Τριάντα δύο χρόνια γάμου για τον Κώστα και την Άννυ, παιδιά της Σούλας στο Βανκούβερ

White Rock1.050721

Ο Κώστας, γιος της Σούλας και η Άννυ κλείνουν σήμερα (29/7), 32 χρόνια γάμου! Έκαναν δυο παιδιά, τον Δημήτρη και τον Αντώνη και ζουν κάτω από τις ευλογίες του Ιεχωβά, ευτυχισμένοι στο γάμο τους…
Ο γάμος, όπως είναι γνωστό, σχεδιάστηκε για να αποτελεί μόνιμο δεσμό ενότητας ανάμεσα στον άντρα και στη γυναίκα, ώστε να υπάρχει αλληλοβοήθεια μεταξύ τους. Συμβιώνοντας με αγάπη και εμπιστοσύνη, θα μπορούσαν να απολαύσουν μεγάλη ευτυχία. Ο Ιεχωβά δημιούργησε τη γυναίκα ως σύντροφο του άντρα χρησιμοποιώντας ως βάση το πλευρό του άντρα, καθιστώντας έτσι τη γυναίκα τη στενότερη σαρκική συγγενή του άντρα στη γη, δική του σάρκα. (Γε 2:21) Όπως τόνισε ο Ιησούς, ο Θεός, και όχι ο Αδάμ, ήταν εκείνος που είπε: «Γι’ αυτό, ο άνθρωπος θα αφήσει τον πατέρα του και τη μητέρα του και θα προσκολληθεί στη σύζυγό του και θα γίνουν μία σάρκα». Η διατύπωση αυτού του εδαφίου φανερώνει ότι η μονογαμία ήταν το αρχικό πρότυπο για το γάμο στα μάτια του Ιεχωβά Θεού.—Ματ 19:4-6· Γε 2:24.
Από την Ελλάδα, τους ευχόμαστε να είναι πάντοτε κοντά ο ένας στον άλλον, χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι!… Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί σ’ αυτή την ευτυχισμένη επέτειο για πάντα…

kostas.ani

Πέρσι λόγω κορονοϊού αναβλήθηκε το ταξίδι τους στην Ελλάδα, φέτος έρχονται

andros1.260519

Φωτογραφημένοι στην Άνδρο, από την προπερσινή εκδρομή μας μαζί τους εκεί, για ένα τριήμερο... Περάσαμε υπέροχα!

pili4.030619

Την ίδια χρονιά στα Μετέωρα... Το οργανώσαμε γι' αυτούς και περάσαμε μαζί τους πραγματικά πολύ όμορφα στην Καλαμπάκα και στις γύρω περιοχές... Εδώ, είναι στην Πύλη Τρικάλων... Φέτος έρχονται, αν όλα πάνε καλά στις 22 Αυγούστου και θα καθίσουν κοντά μας τρεις εβδομάδες. Σχεδιάζουμε να πάμε μαζί τους στην Τζιά και στην Κέρκυρα...

monembasia1.060619

Πριν δυο χρόνια είχαμε παέι στη Μονεμβασιά! Περάσαμε υπέροχα... Ένας τόπος πολύ ξεχωριστός, από όποια πλευρά και αν τον δεις. Εδώ στο σπίτι του ποιητή Γιάννη Ρίτσου...

Επικαιρότητα

Από τις νωπές αναμνήσεις μας στο Φοντέν ντε Βοκλούζ της Γαλλίας. Η φύση στα καλύτερα της

pigi1
Θα μείνουμε λίγο ακόμα στο Φοντέν ντε Βοκλούζ. Μας είχαν πάει ο Γιώργος και η Αστρίντ την Παρασκευή που μας πέρασε, καθώς μείναμε μαζί τους ένα δεκαήμερο, περίπου. Μια πολύ καλή επιλογή, αφού είχαμε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε ένα τόπο με πολύ πράσινο και πολύ νερό. Φτάσαμε στις πηγή τους περπατώντας στο μονοπάτι.

pigi2
Ήσυχο μέρος αν και τουριστικό. Ίσως επειδή αυτή την περίοδο δεν έχει ακόμα αυξηθεί υπερβολικά. Υπάρχει πάντως μια υπερεκτιμημένη ακρίβεια. Μου έκανε εντύπωση ας πούμε που δεν έβρισκες εύκολα ελεύθερο πάρκινκ. Πανάκριβο. Τέσσερα ευρώ την ώρα και φυσικά... άδεια. Όλοι έψαχναν, όπως κι εμείς, να βρουν κάτι ελεύθερο σε χώρο για το αυτοκίνητα.

pigi3
Είμαστε ήδη στο Βοκλούζ της Προβηγκίας, 37 χιλιόμετρα ανατολικά της Αβινιόν με τα πολλά νερά και τις πηγές. Η επιλογή ήταν απόλυτα επιτυχής. Όπως έγραφε ένα διαφημιστικό της περιοχής  η Προβηγκία έχει τον Παράδεισό της στο Βοκλούζ. Η κωμόπολη είναι το κέντρο της αντίκας στην Προβηγκία με πολυάριθμα σχετικά καταστήματα, αλλά το χαρακτηριστικό της είναι ότι την διασχίζει ο ποταμός Sorgue.

pigi4
Μιλάμε για την μεγαλύτερη πηγή της Γαλλίας και την 5η μεγαλύτερη στον κόσμο με 630 εκατομ. m3 νερού το χρόνο, όπως διαβάσαμε στην έρευνα που κάναμε στο διαδίκτυο. Τους υγρούς μήνες της άνοιξης και του φθινοπώρου, μία αυξημένη ροή 90 m3/sec νερού, δημιουργεί ένα φαντασμαγορικό θέαμα κατά μήκος της όχθης του ποταμού. Το είδαμε, το νιώσαμε, το αισθανθήκαμε...

pigi5
Στο Βοκλούζ έχεις να δεις τόσα πράγματα. Και μου άρεσε, καθώς στην υπόγεια αγορά δίπλα στο ποτάμι, μπορούσες να δεις πολλά μαγαζιά με αναπαραστάσεις από τα καταστήματα της εποχής που άξιζε να τα δούμε όλα ανεβαίνοντας  με τα πόδια ώς την πηγή... Είδαμε ωστόσο και πολλά κλειστά, ίσως λόγω περιόδου. Ίσως το καλοκαίρι να είναι αλλιώς τα πράγματα.

pigi6
Τα δέντρα, όπως αυτή η συκιά, τώρα πετάνε τα φύλλα τους… Εστίασα λίγο το φακό μου πάνω της. Μου άρεσε που πίσω της φαινόταν το νερό που έτρεχε σε μεγάλες ποσότητες, ήταν μια πολύ όμορφη εικόνα που μας έδωσε τόση χαρά με την παρέα μας... Λίγο πριν φύγουμε ήπιαμε μια μπύρα, οι άνδρες μαύρη, οι γυναίκες ξανθιά.

pigi7
Μου έκανε εντύπωση που ζήτησα στο καφέ που καθίσαμε να μου βάλλουν το κωδικό στο Wi-Fi προκειμένου να μπω στο διαδίκτυο και να ανεβάσω από εκεί τις φωτογραφίες, αντί να περιμένω να γυρίσουμε σπίτι. Τελικά δεν... είχε. Κι έτσι κάθισα στ' αυγά μου, περιμένοντας να το κάνω αργότερα. Όπως και έκανα.

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πισ συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA