμές, λέμε. Δεν μπορεί, θα αλλάξουν τα πράγματα... Θελουμε να είμαστε αισιόδοξοι.

spiti3.150721
Για την ώρα κρατάμε μικρό καλάθι. Και η όποια αλλαγή δεν θα έρθει, επειδή το επιδιώκουν και το θέλουν οι άνθρωποι. Αυτοί έχουν φροντίσει ήδη να χωριστούν σε εμβολιασμένους και αντιεμβολιαστές. Σε υπάκουους και ανυπάκους. Σε νομοταγείς και... επαναστάτες! Αλλού έχουμε την βάσιμη ελπίδα μας. Και ευτυχώς, ο σεισμός του περασμένου Σεπτεμβρίου, δεν έκανε μεγάλες ζημιές στο σπίτι μας.

agioplastio3

Κρήτη

Ακόμα λίγο στο αγγειοπλαστείο του Νίκου Πλουμάκη. Στον εσωτερικό του χώρο με τα αγγεία

sto.agioplastio1
Το υποσχεθήκαμε χθες, καθώς σας παρουσιάσαμε τα κάπως μεγαλύτερα αγγεία στον εξωτερικό χώρο του αγγειοπλαστείου του Νίκου Πλουμάκη, στη διακλάδωση των Ζοφόρων. Ας μπούμε σήμερα στο εσωτερικό χώρο των εκθεμάτων, αφού πρώτα δούμε τον ίδιο τον μάστορα την ώρα που δουλεύει..

sto.agioplastio2
Η απόλυτη ομορφιά! Χρωματισμένα και ψημένα μικρά ή... μεγαλύτερα αντικείμενα με χρώματα, που έχουν ψηθεί και είναι ανεξίτηλα. Παραστάσεις μινωικές, ότι δηλαδή θα ήθελε να πάρει ο τουρίστας φεύγοντας από το νησί για τον τόπο του. Τα μεγέθη τα κάνουν να διαφέρουν και στην τιμή.

sto.agioplastio3
Η Σούλα δεν χόρταινε να τα βλέπει. Τα σήκωνε πιο ψηλά να ξεχωρίσουν και να τα δει. Ήθελε να πάρει και για μας, στο σπίτι αλλά και για να κάνει δώρα στους φίλους μας. Δείτε με τι τάξη τα έχουν τοποθετήσει στους πάγκους, ώστε να είναι έτοιμα προς διάθεση.

sto.agioplastio4
Σε ποιον δεν αρέσουν τέτοια όμορφα είδη αγγειοπλαστικής. Το πιο σημαντικό όμως είναι πως μικτά καθώς είναι μεταφέρονται εύκολα και λειτουργούν διακοσμητικά σε όποιο χώρο αποφασίσουμε να τα τοποθετήσουμε. Μερικά μπορείς και να τα χρησιμοποιήσεις και στην πραγματική ζωή.

sto.agioplastio5
Τράβηξα αρκετά πλάνα μέσα από την έκθεση. Ο χώρος, άλλωστε, είναι πολύ μεγάλος και μπορεί να διακρίνει κανείς το μεγάλο όγκο των εκθεμάτων που είναι προς πώληση. Το ωραίο είναι ότι οι τιμές τους δεν είναι απλησίαστες. Το αντίθετο μάλιστα, πολύ λογικές.

sto.agioplastio6
Φωτιστικά διάφορα... Με την πρώτη ματιά νομίζεις πως είναι... κεντημένα στο χέρι...Χειροποίητα είναι, βεβαίως. Με πολύ λεπτοδουλειά από τη μεριά του τεχνίτη - κατασκευαστή. Αυτή το μοναδικό έργο τέχνης θα πάρεις. Αυτό θα πας στον τόπο σου. Αυτό που δεν μπορείς να βρεις εύκολα, αλλού.

sto.agioplastio7
Άλλη μια πλευρά στο εσωτερικό του αγγειοπλαστείου που λειτουργεί ως έκθεση και πωλητήριο. Κάτω δεξιά τα αντικείμενα μοιάζουν μ' αυτό της πρώτης φωτογραφίας, αυτά δηλαδή που έκανε στον τροχό του, ο Νίκος την ώρα που πήγαμε εμείς να ψωνίσουμε τα πράγματα μας.

sto.agioplastio8
Τελευταία φωτογραφία γι' αυτό το μικρό αφιέρωμα σχετικά το διαφορετικό κάπως αγγειοπλαστείο του Νίκου, με τα μικρά ξεχωριστά αντικείμενα που αξίζει κανείς να επισκεφτεί σαν φτάσει στο Θραψανό για οποιαδήποτε αιτία και αφορμή... Κρατήστε το σαν σημείωση, παρακαλώ.

Επίσκεψη σε ένα αγγειοπλαστείο στο χωριό μου, Θραψανό, το χωριό των πιθαράδων...

agioplastio1
Χθες, καθώς πηγαίναμε μια βόλτα στον Τσούτσουρα, στα νότια παράλια του νομού Ηρακλείου, κάναμε μια στάση στη διακλάδωση των Ζοφόρων σε ένα αγγειοπλαστείο, του χωριανού μας, Νίκο Μανώλη. Ήταν ο πρώτος που άρχισε να καταπιάνεται με μικρά αντικείμενα.

agioplastio2
Στη σημερινή όμως ανάρτηση, δεν θα τα δούμε αυτά. Θα μείνουμε στα κάπως μεγαλύτερα. Σας το κρατάμε για αύριο... Επειδή αξίζει τον κόπο να μπούμε λίγο στο εσωτερικό του μαγαζιού. Πέρασμα καθώς είναι, το επισκέπτονται πολλοί τουρίστες, κυρίως ξένοι.

agioplastio3
Σχέδια μικρών πιθαριών που θα βρούμε πάρα πολλά στο Θραψανό. Στο χωριό των πιθαράδων, είναι βέβαιο ότι θα βρει μεγάλη ποικιλία. Και όλα είναι ανοιχτά να τα επισκεφθεί κανείς, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας. Φυσικά μέσα σε λογικά πλαίσια. Επειδή, άνθρωποι είναι κι αυτοί...

agioplastio4
Έτσι μπορεί να τα δει κανείς έξω, στον περίβολο του αγγειοπλαστείου. Ντανιασμένα μ' αυτόν τον περίτεχνο τρόπο, ώστε να μην καταλαμβάνουν πολύ χώρο και να είναι εύκολα εμφανή, ώστε να αγοράσει κανείς ότι θα ήθελε... Σε καλές τιμές και από ανθρώπους που χαμογελούν.

agioplastio5
Μικρές και μεγάλες κατασκευές, διάσπαρτες παντού. Κι ένα παγκάκι μπροστά για να καθίσουν λίγο, όσοι το επισκέπτονται. Το εντυπωσιακό; Επειδή ξέρουν καλά πως πολλοί θέλουν να κάνουν αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα από το χώρο, διαθέτουν Wi Fi με εμφανή τα στοιχεία του και τον κωδικό του.

agioplastio6
Η γατούλα είδε ήλιο και βρήκε εύκολα το χώρο της, στη βάση του μικρού πιθαριού με το φυτό, που μάλλον διακοσμεί το χώρο. Όλος ο χώρος είναι προσεγμένος και οι μαστόροι, πατέρας και γιός, εργάζονται μπροστά στα μάτια των επισκεπτών τους.

agioplastio7
Δε χόρταινε να τα βλέπει, όλα αυτά, η Σούλα... Είχαμε δουλειές να κάνουμε και έπρεπε να τις προλάβουμε όλες, μέσα στους χρόνους που είχαμε στη διάθεση μας. Φυσικά τα καταφέραμε, αλλά δυσκολευτήκαμε λίγο να φύγουμε από το χώρο του αγγειοπλαστείου. Περισσότερα, αύριο.

Μια βόλτα έξω από το Θραψανό. Τη χρειαζόμουν! Αναζωογόνηση της καρδιάς και του μυαλού

thrapsano. volta1
Όταν είμαι στο Θραψανό, πάντα μου αρέσει να κάνω μια βόλτα έξω από το χωριό, στα χωράφια... Νιώθω όμορφα να βλέπω τα πράγματα από μακριά, λίγο αποστασιοποιημένα. Όπως εδώ, όπου το χωριό μου, φαίνεται από μακριά. Ένα κλασικό επαρχιακό χωριό με την πρώτη ματιά...

thrapsano. volta2
Ο δρόμος χωματένιος με τις μυρωδιές του, είναι που έρχεται να μου δώσει ανάσες ζωής... Εδώ, κατεβαίνοντας το δρόμο για τα Βονιανά. Μια περιοχή σχετικά κοντά στο χωριό. Φυσικά το κινητό μου με ενημέρωσε ότι η βόλτα μου δεν ήταν και τόσο μικρή. 7,5 χιλιόμετρα έκανα.

thrapsano. volta3
Και τα έκανα με τα πόδια. Κάνοντας στάσεις, όπου έκρινα ότι χρειαζόταν για να αποτυπώσω στιγμιότυπα. Μια διαδρομή όμορφη, ξεχωριστή. Μόνος με τη φύση. Και με μνήμες από τα παιδικά μου χρόνια... Τότε που όλα αυτά, μου φαίνονταν τεράστια. Σήμερα, όλα είναι πιο διαχειρήσιμα.

thrapsano. volta4
Τι μόνο που παραμένει ίδιο,  είναι η ομορφιά. Κάτι που μάλλον έχει να κάνει και με την ψυχική μου διάθεση... Ήθελα να είναι έτσι. Επειδή έτσι τα έχω στην καρδιά μου. Κι επειδή φεύγοντας από παιδί, μακριά από τούτο τον τόπο κράτησα στην καρδιά μου, τα καλύτερα.

thrapsano. volta5
Μικρά μονοπάτια που κάποτε τα κάναμε με το γαϊδουράκι ή με το μουλάρι μας... Σήμερα απ' ότι βλέπω έχουν πρόσβαση και οι τρίκυκλες μηχανές, πατέντα της Κρήτης και τα τρακτέρ. Λογικό. Χρειάζεται να πάνε εκεί, για να μαζέψουν τον καρπό από τις ελιές, αλλά και για να τις καλλιεργήσουν.

thrapsano. volta6
Απλά στιγμιότυπα, που ίσως για όσους ζουν στο χωριό να μη λένε και τίποτα. Για μένα όμως ήταν πολύ όμορφα, όλα αυτά. Καθάρισε το μάτι μου, μάτι μαθημένο στην πόλη, με την κίνηση των ανθρώπων και το θόρυβο. Αλλά, εδώ υπάρχει μια πολύ όμορφη σιωπή.

thrapsano. volta7
Κατέληξα στο χωράφι μου με τις ελιές, στον Μπουρμά. Γι' αυτό ξεκίνησα αυτή τη βόλτα. Ήθελα να δω τι καρπό είχαν... Και φυσικά πέρασα από πολλά άλλα, με ελιές φορτωμένες. Που όμως χρειάζονται νερό για να ωριμάσουν και να δώσουν το λάδι που χρειάζονται οι άνθρωποι.

Τα παιδιά πάνε εκδρομή με το σχολείο τους... Κι εμείς βλέπουμε φίλους μας, αγαπημένους

ekdromi1
Είχα χρόνια να τη δω, αυτή την εικόνα... Τα παιδιά συνοδευόμενα από τη δασκάλα τους να πηγαίνουν εκδρομή στο χωριό... Και όλα αυτά από την αυλή του σπιτιού μου, ένα πρωινό που καθόμουνα στον υπολογιστή μου. Και σηκώθηκα να τα φωτογραφίσω από μακριά.

ekdromi2
Αυτά βέβαια είναι εξοικειωμένα με τις τεχνολογίες. Το καθένα έχει το δικό του κινητό τηλέφωνο. Έτσι με είδαν από μακριά και είπαν "κυρία, ο κύριος μας φωτογραφίζει". Αλλά δεν επέμειναν σ' αυτό. Το θεώρησαν κάπως φυσιολογικό. Άλλωστε τα προσωπάκια του δεν είναι ευδιάκριτα.

ekdromi3
Εμένα πάντως μου θύμισε τα δικά μου παιδικά χρόνια. Τότε που κι εμάς μας πήγαιναν εκδρομή μέχρι την Πλάκα, μια περιοχή κοντά στο χωριό. Και όπως όλα τα φυσιολογικά παιδιά, το χαιρόμασταν όσο τίποτα άλλο. Ακόμα κι εδώ σ' αυτή τη φωτογραφία, η χαρά τους είναι μεγάλη.

aria
Κι από την άλλη έρχονται φίλοι να μας δουν, σπίτι. Όπως η Άρια, που μένει στις Αγιές Παρασκιές. Περάσαμε πολύ όμορφα μαζί της, συζητώντας. Κάποτε έκαναν πολύ παρέα με τη Σούλα. Οι αποστάσεις όμως τις χώρισαν. Τώρα ήταν μια καλή ευκαιρία, να ξαναϊδωθούν.

stasula.zoi
Με την αδελφή μου Στασούλα και τη φίλη της Σούλας, Ζωή, που έμεινε μαζί μας μια εβδομάδα και πολύ χαρήκαμε αυτή τη συναναστροφή. Η Στασούλα μας, είναι πολύ δοτικός άνθρωπος. Πάντα δίπλα μας και κοντά μας, φρόντισε το σπίτι μας κατά την απουσία των δύο χρόνων...

sula.rena1
Με τη φίλη μας Ρένα, χθες στην όμορφη ταβέρνα του Θραψανού «Στα καλά καθούμενα». Περάσαμε πολύ όμορφα. Συζητήσαμε, θυμηθήκαμε... Ιδιαίτερα οι γυναίκες, γεγονότα και στιγμές που είχαν ζήσει, κυρίως στο Καστέλλι, αλλά κι εδώ στο χωριό.

sula.rena2
Ο σύζυγος της, ο Αντώνης που έφυγε πέρσι από κοντά μας, ήταν εκεί, «παρών», με τον δικό του τρόπο. Γι’ αυτόν μιλήσαμε πολύ και για τον άδικο τρόπο που άφησε την ίδια και την υπόλοιπη οικογένεια του. Η πληγή είναι ακόμα ανοιχτή…

Κι έτσι καταφέραμε και κάναμε τα παρτέρια στην εξωτερική αυλή. Τους δώσαμε λίγο χρώμα...

parteria1
Αυτά τα τσιμεντένια σχέδια τα είδαμε φέτος το καλοκαίρι στη Χαλκιδική και πολύ μας άρεσαν. Είπαμε λοιπόν να ψάξουμε να τα βρούμε κι εδώ και να τα τοποθετήσουμε στα παρτέρια της εξωτερικής αυλής  μας για να ομορφύνει.. Και το κάναμε με τον καλύτερο τρόπο.

parteria2
Οι τοπικές μάντρες  οικοδομικών υλικών, δεν διάθεταν κάτι παρόμοιο. Και σε όσους το είπαμε, μας ανέφεραν μια εταιρία στο Ηράκλειο, την ΠΕΤΡΟΕΜΠΟΡΙΚΗ, Τη βρήκαμε στο διαδίκτυο και πήγαμε. Και δεν βρήκαμε μόνο στο καθαρό τσιμεντένιο χρώμα, αλλά και σ' αυτό το κεραμιδί.

parteria3
Τα πήραμε λοιπόν, σύμφωνα με τα μέτρα που μας είχε δώσει ο μάστορας... Και τα τοποθετήσαμε (εκείνος δηλαδή το έκανε με τον καλύτερο τρόπο...) κάνοντας πράξη αυτό που ονειρευόμαστε. Και πραγματικά, έγινε ωραίο. Ο Νίκος είναι εξαιρετικός τεχνίτης...

parteria4
Τον παρακολουθούσα καθώς τοποθετούσε τους ειδικά σχεδιασμένους τσιμεντόλιθους. Χωρίς βιασύνη, μεθοδικά και με τρόπο καλό, ώστε το αποτέλεσμα μας άρεσε. Όπως άρεσε και στους φίλους μας, καθώς είδαν δημοσιευμένες στο διαδίκτυο τις σχετικές φωτογραφίες.

parteria5
Η επόμενη κίνηση είναι να ρίξουμε μέσα χώμα, ειδικά για κήπους και να βάλουμε μερικά λουλούδια, αν και αυτό στην πλήρη ανάπτυξη του μπορεί να γίνει όταν καθίσουμε εδώ περισσότερο καιρό και θα μπορέσουμε να τα φροντίσουμε και να τα περιποιηθούμε...

parteria6
Ένα πράγμα που επίσης θα αλλάξουμε, είναι το λάστιχο για το πότισμα. Το βλεπετε κι εσείς το μπάλωμα που έχει, καθώς έχει τρυπήσει από την πολυκαιρία, κάπου στο μέσον του. Θα πάμε στο κοντινό μας Αρκαλοχώρι και θα το πάρουμε. Εκεί έχουν..

parteria7
Τέτοιες μικρές δουλειές θέλαμε να κάνουμε, όπως και άλλες που δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά. Αλλά είναι σοβαρά και σημαντικά για τη συντήρηση ενός σπιτιού. Αυτά μαζί με την αγάπη είναι που θα δώσει στο σπίτι, τη λάμψη και την ομορφιά.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA