Το ποίημα της Πέμπτης... Επειδή η ποίηση είναι γιατρικό για την ήρεμη και καθαρή καρδιά...

erifili.4

ΑΠΟΜΕΙΝΑΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Άδειες γωνιές στους δρόμους που μεγάλωσα
οι φωνές της ταραχής έγιναν ψίθυροι νυκτός
κρυφές φυγές φυτρώνουν στο χώμα το στεγνό
μια κόρη μόνη κατεβαίνει τα σκαλιά.

Σκούρες σκιές τρέχουν γοργά μεσ’ το στενό
χάνονται πίσω από γρίλιες νοτισμένες
απομεινάρια της αλλόκοτης ζωής μας
που εμφυσά μέσα στο βλέμμα μας το φόβο.

Γύρνα να δεις τα τόσα ρημαγμένα καρδιοχτύπια
που άφησε πίσω της η άσπλαχνη καρδιά
πες μου πως θα ‘ναι η ζωή μας σαν και πρώτα
στην κλειδωμένη πόρτα εμπρός κανείς δεν προχωρά.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Δημοσιογραφικά

Τελευταία μέρα του Ιουλίου... Κι από αύριο, ξημερώνει Αύγουστος... Ας είναι δροσερός...

avgustos
Μου άρεσε αυτή η εικονογράφηση που βρήκα, ψάχνοντας στο διαδίκτυο, για τον Αύγουστο που μπαίνει στη ζωή μας από αύριο... Και κάποιοι, λίγοι δυστυχώς, μπορούν ακόμα να κάνουν σχέδια για τις καλοκαιρινές διακοπές τους. Τους ευχόμαστε, από την καρδιά μας, να τα υλοποιήσουν.

neakriti290720
Η εφημερίδα ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ στο φύλλο της Τετάρτης που μας πέρασε αναφέρεται μ' αυτόν τον τρόπο στην Αύγουστο. Φυσικά μιλά για τα κρουαζιερόπλοια που φέτος λόγω κορονοϊού, δεν προβλέπεται να πιάσουν λιμάνι στην πόλη του Ηρακλείου. Πλήγμα για τον τουρισμό, όλο αυτό.
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 01/8/2020

Όλα δείχνουν ότι ο Αύγουστος που έχουμε μπροστά μας δεν θα μοιάζει με κανέναν απ’ όσους έχουμε ζήσει ως τώρα, λίγους ή πολλούς, ανάλογα με την ηλικία μας.

Μερικοί παρασυρμένοι από τη συνήθεια, θα κλείσουν τα μαγαζιά τους να πάνε κάποιες ημέρες διακοπών. Πού, πώς, με τι ψυχολογία; Είναι φοβερό, αλλά μερικοί επαγγελματίες, προσπαθούν με τον εντελώς λάθος τρόπο να βγάλουν τα σπασμένα της χρονιάς.

Μου έλεγε ένας φίλος μου που εμπιστεύομαι, ότι κάθε χρόνο πήγαιναν με τη γυναίκα του για 10μμέρες σε ένα νησάκι κοντά στην Αίγινα, το Αγκίστρι, επειδή δεν είχε πολύ τουρισμό, είχε ωραία θάλασσα, απλούς ανθρώπους και μπορούσαν να χαλαρώσουν λίγο και να ξεκουραστούν.

Φέτος όμως ούτε αυτό είναι εφικτό… Εκεί που είχαν το δωμάτιο των 40 ευρώ τη μέρα, ξαφνικά το ανέβασαν στα 65! Αδυνατώ να παρακολουθήσω τη σκέψη τους και τη λογική τους (αν υπάρχει…).

Δεν ζουν εδώ; Δεν ακούν ειδήσεις, δεν τρόμαξαν με όσα είδαν να συμβαίνουν από τον Μάρτιο και μετά; Πόσο δυνατός είναι αυτό ο ιός της κερδοσκοπίας που νομίζουν ότι είναι σε θέση να νικήσουν και τον κορονοϊό Covid-19;

Καταλαβαίνω. Περνούν δύσκολα. Ίσως έκαναν προετοιμασίες που τους ανάγκασαν να επενδύσουν χρήματα, ακόμα και από τον οικογενειακό προϋπολογισμό και είναι προφανές πως τους λείπουν τώρα.

Αλλά με τις «αρπαχτές» δεν σώζεται η κατάσταση. Το αντίθετο. Κάνεις ένα κακό όνομα στην αγορά που θα σε ακολουθεί για πολύ καιρό, ακόμα και όταν θα έχει (αν έχει…) τελειώσει το πρόβλημα.

Τι να περιμένουμε λοιπόν από τον Αύγουστο; Όχι πολλά πράγματα… Όλα γύρω μας δείχνουν να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Ο κ. Χαρδαλιάς φροντίζει (και καλά κάνει…) να μας υπενθυμίζει πως δεν αρκούν μερικοί καύσωνες για να νομίζουμε ότι τελειώσαμε με αυτόν τον αόρατο εχθρό.

Κι έτσι επιστρέψαμε ξανά στις μάσκες που πρέπει να τις φοράμε σχεδόν παντού… Σε όλους τους χώρους που δεν μπορούμε να κρατάμε τις απαραίτητες αποστάσεις. Σας λέει εσάς ή μόνο σε μένα, ότι επιστρέφουμε σε πολύ δύσκολες καταστάσεις;episimansis.neo

Ξέρω, μερικοί από εσάς, περιμένατε πώς και πώς τον Αύγουστο. Αλλά χωρίς πανηγύρια, δεν νομίζω πως έχει να προσφέρει και πολλά πράγματα. Και τα πανηγύρια ξέρετε καλά, πως ήταν μέρος της παράδοσης με τον οποία το μυαλό τους είναι αλυσοδεμένο.

Προσπαθώ, όσο γίνεται πιο ψύχραιμα να αναλύσω τον τρόπο που σκέφτονται οι άνθρωποι και αδυνατώ, σηκώνω τα χέρια ψηλά. Δεν μπορώ να παρακολουθήσω την ανάγκη να κλείσουν κάποιοι τα μαγαζιά τους που έτσι κι αλλιώς λόγω λοκ ντάουν είχαν κλείσει για καιρό…

Και ξύνοντας το κεφάλι μου, αναρωτιέμαι: Πού θα πάνε, πώς, αφού μερικού νομίζουν ότι έχουν μπροστά τους, έναν συνηθισμένο Αύγουστο και σχεδιάζουν να… «γδάρουν» όσους μπορούν για να βγάλουν τα σπασμένα;

Κανονικά οι ψυχίατροι έπρεπε να έχουν δουλειές με φούντες, αυτές τις μέρες. Να σε ξαπλώνουν στο ειδικό εξεταστικό ντιβάνι και να σε ρωτάνε μήπως και μπορέσουν να ανασύρουν τις σκέψεις από τα βάθη τους, για να βοηθήσουν, αν και όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα δεν το βάζω το χέρι μου στη φωτιά ότι θα πετύχουν το στόχο τους.

Εμείς, δεν προβλέπεται να το κουνήσουμε ρούπι από το σπίτι μας… Και όπως δείχνουν τα πράγματα, ούτε και τον Αύγουστο θα μπορέσουμε να πάμε κάπου. Μια ελπίδα αμυδρή υπάρχει για τον Σεπτέμβρη, αν και εφόσον είναι καλύτερα τα πράγματα… Δεν θέλω να προκαταλάβω εξελίξεις…

Μάθαμε όλο αυτόν τον καιρό, να ασκούμε υπομονή. «Εκπαιδευτήκαμε» με τον πιο σκληρό και απόλυτο τρόπο. Ας ωφεληθούμε όσο μπορούμε περισσότερο. Για την ώρα, έχουμε ήδη κερδίσει ένα τρόπαιο: Τη ζωή μας! Κι αυτό είναι πάρα πολύ σπουδαίο για όσους δεν το θεωρούν δεδομένο.

Έτσι θα πορευτούμε και τον Αύγουστο… Το ξέρουμε, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Αλλά και ποια από τις επιλογές που κάναμε είχε αυτό το στοιχείο; Είμαστε βέβαιοι, ότι οι καλύτερες μέρες θα έρθουν. Έτσι μπορούμε να περιμένουμε για να τις ζήσουμε. Και να απολαύσουμε την πραγματική ζωή.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στο ΡΕΘΕΜΝΟΣ που κυκλοφορήσει το Σάββατο 1/8/2020, εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Συνταξιούχος με τα όλα του

Τελικά είναι μεγάλη υπόθεση η υπομονή… Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Επιτέλους! Άπό τις 24/10/2020 είμαι και επίσημα συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. Η αγωνία μου μετρούσε από τον περσινό Νοέμβριο, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! Και τώρα θα έχω τη δυνατότητα πια, να μπαλώσω ένα σωρό τρύπες που δημιουργήθηκαν τους ατέλειωτους μήνες της προσμονής. Όλα αυτά ήταν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς εφημερίδες. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA