Έτσι θυμόμαστε το χωριό κι έτσι θέλουμε να μείνει στη μνήμη μας... Όμορφο και αγαπημένο!

avli1290616
Αν πούμε ότι δεν μας έχει λείψει το χωριό και το πατρικό μας, θα ήταν ψέμα. Δυο χρόνια τώρα, κοντά τρία, έχουμε να πάμε... Όσο κρατάνε οι κακές συνθήκες της πανδημίας και όσο ο φόβος της υπάρχει γύρω μας και κυριαρχεί, κρατιόμαστε. Και ξαφνικά ήρθε και ο μεγάλος σεισμός του περασμένου Σεπτεμβρίου που έκανε ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα, καθώς οι μετασεισμοί δεν έχουν σταματημό..

kathriotita.thrapsano2.170321
Είναι όμως που μας λείπουν οι άνθρωποι, ο τόπος, το καθετί που κουβαλάει μνήμες όμορφες, πασπαλισμένες με τη χρυσόσκονη των παιδικών μας χρόνων. Ναι, είναι όλα αυτά μια νοσταλγία, αλλά πώς να πάμε; Κι ωστόσο ούτε στιγμή δεν πάψαμε να τους σκεφτόμαστε με πολύ αγάπη, καθώς δοκιμάζονται οι αντοχές τους, από πολλές απόψεις.

klisto. gimnastirio3
Ακούμε, διαβάζουμε, ζούμε την κάθε στιγμή και ξέρουμε πως θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο ακόμα. Να κάνουμε υπομονή. Η νέα μετάλληξη του κορονοϊού μας φοβίζει ακόμα περισσότερο και στις απογευματινές ανακοινώσεις οι νεκροί έχουν ακόμα πολύ μεγάλο αριθμό. Τι σχέδια να κάνεις μέσα σε μια εποχή κι ας έχει έρθει, το καλοκαίρι; Ας περιμένουμε λίγο ακόμα και βλέπουμε. Και ας μη ξεθαρρεύουμε με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις για χαλάρωση των μέτρων...

livada1.230319
Ελπίζουμε ότι, κάποια στιγμή, όλο αυτό θα περάσει, οριστικά...Δεν μπορεί να συνεχιστεί επ' άπειρον...  Και τότε, ίσως η ζωή ξαναγυρίσει στα μέτρα που την ξέραμε. Για την ώρα, μόνο να περιμένουμε μπορούμε. Με υπομονή, υπάκουη καρδιά και εγκαρτέρηση. Θα ξαναζήσουμε τέτοιες όμορφες στιγμές, λέμε. Δεν μπορεί, θα αλλάξουν τα πράγματα... Θελουμε να είμαστε αισιόδοξοι.

spiti3.150721
Για την ώρα κρατάμε μικρό καλάθι. Και η όποια αλλαγή δεν θα έρθει, επειδή το επιδιώκουν και το θέλουν οι άνθρωποι. Αυτοί έχουν φροντίσει ήδη να χωριστούν σε εμβολιασμένους και αντιεμβολιαστές. Σε υπάκουους και ανυπάκους. Σε νομοταγείς και... επαναστάτες! Αλλού έχουμε την βάσιμη ελπίδα μας. Και ευτυχώς, ο σεισμός του περασμένου Σεπτεμβρίου, δεν έκανε μεγάλες ζημιές στο σπίτι μας.

agioplastio3

Επικαιρότητα

Είναι εύκολο να καλλιεργεί κανείς τη γη και να ζει από αυτήν; Όχι και τόσο, αλλά είναι ωραίο!

agrotes1
Ο σύζυγος της Γεωργίας ετοιμάζει τον κήπο τους. Για φασολιές μας φέρνουν αυτά τα φοιτά. Ελπίζω να μην κάνουμε λάθος. Διαθέσιμοι σε οποιαδήποτε διόρθωση…

agrotes2
Να και η ίδια η φίλη μας Γεωργία ως… βοσκοπούλα, ανάμεσα στο κοπάδι με τα πρόβατα της οικογένειας… Τι όμορφη εικόνα για μας που ζούμε στη μεγαλούπολη…

agrotes3
Ιδού στο περιβόλι με τις ντομάτες. Πρωτόγνωρα πράγματα για μας που η μόνη μας σχέση μ’ αυτές είναι ότι τις ψωνίζουμε από τον πάγκο της λαϊκής αγοράς.

agrotes4
Κι όμως, έτσι μεγαλώνουν και ωριμάζουν. Γι’ αυτό είναι και νόστιμες… Θυμάμαι όταν πήγαινα τα καλοκαίρια στο χωριό μου μ’ άρεσε να τις κόβω και να τις τρώω εκεί επιτόπου, χωρίς αλάτι ή κάτι άλλο.

agrotes5
Να πως γίνεται η καλλιέργεια της ντομάτας μέσα στο θερμοκήπιο… Δεν ξέρω πόσο καλή είναι στην υγεία διότι βάζουν και φάρμακα πετυχαίνουν όμως καλή παραγωγή.

agrotes6
Άλλη μια πλευρά της θερμοκηπιακής ντομάτας όμως πολύ εύστοχα τη χαρακτηρίζει η Γεωργία στο κομμάτι της παρακάτω. Μ’ αυτό προσθέτουν στο εισόδημα τους…

agrotes7Η αγροτική ζωή είναι σκληρή και δύσκολη… Σε φέρνει όμως πιο κοντά στον δημιουργό… Ο μικρός παρατηρεί τον πατέρα του πόσο μοχθεί για το πιάτο στο τραπέζι της οικογένειας.


agrotes8
Ένα τέτοιο ήσυχο, ήρεμο περιβάλλον είναι υπέροχο για να διαβάσεις τη Γραφή σου. Δίπλα στα προβατάκια σου μέσα στη φύση. Και η Γεωργία το κάνει, προς τιμήν της…
agrotes9

Φίλοι μας νεαροί με οικογένεια και παιδιά, από την Ηλεία γράφουν στο site την προσωπική τους εμπειρία σχετικά με την απόφαση τους να ζήσουν στο χωριό και να ασχολούνται με αγροτικές εργασίες. Μας έστειλαν μάλιστα και τις φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο, πιστοποιώντας όσα λένε… Ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτή τη συνεργασία. Και περιμένουμε κι άλλες από τους αναγνώστες μας…

Γράφει η φίλη μας Γεωργία:

apoklistikoΔεν γεννήθηκα κοντά στη φύση. Γεννήθηκα και γω στην τσιμεντένια πρωτεύουσα στο θορυβώδες περιβάλλον της Αθήνας. Παρ’ όλα αυτά σήμερα, στα 27 μου, όταν ανοίγω το παράθυρο μου κάθε πρωί αντικρίζω το βουνό και οσμίζομαι τα πεύκα και το νωπό χώμα από τη δροσιά.

Η καταγωγή μου είναι από ένα ορεινό χωριό της Ηλείας και κάθε καλοκαίρι περνούσαμε εδώ τις διακοπές μας με τους γονείς μου. Έτσι ήμουν πολύ μικρή όταν ήρθα σε επαφή με την ζωή στο χωριό… Έβλεπα το θειο μου που είχε ζώα και δικό του τυρί και περιβόλι με δικά του λαχανικά και ζαρζαβατικά.

Κάθε χρόνο ανυπομονούσα να έρθει το καλοκαίρι για να ξαναζήσω σε αυτό το περιβάλλον. Τελικά κατέληξα να μένω μόνιμα εδώ, αφού γνώρισα το σύζυγο μου ο όποιος είναι αγρότης. Δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή να τον πείσω να φύγουμε από το χωριό, ούτε και να αφήσει τα ζώα του ή τις καλλιέργειες...

Εξάλλου αν κάποιος γνωρίζει αγρότες θα ξέρει ότι η δουλεία τους (για τους περισσότερους τουλάχιστον) είναι η ζωή τους, το οξυγόνο τους. Έτσι νιώθω και γω πλέον. Η δική μας ενασχόληση είναι η εκτροφή προβάτων και η θερμοκηπιακή ντομάτα...

Παράλληλα έχουμε και τις κότες μας και το περιβόλι με τα λαχανικά μας για χρήση δική μας… Δεν είναι εύκολο να είσαι αγρότης. Μπορεί να ακούγεται όμορφο και ευχάριστο αλλά η δουλεία του αγρότη είναι από τις πιο δύσκολες.

Στις περισσότερες εργασίες έστω και μια μέρα υπάρχει ρεπό και φυσικά ένα ωράριο των 8 ωρών μέσο όρο. Η δουλειά του αγρότη δεν έχει ημέρες και ωράρια. Ούτε άδειες και διακοπές. Ότι εποχή και αν είναι, όποιες και αν είναι οι καιρικές συνθήκες, πρέπει να είναι άγρυπνος. Πρέπει να είναι παρών.

Τον Οκτώβριο συνήθως αρχίζουν να γεννούν τα ζώα. Αν και συνήθως δεν υπάρχουν προβλήματα στον τοκετό, κάποια δυσκολεύονται. Εκεί ο κτηνοτρόφος πρέπει να παίξει το ρόλο του "μαιευτήρα". Μετά, κάποιες δεν θέλουν να θηλάσουν τα μωρά τους. Εκεί πρέπει να τα κρατάς ένα - ένα για να θηλάσουν.

Πρέπει να είσαι άγρυπνος σε σχέση με τον καιρό, ώστε στα τέλη του καλοκαιριού να σπείρεις τα χωράφια. Να καθαρίζεις τους στάβλους. Να ψάχνεις για να βρεις καλό σανό για το χειμώνα.

Να πλένεις καθημερινά το δοχείο - ψυγείο της εταιρείας που ρίχνεις το γάλα και το παίρνουν για τυρί. Να πλένεις δύο φορές την ημέρα τα δοχεία που μεταφέρεται το γάλα. Να φροντίζεις να έχεις κεφάλαιο ώστε να ξεκινήσεις την κάθε σεζόν μέχρι να αποδώσουν τα ζώα.

Τώρα ο τομέας των θερμοκηπίων έχει διαφορετικές δυσκολίες. Χρειάζεται κεφάλαιο για να αγοράσεις τα φυντάνια. Καθημερινό πότισμα. Λίπανση. Επίσης να είσαι άγρυπνος για τους "εχθρούς" των φυτών. Διάφορα έντομα ζιζάνια και ασθένειες απειλούν να ισοπεδώσουν τον κόπο σου. Πέρσι το πάθαμε και μείς. 3.000 ντοματιές καταστράφηκαν από ένα είδος πεταλούδας.

Το χειμώνα έχεις επιπλέον να ρίξεις ελιές. Το καλοκαίρι να κόψεις ξύλα για το χειμώνα.

Έτσι δεν είναι στάνταρ οι ώρες που απασχολούμαστε με τις αγροτικές δουλειές. Άλλες φορές είναι 12 ώρες την ημέρα, άλλες 15, άλλες λιγότερες, άλλες περισσότερες.

Όμως όση κούραση και αν υπάρχει, κάποιες και ψυχική και σωματική, δεν θα αλλάζαμε με τίποτα αυτή τη ζωή για κάτι άλλο. Είμαστε κοντά στη φύση, μπορούμε να παρατηρούμε τη δημιουργία και πραγματικά έχουμε δει υπέροχα πράγματα.

Γνωρίζουμε τι κρέας και τι λαχανικά τρώνε τα παιδιά μας. Πίνουν φρέσκο κατσικίσιο γάλα. Μαθαίνουν με τη σειρά τους να αγαπούν τη φύση και να νιώθουν κοντά στο δημιουργό τους. Εξάλλου ο άνθρωπος δημιουργήθηκε για να φροντίζει τη φύση και όχι να στριμώχνεται ανάμεσα στα τσιμέντα.

Τώρα πια, όταν επισκέπτομαι την Αθήνα την κοιτάω και αναρωτιέμαι: "Πως ζούσαμε εδώ τόσα χρόνια;" Ναι δεν θα αλλάζαμε αυτό που έχουμε τώρα. Εξάλλου αυτή είναι η πραγματική ζωή.

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA