Ενισχυμένοι και δυναμωμένοι από την πρόσφατη Διεθνή Συνέλευση της Αθήνας...

diethni.sinelefsi.athinas1.2019
Μετά τη Διεθνή Συνέλευση της Αθήνας, όλα επιστρέφουν πια στον κανονικό τους ρυθμό. Αποτελεί ήδη μια όμορφη ανάμνηση... Ο Ιεχωβά, έστρωσε για όλους εμάς που την παρακολουθήσαμε το τριήμερο 5-6-7 Ιουλίου, ένα πολύ πλούσιο πνευματικό τραπέζι, από το οποίο εποικοδομηθήκαμε και ενθαρρυνθήκαμε… Ο λαός του αληθινού Θεού, νιώθει πάρα πολύ όμορφα, έχοντας τη δυνατότητα, με τον σωστό και αποδεκτό τρόπο.

athens2019.logo
Αυτό ήταν το λογότυπο για την Αθήνα... Χιλιάδες άνθρωποι από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο παρακολούθησαν μαζί μας τις εργασίες της. Και ήταν μια πραγματικά χαρούμενη περίσταση! Όλοι είχαμε κάτι να κάνουμε, για την επιτυχία της. Τώρα όλο αυτό αποτελεί πια μια ανάμνηση, όμορφη ανάμνηση... Οι περισσότεροι αδελφοί μας έχουν επιστρέψει στα σπίτια τους, ασφαλείς. Κουρασμένοι, αλλά γεμάτοι καθώς εισέπραξαν τόσα όμορφα πράγματα... Ευχαριστούμε τον Ιεχωβά Θεό, που μας φροντίζει τόσο στοργικά!

sinelefsi1.oaka
Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι από το Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας, τις ημέρες των εργασιών. Τραβηγμένες από της θύρα 19, όπου είχα διορισμό ταξιθέτη. Είμαστε πολύ χαρούμενοι και ωφεληθήκαμε τόσο από την 3ήμερη διαδικασία των εργασιών. Στην επάνω φωτογραφία η αδελφή μου Στασούλα που έφυγε το ίδιο βράδυ για το Ηράκλειο, με το πλοίο των Μινωικών Γραμμών και είναι ήδη σπίτι της, κοντά στους δικούς της. Κάτω, μια άποψη του σταδίου. Και τώρα, συλλογισμός και σκέψεις, στοχασμός, πάνω στα σήμεια που έβαλε η Συνέλευση. Και ώρα για πρακτική εφαρμογή...

sinelefsi2.oaka

Επικαιρότητα

Ασκώντας υπομονή... Προσπαθώντας να κάνω αναρτήσεις από το τάμπλετ μου...

agria.visinia
Προσπαθώ να μη χαλάσω την επικοινωνία μαζί σας, έτσι όπως την έχουμε συνηθίσει ως τώρα, μέσα σε αντίξοες συνθήκες... Το φορητό μου κομπιούτερ παρουσίασε ένα πρόβλημα στη φόρτιση της μπαταρίας του. Και επειδή είναι μέσα στην εγγύηση, το πήγα για έλεγχο στο κατάστημα Media Markt που το αγόρασα στην Αϊ Γιάννη Ρέντη...

anixi.ximonas1
Έτσι επιχειρώ κάτι πόλύ ξεχωριστό. Να κάνω την ανάρτηση της ημέρας από το τάμπλετ μου, πράγμα καθόλου εύκολο, μιας και τεχνικά δεν είναι καθόλου το ίδιο. Υπάρχουν περιορισμοί στους οποίους πρέπει να μην υποκύψουμε. Ελπίζω, να καταφέρνω να το κάνω με αξιοπρέπεια και επιχειρώ να συνεχίσω να είμαι μέσα στην επικαιρότητα.

anixi.ximonas2
Διάλεξα λοιπόν φωτογραφίες εποχής, για να το διακοσμήσω. Όπως αυτά τα έλατα που παραπέμπουν σε καλοκαίρι, αν και το φετινό καλοκαίρι είναι λιγο αλλοπρόσαλλο. Ισορρροπεί ανάμεσα σε ένα φθινόπωρο, με ακραία καιρικά φαινόμενα και καταστροφές. Καιρός συννεφιασμένος και βροχερός, θερμοκρασίες που ανεβοκατεβαίνουν, ανεξέλεγκτα. Και μεις κάπου εκεί να περιμένουμε το... ξαφνικό.

anixi.ximonas3
Στο μεταξύ η γη ακολουθεί το δικό της ρυθμό. Έχει και αυτή «λαλήσει» λίγο, καθώς οι αντιδράσεις της είναι απρόσμενες. Παρακολουθούμε όλοι άναυδοι τα φαινόμενα. Πρωτόγνωρα πράγματα για τον Ιούλιο. Αλλά δεν απογοητεύομαστε. Τουλάχιστον εμείς ξέρουμε, πώς και γιατί έχουν έτσι τα πράγματα. Κι αυτό δεν είναι λίγο. Δεν είμαστε χαμένοι στο πουθενά.

anixi.ximonas4
Είναι σημαντικό να ασκεί κανείς υπομονή και εγκαρτέρηση. Διότι θα έρθουν πιο δύσκολοι καιροί. Το ξέρουμε, έτσι δεν είναι; Αν τώρα δυσκολεύομαστε στο πρώτο πρόβλημα, να τα βγάλουμε πέρα, τι θα κάνουμε τότε; Με μια επισήμανση ας κλείσουμε το σημερινό θέμα. Οι μνήμες μας θέλουν τέτοιες μέρες να είναι πιο ζεστές. Αλλά για την ώρα δεν είναι...

Η πέτρα που γίνεται πανέμορφη όταν χρησιμοποιείται με φειδώ και με ιδιαίτερο γούστο...

petres1
Ιδέες... Τι μπορεί να κάνει πιο όμορφη τη ζωή μας; Μερικές φορές δεν χρειάζονται και πολλά πράγματα. Μάλλον γούστο χρειάζεται από τους ανθρώπους και λίγη παραπάνω φαντασία... Δείτε αυτή τη μουριά, πόσο πιο όμορφη έγινε με αυτές τις πέτρες κοντά στη ρίζα της... Και κάποιοι βασιλικοί, εποχής!

petres2
Το ίδιο πράγμα μπορούμε να το δούμε και σε πιο μικρά φυτά του κήπου, όπως είναι αυτές εδώ οι πετούνιες... Συνήθως τέτοιες ομορφιές τις επιμελούνται γυναίκες. Διότι οι άνδρες έχουν εύκολη τη δικαιολογία: Ασχολούνται με άλλα, πιο σοβαρά θέματα στην καθημερινότητα τους.

petres3
Αλλά μήπως αυτά είναι λιγότερο σοβαρά; Όχι βέβαια. Στην πραγματικότητα τέτοια μικρά πράγματα είναι που προσδίδουν ποιότητα και την κάνουν ακόμα πιο όμορφη. Ακόμα κι αν το μικρό οικόπεδο είναι σε μια πόλη, όλα μπορούν να δείξουν εντελώς διαφορετικά. Και να είναι στ' αλήθεια...

petres4
Αλλά κοιτάξτε πώς η πέτρες που έχουν μπει γύρω από το φυτό προσθέτουν σε όλο αυτό... Δεν ξέρω αν εσάς σας μοιάζει κάτι συνηθισμένο. Εγώ, το ομολογώ, δεν το έχω ξαναδεί σ' αυτή την έκταση. Και αυτή είναι η λογική μια τέτοιας προβολής. Να δώσει ιδέες σε όσους θέλουν και μπορούν να το κάνουν.

petres5
Τι λουλούδια μπορεί κανείς να βάλει; Οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί και να του αρέσουν. Με το χώμα που έχει μέσα θα αναπτυχθούν και θα αποδώσουν. Αυτό είναι περισσότερο από βέβαιο. Φάνηκε σήμερα από τις επιλογές μας, πολύ καθαρά. Τι είπαμε ότι χρειάζεται; Αγάπη για ποιοτική ζωή και φαντασία.

petres6
Να άλλη μια ένδειξη ακριβώς αυτής της φαντασίας... Ο κορμός ενός πεύκου γίνεται ακόμα πιο όμορφο με μια πολύ απλή λύση. Μια ξύλινη, βαμμένη με πράσινο, σκάλα όπου πάνω της έχουν τοποθετηθεί μικρές γλαστρούλες με βασιλικό που ευωδιάζει ολόκληρο τον περιβάλλοντα χώρο... Απλά πράγματα, ε;

Πώς να βρούμε ένα οικόπεδο χωρίς χάρτη; Δεν τα καταφέραμε παρά την καλή προσπάθεια...

thrapseri1
Ένας από τους λόγους που κάναμε το ταξίδι που αναφέρουμε στη χθεσινή μας ανάρτηση στις Ροβιές της Εύβοιας ήταν να πάμε και ως την Οικιστική Ένωση ΘΡΑΨΕΡΗ και να δούμε το οικόπεδο που έχουμε εκεί. Κάποτε ξέραμε ένα μερίδιο. Τώρα γνωρίζαμε το νούμερο του, δηλωμένο και στο Κτηματολόγιο.

thrapseri2
Αλλά δεν ήταν αρκετή η καλή πρόσθεση. Χρειάζονταν και κάτι παραπάνω. Ήταν αναγκαίο να μας οδηγήσει κάποιος που ξέρει και κυρίως να έχουμε έναν χάρτη των οικοπέδων με την αρίθμηση τους. Έτσι θα βρίσκαμε το δικό μας. Τώρα, ο κόπος μας ήταν μάταιος. Δεν υπήρχε πουθενά εμφανής αρίθμηση ή περίφραξη.

thrapseri3
Φωτογράφησα το μέρος. Είχα ξαναπάει πριν αρκετά χρόνια με ένα μικρό 22άρι πούλμαν της Οικιστικής Ένωσης για να μας δείξουν το χώρο. Ελάχιστα πράγματα μου θύμιζε το μέρος και πάντως δεν κατάφερα να εντοπίσω ούτε κατά διάνοια το κομμάτι που ανήκε στην ιδιοκτησία μου.

thrapseri4
Βέβαια δεν είναι καθόλου άσχημα. Αλλά οι θάμνοι και έλλειψη σήμανσης δεν βοηθούσαν και πολύ. Ας είναι, πήραμε τουλάχιστον μια μικρή γεύση. Έτσι ώστε να ξέρουμε τουλάχιστον, τι εννοούμε για την ώρα, όταν μιλάμε για τη ΘΡΑΨΕΡΗ. Επικλινές καθώς είναι, μπορείς να βλέπεις πιάτο μπροστά σου, τη θάλασσα στις Ροβιές.

thrapseri5
Κάπου εκεί, στο πουθενά, ανακαλύψαμε κι αυτό το μικρό έργο. Μάλλον πρόκειται για νερά από τις βροχές σε αποχέτευση που έχουν φτιάξει μέσα στο συνεταιρισμό. Δεν ξέρω. Ας μην το πω με βεβαιότητα. Μου έκανε όμως εντύπωση, γιατί ξεχώριζε μέσα σε όλη αυτή την ερημιά.

thrapseri6
Ήταν βροχερός ο καιρός, πρώτη φορά πηγαίναμε μόνοι μας και δυσκολευτήκαμε να βρούμε το δρόμο της επιστροφής για να φύγουμε. Ευτυχώς το Subaru αποδείχτηκε πολύ δυνατό, ώστε να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της Google που με τους χάρτες της μας έλεγε να προχωρήσουμε σε ένα μονοπάτι πολύ δύσκολο έως αδιάβατο.

Μια εκδρομή στο χωριό Ροβιές της Βόρειας Εύβοιας. Ήταν μια ανάσα σε μέρες δύσκολες

rovies1
Το κάναμε σχεδιασμένα… Θέλαμε να πάμε έστω για μια μέρα με συγκεκριμένο σκοπό και σκέψη… Και το κάναμε… Ξεκινήσαμε το πρωί, κάναμε μια στάση στη Χαλκίδα και συνεχίσαμε βόρεια προς τις Ροβιές της Εύβοιας. Εδώ μάλιστα καθίσαμε για φαγητό. Στην «ψαροταβέρνα της Λίτσας», δίπλα στη θάλασσα. Και μετά κατεβήκαμε στην παραλία για μερικές φωτογραφίες.

rovies2
Η μέρα (η περασμένη Πέμπτη) ήταν δύσκολη, σχετικά… Είχε αρχίσει ήδη να δροσίζει και όταν αρχίσαμε να ανεβαίνουμε βόρεια, ψιλόβρεχε . Κι έκανε και μια ψυχρούλα! Από τον καύσωνα της Αθήνας βρεθήκαμε σε έναν άλλο κόσμο. Αλλά μας άρεσε πολύ αυτή η αλλαγή. Και όλη η διαδρομή ήταν όμορφη. Με πολύ πράσινο και τρεχούμενα νερά παντού.

rovies3
Και η παραλία στις Ροβιές ήταν καλή. Χωρίς κόσμο, αν και Ιούλιος. Φαίνεται ότι μάλλον οι εκλογές, πήγαν λίγο πίσω και την καλοκαιρινή σεζόν. Παντού έβλεπες ενοικιαζόμενα δωμάτια. Δεν ρωτήσαμε για τιμές, αλλά με την… κίνηση που είχε μου δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι μπορούσες να βρεις σε σχετικά καλή τιμή.

rovies4
Η θάλασσα, από τη μεριά τους Ευβοϊκού, ήρεμη. Το ψιλό βότσαλο δεν δυσκόλευε καθόλου τα πράγματα. Αλλά σκέφτηκα το ταξίδι, την κούραση και την ανάγκη να είμαι καλά στην επιστροφή, οπότε απέφυγα το κολύμπι, αν και θα το ήθελα. Την επόμενη φορά ωστόσο που θα βρεθώ εκει, μάλλον δεν θα μου ξεφύγει…

rovies5
Άρεσε και στη Σούλα όλος αυτός ο περιβάλλοντας χώρος. Μετά το φαγητό, τα ψαράκια και το ουζάκι μας, περπατήσαμε λίγο στην παραλία. Σ’ αυτή τη βάρκα, φωτογραφήθηκε ύστερα από δική μου παράκληση. Ήθελα να πάρουμε κάτι μαζί μας στην επιστροφή. Και τα καταφέραμε. Πήραμε πολύ όμορφες αναμνήσεις από έναν υπέροχο τόπο.

rovies6
Κάτω από αυτόν τον παχύ ίσκιο μια μουριάς, δίπλα ακριβώς στη θάλασσα έβαλα το αυτοκίνητο, ρίξαμε τα καθίσματα και ξαπλώσαμε κανά δυο ώρες. Δεν κοιμήθηκα αλλά αυτή η σιέστα με ξεκούρασε αρκετά. Από το παρμπρίζ του αυτοκινήτου βλέπαμε μπροστά μας αυτή την την ομορφιά. Τα πράσινα φύλλα της μουριάς, μερικούς θάμνους μπροστά μας και η θάλασσα που ακουμπούσε πάνω της ο συννεφιασμένος ουρανός.

Ζεστές μέρες, στην Αθήνα, στην Ελλάδα... Μια βουτιά στη θάλασσα θα ήταν ότι καλύτερο…

xilokastro1
Ας αλλάξουμε λίγο θέμα... Όχι πως ότι ζήσαμε στο ΟΑΚΑ ήταν μικρό και λίγο, ώστε να περιοριστεί στα δημοσιεύματα που κάναμε, αλλά όπως λειτουργούμε πάντα εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα θέλαμε να ακολουθήσουμε τους ρυθμούς της εποχής. Ας πάμε λοιπόν μια βόλτα στη θάλασσα, στο Ξυλόκαστρο. Είχαμε ξαναπάει το 2011, δείτε ΕΔΩ.

xilokastro2
Το μέρος είναι πολύ όμορφο και ιδανικό για μερικές μέρες διακοπών... Οι φωτογραφίες είναι τωρινές, σταλμένες από φίλους που πήγαν αμέσως μετά τη Συνέλευση για διακοπές εκεί... Και δείτε μια ομορφιά που έχει ο τόπος, δίπλα στη θάλασσα. Αξίζει και να τον περπατήσει κανείς και να κάνει τα μπάνια του.

xilokastro3
Το Ξυλόκαστρο είναι παραθαλάσσια κωμόπολη της περιφερειακής ενότητας Κορινθίας. Είναι έδρα του δήμου Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 5.500 μόνιμους κατοίκους. Κάθε καλοκαίρι δέχεται χιλιάδες επισκέπτες και είναι ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Πελοποννήσου.

xilokastro4
Σημεία ενδιαφέροντος είναι το πευκοδάσος του Πευκιά και οι παραλίες της περιοχής. Απέχει 120 χιλιόμετρα από την Αθήνα και 100 χιλιόμετρα από την Πάτρα. Το Ξυλόκαστρο πήρε το όνομά του από ένα ξύλινο στρατώνα στην περιοχή όπου λειτουργούσε παρατηρητήριο κατά τα χρόνια της Ενετοκρατίας.

xilokastro5
Ο στρατώνας ή ξύλινο κάστρο, βρισκόταν στη δυτική πλευρά του λόφου «Κατή τον Πεύκο», πάνω από τη σημερινή πόλη, κοντά στον ποταμό Σύθα. Από εκεί η φρουρά μπορούσε να ελέγχει την κίνηση στον Κορινθιακό Κόλπο και να εποπτεύει το λιμάνι των Αριστοναυτών. Από αυτόν η περιοχή ονομάστηκε Ξυλόκαστρο.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Είκοσι μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA