Χθες (12/6) γιόρτασαν 28 χρόνια γάμου, ο Στήβ με την Έστερ, την κόρη της Σούλας...

aster.stiv

Η κόρη της Σούλας, η Έστερ έκλεισε χθες, 28 χρόνια παντρεμένη με τον Στήβ. Ζουν στο Βανκούβερ του Καναδά. Κι εμείς τους ευχηθήκαμε τα καλύτερα, καθώς το τριπλό σχοινί με τον Ιεχωβά ανάμεσα τους, έχει δημιουργήσει μια πολύ όμορφη οικογένεια με τα δυο κορίτσια τους…

Ο γάμος, όπως γνωρίζουμε, σχεδιάστηκε για να αποτελεί μόνιμο δεσμό ενότητας ανάμεσα στον άντρα και στη γυναίκα, έτσι ώστε να υπάρχει αλληλοβοήθεια μεταξύ τους. Συμβιώνοντας με αγάπη και εμπιστοσύνη, θα μπορούσαν να απολαύσουν μεγάλη ευτυχία. Όπως τόνισε ο Ιησούς, ο Θεός και όχι ο Αδάμ, ήταν εκείνος που είπε: «Γι’ αυτό, ο άνθρωπος θα αφήσει τον πατέρα του και τη μητέρα του και θα προσκολληθεί στη σύζυγό του και θα γίνουν μία σάρκα». 

ikogenia.ester

Άλλη μια φωτογραφία του Στήβ και της Έστερ... Αλλά και των παιδιών τους.

estrer stiv.3

Και μια ακόμα φωτογραφία του ζευγαριού...

estrer stiv.4

Ο μπαμπάς Στήβ με τα κορίτσια του, Χλόη - Ελίζαμπεθ (αριστερά) και Βικτώρια - Αθανασία (δεξιά). Στη μέση η μαμά Έστερ. Ολοκληρώνεται έτσι η οικογενειακή ευτυχία… Τους ευχόμαστε και μέσα από εδώ, να είναι χαρούμενοι και ευτυχισμένοι και τώρα και στην αιωνιότητα!

Επικαιρότητα

Συνεχίζουμε να απολαμβάνουμε τα λουλούδια του Μάη. Κι ας είμαστε στον Ιούνιο, πια...

vukamvilia.petru1
Οι βουκαμβίλιες που αγαπώ πολύ... Είναι από το σπίτι του φίλου μου Πέτρου Μάλεση, δίπλα από το πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα σε ένα πολύ ήσυχο δρόμο... Είχα πάει πρόσφατα για μια δουλειά εκεί και τράβηξα με το κινητό μου τις τρεις φωτογραφίες που βλέπετε. Ας μείνουμε σήμερα σ' αυτές, καθώς με μια 24ωρη πανελλαδική πανεργατική απεργία των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ που έχουμε μπροστά μας, τα πράγματα θα είναι μάλλον δύσκολα.

luludi.kipu5.070521
Τα λουλούδια γενικά, μας αρέσουν πολύ, το ξέρετε. Βλέπετε εξάλλου τόσες αναρτήσεις στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ... Έτσι κι αλλιώς, στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, είναι το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε. Με διάθεση και με όρεξη για δημιουργία, άσχετα αν έχουμε η όχι επιτυχία. Σε μας, ας πούμε κάτι συμβαίνει φέτος και δεν έχουμε στο μπαλκόνι μας καλά αποτελέσματα.

vukamvilia.petru2
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε διατεθειμένοι να αλλάξουμε τακτική. Θα συνεχίσουμε να τα αγαπούμε και να τα φροντίζουμε. Και ίσως, με τη βοήθεια των γεωπόνων από τα φυτώρια και τους ειδικούς, καταφέρουμε να αναστρέψουμε την κατάσταση. Μέχρι τότε θα συνεχίσουμε να τα χαιρόμαστε μέσα και από εσάς, τους αναγνώστες μας... Και είμαστε ευτυχείς που συμβαίνει κάτι τέτοιο.

anthos.3
Αν μη τι άλλο, δείχνει μια ευαισθησία που έχουμε όλοι ανάγκη. Και μάλιστα στη σωστή κατεύθυνση, καθώς τα μάτια μας γεμίζουν χρώματα και η όσφρηση μας τα πιο όμορφα αρώματα... Και τα έχετε δει κι εσείς, είτε άγρια, είτε ήμερα, πάντα έχουν να δώσουν όμορφα συναισθήματα, σε όποιον διαθέτει λίγο χρόνο και κοντοστέκεται για να τα θαυμάσει.

vukamvilia.petru3
Δείτε αυτή τη φωτογραφία. Η βουκαμβίλια βρήκε τόπο και απλώθηκε... Από τον μικρό κηπάκο αναρριχήθηκε στον δεύτερο όροφο κι έφτασε στην ταράτσα. Και θα συνεχίσει. Τίποτα δεν μπορεί να την σταματήσει, παρά μόνο αν ο άνθρωπος αποφασίσει να λειτουργήσει καταστροφικά. Κι εμείς δεν θα θέλαμε να βρεθούμε ποτέ σ' αυτή την κατάσταση. Επιλέγουμε συνειδητά την άλλη όχθη, εκείνη που περιβάλλει τα λουλούδια με αγάπη.

anthos.4
Ένα ακόμα υπέροχο λουλούδι που θα μείνει εδώ να μοσχοβολά και να ομορφαίνει τον υπολογιστή, το τάμπλετ ή το κινητό σας τηλέφωνο. Αυτή είναι η μικρή δική μας συνεισφορά, σε εποχές πολύ δύσκολες, όπως είναι αυτές του κορονοϊού Covid-19. Βλέπουμε μια προσπάθεια να ανοίξουν τον τουρισμό. Αλλά εμείς συνεχίζουμε να προσέχουμε, δεν εφησυχάζουμε. Τίποτε δεν τελείωσε...

Πάντα θα θυμάμαι το σπίτι της Ευαγγελίας και του Μανώλη, στα Αποίκια, μέσα στη φύση!

evagelia1.andros
Εδώ στο πανέμορφο φυσικό περιβάλλον ζουν οι Ευαγγελία και ο Μανώλης, ένα ζευγάρι φίλων μας που αποφάσισαν κάποια στιγμή να αφήσουν τα προάστια του Πειραιά και να γυρίσουν στην Άνδρο για να υπηρετούν τον Ιεχωβά! Για την Ευαγγελία βέβαια το μέρος δεν ήταν άγνωστο. Εκεί γεννήθηκε και μεγάλωσε, εκεί είναι τα αδέλφια της, τα ανίψια της, οι κοντινοί συγγενείς της.

evagelia2.andros
Το σπίτι που βρήκαν να μείνουν είναι έξω από τα Αποίκια. Ένα υπέροχο μέρος, στην ησυχία τους, χωρίς άλλους ανθρώπους δίπλα τους, κοντά τους, με καλλιεργήσιμα χωράφια που αξιοποιούν ως κήπους και έτσι καλύπτονται όλες οι ανάγκες του σπιτιού. Όλα αυτά τα λέω μετά λόγου γνώσεως. Εξάλλου μας έχουν φιλοξενήσει σπίτι τους για φαγητό και μας ξανάγησαν.

evagelia3.andros
Κι αυτή την εποχή, όπως βλέπετε κι εσείς από τις φωτογραφίες, είναι πανέμορφα! Τα τριαντάφυλλα και τα άλλα λουλούδια, δίνουν μια όψη μοναδική. Τα έχουμε ζήσει και το 2018, όλα αυτά, όταν πήγαμε για δέκα μέρα στην Άνδρο. Και δείτε παρακαλώ ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ, μερικές αναρτήσεις που κάναμε γι’ αυτόν τον τόσο ξεχωριστό τόπο. Διότι, το είπαμε ήδη, μας άρεσε πολύ…

evagelia4.andros
Μα, είναι δυνατόν να περνάει αδιάφορα ένας τόσο ξεχωριστός τόπος και οι άνθρωποι του; Όχι βέβαια! Κάθε του σπιθαμή είναι τόσο ξεχωριστή που μπορείς να κάθεσαι με τις ώρες να στοχάζεσαι τον Δημιουργό, Εκείνον που φρόντισε και φροντίζει για όλα αυτά. Και φυσικά παίζει το ρόλο της και η Ευαγγελία που τα προσέχει, και τα συντηρεί.

evagelia5.andros
Έρχονται στιγμές που εμείς οι άνθρωποι της πόλης, έχοντας μάθει να ζούμε αλλιώς, αναρωτιόμαστε αν θα μπορούσαμε να ζήσουμε σε έναν τέτοιον παράδεισο. Αλλά η περίπτωση της Ευαγγελίας και του Μανώλη, έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι και βέβαια μπορούμε, φτάνει να έχουμε ένα στόχο και ένα σκοπό. Αυτό, βοηθάει πραγματικά!

evagelia6.andros
Και οι φίλοι μας έχουν τον καλύτερο! Και τον συνεχίζουν όσο και όπως μπορούν στις συγκεκριμένες συνθήκες, με τον καλύτερο τρόπο, γεγονός που είναι βέβαιο ότι το εκτιμάει απόλυτα ο Ιεχωβά. Εκείνος που διαβάζει καρδιές και γνωρίζει τα κίνητρα του καθενός από εμάς. Διότι, από μόνοι μας, δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα.

Ζεσταίνει υπερβολικά ο καιρός, ώρα για μια βουτιά στη θάλασσα. Το Αυλάκι είναι εδώ...

avlaki1.160521
Το Αυλάκι στο Πόρτο Ράφτη είναι ένας όμορφος προορισμός. Ακτή της Αττικής, από τη μεριά του Αιγαίου και αν επιλέξεις να πας από την Αττική οδό, η πρόσβαση είναι σχετικά εύκολη, αφού στρίβεις στο Μαρκόπουλο και αφήνεις το δρόμο, αν δεν παρακάμψεις, να σε οδηγήσει ώς τη θάλασσα.

avlaki2.160521
Δεν είναι η πρώτη φορά που πηγαίναμε στο Αυλάκι. Δείτε ΕΔΩ. Και στο συγκεριμενο μέρος που δείχνουν οι φωτογραφίες έχουμε πάει με τον Κώστα και την Άννυ και κάναμε και το μπάνιο μας. Η ψαροταβέρνα μάλιστα δίπλα στην παραλία "Πανόραμα", είναι ότι καλύτερο για μεσημεριανό.

avlaki3.160521
Ο ζεστός καιρός βοηθάει, αν και φέτος δεν έχω κάνει ακόμα το πρώτο μπάνιο μου. Άλλες φορές τέτοια εποχή είχα κάνει αρκετά, αφού άρχιζα από την Πρωτομαγιά. Αλλά, θες οι περιστάσεις μας στην εποχή του κορονοϊού, ο φόβος μας και όλα αυτά μαζί, μας κράτησαν πίσω.

avlaki4.160521
Η θάλασσα όμως είναι "λάδι" και σε καλεί να μπεις και να δροσιστείς. Θα τα καταφέρουμε να το κάνουμε φέτος, το μεγάλο βήμα; Θα δείξει. Για την ώρα συνεχίζουμε να είμαστε πολύ προσεκτικοί, όπως και πρέπει, μπροστά στον άγνωστο επιθετικό ιό, που δε λέει να σταματήσει τη διασπορά του.

avlaki5.160521
Δεν είναι οργανωμένη παραλία, με την έννοια εκείνων που προσφέρουν ξαπλώστρες και ίσκιο σε πολύ ακριβή τιμή. Έτσι η παραλία είναι προσεγγίσιμη από πολύ κόσμο, με διαφορετική κοινωνική προέλευση. Κι αυτό το κάνει να ξεχωρίζει ακόμα περισσότερο και να μας αρέσει.

avlaki6.160521
Και μια υπόμνηση, φεύγοντας... Η καθαριότητα προφανώς και είναι αρχοντιά και δείγμα πολιτισμού. Και τελικά είναι ωραία να την αφήσουμε καθαρή την παραλία, χωρίς τα σκουπίδια μας, όπως ακριβώς τη βρήκαμε όταν πήγαμε. Με χιούμορ μπορούν να επικοινωνούν, οι άνθρωποι.

Ασφαλτόστρωσαν και την Αλαμάνας και τη Ναυπλίου και την Πύλου… Τους αξίζουν "μπράβο"!

asfaltotrosi1.040621
Συνεχίζουν να μας εκπλήττουν στον Κολωνό… Κάτι αλλάζει ή είναι ιδέα μας; Είχαμε κάνει στο παρελθόν άλλη μια σχετική ανάρτηση. Ήταν 25 Νοεμβρίου του 2019, δείτε το ΕΔΩ, όταν είδαμε τα ειδικά συνεργεία της Περιφέρειας Αττικής να ασφαλτοστρώνουν μικρούς δρόμους στη γειτονιά που μένουμε, παραμελημένους για πάρα πολλά χρόνια. Και την Παρασκευή, επέστρεψαν…

asfaltotrosi2.040621
Αυτή τη φορά κινήθηκαν στους δρόμους Αλαμάνας, Ναυπλίου και Πύλου, στον Κολωνό. Τέτοιες ημέρες «δόξας» δεν είχαμε ζήσει ποτέ στα κοντά 15 χρόνια που είμαι σ’ αυτή την περιοχή. Τι συμβαίνει, αναρωτηθήκαμε; Αλλάζει κάτι στον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα και αποφάσισαν να δώσουν λίγη ποιότητα ζωής και στις γειτονιές της Αθήνας;

asfaltotrosi3.040621
Θυμάστε, πρόσφατα είχα δημοσιεύσει την εργασία συνεργείου καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων. Τον σύνδεσμο του δημοσιεύματος τον βάζω ΕΔΩ και μπορείτε να πατήσετε πάνω του για να οδηγηθείτε σ’ αυτό. Και τώρα, συνεχίζουν την ασφαλτόστρωση. Όχι βέβαια ότι σημαίνει κάτι αυτό. Σύντομα κάποιο άλλο συνεργείο της ΕΥΔΑΠ, της ΔΕΗ, του φυσικού αερίου, της κινητής τηλεφωνίας, θα έρθει να ξανασκάψει.

asfaltotrosi4.040621
Αλλά για κάμποσο χρονικό διάστημα, τα αυτοκίνητα που θα κινηθούν πάνω τους θα «αισθανθούν» τη διαφορά. Και οι άνθρωποι επίσης. Θα νιώσουν για λίγο ότι τους προσέχουν, Ότι τους υπολογίζουν ως φορολογούμενους πολίτες, όχι μόνο για όσα προσφέρουν, αλλά δίνοντας τους και ανταποδοτικά έργα που κάνουν καλύτερη την ποιότητα της ζωής τους.

asfaltotrosi5.040621
Δεν ήταν καθόλου τυχαίο και συμπτωματικό ότι έπεσα πάνω τους την ώρα που εργάζονταν του συνεργεία, είτε στην προετοιμασία, είτε στην τελική διαδικασία ασφαλτόστρωσης. Για μένα κι αυτό κρατάω, είναι η καταγραφή όσων συμβαίνουν γύρω μας και κάνουν καλύτερη τη ζωή μας. Άλλωστε μια απλή διαδικτυακή προσέγγιση είναι.

asfaltotrosi6.040621
Πραγματικά χαίρομαι όταν βλέπω να γίνονται έργα. Αυτό σημαίνει πως κάποιοι που ασκούν εξουσία αντιλαμβάνονται ότι η ποιότητα της ζωής μας χρειάζεται μια μικρή τόνωση. Όση επιτρέπουν, τα συγκεκριμένα περιθώρια. Έστω κι έτσι όμως, κάτι καλό συμβαίνει σε μια εποχή, όπου μόνο τα κακά προβάλλονται, αυτή η χαραμάδα αισιοδοξίας μπορεί να μας επιτρέψει να σηκώσουμε ψηλά το κεφάλι.

Από τη Σμύρνη με αγάπη... Τα λουλούδια του διαδικτυακού φίλου μας Yaşar Durmaz

smirni.luludi1
Η Σμύρνη (τουρκικά: İzmir «Ιζμίρ») είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας, μετά την Κωνσταντινούπολη και την Άγκυρα και ο σημαντικότερος εισαγωγικός και εξαγωγικός εμπορικός λιμένας της Τουρκίας. Βρίσκεται στον ανατολικό μυχό του ομώνυμου Κόλπου της Σμύρνης, 90χλμ. ανατολικά της Κρήνης (Τσεσμέ), έναντι της νήσου Χίου, στα κεντρικά τουρκικά παράλια του Αιγαίου πελάγους.

smirni.luludi2
Το 2019, η πόλη της Σμύρνης είχε πληθυσμό 2.972.000 κατοίκων, ενώ η επαρχία Σμύρνης είχε πληθυσμό 4.367.251 κατοίκων. Η μητροπολιτική περιοχή της Σμύρνης εκτείνεται στα νερά του κόλπου της Σμύρνης και κατά μήκος του δέλτα του ποταμού Γκεντίζ στα βόρεια, ενώ στα ανατολικά εκτείνεται κατά μήκος μιας προσχωσιγενούς πεδιάδας στα ανατολικά την οποία δημιούργησαν διάφορα μικρά ρέματα και στα νότια κατά μήκος ενός πιο ανώμαλου ανάγλυφου.

smirni.luludi3
Στην κλασσική αρχαιότητα ήταν γνωστή ως Σμύρνη. Έτσι ήταν γνωστή στα αγγλικά και πολλές άλλες γλώσσες μέχρι το 1930 περίπου, όταν μια εκστρατεία της κυβέρνησης της Τουρκίας είχε ως αποτέλεσμα την σταδιακή επικράτηση του τουρκικού ονόματος Ιζμίρ υπέρ του ελληνικού. Ωστόσο, το ιστορικό όνομα Σμύρνη χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων στα ελληνικά, στα αρμενικά (Զմյուռնիա, Ζμιούρνια), στα ιταλικά (Smirne), στα καταλανικά, τα πορτογαλικά και τα ισπανικά (Esmirna).

smirni.luludi4
Η Σμύρνη έχει πάνω από 3.000 καταγεγραμμένης ιστορίας. Βρίσκεται σε μια στρατηγική θέση στο μυχό ενός κόλπου που κινείται προς τα κάτω σε μια βαθιά εσοχή, στο μέσο της μικρασιατικής ακτής. Είναι μια από τις κύριες ναυτικές πόλεις της Μεσογείου για μεγάλο μέρος της ιστορίας της.

smirni.luludi5
Η Σμύρνη έχει φιλοξενήσει τους Μεσογειακούς Αγώνες του 1971 και την Πανεπιστημιάδα του 2005. Συμμετείχε στον Κλιμαθώνιο του 2019. Η πόλη της Σμύρνης αποτελείται από αρκετές μητροπολιτικές επαρχίες. Από αυτές, η επαρχία Κονάκ αντιστοιχεί στην ιστορική Σμύρνη με την περιοχή της επαρχίας να αποτελεί το κεντρικό δήμο Σμύρνης (τουρκικά: İzmir Belediyesi) της πόλης μέχρι το 1984.

smirni.luludi6
Με τον σχηματισμό του "Μητροπολιτικού δήμου της Σμύρνης", η πόλη της Σμύρνης ένωσε τις έντεκα αστικές επαρχίες της (αρχικά εννιά) - τις Μπάλτσοβα, Μπαϊρακλί, Μπουρνόβα, Μπουτζά, Τσιγλί, Γκαζιεμίρ, Γκιουζελμπαχτσέ, Καραμπαγλάρ, Καρσούγιακα, Κονάκ και Ναρλουντερέ, ενώ αργότερα εννιά επαρχίες της επαρχίας Σμύρνης συγχωνεύτηκαν με την πόλη. Το 2013, το πέρασμα του νόμου 6360 καθιέρωσε τις 30 επαρχίες της επαρχίας Σμύρνης ως τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής της πόλης.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πισ συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA