Ζούμε στα όρια μιας νέας εποχής… Ας είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, παρακαλώ πολύ…

anixi1.030520
Ξέσφιξαν τη μέγγενη με τα περιοριστικά μέτρα… Το ξέρετε… Θα ήταν υπερβολή να σας το ξαναπώ… Τι νέο θα έχουμε αυτή την εβδομάδα; Άνοιξαν τα μαγαζιά, τα φροντιστήρια και από σήμερα ο πρωθυπουργός εξήγγειλε μέτρα για την τόνωση του τουρισμού... Το σημαντικό όμως είναι να ξαναρχίσει να λειτουργεί η ζωή… Ή τουλάχιστον, να μη χάσουμε εντελώς το μέτρο.

anixi2.030520
Θα πάμε (όπως και το κάναμε) με προσοχή στο κουρείο μας; Ασφαλώς. Το κάναμε ήδη. Έπρεπε να ξαναγίνουμε άνθρωποι... Όσες παρεμβάσεις και αν κάναμε στον καιρό της καραντίνας, από μόνοι μας ή με τη βοήθεια των ανθρώπων μας, χρειάζεται ένας επαγγελματίας, προκειμένου να επαναφέρει το κεφάλι μας σε μια υποφερτή κατάσταση.

anixi3.030520
Λίγα – λίγα και με μέτρο όμως, για να μην ξεθαρρεύουμε… Επειδή, αν κρίνουμε σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο και ιδιαίτερα με τις ΗΠΑ, την Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, εμείς κρατηθήκαμε σε μια καλή κατάσταση… Συνεισφέραμε λοιπόν και εμείς στον περιορισμό της διασποράς του κορονοϊού Covid-19. Και τώρα πρέπει να επιστρέψουμε στη ζωή. Όπως την ξέραμε θα μας πα΄ρει καιρό, αλλά ας δοκιμάζουμε σιγά - σιγά. 

anixi4.030520
Ας είμαστε ρεαλιστές... Δεν θα είναι καθόλου εύκολο, κάτι τέτοιο… Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να φοβούνται… Και οι προγραμματισμοί, ακόμα και οι βραχυπρόθεσμοι, από δύσκολοι έως αδύνατοι. Αλλά η ζωή, δεν μπορεί να σταματήσει έτσι... Αλλιώς φανταζόμαστε ότι θα γίνει όλο αυτό. Ας είναι… Τίποτα δεν είναι δεδομένο πια… Και αυτό το εμπεδώσαμε, σε βάθος… Αλλά να λείπουν οι... ηρωισμοί με τις συγκεντρώσεις στις πλατείες.

anixi5.030520

Όλες οι φωτογραφίες που καλύπτουν το δημοσίευμα αυτό και το ομορφαίνουν, υπενθυμίζοντας μας ότι έξω είναι άνοιξη, είναι από την Άνδρο... Ας είναι καλά η Ευαγγελία και ο Λούης... Χωρίς αυτούς και την αγάπη τους, ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ θα ήταν πιο φτωχός... Αλλά ακριβώς, επειδή έχουμε τέτοιους φίλους, αισθανόμαστε πολύ πλούσιοι!

Επικαιρότητα

Ξημέρωμα στο Αίγιο... Σαν να το βλέπαμε με τα δικά μας μάτια. Ήταν τόσο πολύ ζωντανό!

egio. anatoli1.160520
Να βλέπουμε νωρίς το πρωί να χαράζει η μέρα καθώς είμαστε στην επαρχία, όπου ο ήλιος είναι ορατός και ευδιάκριτος στον ορίζοντα, ακόμα κι αν έχει λίγη από την τωρινή σκόνη, είναι πολύ μεγάλη υπόθεση. Για εμάς, μάλιστα, που μας αρέσει να ξεκινάμε τη μέρα μας ξυπνώντας νωρίς, είναι πολύ σπουδαίο και σημαντικό.

egio. anatoli2.160520
Αλλά στο μέρος που μένουμε, στην Αθήνα, όντας ανάμεσα στις 6όροφες πολυκατοικίες, αυτό δεν είναι εφικτό. Οπότε, τι μένει; Πολλές φορές "δανειζόμαστε" όμορφες φωτογραφίες από ξημερώματα. Και τέτοιες υπέροχες φωτογραφίες ανεβάζει συχνά ο φίλος μας, Πέτρος Πατσαλαρήδης, από τη Χαλκίδα.

egio. anatoli3.160520
Οι σημερινές όμως φωτογραφίες δεν είναι δικές του... Είναι της φίλης μας Μάρινας, λίγο πιο νότια, από ένα χωριό κοντά στο Αίγιο... Με εκείνην και τον σύζυγό της, Γιάννη, έχουμε γνωριστεί από κοντά και έχουμε κάνει παρέα, όταν βρισκόμαστε στο Παραθεριστικό Κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ, στην Τέμενη...

egio. anatoli4.160520
Έχουμε πάει μάλιστα και στο σπίτι τους καλεσμένοι και μας έχουν κάνει το τραπέζι σε μια υπέροχη, μοναδική φιλοξενία. Και νομίζω ότι από την ίδια ταράτσα που τράβηξε τις σημερινές φωτογραφίες της ανατολής, έχω πάρει κι εγώ ανάλογες από το ηλιοβασίλεμα. Και είναι αλήθεια ότι αυτές οι δυο στιγμές μοιάζουν πολύ.

egio. anatoli5.160520
Είναι υπέροχο όμως να ξεκινάς τη μέρα σου μ' αυτόν τον τρόπο... Όσοι το έχουν ζήσει, μπορούν να καταλάβουν τι ακριβώς εννοώ... Αισθάνεσαι να ξεκινάς τη μέρα σου όμορφα. Διακρίνεις καθαρά πως είναι να διαλύεται το σκοτάδι για να έρθει το φως της μέρας.

egio. anatoli6.160520
Για μένα, πάντα αυτή η ώρα, όπως και του δειλινού, είναι μια ξεχωριστή ώρα... Κι ευχαριστώ πολύ τη Μαρίνα που ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα μου και μου τις έστειλε ώστε να "στηθεί" η σημερινή ανάρτηση. Επειδή, όπως γνωρίζετε, αυτό ο ιστότοπος και οι φίλοι που τον ακολουθούν, ενδιαφέρονται για την αλήθεια χωρίς εντυπωσιασμούς.

Ότι θα ζούσα για να δω και την ανάπλαση της πλατείας Ομονοίας, ούτε το φανταζόμουν

omonia1.140520
Το γραφείο μου στην πρωινή δουλειά, την ΠΕΤ ΟΤΕ, ήταν Βερανζέρου 34, δυο βήματα από την Ομόνοια. Και συχνά ο δρόμος μου με έφερνε εκεί... Είδα δύο αναπλάσεις της, τότε που η μητέρα του σημερινού δημάρχου Αθηναίων, ως δήμαρχος και τώρα που το επιχείρησε ο γιός της, επίσης δήμαρχος Αθηναίων.

omonia2.140520
Η αλήθεια είναι ότι η πρώτη, της μάνας, δεν με ενθουσίασε καθόλου... Είχε μια πολύ μοντέρνα άποψη τεχνοκρατών και ήταν πολύ μακριά από τη δική μας κουλτούρα. Αυτή εδώ είναι πολύ πιο κοντά στη δεκαετία του '50, με μια πιο σύγχρονη, ασφαλώς, αντίληψη. Την περασμένη Πέμπτη άνοιξε για το κοινό. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

omonia3.140520
Απογευματάκι, δυο ώρες πριν την καθορισμένη ώρα του ανοίγματος, βρεθήκαμε στο κέντρο για δουλειά. Και καθώς είχαμε διαβάσει για τις προετοιμασίες, είπαμε να το βάλουμε στο πρόγραμμα μας να περάσουμε από εκεί και να δούμε αν τα δημοσιεύματα αλήθευαν. Όπως διαπιστώνετε από τις φωτογραφίες που τραβήξαμε, ήταν αλήθεια...

omonia4.140520
Τώρα γιατί ασχολούμαστε με την πλατεία της Ομόνοιας; Επειδή ζούμε στην Αθήνα και η όποια αναβάθμιση της της κεντρικής της πλατείας, έχουμε την αίσθηση ότι αντανακλά στην ποιότητα ζωής των πολιτών της. Θυμάμαι, όταν την πρωτογνώρισα, δεκαετία του '70 όταν ήρθα από το χωριό στην Αθήνα.

omonia5.140520
Δεν ξέρω κι εγώ πόσα απογεύματα "έφαγα" μέχρι να μάθω να κατεβαίνω στο υπόγειο της, από την Αγίου Κωνσταντίνου, ας πούμε και να βγαίνω στη Σταδίου ή την Ακαδημίας ή την Αθηνάς ή την Πειραιώς ή την Πατησίων... Λαβύρινθος μου φαινότανε και μόνο με εκπαίδευση θα τα κατάφερνα. Σήμερα όλο αυτό μου φαίνεται παιχνιδάκι.

omonia6.140520
Ναι, η πλατεία έχει τη δική της ιστορία, όπως και κάθε τόπος άλλωστε. Και χαιρόμαστε που δόθηκε στους Αθηναίους... Κάποια στιγμή, έτσι όπως αργούσε να γίνει το πράγμα νομίζαμε ότι δεν θα γινότανε ποτέ. Αλλά η ανυπομονησία δεν είναι καλός σύμβουλος. Σε αντίθεση με την υπομονή και την εγκαρτέρηση.

Μέρες καλοκαιρινές, όπως αυτές που ζούμε, ας πάμε μια βόλτα στο Χορευτό του Πηλίου...

xorefto1.110520
Με τη βοήθεια καλών φίλων του Site από τη Ζαγορά Πηλίου, καθώς οι θερμοκρασίες μέρα με τη μέρα γίνεται όλο και πιο υψηλές, θα προσποιηθούμε ότι όλα είναι καλά και θα σας πάμε μια βόλτα στο Χορευτό του Πηλίου να δούμε πόσο όμορφες είναι οι παραλίες του αυτόν τον καιρό. Και ας το βάλουμε στα καλοκαιρινά μας σχέδια...

xorefto2.110520
Στο Χορευτό, δεν έχουμε πάει ακόμα. Το σχεδιάζαμε όταν πριν τρία χρόνια είχαμε πάει για ένα Παρασκευο - Σαββατοκύριακο στη Ζαγορά Πηλίου και μείναμε στον ξενώνα των φίλων μας. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε, τότε. Μόνο που τότε, ο καιρός δεν μας επέτρεψε, επειδή μας προέκυψε χιονιάς και... αποκλειστήκαμε.

xorefto3.110520
Τώρα όμως, με τις φωτογραφίες που μας έστειλαν οι φίλοι μας, ξελογιαστήκαμε... Και μπορούμε να το βάλουμε μέσα στα καλοκαιρινά μας σχέδια, ίσως όχι τα φετινά, αλλά αργότερα. Ας δούμε, λοιπόν κάποιες πληροφορίες γι' αυτό το μέρος, ώστε να είμαστε έτοιμοι, όταν πάμε...

xorefto4.110520
Το Χορευτό είναι παραθαλάσσιος οικισμός του δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου του νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Πηλίου και αποτελεί επίνειο της Ζαγοράς. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του Χορευτού ανέρχονταν στους 131 μόνιμους κατοίκους.

xorefto5.110520
Το Χορευτό συνδέεται με τον Βόλο με δύο δρόμους, μέσω Χανίων (53 χλμ) και μέσω Τσαγκαράδας (85 χλμ). Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες στην περιοχή παρατηρείται αυξημένη τουριστική κίνηση. Αξιοθέατα αποτελούν οι αρχαίοι Ιπνοί (Σπηλιές) όπου ναυάγησε το μεγαλύτερο μέρος του στόλου του Ξέρξη το 480 π.Χ.

xorefto6.110520
Ναι, εδώ θέλουμε να έρθουμε κάποιο καλοκαίρι. Έχει φανταστική ομορφιά και είναι από τη μεριά του Πηλίου που "βλέπει" στο ανοιχτό Αιγαίο. Από την άλλη μεριά είναι δίπλα από τη Ζαγορά, που έχουν τον ξενώνα οι φίλοι μας, οπότε θα μπορούσαμε να σχεδιάσουμε να μείνουμε εκεί και να το έχουμε ως ορμητήριο μας, εξερευνώντας τη γύρω περιοχή.

Το πάρκο Tor Fiscale άνοιξε, αλλά ο παιδότοπος κλειδωμένος... Ο πρώτος περίπατος μας...

romi1.120520
Τον Απρίλιο, συγκεκριμένα στις 28 του μήνα, είχαμε κάνει αυτό ΕΔΩ το δημοσίευμα αναφερόμενοι στο πως ήταν τα πράγματα στη Ρώμη... Συγκεκριμένα μια καλή μας φίλη που μένει στο Tor Fiscale, ένα προάστιο της ιταλικής πρωτεύουσας, μας ανέφερε πώς γινόταν η μικρή τους βόλτα, έξω από το σπίτι τους.

romi2.120520
Και καθώς θυμάστε πόσο δύσκολα ήταν τα πράγματα, ας αναλογιστούμε ότι μόλις την περασμένη Δευτέρα, στην Ιταλία, έχασαν την ζωή τους 179 άνθρωποι και καταγράφηκαν 744 νέα κρούσματα, ενώ 1.401 ασθενείς έγιναν αρνητικοί στον ιό. Επομένως κι εκεί άρχισαν να παίρνουν μέτρα ανάσας, λασκάροντας λίγο την καραντίνα.

romi3.120520
Έτσι λοιπόν, φυσιολογικά και όπως κάνει κάθε δημοσιογραφικό Site που σέβεται τον εαυτό του, σήμερα σας έχουμε εικόνες από εκείνο το πάρκο που είναι κοντά στους φίλους μας. Άνοιξε για το κοινό, αν και ο παιδότοπος όπως σημειώνουν, είναι ακόμα κλειδωμένος... Και φυσικά σας δίνουμε εικόνες από τον πρώτο περίπατο τους στο πράσινο.

romi4.120520
Είπαμε ότι το συγκεκριμένο προάστιο έχει πάρα πολύ όμορφους αρχαίους θησαυρούς και είναι φυσικό η αναγνώστρια μας να εστιάσει εκεί την προσοχή μας. Μάλιστα την ευχαριστούμε για αυτό, επειδή μαζί της μοιραζόμαστε πράγματα που δεν ξέρουμε αν και το θέλει η καρδιά μας, να τα επισκεφτούμε κάποτε από κοντά.

romi5.120520
Αλλά με τίποτα δεν θα μπορούσε να χαθεί η ομορφιά της άνοιξης και η ελπίδα ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες... Μια ανθισμένη τριανταφυλλιά στο χώρο, μας το επιβεβαιώνει αυτό. Αν ένα κομμάτι της δημιουργίας το κάνει αυτό, να αγνοεί δηλαδή τις δύσκολες καταστάσεις και να ζει το σήμερα, τι πρέπει να κάνουμε εμείς;

Η πιο όμορφη ώρα της μέρας είναι αυτή του δειλινού... Προσωπικά, μας αρέσει πάρα πολύ!

dilino1.060520
Πάντα μας άρεσε το δειλινό εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, κι αυτό επειδή έτσι συμβαίνει και στην πραγματική ζωή... Και γι' αυτό πολλές φορές έχουμε κάνει ανάλογα θέματα. Ελάτε να τα θυμηθούμε, ξεκινώντας από ΕΔΩ. Και με εικονογράφηση, αυτή τη φορά πάνω από το Λυκαβηττό που πήγαμε πριν λίγες μέρες.

dilino2.060520
Νοέμβρη του 2019 κάναμε αυτό ΕΔΩ το δημοσίευμα μ' αυτήν την ώρα του δειλινού στην πλατεία Συντάγματος. Τότε δεν υπήρχε το πρόβλημα με τον κορονοϊό Covid-19 και η ζωή μας ήταν πολύ διαφορετική... Όπως και να έχει όμως, αυτό που κάναμε είναι όπως πάντα να καταγράψουμε τη στιγμή που ζούσαμε.

dilino3.060520
Ένα χρόνο νωρίτερα, Δεκέμβρης του 2018 έχει γίνει αυτό ΕΔΩ το δημοσίευμα με εικόνες δειλινού από την Άνδρο... Αυτό δεν το ζήσαμε ζωντανά, ήταν μέσα από τα μάτια των φίλων μας, που συχνά - πυκνά μας προμηθεύουν υλικό πολύ όμορφο και ξεχωριστό από την καθημερινότητα τους.

dilino4.060520
2016, Νοέμβριος, με τον παππού Διονύση ακόμα μαζί μας μια τέτοια όμορφη ώρα είχαμε βρεθεί στην παραλία της Ελευσίνας... Δείτε ΕΔΩ. Ήταν μαζί μας και ο φίλος μας Βασίλης και νομίζω ότι εκείνος τράβηξε τις φωτογραφίες που εμφανιζόμαστε εμείς... Ένας άλλος κόσμος μόλις 20-25 λεπτά από το κέντρο της Αθήνας.

dilino5.060520
Ιούλιος του 2016 στο Πολύχρονο Χαλκιδικής με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις... Στιγμές όπως αυτές ΕΔΩ,που κρατάμε ακριβά φυλαγμένες στην καρδιά μας, καθώς εκεί έχουμε περάσει πάρα πολύ όμορφα. Φέτος, με όσα περνάμε, τα σχέδια μας για το καλοκαίρι, είναι πολύ λίγα και μικρά...

dilino6.060520
Ψάχνοντας λίγο στο αρχείο των δημοσιευμάτων του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ "έπεσα" πάνω σε αυτό ΕΔΩ. Ήταν, θυμάμαι, Ιούλιος του 2014 και είχα κατέβει στο χωριό σε μια από τις άδειες μου από την ΠΕΤ ΟΤΕ. Εργαζόμουν ακόμα τότε... Και πήγαμε στο σπίτι του φίλου μου Γιώργου στο Ηράκλειο. Ένας υπέροχος κόσμος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Περιμένοντας τη σύνταξη...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά; Μάλλον πολύ μακρυα, όπως δείχνουν τα πράγματα...
Την 1 Νοέμβρη 2019, κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς… Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα την εποχή του κονοϊού Covid-19
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη, πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA