Αυτή την Πέμπτη, θα είναι στην Αθήνα, τα παιδιά της Σούλας, Κώστας και Άννυ...

karathona1
Έρχονται! Τα παιδιά της Σούλας, ο Κώστας και η Άννυ... Θα είναι στην Αθήνα το πρωί της Πέμπτης 23 Μαϊου και θα καθίσουν κοντά μας ώς τις 17 Ιουνίου 2019! Μετράμε ανάποδα τις μέρες, περιμένοντας τους... Εδώ μια βόλτα στην Καραθώνα του Ναυπλίου, πέρσι όταν ήταν πάλι εδώ.

beliz.4
Και εδώ είναι η Άννυ, η σύζυγος του. Ο άνθρωπος πίσω από την οργάνωση των πραγμάτων... Ξέρει να χειρίζεται το διαδίκτυο κι έτσι φρόντισε για τα εισιτήρια τους, καθώς και σε συνεννόηση με τον Κώστα, για τις ημέρες που θα καθίσουν, κοντά μας. Στη φωτογραφία είναι από το Μπελίζ (η μεσαία), όπου έχει πάει στη συνάθροιση... Το πρόγραμμα, μας περιμένει να το εφαρμόσουμε... Και θα επισκεφτούμε, αρκετά μέρη της Ελλάδας. Μετέωρα, Άνδρος, Μονεμβασιά, Τζιά... Θα δείτε εικόνες από όλα αυτά τα μέρη... Με το καλό να έρθουν! Τους περιμένουμε...

kostas.ani5

Επικαιρότητα

Η Θεσσαλονίκη του Δημήτρη Ρεβελτζή, αναγνώστη μας που αγαπά τη φωτογραφία

thesaloniki1.reveltzis

Ο Δημήτρης είναι φίλος του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ και ασχολείται με τη φωτογραφία. Φαίνεται άλλωστε με την πρώτη ματιά, καθώς βλέπετε τη δουλειά του. Φανταστείτε με τι μηχανή είναι τραβηγμένες που χρειάστηκε να τις μικρύνουμε στο 17% για μπορέσουμε να τις φιλοξενήσουμε εδώ!


thesaloniki2.reveltzis
Θέμα τους, όπως μπορείτε να φανταστείτε, είναι η πόλη της Θεσσαλονίκης η οποία, όπως δηλώνει, του αρέσει πάρα πολύ. Και δικαίως... Πάντα έχει κάτι όμορφο να σου δώσει. Αλλά δεν είναι μόνο αυτή καθεαυτή η πόλη. Το πιο σημαντικό είναι οι άνθρωποι της.

thesaloniki3.reveltzis
Ο Dimitris Reveltzis, όπως υπογράφει, είναι IT professional & photographer και συχνά δημοσιεύει δουλειά του στο διαδικτυακό τόπο  https://www.instagram.com/rebelg.d/ Αξίζει τον κόπο να τον αναζητήσετε και να δείτε περισσότερη έργα του.

thesaloniki4.reveltzis
Για μας είναι τιμή να φιλοξενούμε τέτοια φωτογραφικά διαμαντάκια, αν και καθετί που φτάνει, από σας σε μας, είναι καλοδεχούμενο, επειδή είναι σταλμένο με πολύ αγάπη... Με την ευκαιρία όπως ευχαριστούμε τον Δημήτρη, σας ευχαριστούμε όλους, τους φίλους μας και συνεργάτες.

thesaloniki5.reveltzis
Θεσσαλονίκη λοιπόν! Ισχυρή πρόταση για όσους (αυτούς, τους ελάχιστους...) δεν την έχουν γνωρίσει ακόμα, να το κάνουν. Η πόλη είναι πανέμορφη και οι άνθρωποι της, ζεστοί, ειλικρινείς, φιλόξενοι, αγαπημένοι. Θα ξεπεράσουν τις προσδοκίες σας... Το λέμε, με απόλυτη βεβαιότητα.

thesaloniki6.reveltzis
Νύχτα ή μέρα, ότι ώρα κι επιλέξετε να τη γνωρίσετε θα σας ενθουσιάσει. Μα, θα μου πείτε: Μπορεί μια πόλη να κάνει κάτι τέτοιο; Ναι, αν αυτή η πόλη είναι Θεσσαλονίκη. Μάλλον φαίνεται πως από εκεί έχουμε τις καλύτερες αναμνήσεις. Και γιατί να το κρύψουμε, άλλωστε;

Η όμορφη και καλά οργανωμένη παραλία στον Οτζιά, με beach bar για ότι χρειάζεσαι...

otzias1
Η παραλία Οτζιάς στον ομώνυμο οικισμό, είναι η μεγαλύτερη παραλία της Κέας. Μια ρηχή, απάνεμη, αμμουδερή παραλία ιδανική για πραγματικές στιγμές χαλάρωσης. Σ’ αυτή την παραλία θα βρείτε αλμυρίκια για την τόσο απαραίτητα σκιά. Θα δείτε επίσης τέτοια όμορφα παραδοσιακά σπιτάκια...

otzias2
Όμορφη και οργανωμένη παραλία στο Βόρειο άκρο του νησιού της Τζιας. Κατ’ εξοχήν βορεινή συστήνεται για τις ημέρες χωρίς αέρα, γιατί τα μελτέμια σε εμποδίζουν να την ευχαριστηθείς. Αμμώδης, με μπαρ και ξαπλώστρες με ομπρέλες, ενώ κοντά υπάρχουν χώροι ενασχόλησης για τα μικρότερα παιδιά.

otzias3
Θα βρείτε ακόμα παγκάκια για όσους θέλουν να κάθονται... Στην πλάτη της παραλίας του Οτζιά υπάρχει μέχρι και παιδική χαρά για τους μικρούς εξερευνητές. Εμάς μας άρεσε πολύ... Ίσως επειδή πήγαμε τέλος Απριλίου και δεν είχε πολύ κόσμο. Και δεν κάναμε μπάνιο. Ως εκδρομείς την είδαμε.

otzias4
Όπως είπαμε δεν κάναμε μπάνιο. Καθίσαμε όμως και ρεμβάσαμε στη βόλτα μας, μαζί με τους φίλους μας στη Τζια. Είχαν την υπομονή να περπατήσουν μαζί μας και η Σούλα μπόρεσε να θαυμάσει από ψηλά όλη αυτή την ομορφιά... Ναι όντως ήταν ωραία, όπως και τόσα άλλα πράγματα που ζήσαμε στη Τζια.

otzias5
Νερά πεντακάθαρα, άμμος παντού και παγκάκια και δέντρα για να κάτσεις στη σκιά... Μας άρεσε πολύ το περιβάλλον γενικότερα, αλλά μας έδωσε την αίσθηση μιας ωραίας παραλίας, για οικογένειες και μη... Ναι, εδώ πάνω στην ψιλή άμμο μπορούσες να κάνεις πολλά πράγματα. Και φυσικά η εικόνα ήταν υπέροχη.

otzias6
Διαβάσαμε στο διαδίκτυο διάφορες κριτικές αλληλοσυγκρουόμενες και πολύ διαφορετικές από αυτό που εμείς ζήσαμε. Τελικά ο καθένας βάζει τα στάνταρ που επιθυμεί και θέλει και οικοδομεί πάνω του. Σε εμάς, ας πούμε, άρεσε πολύ αυτή η εικόνα. Δεν ξέρω αν υπάρχουν πολλοί που μπορούν να πουν το ίδιο...

Περάσαμε υπέροχα στο Χαλκούτσι χθες με μια πολύ όμορφη παρέα καλών, ακριβών, φίλων!

halkutsi1
Ήταν τελικά πολύ καλή η ιδέα του φίλου μας Άρη, να πάμε μια βόλτα στο Χαλκούτσι. Η μέρα ήταν καλή, μόνο λίγη βροχή συναντήσαμε σταδιακά στο δρόμο της επιστροφής, όταν πια όλα είχαν τελειώσει. Το πιο σπουδαίο όμως είναι ότι συναντήσαμε μια φύση ολάνθιστη...

halkutsi2
Μπορέσαμε να περπατήσουμε στην αμμουδιά, σε ρυθμούς πολύ ήρεμους, να κουβεντιάσουμε σαν άνθρωποι, να φάμε παρέα με εξαιρετικούς φίλους κι αδελφούς μας στην ταβέρνα "Το Κύμα" και τελικά να γυρίσουμε λίγο κουρασμένοι σωματικά, αλλά ανανεωμένοι πνευματικά.

halkutsi3
Δείτε ένα ευμεγέθη χαμομήλι που συναντήσαμε δίπλα στην αμμουδιά... Με μαργαρίτα έμοιαζε, αλλά αν έσκυβες και το μύριζες, το άρωμα του παρέπεμπε ευθέως στο βότανο... Μου αρέσει να παρατηρώ τη δημιουργία, προσεκτικά, επειδή γνωρίζω ποιος έβαλε το χεράκι Του και εκτιμώ το καθετί.

halkutsi4
Κάποια παγκάκια σου έδιναν τη δυνατότητα να καθίσεις λίγο και να ρεμβάσεις αυτή την ομορφιά. Απέναντι και αριστερά στη φωτογραφία είναι η Εύβοια. Όλο το τοπίο είναι υπέροχο και τελείως διαφορετικό, για μας που ζούμε στην Αθήνα και μας λείπουν τέτοιες εικόνες.

halkutsi5
Κι αυτό το λουλούδι, δεν σας εντυπωσιάζει; Εμάς μας ξεσήκωσε. Τι ομορφιά είναι αυτή; Κι είναι αγριολούλουδο. Και κρατάει λίγο, σε δυο μήνες θα είναι ξερό. Αλλά αυτό, δεν το εμποδίζει να κάνει την προσπάθεια του. Να γεμίσει τον τόπο μια ευχάριστη αίσθηση...

halkutsi6
Κρατάμε από τη μέρα μας αυτή την εικόνα... Δεν υπάρχει πιο όμορφο τις δύσκολες ώρες, που όλοι κάποια στιγμή έχουμε. Και σεις μας στείλατε αρκετές από τους τόπους που πήγατε. Θα τα δημοσιεύσουμε όλα, μην ανησυχείτε. Αργούμε ίσως, αλλά δεν ξεχνούμε.

Πάμε σήμερα στην Ιουλίδα, στη Χώρα της Τζιάς. Στο εσωτερικό του νησιού... Υπέροχη!

ioulis1
Η Ιουλίδα ή Χώρα είναι πρωτεύουσα της Κέας και έδρα της Περιφερειακής Ενότητας Κέας-Κύθνου. Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στην ενδοχώρα του νησιού, στους λόφους Κάστρου και Μύλων, στην ίδια θέση με την αρχαία Ιουλίδα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Ιουλίδα έχει 633 κατοίκους.

ioulis2
Απέχει από την Κορησσία, το λιμάνι του νησιού, 5,5 χιλιόμετρα. Η αρχαία Ιουλίδα ιδρύθηκε κατά τους αρχαϊκούς χρόνους. Ήταν η μόνη από τις τέσσερις πόλεις της Κέας που χτίστηκε στην ενδοχώρα. Σήμερα από την αρχαία πόλη σώζονται τα ερείπια των οχυρών της αρχαίας ακρόπολης και τμήμα του τείχους.

ioulis3
Στην ίδια θέση ο Ενετός Ντομένικο Μικέλι έκτισε περίπου το 1210 ένα κάστρο και χρησιμοποίησε στην κατασκευή τα αρχαία οχυρωματικά τείχη. Το κάστρο σώζεται μέχρι σήμερα.

ioulis4
Είναι ένα χαρακτηριστικό κυκλαδίτικο χωριό, με κεραμοσκεπή διώροφα κτίρια, λιθόστρωτους δρόμους και μικρές πλατείες. Η Ιουλίδα αποτελείται από τέσσερις συνοικισμούς, που αντιπροσωπεύουν την κοινωνική θέση των κατοίκων.

ioulis5
Το Κάστρο είναι το ιστορικό κέντρο της Ιουλίδας και εκεί βρίσκονταν τα σπίτια των πλουσιότερων γαιοκτημόνων και εμπόρων, γι' αυτό και τα σπίτια εκεί είναι μεγαλύτερα. To Κάστρο συνδέεται με την πλατεία Πιάτσα με το Κατω (η)χώρι, όπου ζούσαν κυρίως έμποροι.

ioulis6
Η Μεσάδα ήταν το επίπεδο τμήμα της πόλης, εκεί όπου συναντούταν οι κάτοικοί της. Τέλος, το Πανωχώρι είναι το υψηλότερο τμήμα της Ιουλίδας και εκτείνεται περιμετρικά γύρω από τη Μεσάδα και αποτελείται κυρίως από μικρά σπίτια που χωρίζουν στενά σοκάκια.

Ας γνωρίσουμε τη Τζιά που ζήσαμε ένα τριήμερο και μπήκε ως το μεδούλι μας η ομορφιά της

limani.korisia1
Η Κέα ή Τζια, είναι ένα κυκλαδίτικο νησί του Αιγαίου Πελάγους. Είναι το πιο κοντινό κατοικήσιμο κυκλαδονήσι στην Αττική. Είναι το 6ο σε έκταση και το 10ο σε πληθυσμό νησί των Κυκλάδων. Από σήμερα θα προσπαθήσουμε να σας το γνωρίσουμε, μέσα από τις δικές μας φωτογραφίες όπως το ζήσαμε.

limani.korisia2
Η παλαιότερη ονομασία της Κέας ήταν Υδρούσα, ενώ κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας το νησί λεγόταν Τζιά. Η σημερινή του ονομασία, οφείλεται στον ήρωα Κέω που ήταν επικεφαλής των Λοκρών από τη Ναύπακτο, οι οποίοι κατά την αρχαιότητα κατέλαβαν το νησί.

limani.korisia3
Ο προϊστορικός οικισμός της Κεφάλας, που βρίσκεται στο ομώνυμο ακρωτήριο, στη βορειοδυτική ακτή του νησιού, ιδρύθηκε κατά την τελική νεολιθική περίοδο, γύρω στα τέλη της 4ης χιλιετίας (3300 π.Χ. περίπου). Δεν είχαμε το χρόνο να τα δούμε όλα αυτά. Μείναμε στις σημερινές ομορφιές του νησιού. Αλλά θα ξαναπάμε...

limani.korisia4
Ο προϊστορικός οικισμός της Αγίας Ειρήνης Κέας, στο βόρειο τμήμα του λιμανιού του Αγίου Νικολάου, υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά κέντρα του Αιγαιακού χώρου, από το τέλος της νεολιθικής εποχής, που χρονολογείται η πρώτη εγκατάσταση στο χώρο, μέχρι τον 15ο αιώνα π.Χ., οπότε καταστράφηκε από τους ισχυρούς σεισμούς, σε περίοδο μεγάλης ακμής.

limani.korisia5
Στους αρχαϊκούς χρόνους (7ος -6ος αιώνας), στην Κέα υπήρχαν τέσσερις ανεξάρτητες και δυνατές οικονομικά και πολιτιστικά πόλεις: η Ιουλίς, η Καρθαία, η Ποιήεσσα και η Κορησσός. Ερείπια των οποίων υπάρχουν έως σήμερα και μαρτυρούν την μεγάλη ακμή του νησιού κατά την αρχαιότητα.

limani.korisia6
Όλες οι πόλεις περιβάλλονταν από οχύρωση, ενώ η ανέγερση μεμονωμένων πύργων σε επίκαιρα σημεία συμπληρώνει τον έλεγχο και την προστασία κάθε επικράτειας. Έπειτα κατά τους Βυζαντινούς χρόνους, τη Φραγκοκρατία και την Τουρκοκρατία το νησί περιήλθε σε παρακμή και ήταν ορμητήριο πειρατών. Από το 1830, η Κέα, όπως και όλες οι Κυκλάδες περιελήφθηκε στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δεκαοκτώ μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA