Επιστρέψαμε το αναπηρικό καροτσάκι στον Θοδωρή. Και τον ευχαριστήσαμε πολύ!

thodoris
Ήταν κάτι που θέλαμε να το κάνουμε από πέρσι... Αλλά βλέπεις δεν τα καταφέραμε να έρθουμε στην Κρήτη, επειδή μας έπεσαν πολλά μαζεμένα και έπρεπε να ακολουθήσουμε ένα πιο συνετό δρόμο. Το κάναμε την πρώτη μέρα που μας ξημέρωσε στο χωριό.

Πήγαμε να δώσουμε πίσω στον φίλο μας Θοδωρής το αναπηρικό καροτσάκι που μας είχε στείλει όταν κάναμε έκκληση μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ στην αδελφότητα αν έχει κάποιος και μπορεί αν μας το δώσει για να καλύψουμε τις ανάγκες του παππού Διονύση...

Δείτε ΕΔΩ πώς το παρουσιάσαμε τότε στο Site αυτό και πώς ο Θοδωρής έσπευσε να καλύψει την ανάγκη μας. Ο παππούς Διονύσης, το χρησιμοποίησε για λίγο. Δείτε ΕΔΩ άλλο ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Αλλά ο παππούς Διονύσης κοιμήθηκε τον ύπνο του θανάτου, πέρσι τον Ιούνιο. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Το αναπηρικό καροτσάκι έπρεπε να επιστρέψει σε εκείνον που ανήκε. Και αυτό ακριβώς κάναμε... Ευχαριστούμε πολύ φίλε Θοδωρή!

Και μια βόλτα στο Ηράκλειο

irakleio1
Μιας και πήγαμε λοιπόν στην πόλη κάναμε μια βόλτα στο πιο εμβλημτικό σημείο της πόλης. Στη μικρή πλατεία στο κ΄λεντρο του Ηρακλείου, όπου και το σιντριβάνι με τα λιοντάρια.

irakleio2
Οι άνθρωποι εκεί, έχουν ένα χαμόγελο και είναι διαθέσιμοι να συνεργαστούν σε ότι τους ζητήσεις. Και ιδού τα αποτελέσματα με τις φωτογραφίες που βλέπετε.

irakleio3
Δε γίνεται να είσαι στο Ηράκλειο και να μην περάσεις από αυτό το σημείο; Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στα λιοντάρια. Έτσι περάσαμε κι εμείς καθώς βρισκόμαστε εκεί.

ftasame.kriti9

Μας αρέσουν τα ταξίδια, το ξέρετε... Είμαστε στο χωριό μου, το όμορφο Θραψανό...

xirokamares1

Συνεχίζουμε τα ταξίδια μας... Αυτή τη φορά για Κρήτη... Στα δημοσιεύματα που ακολουθούν θα δείτε μερικά πράγμα από τα χωριό μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Εδώ θα δείτε την εμπειρία μας από Θεσσαλονίκη και Πολύχρονο Χαλκιδικής. Την πρώτη τη γνωρίσαμε μέσα από τα μάτια φίλων μας και αδελφών μας, που προσφέρθηκαν ευγενικά και για φιλοξενία και για ξενάγηση. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ, δυο δημοσιεύματα που κάναμε για τον τόπο.

Σε ένα Σεπτέμβρη άκρως καλοκαιρινό, που μας έδωσε υπέροχες μέρες, όπου βρισκόμασταν. Δείτε παρακαλώ ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ μερικά δημοσιεύματα από μια εκδρομή στα Λουτρά Πόζαρ που κάναμε με τους φίλους μας, Γιάννη και Λένα. Αποκομίσαμε τις καλύτερες εντυπώσεις. Και το είπαμε και θα το κάνουμε, αν ο Ιεχωβά μας το επιστρέψει. Θα ξανάρθουμε στην πολύ φιλόξενη Βόρειο Ελλάδα.

polixono. paralia

Πολύ όμορφα ήταν και στο Πολύχρονο Χαλκιδικής. Όλες οι μέρες είχαν κάτι να μας δώσουν και οι παρέες με τους φίλους μας στο έργο και την κοινωνική συναναστροφή, μας αναζωγόνησε. Έτσι είναι, όταν όλα κυλούν όμορφα... Το Πολύχρονο με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 έχει 997 κατοίκους. Το χωριό φημίζεται για την παραλία του, η οποία προσελκύει πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο ενώ ο πολιτιστικός σύλλογος ονομάζεται "Νεάπολη". Κύριες ασχολίες είναι οι τουριστικές επιχειρήσεις.

panorama
Εδώ λοιπόν περάσαμε 15 ολόκληρες μέρες... Κοντά στους φίλους μας Άρη και Χάρις. Σε ένα ξεχωριστό τόπο με τους φίλους μας από τη Βόρειο Ελλάδα να μας στέλνουν μηνύματα, ότι θέλουν να πάμε να μας γνωρίσουν από κοντά.
Πραγματικά, μας συγκινεί η αγάπη σας και το ενδιαφέρον σας όπου κι αν βρισκόμαστε... Μακάρι να μην είχαμε υποχρεώσεις και να ανταποκρινόμαστε με χαρά σε όλες τις προσκλήσεις που γνωρίζουμε ότι έχουν κίνητρο την αγάπη και τη φιλοξενία. Αλλά, στα ταξίδια μας ιέλουμε να χαλαρώσουμε, να πάρουμε δυνάμεις για να αντέξουμε το χειμώνα που έχουμε μπροστά μας. Εύκολο; Δύσκολο; Ο χρόνος θα δείξει. Για την ώρα, ελάτε να δούμε ΕΔΩ ένα ακόμα δημοσίευμα από το χωριό του Άρη, τα Κανάλια Καρδίτσας.

polixrono1.020918

Δείτε μερικά δημοσιεύματα από το Πολύχρονο ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ και πριν δυο χρόνια ΕΔΩ...

Όπως θα έχετε διαπιστώσει, συνεχίζουμε καθημερινά να βάζουμε αναρτήσεις από εδώ, από το χωριό Θραψανό που βρισκόμαστε, τώρα...

Επικαιρότητα

Όταν ο ουρανός είναι βαρυφορτωμένος με σύννεφα και η βροχή έρχεται...

sinefiasmenos.uranos1
Θα το ξαναπούμε άλλη μια φορά. Συχνά βλέπουμε την πραγματικότητα μέσα από τα μάτια φίλων μας στην επαρχία. Για άλλη μια φορά λοιπόν θα ταξιδέψουμε μέσα από τις φωτογραφίες του Πέτρου Πατσαλαρήδη, από το βουνό, όπου η δουλειά τον θέλει να είναι καθημερινά.

sinefiasmenos.uranos2
Ο Πέτρος με την καθαρή ματιά του, είδε τον καιρό να αλλάζει, τον ουρανό να φορτώνει σύννεφα και σταμάτησε τη δουλειά του, εκτιμώντας ότι αξίζει να φωτογραφίσει μια τέτοια όμορφη στιγμή. Πού να τα δούμε τώρα εμείς όλα αυτά στην Αθήνα;

sinefiasmenos.uranos3
Εδώ, όλα είναι πιο όμορφα! Και ευχαριστούμε τον Θεό που πότε - πότε έχουμε αυτή τη δυνατότητα, να δούμε πιο καθαρά τα πράγματα... Σήμερα το βράδυ ταξιδεύουμε για το χωριό μου Θραψανό, όπου για δυο εβδομάδες, περίπου θα έχουμε τη δυνατότητα να δούμε πράγματα και να ξυπνήσουν μνήμες.

sinefiasmenos.uranos4
Και πάντα θα υπάρχει ένα παγκάκι για τους ανθρώπους, τους περιπατητές, για να μπορούν να ξεκουραστούν, να ρεμβάσουν, να συλλογιστούν... Στον Πέτρο, αρέσουν τα παγκάκια. Μπορούμε να συμπεράνουμε ότι και εκείνος τα χρησιμοποιεί συχνά, για τις προσωπικές του ανάγκες.

sinefiasmenos.uranos5
Προσωπικά θέλω να τον ευχαριστήσω, για άλλη μια φορά, επειδή αναδεικνύεται στον καλύτερο "συνεργάτη" μας. Συχνά με τις μοναδικές φωτογραφίες, τα βίντεο ή τις μουσικές επιλογές του, μας ξεκουράζει. Έχει βέβαια μια... ατέλεια. Λατρεύει τη Χαλκίδα, αλλά έχει τόσα άλλα καλά που του συγχωρείται.

sinefiasmenos.uranos6
Μια τέτοια ομορφιά όλα μπορεί να τα... συγχωρήσει. Πέτρο, ένα αστείο κάνω. Ελπίζω να γίνει κατανοητό, γιατί σ' αγαπώ αληθινά ως καλό αδελφό και δεν θέλω να σε στεναχωρήσω... Αυτός είναι ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ και οι συνεργάτες του! Αυτή είναι η ομορφιά του καθαρού διαδικτύου!

sinefiasmenos.uranos7
Ας κλείσουμε τα μάτια κι στοχαστούμε όλη αυτή την ομορφιά που έχουμε στην ψυχή μας, με βάση την ελπίδα μας, ότι θα έρθει ένας καιρός που το κακό θα τελειώσει και όλα θα είναι λαμπερά και όμορφα. Και θα έρθει, γιατί το υπόσχεται Εκείνος που δεν λέει ψέματα.

Στιγμές που ξεχώρισαν στη ζωή μας τη βδομάδα που πέρασε, για διαφορετικά πράγματα…

stigmes1
Περπατώντας στα Εξάρχεια, είναι βέβαιο ότι θα συναντήσεις τέτοια όμορφα κτίρια που έχουν γράψει ιστορία. Αλλά "πιάνεται" η καρδιά σου, καθώς βλέπεις τέτοιους θησαυρούς εγκαταλειμμένους στην τύχη τους. Το λουκέτο και η αλυσίδα στην πόρτα μαρτυρά την εγκατάλειψη. Θλίψη σε πιάνει να το βλέπεις.

stigmes2
Οι δρόμοι της Αθήνας, την Κυριακή το πρωί, έχουν ένα ξεχωριστό χρώμα... Ψυχή δεν υπάρχει στο οδόστρωμα της Λιοσίων στο ύψος της πλατείας Αττικής. Η πόλη κοιμάται ακόμα. Κι όταν λέμε πρωί, το σωστό θα ήταν να πούμε περασμένες 11, λίγο πριν το μεσημέρι, δηλαδή. Αλλά για κάποιους που ίσως ξενύχτησαν, να είναι ακόμα νωρίς.

stigmes3
Είναι οι μέρες που όλοι ζήσαμε ακραία καιρικά φαινόμενα στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα. Έχω βρεθεί στη Σαλαμίνα να δώσω την ύλη της εφημερίδας των συνταξιούχων σιδηροδρομικών, που βγάζω. Και δείτε τη θάλασσα: Ήρεμη. Έτσι ακριβώς τη φωτογράφησα πάνω από το καραβάκι, ενώ ακόμα ήταν δεμένο στο λιμάνι, στα Παλούκια.

stigmes4
Ή μπορείς να δεις την Ιωαννίνων στα Σεπόλια, επίσης χωρίς κίνηση. Σπάνιο φαινόμενο, στην πολύβουη πρωτεύουσα. Αλλά εμείς το ζήσαμε. Και το καταγράψαμε στην κάμερα μας. Θα ήταν ίσως φυσιολογικό τον Αύγουστο, αλλά Οκτώβριο, δε λέει... Πολύ ξεχωριστό, αλλά αληθινό το στιγμιότυπο.

stigmes5
Φυσικά στην Αθήνα, μπορείς να τα δεις όλα. Όπως αυτή την πινακίδα κολλημένη στην πόρτα ενός διαμερίσματος. Δεν άντεξα και τη φωτογράφησα. Τι κουβαλούμε μέσα μας... Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Ευτυχώς κάποιοι έχουν χιούμορ και δεν φοβούνται να το εκφράσουν ανοιχτά. Τους χαίρομαι τέτοιους ανθρώπους.

stigmes6
Δείτε κι αυτόν τον αλλοδαπό κύριο πού ανέβηκε για να... κάνει το τηλεφώνημα του. Είναι στις σκάλες του Μετρό Αττικής. Ακριβώς πίσω του, διακρίνεται το κεφάλι μια κυρίας που ανεβαίνει. Το ύψος είναι αρκετά μεγάλο, έτσι και... χάσει την ισορροπία του. Έμεινα σαν χαζός να τον κοιτάζω. Και όχι μόνο εγώ...

stigmes7
Στιγμές όμορφες στην καθημερινότητα μας... Που άλλοτε μας ξεκουράζουν, πάντα όμως δημιουργούν συναισθήματα, όπως αυτή η φωτογραφία που πήρα από τα Κανάλια Καρδίτσας, λίγο πριν πάρουμε το δρόμο της επιστροφής μας, για την Αθήνα. Τι υπέροχη, μοναδική ομορφιά!

Πάμε στα Ζαγοροχώρια της Ηπείρου σήμερα... Μια ματιά και σ' αυτή την πλευρά της Ελλάδας

zagoroxoria1
Μερικές πολύ όμορφες φωτογραφίες φίλων από τα Ζαγοροχώρια ήταν η αφορμή για να γίνει κι αυτό το κομμάτι. Ροκανίζουμε παραγωγικά το χρόνο, μέχρι να έρθει το Σάββατο που θα φύγουμε για το χωριό. Όλα είναι έτοιμα και μας περιμένουν. Και ξέρετε δα, πόσο γρήγορα φεύγει ο καιρός...

zagoroxoria2
Το Ζαγόρι είναι περιοχή στην οροσειρά της Πίνδου, στην Ήπειρο, στη βορειοδυτική Ελλάδα. Στην περιοχή υπάρχουν 46 οικισμοί τα αποκαλούμενα Ζαγοροχώρια, τα οποία είναι διάσπαρτα στους πρόποδες της Πίνδου. Έχει έκταση περίπου 1,000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και σχήμα ανεστραμμένου ισόπλευρου τριγώνου.

zagoroxoria3
Η νότια κορυφή του τριγώνου αγγίζει την πρωτεύουσα της περιφέρειας , τα Ιωάννινα, η νοτιοδυτική πλευρά σχηματίζεται από το όρος Μιτσικέλι (1,810 μ), ο ποταμός Αώος και το όρος Τύμφη αποτελούν τη βόρεια πλευρά και η νοτιοανατολική πλευρά ακολουθεί τον ποταμό Βάρδα στο Μαυροβούνι (2,100 μ) κοντά στο Μέτσοβο.

zagoroxoria4
Ο πληθυσμός της περιοχής είναι περίπου 3700, που δίνει πυκνότητα πληθυσμού 4 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, σε σύγκριση με το μέσο 73,8 συνολικά για την Ελλάδα. Αυτό μας τρέλανε εμάς είναι η φυσική ομορφιά με τα πέτρινα σπίτια. έχει βάλει βέβαια και ο φωτογράφος το χεράκι του, αλλά έχει που να στηριχτεί...

zagoroxoria5
Ψάχνοντας βρήκαμε ότι η λέξη Ζαγόρι προέρχεται από την Σλαβική πρόθεση Za που σημαίνει «πίσω» και το ουσιαστικό gora που σημαίνει «βουνό», το οποίο με την σειρά του είναι παραφθορά του ελληνικού όρος. Στην αρχαιότητα η περιοχή ονομάζονταν «Παροραία», και οι κάτοικοί της «Παροραίοι», δηλαδή αυτοί που ζουν πίσω από τα όρη.

zagoroxoria6
Το έδαφος της περιοχής είναι απόλυτα ορεινό και εξαιρετικά δύσβατο, με τις απότομες χαράδρες, τα πυκνά δάση και τα ατελείωτα βουνά, κάτι που αποτέλεσε αποτρεπτικό παράγοντα για πολλούς λαούς, φυλές και αυτοκρατορίες στο πέρασμα των αιώνων να εισέλθουν και να εγκατασταθούν στην περιοχή.

zagoroxoria7
Το γεγονός αυτό αποτέλεσε μάλλον πλεονέκτημα γιατί, χάρη σε αυτό, η ιστορία του Ζαγορίου γενικά δεν περιλαμβάνει λεηλασίες, κατακτήσεις, πολεμικές συρράξεις, εκτοπίσεις πληθυσμού. Ως αποτέλεσμα αυτού πιστεύεται πως μεγάλο τμήμα του πληθυσμού διατήρησε πανάρχαια έθιμα και παραδόσεις.

zagoroxoria8
Πιστεύεται πως οι Σαρακατσάνοι, πολλοί από του οποίους κατοικούν στην περιοχή και χρησιμοποιούν αρκετές Ελληνικές λέξεις μιας Βορειοελληνικής διαλέκτου που δεν συναντάται οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα, είναι απόγονοι των αρχαίων κατοίκων του Ζαγορίου.

Η Αθήνα μέσα από τα μάτια φίλων μας... Εμείς, τη ζούμε καθημερινά και την γνωρίζουμε...

athina1
Συχνά μπορεί να προσέξεις πράγματα μέσα από τις φωτογραφίες φίλων, ακόμα και στην πόλη που ζεις. Εν προκειμένω λέω για την Αθήνα, που μας αρέσει να κυκλοφορούμε τις ελεύθερες ώρες μας, στο ιστορικό κέντρο της. Ξέρουμε ότι έρχονται άνθρωποι από όλον τον κόσμο, για να τα δουν αυτά.

athina2
Κι εμείς τα έχουμε, όλα αυτά, μπροστά μας... Αλλά πολλοί "Αθηναίοι", άνθρωποι δηλαδή που ζουν πάρα πολλά χρόνια στην πρωτεύουσα, δεν έχουν ανέβει ποτέ στο βράχο της Ακρόπολης... Ούτε έχουν περπατήσει στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτη, ένα απογευματάκι. Δεν ξέρουν τι χάνουν...

athina3
Είναι πολύ όμορφη και ξεχωριστή, μια τέτοια βόλτα… Όποιον κι αν ρωτήσετε, που την έχει κάνει, είναι βέβαιο ότι αυτό θα σας το πει με θέρμη και ζήλο. Και δεν θα είναι υπερβολικός. Οι ομορφιά στα μάτια, τα αυτιά, αλλά και σε όλες τις αισθήσεις, είναι αδύνατον να περιγραφούν... Σας το λέω με απόλυτη γνώση.

athina4
Φυσικά αν βρεθείτε εκεί, είναι πολύ καλό να επισκεφτείτε το Μουσείο Αθηνών... Και να ενημερωθείτε για την ιστορία αυτού του τόπου και για τον πολιτισμό που είχε κάποτε. Διότι, προφανώς, τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι, όπως τα ζούμε σήμερα. Μαύρα και άραχνα. Τότε, υπήρχε φως...

athina5
Μπορείτε να επιλέξετε να περπατήσετε στα Αναφιώτικα, την πολύ όμορφη με χρώμα γειτονιά κάτω ακριβώς από τον βράχο της Ακρόπολης. Αν ξεχαστείτε να περιεργάζεστε τα στενά δρομάκια και τα σπιτάκια της, ίσως νομίζετε ότι είστε σε κάποιο νησί των Κυκλάδων. Ωστόσο, ρίξετε μια ματιά απέναντι, στο Λόφο του Λυκαβηττού.

Η Βυτίνα θα είναι πάντα μια όμορφη εξόρμηση πολύ κοντά στην Τρίπολη. Προορισμός καλός!

vitina1
Αφορμή ήταν η εκδρομή που οργάνωσαν αδελφοί και φίλοι από το Περιστέρι, το προηγούμενο Σάββατο. Έχουμε πάρει μαζί τους μέρος σε εκδρομή και ξέρουμε πως έχουν πολύ καλή οργάνωση. Τη Βυτίνα όμως τη γνωρίζουμε. Δείτε ένα παλιότερο ρεπορτάζ που κάναμε ΕΔΩ. Είναι ανεβασμένο στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ στις 28 Δεκεμβρίου 2014.

vitina2
Σ' αυτή τη μικρή πλατεία, έχουμε καθίσει κι εμείς. Και καθώς βλέπαμε στο Viber τις φωτογραφίες που ανέβαζαν, αναπολούσαμε τις στιγμές, ως να ήμασταν εκεί... Δείτε ΕΔΩ άλλο ένα ρεπορτάζ που ανεβάσαμε στο site μας, την επομένη ακριβώς, στις 29 Δεκεμβρίου του 2014. Η ιστορία επαναλαμβάνεται...

vitina3
Ποιος δεν τα θυμάται αυτά τα μαγαζιά, με τα παραδοσιακά προϊόντα και το μέλι. Από ότι βλέπουμε αυτή την εποχή είναι εμπλουτισμένα και με τα κάστανα που υπάρχουν σε μεγάλες ποσότητες στα γύρω βουνά. Δείτε ΕΔΩ κι άλλα υπέροχα τοπία από το βουνό Μαίναλο δημοσίευμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ στις 26/3/2012.

vitina4
Αλλά στη Βυτίνα πήγαμε και πέρσι, τέλη Ιουνίου. Ήταν εκείνος ο δύσκολος Ιούνιος που αποχαιρετήσαμε τον παππού Διονύση και είχαμε ανάγκη από λίγη ξεκούραση. ΕΔΩ λοιπόν διαλέξαμε να έρθουμε για λίγη δροσιά. Και ήταν όπως θα δείτε από την ανάρτηση που κάναμε τότε, πολύ καλή επιλογή.

vitina5
Φυσικά, τότε είχαμε το χρόνο να περπατήσουμε σ' αυτά τα ίδια πλακόστρωτα, αλλά να κάνουμε και μερικές εκδρομές στα γύρω μέρη. Και κυρίως να ανεβούμε στα χωριά του Μαινάλου. Δείτε ΕΔΩ την ανάρτηση που κάναμε τότε. Ευτυχώς που υπάρχουν κι αυτές οι όμορφες μνήμες να μας υπενθυμίζουν πολλά πράγματα.

vitina6
Τότε ήταν που γνωρίσαμε από κοντά, τον Παύλο και τη Μαρία, τη σύζυγο του. Δείτε ΕΔΩ την ανάρτηση που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, τότε. Λίγο πριν φύγουμε για την επιστροφή μας στην Αθήνα, σταματήσαμε στο Λεβίδι Αρκαδίας και μετά από συνεννόηση μαζί τους, πήγαμε στο σπίτι τους.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA