Ζούμε στα όρια μιας νέας εποχής… Ας είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, παρακαλώ πολύ…

anixi1.030520
Ξεσγύγγουν πάλι λίγο τη μέγγενη με τα περιοριστικά μέτρα… Το ξέρετε… Τι νέο θα έχουμε αυτή την εβδομάδα; Τα ΜΜΕ σας πήραν τα αυτιά για το άνοιγμα του λιανεμπορίου με έναν ιδιαίτερο τρόπο και άλλα όπως τα κουρεία και τα κομμωτήρια με ραντεβού έστω που τόσο μας έχουν λείψει... Το σημαντικό όμως είναι ότι μοιάζει να ξαναρχίζει να λειτουργεί η ζωή… Μέσα σε ένα κρύο και παγωμένο από τον καιρό, περιβάλλον

anixi2.030520
Θα πάμε (όπως και το κάναμε) με προσοχή στο κουρείο μας; Ασφαλώς. Έπιβάλεται να ξαναγίνουμε άνθρωποι... Όσες παρεμβάσεις και αν κάναμε στον καιρό της καραντίνας, από μόνοι μας ή με τη βοήθεια των ανθρώπων μας, χρειάζεται ένας επαγγελματίας, προκειμένου να επαναφέρει το κεφάλι μας σε μια υποφερτή κατάσταση.

anixi3.030520
Λίγα – λίγα και με μέτρο όμως, για να μην ξεθαρρεύουμε… Επειδή, αν κρίνουμε σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο και ιδιαίτερα με τις ΗΠΑ, την Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, εμείς κρατηθήκαμε σε μια καλή κατάσταση… Συνεισφέραμε λοιπόν και εμείς στον περιορισμό της διασποράς του κορονοϊού Covid-19. Και τώρα πρέπει να επιστρέψουμε στη ζωή. Όπως την ξέραμε θα μας πάρει καιρό, αλλά ας δοκιμάζουμε σιγά - σιγά. 

anixi4.030520
Ας είμαστε ρεαλιστές... Δεν θα είναι καθόλου εύκολο, κάτι τέτοιο… Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να φοβούνται… Και οι προγραμματισμοί, ακόμα και οι βραχυπρόθεσμοι, από δύσκολοι έως αδύνατοι. Αλλά η ζωή, δεν μπορεί να σταματήσει έτσι... Αλλιώς φανταζόμαστε ότι θα γίνει όλο αυτό. Και αυτό το εμπεδώσαμε, σε βάθος… Αλλά να λείπουν οι... ηρωισμοί με τις συγκεντρώσεις στις πλατείες όπως γινόταν στην πρώτη καραντίνα.

anixi5.030520

Όλες οι φωτογραφίες που καλύπτουν το δημοσίευμα αυτό και το ομορφαίνουν, υπενθυμίζοντας μας ότι έξω είναι η ζωή, είναι από την Άνδρο... Ας είναι καλά η Ευαγγελία και ο Λούης... Χωρίς αυτούς και την αγάπη τους, ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ θα ήταν πιο φτωχός... Αλλά ακριβώς, επειδή έχουμε τέτοιους φίλους, αισθανόμαστε πολύ πλούσιοι!

Επικαιρότητα

Χιόνια από τη Ζαγορά Πηλίου σήμερα... Έτσι όπως το βρήκαμε είδαμε όταν ήμαστε εκεί...

zagora4.150121

Όμορφες οι φωτογραφίες που μας έστειλαν οι φίλοι μας από τη Ζαγορά Πηλίου με τα χιόνια που σκέπασαν τον τόπο. Πόσο μου θύμισαν τότε, πριν τρία χρόνια όταν πήγαμε με τους φίλους μας Άρη και Χάρις και φιλοξενηθήκαμε στον ξενώνα της Βικτόριας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ τι είχαμε γράψει τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

zagora3.150121
Δεν είναι πολύ, το χιόνι αλλά χαρακτηριστικό... Αυτή είναι μια εικόνα που βλέπεις από το μπαλκόνι στον ξενώνα της Βικτόριας. Καταπληκτική, καθώς το μάτι σου απλώνεται ως το Αιγαίο στο βάθος. Αχ τι μνήμες μας "ξύπνησαν¨, αυτές οι φωτογραφίες...

zagora1.150121
Τώρα, ασφαλώς θα είναι πολύ περισσότερο, αλλά οι άνθρωποι μας εκεί ξετρελάθηκαν και μόνο που το είδαν οπότε πήραν την κάμερα και αποτύπωσαν τον περιβάλλοντα χώρο ως πέρα μακριά... Τα θυμόμαστε πολύ καλά όλα αυτά και νοσταλγούμε την ώρα που θα ξαναπάμε.

zagora2.150121
Σκέψου την εποχή που αυτός ο πλάτανος θα είναι καταπράσινος! Αλλά μήπως τώρα που τα λίγα χιόνια έχουν γεμίσει τον τόπο είναι λιγότερα όμορφος; Για μας είναι το ίδιο καλός. Και δεν αγωνιούμε καθόλου γιατί ο φίλος μας Δημήτρης με τα μηχανήματα του θα είναι εκεί να ανοίξει το δρόμο.

zagora5.150121
Ευχαριστούμε όσους μας σκέφτηκαν και μας έστειλαν αυτές τις φωτογραφίες... Αύριο θα σας πάμε στη χιονισμένη Θεσσαλονίκη και μετά στον Ελληνόπυργο Κεντρικής Ελλάδας. Είμαστε ξετρελαμένοι, σαν τα παιδιά, με τα χιόνια. Τι ομορφιά είναι αυτή Θεέ μου. Απολαμβάνεις να βλέπεις το τοπίο!

Οι πρώτες φωτογραφίες με χιόνια από το χωριό Blomstermåla της νότιο ανατολικής Σουηδίας

suidia1.140121
Αλλαγή σκηνικού σήμερα... Με χιόνια από τη Σουηδία και συγκεκριμένα από το χωριό Blomstermåla, όπου μένει ο φίλος μας Γιώργος με την οικογένεια του. Εδώ ήρθε, αφού πήρε τη σύνταξη του. Επέστρεψε από την Ελλάδα, μιας κι εδώ είχε βρει καταφύγιο στα δύσκολα χρόνια.

suidia2.140121
Με τον Γιώργο, επικοινωνούμε. Και ο ίδιος είχε την καλοσύνη να μου στείλει αυτά τα χιονισμένα τοπία από εκεί που μένει, πριν ακόμα το χιόνι ροβολήσει νότια και φτάσει ως τη χώρα μας. Λογικό από τα βόρεια θα έρχονταν, εκεί που το κρύο και η παγωνιά είναι μεγαλύτερη.

suidia3.140121
Το Blomstermåla είναι ένα υπέροχο μέρος, γεμάτο πράσινο! Μια ατέλειωτη πεδιάδα... Μου το είχαν δείξει με το τάμπλετ τους, μέσα από το σπίτι τους τις προηγούμενες μέρες και τώρα το βλέπω και χιονισμένο. Σαν όνειρο μου φαίνεται. Και σκέψου πως έχουμε ανοιχτή πρόσκληση να πάμε όταν τελειώσει το κακό με το Covid-19.

suidia4.140121
Με ορμητήριο αυτό το όμορφο συνοικισμό, μπορεί κανείς να γνωρίσει πολλά όμορφα μέρη, γύρω του. Ακόμα και με τα χιόνια του, όμως, το βρίσκω πολύ όμορφο και διαφορετικό. Έτσι κι αλλιώς θα έχετε τη δυνατότητα να το δείτε αυτό το... διαφορετικό κι εσείς ζωντανά σε λίγο, καθώς τα χιόνια έφτασαν κι εδώ, στην Ελλάδα.

suidia5.140121
Θα δούμε, λοιπόν κι άλλα χιόνια από τη Ζαγορά του Πηλίου, αλλά και από τον Ελληνόπυργο... Από αύριο. Και ίσως μέχρι τότε έχουμε κάτι και από πιο κοντά μας καθώς όλα δείχνουν ότι ακόμα κι εδώ στην Αττική τα καιρικά φαινόμενα πυκνώνουν και ο χιονιάς έρχεται.

suidia6.140121
Με το στρωμένο χιόνι από τη νότιο ανατολική Σουηδία, σας στέλνουμε σήμερα την αγάπη μας. Και όπως είπαμε, άν όλα πάνε καλά, θα σας δώσουμε αύριο εικόνες από τη Ζαγορά Πηλίου. Περιμένουν στη σειρά υπομονετικά να τις μοιραστούμε μαζί σας. Δεκτά επίσης όμορφα τοπία χιονισμένα, από τον τόπο σας...

Ηλιοβασιλέματα γεμάτα αναμνήσεις... Από Κάτω Πατήσια, Πάφο, Αναστασιά και Κοζάνη...

dilino.sta.kato.patisia1.080121
Σκόπιμα επιλέξαμε σήμερα όμορφες φωτογραφίες από ηλιοβασιλέματα... Αυτή η φωτογραφία είναι τραβηγμένη με το κινητό της φίλης μας Χάρις από το μπαλκόνι της στον τρίτο όροφο του σπιτιού της, στα Κάτω Πατήσια. Προφανώς από εδώ μπορεί να δει ουρανό και μάλιστα την εκπληκτική ώρα του δειλινού.

kozani.081120
Κι αυτή είναι από την Κοζάνη. Μας την έχει στείλει η καλή μας φίλη Καίτη και δείχνει τι βλέπει από τη βεράντα του σπιτιού της... Η Κοζάνη είναι υπέροχη. Έχω ζήσει φιλοξενούμενος δέκα μέρα εκεί, στο παρελθόν και μπορώ να σας το βεβαιώσω... Οι άνθρωποι της, είναι υπέροχοι.

dilino.sta.kato.patisia080121
Το να ζεις στιγμές ξεχωριστές και να θες να μοιραστείς αυτή τη χαρά με φίλους, είναι και σπουδαίο και όμορφο. Κι ευχαριστούμε από καρδιάς γι' αυτή την ωραία κίνηση. Τα χρώματα του ηλιοβασιλέματος στον ουρανό της Αθήνας, στα Κάτω Πατήσια σε έναν τόπο πολύ φιλόξενο για μας, με πρόσωπα αγαπημένα...

pafos1.120121
Πάμε τώρα στη Πάφο της Κύπρου. Προσωπικά δεν έχουμε πάει σ' αυτό το όμορφο νησί, αν και όταν λήξει αυτή η καραντίνα για την πανδημία του Covid-19, μπορεί και να το βάλουμε στην ουρά των σχεδίων μας, για τα ταξίδια που μας αρέσουν. Ναι, θα θέλαμε να πάμε στην Κύπρο.

iliovasilema
Και από την Κύπρο πάμε βόρεια στην Αναστασιά των Σερρών. Μια φωτογραφία τραβηγμένη από τον φίλο μας Ηλία και δοσμένη με πολύ αγάπη. Ο ίδιος αγαπά τον τόπο που μένει και του αρέσει να τον προβάλλει ιδιαίτερα. Ακόμα και με την υπερβολές του, τον αγαπάμε πολύ.

pafos2.120121
Αυτή η ώρα μας αρέσει πολύ, όπως και η... όμοια της, η ανατολή. Κλείνει μια μέρα ή ανοίγει η προοπτική μιας καινούργιας... Μπορείς να κάνεις τα σχέδια σου ή τους απολογισμούς σου. Να σιωπήσεις ήρεμα και χαλαρά, επειδή η ζωή, όσες δυσκολίες κι αν έχεις, όλες τα ξεχνάς αυτή την ώρα.

Μερικά λουλούδια ακόμα, αυτή τη φορά από το μπαλκόνι μας καθώς η Σούλα τα φροντίζει

avli1.151220
Λουλούδια στο μπαλκόνι του σπιτιού μας... Ας κρατήσουμε ακόμα λίγο την όχι και τόσο φυσιολογική για την εποχή καλοκαιρία (με εξαίρεση τις χθεσινές βροχές...) και ας έχουμε το νου μας σ' αυτά που μας προειδοποιούν οι μετεωρολόγοι ότι έρχονται. Χιονιάς, δηλαδή και... κακοκαιρία.

avli2.151220
Αυτή η φωτογραφία είναι από το εσωτερικού του σπιτιού προς τα έξω... Όπως θα παρατηρήσετε κι εσείς είναι νύχτα κι έτσι η τηλεόραση φαίνεται πάνω στα τζάμια της αλουμινόπορτας που οδηγεί στο μπαλκόνι. Όμορφο όμως είναι αυτό το παχύφυλλο, έτσι δεν είναι;

avli3.151220
Οι κάκτοι αποτελούν αδυναμία της Σούλας. Και μαζί της έμαθα να τους αγαπώ κι εγώ. Μάλιστα η συγκεκριμένη γλάστρα βρίσκεται δίπλα μου στο μικρό μπαλκονάκι κοντά στο γραφείο μου. Και σωστά, επειδή από αυτή την πλευρά του σπιτιού υπάρχει περισσότερος ήλιος την ημέρα. Το οξυγόνο τους.

avli4.151220
Άλλο ένα παχύφυλλο που έχει αρχίσει να ανεβαίνει και να πρασινίζει την πλευρά του μπαλκονιού με τους καλούς μας γείτονες, Βασίλι και Ζανέτα. Είναι και το δικό τους μπαλκόνι πολύ όμορφο. Αγωνίζεται κι εκείνη όπως και η Σούλα, γι' αυτό. Επειδή τα φυτά, ιδιαίτερα στην πόλη χρειάζονται φροντίδα και περιποίηση.

glastra.kriti
Αυτό το φυτό δεν είναι από τη δική μας αυλή, αλλά από της αδελφής μου Στασούλας που μένει στο χωριό Θραψανό. Εντάξει εκεί τον ήλιο δεν τον εμποδίζει καμιά πολυκατοικία και όλα είναι πολύ πιο φυσιολογικά και όμορφα. Σ' αυτό εξάλλου οφείλετε και η καλή ανάπτυξη του.

Από την Άνδρο με... μανουσάκια και πολύ αγάπη, από τους φίλους μας Δήμητρα και Λούη...

ktima1.050121
Η καλή μας φίλη Δήμητρα από τα Αποίκια της Άνδρου, κρατώντας ένα μπουκέτο μανουσάκια που μάζεψε καθώς πήγε μια βόλτα στο κτήμα τους, με τον Λούη... Βγήκαν κι όλα λοιπόν! Τι όμορφα που είναι αυτή την εποχή! Μοσχοβολά ο κόσμος όταν είναι καθαρά, άγρια μαζεμένα από τη φύση...

ktima2.050121
Δες πώς είναι από κοντά. Βγαίνουν "από μόνα τους" κι είναι τόσο όμορφα! Συχνά κάνουμε αναφορές στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, επειδή είναι ένα λουλούδι που μας αρέσει πολύ. Δείτε ΕΔΩ ένα παλιότερο δημοσίευμα μας. Και προσέξτε σε τι υπόληψη τα έχει και η αδελφή μου Στασούλα. Στολισμένο μ' αυτά το σπίτι της.

ktima3.050121
Φυσικά ο Λούης με τη Δήμητρα είχαν την ευκαιρία να μαζέψουν και τα χόρτα για το φαγητό του σπιτιού... Μα, δεν είναι υπέροχο; Να ζεις μέσα στη φύση στο υπέροχο νησί των Κυκλάδων, την Άνδρο και να έχεις τη δυνατότητα να παίρνεις από τη γη της, όλα τα καλά του θεού!

ktima4.050121
Και μερικές εικόνες από το νησί... Το να ζεις εδώ είναι όλα τα λεφτά. Ηρεμία, ησυχία, όλα τα στοιχεία που χρειάζεται ένας άνθρωπος για να νιώσει καλά. Και πάνω ένας καθαρός ουρανός, ανέφελος. Κι είναι χειμώνας! Κι ακούμε ότι αλλάζει το σκηνικό. Εδώ, τουλάχιστον, δεν φαίνεται ακόμα.

ktima5.050121
Μόνο η θάλασσα στο βάθος και τα χωρίς φύλλα κλαδιά του δέντρου, προσθέτουν στην εικόνα. Και δίνουν την αίσθηση του χειμώνα. Σε ένα νησί που και το καλοκαίρι έχει καταφέρει να κρατά χαμηλά το προφίλ του και να μην έχει πολύ (και κακό) τουρισμό ακόμα και σε εποχές προ κορονοϊού.

ktima6.050121
Κρατάμε όλη αυτή την ομορφιά να μας συντροφεύει στο "τρέξιμο" της μέρας... Το έχουμε ανάγκη εμείς οι άνθρωποι της πόλης, όπου οι ρυθμοί της είναι πολύ διαφορετικοί, ακόμα και σε εποχές σαν αυτές που ζούμε. Ευχαριστούμε από καρδιάς γι' αυτά τα πανέμορφα αληθινά στιγμιότυπα. Τα χρειαζόμαστε.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Τελικά είναι μεγάλη υπόθεση η υπομονή… Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Επιτέλους! Άπό τις 24/10/2020 είμαι και επίσημα συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! Και τώρα έχω τη δυνατότητα πια, να μπαλώσω ένα σωρό τρύπες που δημιουργήθηκαν τους ατέλειωτους μήνες της προσμονής. Όλα αυτά ήταν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς εφημερίδες. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA