Ο τελευταίος αποχαιρετισμός για τον αδελφό μου Κωστή Θεοδωράκη, έγινε χθες στις 3 μ.μ.

ta aderfia

Λιγοστεύουμε… Ο αδελφός μου, Κωστής Θεοδωράκης, είναι ο δεύτερος από τα πέντε αδέλφια που έφυγε από κοντά μας. Είχε προηγηθεί 10 χρόνια νωρίτερα, η αδελφή μας Γεωργία.

Η κηδεία του έγινε στις 3 το μεσημέρι, χθες, στο νεκροταφείο του χωριού μας, Θραψανού… Πραγματικά, μαύρη Παρασκευή…

Όλα έγιναν τόσο γρήγορα που δεν προλάβαμε να πάμε. Είναι κι αυτές οι συνθήκες στην εποχή του κορονοϊού Covid-19 που επιβάλλεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί.

Τηλεφωνηθήκαμε όμως με την κόρη του Ελευθερία για τα συλλυπητήρια μας και για να συμπαρασταθούμε στη θλίψη της οικογένειας του. Η καρδιά μας, η σκέψη μας, είναι εκεί κοντά τους. Καταλαβαίνουμε τον πόνο τους, αλλά θέλουμε να ξέρουν πως η αγάπη μας γι’ αυτούς είναι πάρα πολύ μεγάλη. Ο αληθινός Θεός να τον θυμηθεί…

ta aderfia1

Επικαιρότητα

Άνοιξε ο καιρός… Ότι καλύτερο για μια βόλτα στο κοντινό μας πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα

parko.ak.platonos1.260421
Οι κύκλοι της εποχής ξαναέγιναν… άνοιξη! Το πρωί ψυχρούλα, τη μέρα ηλιοφάνεια και ζέστη και το βράδυ επιστροφή στα καθιερωμένα. Καιρός για μια βόλτα στο κοντινό μας πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα που είχαμε καιρό να πάμε… Το κάναμε το απόγευμα της Δευτέρας που μας πέρασε και το χαρήκαμε. Η φύση με τον ήλιο και τις βροχές έχει αρχίσει να γιγαντώνει το πράσινο και τα αγριόχορτα.

parko.ak.platonos2.260421
Είδαμε ένα πάρκο φροντισμένο… Να τα λέμε κι αυτά. Παντού τα αγριόχορτα έχουν κουρευτεί κι ο τόπος φαντάζει όμορφος… Και η αλήθεια είναι ότι εμείς που έχουμε ζήσει και τους καιρούς της εγκατάλειψης του, ξέρουμε και μπορούμε να διακρίνουμε αυτή την αλλαγή. Βεβαίως, υπάρχουν ακόμα πολλά πράγματα που πρέπει να γίνουν, αλλά είμαστε αισιόδοξοι.

parko.ak.platonos3.260421
Μας αρέσει να περπατάμε στα χωμάτινα δρομάκια του. Αν και η πόλη είναι δίπλα σου, έχεις την αίσθηση ότι είσαι κάπου μακριά. Εντάξει, αίσθηση μόνο είναι, γιατί τα σπίτια δίπλα από το πάρκο είναι ορατά, όπως μπορείτε να δείτε και στη φωτογραφία. Αλλά ακόμα και αυτή η αίσθηση κάνει καλό στις εποχές που ζούμε, τις τόσο ιδιαίτερες.

parko.ak.platonos4.260421
Θα μπορούσες με λίγη επιπλέον φαντασία να το πεις κι ένα μικρό δάσος μέσα στην πόλη. Ναι, έτσι αισθάνεσαι περπατώντας εδώ… Αυτό προσωπικά μου άρεσε πάντα και το επιδίωκα, όταν χρειαζόμουν έναν ήσυχο τόπο για χαλάρωση και αυτοσυγκέντρωση. Το πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα, πάντα μου άρεσε και ήθελα να το βλέπω περιποιημένο.

parko.ak.platonos5.260421
Υπάρχουν χώροι απομονωμένοι που μπορείς να καθίσεις και να στοχαστείς. Ή να αφήσεις το μυαλό σου να «τρέξει» πίσω από παιδιά που παίζουν ανέμελα ή ζώα οικόσιτα που έχουν βρει τη χαρά τους στο να είναι ελεύθερα, χωρίς το φόβο των αυτοκινήτων. Η πρόσβαση μπορεί να μην είναι πάντοτε εύκολη για όσους έχουν προβλήματα κινητικότητας. Αλλά αξίζει τον κόπο η προσπάθεια.

parko.ak.platonos6.260421
Στο περπάτημα μέσα στο πάρκο, θα συναντήσεις και μικρές χωμάτινες πλατείες… Δρόμοι μικροί, οδηγούν παντού. Και βέβαια με τον χρόνο, ξέρεις καλά πού οδηγεί ο καθένας. Αλλά και να μην ξέρεις, αξίζει να δοκιμάσεις νέους δρόμους. Το βέβαιο είναι ότι δεν πρόκειται να απογοητευτείς. Παντού θα είναι όμορφα.

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA