Δείτε τι όμορφα πράγματα μπορεί να κάνει η δύναμη της πίστης και της αγάπης…

apostolina

Την λένε Αποστολίνα Τσάγκα, ετών 90, από το χωριό Χρυσό Σερρών… Γνώρισε την Αλήθεια σε ηλικία 28 χρονών, παντρεμένη με ένα μικρό παιδάκι. Μοναδική γυναίκα στο χωριό, αδελφή. Βρήκε φοβερή εναντίωση από τον άνδρα της, Γιώργο και την πεθερά της.

Στις συναθροίσεις πήγαινε, ξέροντας ότι η πόρτα θα ήταν κλειστή και θα κοιμόταν έξω. Μετά από χρόνια, ο Γιώργος πήγε στην συνάθροιση για να κάνει φασαρία, να την δείρει και να την πάρει σπίτι. Εκεί οι αδελφοί του φέρθηκαν ευγενικά και έτσι έκατσε και παρακολούθησε την συνάθροιση. Του άρεσε και έτσι γνώρισε την Αλήθεια. Έμεινε πιστός μέχρι τον θάνατο του.

Σήμερα ζει στην Θεσσαλονίκη στην περιοχή Συκιές. Δεν χάνει τις συναθροίσεις και πολλές φορές οι αδελφοί κάνουν το ξεκίνημα σπίτι της. Με χαρά μας είπε, πως μια αδελφή κανόνισε ένα πρωί και μάζεψε αδελφές ηλικιωμένες στο σπίτι της για να δουν το broadcasting. Εχει τρία παιδιά και εννιά εγγόνια και δισέγγονα, όλα στην Αλήθεια. Τέτοιες όμορφες ιστορίες μπορεί κανείς να βρει πολλές μέσα στο λαό του Ιεχωβά! Και είναι πανέμορφες...

 

Θα σταθώ δυνατός

Μοιάζει η ζωή μου, μοιάζει η ζωή μου
με μια μικρή βαρκούλα μέσα στον Ωκεανό
που την χτυπούν θεόρατα κύματα
καθώς συνεχίζει σταθερά την πορεία της.

Πώς να το εκφράσω με μια λέξη
αγωνίζομαι να έχω την καρδιά μου έτοιμη
σαν να είναι η μοναδική μάχη στη ζωή μου,
σαν να μην υπάρχει άλλη. 

Όλα αυτά τα πράγματα που δεν μπορώ να πω
σαν φλογισμένες μπάλες 
προσπαθούν να καταστρέψουν το μυαλό μου
όμως, σήμερα εγώ θέλω να φωνάξω δυνατά
Μπορείς να ακούσεις την κραυγή μου την ώρα αυτή;

Αυτός είναι ο ύμνος της μεγαλύτερης μάχης μου
Ο ύμνος που θα μου δώσει πίσω τη ζωή μου
αυτός ο ύμνος για εμένα γράφτηκε
η δύναμή μου επίστρεψε σε εμένα

Θα σταθώ λοιπόν και πάλι δυνατός
και θα ψάλλω συνεχώς τον ύμνο που μου έδωσε ζωή 
χωρίς να με νοιάζει τι πιστεύουν οι άνθρωποι γύρω μου
γιατί πιστεύω ότι έχω να δώσω κι άλλες μάχες στη ζωή μου

Έχασα πολλούς που και στον ύπνο μου με καταδιώκουν
όλοι δείχνουν ότι τάχα ανησυχούν για εμένα πολύ βαθιά
Νιώθω ότι έπεσα χαμηλά (πολύ χαμηλά)
Είναι σχεδόν δυο χρόνια που είμαι μακριά από το σπίτι μου
υπάρχει όμως μια φωτιά που καίει τα σωθικά μου
όμως, εγώ ακόμα πιστεύω, Ναι, ακόμα πιστεύω

Όλα αυτά τα πράγματα που δεν μπορώ να πω
σαν φλογισμένες μπάλες 
προσπαθούν να καταστρέψουν το μυαλό μου
όμως, σήμερα εγώ θέλω να φωνάξω δυνατά
Μπορείς να ακούσεις την κραυγή μου την ώρα αυτή;

Αυτός είναι ο ύμνος της μεγαλύτερης μάχης μου
Ο ύμνος που θα μου δώσει πίσω τη ζωή μου
αυτός ο ύμνος για εμένα γράφτηκε
η δύναμή μου επίστρεψε σε εμένα

Θα σταθώ λοιπόν και πάλι δυνατός
και θα ψάλλω συνεχώς τον ύμνο που μου έδωσε ζωή 
χωρίς να με νοιάζει τι πιστεύουν οι άνθρωποι γύρω μου
γιατί πιστεύω ότι έχω να δώσω κι άλλες μάχες στη ζωή μου

Μοιάζει η ζωή μου, μοιάζει η ζωή μου
με μια μικρή βαρκούλα μέσα στον Ωκεανό
που την χτυπούν θεόρατα κύματα
καθώς συνεχίζει σταθερά την πορεία της.

Πώς να το εκφράσω με μια λέξη
αγωνίζομαι να έχω την καρδιά μου έτοιμη
σαν να είναι η μοναδική μάχη στη ζωή μου
σαν να μην υπάρχει άλλη 

Αυτός είναι ο ύμνος της μεγαλύτερης μάχης μου
Ο ύμνος που θα μου δώσει πίσω τη ζωή μου
αυτός ο ύμνος για εμένα γράφτηκε
η δύναμή μου επίστρεψε σε εμένα

Θα σταθώ λοιπόν και πάλι δυνατός
και θα ψάλλω συνεχώς τον ύμνο που μου έδωσε ζωή 
χωρίς να με νοιάζει τι πιστεύουν οι άνθρωποι γύρω μου
γιατί πιστεύω ότι έχω να δώσω κι άλλες μάχες στη ζωή μου.

Λόγια αγάπης, συμπόνιας, παρηγοριάς...

Επικαιρότητα

Τότε που πήγαμε στον Τσούτσουρα, μια μέρα που ήμασταν στο χωρίο μου, το Θραψανό...

tsutsuras.2018.1
Μια μέρα, από αυτές που ήμασταν στο Θραψανό, τις λίγες μέρες που κατεβήκαμε φέτος, τον περασμένο μήνα (τον Οκτώβρη) τη διαθέσαμε για μας, κάνοντας μια εκδρομή στα νότια του νομού Ηρακλείου, στον όμορφο Τσούτσουρα. Η αλήθεια είναι πως κάναμε κι άλλα πράγματα αυτή τη μέρα.

tsutsuras.2018.2
Ας μείνουμε όμως σ' αυτό το σημείωμα, στη βόλτα στον Τσούτσουρα... Το χρειαζόμαστε και είχε μια υπέροχη ηλιοφάνεια αυτή τη μέρα. Περπατήσαμε λοιπόν δίπλα στη θάλασσα και καθίσαμε να πιούμε ένα ουζάκι σ' ένα τραπεζάκι πάνω στο κύμα...

tsutsuras.2018.3
Επιλέξαμε να καθίσουμε στο εστιατόριο "Σαρακήνα" που διαθέτει και δωμάτια προς ενοικίαση. Το σέρβις ήταν άψογο. Οι άνθρωποι πολύ φιλικοί και εξυπηρετικοί. Και με το χαμόγελο. Πριν μας σερβίρουν είχα την ευκαιρία να ρίξω μια ματιά στα e-mail μου.

tsutsuras.2018.4
Κι αφού φάγαμε, κατεβήκαμε κάτω στη θάλασσα να πάρουμε δυο φωτογραφίες... Να θυμόμαστε αυτή την όμορφη βόλτα μας. Όλα έδειχναν πως ήταν μια ωραία μέρα για μας. Ακόμα και ο ήλιος είχε τα κέφια του. Ειλικρινά, αν είχα μαγιό μαζί μου, θα έκανα μπάνιο.

tsutsuras.2018.5
Η κοπέλα δίπλα στη Σούλα, είναι η Γιώτα, υπάλληλος στη "Σαρακήνα", το μαγαζί που καθίσαμε να πιούμε το ούζο μας. Δεν είχαν πολύ δουλειά την ημέρα που πήγαμε και είχαμε την ευκαιρία να κουβεντιάσουμε και να γνωριστούμε. Ετσι και θέλησε να φωτογραφηθεί μαζί της.

tsutsuras.2018.6
Κρατάμε ότι καλύτερο, ως ανάμνηση πια... Και όταν κατεβούμε ξανά είναι βέβαιο ότι θα ξεκλέψουμε λίγο χρόνο, να το ξανακάνουμε. Ο Τσούτσουρας είναι ένας τόπος που μου αρέσει πολύ. Και έχω ζήσει πολλά εδώ. Κάθε φορά αναβιώνουν σκέψεις και συναισθήματα.

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA