Τριάντα δύο χρόνια γάμου για τον Κώστα και την Άννυ, παιδιά της Σούλας στο Βανκούβερ

White Rock1.050721

Ο Κώστας, γιος της Σούλας και η Άννυ κλείνουν σήμερα (29/7), 32 χρόνια γάμου! Έκαναν δυο παιδιά, τον Δημήτρη και τον Αντώνη και ζουν κάτω από τις ευλογίες του Ιεχωβά, ευτυχισμένοι στο γάμο τους…
Ο γάμος, όπως είναι γνωστό, σχεδιάστηκε για να αποτελεί μόνιμο δεσμό ενότητας ανάμεσα στον άντρα και στη γυναίκα, ώστε να υπάρχει αλληλοβοήθεια μεταξύ τους. Συμβιώνοντας με αγάπη και εμπιστοσύνη, θα μπορούσαν να απολαύσουν μεγάλη ευτυχία. Ο Ιεχωβά δημιούργησε τη γυναίκα ως σύντροφο του άντρα χρησιμοποιώντας ως βάση το πλευρό του άντρα, καθιστώντας έτσι τη γυναίκα τη στενότερη σαρκική συγγενή του άντρα στη γη, δική του σάρκα. (Γε 2:21) Όπως τόνισε ο Ιησούς, ο Θεός, και όχι ο Αδάμ, ήταν εκείνος που είπε: «Γι’ αυτό, ο άνθρωπος θα αφήσει τον πατέρα του και τη μητέρα του και θα προσκολληθεί στη σύζυγό του και θα γίνουν μία σάρκα». Η διατύπωση αυτού του εδαφίου φανερώνει ότι η μονογαμία ήταν το αρχικό πρότυπο για το γάμο στα μάτια του Ιεχωβά Θεού.—Ματ 19:4-6· Γε 2:24.
Από την Ελλάδα, τους ευχόμαστε να είναι πάντοτε κοντά ο ένας στον άλλον, χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι!… Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί σ’ αυτή την ευτυχισμένη επέτειο για πάντα…

kostas.ani

Πέρσι λόγω κορονοϊού αναβλήθηκε το ταξίδι τους στην Ελλάδα, φέτος έρχονται

andros1.260519

Φωτογραφημένοι στην Άνδρο, από την προπερσινή εκδρομή μας μαζί τους εκεί, για ένα τριήμερο... Περάσαμε υπέροχα!

pili4.030619

Την ίδια χρονιά στα Μετέωρα... Το οργανώσαμε γι' αυτούς και περάσαμε μαζί τους πραγματικά πολύ όμορφα στην Καλαμπάκα και στις γύρω περιοχές... Εδώ, είναι στην Πύλη Τρικάλων... Φέτος έρχονται, αν όλα πάνε καλά στις 22 Αυγούστου και θα καθίσουν κοντά μας τρεις εβδομάδες. Σχεδιάζουμε να πάμε μαζί τους στην Τζιά και στην Κέρκυρα...

monembasia1.060619

Πριν δυο χρόνια είχαμε παέι στη Μονεμβασιά! Περάσαμε υπέροχα... Ένας τόπος πολύ ξεχωριστός, από όποια πλευρά και αν τον δεις. Εδώ στο σπίτι του ποιητή Γιάννη Ρίτσου...

Κρήτη

Μια κυριακάτικη βόλτα στο Γεράκι, την ώρα που ο καύσωνας τσουρούφλιζε τα πάντα γύρω...

geraki1.270621
Την Αγησίλαο τον γνωρίζετε. Είναι ο σύζυγος της αδελφής μου Στασούλας που μένουν στο Θραψανο. Αυτές τις μέρες δοκιμάστηκαν κι αυτοί στο χωριό από τον πρόωρο καύσωνα του Ιουνίου. Έτσι την περασμένη Κυριακή πήρε τη γυναίκα του και πήγαν μια βόλτα στο Γεράκι. Και πολύ καλά έκαναν!

geraki2.270621
Το Γεράκι είναι ένα χωριό στην επαρχία Πεδιάδας, με 375 κατοίκους με βάση την απογραφή του 2001. Αποτελεί ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα στο Δήμο Καστελλίου του νομού Ηρακλείου . Βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του βουνού Σαρακηνό (υψόμετρο 1.588 μ.) στη Δίκτη.

geraki3.270621
Στα ανατολικά του χωριού βλέπουμε τη Γερακιανή Λαγκάδα, τοπίο με φυσική ομορφιά. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 48,9 χιλιόμετρα. Παράγει λάδι, σταφίδα, οινοστάφυλα και δημητριακά, ενώ φημίζεται και για τα κτηνοτροφικά του προϊόντα.

geraki4.270621
Κι αυτό πρέπει λογικά να είναι το βουνό Σαρακηνό. Τώρα που το σκέφτομαι, δεν έχει τύχει ποτέ ώς τώρα να πάω κι εγώ τα καλοκαίρια που κατέβαινα στο χωριό. Αλλά εμένα τότε αυτό που με ενδιέφερε, ήταν να ξεκουραστώ και όχι να κάνω τουρισμό. Αυτό είχα ανάγκη εκείνο τον καιρό.

geraki5.270621
Το βίντεο που μας έστειλε η Στασούλα με τα σχόλια της ήταν πολύ συγκινητικό. Και οι εικόνες της, πανέμορφες επειδή σ' αυτά τα φαλακρά βουνά κάπου - κάπου υπάρχει και λίγο πράσινο. "Παγώσαμε" την εικόνα και σας προσφέρουμε ένα στιγμιότυπο. Δεν είναι το καλύτερο, αλλά είναι αντιπροσωπευτικό.

geraki6.270621
Αυτά τα βουνά είχα υπόψη μου στην Κρήτη, καθώς μεγάλωνα. Κι όταν ήρθα στην Αθήνα και πήγα στην Πάρνηθα και είδα αυτό το πυκνό δάσος, έμεινα έκθαμβος με την ομορφιά. Αλλά μετά κατάλαβα πως κάθε μέρος έχει τη δική του. Τώρα που ξαναβλέπω προσεκτικά αυτές τις εικόνες διαπιστώνω μια άλλη, άγρια, ομορφιά!

Ελαφρά, πολύ ελαφρά, επηρέασε αυτός ο χιονιάς το χωριό μου Θραψανό. Δείτε εικόνες

thrapsano.xioni1.170221
Να κάνουμε μια στάση στο χωριό μου σήμερα, το Θραψανό, για να δούμε πώς πέρασε από εκεί ο τελευταίος χιονιάς. Όπως βλέπετε και από τις φωτογραφίες μας, το χιόνι ήταν πολύ λίγο, αλλά αρκετό όμως για να δώσει μεγάλη χαρά στους κατοίκους του. Δείτε μερικές από τις φωτογραφίες που έστειλε η Στασούλα.

thrapsano.xioni2.170221
Κι εδώ λίγα χιόνια από το χωριό μου, είπαμε δείγμα ήταν, όπως τα είδαμε στον τοίχο της Mairi Anetaki στο Fecebook. Η αγάπη μας για τον τόπο μας, μας έχει κάνει να παρακολουθούμε μέσα από τις σελίδες των φίλων μας, όσα συμβαίνουν εκεί και να είμαστε σχετικά ανήμεροι.

thrapsano.xioni3.170221
Η φωτογραφία είναι παρμένη από την ταράτσα της Στασούλα μας. Έχω φιλοξενηθεί πολλά καλοκαίρια εκεί, πριν φτιάξω το δικό μου σπίτι και αυτή η εικόνα μου είναι πολύ οικεία. Πολλές φορές καθόμουν σ' αυτό το μπαλκονάκι για να γράψω τις σημειώσεις μου στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

thrapsano.xioni4.170221
Κάτι ακόμα από το χωριό. Μια υπέροχη εικόνα τραβηγμένη από την Mairi Anetaki που αποτυπώνει πως ήταν η κατάσταση εκείνο το πρωινό που οι κάτοικοι του χωριού ξύπνησαν και είδαν τα λίγο χιόνια να έχουν κάνει λευκές τις στέγες των σπιτιών και ελαφρά τους δρόμους.

thrapsano.xioni5.170221
Σ' αυτό τον δρομάκο καθόμασταν πολλές φορές τα καλοκαιρινά βράδια παρέα με τις γειτόνισσες κάνοντας αυτό που λέμε βεγγέρα. Κι εμένα μου άρεσε πολύ αυτό. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από το μακρινό 2009 που φιλοξενήσαμε. Κι ΕΔΩ στο ίδιο ακριβώς μέρος της φωτογραφίας.

thrapsano.xioni6.170221 
Κι αυτή από τον τοίχο του Ploumakis Manolis. Έγραφε στην ανάρτηση του "... ένα πρωί σαν ήμασταν παιδιά χαράματα ήταν έτσι και τότε χιόνιζε... θυμάμαι..." Τι ωραίες μνήμες. Ίδιες με τις δικές μας. Κι εμείς έτσι ακριβώς έχουμε τον χιονιά στην καρδιά μας. Έτσι, από παιδιά...

Πάμε να μαζέψουμε ελιές; Στην πραγματικότητα άλλοι μαζεύουν και εμείς παρακολουθούμε

elies.a.nikola1.081220
Στο φουλ της σεζόν ελαιοπαραγωγής στο χωριό. Σε μέρη γνωστά και με ανθρώπους, επίσης γνωστούς. Με τη σκέψη μας βρεθήκαμε χθες κοντά τους και παρακολουθήσαμε τη δουλειά τους. Δύσκολη, από κάθε άποψη και κουραστική, το δίχως άλλο. Όσοι την έχουν κάνει, ξέρουν καλά τι εννοώ.

elies.a.nikola2.081220
Την αρχή θα στρώσουν τα μπαγκάλια ή τα πανιά, όπως τα λένε αλλού... Μπόλικα, ώστε να καλυφθεί ολόκληρη η ελιά. Συνήθως αυτή τη δουλειά την ξέρουν καλά οι γυναίκες, γι' αυτό και παίρνουν την πρωτοβουλία. Είναι προσεκτικές. Οι άνδρες είναι βοηθοί στην προσπάθεια τους.

elies.a.nikola3.081220
Σε λίγο, όταν αρχίσουν τα ειδικά μηχανάκια να ραβδίζουν, θα δεις μια τέτοια εικόνα, με ελιές πάνω στα μπαγκάλια. Η πιο όμορφη ώρα! Να τις διαλέγουν, να τις βάζουν στα σακιά, έτοιμες για το ελαιουργείο. Όλα πια γίνονται γρήγορα και σωστά. Γι' αυτό και το λάδι είναι καλό, καθαρό, χωρίς οξέα.

elies.a.nikola4.081220
Ένα πιο μακρινό πλάνο που δείχνει πως τρεις άνθρωποι "ραβδίζουν" μια στρωμένη ελιά... Και όλα αυτά γίνονται με τέχνη, ώστε κάθε ρίζα να τελειώνει πολύ γρήγορα. Ο καλός συντονισμός επιβάλει επίσης να είναι έτοιμη και στρωμένη η επόμενη ελιά.

elies.a.nikola5.081220
Αλλά όσοι εργάζονται έχουν ανάγκη κι ένα διάλειμμα. Να πιουν τη ρακή τους με τη σταφίδα ή τα ξεραμένα σύκα, να πουν ένα αστείο, να πάρουν δυνάμεις για να συνεχίσουν... Έτσι είναι αυτά. Η δουλειά θέλει ρυθμό και ρέγουλο. Τίποτα δε γίνεται βιαστικά. Όλα είναι μεθοδικά σχεδιασμένα.

elies.a.nikola6.081220
Μια ανάσα, λοιπόν, τη χρειάζονται όλοι όσοι εργάζονται... Καμιά φορά κι ένας ξηρός καρπός βοηθάει να πάει καλύτερα κάτω η ρακή. Και ζεσταίνει. Κάτι που το χρειάζονται, καθώς η ξεκούραση και το διάλειμμα στο ανοιχτό χωράφι μπορεί να δημιουργήσει μικροπροβλήματα.

Ελιές: Κάποιες ρίζες έχουν για πρώτη φορά, μετά από χρόνια, αλλά πώς τις μαζεύεις;

elies1.2020
Μπορεί να είναι κι έτσι οι δικές μου ελιές στην Μπάρκα. Ο Αγησίλαος, με το έμπειρο μάτι του, λέει ότι αξίζει να τις μαζέψει κανείς. Βέβαια αυτές οι ελιές που εμφανίζονται στη σημερινή ανάρτηση, δεν είναι δικές μου. Αλλά είναι φετινές και αληθινές. Τις έχει τραβήξει, δικό μας ανθρωπος.

elies2.2020
Χρόνια τώρα τις είχα παραμελήσει... Δεν τις καλλιεργούσα. Και ότι αφήνεις, είναι νόμος να σε αφήνει. Φέτος όμως σ' αυτή την περιοχή, εκείνες έκαναν την έκπληξη. Το ζήτημα είναι πώς τις μαζεύεις για να πάρεις το λάδι της χρονιάς; Δεν είναι και το πιο εύκολο, μέσα στην καραντίνα.

elies3.2020
Ίσως, αν ήταν αλλιώς τα πράγματα, να άξιζε να κατεβαίναμε στο χωρίς και να ασχοληθούμε μ' αυτό. Οπωσδήποτε βέβαια θα χρειαζόμαστε κι ένα ζευγάρι εξειδικευμένων εργατών με τις μηχανές, τα μπαγκάλια τους, τα τσουβάλια τους. Προβληματιζόμαστε να βρούμε λύση.

elies4.2020
Με το απαγορευτικό να ισχύει στις μετακινήσεις, τίποτα δεν είναι εύκολο. Αλλά έχουμε αναθέσει σε έναν καλό μας φίλο να διερευνήσει το θέμα. Ελπίζω να το κάνει αυτή την εβδομάδα, επειδή από ότι μας είπαν, φέτος το λιομάζωμα έχει ήδη αρχίσει και οι συγκεκριμένες δείχνουν ώριμες, σε ότι αφορά τον καρπό τους.

elies5.2020
Το να ξέρεις ότι έχεις το δικό σου καθαρό λάδι για την κουζίνα και τα φαγητά σου, είναι πολύ μεγάλη υπόθεση. Και μέχρι τώρα τα καταφέρναμε, παρά τα δύσκολα χρόνια που μεσολάβησαν. Είμαστε στον τελευταίο 17κιλο τενεκέ. Και μετά; Αδύνατον να φανταστώ τον εαυτό μου να πηγαίνει στο σούπερ μάρκετ για λάδι.

elies6.2020
Λέω λοιπόν πως αν τα καταφέρουμε και τη βγάλουμε, θα προσπαθήσω να βρω τρόπο ώστε να τις καλλιεργήσω φέτος, να τις κλαδέψω, να τις λυπάνω, έτσι που να έχω βάσιμους λόγους να προσδοκώ ότι θα ξαναπάρω λάδι από τις ελιές μου στο χωριό. Και βέβαια όλα αυτά, δεν πρόκειται να τα κάνω μόνος μου, επειδή απλά δεν μπορώ.

Μια φοβερή εμπειρία. Ζώντας με τον κίνδυνο να παγιδευτείς, μέσα στη λασπονεροθάλασσα…

lasponera1.081120
Μένουμε λίγο περισσότερο στη βροχή που έπεσε πριν μερικές μέρες στην ευρύτερη περιοχή του Θραψανού... Οι φωτογραφίες είναι από τον Κάμπο των Αποστόλων. Και μέσα στο αυτοκίνητο, στο τιμόνι κάθεται ένας δικός μας, αγαπημένος άνθρωπος. Αν και χιλιόμετρα μακριά ζήσαμε μαζί του τις δυσκολίες που έζησε.

lasponera2.081120
Να είσαι εκεί, στη μέση του πουθενά και να μη φαίνεται σωτηρία από πουθενά... Τότε το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να προσευχηθείς και να ζητήσεις βοήθεια από Εκείνον που μπορεί πραγματικά να στη δώσει, διατηρώντας κατ' αρχήν ψυχραιμία και ειρήνη διάνοιας.

lasponera3.081120
Και μετά να αξιοποιήσεις, ότι έχεις διαθέσιμο για να ζητήσεις βοήθεια... Το πρακτικό μέρος του πράγματος. Έτσι και έγινε και λίγο αργότερα ήρθε η βοήθεια και ο απεγκλωβισμός... Τότε αισθάνεσαι την ανάγκη να ευχαριστήσεις Εκείνον που έστειλε την κατάλληλη ώρα τη βοήθεια.

lasponera4.081120
Γενικότερα είμαστε υποψιασμένοι όταν βλέπουμε τέτοια πράγματα στο δρόμο μας. Και δεν υπερεκτιμούμε τις δικές μας δυνάμεις ή του οχήματος με το οποίο ταξιδεύουμε. Αλλάζουμε διαδρομή, ακόμα κι αν χρειαστεί να κάνουμε πολύ περισσότερα χιλιόμετρα. Αλλά να τα κάνουμε με ασφάλεια.

lasponera5.081120
Απ' ότι βλέπουμε οι καιροί αλλάζουν και το κακό δεν αργεί να έρθει... Δεν χρειάζεται να μπαίνουμε σε μια τέτοια δοκιμασία. Ίσως μάλιστα στο επόμενο χρονικό διάστημα και αν δεν φτιαχτούν αξιόπιστα έργα απορροής τέτοια φαινόμενα, θα είναι όλο και πιο συχνά τέτοια φαινόμενα.

lasponera6.081120
Λασπονεροθάλασσες θα συναντούμε όλο και πιο συχνά στο δρόμο μας. Και μάλιστα ξαφνικά, εκεί που δεν το περιμένουμε. Αλλάζουν οι καιροί, η κλιματική αλλαγή δημιουργεί πια τροπικές βροχές, ισχυρές καταιγίδες που μπορεί να φέρουν την καταστροφή, από τη μια στιγμή.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πισ συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA