Δείτε αυτή η σελίδα, αφορά τις γυναίκες που τους αρέσει να φροντίζουν τον εαυτό τους...

selida.sulas1

selida.sulas2Μια ειλικρινής προσπάθεια για εξαιρετικά, πρωτότυπα και μοναδικά δημιουργήματα, σε χειροποίητα κοσμήματα με κρύσταλλα και ημιπολύτιμους λίθους, με γούστο και συνθέσεις που παραπέμπουν σε γυναίκες που ξέρουν και τους αρέσει να φροντίζουν τον εαυτό τους.

140
Αν έχετε Facebook, αναζητήστε ΕΔΩ τις δημιουργίες και σημειώστε το νούμερο του έργου που σας αρέσει. Στη συνέχεια επικοινωνήστε στο τηλέφωνο που θα βρείτε εκεί, με τον δημιουργό. Και, όλα θα πάρουν το δρόμο τους!

144
Οι τιμές είναι πολύ προσιτές και ισορροπημένες και ο τρόπος αποστολής είναι με το ταχυδρομείο και με αντικαταβολή. Να ξέρετε ότι, αποδεινύετε στον εαυτό σας ότι τον αγαπάτε και τον φροντίζετε πραγματικά... Μη διστάζετε, πάρτε τηλέφωνο. Τη χρωστάστε, μια παραπάνω φροντίδα στον εαυτό σας... 

138

Αν δεν έχετε Facebook, αλλά Viber, ζητήστε μας παρακαλώ με μήνυμα σας να σας συνδέσουμε εμείς στην Ομάδα, ώστε να παρακολουθείτε όλες τις δημιουργίες... Στις μέρες που ζούμε, όλα είναι λίγο πιο εύκολα. Θέληση να υπάρχει... Με ένα απλό SMS στο τηλέφωνο 6932212755. Μας δίνετε το δικό σας αριθμό του κινητού  τηλεφώνου σας, που έχετε την εφαρμογή Viber... Τα υπόλοιπα, είναι δική μας δουλειά... Εμέις θα σας βάλουμε στην ομάδα για να βλέπετε τις νέες δημιουργίες... 

142

Δημοσιογραφικά

Αυτή η ευρωπαϊκή τόνωση, αν μπει στα ταμεία του ελληνικού κράτους, θα δώσει αισιοδοξία;

iefimerida280520
Χθεσινά πρωτοσέλιδα αθηναϊκών εφημερίδων... Άλλα είναι υπερβολικά αισιόδοξα και άλλα κρατάνε μια "πισινή", όπως αυτό της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ. Προβάλλουμε όλες τις απόψεις, επειδή δεν θέλουμε να πάρουμε θέση, αφού το θέμα, όπως εξελίσσεται, είναι άκρως πολιτικό.

naftemporiki280520
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ είναι η μόνη σχεδόν, οικονομική εφημερίδα που κυκλοφορεί αυτή την εποχή, στα περίπτερα... Την εποχή της άνθισης του Χρηματιστηρίου, θυμάστε ότι τέτοιου είδους εφημερίδες, ήταν πάρα πολλές. Αλλά σε μια εποχή που δοκιμάζεται σκληρά και στην οικονομία της, δεν έχουν λόγο να υπάρχουν.

voice280520
Η VOICE FINΑΝCE & MARKETS είναι μια από αυτές που κατάφερε να επιβιώσει. Και αν κρίνουμε από το πρωτοσέλιδο της, μάλλον πνέει τα λοίσθια και μακάρι να διαψευστούμε, επειδή κάποιoι συνάδελφοι εργάζονται εκεί και είναι κρίμα να χάσουν τη δουλειά τους. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα, από την ανεργία...

kathimerini280520
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ προβάλει πολύ εντυπωσιακή την πρόταση της Κομισιόν (προσοχή, δεν είναι καν απόφαση...) να μπει ζεστό χρήματα στα κρατικά ταμεία από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να ορθοποδήσουν οι χώρες - μέλη της, μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία. Την παρουσιάζει μάλιστα ως "σχέδιο Μάρσαλ". Προσγειωθείτε, παιδιά...
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 30/5/2020

Ανοίγουν λοιπόν και τα δημοτικά σχολεία! Και κατά κάποιο τρόπο, θεωρητικά τουλάχιστον, ομαλοποιείται κάπως η ζωή. Τώρα, με φειδώ χρησιμοποιούμε τη λέξη ομαλοποιείται, επειδή τίποτα δεν είναι πια όπως πριν. Πέρα απόν τον φόβο για τον ιό Covid-19 έχουν προστεθεί και μια σειρά άλλων περισπασμών που επιδεινώνουν τα πράγματα.

Το πιο σημαντικό πρόβλημα, από ότι μπορούμε να καταλάβουμε, είναι το οικονομικό. Το βλέπουμε ήδη πώς αποτυπώνεται στα σούπερ μάρκετ όπου από εκεί ψωνίζεις είδη πρώτης ανάγκης για την επιβίωση της οικογένειας και του σπιτικού. Την αρχή ήταν ουρές στην αναμονή. Τώρα, ακόμα και Σάββατο να πας, δεν θα δεις κανέναν να περιμένει έξω. Όλοι εξυπηρετούνται, κανονικά.

Το ίδιο διαπιστώσαμε και στα καφέ και την εστίαση. Άνοιξαν οι άνθρωποι τηρώντας τα μέτρα ασφαλείας που τους υποχρεώνει να βάζουν τα μισά τραπέζια, αλλά η πρώτη αίσθηση που αποκομίσαμε είναι ότι ελάχιστοι πελάτες υπάρχουν καθώς ακόμα και στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, δεν άνοιξαν ολοκληρωμένα τα αεροδρόμια, για να έρθουν οι τουρίστες.

Και ο Έλληνας δυσκολεύεται να στηρίξει αποκλειστικά μια τέτοια πρωτόγνωρη κατάσταση. Ας πούμε και για τα πλοία προς τα νησιά. Τα ρεπορτάζ λένε ότι είναι γεμάτες οι αναχωρήσεις. Αλλά ακόμα κι έτσι να είναι, είναι δυνατόν να αναμένει κανείς να στηριχτεί όλο αυτό το εγχείρημα για την επανεκκίνηση με το 50% των επιβατών κι αυτών μόνο Ελλήνων;

Ενδεχομένως οι άνθρωποι που ασχολούνται με τον τουρισμό στην Κρήτη να έχουν στο νου τους κι άλλα μέτρα προκειμένου να βγάλουν τα σπασμένα από μια, όπως εξελίσσεται κακή χρονιά. Δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε, αλλά μπορούμε να αντιληφθούμε τις δυσκολίες που περνάνε, καθώς μικραίνει απελπιστικά ο χρόνος του καλοκαιριού, ενώ οι κρατήσεις τους βλέπουν να μειώνονται, δραματικά.

Κι απ’ την άλλη πόσο θα στηρίζει το κράτος; Παίρνοντας το καλό σενάριο ότι έχουμε πράγματι μια Πολιτεία που ενδιαφέρεται γι’ αυτόν τον τομέα της βαριάς βιομηχανίας για την Ελλάδα. Πόσο θα αντέχει να… αιμορραγεί με ταμεία στα οποία μόνο διαρροές έχουν και όχι νέες εισροές, τόσο απαραίτητες για την αληθινή οικονομία και την ανάπτυξη του τόπου;episimansis.neo

Νομίζω ότι όλα αυτά είναι αλληλένδετα και τίποτα δεν είναι ξεκομμένο… Καλά είναι τα μεγάλα λόγια, οι σχεδιασμοί επί χάρτου, αλλά το πράγμα θα μετρήσει, όταν θα εφαρμοστεί στην πράξη. Εκεί θα δούμε ακόμα και το άνοιγμα των δημοτικών σχολείων, αν βοηθήσει να αλλάξουμε ψυχολογία και να τονωθεί το ηθικό μας.

Διότι, επί της ουσίας, εκεί είναι η μεγάλη δυσκολία… Με μάσκες και αντισηπτικά δεν είναι δυνατόν να ξεχαστείς, να χαλαρώσεις και να σχεδιάζεις διακοπές, ούτε στην Ελλάδα, ούτε πουθενά. Γι’ αυτό ακόμα κι ένα παιδιά του δημοτικού μπορεί να σας διαβεβαιώσει.

Αναζητούμε από κάπου να πιαστούμε. Να ξανανιώσουμε καλά. Να αφήσουμε πίσω μας την καραντίνα και όσα κατέλειπα άφησε πίσω της και να κοιτάξουμε μπροστά. Πόσο εύκολο είναι κάτι τέτοιο; Τρομερά δύσκολο… Φυσικά, αξίζει να το παλέψουμε, να το προσπαθήσουμε.

Με υπευθυνότητα, με σταθερότητα, με επιμονή για το στόχο. Ο οποίος δυστυχώς στόχος δεν μπορεί να είναι κοινός, διότι δεν ζούμε σε μια κοινωνία όπου κυριαρχεί η ισότητα και η δικαιοσύνη. Αντίθετα, αυτό που πρωτεύει είναι ο σκληρός ανταγωνισμός και τα συμφέροντα.

Και ειλικρινά δεν ξέρω (φαντάζομαι και πολλοί άλλοι) πώς μπορεί να γίνει πράξη αυτό με την ατομική ευθύνη που επικαλούνται πολύ, στα ωραία λόγια τους… Στην πραγματικότητα καλούμαστε να εκπαιδευτούμε μέσα σε πολύ λίγο χρόνο να αλλάξουμε μια ολόκληρη νοοτροπία που χρειάστηκε αιώνες για να δημιουργηθεί.

Ρεαλιστικά, βλέπω τα πράγματα. Κι εγώ αλλιώς θα ήθελα και επιθυμώ να είναι, φροντίζοντας να υπακούω και να προσαρμόζομαι σε τέτοιες λογικές που εξυπηρετούν το κοινωνικό σύνολο. Αλλά μια μονάδα δεν αρκεί. Χρειάζεται κάτι πολύ περισσότερο… Αν βέβαια θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε και δεν νιώθουμε τις παρούσες περιστάσεις απλά ως ένα μεταβατικό στάδιο, που αναγκαστικά θα το περάσουμε.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 30/5 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου, "Επισημάνσεις".

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Περιμένοντας τη σύνταξη...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά; Μάλλον πολύ μακρυα, όπως δείχνουν τα πράγματα...
Την 1 Νοέμβρη 2019, κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς… Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα την εποχή του κονοϊού Covid-19
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη, πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA