Δείτε αυτό το Site, αφορά τις γυναίκες που τους αρέσει να φροντίζουν τον εαυτό τους...

selida.sulas1

selida.sulas2Λένε, ότι η κρίση δημιουργεί ευκαιρίες... Και ότι αναδεικνύει, πλευρές καλλιτεχνικές... Δείτε παρακαλώ μια ειλικρινή προσπάθεια που δημιουργήθηκε μέσα στην πανδημία του κορονοϊού Covid-19  με εξαιρετικά, πρωτότυπα και μοναδικά δημιουργήματα, σε χειροποίητα κοσμήματα με κρύσταλλα και ημιπολύτιμους λίθους, με γούστο και συνθέσεις που παραπέμπουν σε γυναίκες που ξέρουν και τους αρέσει να φροντίζουν τον εαυτό τους.

170
Ένα νέο Site το Elegant by Nasia "παίζει" στο διαδίκτυο. Δείτε το, αξίζει. Θα δείτε, με ένα καθαρό ευδιάκριτο τρόπο, όλες τις καλλιτεχνικές δημιουργίες... Κι αν έχετε Facebook, αναζητήστε το ΕΔΩ και σημειώστε το νούμερο του έργου που σας αρέσει. Στη συνέχεια, επικοινωνήστε στο τηλέφωνο που θα βρείτε εκεί, με τον δημιουργό. Και, όλα θα πάρουν το δρόμο τους!

144
Οι τιμές είναι πολύ προσιτές και ισορροπημένες και ο τρόπος αποστολής είναι με το χέρι αν μένουμε στην ίδια πόλη, με το ταχυδρομείο και με αντικαταβολή. Να ξέρετε ότι, αποδεινύετε στον εαυτό σας ότι τον αγαπάτε και τον φροντίζετε πραγματικά... Μη διστάζετε, πάρτε τηλέφωνο. Τη χρωστάστε, μια παραπάνω φροντίδα στον εαυτό σας... 

138

Κι αν δεν σας φτάνει το Site και δεν έχετε Facebook, αλλά Viber, ζητήστε μας παρακαλώ με μήνυμα σας να σας συνδέσουμε εμείς στην Ομάδα, ώστε να παρακολουθείτε όλες τις νέες κατασκευές... Στις μέρες που ζούμε, όλα είναι λίγο πιο εύκολα. Θέληση να υπάρχει... Με ένα απλό SMS στο τηλέφωνο 6932212755. Μας δίνετε τον αριθμό του κινητού  τηλεφώνου σας, που έχετε την εφαρμογή Viber... Τα υπόλοιπα, είναι δική μας δουλειά... Εμείς θα σας βάλουμε στην Ομάδα, για να βλέπετε τα πάντα... 

130

Κρήτη

Όταν οι φίλοι σε σκέφτονται και σου στέλνουν με το… δικό τους τρόπο, τα χαιρετίσματα τους

stasula1.episkepsi.2020
Είχα κατά κάποιο τρόπο προειδοποιηθεί, γι' αυτή τη συνάντηση. Μόνο που δεν ήξερα ποιοι ακριβώς θα ήταν. "Περιμένω παρέα", μου έγραψε η Στασούλα. Και θα σου στείλω φωτογραφίες. Και να τες! Παραγγελιά με ζεστά συναισθήματα από ανθρώπους, γνώριμους και γνωστούς μας. Εδώ η Ολυμπία.

stasula2.episkepsi.2020
Κι εδώ η Ζαϊρα... Είναι καθισμένη στο τραπέζι του σαλονιού της Στασούλας, που είναι ενιαίο με την κουζίνα της. Ο καθρέφτης μας βοηθάει να έχουμε το σύνολο της παρέας, αφού αποκαλύπτει και την φωτογράφο... Τι όμορφα που είναι να βρίσκονται έτσι όμορφα, αγαπημένοι φίλοι και αδελφοί!

stasula3.episkepsi.2020
Και ο Αγησίλαος στο κάδρο με τη Ζαϊρα. Κάτι συζητούν. Αλλά το σημαντικό είναι, ότι νιώθει κι εκείνος καλά μαζί τους. Φαίνεται στο πρόσωπο του. Με γένια ο Αγησίλαος! Τελικά ο κορονοϊός, μας έκανε όλους, άλλους ανθρώπους. Ο ξάδελφος μου ο Γιώργος και τώρα ο Αγησίλαος, με γένια!

stasula4.episkepsi.2020
Ευχαριστούμε Ζαϊρα! Ευχαριστούμε Ολυμπία! Έφτασε μέχρι εδώ, η αγάπη σας... Να είστε καλά και να βρίσκετε αφορμές για καλή παρέα. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα ιδιαίτερα σε εποχές δύσκολες, όπως αυτές που περνάμε. Με μάσκα, ναι, αλλά με πολύ αγάπη. Μας συγκινήσατε...

stasula5.pigi.2020
Άμα ζεις στο χωριό αυτή την εποχή και ξέρεις ότι υπάρχει μια πηγή με καλό νερό ακόμα κι αν είναι λίγο μακριά, το κάνεις σαν βόλτα. Μια διαδρομή σχετικά καλή ιδιαίτερα αν η παρέα σου είναι καλή, ξεχωριστή. Και φυσικά πάντα μπορεί να προκύψει το απρόοπτο. Για την πηγή αυτή, έχουμε ξαναγράψει. Δείτε ΕΔΩ.

stasula6.pigi.2020
Ονομάζεται Μάρκος Βιδάλης, πρώην Δήμαρχο της Λύτου. Η Στασούλα μας τον συνάντησε στην πηγή του Σπυριδιανού στον Ξυδά, με το νερό. Ευγενέστατος. Τόνισε τα καλά χαρακτηριστικά του νερού αυτής της πηγής και δέχτηκε να φωτογραφηθεί με τη Στασούλα και με τη Μαρία, τη γυναίκα του αδελφού μου, Κωστή.

Αλωνίζοντας τα κουκιά με λίγο πιο σύγχρονα μέσα από τα χρόνια της παιδικής μας αθωότητας

kukia1.140620
Πέρσι, στις 9 Ιουνίου, είχαμε κάνει μια παρόμοια με τη σημερινή δημοσίευση στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε τη, παρακαλώ, ΕΔΩ... Μόνο που τότε. ήταν μαζί με τον Αγησίλαο και τη Στασούλα και ο ξάδελφός μου, ο Γιώργος Θεοδωράκης. Φέτος ο Αγησίλαος, τράβηξε, σχεδόν όλο το βάρος του αλωνίσματος.

kukia2.140620
Είναι ωραίο και μ' αρέσει να ασχολούμαι, όταν έχω θέμα, με τέτοια ζητήματα. Το αλώνισμα είναι η πιο όμορφη καρποφόρα φάση του αγρότη. Είναι η στιγμή να πάρει τον καρπό του, τους κόπους του δηλαδή, ύστερα από μια χρονιά που πάντα κυριαρχείται από την αβεβαιότητα, του τι ξημερώνει αύριο.

kukia3.140620
Έτσι λοιπόν αποφάσισα να κάνω κι εφέτος μια ανάρτηση για τα αλώνισμα των κουκιών... Βέβαια πολλοί που διαβάζετε αυτές τις γραμμές μπορεί και να μην ξέρετε καν τι είναι τα κουκιά. Ίσως και να μην τα έχετε βάλει ποτέ στο διαιτολόγιο σας. Λάθος. Διότι δεν υπάρχει καλύτερο από τα όσπρια.

kukia4.140620
Παρατηρώ τη φωτογραφία. Σκέφτομαι πόσο δύσκολα ήταν κάποτε τα πράγματα, με τα ζώα στο αλώνι. Ως μικρό παιδί είχα ζήσει τέτοιες καταστάσεις με το στάρι και το κριθάρι, αλλά μετά ήρθαν οι αλωνιστικές μηχανές στο χωριό και το αλώνισμα ήταν πια εύκολο και απλό.

kukia5.140620
Τώρα χρησιμοποιούν τις ρόδες του τρακτέρ, για το αλώνισμα. Ο καρπός του κουκιού είναι τόσο σκληρός που δεν παθαίνει τίποτα από το βάρος του μηχανήματος. Όμως το εξωτερικό του φύλλο σπάει και μετά, με το λίχνισμα και τη βοήθεια του αέρα, μπορείς να πάρεις, στο τέλος, τον καρπό που σου αναλογεί.

kukia6.140620
Αν δεν ξέρετε πώς είναι τα κουκιά ως φυτά ελάτε να σας δείξω ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που έκανα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ όταν αυτά ήταν χλωρά. Ήταν φέτος στις 25 Απριλίου. Μ' αυτά τα κουκιά θα περάσουν όλο το καλοκαίρι και το χειμώνα μέχρι να σπείρουν και να θερίσουν τα καινούρια... Έτσι είναι ο κύκλος της ζωής.

Κωστής Κελαράκης, ο τελευταίος βεντεμάρος αγγειοπλάστης της Κρήτης (1926-2020)

kelarakis
Ο Κωστής Κελαράκης με την Μπέττυ Ψαροπούλου, ιδρύτρια του Κέντρου Μελέτης Νεότερης Κεραμικής που ξεκίνησε τις πρώτες συστηματικές καταγραφές της κεραμικής στην Κρήτη στο Θραψανό (1983). Το 1993 έγινε Ίδρυμα, εποπτευόμενο από τα Yπουργεία Πολιτισμού & Αθλητισμού και Oικονομικών (ΦΕΚ 297B/28-4-1993).

thrapsano.1983
Και εδώ ολόκληρη η φωτογραφία. Όπως θα διαπιστώσετε η πρώτη αποτελεί λεπτομέρεια της...  Το Κέντρο Μελέτης Νεώτερης Κεραμικής – Ίδρυμα Oικ. Γ. Ψαροπούλου είναι ένας μουσειακός, ερευνητικός και εκπαιδευτικός οργανισμός, αφιερωμένος στην ελληνική παραδοσιακή κεραμική των νεότερων χρόνων (16ος – 20ος αιώνας).

thrapsano1.1983
Το Κέντρο αποτελεί Ν.Π.Ι.Δ. μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και έχει σκοπό την ανεύρεση, συλλογή, διατήρηση, μελέτη και παρουσίαση πάσης φύσεως υλικού, που συνδέεται με την κεραμική τέχνη, καθώς και κάθε άλλη δραστηριότητα που έχει σχέση με αυτή.

Thrapsano Programma 2019
Και μια εκδήλωση που έγινε τον περσινό Ιούλιο στο χωριό μας με συνδιοργανωτές τον Πολιτιστικό Σύλλογο Θραψανού, τη Βρετανική Σχολή Αθηνών (Ερευνητικό Κέντρο Κνωσού) και την Περιφέρεια Κρήτης με τη συμμετοχή της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ηρακλείου και των αγγειοπλαστών Θραψανού...

Είναι από τα όμορφα του διαδικτύου! Το να βλέπεις τον τόπο σου, το χωριό σου και τους ανθρώπους του, να προβάλλονται με τρόπο θετικό και για τον πολιτισμό τους είναι ωραίο, όπως και να το κάνεις. Θεωρήσαμε λοιπόν πως άξιζε τον κόπο να αναδημοσίευσουμε αυτό το κείμενο στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Ο Νίκος Λιάρος είναι αρχαιολόγος, κεραμίστας και επιμελητής στο Κέντρο Μελέτης Νεότερης Κεραμικής. Του ζήτησα να γράψει δυο λόγια για έναν σπουδαίο άνθρωπο, που έφυγε τόσο αθόρυβα όσο έζησε.

Ιδού: «Μικροκαμωμένος, αεικίνητος, με σκαμμένο πρόσωπο και λαμπερά μάτια, ο Κωστής Κελαράκης ήταν ένας άνθρωπος και ένας αγγειοπλάστης άλλου καιρού. Γεννήθηκε το 1926 και έζησε σχεδόν έναν αιώνα στο Θραψανό, το “χωριό των αγγειοπλαστών”, που από μόνο του κρατά μια αδιάλειπτη παράδοση κεραμικής τουλάχιστον έξι αιώνων. Μέρος και ο ίδιος αυτής της αρχέγονης αλυσίδας, υπήρξε ένας από πιο δραστήριους Κρητικούς μάστορες.

Γύρισε όλο το νησί με τις “βεντέμες”, τις μετακινούμενες, δηλαδή, συντροφιές αγγειοπλαστών, που εργάζονταν τους αίθριους μήνες όπου υπήρχε καλή λαδιά και ανάγκη για πιθάρια. Έκανε πάνω από 30 τέτοιες βεντέμες γεμίζοντας το νησί αγγεία, “πλούτο και ομορφάδες”, για να δανειστώ μια φράση του συντοπίτη του Παντελή Πρεβελάκη.

Όταν η χρήση των πιθαριών μειώθηκε και οι βεντέμες σταμάτησαν οριστικά, περιόρισε τη δουλειά του στο χωριό. Ήταν μια δύσκολη περίοδος για την κρητική κεραμική και η παλιά αυτή παράδοση απειλούνταν με εξαφάνιση.

Σε αυτό, ωστόσο, το γύρισμα της Ιστορίας, τη δεκαετία του 1980, η Μπέτυ Ψαροπούλου ιδρύει το Κέντρο Μελέτης Νεότερης Κεραμικής και ξεκινά τις πρώτες συστηματικές καταγραφές της κεραμικής της Κρήτης.

Στα πρώτα βήματά της συναντά τον Κωστή Κελαράκη. Αν και τόσο διαφορετικοί άνθρωποι, δημιουργείται μεταξύ τους μια στενή φιλία, καταλυτική στη διάσωση της ιστορίας της νεότερης κρητικής κεραμικής. Εκτοτε, και μέχρι χθες, ο Κωστής Κελαράκης υπήρξε πολύτιμος συνεργάτης του ιδρύματος.

Δώρισε τα εργαλεία του και πλήθος αγγείων, επιμελήθηκε την αναπαράσταση του κρητικού εργαστηρίου στο μουσείο, πρωταγωνίστησε σε όλα τα ντοκιμαντέρ και τα φεστιβάλ για την κεραμική της Κρήτης.

Ακούραστος μέχρι το τέλος, η μορφή του πανταχού παρούσα, στα εποπτικά μέσα του μουσείου, στις έρευνές μας, κάθε χρόνο στις ετήσιες γιορτές των αγγειοπλαστών του Θραψανού. Πρόπερσι, σε μια τέτοια γιορτή, έσυρε την τελευταία “στομωσιά”, κατασκεύασε δηλαδή ένα τμήμα σε πιθάρι, στα 92 του χρόνια.

Για μένα προσωπικά ο Κωστής ήταν επίσης ένας σοφός δάσκαλος, που δίδασκε με μισή λέξη και με μια κίνηση του χεριού. Η ματιά, η προφορά, ακόμα και ο λεπτός σαρκασμός του, συγκροτούσαν ένα σπάνιο είδος Κρητικού, που χωρίς καμία προσποίηση συνόψιζε τον πολιτισμό και την ιδιοσυγκρασία μιας άλλης Κρήτης.

Εξαιρετικός μάστορας του πηλού, γηγενής με την κυριολεκτική σημασία της λέξης, έφυγε πλήρης ημερών και έργου, αφήνοντας σε εμάς το δύσκολο έργο της εξιστόρησης. Ωστόσο, δεν μας αφήνει μόνους. Στο χωριό των αγγειοπλαστών οι μαθητές του συνεχίζουν αυτή τη μακρά αλυσίδα».

  • Της δημοσιογράφου Μαργαρίτας Πουρνάρα

Μετά τα αγγειοπλαστεία, η τηλεόραση του ALPHA πήγε στα ανθοκήπια του Θραψανού...

thermokipio.luludion1.280520
Την περασμένη εβδομάδα κάναμε αυτή ΕΔΩ την ανάρτηση στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Πατώντας πάνω στο σύνδεσμο με το χρωματάκι, θα ξαναδείτε το σχετικό δημοσίευμα. Σήμερα θα μείνουμε λίγο ακόμα, επειδή εκείνη την ημέρα ο φακός της εκπομπής Happy Day ενέταξε και τα υπέροχα ανθοκήπια του χωριού μου Θραψανού στο Οδοιπορικό του στην Κρήτη.

thermokipio.luludion2.280520
Ο δημοσιογράφος Γιώργος Γρηγοριάδης με το συνεργείο του τηλεοπτικού σταθμού από την Αθήνα, πήγε στον Αι Νικόλα στο θερμοκήπιο του Αντώνη Στρουμπάκη, με τα υπέροχα χρυσάνθεμα και τράβηξε εικόνες και μίλησε με τους ανθρώπους που εργάζονταν εκεί και κατέγραψε τη δουλειά τους. Από εκεί, είναι παρμένες οι σημερινές φωτογραφίες μας και ευχαριστούμε τον Πολιτιστικό Σύλλογο Θραψανού.

thermokipio.luludion3.280520
Αν και η ενότητα για το χωριό, ήταν σχετικά μικρή μέσα στην εκπομπή της κ. Σταματίνας Τσιμτσιλή, γνωρίζουμε καλά και έχουμε την αίσθηση του τηλεοπτικού χρόνου γι' αυτό και ευχαριστούμε για την προβολή του χωριού. Εκεί μάθαμε πως το Θραψανό έχει βραβευτεί από το τηλεοπτικό δίκτυο CNN, ως δεύτερος καλύτερος παραδοσιακός οικισμός μετά τις Αρχάνες, στην Κρήτη.

thermokipio.luludion4.280520
Εικόνες μοναδικές, μέσα από το ανθοκήπιο... Αν και μονταρισμένα τα πλάνα, ώστε να χωρέσει πολλές εικόνες μέσα σε λίγο χρόνο, ακόμα και κάποιες δηλώσεις του προέδρου του Πολιτιστικού Συλλόγου ή των ανθρώπων που εργάζονταν στους χώρους που πήραν εκπλητικά στιγμιότυπα, όπως εδώ, ήταν πολύ όμορφο. Σαν μια όμορφη πινελιά μου φάνηκε, καθώς είδαμε τόσα πράγματα.

thermokipio.luludion5.280520
Βέβαια, εμείς όλα αυτά που ειπώθηκαν τα ξέραμε... Και προσωπικά, όταν κατεβαίνω στο χωριό τα καλοκαίρια, φροντίζω να βρω το χρόνο να πάω σ' αυτά τα ανθοκήπια. Είναι άλλωστε τόσο φιλόξενος, ο ξάδελφός μου, Αντώνης και οι άνθρωποι του κι έτσι νιώθεις πολύ όμορφα, όσο είσαι εκεί. Ας είναι καλά!

thermokipio.luludion6.280520
Και το λέμε αυτό με βεβαιότητα, επειδή δεν μεταφέρουμε απόψεις άλλων, αλλά την προσωπική μας γνώμη. Ευχαριστούμε λοιπόν τον Πολιτιστικό Σύλλογο Θραψανού, τους αγγειοπλάστες που δούλεψαν μπροστά στην κάμερα, τον Αντώνη Στρουμπάκη με το ανθοκήπιο του που συνεχίζει να δίνει ομορφιά στους ανθρώπους με ότι παράγει. Σας παρακολουθούμε με αγάπη, στη δράση σας!

Το χωριό Θραψανό, στην κάμερα του τηλεοπτικού σταθμού Alpha, με την αγγειοπλαστική του...

thrapsano.alpha1.280520
Ήταν Πέμπτη (28/5) μεσημέρι, όταν ακούσαμε ότι ο τηλεοπτικός σταθμός Alpha είχε αφιέρωμα στο χωριό μου, το Θραψανό. Δεν το διάλεξαν τυχαία. Ήθελαν να δουν από κοντά την αγγειοπλαστική τέχνη, μια παράδοση που συνεχίζεται από τα μινωικά χρόνια μέχρι σήμερα. Και μια και δυο πήραν την κάμερα τους και πήγαν...

thrapsano.alpha2.280520
Δεν προλάβαμε να τη δούμε, αλλά προφανώς η εκπομπή δεν ήταν ζωντανή. Τέτοια αφιερώματα θέλουν το χρόνο τους και τον προγραμματισμό τους. Αλλά ας είναι καλά τα παιδιά του Πολιτιστικού Συλλόγου Θραψανού που ήταν κοντά, σ' αυτή την κίνηση και πρόβαλαν επαρκώς την παρουσία του χωριού και των ανθρώπων του μέσω της τηλεόρασης και μέσω της σελίδας τους, στο Facebook.

thrapsano.alpha3.280520
Και τους ευχαριστούμε που μοιράστηκαν όλο αυτό το φωτογραφικό υλικό μαζί μας, ώστε να δούμε να δούμε κι εμείς, στιγμές από τα γυρίσματα, όπως αυτή, όπου το συνεργείο πήγε στο αγγειοπλαστείο και παρακολούθησε από κοντά, πώς γίνονται αυτά τα αριστουργήματα με τον πηλό, από άξιους Θραψανιώτες τεχνίτες. Μπράβο τους!

thrapsano.alpha4.280520
Κι έτσι είδαμε πώς είναι το Θραψανό, τώρα... Την ίδια στιγμή στην Αθήνα είχαν ανοίξει οι ουρανοί σε μια βροχή δυνατή και σταθερή που μόνο καλοκαιρινή δεν ήταν. Αλλά κι εδώ ο ουρανός είναι βαρυφορτωμένος, απ' ότι βλέπουμε, έξω από το αγγειοπλαστείο. Φαντάζομαι κι εκεί θα έριξε, αργότερα.

thrapsano.alpha5.280520
Αυτή η κάμερα του Alpha, μου θύμισε πράγματα από το καμίνι του πατέρα μου. Θυμάμαι τότε το συνεργείο της ΕΡΤ (δεν υπήρχε κι άλλη τηλεόραση τότε...) είχε έρθει μερικές μέρες στο καμίνι του πατέρα μου στο Λυγαρά  και κινηματογραφούσε ατέλειωτες ώρες. Και σε κάποια διαλείμματα ο πατέρα μου, ο πιθαράς, τραγουδούσε. Ακόμα το δείχνει πότε - πότε, η ΕΡΤ.

thrapsano.alpha6.280520
Φυσικά, δεν θα μπορούσαν να μην δείξουν στον φακό και το ψητό μας... Και λίγο αργότερα το συνεργείο μαζί με τα μέλη του Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου έφαγαν από αυτό στην ταβέρνα "Στα καλά Καθούμενα". Υπάρχει πλούσιο φωτογραφικό υλικό από εκεί, στη σελίδα του Συλλόγου οπότε μπορεί να ανατρέξει κανείς και να το δει.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Περιμένοντας τη σύνταξη...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά; Μάλλον πολύ μακρυα, όπως δείχνουν τα πράγματα...
Την 1 Νοέμβρη 2019, κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς… Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα την εποχή του κονοϊού Covid-19
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη, πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA