Αλλάξατε τα ρολόγια σας σήμερα; Αναγκαίο, για να συμβαδίζετε με τους υπόλοιπους...

clocks

Οπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, η ώρα άλλαξε. Και μπήκαμε σ τη χειρινή ώρα. Οι δείκτες των ρολογιών γύρισαν μία ώρα πίσω. Συγκεκριμένα, στις 4:00 τα ξημερώματα γυρίσαμε τους δείκτες των ρολογιών μας, μία ώρα πίσω. Αν το έχετε κάνει ακόμα, κάντε το τώρα... 


roloi

Η αλλαγή ώρας αποτελεί ένα θέμα που συζητείται λόγω της απόφασης του Ευρωκοινοβουλίου, το οποίο ψήφισε για τον τερματισμό της πρακτικής της προσαρμογής των ρολογιών κατά μία ώρα την άνοιξη και το φθινόπωρο από το 2021. Και μην αγωνιάτε για τα κινητά σας τηλέφωνα. Αυτά το έκαναν ήδη αυτόματα. Μόνο τα ρολόγια σας να έχετε στο νού σας...

anixi2.andros

Για τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιθυμούν να διατηρήσουν τη θερινή ώρα, η αλλαγή θα πρέπει να σταματήσει την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου 2021, ενώ όσες θέλουν να κρατήσουν την χειμερινή ώρα, η αλλαγή θα γίνει την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου 2021. Μένει να δούμε τι θα κάνουμε εμείς, αλλά δεν χρειάζεται καμιά ανησυχία και γι' αυτό το θέμα. Αρκετά προβλήματα έχουμε....

anixiatiko7

Κρήτη

Τα πήραν και φέτος τα σταφύλια για το κρασί του σπιτιού... Μια όμορφη ιστορία συνεχίζεται

krasostafila1.180920
Η σταθερότητα με την οποία συνεχίζεται, κάθε χρόνο, η συλλογή των σταφυλιών που είναι για το κρασί του σπιτιού, είναι κάτι το πολύ όμορφο και εκπληκτικό. Μπορεί να μην είναι το ποικιλιακό σταφύλι που θα δώσει την ιδιαίτερη γεύση, βγάζει όμως το ίδιο και καλύτερο κάθε φορά κρασί.

krasostafila2.180920
Η Στασούλα έχει πάει να μαζέψει στις κλούβες τα κρασοστάφυλα και ο Αγησίλαος να τα φορτώσει στην καρότσα του τρακτέρ του, για να τα πάει στο πατητήρι... Θα μαζέψουν και μερικά ακόμα που έχουν, και μετά θα μπουν στη διαδικασία του μούστου, του κρασιού, της ρακής. Τι ευλογίες για το σπίτι τους!

krasostafila3.180920
Αυτό είναι το αμπέλι από το οποίο, πήραν τον καρπό. Την κατάλληλη ώρα. Όταν αυτό έχει ζαχαριάσει και μπορεί να ανεβάσει τα γράδα. Θυμάμαι που ο πατέρας μου χρειαζόταν να προσθέσει και νερό για να χαμηλώσουν λίγο οι βαθμοί του και το κρασί να... πίνεται. Και ο Αγησίλαος, βγάζει καλό κρασί.

krasostafila4.180920
Κάπως έτσι ήταν τα σταφύλια πάνω στο αμπέλι ή τις κουρμούλες, όπως τις λένε στην Κρήτη, πριν τα κόψει η Στασούλα. Τα φροντίζουν και τα καλλιεργούν με το σωστό τρόπο. Γι' αυτό και εκείνα δίνουν στην ώρα τους την παραγωγή που είναι απαραίτητη για το κρασί τους.

krasostafila5.180920
Μετά, όλα είναι θέμα χρόνου... Θέλει χρόνο ο μούστο ςνα γίνει κρασί, το ίδιο και τα στράφυλα για να είναι έτοιμα να πάνε να γίνουν ρακή. Εδώ οι άνθρωποι δεν πετούν απολύτως τίποτα. Δείτε ΕΔΩ πριν δυο χρόνια όταν ήμασταν κι εμείς στο χωριό που ο Αγησίλαος έβγαλε στο καζάνι τη ρακή του.

Τίποτα δεν αγοράζαμε, κάποτε... Όλα τα είχαμε, επειδή εμείς φροντίζαμε, έγκαιρα, να τα έχουμε...

patates1.110820
Ο γαμπρός μου Αγησίλαος, συνεχίζει να κάνει ότι κάνανε και οι γονείς μας... Και για να πω την αλήθεια τον χαίρομαι και λέω και το πιστεύω, ότι αν ήμουν κι εγώ στο χωριό, το ίδιο θα έκανα, ίσως σε μικρότερη κλίμακα. Κάθε χρόνο σπέρνει και τρυγά τις πατάτες, που θα χρειαστεί στο σπιτικό του.

patates2.110820
Στο Θραψανό λοιπόν, στο χωριό μου, υπάρχουν κι άλλοι πέρα από τον Αγησίλαο που το κάνουν αυτό και μπράβο τους! Πέρα από την οικονομία που δεν είναι αμελητέα στον οικογενειακό προϋπολογισμό, ξέρουν τι τρώνε, την ποιότητα τους δηλαδή, αφού γνωρίζουν καλά πώς τις μεγάλωσαν αυτές τις πατάτες.

patates3.110820
Την προηγούμενη εβδομάδα λοιπόν, πήγαν και τις έβγαλαν... Ήταν καιρός τους πια. Και πήγαν να βοηθήσουν και οι γειτόνοι, όπως θα πηγαίναμε κι εμείς αν ήμασταν εκεί... Και σήμερα τα μέσα βοηθάνε. Το τρακτερ Zetor, κάνει τα πάντα. Εκτός από το γεγονός ότι βοήθησε στο να τις βάλει κανείς, τώρα βοηθάει στο να τις βγάλει.

patates4.110820
Δείτε τους πώς ψάχνουν ανάμεσα στα χώματα, να βρουν την πατάτα και να τη μαζέψουν στα τελάρα... Δεν είναι και τόσο εύκολο αυτό, είναι κοπιαστικό, επειδή πρέπει να σκύβεις και να σηκώνεσαι, πολλές φορές ,όλη μέρα. Εδώ, η παραγωγή δεν ήταν μεγάλη. Λίγο πριν το μεσημέρι είχαν τελειώσει.

patates5.110820
Θα την περάσουν και τη φετινή χρονιά. Δείτε τα γεμάτα τελάρα στην άκρη του οργωμένου χωραφιού. Πασίχαρη η Στασούλα! Ο κόπος τους, έπιασε τόπο. Και τι νόστιμες που είναι όταν τις τρως, αυτές τις πατάτες. Ίσως σ' αυτό να οφείλουν τη νοστιμάδα τους. Στο ότι, τις "πόνεσαν" πολύ για να τις φτιάξουν.

patates6.110820
Περιμένοντας να έρθει το φορτηγό του Αγησίλαου να φορτώσει τις νιοβγαλμένες πατάτες από τη γη... Τι όμορφο που είναι να το βλέπεις αυτό μετά την κούραση σου. Χαίρομαι τους ανθρώπους που δεν το βάζουν κάτω, αλλά αγωνίζονται για να ζήσουν τίμια. Και τους ευχαριστούμε που μοιράστηκαν μαζί μας την εμπειρία...

Όταν οι φίλοι σε σκέφτονται και σου στέλνουν με το… δικό τους τρόπο, τα χαιρετίσματα τους

stasula1.episkepsi.2020
Είχα κατά κάποιο τρόπο προειδοποιηθεί, γι' αυτή τη συνάντηση. Μόνο που δεν ήξερα ποιοι ακριβώς θα ήταν. "Περιμένω παρέα", μου έγραψε η Στασούλα. Και θα σου στείλω φωτογραφίες. Και να τες! Παραγγελιά με ζεστά συναισθήματα από ανθρώπους, γνώριμους και γνωστούς μας. Εδώ η Ολυμπία.

stasula2.episkepsi.2020
Κι εδώ η Ζαϊρα... Είναι καθισμένη στο τραπέζι του σαλονιού της Στασούλας, που είναι ενιαίο με την κουζίνα της. Ο καθρέφτης μας βοηθάει να έχουμε το σύνολο της παρέας, αφού αποκαλύπτει και την φωτογράφο... Τι όμορφα που είναι να βρίσκονται έτσι όμορφα, αγαπημένοι φίλοι και αδελφοί!

stasula3.episkepsi.2020
Και ο Αγησίλαος στο κάδρο με τη Ζαϊρα. Κάτι συζητούν. Αλλά το σημαντικό είναι, ότι νιώθει κι εκείνος καλά μαζί τους. Φαίνεται στο πρόσωπο του. Με γένια ο Αγησίλαος! Τελικά ο κορονοϊός, μας έκανε όλους, άλλους ανθρώπους. Ο ξάδελφος μου ο Γιώργος και τώρα ο Αγησίλαος, με γένια!

stasula4.episkepsi.2020
Ευχαριστούμε Ζαϊρα! Ευχαριστούμε Ολυμπία! Έφτασε μέχρι εδώ, η αγάπη σας... Να είστε καλά και να βρίσκετε αφορμές για καλή παρέα. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα ιδιαίτερα σε εποχές δύσκολες, όπως αυτές που περνάμε. Με μάσκα, ναι, αλλά με πολύ αγάπη. Μας συγκινήσατε...

stasula5.pigi.2020
Άμα ζεις στο χωριό αυτή την εποχή και ξέρεις ότι υπάρχει μια πηγή με καλό νερό ακόμα κι αν είναι λίγο μακριά, το κάνεις σαν βόλτα. Μια διαδρομή σχετικά καλή ιδιαίτερα αν η παρέα σου είναι καλή, ξεχωριστή. Και φυσικά πάντα μπορεί να προκύψει το απρόοπτο. Για την πηγή αυτή, έχουμε ξαναγράψει. Δείτε ΕΔΩ.

stasula6.pigi.2020
Ονομάζεται Μάρκος Βιδάλης, πρώην Δήμαρχο της Λύτου. Η Στασούλα μας τον συνάντησε στην πηγή του Σπυριδιανού στον Ξυδά, με το νερό. Ευγενέστατος. Τόνισε τα καλά χαρακτηριστικά του νερού αυτής της πηγής και δέχτηκε να φωτογραφηθεί με τη Στασούλα και με τη Μαρία, τη γυναίκα του αδελφού μου, Κωστή.

Αλωνίζοντας τα κουκιά με λίγο πιο σύγχρονα μέσα από τα χρόνια της παιδικής μας αθωότητας

kukia1.140620
Πέρσι, στις 9 Ιουνίου, είχαμε κάνει μια παρόμοια με τη σημερινή δημοσίευση στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε τη, παρακαλώ, ΕΔΩ... Μόνο που τότε. ήταν μαζί με τον Αγησίλαο και τη Στασούλα και ο ξάδελφός μου, ο Γιώργος Θεοδωράκης. Φέτος ο Αγησίλαος, τράβηξε, σχεδόν όλο το βάρος του αλωνίσματος.

kukia2.140620
Είναι ωραίο και μ' αρέσει να ασχολούμαι, όταν έχω θέμα, με τέτοια ζητήματα. Το αλώνισμα είναι η πιο όμορφη καρποφόρα φάση του αγρότη. Είναι η στιγμή να πάρει τον καρπό του, τους κόπους του δηλαδή, ύστερα από μια χρονιά που πάντα κυριαρχείται από την αβεβαιότητα, του τι ξημερώνει αύριο.

kukia3.140620
Έτσι λοιπόν αποφάσισα να κάνω κι εφέτος μια ανάρτηση για τα αλώνισμα των κουκιών... Βέβαια πολλοί που διαβάζετε αυτές τις γραμμές μπορεί και να μην ξέρετε καν τι είναι τα κουκιά. Ίσως και να μην τα έχετε βάλει ποτέ στο διαιτολόγιο σας. Λάθος. Διότι δεν υπάρχει καλύτερο από τα όσπρια.

kukia4.140620
Παρατηρώ τη φωτογραφία. Σκέφτομαι πόσο δύσκολα ήταν κάποτε τα πράγματα, με τα ζώα στο αλώνι. Ως μικρό παιδί είχα ζήσει τέτοιες καταστάσεις με το στάρι και το κριθάρι, αλλά μετά ήρθαν οι αλωνιστικές μηχανές στο χωριό και το αλώνισμα ήταν πια εύκολο και απλό.

kukia5.140620
Τώρα χρησιμοποιούν τις ρόδες του τρακτέρ, για το αλώνισμα. Ο καρπός του κουκιού είναι τόσο σκληρός που δεν παθαίνει τίποτα από το βάρος του μηχανήματος. Όμως το εξωτερικό του φύλλο σπάει και μετά, με το λίχνισμα και τη βοήθεια του αέρα, μπορείς να πάρεις, στο τέλος, τον καρπό που σου αναλογεί.

kukia6.140620
Αν δεν ξέρετε πώς είναι τα κουκιά ως φυτά ελάτε να σας δείξω ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που έκανα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ όταν αυτά ήταν χλωρά. Ήταν φέτος στις 25 Απριλίου. Μ' αυτά τα κουκιά θα περάσουν όλο το καλοκαίρι και το χειμώνα μέχρι να σπείρουν και να θερίσουν τα καινούρια... Έτσι είναι ο κύκλος της ζωής.

Κωστής Κελαράκης, ο τελευταίος βεντεμάρος αγγειοπλάστης της Κρήτης (1926-2020)

kelarakis
Ο Κωστής Κελαράκης με την Μπέττυ Ψαροπούλου, ιδρύτρια του Κέντρου Μελέτης Νεότερης Κεραμικής που ξεκίνησε τις πρώτες συστηματικές καταγραφές της κεραμικής στην Κρήτη στο Θραψανό (1983). Το 1993 έγινε Ίδρυμα, εποπτευόμενο από τα Yπουργεία Πολιτισμού & Αθλητισμού και Oικονομικών (ΦΕΚ 297B/28-4-1993).

thrapsano.1983
Και εδώ ολόκληρη η φωτογραφία. Όπως θα διαπιστώσετε η πρώτη αποτελεί λεπτομέρεια της...  Το Κέντρο Μελέτης Νεώτερης Κεραμικής – Ίδρυμα Oικ. Γ. Ψαροπούλου είναι ένας μουσειακός, ερευνητικός και εκπαιδευτικός οργανισμός, αφιερωμένος στην ελληνική παραδοσιακή κεραμική των νεότερων χρόνων (16ος – 20ος αιώνας).

thrapsano1.1983
Το Κέντρο αποτελεί Ν.Π.Ι.Δ. μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και έχει σκοπό την ανεύρεση, συλλογή, διατήρηση, μελέτη και παρουσίαση πάσης φύσεως υλικού, που συνδέεται με την κεραμική τέχνη, καθώς και κάθε άλλη δραστηριότητα που έχει σχέση με αυτή.

Thrapsano Programma 2019
Και μια εκδήλωση που έγινε τον περσινό Ιούλιο στο χωριό μας με συνδιοργανωτές τον Πολιτιστικό Σύλλογο Θραψανού, τη Βρετανική Σχολή Αθηνών (Ερευνητικό Κέντρο Κνωσού) και την Περιφέρεια Κρήτης με τη συμμετοχή της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ηρακλείου και των αγγειοπλαστών Θραψανού...

Είναι από τα όμορφα του διαδικτύου! Το να βλέπεις τον τόπο σου, το χωριό σου και τους ανθρώπους του, να προβάλλονται με τρόπο θετικό και για τον πολιτισμό τους είναι ωραίο, όπως και να το κάνεις. Θεωρήσαμε λοιπόν πως άξιζε τον κόπο να αναδημοσίευσουμε αυτό το κείμενο στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Ο Νίκος Λιάρος είναι αρχαιολόγος, κεραμίστας και επιμελητής στο Κέντρο Μελέτης Νεότερης Κεραμικής. Του ζήτησα να γράψει δυο λόγια για έναν σπουδαίο άνθρωπο, που έφυγε τόσο αθόρυβα όσο έζησε.

Ιδού: «Μικροκαμωμένος, αεικίνητος, με σκαμμένο πρόσωπο και λαμπερά μάτια, ο Κωστής Κελαράκης ήταν ένας άνθρωπος και ένας αγγειοπλάστης άλλου καιρού. Γεννήθηκε το 1926 και έζησε σχεδόν έναν αιώνα στο Θραψανό, το “χωριό των αγγειοπλαστών”, που από μόνο του κρατά μια αδιάλειπτη παράδοση κεραμικής τουλάχιστον έξι αιώνων. Μέρος και ο ίδιος αυτής της αρχέγονης αλυσίδας, υπήρξε ένας από πιο δραστήριους Κρητικούς μάστορες.

Γύρισε όλο το νησί με τις “βεντέμες”, τις μετακινούμενες, δηλαδή, συντροφιές αγγειοπλαστών, που εργάζονταν τους αίθριους μήνες όπου υπήρχε καλή λαδιά και ανάγκη για πιθάρια. Έκανε πάνω από 30 τέτοιες βεντέμες γεμίζοντας το νησί αγγεία, “πλούτο και ομορφάδες”, για να δανειστώ μια φράση του συντοπίτη του Παντελή Πρεβελάκη.

Όταν η χρήση των πιθαριών μειώθηκε και οι βεντέμες σταμάτησαν οριστικά, περιόρισε τη δουλειά του στο χωριό. Ήταν μια δύσκολη περίοδος για την κρητική κεραμική και η παλιά αυτή παράδοση απειλούνταν με εξαφάνιση.

Σε αυτό, ωστόσο, το γύρισμα της Ιστορίας, τη δεκαετία του 1980, η Μπέτυ Ψαροπούλου ιδρύει το Κέντρο Μελέτης Νεότερης Κεραμικής και ξεκινά τις πρώτες συστηματικές καταγραφές της κεραμικής της Κρήτης.

Στα πρώτα βήματά της συναντά τον Κωστή Κελαράκη. Αν και τόσο διαφορετικοί άνθρωποι, δημιουργείται μεταξύ τους μια στενή φιλία, καταλυτική στη διάσωση της ιστορίας της νεότερης κρητικής κεραμικής. Εκτοτε, και μέχρι χθες, ο Κωστής Κελαράκης υπήρξε πολύτιμος συνεργάτης του ιδρύματος.

Δώρισε τα εργαλεία του και πλήθος αγγείων, επιμελήθηκε την αναπαράσταση του κρητικού εργαστηρίου στο μουσείο, πρωταγωνίστησε σε όλα τα ντοκιμαντέρ και τα φεστιβάλ για την κεραμική της Κρήτης.

Ακούραστος μέχρι το τέλος, η μορφή του πανταχού παρούσα, στα εποπτικά μέσα του μουσείου, στις έρευνές μας, κάθε χρόνο στις ετήσιες γιορτές των αγγειοπλαστών του Θραψανού. Πρόπερσι, σε μια τέτοια γιορτή, έσυρε την τελευταία “στομωσιά”, κατασκεύασε δηλαδή ένα τμήμα σε πιθάρι, στα 92 του χρόνια.

Για μένα προσωπικά ο Κωστής ήταν επίσης ένας σοφός δάσκαλος, που δίδασκε με μισή λέξη και με μια κίνηση του χεριού. Η ματιά, η προφορά, ακόμα και ο λεπτός σαρκασμός του, συγκροτούσαν ένα σπάνιο είδος Κρητικού, που χωρίς καμία προσποίηση συνόψιζε τον πολιτισμό και την ιδιοσυγκρασία μιας άλλης Κρήτης.

Εξαιρετικός μάστορας του πηλού, γηγενής με την κυριολεκτική σημασία της λέξης, έφυγε πλήρης ημερών και έργου, αφήνοντας σε εμάς το δύσκολο έργο της εξιστόρησης. Ωστόσο, δεν μας αφήνει μόνους. Στο χωριό των αγγειοπλαστών οι μαθητές του συνεχίζουν αυτή τη μακρά αλυσίδα».

  • Της δημοσιογράφου Μαργαρίτας Πουρνάρα

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Επιτέλους, συνταξιούχος!

Τελικά είναι μεγάλη υπόθεση η υπομονή… Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Επιτέλους! Άπό σήμερα 24/10/2020 είμαι και επίσημα συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά όπως το περίμενα τον Νοέμβρη μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μουστο λογαριασμό μου. Η αγωνία μου μετρούσε από τον περσινό Νοέμβριο, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! Και τώρα θα έχω τη δυνατότητα πια, να μπαλώσω ένα σωρό τρύπες που δημιουργήθηκαν τους ατέλειωτους μήνες της προσμονής. Όλα αυτά ήταν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς εφημερίδες. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA